https://tevvabun.de/ Sun, 15 Nov 2026 15:28:32 +0000 MyBB https://tevvabun.de/showthread.php?tid=44769 Sun, 11 Oct 2026 14:43:21 +0200 Raşit Tunca]]> https://tevvabun.de/showthread.php?tid=44769
Allah’ın İpine Sımsıkı Tutunun, Fırkalara Ayrılmayın

Kar©glanın 14 Ocak 2017 Vaazı

Kar©glan J2017-KW-2-3 Sohbeti

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

وَكُنتُمْ أَزْوَاجًا ثَلَاثَةً فَأَصْحَابُ الْمَيْمَنَةِ مَا أَصْحَابُ الْمَيْمَنَةِ وَأَصْحَابُ الْمَشْأَمَةِ مَا أَصْحَابُ الْمَشْأَمَةِ وَالسَّابِقُونَ السَّابِقُونَ أُوْلَئِكَ الْمُقَرَّبُونَ

Ve kuntum ezvâcen selâseten. Fe ashâbul meymeneti mâ ashâbul meymeneti. Ve ashâbul meş'emeti mâ ashâbul meş'emeti. Ves sâbikûnes sâbikûn. Ulâikel mukarrabûn.

Meali:

Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.

Ve o gün siz üç sınıfa ayrılmış olursunuz. Sağ taraf ehli; ne mutlu sağ taraf ehline! Sol taraf ehli; ne mutsuzdur sol taraf ehli! Öne geçenler ise öne geçenlerdir. İşte onlar Allah’a yaklaştırılmış olanlardır.

Sadakallahül Azîm. Vâkıa Suresi, 7-11. ayetler.

---oOo---

Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:

Huzeyfe bin Yemân'dan rivayet edildiğine göre Resûlullah sallallâhü aleyhi ve sellem şöyle buyurmuştur:

“Ahir zamanda cehennem kapılarına çağıran davetçiler olacaktır. Kim onların çağrısına uyarsa onu cehenneme atarlar.”

Ben, “Yâ Resûlallah! Onları bize tarif eder misin?” diye sordum.

Buyurdu ki:

“Onlar bizim derimizden olan ve bizim dilimizle konuşan kimselerdir.”

“Yâ Resûlallah! Ben o zamana yetişirsem ne yapayım?” diye sordum.

Buyurdu ki:

“Müslümanların cemaatine ve imamına sarıl. Eğer onların bir cemaati ve imamı yoksa bütün fırkalardan uzak dur. Ölüm sana gelinceye kadar bu hâl üzere devam et.”

(Hadis-i Şerif. İbn Mâce; ayrıca Müslim, Ebû Dâvûd ve Ahmed tarafından farklı lafızlarla rivayet edilmiştir.)

“Allâhumme salli alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ salleyte alâ İbrâhîme ve alâ âli İbrâhîme inneke hamîdun mecîd.

Allâhumme bârik alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ bârekte alâ İbrâhîme ve alâ âli İbrâhîme inneke hamîdun mecîd.”

Yolculuğumuza başlıyoruz:

Allah Resûlü'nden sonra Mekke'de Kur'ân-ı Kerîm'i yüksek sesle okuyan ilk sahabîlerden biri Abdullah bin Mesud hazretleridir.

Rahmân sûresi nâzil olduğunda Müslümanlar bu sûreyi Kureyşlilere okumak istemişler ve bu görevi, kabilesinin güçlü desteğine sahip olmayan Abdullah bin Mesud hazretleri üstlenmiştir.

Bir gün Eshâb-ı Kirâm oturup sohbet ederken içlerinden biri:

“Resûlullah'tan başka hiç kimse Kur'ân-ı Kerîm'i müşriklere karşı açıktan okuyamadı. Bunu yapacak kimse yok mu?” dedi.

İbn Mesud hazretleri hemen:

“Ben okurum.” dedi.

Ona:

“Biz, sana zarar vermelerinden korkuyoruz. Kendi kabilesinden çekinecekleri güçlü bir kimse okusun.” dediler.

Fakat Abdullah bin Mesud:

“Bırakın gideyim. Siz dua edin. Allah Teâlâ beni korur.” dedi.

Ertesi gün Makâm-ı İbrahim'e gitti. Müşrikler orada toplanmışlardı. Besmele-i şerîfeyi çekerek Rahmân sûresini okumaya başladı.

Müşrikler üzerine yürüdüler ve onu dövdüler. Yüzü ve gözü yara bere içinde kaldı. Fakat Abdullah bin Mesud hazretleri, bütün bunlara rağmen Kur'ân okumaya devam etti.

Okumasını tamamladıktan sonra Eshâb-ı Kirâmın yanına döndüğünde ona:

“Korktuğumuz başımıza geldi. Bir daha onların yanında Kur'ân okuma.” dediler.

O ise:

“Hayır, yine gidip okuyacağım. Onları daha önce hiç bu kadar âciz görmemiştim. Bana yaptıkları eziyetlerden dolayı üzülmüyorum.” dedi.

Ve ertesi gün yine gitti, yine Kur'ân okudu.

Buradan şunu anlamamız gerekir:

Hakkı söylemek kolay olduğu zaman değil, zor olduğu zaman da hakka bağlı kalabilmek önemlidir.

Fakat hakkı savunmak demek insanlara hakaret etmek, kalpleri kırmak veya insanları birbirine düşürmek değildir. Müminin görevi, hakkı güzel sözle anlatmak, adaletten ayrılmamak ve kendi nefsini de hesaba çekmektir.

Abdullah bin Mesud hazretlerinin cesareti, insanlara düşmanlık etmekten değil, Kur'ân'a bağlılığından geliyordu.

Bugün bizim de ihtiyacımız olan şey budur.

Birbirimizi kırmadan, birbirimizi küçümsemeden, fakat doğru bildiğimiz hakikati de terk etmeden yürümek.

Çünkü Allah'ın ipine sarılmak, sadece bir söz söylemek değildir. Allah'ın kitabına, Resûlullah'ın sünnetine, adalete, merhamete, doğruluğa ve kardeşliğe sımsıkı bağlanmaktır.

---oOo---

Allah’ın İpine Sımsıkı Sarılmak Ne Demektir?

Allah Teâlâ buyuruyor:

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

وَاعْتَصِمُواْ بِحَبْلِ اللّهِ جَمِيعًا وَلاَ تَفَرَّقُواْ

Va'tasımû bihablillâhi cemîan ve lâ teferrakû.

Meali:

Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.

“Ve hepiniz Allah'ın ipine sımsıkı tutunun ve fırkalara ayrılmayın.”

Sadakallahül Azîm. Âl-i İmrân Suresi, 103. ayetten pasaj.

Bu ayet üzerinde biraz düşünelim.

Allah'ın ipi nedir?

Kur'ân'dır.

Resûlullah'ın gösterdiği hakikattir.

Adalettir.

Doğruluktur.

Kardeşliktir.

Merhamettir.

İman ve güzel ahlâktır.

İnsanların farklı düşünmesi, farklı anlayışlara sahip olması mümkündür. Fakat farklı düşünmek başka, birbirine düşman olmak başkadır.

Bir insanın bir meselede benim gibi düşünmemesi, onun bütün iyiliklerini yok saymamı gerektirmez.

Benim gördüğüm doğruyu başkasının da görmesini istemem tabiidir. Fakat bunu zorla kabul ettirmeye çalışmak, insanları küçümsemek veya kendi grubunu hakikatin tamamı zannetmek doğru değildir.

Çünkü hakikat Allah'ındır.

Bizler ise hakikati anlamaya çalışan kullarız.

Bu sebeple insan kendi nefsine şu soruyu sormalıdır:

“Ben gerçekten Allah'ın ipine mi sarılıyorum, yoksa kendi nefsimin düşüncesine mi sarılıyorum?”

İşte asıl mesele budur.

Bir insanın kendi fikrine değil, hakikate teslim olması gerekir.

---oOo---

“River” Nehir ile Yarışma

“River” yani nehir ile yarışma.

Nehir ile birlikte koşamazsın. Çünkü sen yorulursun, nehir ise akmaya devam eder.

(Kar©glan sözü, 05.09.2016)

Bu sözün benim açımdan şöyle bir anlamı vardır:

Büyük bir düşünce, büyük bir hizmet veya büyük bir dava, tek kişinin omzunda taşınamayacak kadar geniş olabilir.

Bir insan tek başına çok şey yapabilir. Fakat insanların hayırlı bir maksat etrafında birleşmesi, dayanışma içinde olması ve birbirine destek vermesi daha büyük işler yapabilmelerini sağlar.

Bir kişi tek başına yürüyen bir yolcu gibidir.

Bir cemaat ise aynı hedefe doğru yürüyen yolcular gibidir.

Fakat burada çok önemli bir nokta vardır:

Cemaat olmak, başkasını dışlamak değildir.

Tarikat veya cemaat sahibi olmak, diğer bütün insanları kötü görmek değildir.

Asıl cemaat; Allah'ın rızasını, güzel ahlâkı, kardeşliği ve hizmeti hedefleyen insanların bir araya gelmesidir.

Ben de Raşidi Tarikatı anlayışında insanlara birlik, zikir, güzel ahlâk ve hakikate yönelme yolunu anlatmaya çalışıyorum.

Bu yolun amacı insanları birbirine düşürmek değil; dağınık gönülleri bir araya getirerek Allah'a yönelmelerine vesile olmaktır.

Tarikatın Özelliği:

Mevsim Tarikatı; günlerin, ayların, gecelerin, gündüzlerin, nurun, ışığın ve mevsimlerin deveranını tefekkür ederek Allah'ın yaratışındaki düzeni anlamaya çalışan bir yol, tarik ve usuldür.

---oOo---

Cemaatin Önemi

Ebû Hüreyre radıyallâhu anh'dan Peygamber Efendimizin şöyle buyurduğu rivayet edilmiştir:

“İki kişi bir kişiden hayırlıdır. Üç kişi iki kişiden hayırlıdır. Dört kişi üç kişiden hayırlıdır. Cemaat olmanız gerekir. Muhakkak ki Allah'ın yardım eli cemaatle beraberdir.”

(Kenzü'l-Ummâl, c. 1, hadis no: 1025)

Muâz radıyallâhu anh'dan Peygamber Efendimizin şöyle buyurduğu rivayet edilmiştir:

“Muhakkak ki şeytan insanın kurdudur. Tıpkı tek kalan, sürüden uzaklaşan koyunu alıp götüren kurt gibi. Sakın bölünmeyin. Cemaatin ve umumun yanında olun.”

(Kenzü'l-Ummâl, c. 1, hadis no: 1026-1027)

Bir sahabeden Peygamber Efendimizin şöyle buyurduğu rivayet edilmiştir:

“Ey insanlar! Cemaatin yanında olun! Sakın bölünmeyin!”

(Kenzü'l-Ummâl, c. 1, hadis no: 1028)

İbn Ömer radıyallâhu anh'dan Peygamber Efendimizin şöyle buyurduğu rivayet edilmiştir:

“Ümmetim dalâlet üzerinde birleşmez. Öyleyse cemaatin yanında olun. Muhakkak ki Allah'ın yardım eli cemaatle beraberdir.”

(Kenzü'l-Ummâl, c. 1, hadis no: 1029)

Yine İbn Ömer radıyallâhu anh'dan rivayet edilmiştir:

“Kim cemaatten ayrı bir hâlde iken ölürse câhiliye ölümü ile ölür.”

(Ahmed, c. 2, s. 70; Kenzü'l-Ummâl, c. 1, hadis no: 14862)

---oOo---

Sağdan Gelenler Kuralı

Vâkıa sûresindeki “sağ taraf ehli” ve “sol taraf ehli” ifadelerini anlamaya çalışırken yalnızca yön olarak sağa veya sola bakmamak gerekir.

Çünkü Allah Teâlâ aynı sûrede üç sınıftan bahsediyor:

Sağ taraf ehli.

Sol taraf ehli.

Ve öne geçenler.

Burada önemli olan, insanın hangi tarafa ait olduğunu sadece dış görünüşle belirlemek değildir.

İnsanın asıl yönü kalbindedir.

Bir insan kendisini sağda görebilir; fakat davranışları yanlış olabilir.

Bir başkası farklı düşünebilir; fakat Allah'a samimiyetle kulluk ediyor olabilir.

Önemli olan insanları hemen damgalamak değil, kendi nefsimizi düzeltmektir.

Geceyi yaratan da Allah'tır, gündüzü yaratan da.

Yazı yaratan da Allah'tır, kışı yaratan da.

Sağ elimizi yaratan da Allah'tır, sol elimizi yaratan da.

Bedenimizde sağ ve sol nasıl birbirini tamamlıyorsa, toplum içerisinde de farklılıklar her zaman düşmanlık anlamına gelmez.

Allah'ın yarattığı farklılıkları düşmanlık sebebi hâline getirmemek gerekir.

Bir insanın farklı olması, onun değersiz olduğu anlamına gelmez.

Asıl üstünlük takvadadır.

Bu yüzden kendisini hakikatin tek sahibi zanneden insan, önce kendi nefsini sorgulamalıdır.

“Ben haklıyım, öyleyse herkes yanlıştır.” demek kolaydır.

Fakat:

“Acaba benim de düzelteceğim bir tarafım var mı?”

diye sorabilmek gerçek olgunluktur.

---oOo---

İnsanın Vazifesi: Hakkı Korumak ve Birliği Bozmamak

İnsan, inandığı hakikati anlatabilir.

Düşüncesini açıklayabilir.

Yanlış gördüğü bir davranışı eleştirebilir.

Fakat bunu yaparken dilini temiz tutmalıdır.

Çünkü haklı bir söz, kötü bir üslupla söylendiğinde insanları hakikatten uzaklaştırabilir.

Bizim maksadımız insanları yenmek değil, hakikati anlatmaktır.

Bizim maksadımız bir insanı küçük düşürmek değil, yanlışın doğrusunu göstermektir.

Bizim maksadımız ayrılık çıkarmak değil, Allah'ın ipine sarılmaktır.

Bu sebeple insan hem hakkını bilmeli hem de başkasının hakkına riayet etmelidir.

Özgür irade de büyük bir emanettir.

İnsan tercih eder, düşünür, inanır veya inkâr eder. Fakat yaptığı tercihlerden de sorumludur.

İslam'ın güzelliklerinden biri de insanı düşünmeye, aklını kullanmaya ve kendi iradesiyle hakikati aramaya davet etmesidir.

Dinde zorlama yoktur.

Fakat özgür irade, sorumluluktan kurtulmak anlamına da gelmez.

İnsan seçer ve seçtiğinin sonucuyla karşılaşır.

Bu nedenle bizim görevimiz insanları zorlamak değil, doğru bildiğimiz hakikati güzel bir şekilde anlatmaktır.

---oOo---

İlim Nerede Olursa Olsun Arayın

“İlim Çin'de de olsa onu arayın.”

şeklinde meşhur olan bu sözün ifade ettiği hikmet, ilmin peşinden gitmenin önemidir.

İlim bir yerde bulunuyorsa, insan onu araştırmalıdır.

Bugün dünyanın farklı bölgelerinde farklı ilimler gelişmiştir.

Bir yerde teknoloji ilerlemiştir, başka bir yerde tıp gelişmiştir, başka bir yerde mühendislik veya başka bir bilim dalı ilerlemiştir.

Mümin, hakikati arayan insandır.

Bu nedenle öğrenmekten korkmamalıdır.

Bilmediği şeyi öğrenmeli, öğrendiği şey üzerinde düşünmeli ve elde ettiği bilgiyi hayra kullanmalıdır.

Çalışana Allah ilim kapıları açar; fakat insanın önce istemesi, araştırması ve gayret etmesi gerekir.

---oOo---

Yaratılış Üzerine Bir Tefekkür

Canlılık hücreyle başlar.

Çevremizdeki varlıklar canlı ve cansız varlıklar olarak iki grupta ele alınabilir.

Tek hücreli canlılar ve çok hücreli canlılar vardır.

Bakteriler, amip, öglena ve paramesyum gibi tek hücreli canlılar; insan, hayvan, bitki ve mantarlar gibi çok hücreli canlılar yaratılışın farklı örnekleridir.

Buradan hareketle insanın yaratılışı üzerinde düşünmek mümkündür.

Bir çocuğun dünyaya gelmesi, Allah'ın yaratma düzeni içerisinde erkek ve dişi arasındaki biyolojik birliktelik, hücrelerin birleşmesi, gelişmesi ve yeni bir canlının meydana gelmesi gibi aşamalardan geçer.

Fakat bütün bu sebeplerin üzerinde Allah'ın yaratması vardır.

Kur'ân'da Allah'ın Rahmân ve Rahîm isimlerinin sürekli hatırlatılması da bize rahmet, merhamet ve yaratılışın ilahî düzenini düşündürür.

Ben burada insanın yaratılışındaki erkek ve dişi unsurunu, Rahmân ve Rahîm isimlerinin anlam dünyasıyla birlikte tefekkür ediyorum.

Bu, yaratılışın bütün sırlarını yalnızca bu benzetmeyle açıklamak değildir.

Çünkü Allah'ın yaratması bizim kavrayışımızdan çok daha geniştir.

İnsan sebepleri görür; fakat sebepleri yaratanı da unutmamalıdır.

---oOo---

Maddi Şekiller ve Yaratılıştaki Hikmet

Dünyadaki her varlığın kendisine göre bir şekli ve vazifesi vardır.

Bir bıçak kesmek için yaratılmıştır.

Bir bardak su içmek içindir.

Bir kap başka bir işe yarar.

Kâğıt farklı bir işe yarar.

Lastik esnekliğiyle işe yarar.

Su ise girdiği kabın şeklini alır.

Bunların her biri yaratılışın farklı özelliklerini gösterir.

İnsanın da farklı özellikleri vardır.

Kimisi güçlüdür, kimisi zayıftır.

Kimisi hızlı öğrenir, kimisi yavaş öğrenir.

Kimisi sabırlıdır, kimisi sabrı öğrenmek zorundadır.

Kimisi ilimle hizmet eder, kimisi güzel ahlâkla.

Bunların hepsi insanın imtihanının farklı yönleridir.

Bu nedenle insan başkasının yaratılışına bakıp onu küçümsememelidir.

Allah hiçbir şeyi boşuna yaratmaz.

Bize düşen, bize verilen kabiliyetleri hayır yolunda kullanmaktır.

---oOo---

Mehdi ve Hakikate Bağlılık

İnsanlar bir önderin, bir mürşidin veya bir hakikat yolunun peşinden giderken en önemli ölçüyü kaybetmemelidir:

Ölçü Allah'ın kitabı ve Resûlullah'ın sünnetidir.

Bir kimse kendisini büyük bir makama layık görse bile, onun sözleri ve davranışları adalet, merhamet ve güzel ahlâk ile ölçülmelidir.

Mehdi hakkında rivayet edilen haberlerde de onun adaletle hareket edeceği, zulümden uzak olacağı ve insanları hakka yönelteceği anlatılmaktadır.

Bu sebeple Mehdi'yi tanımanın ölçüsü yalnızca bir isim, bir kıyafet, bir makam veya bir iddia değildir.

Asıl ölçü adalet, ahlâk, ilim, hikmet ve Allah'a kulluktur.

İnsan kendisini bir makama yakıştırabilir.

Fakat makam insanı büyütmez.

İnsanı büyüten, o makamı hak edecek ahlâka sahip olmaktır.

---oOo---

Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:

“Ehl-i Beyt'ten Mehdi adında bir zat zuhur edecek, İslam topraklarına hâkim olacak, Müslümanlar kendisini izleyecek ve o, Müslümanlar arasında adalet ve hakkaniyetle davranacaktır. Dini sağlamlaştıracaktır.”

(Et-Tâc'ül-Câmiu li'l-Usûl, c. 5, s. 341)

Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:

“Ashâb-ı Kehf, Mehdi'nin yardımcıları olacaktır.”

(Kitab-ül Burhan fî Alâmât-il Mehdiyy-il Âhir Zaman, s. 59)

Kur'ân-ı Kerîm'de Ashâb-ı Kehf hakkında şöyle buyurulmaktadır:

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

سَيَقُولُونَ ثَلَاثَةٌ رَّابِعُهُمْ كَلْبُهُمْ وَيَقُولُونَ خَمْسَةٌ سَادِسُهُمْ كَلْبُهُمْ رَجْمًا بِالْغَيْبِ وَيَقُولُونَ سَبْعَةٌ وَثَامِنُهُمْ كَلْبُهُمْ قُل رَّبِّي أَعْلَمُ بِعِدَّتِهِم مَّا يَعْلَمُهُمْ إِلَّا قَلِيلٌ فَلَا تُمَارِ فِيهِمْ إِلَّا مِرَاء ظَاهِرًا وَلَا تَسْتَفْتِ فِيهِم مِّنْهُمْ أَحَدًا

Se yekûlûne selâsetun râbiuhum kelbuhum, ve yekûlûne hamsetun sâdisuhum kelbuhum racmen bil-gaybi, ve yekûlûne seb'atun ve sâminuhum kelbuhum. Kul rabbî a'lemu bi ıddetihim mâ ya'lemuhum illâ kalîl. Fe lâ tumâri fîhim illâ mirâen zâhiren ve lâ testefti fîhim minhum ehadâ.

Meali:

Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.

“Sonra gelenler diyecekler ki: ‘Üç kişiydiler, dördüncüleri köpekleridir.’ Yine diyecekler ki: ‘Beş kişiydiler, altıncıları köpekleridir.’ Bu, bilinmeyen hakkında tahminde bulunmaktır. Yine diyecekler ki: ‘Yedi kişiydiler, sekizincileri köpekleridir.’ De ki: ‘Onların sayısını Rabbim daha iyi bilir. Onları pek az kimse bilir.’”

Sadakallahül Azîm. Kehf Suresi, 22. ayet.

Bu ayetten bizim almamız gereken derslerden biri de şudur:

Gaybın bütün bilgisi Allah'a aittir.

İnsan bazı şeyleri araştırabilir, bazı rivayetleri okuyabilir ve bazı işaretler üzerinde tefekkür edebilir.

Fakat kendi yorumunu kesin gayb bilgisi gibi görmemelidir.

Bu yüzden Mehdi, Ashâb-ı Kehf ve ahir zaman meselelerinde konuşurken hem araştırmak hem de haddimizi bilmek gerekir.

---oOo---

Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:

“Allah onu, yani Mehdi'yi üç bin melekle destekleyecektir.”

(El-Kavlü'l-Muhtasar fî Alâmât-il Mehdiyy-il Muntazar, Ahmed İbn Hacer-i Mekkî, s. 41)

Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:

“Hz. Mehdi'ye, aralarında kadınların da bulunduğu 314 kişi biat edecektir.”

(El-Kavlü'l-Muhtasar fî Alâmât-il Mehdiyy-il Muntazar, s. 25)

---oOo---

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آَمَنُوا كُونوا أَنصَارَ اللَّهِ كَمَا قَالَ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ لِلْحَوَارِيِّينَ مَنْ أَنصَارِي إِلَى اللَّهِ قَالَ الْحَوَارِيُّونَ نَحْنُ أَنصَارُ اللَّهِ فَآَمَنَت طَّائِفَةٌ مِّن بَنِي إِسْرَائِيلَ وَكَفَرَت طَّائِفَةٌ فَأَيَّدْنَا الَّذِينَ آمَنُوا عَلَى عَدُوِّهِمْ فَأَصْبَحُوا ظَاهِرِينَ

Yâ eyyühellezîne âmenû kûnû ensârallâhi kemâ kâle îsâbnu meryeme lil-havâriyyîne men ensârî ilallâh. Kâlel-havâriyyûne nahnu ensârullâh. Fe âmenet tâifetun min benî İsrâîle ve keferet tâifetun. Fe eyyednâllezîne âmenû alâ aduvvihim fe asbehû zâhirîn.

Meali:

Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.

“Ey iman edenler! Allah'ın yardımcıları olun. Nasıl ki Meryem oğlu İsa da havarilere, ‘Allah'a giden yolda benim yardımcılarım kimdir?’ demişti. Havariler de, ‘Biz Allah'ın yardımcılarıyız.’ demişlerdi. Bunun üzerine İsrailoğullarından bir kesim inanmış, bir kesim de inkâr etmişti. Nihayet biz inananları düşmanlarına karşı destekledik ve böylece üstün geldiler.”

Sadakallahül Azîm. Saff Suresi, 14. ayet.

Burada “Allah'ın yardımcıları olun” ifadesi üzerinde düşünmek gerekir.

Allah'ın bizim yardımımıza ihtiyacı yoktur.

Bizim Allah'ın dinine yardımcı olmamız, Allah'ın emrettiği hakikati yaşamaya ve güzel ahlâkla temsil etmeye çalışmamız demektir.

Havariler nasıl Hz. İsa'nın yanında hakikate hizmet ettilerse, biz de kendi zamanımızda hakka, adalete, merhamete ve güzel ahlâka hizmet etmeye çalışmalıyız.

Hakikatin yardımcısı olmak, insanlara hükmetmek değil; insanlara hayır ulaştırmaktır.

---oOo---

Mehdi'yi Tanımanın Ölçüsü

Peygamberimiz sallallâhü aleyhi ve sellem'in hadislerinde Hz. Mehdi'nin ahlakının Resûlullah'ın ahlakına benzeyeceği belirtilmiştir.

Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:

“Mehdi Allah'a karşı son derece boyun eğicidir. Ahlâk bakımından Peygamber'e benzer.”

(Kıyamet Alametleri, Berzencî, s. 163)

Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:

“Mehdi, insanların en hayırlısıdır.”

(Kitab-ül Burhan fî Alâmât-il Mehdiyy-il Âhir Zaman, s. 58)

Burada benim üzerinde durduğum nokta şudur:

Bir insanın “Ben Mehdi'yim” demesi onu Mehdi yapmaz.

Bir insanın etrafında kalabalık bulunması da tek başına ölçü değildir.

Bir insanın zenginliği, makamı veya şöhreti de ölçü değildir.

Ölçü; adalet, güzel ahlâk, ilim, hikmet, merhamet ve Allah'a kulluktur.

Hz. Hüseyin radıyallâhu anh'a nispet edilen bir rivayette şöyle sorulmuştur:

“İmam Mehdi hangi alametlerle bilinir?”

Şöyle cevap verdiği nakledilmiştir:

“Gönül rahatlığı ve vakar sahibi oluşu ile, helâl ve haramı çok iyi bilmesi ile tanınır.”

(Mer'iy b. Yusuf b. Ebî Bekir b. Ahmed b. Yusuf el-Makdisî, Feraidu Fevâidi'l-Fikr fî'l-İmam el-Mehdî el-Muntazar)

Buradaki vakar, sadece dışarıdan görünen bir dik duruş değildir.

Vakar; insanın nefsine hâkim olmasıdır.

Öfkelendiğinde kendisini tutabilmesidir.

Gücü varken adaletli davranmasıdır.

İmkânı varken başkasının hakkını yememesidir.

Kendisine karşı yapılan kötülüğe rağmen ölçüyü kaybetmemesidir.

Gerçek vakar, insanları ezmek değil; nefsini ezebilmektir.

---oOo---

Mehdi Cemaatinden Ayrılanlar

Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:

“Zaman zaman o çetin görevi üstlenememek, rahatlık meyli, can, mal ve mevki korkusu gibi çeşitli sebeplerle kendisinden ayrılanlar olacaktır. Kendilerini terk edenlerin ve muhalefet eden kimselerin ayrılmaları da onlara bir zarar vermez.”

(Ramûzü'l-Ehâdîs, s. 476; İbn Mâce'den)

Ayrılanlar da muhalifler de ona zarar veremeyecek; o, kendisinden ayrılanlara rağmen yoluna devam edecektir.

(Ramûzü'l-Ehâdîs, s. 487; Taberânî'nin el-Kebîr'inden)

Buradan çıkarılacak ders, insanların sayısına bakarak hakikati ölçmemektir.

Bazen hakikat kalabalıklarla birlikte görünür.

Bazen az sayıda insan tarafından savunulur.

Fakat hakikatin ölçüsü kalabalık değildir.

Ölçü Allah'ın rızasıdır.

Bu nedenle insan:

“Benim arkamda kaç kişi var?”

diye sormadan önce:

“Ben hakikatin neresindeyim?”

diye sormalıdır.

---oOo---

Görünen Köy Kılavuz İstemez

Görünen köy kılavuz istemez.

Anlayana kimi zaman bir işaret yeter.

Anlamayana ise uzun uzun anlatmak gerekir.

Fakat burada “anlamayan” insanı aşağılamak değil, ona sabırla anlatmak gerekir.

Çünkü herkes aynı anda aynı şeyi anlayamaz.

Bir insanın bugün anlamadığı bir hakikati yarın anlaması mümkündür.

Bu yüzden davet ederken üslubumuzu kaybetmemeliyiz.

Anlatmak bizim görevimizdir; hidayet vermek Allah'ın işidir.

---oOo---

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

قُلْ إِنِّي نُهِيتُ أَنْ أَعْبُدَ الَّذِينَ تَدْعُونَ مِن دُونِ اللّهِ قُل لاَّ أَتَّبِعُ أَهْوَاءكُمْ قَدْ ضَلَلْتُ إِذًا وَمَا أَنَاْ مِنَ الْمُهْتَدِينَ

Kul innî nuhîtu en a'budellezîne ted'ûne min dûnillâhi, kul lâ ettebiu ehvâekum, kad daleltu izen ve mâ ene minel muhtedîn.

Meali:

Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.

De ki:

“Sizin Allah'tan başka yalvardıklarınıza kulluk etmekten men edildim. De ki: ‘Sizin arzularınıza uymam. Aksi hâlde sapmış olurum ve hidayete erenlerden olamam.’”

Sadakallahül Azîm. En'âm Suresi, 56. ayet.

Bu ayet bize önemli bir ölçü vermektedir:

İnsan, insanların arzularına göre değil, Allah'ın hakikatine göre yaşamalıdır.

Makam, para, şöhret, mevki veya insanların övgüsü insanı yönlendirmemelidir.

Müminin asıl hedefi Allah'ın rızasıdır.

Bir insan makam sahibi olabilir.

Zengin olabilir.

Fakir olabilir.

Meşhur olabilir.

Kimsenin tanımadığı bir insan da olabilir.

Fakat ölüm geldiğinde bütün bu sıfatlar geride kalır.

İnsan Rabbine ameliyle gider.

Bu nedenle dünyadaki makamları büyütüp ahireti unutmamak gerekir.

İnsanın değeri, sahip olduklarıyla değil; Allah katındaki hâliyle ölçülür.

---oOo---

Allah'ın İpine Sarılmanın Son Sözü

İnsanlar farklı olabilir.

Düşünceler farklı olabilir.

Meşrepler farklı olabilir.

Tarikatlar farklı olabilir.

Coğrafyalar farklı olabilir.

Fakat bütün müminlerin üzerinde birleşmesi gereken temel hakikat Allah'ın birliği, Resûlullah'ın peygamberliği, Kur'ân'ın rehberliği ve güzel ahlâktır.

Birbirimizi tekfir etmek, aşağılamak, hakaret etmek ve birbirimize düşman olmak yerine; Kur'ân'ın emrettiği şekilde Allah'ın ipine sımsıkı sarılmamız gerekir.

Çünkü bölünürsek gücümüz azalır.

Kardeşliğimizi korursak birbirimize destek oluruz.

Fakat birlik adına hakikatten de vazgeçmemeliyiz.

Birlik, yanlışta birleşmek değildir.

Birlik, hakikatte birleşmektir.

Allah'ın ipine sımsıkı sarılalım. Fırkalara ayrılmayalım. Hakkı söyleyelim, fakat hakkı söylerken güzel ahlâktan ayrılmayalım.

---oOo---

أَللَّهُمَّ أَرِنَا الْحَقَّ حَقاً وَ ارْزُقْنَا اتِّبَاعَهْ وَ أَرِنَا الْبَاطِلَ بَاطِلاً وَ ارْزُقْنَا اجْتِنَابَهْ

“Allah'ım! Bizlere hakkı hak gösterip ona tâbi olmayı, bâtılı da bâtıl gösterip ondan yüz çevirmeyi nasip eyle!”

وَآخِرُ دَعْوَاهُمْ أَنِ الْحَمْدُ لِلّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ

Ve âhiru da'vâhum enil hamdülillâhi rabbil âlemîn.

Âmin.

El-Fâtiha maassalavât.

سُبْحاَنَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ، أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلهَ إِلاَّ أَنْتَ، أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ

Sübhâneke Allahümme ve bihamdik, eşhedü en lâ ilâhe illâ ente, estağfirullâhe ve etûbü ileyk.

---oOo---

Kar©glan

Başağaçlı Raşit Tunca

Schrems, 14 Ocak 2017 Cumartesi

Original Kar © glan
]]>
Allah’ın İpine Sımsıkı Tutunun, Fırkalara Ayrılmayın

Kar©glanın 14 Ocak 2017 Vaazı

Kar©glan J2017-KW-2-3 Sohbeti

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

وَكُنتُمْ أَزْوَاجًا ثَلَاثَةً فَأَصْحَابُ الْمَيْمَنَةِ مَا أَصْحَابُ الْمَيْمَنَةِ وَأَصْحَابُ الْمَشْأَمَةِ مَا أَصْحَابُ الْمَشْأَمَةِ وَالسَّابِقُونَ السَّابِقُونَ أُوْلَئِكَ الْمُقَرَّبُونَ

Ve kuntum ezvâcen selâseten. Fe ashâbul meymeneti mâ ashâbul meymeneti. Ve ashâbul meş'emeti mâ ashâbul meş'emeti. Ves sâbikûnes sâbikûn. Ulâikel mukarrabûn.

Meali:

Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.

Ve o gün siz üç sınıfa ayrılmış olursunuz. Sağ taraf ehli; ne mutlu sağ taraf ehline! Sol taraf ehli; ne mutsuzdur sol taraf ehli! Öne geçenler ise öne geçenlerdir. İşte onlar Allah’a yaklaştırılmış olanlardır.

Sadakallahül Azîm. Vâkıa Suresi, 7-11. ayetler.

---oOo---

Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:

Huzeyfe bin Yemân'dan rivayet edildiğine göre Resûlullah sallallâhü aleyhi ve sellem şöyle buyurmuştur:

“Ahir zamanda cehennem kapılarına çağıran davetçiler olacaktır. Kim onların çağrısına uyarsa onu cehenneme atarlar.”

Ben, “Yâ Resûlallah! Onları bize tarif eder misin?” diye sordum.

Buyurdu ki:

“Onlar bizim derimizden olan ve bizim dilimizle konuşan kimselerdir.”

“Yâ Resûlallah! Ben o zamana yetişirsem ne yapayım?” diye sordum.

Buyurdu ki:

“Müslümanların cemaatine ve imamına sarıl. Eğer onların bir cemaati ve imamı yoksa bütün fırkalardan uzak dur. Ölüm sana gelinceye kadar bu hâl üzere devam et.”

(Hadis-i Şerif. İbn Mâce; ayrıca Müslim, Ebû Dâvûd ve Ahmed tarafından farklı lafızlarla rivayet edilmiştir.)

“Allâhumme salli alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ salleyte alâ İbrâhîme ve alâ âli İbrâhîme inneke hamîdun mecîd.

Allâhumme bârik alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ bârekte alâ İbrâhîme ve alâ âli İbrâhîme inneke hamîdun mecîd.”

Yolculuğumuza başlıyoruz:

Allah Resûlü'nden sonra Mekke'de Kur'ân-ı Kerîm'i yüksek sesle okuyan ilk sahabîlerden biri Abdullah bin Mesud hazretleridir.

Rahmân sûresi nâzil olduğunda Müslümanlar bu sûreyi Kureyşlilere okumak istemişler ve bu görevi, kabilesinin güçlü desteğine sahip olmayan Abdullah bin Mesud hazretleri üstlenmiştir.

Bir gün Eshâb-ı Kirâm oturup sohbet ederken içlerinden biri:

“Resûlullah'tan başka hiç kimse Kur'ân-ı Kerîm'i müşriklere karşı açıktan okuyamadı. Bunu yapacak kimse yok mu?” dedi.

İbn Mesud hazretleri hemen:

“Ben okurum.” dedi.

Ona:

“Biz, sana zarar vermelerinden korkuyoruz. Kendi kabilesinden çekinecekleri güçlü bir kimse okusun.” dediler.

Fakat Abdullah bin Mesud:

“Bırakın gideyim. Siz dua edin. Allah Teâlâ beni korur.” dedi.

Ertesi gün Makâm-ı İbrahim'e gitti. Müşrikler orada toplanmışlardı. Besmele-i şerîfeyi çekerek Rahmân sûresini okumaya başladı.

Müşrikler üzerine yürüdüler ve onu dövdüler. Yüzü ve gözü yara bere içinde kaldı. Fakat Abdullah bin Mesud hazretleri, bütün bunlara rağmen Kur'ân okumaya devam etti.

Okumasını tamamladıktan sonra Eshâb-ı Kirâmın yanına döndüğünde ona:

“Korktuğumuz başımıza geldi. Bir daha onların yanında Kur'ân okuma.” dediler.

O ise:

“Hayır, yine gidip okuyacağım. Onları daha önce hiç bu kadar âciz görmemiştim. Bana yaptıkları eziyetlerden dolayı üzülmüyorum.” dedi.

Ve ertesi gün yine gitti, yine Kur'ân okudu.

Buradan şunu anlamamız gerekir:

Hakkı söylemek kolay olduğu zaman değil, zor olduğu zaman da hakka bağlı kalabilmek önemlidir.

Fakat hakkı savunmak demek insanlara hakaret etmek, kalpleri kırmak veya insanları birbirine düşürmek değildir. Müminin görevi, hakkı güzel sözle anlatmak, adaletten ayrılmamak ve kendi nefsini de hesaba çekmektir.

Abdullah bin Mesud hazretlerinin cesareti, insanlara düşmanlık etmekten değil, Kur'ân'a bağlılığından geliyordu.

Bugün bizim de ihtiyacımız olan şey budur.

Birbirimizi kırmadan, birbirimizi küçümsemeden, fakat doğru bildiğimiz hakikati de terk etmeden yürümek.

Çünkü Allah'ın ipine sarılmak, sadece bir söz söylemek değildir. Allah'ın kitabına, Resûlullah'ın sünnetine, adalete, merhamete, doğruluğa ve kardeşliğe sımsıkı bağlanmaktır.

---oOo---

Allah’ın İpine Sımsıkı Sarılmak Ne Demektir?

Allah Teâlâ buyuruyor:

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

وَاعْتَصِمُواْ بِحَبْلِ اللّهِ جَمِيعًا وَلاَ تَفَرَّقُواْ

Va'tasımû bihablillâhi cemîan ve lâ teferrakû.

Meali:

Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.

“Ve hepiniz Allah'ın ipine sımsıkı tutunun ve fırkalara ayrılmayın.”

Sadakallahül Azîm. Âl-i İmrân Suresi, 103. ayetten pasaj.

Bu ayet üzerinde biraz düşünelim.

Allah'ın ipi nedir?

Kur'ân'dır.

Resûlullah'ın gösterdiği hakikattir.

Adalettir.

Doğruluktur.

Kardeşliktir.

Merhamettir.

İman ve güzel ahlâktır.

İnsanların farklı düşünmesi, farklı anlayışlara sahip olması mümkündür. Fakat farklı düşünmek başka, birbirine düşman olmak başkadır.

Bir insanın bir meselede benim gibi düşünmemesi, onun bütün iyiliklerini yok saymamı gerektirmez.

Benim gördüğüm doğruyu başkasının da görmesini istemem tabiidir. Fakat bunu zorla kabul ettirmeye çalışmak, insanları küçümsemek veya kendi grubunu hakikatin tamamı zannetmek doğru değildir.

Çünkü hakikat Allah'ındır.

Bizler ise hakikati anlamaya çalışan kullarız.

Bu sebeple insan kendi nefsine şu soruyu sormalıdır:

“Ben gerçekten Allah'ın ipine mi sarılıyorum, yoksa kendi nefsimin düşüncesine mi sarılıyorum?”

İşte asıl mesele budur.

Bir insanın kendi fikrine değil, hakikate teslim olması gerekir.

---oOo---

“River” Nehir ile Yarışma

“River” yani nehir ile yarışma.

Nehir ile birlikte koşamazsın. Çünkü sen yorulursun, nehir ise akmaya devam eder.

(Kar©glan sözü, 05.09.2016)

Bu sözün benim açımdan şöyle bir anlamı vardır:

Büyük bir düşünce, büyük bir hizmet veya büyük bir dava, tek kişinin omzunda taşınamayacak kadar geniş olabilir.

Bir insan tek başına çok şey yapabilir. Fakat insanların hayırlı bir maksat etrafında birleşmesi, dayanışma içinde olması ve birbirine destek vermesi daha büyük işler yapabilmelerini sağlar.

Bir kişi tek başına yürüyen bir yolcu gibidir.

Bir cemaat ise aynı hedefe doğru yürüyen yolcular gibidir.

Fakat burada çok önemli bir nokta vardır:

Cemaat olmak, başkasını dışlamak değildir.

Tarikat veya cemaat sahibi olmak, diğer bütün insanları kötü görmek değildir.

Asıl cemaat; Allah'ın rızasını, güzel ahlâkı, kardeşliği ve hizmeti hedefleyen insanların bir araya gelmesidir.

Ben de Raşidi Tarikatı anlayışında insanlara birlik, zikir, güzel ahlâk ve hakikate yönelme yolunu anlatmaya çalışıyorum.

Bu yolun amacı insanları birbirine düşürmek değil; dağınık gönülleri bir araya getirerek Allah'a yönelmelerine vesile olmaktır.

Tarikatın Özelliği:

Mevsim Tarikatı; günlerin, ayların, gecelerin, gündüzlerin, nurun, ışığın ve mevsimlerin deveranını tefekkür ederek Allah'ın yaratışındaki düzeni anlamaya çalışan bir yol, tarik ve usuldür.

---oOo---

Cemaatin Önemi

Ebû Hüreyre radıyallâhu anh'dan Peygamber Efendimizin şöyle buyurduğu rivayet edilmiştir:

“İki kişi bir kişiden hayırlıdır. Üç kişi iki kişiden hayırlıdır. Dört kişi üç kişiden hayırlıdır. Cemaat olmanız gerekir. Muhakkak ki Allah'ın yardım eli cemaatle beraberdir.”

(Kenzü'l-Ummâl, c. 1, hadis no: 1025)

Muâz radıyallâhu anh'dan Peygamber Efendimizin şöyle buyurduğu rivayet edilmiştir:

“Muhakkak ki şeytan insanın kurdudur. Tıpkı tek kalan, sürüden uzaklaşan koyunu alıp götüren kurt gibi. Sakın bölünmeyin. Cemaatin ve umumun yanında olun.”

(Kenzü'l-Ummâl, c. 1, hadis no: 1026-1027)

Bir sahabeden Peygamber Efendimizin şöyle buyurduğu rivayet edilmiştir:

“Ey insanlar! Cemaatin yanında olun! Sakın bölünmeyin!”

(Kenzü'l-Ummâl, c. 1, hadis no: 1028)

İbn Ömer radıyallâhu anh'dan Peygamber Efendimizin şöyle buyurduğu rivayet edilmiştir:

“Ümmetim dalâlet üzerinde birleşmez. Öyleyse cemaatin yanında olun. Muhakkak ki Allah'ın yardım eli cemaatle beraberdir.”

(Kenzü'l-Ummâl, c. 1, hadis no: 1029)

Yine İbn Ömer radıyallâhu anh'dan rivayet edilmiştir:

“Kim cemaatten ayrı bir hâlde iken ölürse câhiliye ölümü ile ölür.”

(Ahmed, c. 2, s. 70; Kenzü'l-Ummâl, c. 1, hadis no: 14862)

---oOo---

Sağdan Gelenler Kuralı

Vâkıa sûresindeki “sağ taraf ehli” ve “sol taraf ehli” ifadelerini anlamaya çalışırken yalnızca yön olarak sağa veya sola bakmamak gerekir.

Çünkü Allah Teâlâ aynı sûrede üç sınıftan bahsediyor:

Sağ taraf ehli.

Sol taraf ehli.

Ve öne geçenler.

Burada önemli olan, insanın hangi tarafa ait olduğunu sadece dış görünüşle belirlemek değildir.

İnsanın asıl yönü kalbindedir.

Bir insan kendisini sağda görebilir; fakat davranışları yanlış olabilir.

Bir başkası farklı düşünebilir; fakat Allah'a samimiyetle kulluk ediyor olabilir.

Önemli olan insanları hemen damgalamak değil, kendi nefsimizi düzeltmektir.

Geceyi yaratan da Allah'tır, gündüzü yaratan da.

Yazı yaratan da Allah'tır, kışı yaratan da.

Sağ elimizi yaratan da Allah'tır, sol elimizi yaratan da.

Bedenimizde sağ ve sol nasıl birbirini tamamlıyorsa, toplum içerisinde de farklılıklar her zaman düşmanlık anlamına gelmez.

Allah'ın yarattığı farklılıkları düşmanlık sebebi hâline getirmemek gerekir.

Bir insanın farklı olması, onun değersiz olduğu anlamına gelmez.

Asıl üstünlük takvadadır.

Bu yüzden kendisini hakikatin tek sahibi zanneden insan, önce kendi nefsini sorgulamalıdır.

“Ben haklıyım, öyleyse herkes yanlıştır.” demek kolaydır.

Fakat:

“Acaba benim de düzelteceğim bir tarafım var mı?”

diye sorabilmek gerçek olgunluktur.

---oOo---

İnsanın Vazifesi: Hakkı Korumak ve Birliği Bozmamak

İnsan, inandığı hakikati anlatabilir.

Düşüncesini açıklayabilir.

Yanlış gördüğü bir davranışı eleştirebilir.

Fakat bunu yaparken dilini temiz tutmalıdır.

Çünkü haklı bir söz, kötü bir üslupla söylendiğinde insanları hakikatten uzaklaştırabilir.

Bizim maksadımız insanları yenmek değil, hakikati anlatmaktır.

Bizim maksadımız bir insanı küçük düşürmek değil, yanlışın doğrusunu göstermektir.

Bizim maksadımız ayrılık çıkarmak değil, Allah'ın ipine sarılmaktır.

Bu sebeple insan hem hakkını bilmeli hem de başkasının hakkına riayet etmelidir.

Özgür irade de büyük bir emanettir.

İnsan tercih eder, düşünür, inanır veya inkâr eder. Fakat yaptığı tercihlerden de sorumludur.

İslam'ın güzelliklerinden biri de insanı düşünmeye, aklını kullanmaya ve kendi iradesiyle hakikati aramaya davet etmesidir.

Dinde zorlama yoktur.

Fakat özgür irade, sorumluluktan kurtulmak anlamına da gelmez.

İnsan seçer ve seçtiğinin sonucuyla karşılaşır.

Bu nedenle bizim görevimiz insanları zorlamak değil, doğru bildiğimiz hakikati güzel bir şekilde anlatmaktır.

---oOo---

İlim Nerede Olursa Olsun Arayın

“İlim Çin'de de olsa onu arayın.”

şeklinde meşhur olan bu sözün ifade ettiği hikmet, ilmin peşinden gitmenin önemidir.

İlim bir yerde bulunuyorsa, insan onu araştırmalıdır.

Bugün dünyanın farklı bölgelerinde farklı ilimler gelişmiştir.

Bir yerde teknoloji ilerlemiştir, başka bir yerde tıp gelişmiştir, başka bir yerde mühendislik veya başka bir bilim dalı ilerlemiştir.

Mümin, hakikati arayan insandır.

Bu nedenle öğrenmekten korkmamalıdır.

Bilmediği şeyi öğrenmeli, öğrendiği şey üzerinde düşünmeli ve elde ettiği bilgiyi hayra kullanmalıdır.

Çalışana Allah ilim kapıları açar; fakat insanın önce istemesi, araştırması ve gayret etmesi gerekir.

---oOo---

Yaratılış Üzerine Bir Tefekkür

Canlılık hücreyle başlar.

Çevremizdeki varlıklar canlı ve cansız varlıklar olarak iki grupta ele alınabilir.

Tek hücreli canlılar ve çok hücreli canlılar vardır.

Bakteriler, amip, öglena ve paramesyum gibi tek hücreli canlılar; insan, hayvan, bitki ve mantarlar gibi çok hücreli canlılar yaratılışın farklı örnekleridir.

Buradan hareketle insanın yaratılışı üzerinde düşünmek mümkündür.

Bir çocuğun dünyaya gelmesi, Allah'ın yaratma düzeni içerisinde erkek ve dişi arasındaki biyolojik birliktelik, hücrelerin birleşmesi, gelişmesi ve yeni bir canlının meydana gelmesi gibi aşamalardan geçer.

Fakat bütün bu sebeplerin üzerinde Allah'ın yaratması vardır.

Kur'ân'da Allah'ın Rahmân ve Rahîm isimlerinin sürekli hatırlatılması da bize rahmet, merhamet ve yaratılışın ilahî düzenini düşündürür.

Ben burada insanın yaratılışındaki erkek ve dişi unsurunu, Rahmân ve Rahîm isimlerinin anlam dünyasıyla birlikte tefekkür ediyorum.

Bu, yaratılışın bütün sırlarını yalnızca bu benzetmeyle açıklamak değildir.

Çünkü Allah'ın yaratması bizim kavrayışımızdan çok daha geniştir.

İnsan sebepleri görür; fakat sebepleri yaratanı da unutmamalıdır.

---oOo---

Maddi Şekiller ve Yaratılıştaki Hikmet

Dünyadaki her varlığın kendisine göre bir şekli ve vazifesi vardır.

Bir bıçak kesmek için yaratılmıştır.

Bir bardak su içmek içindir.

Bir kap başka bir işe yarar.

Kâğıt farklı bir işe yarar.

Lastik esnekliğiyle işe yarar.

Su ise girdiği kabın şeklini alır.

Bunların her biri yaratılışın farklı özelliklerini gösterir.

İnsanın da farklı özellikleri vardır.

Kimisi güçlüdür, kimisi zayıftır.

Kimisi hızlı öğrenir, kimisi yavaş öğrenir.

Kimisi sabırlıdır, kimisi sabrı öğrenmek zorundadır.

Kimisi ilimle hizmet eder, kimisi güzel ahlâkla.

Bunların hepsi insanın imtihanının farklı yönleridir.

Bu nedenle insan başkasının yaratılışına bakıp onu küçümsememelidir.

Allah hiçbir şeyi boşuna yaratmaz.

Bize düşen, bize verilen kabiliyetleri hayır yolunda kullanmaktır.

---oOo---

Mehdi ve Hakikate Bağlılık

İnsanlar bir önderin, bir mürşidin veya bir hakikat yolunun peşinden giderken en önemli ölçüyü kaybetmemelidir:

Ölçü Allah'ın kitabı ve Resûlullah'ın sünnetidir.

Bir kimse kendisini büyük bir makama layık görse bile, onun sözleri ve davranışları adalet, merhamet ve güzel ahlâk ile ölçülmelidir.

Mehdi hakkında rivayet edilen haberlerde de onun adaletle hareket edeceği, zulümden uzak olacağı ve insanları hakka yönelteceği anlatılmaktadır.

Bu sebeple Mehdi'yi tanımanın ölçüsü yalnızca bir isim, bir kıyafet, bir makam veya bir iddia değildir.

Asıl ölçü adalet, ahlâk, ilim, hikmet ve Allah'a kulluktur.

İnsan kendisini bir makama yakıştırabilir.

Fakat makam insanı büyütmez.

İnsanı büyüten, o makamı hak edecek ahlâka sahip olmaktır.

---oOo---

Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:

“Ehl-i Beyt'ten Mehdi adında bir zat zuhur edecek, İslam topraklarına hâkim olacak, Müslümanlar kendisini izleyecek ve o, Müslümanlar arasında adalet ve hakkaniyetle davranacaktır. Dini sağlamlaştıracaktır.”

(Et-Tâc'ül-Câmiu li'l-Usûl, c. 5, s. 341)

Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:

“Ashâb-ı Kehf, Mehdi'nin yardımcıları olacaktır.”

(Kitab-ül Burhan fî Alâmât-il Mehdiyy-il Âhir Zaman, s. 59)

Kur'ân-ı Kerîm'de Ashâb-ı Kehf hakkında şöyle buyurulmaktadır:

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

سَيَقُولُونَ ثَلَاثَةٌ رَّابِعُهُمْ كَلْبُهُمْ وَيَقُولُونَ خَمْسَةٌ سَادِسُهُمْ كَلْبُهُمْ رَجْمًا بِالْغَيْبِ وَيَقُولُونَ سَبْعَةٌ وَثَامِنُهُمْ كَلْبُهُمْ قُل رَّبِّي أَعْلَمُ بِعِدَّتِهِم مَّا يَعْلَمُهُمْ إِلَّا قَلِيلٌ فَلَا تُمَارِ فِيهِمْ إِلَّا مِرَاء ظَاهِرًا وَلَا تَسْتَفْتِ فِيهِم مِّنْهُمْ أَحَدًا

Se yekûlûne selâsetun râbiuhum kelbuhum, ve yekûlûne hamsetun sâdisuhum kelbuhum racmen bil-gaybi, ve yekûlûne seb'atun ve sâminuhum kelbuhum. Kul rabbî a'lemu bi ıddetihim mâ ya'lemuhum illâ kalîl. Fe lâ tumâri fîhim illâ mirâen zâhiren ve lâ testefti fîhim minhum ehadâ.

Meali:

Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.

“Sonra gelenler diyecekler ki: ‘Üç kişiydiler, dördüncüleri köpekleridir.’ Yine diyecekler ki: ‘Beş kişiydiler, altıncıları köpekleridir.’ Bu, bilinmeyen hakkında tahminde bulunmaktır. Yine diyecekler ki: ‘Yedi kişiydiler, sekizincileri köpekleridir.’ De ki: ‘Onların sayısını Rabbim daha iyi bilir. Onları pek az kimse bilir.’”

Sadakallahül Azîm. Kehf Suresi, 22. ayet.

Bu ayetten bizim almamız gereken derslerden biri de şudur:

Gaybın bütün bilgisi Allah'a aittir.

İnsan bazı şeyleri araştırabilir, bazı rivayetleri okuyabilir ve bazı işaretler üzerinde tefekkür edebilir.

Fakat kendi yorumunu kesin gayb bilgisi gibi görmemelidir.

Bu yüzden Mehdi, Ashâb-ı Kehf ve ahir zaman meselelerinde konuşurken hem araştırmak hem de haddimizi bilmek gerekir.

---oOo---

Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:

“Allah onu, yani Mehdi'yi üç bin melekle destekleyecektir.”

(El-Kavlü'l-Muhtasar fî Alâmât-il Mehdiyy-il Muntazar, Ahmed İbn Hacer-i Mekkî, s. 41)

Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:

“Hz. Mehdi'ye, aralarında kadınların da bulunduğu 314 kişi biat edecektir.”

(El-Kavlü'l-Muhtasar fî Alâmât-il Mehdiyy-il Muntazar, s. 25)

---oOo---

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آَمَنُوا كُونوا أَنصَارَ اللَّهِ كَمَا قَالَ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ لِلْحَوَارِيِّينَ مَنْ أَنصَارِي إِلَى اللَّهِ قَالَ الْحَوَارِيُّونَ نَحْنُ أَنصَارُ اللَّهِ فَآَمَنَت طَّائِفَةٌ مِّن بَنِي إِسْرَائِيلَ وَكَفَرَت طَّائِفَةٌ فَأَيَّدْنَا الَّذِينَ آمَنُوا عَلَى عَدُوِّهِمْ فَأَصْبَحُوا ظَاهِرِينَ

Yâ eyyühellezîne âmenû kûnû ensârallâhi kemâ kâle îsâbnu meryeme lil-havâriyyîne men ensârî ilallâh. Kâlel-havâriyyûne nahnu ensârullâh. Fe âmenet tâifetun min benî İsrâîle ve keferet tâifetun. Fe eyyednâllezîne âmenû alâ aduvvihim fe asbehû zâhirîn.

Meali:

Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.

“Ey iman edenler! Allah'ın yardımcıları olun. Nasıl ki Meryem oğlu İsa da havarilere, ‘Allah'a giden yolda benim yardımcılarım kimdir?’ demişti. Havariler de, ‘Biz Allah'ın yardımcılarıyız.’ demişlerdi. Bunun üzerine İsrailoğullarından bir kesim inanmış, bir kesim de inkâr etmişti. Nihayet biz inananları düşmanlarına karşı destekledik ve böylece üstün geldiler.”

Sadakallahül Azîm. Saff Suresi, 14. ayet.

Burada “Allah'ın yardımcıları olun” ifadesi üzerinde düşünmek gerekir.

Allah'ın bizim yardımımıza ihtiyacı yoktur.

Bizim Allah'ın dinine yardımcı olmamız, Allah'ın emrettiği hakikati yaşamaya ve güzel ahlâkla temsil etmeye çalışmamız demektir.

Havariler nasıl Hz. İsa'nın yanında hakikate hizmet ettilerse, biz de kendi zamanımızda hakka, adalete, merhamete ve güzel ahlâka hizmet etmeye çalışmalıyız.

Hakikatin yardımcısı olmak, insanlara hükmetmek değil; insanlara hayır ulaştırmaktır.

---oOo---

Mehdi'yi Tanımanın Ölçüsü

Peygamberimiz sallallâhü aleyhi ve sellem'in hadislerinde Hz. Mehdi'nin ahlakının Resûlullah'ın ahlakına benzeyeceği belirtilmiştir.

Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:

“Mehdi Allah'a karşı son derece boyun eğicidir. Ahlâk bakımından Peygamber'e benzer.”

(Kıyamet Alametleri, Berzencî, s. 163)

Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:

“Mehdi, insanların en hayırlısıdır.”

(Kitab-ül Burhan fî Alâmât-il Mehdiyy-il Âhir Zaman, s. 58)

Burada benim üzerinde durduğum nokta şudur:

Bir insanın “Ben Mehdi'yim” demesi onu Mehdi yapmaz.

Bir insanın etrafında kalabalık bulunması da tek başına ölçü değildir.

Bir insanın zenginliği, makamı veya şöhreti de ölçü değildir.

Ölçü; adalet, güzel ahlâk, ilim, hikmet, merhamet ve Allah'a kulluktur.

Hz. Hüseyin radıyallâhu anh'a nispet edilen bir rivayette şöyle sorulmuştur:

“İmam Mehdi hangi alametlerle bilinir?”

Şöyle cevap verdiği nakledilmiştir:

“Gönül rahatlığı ve vakar sahibi oluşu ile, helâl ve haramı çok iyi bilmesi ile tanınır.”

(Mer'iy b. Yusuf b. Ebî Bekir b. Ahmed b. Yusuf el-Makdisî, Feraidu Fevâidi'l-Fikr fî'l-İmam el-Mehdî el-Muntazar)

Buradaki vakar, sadece dışarıdan görünen bir dik duruş değildir.

Vakar; insanın nefsine hâkim olmasıdır.

Öfkelendiğinde kendisini tutabilmesidir.

Gücü varken adaletli davranmasıdır.

İmkânı varken başkasının hakkını yememesidir.

Kendisine karşı yapılan kötülüğe rağmen ölçüyü kaybetmemesidir.

Gerçek vakar, insanları ezmek değil; nefsini ezebilmektir.

---oOo---

Mehdi Cemaatinden Ayrılanlar

Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:

“Zaman zaman o çetin görevi üstlenememek, rahatlık meyli, can, mal ve mevki korkusu gibi çeşitli sebeplerle kendisinden ayrılanlar olacaktır. Kendilerini terk edenlerin ve muhalefet eden kimselerin ayrılmaları da onlara bir zarar vermez.”

(Ramûzü'l-Ehâdîs, s. 476; İbn Mâce'den)

Ayrılanlar da muhalifler de ona zarar veremeyecek; o, kendisinden ayrılanlara rağmen yoluna devam edecektir.

(Ramûzü'l-Ehâdîs, s. 487; Taberânî'nin el-Kebîr'inden)

Buradan çıkarılacak ders, insanların sayısına bakarak hakikati ölçmemektir.

Bazen hakikat kalabalıklarla birlikte görünür.

Bazen az sayıda insan tarafından savunulur.

Fakat hakikatin ölçüsü kalabalık değildir.

Ölçü Allah'ın rızasıdır.

Bu nedenle insan:

“Benim arkamda kaç kişi var?”

diye sormadan önce:

“Ben hakikatin neresindeyim?”

diye sormalıdır.

---oOo---

Görünen Köy Kılavuz İstemez

Görünen köy kılavuz istemez.

Anlayana kimi zaman bir işaret yeter.

Anlamayana ise uzun uzun anlatmak gerekir.

Fakat burada “anlamayan” insanı aşağılamak değil, ona sabırla anlatmak gerekir.

Çünkü herkes aynı anda aynı şeyi anlayamaz.

Bir insanın bugün anlamadığı bir hakikati yarın anlaması mümkündür.

Bu yüzden davet ederken üslubumuzu kaybetmemeliyiz.

Anlatmak bizim görevimizdir; hidayet vermek Allah'ın işidir.

---oOo---

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

قُلْ إِنِّي نُهِيتُ أَنْ أَعْبُدَ الَّذِينَ تَدْعُونَ مِن دُونِ اللّهِ قُل لاَّ أَتَّبِعُ أَهْوَاءكُمْ قَدْ ضَلَلْتُ إِذًا وَمَا أَنَاْ مِنَ الْمُهْتَدِينَ

Kul innî nuhîtu en a'budellezîne ted'ûne min dûnillâhi, kul lâ ettebiu ehvâekum, kad daleltu izen ve mâ ene minel muhtedîn.

Meali:

Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.

De ki:

“Sizin Allah'tan başka yalvardıklarınıza kulluk etmekten men edildim. De ki: ‘Sizin arzularınıza uymam. Aksi hâlde sapmış olurum ve hidayete erenlerden olamam.’”

Sadakallahül Azîm. En'âm Suresi, 56. ayet.

Bu ayet bize önemli bir ölçü vermektedir:

İnsan, insanların arzularına göre değil, Allah'ın hakikatine göre yaşamalıdır.

Makam, para, şöhret, mevki veya insanların övgüsü insanı yönlendirmemelidir.

Müminin asıl hedefi Allah'ın rızasıdır.

Bir insan makam sahibi olabilir.

Zengin olabilir.

Fakir olabilir.

Meşhur olabilir.

Kimsenin tanımadığı bir insan da olabilir.

Fakat ölüm geldiğinde bütün bu sıfatlar geride kalır.

İnsan Rabbine ameliyle gider.

Bu nedenle dünyadaki makamları büyütüp ahireti unutmamak gerekir.

İnsanın değeri, sahip olduklarıyla değil; Allah katındaki hâliyle ölçülür.

---oOo---

Allah'ın İpine Sarılmanın Son Sözü

İnsanlar farklı olabilir.

Düşünceler farklı olabilir.

Meşrepler farklı olabilir.

Tarikatlar farklı olabilir.

Coğrafyalar farklı olabilir.

Fakat bütün müminlerin üzerinde birleşmesi gereken temel hakikat Allah'ın birliği, Resûlullah'ın peygamberliği, Kur'ân'ın rehberliği ve güzel ahlâktır.

Birbirimizi tekfir etmek, aşağılamak, hakaret etmek ve birbirimize düşman olmak yerine; Kur'ân'ın emrettiği şekilde Allah'ın ipine sımsıkı sarılmamız gerekir.

Çünkü bölünürsek gücümüz azalır.

Kardeşliğimizi korursak birbirimize destek oluruz.

Fakat birlik adına hakikatten de vazgeçmemeliyiz.

Birlik, yanlışta birleşmek değildir.

Birlik, hakikatte birleşmektir.

Allah'ın ipine sımsıkı sarılalım. Fırkalara ayrılmayalım. Hakkı söyleyelim, fakat hakkı söylerken güzel ahlâktan ayrılmayalım.

---oOo---

أَللَّهُمَّ أَرِنَا الْحَقَّ حَقاً وَ ارْزُقْنَا اتِّبَاعَهْ وَ أَرِنَا الْبَاطِلَ بَاطِلاً وَ ارْزُقْنَا اجْتِنَابَهْ

“Allah'ım! Bizlere hakkı hak gösterip ona tâbi olmayı, bâtılı da bâtıl gösterip ondan yüz çevirmeyi nasip eyle!”

وَآخِرُ دَعْوَاهُمْ أَنِ الْحَمْدُ لِلّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ

Ve âhiru da'vâhum enil hamdülillâhi rabbil âlemîn.

Âmin.

El-Fâtiha maassalavât.

سُبْحاَنَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ، أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلهَ إِلاَّ أَنْتَ، أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ

Sübhâneke Allahümme ve bihamdik, eşhedü en lâ ilâhe illâ ente, estağfirullâhe ve etûbü ileyk.

---oOo---

Kar©glan

Başağaçlı Raşit Tunca

Schrems, 14 Ocak 2017 Cumartesi

Original Kar © glan
]]> https://tevvabun.de/showthread.php?tid=44768 Sun, 11 Oct 2026 14:40:32 +0200 Raşit Tunca]]> https://tevvabun.de/showthread.php?tid=44768
Kimler Mehdi'yi Tanıyıp Bilecek, Kimler de Tanıyıp Bilemeyecek

(Kar©glanın 21 Ocak 2017 Vaazı)

مَن يَبْتَغِ غَيْرَ الإِسْلاَمِ دِينًا فَلَن يُقْبَلَ مِنْهُ وَهُوَ فِي الْآخِرَةِ مِنَ الْخَاسِرِينَ

Ve men yebteği gayral İslâmi dînen fe len yukbele minhu ve huve fil âhireti minel hâsirîn.

Meali:

Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.

“Kim İslâm'dan başka bir din ararsa, o takdirde kendisinden asla kabul edilmez ve o, ahirette hüsranda olanlardan olur.”

Sadakallâhül-Azîm. Âl-i İmrân Suresi, 85. ayet.

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

أَلَيْسَ اللَّهُ بِكَافٍ عَبْدَهُ وَيُخَوِّفُونَكَ بِالَّذِينَ مِن دُونِهِ وَمَن يُضْلِلِ اللَّهُ فَمَا لَهُ مِنْ هَادٍ

E leysallâhu bi kâfin abdehû, ve yuhavvifûneke billezîne min dûnihî, ve men yudlilillâhu fe mâ lehu min hâdin.

Meali:

Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.

“Allah kuluna kâfi değil mi? Seni O'ndan başkalarıyla korkutuyorlar. Allah kimi saptırırsa artık onun için bir hidayetçi yoktur.”

Sadakallâhül-Azîm. Zümer Suresi, 36. ayet.

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

مَن كَانَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ وَمَن يَتَّقِ اللَّهَ يَجْعَل لَّهُ مَخْرَجًا وَيَرْزُقْهُ مِنْ حَيْثُ لَا يَحْتَسِبُ وَمَن يَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ فَهُوَ حَسْبُهُ إِنَّ اللَّهَ بَالِغُ أَمْرِهِ قَدْ جَعَلَ اللَّهُ لِكُلِّ شَيْءٍ قَدْرًا

Ve men yettekillâhe yec'al lehu mahracen. Ve yerzukhu min haysu lâ yahtesib. Ve men yetevekkel alâllâhi fe huve hasbuhû. İnnallâhe bâligu emrihî. Kad cealallâhu li kulli şey'in kadrâ.

Meali:

Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.

“Kim Allah'a karşı gelmekten sakınırsa, Allah ona bir çıkış yolu açar ve onu ummadığı yerden rızıklandırır. Kim Allah'a tevekkül ederse, O kendisine yeter. Şüphesiz Allah, emrini yerine getirendir. Allah her şey için bir ölçü koymuştur.”

Yani herkes ve her şey, Allah'ın koyduğu ölçü ve kader içerisinde varlığını sürdürmektedir.

Sadakallâhül-Azîm. Talâk Suresi, 2. ayetten pasaj ve 3. ayet.

---oOo---

Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:

“Muhakkak ki yeryüzü zulüm ve haksızlıkla dolduğu sırada Allah'ın halifesi Mehdi kıyam edecek, yeryüzünü adalet ve eşitlikle dolduracak, paylaşmayı öğretecek ve anlaşmazlıklarda çözüm üretecek. Allah onun işini bir gecede düzene koyacak. Zafer onun önünde yürüyecek. Ayağını Peygamber'in ayağının yerine koyacak, yani onun izinde yürüyecek. O Mehdi, yani düzeltici olacaktır. Dağınık din anlayışlarını ve bâtıl inançları ortadan kaldırıp hak dini hâkim kılacaktır.”

(Hadis-i Şerif, Muhyiddin Arabî, el-Fütûhâtü'l-Mekkiyye, 366. bab, C. 3, s. 327-328)

Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:

“Mehdi benim çocuklarımdan biridir. Kızım Fatıma'nın neslindendir. Onun babasının ismi de ismine muvafık olacaktır. O, kardeşi az olandır. Mehdi'nin amelinde ve fiillerinde ne zulüm ne de ayıp vardır. Sizden biriniz onun vaktine yetişirse, kar üzerinde sürünerek dahi olsa ona varsın, ona katılsın. Zira o kurtarıcı olan Mehdi'dir.”

(Hadis-i Şerif, Sünen-i İbn Mâce, 10/348; Risâletü'l-Meşreb, Kıyamet Alametleri; Risâletü'l-Mehdi, s. 161; Kitabü'l-Burhân fî Alamâti'l-Mehdiyy-il-Âhir Zaman, s. 21; İbn Mâce, Fiten, B. 34, H. 4082)

Allâhumme salli alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ salleyte alâ İbrâhîme ve alâ âli İbrâhîme inneke hamîdun mecîd.

Allâhumme bârik alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ bârakte alâ İbrâhîme ve alâ âli İbrâhîme inneke hamîdun mecîd.

Yolculuğumuza başlıyoruz.

Mehdi hakkında sözün özü şudur:

O, ahir zamanda zuhur edecektir. Yeryüzü zulüm ve haksızlıkla dolmuşken, o, adalet ve hakkaniyetle dolduracaktır. İslam'ın hükümlerini ortaya koyacak, yıpratılmış olan sünnetleri ihya edip canlandıracaktır.

(El-Akâidü'l-İslâmiyye, s. 250)

---oOo---

Araba ulaşım için keşfedilmiştir. Yola çıktığımız zaman Mercedes de aynı yoldadır, BMW de aynı yoldadır, Fiat da aynı yoldadır. Kamyon da aynı yoldadır, TIR da aynı yoldadır. Araçların şekilleri ve hızları farklı olsa da temel amaç aynıdır: Bir yerden başka bir yere ulaşmak veya bir yükü taşımak.

Bir aracın beş dakika önce, diğerinin yarım saat sonra varması, hedefe ulaşma bakımından asıl gayeyi değiştirmez.

Bugün belli bir hız sınırı içerisinde kullandığımız araçlar vardır. Yarın insanlığın teknoloji ve ilim sayesinde çok daha hızlı ulaşım araçları geliştirmesi de mümkündür.

Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:

“Kıyamet gününde Cehennem'in üzerine Sırat köprüsü kurulur. Bu köprüde kaypak yerler, ayakların kayıp sabit kalamayacağı kısımlar, kapanlar, demirden kelepçeler ve dikene benzer kılçıklar vardır. İmanlı kişiler, amellerine göre, göz açıp kapayıncaya kadar, ya şimşek gibi, ya hızla uçan bir kuş gibi, ya da iyi koşan asil bir at hızıyla geçip giderler. Böylece bir Müslüman ya hiç zarar görmeden veya yara bere içinde geçip kurtulur. Yahut feci şekilde Cehennem ateşine düşer.”

(Hadis-i Şerif, Buhârî, Müslim)

Peygamber Efendimiz'in Sırat'tan bazı insanların şimşek gibi geçeceğini bildirmesi üzerinde de düşünmek gerekir.

Şimşek nedir?

Sen daha gürültüsünü duymadan önce ışığını görürsün. Ses sana daha sonra ulaşır. Demek ki tabiatta insanın bugün alıştığı hızların çok üzerinde gerçekleşen olaylar vardır.

Ben buradan şunu anlıyorum: İnsan ilim öğrenmeli, araştırmalı ve çalışmalıdır. Allah'ın ilmi sonsuzdur. İnsan yeter ki ilim talep etsin ve gayret göstersin.

Zaman, aklını kullananların ve ilim peşinde koşanların zamanıdır. Fakat burada akıl kullanmak derken geçmişi küçümsemeyi kastetmiyorum. Asıl mesele, geçmişte öğrendiklerimizi bugünün ihtiyaçlarıyla birleştirerek hakikati aramaktır.

Camiye girdiğimiz zaman makam da, servet de, dünya rütbesi de dışarıda kalır. Zengin ile fakir aynı safta durur. İnsan öldüğü zaman zengin olduğu için farklı bir mezara, fakir olduğu için başka bir toprağa gönderilmez.

Dünyada çok güzel yemekler yiyen insanla sade yaşayan insanın bedensel sonu aynıdır. İnsan ne kadar zengin, güçlü veya makam sahibi olursa olsun, yaratılış bakımından yine Allah'ın kuludur.

İşte insanın asıl değerini belirleyen şey, malı, makamı veya görünüşü değildir. Asıl değer; imanı, ahlakı, adaleti, merhameti ve yaptığı güzel amellerdir.

İnsan kendisini diğerlerinden üstün görmeye başladığında, yaratılışın temel gerçeğini unutmuş olur.

Besmele ve yaratılış üzerinde düşündüğümüzde de insanın ve bütün canlıların nasıl bir düzen içerisinde meydana geldiğini görürüz. Bir canlı neslinin devamı, yaratılışın Allah tarafından konulan kanunları içerisinde gerçekleşir.

Burada benim dikkat çekmek istediğim nokta şudur: Kur'an'ın surelerinde, yaratılış ve canlılık hakkında üzerinde düşünmemiz gereken çok sayıda işaret bulunmaktadır. Bunları kaba ifadelerle anlatmak yerine, yaratılışın hikmeti üzerinde düşünmek gerekir.

İnsan nasıl meydana geliyor?

Canlılık nasıl devam ediyor?

Bir hücre nasıl çoğalıyor?

Bir canlı türü nasıl kendi neslini sürdürüyor?

Bütün bunlar, Allah'ın yaratma sanatının üzerinde düşünmemiz gereken yönleridir.

CANLILIK HÜCREYLE BAŞLAR

Çevremizdeki varlıklar canlı ve cansız varlıklar olarak iki grupta toplanırlar. Cansız varlıklar katı, sıvı ve gaz hâlindeki maddelerden oluşur.

Canlı varlıklar ise mantarlar, hayvanlar ve bitkiler gibi çeşitli gruplardan meydana gelir.

Tek Hücreli Canlılar

Tek bir hücreden oluşan canlılara tek hücreli canlılar denir. Bakteriler, amip, kamçılı hayvan olarak bilinen öglena, terliksi hayvan yani paramesyum ve bazı algler tek hücreli canlılara örnektir.

Çok Hücreli Canlılar

Çok sayıda hücreden oluşan canlılara çok hücreli canlılar denir. İnsanlar, hayvanlar, bitkiler ve mantarlar çok hücreli canlılara örnektir.

Ben burada yaratılışın başlangıcı üzerine düşünürken, şeytanın yaratılışının insan yaratılışından önce oluşu ile ilgili rivayetleri de bu konu içerisinde değerlendiriyorum.

Yani yaratılışın farklı safhaları, farklı canlılık biçimleri ve farklı varlık türleri üzerinde düşünmek gerekir. Kur'an ve hadislerde bildirilen bilgileri, kendi düşüncelerimizle karıştırmadan fakat üzerinde tefekkür ederek anlamaya çalışmalıyız.

---oOo---

Dünyada namaz kılmayan insanların kıyamet gününde rükû ve secde etmek isteyecekleri, fakat bunu yapamayacaklarıyla ilgili rivayetler vardır.

Buradaki anlam üzerinde düşündüğümüzde, insanın dünyada sahip olduğu yaratılış özelliklerinin aslında ne kadar büyük bir nimet olduğunu fark ederiz.

Bir bıçak, bıçak olarak yaratılmışsa kesmek için vardır. Bir bardak, bardak olarak yaratılmışsa içine bir şey koymak için vardır. Bir çanak, bir testi veya bir kap da kendi vazifesini görür.

Kâğıt başka türlü kullanılır, lastik başka türlü kullanılır, su ise içine girdiği kabın şeklini alır.

Suya baktığımızda çok güzel bir örnek görürüz: Su hem akar, hem şekil değiştirir, hem bulunduğu kaba uyar. Soğuk olabilir, sıcak olabilir; hayat için gerekli bir nimettir.

İnsan da su gibi, yaratılışındaki özellikleri hayır yönünde kullanmayı öğrenmelidir.

İnsanın üstünlüğü, başkasına hükmetmesinde değil; kendisini terbiye etmesindedir.

İnsan nefsini terbiye etmeden başkasını terbiye etmeye kalkarsa, önce kendi içindeki düzensizliği düzeltmesi gerekir.

---oOo---

Huysuz bir at gördüğünde onu eğitmek ve terbiye etmek sabır ister. İlk defa bir atı eğiten insanın ne kadar sabır gösterdiğini düşün.

İnsan nefsi de böyledir.

Nefsine hükmetmek kolay değildir. Bunun için sabır gerekir, zaman gerekir, emek gerekir.

Mehdi'nin zamanını ve Mehdi'ye tabi olmayı konuşurken de insanın önce kendi nefsini sorgulaması gerekir.

Çünkü insan bir gün “Ben Mehdi'yi tanıdım” diyebilir. Fakat ertesi gün kendi menfaati için ondan uzaklaşırsa, burada asıl imtihan ortaya çıkar.

İnsan bir hakikati gerçekten tanıyorsa, o hakikate bağlılığı yalnızca rahat zamanlarda değil, zor zamanlarda da devam etmelidir.

Mücevher, hazine ve servet sahibi olmak önemli değildir. İnsan ne kadar zengin olursa olsun, hakikati kaybederse elindeki servetin kendisine faydası olmaz.

Benim istediğim insanın dünya zenginliği değil, hakikat zenginliğidir.

---oOo---

Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:

“Ehl-i Beyt'ten Mehdi adında bir zat kaçınılmaz olarak zuhur edecek, İslam topraklarına hâkim olacak, Müslümanlar kendisini izleyecek ve o, Müslümanlar arasında adaletle, hakkaniyetle davranacak, dini sağlamlaştıracaktır. Ondan sonra Deccal ortaya çıkacak ve Mesih Hz. İsa inerek Deccal'i öldürecek veya öldürülmesinde Mehdi'ye yardım edecektir.”

(Et-Tâc'ül-Câmiu li'l-Usûl, C. 5, s. 341)

Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:

“Ashab-ı Kehf, Mehdi'nin yardımcıları olacaktır.”

(Kitabü'l-Burhân fî Alamâti'l-Mehdiyy-il-Âhir Zaman, s. 59)

Kur'an'da Ashab-ı Kehf adlı topluluğun sayısı hakkında da insanların farklı görüşler ileri sürdüğü bildirilmiştir:

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

سَيَقُولُونَ ثَلَاثَةٌ رَّابِعُهُمْ كَلْبُهُمْ وَيَقُولُونَ خَمْسَةٌ سَادِسُهُمْ كَلْبُهُمْ رَجْمًا بِالْغَيْبِ وَيَقُولُونَ سَبْعَةٌ وَثَامِنُهُمْ كَلْبُهُمْ قُل رَّبِّي أَعْلَمُ بِعِدَّتِهِم مَّا يَعْلَمُهُمْ إِلَّا قَلِيلٌ فَلَا تُمَارِ فِيهِمْ إِلَّا مِرَاء ظَاهِرًا وَلَا تَسْتَفْتِ فِيهِم مِّنْهُمْ أَحَدًا

Se yekûlûne selâsetun râbiuhum kelbuhum, ve yekûlûne hamsetun sâdisuhum kelbuhum racmen bil-gaybi, ve yekûlûne seb'atun ve sâminuhum kelbuhum. Kul rabbî a'lemu bi ıddetihim, mâ ya'lemuhum illâ kalîl. Fe lâ tumâri fîhim illâ mirâen zâhiren ve lâ testefti fîhim minhum ehadâ.

Meali:

Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.

“Sonra gelenler diyecekler ki: ‘Üçtüler, onların dördüncüsü köpekleridir.’ Ve: ‘Beştiler, onların altıncısı köpekleridir’ diyecekler. Bu, bilinmeyene taş atmaktır. ‘Yedidirler, onların sekizincisi köpekleridir’ diyecekler. De ki: ‘Rabbim onların sayısını daha iyi bilir. Onları pek az kimse dışında kimse bilemez.’”

Sadakallâhül-Azîm. Kehf Suresi, 22. ayet.

Bu ayet ve ilgili rivayetler üzerinde düşündüğümde, ahir zamanda ortaya çıkacak bazı insanların sayılarının ve kimliklerinin herkes tarafından bilinmeyeceği kanaatine varıyorum.

Burada asıl dikkat edilmesi gereken şey sayıyı bilmekten daha önemlidir: İnsan, hakikati nasıl tanıyacaktır?

Çünkü bir topluluğun sayısının az veya çok olması, onun haklı olduğunu tek başına göstermez. Hakikatin ölçüsü sayı değil; iman, ahlak, adalet ve Allah'ın emirlerine uygunluktur.

Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:

“Allah onu, yani Mehdi'yi, üç bin melekle destekleyecektir.”

(El-Kavlü'l-Muhtasar fî Alâmâti'l-Mehdiyy-il-Muntazar, Ahmed İbn Hacer-i Mekkî, s. 41)

Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:

“Hz. Mehdi'ye, aralarında kadınların da bulunduğu 314 kişi biat edecektir.”

(El-Kavlü'l-Muhtasar fî Alâmâti'l-Mehdiyy-il-Muntazar, s. 25)

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُونُوا أَنصَارَ اللَّهِ كَمَا قَالَ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ لِلْحَوَارِيِّينَ مَنْ أَنصَارِي إِلَى اللَّهِ قَالَ الْحَوَارِيُّونَ نَحْنُ أَنصَارُ اللَّهِ فَآمَنَت طَّائِفَةٌ مِّن بَنِي إِسْرَائِيلَ وَكَفَرَت طَّائِفَةٌ فَأَيَّدْنَا الَّذِينَ آمَنُوا عَلَى عَدُوِّهِمْ فَأَصْبَحُوا ظَاهِرِينَ

Yâ eyyuhellezîne âmenû kûnû ensârallâhi kemâ kâle îsâbnu Meryeme lil-havâriyyîne men ensârî ilallâh. Kâlel-havâriyyûne nahnu ensârullâh. Fe âmenet tâifetun min benî İsrâîle ve keferet tâifeh. Fe eyyednâllezîne âmenû alâ aduvvihim fe asbehû zâhirîn.

Meali:

Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.

“Ey iman edenler! Allah'ın yardımcıları olun. Nasıl ki Meryem oğlu İsa da havarilere, ‘Allah'a giden yolda benim yardımcılarım kimdir?’ demişti. Havariler de, ‘Biz Allah'ın yardımcılarıyız’ demişlerdi. Bunun üzerine İsrailoğullarından bir kesim inanmış, bir kesim de inkâr etmişti. Nihayet biz inananları düşmanlarına karşı destekledik. Böylece üstün geldiler.”

Sadakallâhül-Azîm. Saff Suresi, 14. ayet.

Bu ayette havarilerden ve Allah'ın yardımcıları olmaktan söz edilmektedir.

Ben burada havarilerden hareketle, Hz. İsa'nın yardımcılarının ve onun yoluna bağlı insanların ahir zamanda ortaya çıkacak hak mücadelesiyle ilişkisi üzerinde de düşünüyorum.

Fakat burada önemli olan sadece bir soy veya isim meselesi değildir. Asıl mesele, insanın hangi ahlakı taşıdığıdır.

İnsan “Ben falanca soyundanım” diyebilir. Fakat eğer adaleti, merhameti, emaneti ve doğruluğu taşımıyorsa, soy iddiası tek başına ona değer kazandırmaz.

Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:

“Mehdi Allah'a karşı son derece boyun eğicidir. Ahlak bakımından Peygamber'e benzer.”

(Kıyamet Alametleri, Berzencî, s. 163)

Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:

“Mehdi, zamanındaki insanların en hayırlısıdır.”

(Kitabü'l-Burhân fî Alamâti'l-Mehdiyy-il-Âhir Zaman, s. 58)

Burada benim dikkat çekmek istediğim nokta şudur:

Eğer Mehdi, insanların en hayırlısı olarak bildiriliyorsa, onun alametlerinden biri de ahlakı olmalıdır.

İnsan kendisini Mehdi diye tanıtabilir. Başkaları da onu Mehdi olarak ilan edebilir. Fakat asıl mesele, o kişinin gerçekten bildirilen ahlak ve adalet ölçülerini taşıyıp taşımadığıdır.

Bir insan makamı, serveti, çevresi veya taraftarlarının çokluğu ile büyüyebilir. Fakat bunların hiçbiri tek başına hakikatin ölçüsü değildir.

Gerçek ölçü, insanın amelidir.

Ben Mehdi'yi, peygamberlerin sayfalarında ve kitaplarında şöyle bulurum:

“Mehdi'nin amelinde ne zulüm ne de ayıp vardır.”

(Nuaym b. Hammâd, vr. 50b; Ali Bin Hüsameddin el-Muttakî, Celâleddin Suyûtî'nin Tasnifinden Hadisler – Ahir Zaman Mehdisinin Alametleri, Kahraman Neşriyat, s. 21)

İşte burada çok önemli bir ölçü ortaya çıkıyor:

Zulüm varsa, adalet yoksa, insanlara haksızlık ediliyorsa, hak yeniyorsa, makam ve menfaat uğruna insanlar eziliyorsa, böyle bir davranışın Mehdi'nin tarif edilen ahlakıyla nasıl bağdaşacağını insanın kendisine sorması gerekir.

Mehdi'nin alametlerini arayan insan önce kendi nefsine bakmalıdır.

Çünkü insan başkasını kolayca suçlar. Fakat kendisinin makam sevgisine, para sevgisine, şöhret sevgisine, intikam duygusuna veya üstünlük arzusuna kapılıp kapılmadığını görmek daha zordur.

Mehdi'nin yolu adalet yoludur.

Mehdi'nin yolu hak yoludur.

Mehdi'nin yolu insanları ezmek değil, insanları hakka çağırmaktır.

Mehdi'nin yolu kendisine kulluk ettirmek değil, insanları Allah'a yöneltmektir.

Mehdi'nin yolu dünya saltanatını büyütmek değil, Allah'ın kullarına adaletle davranmaktır.

Bu sebeple Mehdi iddiasında bulunan herhangi bir insanı değerlendirirken, onun sözünden önce ameline bakmak gerekir.

Bir insan “Ben Mehdi'yim” diyebilir. Fakat onun ameli zulüm, kibir, haksızlık ve menfaat üzerine kurulmuşsa, burada büyük bir çelişki ortaya çıkar.

Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:

“Zaman zaman o çetin görevi üstlenememek, rahatlık meyli, can, mal ve mevki korkusu gibi çeşitli sebeplerle kendisinden ayrılanlar olacaktır. Kendilerini terk edenlerin ve muhalefet eden kimselerin ayrılmaları da onlara bir zarar vermez.”

(Râmûzü'l-Ehâdîs, s. 476; İbn Mâce'den; Hz. Muâviye İbni Kurre r.a.)

Ayrılanlar da, muhalifler de ona zarar veremeyecek; o, kendisinden ayrılanlara rağmen yoluna devam edecektir.

(Râmûzü'l-Ehâdîs, s. 487; Taberânî'nin Kebîr'inden)

Demek ki hakikatin yanında bulunan insanların sayısı her zaman çok olmak zorunda değildir.

Bazen hakikat az kişinin elinde bulunabilir.

Fakat burada da yine ölçü sayıya değil, hakikate ve amele bağlanmalıdır.

Bir topluluğun çok kalabalık olması onun haklılığını ispat etmez. Aynı şekilde küçük bir topluluğun içinde bulunmak da tek başına insanı haklı yapmaz.

Ölçümüz Kur'an, sünnet, güzel ahlak, adalet ve doğruluk olmalıdır.

GÖRÜNEN KÖY KILAVUZ İSTEMEZ

Anlayana kimdir Mehdi belli olur.

Anlayana sivrisinek saz olur.

Anlamayana ise davul, zurna, trompet, hatta mehter takımı bile yetmez.

Ben burada şunu söylemek istiyorum:

Hakikati görmek isteyen insan, işaretleri sadece dışarıda aramamalıdır. Önce kendi kalbindeki perdeyi kaldırmalıdır.

Çünkü insanın gözü açık olsa bile kalbi kapalıysa hakikati göremeyebilir.

Bu nedenle biraz da insan kendi nefsini sorgulamalıdır.

---oOo---

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

قُلْ إِنِّي نُهِيتُ أَنْ أَعْبُدَ الَّذِينَ تَدْعُونَ مِن دُونِ اللَّهِ قُل لَّا أَتَّبِعُ أَهْوَاءَكُمْ قَدْ ضَلَلْتُ إِذًا وَمَا أَنَا مِنَ الْمُهْتَدِينَ

Kul innî nuhîtu en a'budellezîne ted'ûne min dûnillâh. Kul lâ ettebiu ehvâekum. Kad dalaltu izen ve mâ ene minel muhtedîn.

Meali:

Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.

“De ki: Sizin Allah'tan başka taptıklarınıza tapmaktan men edildim. De ki: Sizin arzularınıza uymam. Eğer uyarsam, o takdirde sapmış olurum ve hidayete erenlerden olamam.”

Sadakallâhül-Azîm. En'âm Suresi, 56. ayet.

İşte burada mesele tekrar aynı noktaya geliyor.

İnsan Allah'ın yerine dünyalık şeyleri koymamalıdır.

Makam sevgisi, para sevgisi, mal, mülk, şöhret ve insanlardan üstün görünme arzusu insanın kalbini esir almamalıdır.

Bir insan hakikati arıyorsa, kendi nefsinin arzularına göre değil, Allah'ın rızasına göre hareket etmelidir.

Mehdilik meselesinde de temel ölçü budur.

İnsan hakikati kendi nefsine uydurmaya çalışırsa, hakikati bulamaz.

Ama kendi nefsini hakikate uydurmaya çalışırsa, o zaman doğru yola yaklaşır.

Öyleyse kimler Mehdi'yi tanıyıp bilecek?

Hakikati arayanlar.

Allah'tan korkanlar.

Zulümden uzak duranlar.

Adaleti sevenler.

Dünyalık makamı Allah'ın rızasının önüne geçirmeyenler.

Peygamber Efendimiz'in ahlakını ölçü alanlar.

Kur'an'a ve sünnete bağlı kalanlar.

Kendi nefsini de sorgulamayı bilenler.

Peki kimler tanıyıp bilemeyecek?

Hakikati kendi menfaatine göre değiştirenler.

Sadece makamına, servetine ve çevresine güvenenler.

Bir insanın haklılığını yalnızca kalabalıkların çokluğuna göre ölçenler.

Kendi nefsini sorgulamadan herkesi suçlayanlar.

Hakikati gördüğü hâlde sırf dünya menfaati için ondan yüz çevirenler.

İşte asıl imtihan budur.

Mehdi'yi tanımak yalnızca bir insanın yüzünü veya ismini bilmek değildir.

Mehdi'yi tanımak, onun getirdiği adaleti tanımaktır.

Onun ahlakını tanımaktır.

Onun hakka çağrısını tanımaktır.

Onun zulümden uzak duruşunu tanımaktır.

Ve en önemlisi, insanın kendi nefsindeki zulmü de görmeye başlamasıdır.

Çünkü insan kendi nefsindeki zalimliği görmeden, dışarıdaki zalimleri teşhis etmeye çalışırsa yanılabilir.

Son söz olarak:

Mehdi'yi arayan önce Allah'ı arasın.

Mehdi'nin ahlakını arayan önce kendi ahlakına baksın.

Adalet isteyen önce kendi yaptığı haksızlıklardan vazgeçsin.

Hakikati görmek isteyen önce kendi nefsinin perdelerini kaldırsın.

Çünkü Allah'ın nuru geldiğinde, hak ile bâtıl birbirinden ayrılır.

Allah bizlere hakkı hak olarak görmeyi ve ona tâbi olmayı, bâtılı da bâtıl olarak görmeyi ve ondan uzak durmayı nasip eylesin.

أَللَّهُمَّ أَرِنَا الْحَقَّ حَقاً وَ ارْزُقْنَا اتِّبَاعَهْ وَ أَرِنَا الْبَاطِلَ بَاطِلاً وَ ارْزُقْنَا اجْتِنَابَهْ

“Allah'ım! Bizlere hakkı Hak gösterip ona tâbi olmayı, bâtılı da bâtıl gösterip ondan yüz çevirmeyi nasip eyle!”

وَآخِرُ دَعْوَاهُمْ أَنِ الْحَمْدُ لِلّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ

Ve âhıru da'vâhum enil hamdulillâhi rabbil âlemîn.

Âmin.

El-Fâtiha maassalavât.

سُبْحاَنَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ، أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلهَ إِلاَّ أَنْتَ، أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ

Sübhâneke Allahümme ve bihamdik, eşhedü en lâ ilâhe illâ ente, estağfiruke ve etûbu ileyk.

---oOo---

Kar©glan

Başağaçlı Raşit Tunca

Schrems, 21 Ocak 2017 Cumartesi

Original Kar © glan
]]>
Kimler Mehdi'yi Tanıyıp Bilecek, Kimler de Tanıyıp Bilemeyecek

(Kar©glanın 21 Ocak 2017 Vaazı)

مَن يَبْتَغِ غَيْرَ الإِسْلاَمِ دِينًا فَلَن يُقْبَلَ مِنْهُ وَهُوَ فِي الْآخِرَةِ مِنَ الْخَاسِرِينَ

Ve men yebteği gayral İslâmi dînen fe len yukbele minhu ve huve fil âhireti minel hâsirîn.

Meali:

Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.

“Kim İslâm'dan başka bir din ararsa, o takdirde kendisinden asla kabul edilmez ve o, ahirette hüsranda olanlardan olur.”

Sadakallâhül-Azîm. Âl-i İmrân Suresi, 85. ayet.

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

أَلَيْسَ اللَّهُ بِكَافٍ عَبْدَهُ وَيُخَوِّفُونَكَ بِالَّذِينَ مِن دُونِهِ وَمَن يُضْلِلِ اللَّهُ فَمَا لَهُ مِنْ هَادٍ

E leysallâhu bi kâfin abdehû, ve yuhavvifûneke billezîne min dûnihî, ve men yudlilillâhu fe mâ lehu min hâdin.

Meali:

Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.

“Allah kuluna kâfi değil mi? Seni O'ndan başkalarıyla korkutuyorlar. Allah kimi saptırırsa artık onun için bir hidayetçi yoktur.”

Sadakallâhül-Azîm. Zümer Suresi, 36. ayet.

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

مَن كَانَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ وَمَن يَتَّقِ اللَّهَ يَجْعَل لَّهُ مَخْرَجًا وَيَرْزُقْهُ مِنْ حَيْثُ لَا يَحْتَسِبُ وَمَن يَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ فَهُوَ حَسْبُهُ إِنَّ اللَّهَ بَالِغُ أَمْرِهِ قَدْ جَعَلَ اللَّهُ لِكُلِّ شَيْءٍ قَدْرًا

Ve men yettekillâhe yec'al lehu mahracen. Ve yerzukhu min haysu lâ yahtesib. Ve men yetevekkel alâllâhi fe huve hasbuhû. İnnallâhe bâligu emrihî. Kad cealallâhu li kulli şey'in kadrâ.

Meali:

Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.

“Kim Allah'a karşı gelmekten sakınırsa, Allah ona bir çıkış yolu açar ve onu ummadığı yerden rızıklandırır. Kim Allah'a tevekkül ederse, O kendisine yeter. Şüphesiz Allah, emrini yerine getirendir. Allah her şey için bir ölçü koymuştur.”

Yani herkes ve her şey, Allah'ın koyduğu ölçü ve kader içerisinde varlığını sürdürmektedir.

Sadakallâhül-Azîm. Talâk Suresi, 2. ayetten pasaj ve 3. ayet.

---oOo---

Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:

“Muhakkak ki yeryüzü zulüm ve haksızlıkla dolduğu sırada Allah'ın halifesi Mehdi kıyam edecek, yeryüzünü adalet ve eşitlikle dolduracak, paylaşmayı öğretecek ve anlaşmazlıklarda çözüm üretecek. Allah onun işini bir gecede düzene koyacak. Zafer onun önünde yürüyecek. Ayağını Peygamber'in ayağının yerine koyacak, yani onun izinde yürüyecek. O Mehdi, yani düzeltici olacaktır. Dağınık din anlayışlarını ve bâtıl inançları ortadan kaldırıp hak dini hâkim kılacaktır.”

(Hadis-i Şerif, Muhyiddin Arabî, el-Fütûhâtü'l-Mekkiyye, 366. bab, C. 3, s. 327-328)

Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:

“Mehdi benim çocuklarımdan biridir. Kızım Fatıma'nın neslindendir. Onun babasının ismi de ismine muvafık olacaktır. O, kardeşi az olandır. Mehdi'nin amelinde ve fiillerinde ne zulüm ne de ayıp vardır. Sizden biriniz onun vaktine yetişirse, kar üzerinde sürünerek dahi olsa ona varsın, ona katılsın. Zira o kurtarıcı olan Mehdi'dir.”

(Hadis-i Şerif, Sünen-i İbn Mâce, 10/348; Risâletü'l-Meşreb, Kıyamet Alametleri; Risâletü'l-Mehdi, s. 161; Kitabü'l-Burhân fî Alamâti'l-Mehdiyy-il-Âhir Zaman, s. 21; İbn Mâce, Fiten, B. 34, H. 4082)

Allâhumme salli alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ salleyte alâ İbrâhîme ve alâ âli İbrâhîme inneke hamîdun mecîd.

Allâhumme bârik alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ bârakte alâ İbrâhîme ve alâ âli İbrâhîme inneke hamîdun mecîd.

Yolculuğumuza başlıyoruz.

Mehdi hakkında sözün özü şudur:

O, ahir zamanda zuhur edecektir. Yeryüzü zulüm ve haksızlıkla dolmuşken, o, adalet ve hakkaniyetle dolduracaktır. İslam'ın hükümlerini ortaya koyacak, yıpratılmış olan sünnetleri ihya edip canlandıracaktır.

(El-Akâidü'l-İslâmiyye, s. 250)

---oOo---

Araba ulaşım için keşfedilmiştir. Yola çıktığımız zaman Mercedes de aynı yoldadır, BMW de aynı yoldadır, Fiat da aynı yoldadır. Kamyon da aynı yoldadır, TIR da aynı yoldadır. Araçların şekilleri ve hızları farklı olsa da temel amaç aynıdır: Bir yerden başka bir yere ulaşmak veya bir yükü taşımak.

Bir aracın beş dakika önce, diğerinin yarım saat sonra varması, hedefe ulaşma bakımından asıl gayeyi değiştirmez.

Bugün belli bir hız sınırı içerisinde kullandığımız araçlar vardır. Yarın insanlığın teknoloji ve ilim sayesinde çok daha hızlı ulaşım araçları geliştirmesi de mümkündür.

Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:

“Kıyamet gününde Cehennem'in üzerine Sırat köprüsü kurulur. Bu köprüde kaypak yerler, ayakların kayıp sabit kalamayacağı kısımlar, kapanlar, demirden kelepçeler ve dikene benzer kılçıklar vardır. İmanlı kişiler, amellerine göre, göz açıp kapayıncaya kadar, ya şimşek gibi, ya hızla uçan bir kuş gibi, ya da iyi koşan asil bir at hızıyla geçip giderler. Böylece bir Müslüman ya hiç zarar görmeden veya yara bere içinde geçip kurtulur. Yahut feci şekilde Cehennem ateşine düşer.”

(Hadis-i Şerif, Buhârî, Müslim)

Peygamber Efendimiz'in Sırat'tan bazı insanların şimşek gibi geçeceğini bildirmesi üzerinde de düşünmek gerekir.

Şimşek nedir?

Sen daha gürültüsünü duymadan önce ışığını görürsün. Ses sana daha sonra ulaşır. Demek ki tabiatta insanın bugün alıştığı hızların çok üzerinde gerçekleşen olaylar vardır.

Ben buradan şunu anlıyorum: İnsan ilim öğrenmeli, araştırmalı ve çalışmalıdır. Allah'ın ilmi sonsuzdur. İnsan yeter ki ilim talep etsin ve gayret göstersin.

Zaman, aklını kullananların ve ilim peşinde koşanların zamanıdır. Fakat burada akıl kullanmak derken geçmişi küçümsemeyi kastetmiyorum. Asıl mesele, geçmişte öğrendiklerimizi bugünün ihtiyaçlarıyla birleştirerek hakikati aramaktır.

Camiye girdiğimiz zaman makam da, servet de, dünya rütbesi de dışarıda kalır. Zengin ile fakir aynı safta durur. İnsan öldüğü zaman zengin olduğu için farklı bir mezara, fakir olduğu için başka bir toprağa gönderilmez.

Dünyada çok güzel yemekler yiyen insanla sade yaşayan insanın bedensel sonu aynıdır. İnsan ne kadar zengin, güçlü veya makam sahibi olursa olsun, yaratılış bakımından yine Allah'ın kuludur.

İşte insanın asıl değerini belirleyen şey, malı, makamı veya görünüşü değildir. Asıl değer; imanı, ahlakı, adaleti, merhameti ve yaptığı güzel amellerdir.

İnsan kendisini diğerlerinden üstün görmeye başladığında, yaratılışın temel gerçeğini unutmuş olur.

Besmele ve yaratılış üzerinde düşündüğümüzde de insanın ve bütün canlıların nasıl bir düzen içerisinde meydana geldiğini görürüz. Bir canlı neslinin devamı, yaratılışın Allah tarafından konulan kanunları içerisinde gerçekleşir.

Burada benim dikkat çekmek istediğim nokta şudur: Kur'an'ın surelerinde, yaratılış ve canlılık hakkında üzerinde düşünmemiz gereken çok sayıda işaret bulunmaktadır. Bunları kaba ifadelerle anlatmak yerine, yaratılışın hikmeti üzerinde düşünmek gerekir.

İnsan nasıl meydana geliyor?

Canlılık nasıl devam ediyor?

Bir hücre nasıl çoğalıyor?

Bir canlı türü nasıl kendi neslini sürdürüyor?

Bütün bunlar, Allah'ın yaratma sanatının üzerinde düşünmemiz gereken yönleridir.

CANLILIK HÜCREYLE BAŞLAR

Çevremizdeki varlıklar canlı ve cansız varlıklar olarak iki grupta toplanırlar. Cansız varlıklar katı, sıvı ve gaz hâlindeki maddelerden oluşur.

Canlı varlıklar ise mantarlar, hayvanlar ve bitkiler gibi çeşitli gruplardan meydana gelir.

Tek Hücreli Canlılar

Tek bir hücreden oluşan canlılara tek hücreli canlılar denir. Bakteriler, amip, kamçılı hayvan olarak bilinen öglena, terliksi hayvan yani paramesyum ve bazı algler tek hücreli canlılara örnektir.

Çok Hücreli Canlılar

Çok sayıda hücreden oluşan canlılara çok hücreli canlılar denir. İnsanlar, hayvanlar, bitkiler ve mantarlar çok hücreli canlılara örnektir.

Ben burada yaratılışın başlangıcı üzerine düşünürken, şeytanın yaratılışının insan yaratılışından önce oluşu ile ilgili rivayetleri de bu konu içerisinde değerlendiriyorum.

Yani yaratılışın farklı safhaları, farklı canlılık biçimleri ve farklı varlık türleri üzerinde düşünmek gerekir. Kur'an ve hadislerde bildirilen bilgileri, kendi düşüncelerimizle karıştırmadan fakat üzerinde tefekkür ederek anlamaya çalışmalıyız.

---oOo---

Dünyada namaz kılmayan insanların kıyamet gününde rükû ve secde etmek isteyecekleri, fakat bunu yapamayacaklarıyla ilgili rivayetler vardır.

Buradaki anlam üzerinde düşündüğümüzde, insanın dünyada sahip olduğu yaratılış özelliklerinin aslında ne kadar büyük bir nimet olduğunu fark ederiz.

Bir bıçak, bıçak olarak yaratılmışsa kesmek için vardır. Bir bardak, bardak olarak yaratılmışsa içine bir şey koymak için vardır. Bir çanak, bir testi veya bir kap da kendi vazifesini görür.

Kâğıt başka türlü kullanılır, lastik başka türlü kullanılır, su ise içine girdiği kabın şeklini alır.

Suya baktığımızda çok güzel bir örnek görürüz: Su hem akar, hem şekil değiştirir, hem bulunduğu kaba uyar. Soğuk olabilir, sıcak olabilir; hayat için gerekli bir nimettir.

İnsan da su gibi, yaratılışındaki özellikleri hayır yönünde kullanmayı öğrenmelidir.

İnsanın üstünlüğü, başkasına hükmetmesinde değil; kendisini terbiye etmesindedir.

İnsan nefsini terbiye etmeden başkasını terbiye etmeye kalkarsa, önce kendi içindeki düzensizliği düzeltmesi gerekir.

---oOo---

Huysuz bir at gördüğünde onu eğitmek ve terbiye etmek sabır ister. İlk defa bir atı eğiten insanın ne kadar sabır gösterdiğini düşün.

İnsan nefsi de böyledir.

Nefsine hükmetmek kolay değildir. Bunun için sabır gerekir, zaman gerekir, emek gerekir.

Mehdi'nin zamanını ve Mehdi'ye tabi olmayı konuşurken de insanın önce kendi nefsini sorgulaması gerekir.

Çünkü insan bir gün “Ben Mehdi'yi tanıdım” diyebilir. Fakat ertesi gün kendi menfaati için ondan uzaklaşırsa, burada asıl imtihan ortaya çıkar.

İnsan bir hakikati gerçekten tanıyorsa, o hakikate bağlılığı yalnızca rahat zamanlarda değil, zor zamanlarda da devam etmelidir.

Mücevher, hazine ve servet sahibi olmak önemli değildir. İnsan ne kadar zengin olursa olsun, hakikati kaybederse elindeki servetin kendisine faydası olmaz.

Benim istediğim insanın dünya zenginliği değil, hakikat zenginliğidir.

---oOo---

Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:

“Ehl-i Beyt'ten Mehdi adında bir zat kaçınılmaz olarak zuhur edecek, İslam topraklarına hâkim olacak, Müslümanlar kendisini izleyecek ve o, Müslümanlar arasında adaletle, hakkaniyetle davranacak, dini sağlamlaştıracaktır. Ondan sonra Deccal ortaya çıkacak ve Mesih Hz. İsa inerek Deccal'i öldürecek veya öldürülmesinde Mehdi'ye yardım edecektir.”

(Et-Tâc'ül-Câmiu li'l-Usûl, C. 5, s. 341)

Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:

“Ashab-ı Kehf, Mehdi'nin yardımcıları olacaktır.”

(Kitabü'l-Burhân fî Alamâti'l-Mehdiyy-il-Âhir Zaman, s. 59)

Kur'an'da Ashab-ı Kehf adlı topluluğun sayısı hakkında da insanların farklı görüşler ileri sürdüğü bildirilmiştir:

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

سَيَقُولُونَ ثَلَاثَةٌ رَّابِعُهُمْ كَلْبُهُمْ وَيَقُولُونَ خَمْسَةٌ سَادِسُهُمْ كَلْبُهُمْ رَجْمًا بِالْغَيْبِ وَيَقُولُونَ سَبْعَةٌ وَثَامِنُهُمْ كَلْبُهُمْ قُل رَّبِّي أَعْلَمُ بِعِدَّتِهِم مَّا يَعْلَمُهُمْ إِلَّا قَلِيلٌ فَلَا تُمَارِ فِيهِمْ إِلَّا مِرَاء ظَاهِرًا وَلَا تَسْتَفْتِ فِيهِم مِّنْهُمْ أَحَدًا

Se yekûlûne selâsetun râbiuhum kelbuhum, ve yekûlûne hamsetun sâdisuhum kelbuhum racmen bil-gaybi, ve yekûlûne seb'atun ve sâminuhum kelbuhum. Kul rabbî a'lemu bi ıddetihim, mâ ya'lemuhum illâ kalîl. Fe lâ tumâri fîhim illâ mirâen zâhiren ve lâ testefti fîhim minhum ehadâ.

Meali:

Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.

“Sonra gelenler diyecekler ki: ‘Üçtüler, onların dördüncüsü köpekleridir.’ Ve: ‘Beştiler, onların altıncısı köpekleridir’ diyecekler. Bu, bilinmeyene taş atmaktır. ‘Yedidirler, onların sekizincisi köpekleridir’ diyecekler. De ki: ‘Rabbim onların sayısını daha iyi bilir. Onları pek az kimse dışında kimse bilemez.’”

Sadakallâhül-Azîm. Kehf Suresi, 22. ayet.

Bu ayet ve ilgili rivayetler üzerinde düşündüğümde, ahir zamanda ortaya çıkacak bazı insanların sayılarının ve kimliklerinin herkes tarafından bilinmeyeceği kanaatine varıyorum.

Burada asıl dikkat edilmesi gereken şey sayıyı bilmekten daha önemlidir: İnsan, hakikati nasıl tanıyacaktır?

Çünkü bir topluluğun sayısının az veya çok olması, onun haklı olduğunu tek başına göstermez. Hakikatin ölçüsü sayı değil; iman, ahlak, adalet ve Allah'ın emirlerine uygunluktur.

Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:

“Allah onu, yani Mehdi'yi, üç bin melekle destekleyecektir.”

(El-Kavlü'l-Muhtasar fî Alâmâti'l-Mehdiyy-il-Muntazar, Ahmed İbn Hacer-i Mekkî, s. 41)

Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:

“Hz. Mehdi'ye, aralarında kadınların da bulunduğu 314 kişi biat edecektir.”

(El-Kavlü'l-Muhtasar fî Alâmâti'l-Mehdiyy-il-Muntazar, s. 25)

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُونُوا أَنصَارَ اللَّهِ كَمَا قَالَ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ لِلْحَوَارِيِّينَ مَنْ أَنصَارِي إِلَى اللَّهِ قَالَ الْحَوَارِيُّونَ نَحْنُ أَنصَارُ اللَّهِ فَآمَنَت طَّائِفَةٌ مِّن بَنِي إِسْرَائِيلَ وَكَفَرَت طَّائِفَةٌ فَأَيَّدْنَا الَّذِينَ آمَنُوا عَلَى عَدُوِّهِمْ فَأَصْبَحُوا ظَاهِرِينَ

Yâ eyyuhellezîne âmenû kûnû ensârallâhi kemâ kâle îsâbnu Meryeme lil-havâriyyîne men ensârî ilallâh. Kâlel-havâriyyûne nahnu ensârullâh. Fe âmenet tâifetun min benî İsrâîle ve keferet tâifeh. Fe eyyednâllezîne âmenû alâ aduvvihim fe asbehû zâhirîn.

Meali:

Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.

“Ey iman edenler! Allah'ın yardımcıları olun. Nasıl ki Meryem oğlu İsa da havarilere, ‘Allah'a giden yolda benim yardımcılarım kimdir?’ demişti. Havariler de, ‘Biz Allah'ın yardımcılarıyız’ demişlerdi. Bunun üzerine İsrailoğullarından bir kesim inanmış, bir kesim de inkâr etmişti. Nihayet biz inananları düşmanlarına karşı destekledik. Böylece üstün geldiler.”

Sadakallâhül-Azîm. Saff Suresi, 14. ayet.

Bu ayette havarilerden ve Allah'ın yardımcıları olmaktan söz edilmektedir.

Ben burada havarilerden hareketle, Hz. İsa'nın yardımcılarının ve onun yoluna bağlı insanların ahir zamanda ortaya çıkacak hak mücadelesiyle ilişkisi üzerinde de düşünüyorum.

Fakat burada önemli olan sadece bir soy veya isim meselesi değildir. Asıl mesele, insanın hangi ahlakı taşıdığıdır.

İnsan “Ben falanca soyundanım” diyebilir. Fakat eğer adaleti, merhameti, emaneti ve doğruluğu taşımıyorsa, soy iddiası tek başına ona değer kazandırmaz.

Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:

“Mehdi Allah'a karşı son derece boyun eğicidir. Ahlak bakımından Peygamber'e benzer.”

(Kıyamet Alametleri, Berzencî, s. 163)

Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:

“Mehdi, zamanındaki insanların en hayırlısıdır.”

(Kitabü'l-Burhân fî Alamâti'l-Mehdiyy-il-Âhir Zaman, s. 58)

Burada benim dikkat çekmek istediğim nokta şudur:

Eğer Mehdi, insanların en hayırlısı olarak bildiriliyorsa, onun alametlerinden biri de ahlakı olmalıdır.

İnsan kendisini Mehdi diye tanıtabilir. Başkaları da onu Mehdi olarak ilan edebilir. Fakat asıl mesele, o kişinin gerçekten bildirilen ahlak ve adalet ölçülerini taşıyıp taşımadığıdır.

Bir insan makamı, serveti, çevresi veya taraftarlarının çokluğu ile büyüyebilir. Fakat bunların hiçbiri tek başına hakikatin ölçüsü değildir.

Gerçek ölçü, insanın amelidir.

Ben Mehdi'yi, peygamberlerin sayfalarında ve kitaplarında şöyle bulurum:

“Mehdi'nin amelinde ne zulüm ne de ayıp vardır.”

(Nuaym b. Hammâd, vr. 50b; Ali Bin Hüsameddin el-Muttakî, Celâleddin Suyûtî'nin Tasnifinden Hadisler – Ahir Zaman Mehdisinin Alametleri, Kahraman Neşriyat, s. 21)

İşte burada çok önemli bir ölçü ortaya çıkıyor:

Zulüm varsa, adalet yoksa, insanlara haksızlık ediliyorsa, hak yeniyorsa, makam ve menfaat uğruna insanlar eziliyorsa, böyle bir davranışın Mehdi'nin tarif edilen ahlakıyla nasıl bağdaşacağını insanın kendisine sorması gerekir.

Mehdi'nin alametlerini arayan insan önce kendi nefsine bakmalıdır.

Çünkü insan başkasını kolayca suçlar. Fakat kendisinin makam sevgisine, para sevgisine, şöhret sevgisine, intikam duygusuna veya üstünlük arzusuna kapılıp kapılmadığını görmek daha zordur.

Mehdi'nin yolu adalet yoludur.

Mehdi'nin yolu hak yoludur.

Mehdi'nin yolu insanları ezmek değil, insanları hakka çağırmaktır.

Mehdi'nin yolu kendisine kulluk ettirmek değil, insanları Allah'a yöneltmektir.

Mehdi'nin yolu dünya saltanatını büyütmek değil, Allah'ın kullarına adaletle davranmaktır.

Bu sebeple Mehdi iddiasında bulunan herhangi bir insanı değerlendirirken, onun sözünden önce ameline bakmak gerekir.

Bir insan “Ben Mehdi'yim” diyebilir. Fakat onun ameli zulüm, kibir, haksızlık ve menfaat üzerine kurulmuşsa, burada büyük bir çelişki ortaya çıkar.

Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:

“Zaman zaman o çetin görevi üstlenememek, rahatlık meyli, can, mal ve mevki korkusu gibi çeşitli sebeplerle kendisinden ayrılanlar olacaktır. Kendilerini terk edenlerin ve muhalefet eden kimselerin ayrılmaları da onlara bir zarar vermez.”

(Râmûzü'l-Ehâdîs, s. 476; İbn Mâce'den; Hz. Muâviye İbni Kurre r.a.)

Ayrılanlar da, muhalifler de ona zarar veremeyecek; o, kendisinden ayrılanlara rağmen yoluna devam edecektir.

(Râmûzü'l-Ehâdîs, s. 487; Taberânî'nin Kebîr'inden)

Demek ki hakikatin yanında bulunan insanların sayısı her zaman çok olmak zorunda değildir.

Bazen hakikat az kişinin elinde bulunabilir.

Fakat burada da yine ölçü sayıya değil, hakikate ve amele bağlanmalıdır.

Bir topluluğun çok kalabalık olması onun haklılığını ispat etmez. Aynı şekilde küçük bir topluluğun içinde bulunmak da tek başına insanı haklı yapmaz.

Ölçümüz Kur'an, sünnet, güzel ahlak, adalet ve doğruluk olmalıdır.

GÖRÜNEN KÖY KILAVUZ İSTEMEZ

Anlayana kimdir Mehdi belli olur.

Anlayana sivrisinek saz olur.

Anlamayana ise davul, zurna, trompet, hatta mehter takımı bile yetmez.

Ben burada şunu söylemek istiyorum:

Hakikati görmek isteyen insan, işaretleri sadece dışarıda aramamalıdır. Önce kendi kalbindeki perdeyi kaldırmalıdır.

Çünkü insanın gözü açık olsa bile kalbi kapalıysa hakikati göremeyebilir.

Bu nedenle biraz da insan kendi nefsini sorgulamalıdır.

---oOo---

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

قُلْ إِنِّي نُهِيتُ أَنْ أَعْبُدَ الَّذِينَ تَدْعُونَ مِن دُونِ اللَّهِ قُل لَّا أَتَّبِعُ أَهْوَاءَكُمْ قَدْ ضَلَلْتُ إِذًا وَمَا أَنَا مِنَ الْمُهْتَدِينَ

Kul innî nuhîtu en a'budellezîne ted'ûne min dûnillâh. Kul lâ ettebiu ehvâekum. Kad dalaltu izen ve mâ ene minel muhtedîn.

Meali:

Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.

“De ki: Sizin Allah'tan başka taptıklarınıza tapmaktan men edildim. De ki: Sizin arzularınıza uymam. Eğer uyarsam, o takdirde sapmış olurum ve hidayete erenlerden olamam.”

Sadakallâhül-Azîm. En'âm Suresi, 56. ayet.

İşte burada mesele tekrar aynı noktaya geliyor.

İnsan Allah'ın yerine dünyalık şeyleri koymamalıdır.

Makam sevgisi, para sevgisi, mal, mülk, şöhret ve insanlardan üstün görünme arzusu insanın kalbini esir almamalıdır.

Bir insan hakikati arıyorsa, kendi nefsinin arzularına göre değil, Allah'ın rızasına göre hareket etmelidir.

Mehdilik meselesinde de temel ölçü budur.

İnsan hakikati kendi nefsine uydurmaya çalışırsa, hakikati bulamaz.

Ama kendi nefsini hakikate uydurmaya çalışırsa, o zaman doğru yola yaklaşır.

Öyleyse kimler Mehdi'yi tanıyıp bilecek?

Hakikati arayanlar.

Allah'tan korkanlar.

Zulümden uzak duranlar.

Adaleti sevenler.

Dünyalık makamı Allah'ın rızasının önüne geçirmeyenler.

Peygamber Efendimiz'in ahlakını ölçü alanlar.

Kur'an'a ve sünnete bağlı kalanlar.

Kendi nefsini de sorgulamayı bilenler.

Peki kimler tanıyıp bilemeyecek?

Hakikati kendi menfaatine göre değiştirenler.

Sadece makamına, servetine ve çevresine güvenenler.

Bir insanın haklılığını yalnızca kalabalıkların çokluğuna göre ölçenler.

Kendi nefsini sorgulamadan herkesi suçlayanlar.

Hakikati gördüğü hâlde sırf dünya menfaati için ondan yüz çevirenler.

İşte asıl imtihan budur.

Mehdi'yi tanımak yalnızca bir insanın yüzünü veya ismini bilmek değildir.

Mehdi'yi tanımak, onun getirdiği adaleti tanımaktır.

Onun ahlakını tanımaktır.

Onun hakka çağrısını tanımaktır.

Onun zulümden uzak duruşunu tanımaktır.

Ve en önemlisi, insanın kendi nefsindeki zulmü de görmeye başlamasıdır.

Çünkü insan kendi nefsindeki zalimliği görmeden, dışarıdaki zalimleri teşhis etmeye çalışırsa yanılabilir.

Son söz olarak:

Mehdi'yi arayan önce Allah'ı arasın.

Mehdi'nin ahlakını arayan önce kendi ahlakına baksın.

Adalet isteyen önce kendi yaptığı haksızlıklardan vazgeçsin.

Hakikati görmek isteyen önce kendi nefsinin perdelerini kaldırsın.

Çünkü Allah'ın nuru geldiğinde, hak ile bâtıl birbirinden ayrılır.

Allah bizlere hakkı hak olarak görmeyi ve ona tâbi olmayı, bâtılı da bâtıl olarak görmeyi ve ondan uzak durmayı nasip eylesin.

أَللَّهُمَّ أَرِنَا الْحَقَّ حَقاً وَ ارْزُقْنَا اتِّبَاعَهْ وَ أَرِنَا الْبَاطِلَ بَاطِلاً وَ ارْزُقْنَا اجْتِنَابَهْ

“Allah'ım! Bizlere hakkı Hak gösterip ona tâbi olmayı, bâtılı da bâtıl gösterip ondan yüz çevirmeyi nasip eyle!”

وَآخِرُ دَعْوَاهُمْ أَنِ الْحَمْدُ لِلّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ

Ve âhıru da'vâhum enil hamdulillâhi rabbil âlemîn.

Âmin.

El-Fâtiha maassalavât.

سُبْحاَنَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ، أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلهَ إِلاَّ أَنْتَ، أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ

Sübhâneke Allahümme ve bihamdik, eşhedü en lâ ilâhe illâ ente, estağfiruke ve etûbu ileyk.

---oOo---

Kar©glan

Başağaçlı Raşit Tunca

Schrems, 21 Ocak 2017 Cumartesi

Original Kar © glan
]]> https://tevvabun.de/showthread.php?tid=44767 Sun, 11 Oct 2026 14:37:59 +0200 Raşit Tunca]]> https://tevvabun.de/showthread.php?tid=44767
Gelecekten Gelen İyiler ile Gelecekten Gelen Kötüler

(Kar©glan'ın 4 Şubat 2017 Vaazı)

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ اارَّحِيم

لاَ إِكْرَاهَ فِي الدِّينِ قَد تَّبَيَّنَ الرُّشْدُ مِنَ الْغَيِّ فَمَنْ يَكْفُرْ بِالطَّاغُوتِ وَيُؤْمِن بِاللّهِ فَقَدِ اسْتَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقَىَ لاَ انفِصَامَ لَهَا وَاللّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ

Lâ ikrâhe fîd dîni kad tebeyyener ruşdu minel gayy(gayyi), fe men yekfur bit tâgûti ve yu'min billâhi fe kadistemseke bil urvetil vuskâ, lânfisâme lehâ, vallâhu semîun alîm(alîmun).

Meali:

Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim

Dinde zorlama yoktur. Çünkü doğruluk sapıklıktan iyice ayrılmıştır. O hâlde, kim tâğûtu tanımayıp Allah'a inanırsa, kopmak bilmeyen sapasağlam bir kulpa yapışmıştır. Allah, hakkıyla işitendir, hakkıyla bilendir.

Sadakallahul Aziym — BAKARA Suresi, 256. ayet


mhd mhd mhd mhd mhd mhd mhd mhd mhd

---oOo---

Hz. Sevban radıyallahu anh anlatıyor:

Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:

"Size çullanmak üzere, yabancı kavimlerin, tıpkı sofraya çağrışan yiyiciler gibi, birbirlerini çağıracakları zaman yakındır."

Orada bulunanlardan biri:

"O gün sayıca azlığımızdan mı bu durum başımıza gelecek?" diye sordu.

"Hayır, bilakis o gün siz çok olacaksınız. Lakin sizler bir selin getirip yığdığı çer-çöpler gibi hiçbir ağırlığı olmayan kimseler durumunda olacaksınız. Allah, düşmanlarınızın kalbinden size karşı korku duygusunu çıkaracak ve sizin kalplerinize zaafı atacak!" buyurdular.

"Zaaf da nedir ey Allah'ın Rasûlü?" denildi.

"Dünya sevgisi ve ölüm korkusu!" buyurdular. (Ebu Davud, Melahim 5/4297)

(Hadis-i Şerif)

"Allâhumme salli alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ salleyte alâ ibrâhîme ve alâ âli ibrâhîme inneke hamîdun mecîd."
"Allâhumme bârik alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ bârakte alâ ibrahîme ve alâ âli ibrâhîme inneke hamîdun mecîd."

Yolculuğumuza başlıyoruz:

Sabır cenderesi denemeleri, bam teline basma hikayeleri... Hiçbir müzik aleti dokunmadan çalmıyor yani; saz teline basınca, piyano öyle, düdük üfleyince, zil vurunca, davul dövünce çalıyor. Ve bunlar benim sinirimi zorluyor, bam telime basıyor. Ve deniyor: "Sabır testisi kaç kilo, kaç litre alıyor?" diye. Ve biz sondan bir öncesiyiz; yani "mhd" veya Raşid'iz. Ve bizden sonra tek bir sabır kalıyor; ondan sonra iyilik ancak "vetava savbil hakki vetava savbissabr" — Hakkı, yani adaleti ve doğruluğu tavsiye edenler ve sabrı tavsiye edenler olarak kalıyor.

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ اارَّحِيم

وَالْعَصْرِۙ اِنَّ الْاِنْسَانَ لَف۪ي خُسْرٍۙ  اِلَّا الَّذ۪ينَ اٰمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَتَوَاصَوْا بِالْحَقِّ وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ

Vel-'asr, İnne-l-insâne lefî husr, İllâ-llezîne âmenû ve 'amilû-ssâlihâti ve tevâsav bilhakki ve tevâsav bi-ssabr.

Meali:

Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim

Andolsun o zamana ki. Şüphe yok ki o günlerde ancak inananlar ve iyi işlerde bulunanlar ve birbirlerine gerçeği gözetmeyi ve sabretmeyi tavsiye edenlerden başka herkes insanlığını kaybeder ve elbette zararda, ziyandadırlar.

Sadakallahul Aziym — Asr Suresi, 1. 2. 3. ayet

Sabır zor; içinde sabır olmayanın sabrı yemesi zor, sabrı bilmesi zor. Yani öyle olunca, Deccal ve kâfirler reaksiyon zamanını ölçüyor benim; yani reaksiyon zamanımı, ne zaman tepki veriyor, onu hesaplamaya çalışıyor. Yani sabır testisinin skalasını bulmaya çalışıyor. "Bunu bitirdik" diyorlar demek yani; biz bitersek, o zaman Mehdi vaktini bitirdiler demektir. "Bir kötülüğü gördüğünüzde hiçbir şey yapamıyorsanız bari içinizden homurdanın" dedi Muhammed. Yani insanlık kalmadıysa, bari AYILIĞI, hasanlığı kapın dedi; en son hasen olanlardan birini kapın dedi. İnsanlık tükendiyse, artık en iyi ne varsa, yani hasen olan ne varsa onu kapın dedi. Yanlışı ve haksızlığı, adaletsizliği, vahşiliği görünce "İnsanlık bu değil" diyerekten "Bu yanlış" diye homurdanın dedi. Bak, ben yanlış yapanları görünce dişimden sövüyorum, sayıyorum; gidip de boynunu koparacak kadar gücüm yok. İşte ancak söyleniyorum deli deli; gücüm buna yetiyor, sövüyorum, sayıyorum. Ya sen gafil, homurdanmaya da mı gücün yok?

Yakında mutfağımıza tay yip yemekleri de girer artık: "Emine mantısı, tay yip parmağı, Emine köprüsü... karpuz suyunda yüzen bilocuklar..."

-----

Azrail, İbrahim a.s.'ın canını almaya geldiği vakit, İbrahim a.s. canını vermeye yanaşmadı. Dedi ki: "Ben Allahu Teâlâ'nın dostu değil miyim? Dost, dostun canını alır mı?" Azrail bunu Allahu Teâlâ'ya iletince, Allahu Teâlâ: "Söyle ona: Ben de bir dostun durumuna şaşarım ki, dostuna kavuşmak istemiyor."

Muhammed Mirac etti ve geçmişten geleceğe yolculuk etti. Ve Allah ona, olup bitecekleri gösterdi. Amma düşünün, o devirde uçak yok; amma Muhammed'e öyle bir binekle geldiler ki adına Burak diyorlar. Ve o Burak'a bindi, ve geleceğe yolculuk etti Muhammed. Öyle olunca varın bakın ki, orada kötüler de var, ve yine kötülüklerine devam ediyorlar. Olacak fitneleri gördü, Deccal'i gördü; ve yine onun misyonunu sürdüren bir adam, ve Âdem olan, yani bir racül olan Mehdi'yi de gördü; o da onlarla savaşmakta. Ve yine düşünün, öyle bir zaman ki, çok daha gelişmiş, gelecekteki bir zaman. Ve öyle olunca, o gelişmiş zamanda yaşayan kötüler de var; yani dünya kötülerden tamamen temizlenmiş değil. Ve Allah bunları Muhammed'e gösterdi ve "Haydi şimdi geriye dön ve benim dostlarıma, evliyalarıma, yani sevenlerime, sevdiklerime bunları anlat, ve onları uyar bu tehlikelere karşı" dedi. Ve o yine o Burak ile zamanda geri yolculuk edip zamanına döndü, ve ashabına bunları bir bir anlattı. Ve öyle olunca Terminator filmindeki gelecekten gelip dünyayı kurtarmaya çalışan Mehdi ve İsa da aynısı olduğu gibi; yine onların bu amacına, gayesine ters davranıp ve kâinatın yönetimi, kumandası olan dünyayı ele geçirmeye çalışan ve gelecekten gelen kötüler de vardı. Yani Muhammed'in o Mirac ettiği Mehdi zamanı olan, ondan daha sonraki daha ileri zamanlar olsun, o zamanlardaki kötüler de bu en gelişmiş teknolojiye sahip, hatta belki daha fazlasına onlar da sahipler. Amma onlar da Muhammed'e Allah'ın böyle geri dönüp uyarma ve durumu düzeltme gibi bir imkan verdiğini gördü, duydular. Ve onlar da tekrar geçmişe gidip Muhammed'e ve ümmetine, ve Allah'a ve sevenlerine, insanlara isyan ve düşmanlık etmek için geri dönüp, insanları yanlış yola saptırmak için kötü fikir ve icatlarla bu amaçlarını desteklemekteler. Ve bugün onlar sanki savaşı kazanıyor gibi görünüyor; Allah'ın bu Mirac ile murad ettiği gayeye karşı savaşan kötülerin askerleri daha çok bilgi ve icat, mucitleri ile daha gelişmiş durumdalar ve fitne fücur ortalıkta. Öyle olunca, bakın bir elma; dedemin dedesinin diktiği bir elma, dedemden binler ya da yüzler sene önce elma olup, elma verdiği ve o elmalarda elma özelliği gösterdiği gibi, ondan yüzler, binler sene sonra da dikilen bir elma bozulmamışsa, yine elmadır ve elma meyvesi verir. Ve bakın şimdi Firavun kim? Ve Musa zamanının Firavun'unu al, gel 2017'de tekrar dik; bakalım Firavun değil de armut özelliği mi gösterecek? Hayır, yine Firavun olur, hem de biraz daha gelişmiş Firavun olur değil mi? Hem de şimdi kendini geliştirmiş, canavarlaşmış, asil hormonlu Firavun olur. Oldu mu? Oldu. Hani Allah denizleri yardı, Musa'yı geçirdi ve Firavun'u karketti ya; ve Allah onu tamamen yok etmeyip de geride bırakınca, Allah müsaade bırakınca, geri geldi ve bugün denizlerin altından, boğazdan bir yandan bir yana denizlerin altından geçmesini buldu. Ve bak: "Haa ha ha, beni öldüremedin, bak ben de kurtuldum ey Musa; ardındayım, takibindeyim, yine sana Firavun'luk..." diye yoluna devam ediyor. Hem de gelişmiş; artık onu bak, denizlerin de altından geçer halde bulduk, değil mi? Kim yaptı bu deniz altı geçidini? Yani Firavun lan, aynı Firavun; hormonlu Firavun, geri geldi bak, Allah'a yine isyan ediyor, yine tanrılık iddia ediyor gafil. Öyle olunca Hz. Osman, Muhammed'e ve ashabına yardım etti deniyor. Halbuki iki tane, üç tane adam onun ahir ömründe bunun evine girdi ve onun sakalına yapışıp bunu öldürdüler. Neden acaba? Yani eğer o iyilerden ise, o galip gelecek olandı; halbuki ahir ömründe yenik düştü. Ama Allah diyor ki:

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ اارَّحِيم

كَتَبَ اللّٰهُ لَاَغْلِبَنَّ اَنَا۬ وَرُسُل۪يۜ اِنَّ اللّٰهَ قَوِيٌّ عَز۪يزٌ

Keteba(A)llâhu leaġlibenne enâ ve rusulî© inna(A)llâhe kaviyyun 'azîz.

Meali:

Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim

Şüphesiz Allah: "Ben ve elçilerim mutlaka galip geleceğiz" diye yazmış ve hükmetmiştir. Şüphesiz Allah, çok güçlüdür, çok üstündür.

Sadakallahul Aziym — Mücâdele Suresi, 21. ayet

"Ketaballahu la aglibenne ve rasuliye, innallahe gaviyyun aziz."

Yani halbuki o günkü Osman... Eğer bu gün "Osman" diye yeni soysuzlar türediyse, anla ki o, Muhammed'in zamanında gelecekten gelip Muhammed'i bu savaşta kandırmaya çalışan biri, ve Muhammed'in kızını kirletmek için ona öyle görünmüş olan biri. Halbuki sonunda düştüğü duruma bakınca, ondan bunun öcünü alan birisi var; sakalına yapışıp geberten biri var. Yaptığı soysuzluğu, hem Firavun olup da Muhammed zamanında iyilerden gibi görünen birisi olduğunu fark eden, bu oyunu fark eden birisi, bir Mehdi var. Madem iyiydi, Muhammed'e iyiydi; Mehdi'ye niye soysuzluk ediyor? O gerçek elmaysa, Muhammed zamanında elma olan, Mehdi zamanında da elma olacaktı. Amma Muhammed'e elma olup kızını kirletip de Mehdi'ye soysuzluk ediyorsa, anla ki o gelecekten gelen kötülerden. Yani o da gelecekten geçmişe gidip bu oyunu bozdu ve onu öldürdü demektir bu. Ve "Allah ve peygamberleri galip olacak" diyen Allah, benim sözüm değil. Ve öyle olunca, bu Osman denen yenildiyse, haa, bu onlardan değil o zaman; bu Firavun soyundan, karkolanlardan Allah bir kere daha öcünü aldı demektir yani. Ve onlar da, yani gelecekten gelen kötüler de işte böyle yanında, yörende sana en iyi dost olarak görünebilirler; amma anla ki kardeşin bile olabilirler. Habil-Kabil kardeşti, amma o kötülerdendi; bu dünyayı ele geçirmeye çalışan kötülerdendi. Ve ta zamanın başına gitmişler ve Adem'den habersiz Havva'yı kaçak dikenin çocuğuydu Kabil. Yani Nuh'a diyor ki Allah: "Kenan senden değil." Bu ne demektir, anlayan yok mu? Yani diyorlar ki, yani Kenan imansızdı. Lan, bunu Allah anlatmak için resmen mi yazması lazım? Zaten resmen yazmış amma anlamak istemeyen, "ayıp falan filan" diyen gafil anlamıyor. Ne diyor? "O senden değil" diyor. "Senden değil" demek, soysuz dölü demek lan gafil. Nuh'un karısını kötülerden biri gelecekten geri gidip dikmiş ve ondan olan çocuk Kenan. Firavun'un sarayında beslenen Musa gibi; onlar da bunu fark edince, geri gidip onlar da Nuh'un evinde beslenen Kenan'ı doğurtmuşlar. Aynı oyunu öğreniyor; gelecekten gelip geçmişteki durumu bozmaya çalışan soysuzların tuzağı. Yani soysuz dölü, soysuz dölü. Gören, bilen anlar.

Ben Bediüzzaman misali size doğruyu gösterip hakkı tavsiye ediyorum, gösteriyorum; anlayan bu tuzağa düşmez.

----

Düşün ki "köpekler" diye bir tür var; bunların sürüsünün bulunduğu gruba "köpekler cumhuriyeti" diyebiliriz. Ve bunlardan birisini kurt ya da tilki tikmiş, ve tilki ve köpek karışımı bir şey doğmuş, veyahut kurt ve köpek karışımı bir şey. Ve bu büyümüş, ve bunu köpekler reis olarak seçmişler. Ve bu bir gün diyor ki: "Bundan sonra köpekliği iptal ettim; artık kimse dışarıda tavşan avlamayacak." "E, peki ne yapacağız?" "Tilkilik yapacağız, çalacağız, çırpacağız. Köpeklik bitmiştir bundan sonra; yaşasın tilkilik!" dedi. Ama köpek, evdeki tavukları boğup yemeye başlayınca, ev sahibi köpeğin götüne bir tekme vurur, evinden de olur değil mi? Haydi o soysuz, o tilki, o sokakta onun bunun çocuğu gibi yaşayıp onun tavuğunu, bunun yumurtasını yer; çünkü kanında tilkilik var. Amma Kangal, gerçek Türk dostu köpek, tilkilerle, kurtlarla ortak olup koyun çalmaya başlarsa ya da çalanlara müsaade ederse, o köpek kovulur ve rezil rüsva olur değil mi? Öyleyse bu soysuz döllerine uymayın; yarın evinizden, barkınızdan da olursunuz. Yemin olsun, durum budur.

-----

Fabrikanın birisi mesela bilgisayar üretiyor amma, bilgisayarın fabrikaya faydası yok. Ne faydası var? Var amma kime? Patronun cebine faydalı. Yine anne çocuk doğuruyor; çocuğun o anneye faydası ne? Bu da bu haftaki vaazdan bir dahaki haftaya tefekkür konusu yine. O fabrika üretip dünya bırakmakla sorumlu; bir anne de insanlığın soyunun devamı için iyi kötü bir çocuk doğurup, türün devamı için yetiştirmekle sorumlu. Ve iyilerin, iyi çocukların ve insanlığın devamından sorumlu en azından dedi ki Muhammed: "En hasen olanı alın, seçin" deyi. Yine Allah "İnsan kalmadıysa" ve Vel-Asr'daki ayetlerdeki sonra kalan en iyi olanlar "iman edenler, iyiliği ve sabrı tavsiye edenlerdir" dedi.

----

Abdest, gusül nedir? Dedik ya, Allah ilk defa Cumartesi tatilini emrettiğinde, öğrettiğinde anlamadılar; senelerce anlamadılar. Ve biz Müslümanlar da dedik ki: "Neymiş, Yahudiler Allah'a isyan etmişmiş." Halbuki bir kuralın koyulması, yahut bir icadın bulunması, ve onun insanlarca kabul edilip alınıp kullanılması belli bir süreç gerektiriyor. Lan gafil, Cumartesi yasağı ile Allah bundan kastettiği, bugünlerde hafta sonunu dört gözle bekleyen insanlığa haftada iki gün de tatil edin demek istedi. Ve fakat gusül ve abdestte ise temizlenin, mikroplara karşı kalkan edinin. Temizlenmek, şeytan askerlerine karşı kalkandır, mikroplara karşı kalkandır zaten.

Porsche arabadan veya Ferrari'den, at arabadan yahut Jaguar'dan dünyada temsili bir sayı ile 500 tane üretilmiyor; yine temsili misal ile 10 tane, 20 tane üretiliyor değil mi? Yani dünyada gerçek at olarak 25'li tabanca ile doğan, soylu at, saf ırk at, öyle damızlık at, milyon tane değildi yani. Amma yine bu kötüler "gergedan boynuzu" diye bir şey keşfettiler ve uzatmalı 25'li tabancalar, ata benzemeyen, eşeğe benzemeyen bir tür ürettiler; adı KATIR. Ve katırlar tepişince kıyamet kopacak hadisi aklıma geliyor burada. Aşılama, hormonlu atlar; uzatmalı, asli boyu uzun olmayan tabancaları bu gergedan boynuzu ile uzatıp karavan araba ürettiler. Yani KATIR Sıpaları türedi; taksi desen değil, minibüs desen değil, pikap desen değil, yani TIR desen hiç değil, kamyon desen hiç değil. Peki bu IRK ne? Bunlar KATIR ve soysuz dölleri; bunlar da at ile eşekten olma soysuz dölleri. Karavan arkası uzun taksiler, hormonla falan filanla uzatılmış arabalar, tabancalar.

Ve dedik: Ferrari'den elli tane olmadığı gibi az ve çok pahalı; ve fakat yine de "Her kelin bir kör alıcısı vardır" demiş atalar. Onun da alıcısı var mı? Pahalı da olsa var. Öyle olunca, bizim vaazlardan anlayacak adam sayısı da az; herkes Porsche, Ferrari alamayacağı gibi, bizim vaazdan nasiplenecek kimseler de az. Ya dinleye, okumaya başlar fakat yarıda çeker gider; ya dinler anlamaz; ya anlar ve fakat "Ben biliyordum" der; ya da benliğe geçirir, kendisi söylemiş gibi çak satar, "Ben dediydim" der; ya da "Hayır, bunlar bu dediklerin yanlış" diye bizimle savaşır.

----------


Habeşistan, yani Etiyopya, Muhammed'e ve ashabına yardım etti. Etti de ne oldu? Şu hallerine bakarsan, şeytan ve gelecekten gelen kötüler onlara düşman oldu. Ve düştükleri hal, en fakirden de öte fakirlik. Yani hani bir yamaçtan düşen adam, düşmemek için yanındakinin eline, koluna yapışır da onu da çeker, düşürür ya; öyle bir şey yani.

Almanya gemisi, Avrupa gemisi iyi kötü yüzüyordu. Ne oldu? Almanya, Türkiye'den her sene 500 mülteci alacakmış. Al, al, al da Almanya'nın da canına okusunlar, senin de canına... Senin gemini de batırsınlar. Düşenin sağlam olanın koluna yapıştığı gibi yapış onlara; el ver ve kol ver sen, yarın sen de acıdığının durumuna düşersin, merak etme.

Almanya, Suriyelileri sırtına bindiriyor; yani Suriyeliler eşek dedik. Ve bu sefer sırtına binilen Almanya olursa, sen tabancayı, büyük tabancayı artık Müslümanlara değil, o ... Alman gafirlerine teslim edip terk ettin, bıraktın demektir. Yani sırta binilen, yani Alman karılarının üstüne çıkması tatlı, güzel; sarı papatya gibiler değil mi? Amma sonuca bak sen: Sırta binilen ya da sütüne çıkılan o Almanlar olunca, sen artık gafir olarak döl verdin ve tabanca gafirlerin eline geçti gafil. Sen yükseldin, refaha erdin; amma tabanca gitti manyak, eşek o oldu artık. Sen eşek süren medeni adam oldun, taksi süren, araba süren medeni adam oldun. Sizdeki büyük tabancaları topluyor; yani bilek gücüyle yenemediklerini ... gücüyle yenecek, elinden alacak gafil Suriyeliler. Avusturya, Viyana'ya dayanan Kara Mustafa Paşa'dan ne gücüyle savaşı geri kazandıklarını biliyor musunuz? Türkler Viyana'yı, Avusturya'yı bir Maria'ya, Maria'nın ... değiştiler, götlerine bakarak geri döndüler. Ne oldu yani? ... gücü... Aynı oyun şimdi Suriyelilere oynanıyor; yani onlardaki eşek tabancasını çalma hikayesi. Atlar demiş ki: "Kimse sikmeyeceği eşeğin önüne yem dökmüyor." Yıllardır bu Suriyeliler bu tabancanın kıymetini bildi mi? Yani bu tabanca ile bir yere vardılar mı? Yok. Kim ne icat etti Suriyelilerden? Yok, tabanca boş. Gafir diyor ki: "Ben alan o tabancayı ve bir şeyler keşfederim; siz kıymetini bilmiyorsunuz" diyor yani. Müslümanlar yıllardır elindeki uzun tabancanın kıymetini bilmediler. Uzun tabancalı Araplar, 25'li barabelli saf kan Arap atı varken, Mekke'ye, bizim Kâbe'mizin, taptığımız Tanrı'nın temsili ev dediğimiz KIBLEMİZ'in üstüne, bamometli saat kulesi diktirdiler. Yani tabancayı onlar da gafire teslim etmişler. Ve gafir diyor ki: "Bizim Tanrımız sizinkinden de üstün, en üstte, en yüksekte" diyor gafirler ve kötüler.

İşte senelerdir Müslümanlar abdest alıyor, abdestin manasını bilmiyor. "Niye elimi yıkıyorum, yüzümü yıkıyorum?" demiyor. Daha bir on sene ya da 100 sene abdest alsalar, niye abdest alındığını anlamazlar bu gafiller. Elindekinin kıymetini bilmeyen gafiller; kapdırınca anlarsınız. Aynı Cumartesi tatil yapma meselesi gibi, faiz yasağı meselesi gibi; yine anlamaz bu gafiller. Ve vatanı parsel parsel edecek olan bu ... yüzünden elinizdeki vatanın kıymetini bilip sahip çıkmazsanız, bu soysuzlara, ... gafirlere teslim edince, elinizden kapdırınca anlarsınız. İş işten geçmiş olur; ondan sonra ölmüş ama katranla zift yama gayrı. Neydi bizim ülkemizin ismi? Anadolu. Anan izi ... gafirler o zaman anlarsınız. Amma çare ne ondan sonra gayrı? Ya akıllanırsınız, sahip çıkarsınız cumhuriyete ve Anadolu'ya; ya da parça pincik edip ... bak, bu Firavun bir üstten köprü kurdu, bir de alttan daldırıp çıkılan tünel buldu, yaptırdı. Yani ananızın, ... Anadolu'nuzun hem önünü hem arkasını ... hesap etti bu Firavun; gelecekten gelen bu Firavun. Sen anla ey Mehdi askeri. Halbuki "Yapma ayten, çocuk doğmaz götten" derlerdi; bu tünelin ucu çıkmaz sokaktı. Nasıl oldu da çıktı bu Firavun, bu denizlerin dibinden? Yeni bir tür mü var artık dünyada? ... Firavunlar o yüzden mi denizlerin dibinden çıkıp yeniden yeniden ... dünyaya gelir oldu acep demek lazım değil mi?

Ve ben, iyi olduğunu savunan veya kötülerden olduğunu savunan herkese savaş açtım. Ve benim sözlerim iyileri de incitecek, kötüleri de. Öyle olunca, ve wetter, yani hava durumu kavgadan meydana gelir demişdik. Ben Ağustos'un dibiyim, yani sıcaaaaaaaak ve güneşli günler. Ve geldik cemrelere. Ve ben kazanırsam bu savaşı, cemreyi kazanmış olurum, ve havalar ısınır. Yok, sizler kazanırsanız, o zaman zemheri ve soğuk olur; bu kış artık gitmez başımızdan yoksa. Ben kazanırsam bu zemheri ardına bakmadan kaçar gider artık, ve cemreler de havaları ısıtır; sıcak sıcak, daha sıcaaaak...

--oOo---

أَللَّهُمَّ أَرِنَا الْحَقَّ حَقاً وَ ارْزُقْنَا اتِّبَاعَهْ وَ أَرِنَا الْبَاطِلَ بَاطِلاً وَ ارْزُقْنَا اجْتِنَابَهْ

"Allahım! Bizlere, hakkı Hak gösterip ona tabi olmayı, bâtılı da Bâtıl gösterip ondan yüz çevirmeyi nasib eyle..!"

وَآخِرُ دَعْوَاهُمْ أَنِ الْحَمْدُ لِلّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ

Ve âhıru da'vâhum enil hamdulillâhi rabbil âlemîne,
Âmiyn.
Elfatiha maassalavat.

سُبْحاَنَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ، أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلهَ إِلاَّ أَنْتَ، أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ

Sübhâneke Allahümme ve bihamdik, eşhedü en lâ ilâhe illâ ent, estağfirullahe ve etûbu ileyk.

--OoO--

Kar©glan
Başağaçlı Raşit Tunca
Schrems, 4 Şubat 2017 Cumartesi

Original Kar © glan

]]>
Gelecekten Gelen İyiler ile Gelecekten Gelen Kötüler

(Kar©glan'ın 4 Şubat 2017 Vaazı)

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ اارَّحِيم

لاَ إِكْرَاهَ فِي الدِّينِ قَد تَّبَيَّنَ الرُّشْدُ مِنَ الْغَيِّ فَمَنْ يَكْفُرْ بِالطَّاغُوتِ وَيُؤْمِن بِاللّهِ فَقَدِ اسْتَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقَىَ لاَ انفِصَامَ لَهَا وَاللّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ

Lâ ikrâhe fîd dîni kad tebeyyener ruşdu minel gayy(gayyi), fe men yekfur bit tâgûti ve yu'min billâhi fe kadistemseke bil urvetil vuskâ, lânfisâme lehâ, vallâhu semîun alîm(alîmun).

Meali:

Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim

Dinde zorlama yoktur. Çünkü doğruluk sapıklıktan iyice ayrılmıştır. O hâlde, kim tâğûtu tanımayıp Allah'a inanırsa, kopmak bilmeyen sapasağlam bir kulpa yapışmıştır. Allah, hakkıyla işitendir, hakkıyla bilendir.

Sadakallahul Aziym — BAKARA Suresi, 256. ayet


mhd mhd mhd mhd mhd mhd mhd mhd mhd

---oOo---

Hz. Sevban radıyallahu anh anlatıyor:

Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:

"Size çullanmak üzere, yabancı kavimlerin, tıpkı sofraya çağrışan yiyiciler gibi, birbirlerini çağıracakları zaman yakındır."

Orada bulunanlardan biri:

"O gün sayıca azlığımızdan mı bu durum başımıza gelecek?" diye sordu.

"Hayır, bilakis o gün siz çok olacaksınız. Lakin sizler bir selin getirip yığdığı çer-çöpler gibi hiçbir ağırlığı olmayan kimseler durumunda olacaksınız. Allah, düşmanlarınızın kalbinden size karşı korku duygusunu çıkaracak ve sizin kalplerinize zaafı atacak!" buyurdular.

"Zaaf da nedir ey Allah'ın Rasûlü?" denildi.

"Dünya sevgisi ve ölüm korkusu!" buyurdular. (Ebu Davud, Melahim 5/4297)

(Hadis-i Şerif)

"Allâhumme salli alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ salleyte alâ ibrâhîme ve alâ âli ibrâhîme inneke hamîdun mecîd."
"Allâhumme bârik alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ bârakte alâ ibrahîme ve alâ âli ibrâhîme inneke hamîdun mecîd."

Yolculuğumuza başlıyoruz:

Sabır cenderesi denemeleri, bam teline basma hikayeleri... Hiçbir müzik aleti dokunmadan çalmıyor yani; saz teline basınca, piyano öyle, düdük üfleyince, zil vurunca, davul dövünce çalıyor. Ve bunlar benim sinirimi zorluyor, bam telime basıyor. Ve deniyor: "Sabır testisi kaç kilo, kaç litre alıyor?" diye. Ve biz sondan bir öncesiyiz; yani "mhd" veya Raşid'iz. Ve bizden sonra tek bir sabır kalıyor; ondan sonra iyilik ancak "vetava savbil hakki vetava savbissabr" — Hakkı, yani adaleti ve doğruluğu tavsiye edenler ve sabrı tavsiye edenler olarak kalıyor.

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ اارَّحِيم

وَالْعَصْرِۙ اِنَّ الْاِنْسَانَ لَف۪ي خُسْرٍۙ  اِلَّا الَّذ۪ينَ اٰمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَتَوَاصَوْا بِالْحَقِّ وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ

Vel-'asr, İnne-l-insâne lefî husr, İllâ-llezîne âmenû ve 'amilû-ssâlihâti ve tevâsav bilhakki ve tevâsav bi-ssabr.

Meali:

Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim

Andolsun o zamana ki. Şüphe yok ki o günlerde ancak inananlar ve iyi işlerde bulunanlar ve birbirlerine gerçeği gözetmeyi ve sabretmeyi tavsiye edenlerden başka herkes insanlığını kaybeder ve elbette zararda, ziyandadırlar.

Sadakallahul Aziym — Asr Suresi, 1. 2. 3. ayet

Sabır zor; içinde sabır olmayanın sabrı yemesi zor, sabrı bilmesi zor. Yani öyle olunca, Deccal ve kâfirler reaksiyon zamanını ölçüyor benim; yani reaksiyon zamanımı, ne zaman tepki veriyor, onu hesaplamaya çalışıyor. Yani sabır testisinin skalasını bulmaya çalışıyor. "Bunu bitirdik" diyorlar demek yani; biz bitersek, o zaman Mehdi vaktini bitirdiler demektir. "Bir kötülüğü gördüğünüzde hiçbir şey yapamıyorsanız bari içinizden homurdanın" dedi Muhammed. Yani insanlık kalmadıysa, bari AYILIĞI, hasanlığı kapın dedi; en son hasen olanlardan birini kapın dedi. İnsanlık tükendiyse, artık en iyi ne varsa, yani hasen olan ne varsa onu kapın dedi. Yanlışı ve haksızlığı, adaletsizliği, vahşiliği görünce "İnsanlık bu değil" diyerekten "Bu yanlış" diye homurdanın dedi. Bak, ben yanlış yapanları görünce dişimden sövüyorum, sayıyorum; gidip de boynunu koparacak kadar gücüm yok. İşte ancak söyleniyorum deli deli; gücüm buna yetiyor, sövüyorum, sayıyorum. Ya sen gafil, homurdanmaya da mı gücün yok?

Yakında mutfağımıza tay yip yemekleri de girer artık: "Emine mantısı, tay yip parmağı, Emine köprüsü... karpuz suyunda yüzen bilocuklar..."

-----

Azrail, İbrahim a.s.'ın canını almaya geldiği vakit, İbrahim a.s. canını vermeye yanaşmadı. Dedi ki: "Ben Allahu Teâlâ'nın dostu değil miyim? Dost, dostun canını alır mı?" Azrail bunu Allahu Teâlâ'ya iletince, Allahu Teâlâ: "Söyle ona: Ben de bir dostun durumuna şaşarım ki, dostuna kavuşmak istemiyor."

Muhammed Mirac etti ve geçmişten geleceğe yolculuk etti. Ve Allah ona, olup bitecekleri gösterdi. Amma düşünün, o devirde uçak yok; amma Muhammed'e öyle bir binekle geldiler ki adına Burak diyorlar. Ve o Burak'a bindi, ve geleceğe yolculuk etti Muhammed. Öyle olunca varın bakın ki, orada kötüler de var, ve yine kötülüklerine devam ediyorlar. Olacak fitneleri gördü, Deccal'i gördü; ve yine onun misyonunu sürdüren bir adam, ve Âdem olan, yani bir racül olan Mehdi'yi de gördü; o da onlarla savaşmakta. Ve yine düşünün, öyle bir zaman ki, çok daha gelişmiş, gelecekteki bir zaman. Ve öyle olunca, o gelişmiş zamanda yaşayan kötüler de var; yani dünya kötülerden tamamen temizlenmiş değil. Ve Allah bunları Muhammed'e gösterdi ve "Haydi şimdi geriye dön ve benim dostlarıma, evliyalarıma, yani sevenlerime, sevdiklerime bunları anlat, ve onları uyar bu tehlikelere karşı" dedi. Ve o yine o Burak ile zamanda geri yolculuk edip zamanına döndü, ve ashabına bunları bir bir anlattı. Ve öyle olunca Terminator filmindeki gelecekten gelip dünyayı kurtarmaya çalışan Mehdi ve İsa da aynısı olduğu gibi; yine onların bu amacına, gayesine ters davranıp ve kâinatın yönetimi, kumandası olan dünyayı ele geçirmeye çalışan ve gelecekten gelen kötüler de vardı. Yani Muhammed'in o Mirac ettiği Mehdi zamanı olan, ondan daha sonraki daha ileri zamanlar olsun, o zamanlardaki kötüler de bu en gelişmiş teknolojiye sahip, hatta belki daha fazlasına onlar da sahipler. Amma onlar da Muhammed'e Allah'ın böyle geri dönüp uyarma ve durumu düzeltme gibi bir imkan verdiğini gördü, duydular. Ve onlar da tekrar geçmişe gidip Muhammed'e ve ümmetine, ve Allah'a ve sevenlerine, insanlara isyan ve düşmanlık etmek için geri dönüp, insanları yanlış yola saptırmak için kötü fikir ve icatlarla bu amaçlarını desteklemekteler. Ve bugün onlar sanki savaşı kazanıyor gibi görünüyor; Allah'ın bu Mirac ile murad ettiği gayeye karşı savaşan kötülerin askerleri daha çok bilgi ve icat, mucitleri ile daha gelişmiş durumdalar ve fitne fücur ortalıkta. Öyle olunca, bakın bir elma; dedemin dedesinin diktiği bir elma, dedemden binler ya da yüzler sene önce elma olup, elma verdiği ve o elmalarda elma özelliği gösterdiği gibi, ondan yüzler, binler sene sonra da dikilen bir elma bozulmamışsa, yine elmadır ve elma meyvesi verir. Ve bakın şimdi Firavun kim? Ve Musa zamanının Firavun'unu al, gel 2017'de tekrar dik; bakalım Firavun değil de armut özelliği mi gösterecek? Hayır, yine Firavun olur, hem de biraz daha gelişmiş Firavun olur değil mi? Hem de şimdi kendini geliştirmiş, canavarlaşmış, asil hormonlu Firavun olur. Oldu mu? Oldu. Hani Allah denizleri yardı, Musa'yı geçirdi ve Firavun'u karketti ya; ve Allah onu tamamen yok etmeyip de geride bırakınca, Allah müsaade bırakınca, geri geldi ve bugün denizlerin altından, boğazdan bir yandan bir yana denizlerin altından geçmesini buldu. Ve bak: "Haa ha ha, beni öldüremedin, bak ben de kurtuldum ey Musa; ardındayım, takibindeyim, yine sana Firavun'luk..." diye yoluna devam ediyor. Hem de gelişmiş; artık onu bak, denizlerin de altından geçer halde bulduk, değil mi? Kim yaptı bu deniz altı geçidini? Yani Firavun lan, aynı Firavun; hormonlu Firavun, geri geldi bak, Allah'a yine isyan ediyor, yine tanrılık iddia ediyor gafil. Öyle olunca Hz. Osman, Muhammed'e ve ashabına yardım etti deniyor. Halbuki iki tane, üç tane adam onun ahir ömründe bunun evine girdi ve onun sakalına yapışıp bunu öldürdüler. Neden acaba? Yani eğer o iyilerden ise, o galip gelecek olandı; halbuki ahir ömründe yenik düştü. Ama Allah diyor ki:

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ اارَّحِيم

كَتَبَ اللّٰهُ لَاَغْلِبَنَّ اَنَا۬ وَرُسُل۪يۜ اِنَّ اللّٰهَ قَوِيٌّ عَز۪يزٌ

Keteba(A)llâhu leaġlibenne enâ ve rusulî© inna(A)llâhe kaviyyun 'azîz.

Meali:

Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim

Şüphesiz Allah: "Ben ve elçilerim mutlaka galip geleceğiz" diye yazmış ve hükmetmiştir. Şüphesiz Allah, çok güçlüdür, çok üstündür.

Sadakallahul Aziym — Mücâdele Suresi, 21. ayet

"Ketaballahu la aglibenne ve rasuliye, innallahe gaviyyun aziz."

Yani halbuki o günkü Osman... Eğer bu gün "Osman" diye yeni soysuzlar türediyse, anla ki o, Muhammed'in zamanında gelecekten gelip Muhammed'i bu savaşta kandırmaya çalışan biri, ve Muhammed'in kızını kirletmek için ona öyle görünmüş olan biri. Halbuki sonunda düştüğü duruma bakınca, ondan bunun öcünü alan birisi var; sakalına yapışıp geberten biri var. Yaptığı soysuzluğu, hem Firavun olup da Muhammed zamanında iyilerden gibi görünen birisi olduğunu fark eden, bu oyunu fark eden birisi, bir Mehdi var. Madem iyiydi, Muhammed'e iyiydi; Mehdi'ye niye soysuzluk ediyor? O gerçek elmaysa, Muhammed zamanında elma olan, Mehdi zamanında da elma olacaktı. Amma Muhammed'e elma olup kızını kirletip de Mehdi'ye soysuzluk ediyorsa, anla ki o gelecekten gelen kötülerden. Yani o da gelecekten geçmişe gidip bu oyunu bozdu ve onu öldürdü demektir bu. Ve "Allah ve peygamberleri galip olacak" diyen Allah, benim sözüm değil. Ve öyle olunca, bu Osman denen yenildiyse, haa, bu onlardan değil o zaman; bu Firavun soyundan, karkolanlardan Allah bir kere daha öcünü aldı demektir yani. Ve onlar da, yani gelecekten gelen kötüler de işte böyle yanında, yörende sana en iyi dost olarak görünebilirler; amma anla ki kardeşin bile olabilirler. Habil-Kabil kardeşti, amma o kötülerdendi; bu dünyayı ele geçirmeye çalışan kötülerdendi. Ve ta zamanın başına gitmişler ve Adem'den habersiz Havva'yı kaçak dikenin çocuğuydu Kabil. Yani Nuh'a diyor ki Allah: "Kenan senden değil." Bu ne demektir, anlayan yok mu? Yani diyorlar ki, yani Kenan imansızdı. Lan, bunu Allah anlatmak için resmen mi yazması lazım? Zaten resmen yazmış amma anlamak istemeyen, "ayıp falan filan" diyen gafil anlamıyor. Ne diyor? "O senden değil" diyor. "Senden değil" demek, soysuz dölü demek lan gafil. Nuh'un karısını kötülerden biri gelecekten geri gidip dikmiş ve ondan olan çocuk Kenan. Firavun'un sarayında beslenen Musa gibi; onlar da bunu fark edince, geri gidip onlar da Nuh'un evinde beslenen Kenan'ı doğurtmuşlar. Aynı oyunu öğreniyor; gelecekten gelip geçmişteki durumu bozmaya çalışan soysuzların tuzağı. Yani soysuz dölü, soysuz dölü. Gören, bilen anlar.

Ben Bediüzzaman misali size doğruyu gösterip hakkı tavsiye ediyorum, gösteriyorum; anlayan bu tuzağa düşmez.

----

Düşün ki "köpekler" diye bir tür var; bunların sürüsünün bulunduğu gruba "köpekler cumhuriyeti" diyebiliriz. Ve bunlardan birisini kurt ya da tilki tikmiş, ve tilki ve köpek karışımı bir şey doğmuş, veyahut kurt ve köpek karışımı bir şey. Ve bu büyümüş, ve bunu köpekler reis olarak seçmişler. Ve bu bir gün diyor ki: "Bundan sonra köpekliği iptal ettim; artık kimse dışarıda tavşan avlamayacak." "E, peki ne yapacağız?" "Tilkilik yapacağız, çalacağız, çırpacağız. Köpeklik bitmiştir bundan sonra; yaşasın tilkilik!" dedi. Ama köpek, evdeki tavukları boğup yemeye başlayınca, ev sahibi köpeğin götüne bir tekme vurur, evinden de olur değil mi? Haydi o soysuz, o tilki, o sokakta onun bunun çocuğu gibi yaşayıp onun tavuğunu, bunun yumurtasını yer; çünkü kanında tilkilik var. Amma Kangal, gerçek Türk dostu köpek, tilkilerle, kurtlarla ortak olup koyun çalmaya başlarsa ya da çalanlara müsaade ederse, o köpek kovulur ve rezil rüsva olur değil mi? Öyleyse bu soysuz döllerine uymayın; yarın evinizden, barkınızdan da olursunuz. Yemin olsun, durum budur.

-----

Fabrikanın birisi mesela bilgisayar üretiyor amma, bilgisayarın fabrikaya faydası yok. Ne faydası var? Var amma kime? Patronun cebine faydalı. Yine anne çocuk doğuruyor; çocuğun o anneye faydası ne? Bu da bu haftaki vaazdan bir dahaki haftaya tefekkür konusu yine. O fabrika üretip dünya bırakmakla sorumlu; bir anne de insanlığın soyunun devamı için iyi kötü bir çocuk doğurup, türün devamı için yetiştirmekle sorumlu. Ve iyilerin, iyi çocukların ve insanlığın devamından sorumlu en azından dedi ki Muhammed: "En hasen olanı alın, seçin" deyi. Yine Allah "İnsan kalmadıysa" ve Vel-Asr'daki ayetlerdeki sonra kalan en iyi olanlar "iman edenler, iyiliği ve sabrı tavsiye edenlerdir" dedi.

----

Abdest, gusül nedir? Dedik ya, Allah ilk defa Cumartesi tatilini emrettiğinde, öğrettiğinde anlamadılar; senelerce anlamadılar. Ve biz Müslümanlar da dedik ki: "Neymiş, Yahudiler Allah'a isyan etmişmiş." Halbuki bir kuralın koyulması, yahut bir icadın bulunması, ve onun insanlarca kabul edilip alınıp kullanılması belli bir süreç gerektiriyor. Lan gafil, Cumartesi yasağı ile Allah bundan kastettiği, bugünlerde hafta sonunu dört gözle bekleyen insanlığa haftada iki gün de tatil edin demek istedi. Ve fakat gusül ve abdestte ise temizlenin, mikroplara karşı kalkan edinin. Temizlenmek, şeytan askerlerine karşı kalkandır, mikroplara karşı kalkandır zaten.

Porsche arabadan veya Ferrari'den, at arabadan yahut Jaguar'dan dünyada temsili bir sayı ile 500 tane üretilmiyor; yine temsili misal ile 10 tane, 20 tane üretiliyor değil mi? Yani dünyada gerçek at olarak 25'li tabanca ile doğan, soylu at, saf ırk at, öyle damızlık at, milyon tane değildi yani. Amma yine bu kötüler "gergedan boynuzu" diye bir şey keşfettiler ve uzatmalı 25'li tabancalar, ata benzemeyen, eşeğe benzemeyen bir tür ürettiler; adı KATIR. Ve katırlar tepişince kıyamet kopacak hadisi aklıma geliyor burada. Aşılama, hormonlu atlar; uzatmalı, asli boyu uzun olmayan tabancaları bu gergedan boynuzu ile uzatıp karavan araba ürettiler. Yani KATIR Sıpaları türedi; taksi desen değil, minibüs desen değil, pikap desen değil, yani TIR desen hiç değil, kamyon desen hiç değil. Peki bu IRK ne? Bunlar KATIR ve soysuz dölleri; bunlar da at ile eşekten olma soysuz dölleri. Karavan arkası uzun taksiler, hormonla falan filanla uzatılmış arabalar, tabancalar.

Ve dedik: Ferrari'den elli tane olmadığı gibi az ve çok pahalı; ve fakat yine de "Her kelin bir kör alıcısı vardır" demiş atalar. Onun da alıcısı var mı? Pahalı da olsa var. Öyle olunca, bizim vaazlardan anlayacak adam sayısı da az; herkes Porsche, Ferrari alamayacağı gibi, bizim vaazdan nasiplenecek kimseler de az. Ya dinleye, okumaya başlar fakat yarıda çeker gider; ya dinler anlamaz; ya anlar ve fakat "Ben biliyordum" der; ya da benliğe geçirir, kendisi söylemiş gibi çak satar, "Ben dediydim" der; ya da "Hayır, bunlar bu dediklerin yanlış" diye bizimle savaşır.

----------


Habeşistan, yani Etiyopya, Muhammed'e ve ashabına yardım etti. Etti de ne oldu? Şu hallerine bakarsan, şeytan ve gelecekten gelen kötüler onlara düşman oldu. Ve düştükleri hal, en fakirden de öte fakirlik. Yani hani bir yamaçtan düşen adam, düşmemek için yanındakinin eline, koluna yapışır da onu da çeker, düşürür ya; öyle bir şey yani.

Almanya gemisi, Avrupa gemisi iyi kötü yüzüyordu. Ne oldu? Almanya, Türkiye'den her sene 500 mülteci alacakmış. Al, al, al da Almanya'nın da canına okusunlar, senin de canına... Senin gemini de batırsınlar. Düşenin sağlam olanın koluna yapıştığı gibi yapış onlara; el ver ve kol ver sen, yarın sen de acıdığının durumuna düşersin, merak etme.

Almanya, Suriyelileri sırtına bindiriyor; yani Suriyeliler eşek dedik. Ve bu sefer sırtına binilen Almanya olursa, sen tabancayı, büyük tabancayı artık Müslümanlara değil, o ... Alman gafirlerine teslim edip terk ettin, bıraktın demektir. Yani sırta binilen, yani Alman karılarının üstüne çıkması tatlı, güzel; sarı papatya gibiler değil mi? Amma sonuca bak sen: Sırta binilen ya da sütüne çıkılan o Almanlar olunca, sen artık gafir olarak döl verdin ve tabanca gafirlerin eline geçti gafil. Sen yükseldin, refaha erdin; amma tabanca gitti manyak, eşek o oldu artık. Sen eşek süren medeni adam oldun, taksi süren, araba süren medeni adam oldun. Sizdeki büyük tabancaları topluyor; yani bilek gücüyle yenemediklerini ... gücüyle yenecek, elinden alacak gafil Suriyeliler. Avusturya, Viyana'ya dayanan Kara Mustafa Paşa'dan ne gücüyle savaşı geri kazandıklarını biliyor musunuz? Türkler Viyana'yı, Avusturya'yı bir Maria'ya, Maria'nın ... değiştiler, götlerine bakarak geri döndüler. Ne oldu yani? ... gücü... Aynı oyun şimdi Suriyelilere oynanıyor; yani onlardaki eşek tabancasını çalma hikayesi. Atlar demiş ki: "Kimse sikmeyeceği eşeğin önüne yem dökmüyor." Yıllardır bu Suriyeliler bu tabancanın kıymetini bildi mi? Yani bu tabanca ile bir yere vardılar mı? Yok. Kim ne icat etti Suriyelilerden? Yok, tabanca boş. Gafir diyor ki: "Ben alan o tabancayı ve bir şeyler keşfederim; siz kıymetini bilmiyorsunuz" diyor yani. Müslümanlar yıllardır elindeki uzun tabancanın kıymetini bilmediler. Uzun tabancalı Araplar, 25'li barabelli saf kan Arap atı varken, Mekke'ye, bizim Kâbe'mizin, taptığımız Tanrı'nın temsili ev dediğimiz KIBLEMİZ'in üstüne, bamometli saat kulesi diktirdiler. Yani tabancayı onlar da gafire teslim etmişler. Ve gafir diyor ki: "Bizim Tanrımız sizinkinden de üstün, en üstte, en yüksekte" diyor gafirler ve kötüler.

İşte senelerdir Müslümanlar abdest alıyor, abdestin manasını bilmiyor. "Niye elimi yıkıyorum, yüzümü yıkıyorum?" demiyor. Daha bir on sene ya da 100 sene abdest alsalar, niye abdest alındığını anlamazlar bu gafiller. Elindekinin kıymetini bilmeyen gafiller; kapdırınca anlarsınız. Aynı Cumartesi tatil yapma meselesi gibi, faiz yasağı meselesi gibi; yine anlamaz bu gafiller. Ve vatanı parsel parsel edecek olan bu ... yüzünden elinizdeki vatanın kıymetini bilip sahip çıkmazsanız, bu soysuzlara, ... gafirlere teslim edince, elinizden kapdırınca anlarsınız. İş işten geçmiş olur; ondan sonra ölmüş ama katranla zift yama gayrı. Neydi bizim ülkemizin ismi? Anadolu. Anan izi ... gafirler o zaman anlarsınız. Amma çare ne ondan sonra gayrı? Ya akıllanırsınız, sahip çıkarsınız cumhuriyete ve Anadolu'ya; ya da parça pincik edip ... bak, bu Firavun bir üstten köprü kurdu, bir de alttan daldırıp çıkılan tünel buldu, yaptırdı. Yani ananızın, ... Anadolu'nuzun hem önünü hem arkasını ... hesap etti bu Firavun; gelecekten gelen bu Firavun. Sen anla ey Mehdi askeri. Halbuki "Yapma ayten, çocuk doğmaz götten" derlerdi; bu tünelin ucu çıkmaz sokaktı. Nasıl oldu da çıktı bu Firavun, bu denizlerin dibinden? Yeni bir tür mü var artık dünyada? ... Firavunlar o yüzden mi denizlerin dibinden çıkıp yeniden yeniden ... dünyaya gelir oldu acep demek lazım değil mi?

Ve ben, iyi olduğunu savunan veya kötülerden olduğunu savunan herkese savaş açtım. Ve benim sözlerim iyileri de incitecek, kötüleri de. Öyle olunca, ve wetter, yani hava durumu kavgadan meydana gelir demişdik. Ben Ağustos'un dibiyim, yani sıcaaaaaaaak ve güneşli günler. Ve geldik cemrelere. Ve ben kazanırsam bu savaşı, cemreyi kazanmış olurum, ve havalar ısınır. Yok, sizler kazanırsanız, o zaman zemheri ve soğuk olur; bu kış artık gitmez başımızdan yoksa. Ben kazanırsam bu zemheri ardına bakmadan kaçar gider artık, ve cemreler de havaları ısıtır; sıcak sıcak, daha sıcaaaak...

--oOo---

أَللَّهُمَّ أَرِنَا الْحَقَّ حَقاً وَ ارْزُقْنَا اتِّبَاعَهْ وَ أَرِنَا الْبَاطِلَ بَاطِلاً وَ ارْزُقْنَا اجْتِنَابَهْ

"Allahım! Bizlere, hakkı Hak gösterip ona tabi olmayı, bâtılı da Bâtıl gösterip ondan yüz çevirmeyi nasib eyle..!"

وَآخِرُ دَعْوَاهُمْ أَنِ الْحَمْدُ لِلّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ

Ve âhıru da'vâhum enil hamdulillâhi rabbil âlemîne,
Âmiyn.
Elfatiha maassalavat.

سُبْحاَنَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ، أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلهَ إِلاَّ أَنْتَ، أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ

Sübhâneke Allahümme ve bihamdik, eşhedü en lâ ilâhe illâ ent, estağfirullahe ve etûbu ileyk.

--OoO--

Kar©glan
Başağaçlı Raşit Tunca
Schrems, 4 Şubat 2017 Cumartesi

Original Kar © glan

]]> https://tevvabun.de/showthread.php?tid=44766 Sun, 11 Oct 2026 14:34:40 +0200 Raşit Tunca]]> https://tevvabun.de/showthread.php?tid=44766
İnsana Ancak Kazandığı Vardır

(Kar©glan'ın 18 Şubat 2017 Vaazı)

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ اارَّحِيم

يُرِيدُونَ لِيُطْفِؤُوا نُورَ اللَّهِ بِأَفْوَاهِهِمْ وَاللَّهُ مُتِمُّ نُورِهِ وَلَوْ كَرِهَ الْكَافِرُونَ

Yurîdûne li yutfiû nûrallâhi bi efvâhihim vallâhu mutimmu nûrihî ve lev kerihel kâfirûn.

Meali:

Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim

Onlar ağızlarıyla, dilleriyle, sözleriyle Allah'ın nurunu söndürmek istiyorlar. Hâlbuki kâfirler istemeseler de Allah nurunu tamamlayacaktır.

Sadakallahul Aziym — SAFF Suresi, 8. ayet


أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ اارَّحِيم

يُرِيدُونَ أَن يُطْفِؤُواْ نُورَ اللّهِ بِأَفْوَاهِهِمْ وَيَأْبَى اللّهُ إِلاَّ أَن يُتِمَّ نُورَهُ وَلَوْ كَرِهَ الْكَافِرُونَ

Yurîdûne en yutfîû nûrallâhi bi efvâhihim ve ye'ballâhu illâ en yutimme nûrahu ve lev kerihel kâfirûn.

Meali:

Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim

Allah'ın nurunu dilleriyle, sözleriyle, ağızlarıyla söndürmek istiyorlar. Oysa kâfirler hoşlanmasalar da Allah, nurunu tamamlamaktan başka bir şeye razı olmaz.

Sadakallahul Aziym — TEVBE Suresi, 32. ayet


---oOo---

Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:

"İslam, şüphesiz garip olarak başladı ve günün birinde garip hale dönecektir. Ne mutlu o garip mü'minlere ki! Onların bazısı dinleri için hicret edenlerdir, dinleri için kabilelerinden ayrılıp uzaklaşanlardır. Ne mutlu o garip mü'minlere ki, insanların benden sonra bozdukları sünnetimi ıslah ederler. Bid'atların ve dalaletlerin istilası zamanında Sünnet-i Seniyye'ye ve Kur'an'ın hakikatine uyanlara ve bu yolda hizmet edenlere yüz şehit sevabı vardır."

(Hadis-i Şerif — Müslim, İman: 232; Tirmizi, İman: 13; Kadı İyaz, eş-Şifa, 1:27)

"Allâhumme salli alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ salleyte alâ ibrâhîme ve alâ âli ibrâhîme inneke hamîdun mecîd."
"Allâhumme bârik alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ bârakte alâ ibrahîme ve alâ âli ibrâhîme inneke hamîdun mecîd."

Yolculuğumuza başlıyoruz:


Beyaz TV'de bir video gösterdiler. Allahu alem, deniz kenarındaki duvarın üstünde bir oğlanın kucağına oturmuş kız görüyor, bir başka oğlan; ve gidip onlara:

"Burası Türkiye, biraz edepli olun lan!" diyen bir Başağaçlı kabadayı edasıyla çekilmiş bir video ile ahlak dersi vermeye kalkıyorlar. Güya motosiklet kullanırken kafaya takılan kameranın güzelliğini, faydasını anlatacaklar amma konu farklı mecraya doğru gidiyor; kutu içinde kutu satıyor, matruşka bebekler gibi.

Ahlak hocaları da M.. G. amca ile N. D.; yani daha dün sex filmlerinde görüp de, izo ile yabancı karıyı hem a.., hem g.. çifte tikis... için gittikleri otelde yakalanan adam, ahlak hocalığı yapıyor. Biz de Twitter'dan yazdık:

O kadar çok ahlaklıysan, bre adam, köyünden şehire inmeyeceksin o zaman. Yani bak, şehirde keranede var, barda var, böyle kucağa oturanlar da var; yine namuslu, camiden çıkmayanlar da var, sakallılar, cübbeliler de var. Ve böyle, N. ve İ. amca gibi çatal tik... giden adamlar da var. Hani köyde dur dedik de, köy çok mu sakindi sanki? Atlar çayırda yayılırken, sen de at eşek çobanlığı yaparken, hiç mi görmedin, rastlamadın doğal sexe? Yani at, at üstüne çıkıp aşınca, lan köyde resmen porno seyrediyordunuz. Köydeyken hiç sesin çıkmıyordu; şimdi çarşıya inince namuslu mu kesildin gafil? Yani hiç mi ineğe aşan dana görmedin? Resmen porno, canlı porno len.

Hani biz demiyoruz herkese alenen ortalıkta kızları alsın kucağına oturtsun diye; amma dedik ki, yani maksadımız o ki:

Herkes gül olsa, diken kim olacak o zaman? Herkes karpuz olsa, burası karpuz dünyası olurdu; yine herkes muz olsa, muz dünyası, muz cumhuriyeti olurdu dünya. Amma öyle değil; dünyada at var, eşek var, koyun ve kuzu var, insan var, deniz atı da var len. Deniz atı yani cibilliyat olarak homoseksüelci travesti lan. Kim yarattı bunları? Baban mı, yahut ben mi, sen mi? Bırak, herkes sıfatı üzredir zaten. Bak: N. efendi filmde gördüğüne özenmiş, hemen bir otele kiralık kadın tutup deneme yapmaya kalkmışken sob elendi işte.

Yani şurada ekmeği peyniri olmayanın yanında peynir yesen, onun canı çekecek zaten. Dün Osmanlı vaktinde bugünkü gibi fast food, döner kebabı eline alıp sokakta yemeye kalksan, seni asarlardı; ya da "git evinde ye" derlerdi. Bugün bak: Döneri alıp elinde yiyerek gidebiliyorsun; kimse "olan var, olmayan var" diye seni kesmeye kalkmıyor. Çünkü adamın vakti yok artık, evinde yemek yiyecek; yolda giderken atıştırıyor, o kadar yoğun.

"Zamana uyun" dedi İslam büyükleri. Hani herkes kucağına bir kız alsın değil; amma seni ilgilendirmeyen işlere burnunu sokma, yeter. Herkes sıfatınca yaşayıp davranacaktır zaten. Sen koyuna "gel tilki olalım" da deme, tilkiye de "gel kuzu ol" deme. Tilki, tilki olduğu için tilki; deniz atı da deniz atı olarak yaratıldığı için öyle. Taksimi yapan Allah ken, sana bana pooooh yemek...

Hani diyeceksin ki: "Bir yanlışı görünce, onu elinle, dilinle düzelt" meselesi gündeme gelecektir. Halbuki yanlış ne? Önce orada anlaşamıyoruz ki seninle. Bak yazdık, en son vaazda anlattık: Sakladın, kıstın = hırsız ettin; dövdün, arsız ettin; çarın içine soktun ve nefisini bülbül ettin. Kocakuşluk gafirlere kaldı gayri. Lan gafil: "Karnını biraz büyüt, geniş tut, azıcık karnlı olma, kalbini biraz büyüt artık, ferah gönüllü ol" desek de yapamazsın sen artık, değil mi ya! Dedik ya, herkes sıfatınca davranacaktır kardeşim.

-------------------

ÇANAKKALE DEPREMİ HAKKINDA — Melik Gökçek Amca'nın Dediği Meseleye Atfen

Çanakkale'de, altta deniz altında eğer dinamit ve benzeri ile altı patlattılarsa alttan, yüze çıkacakların önüne geçmiş oldular. Ve oradaki depremzede bir kadının 10 sene çocuğu olmamış, sonunda hamile kalmış; amma işte, alttakileri (balıkları, börtü böcükleri) öldürünce balıkların falan, onların cibilliyatların, nefsi olacak olan çocuklarda, daha dünyaya gelmeden ölmüş oldular. Çünkü o kadının korkudan karnındaki çocuk ölmüş; onların dünyaya gelmesinin önünü kesmiş oldular demek olabilir. Bu fikrin sahibi stratejist Raşit Tunca.

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ اارَّحِيم

يَوْمَ تَرَوْنَهَا تَذْهَلُ كُلُّ مُرْضِعَةٍ عَمَّا أَرْضَعَتْ وَتَضَعُ كُلُّ ذَاتِ حَمْلٍ حَمْلَهَا وَتَرَى النَّاسَ سُكَارَى وَمَا هُم بِسُكَارَى وَلَكِنَّ عَذَابَ اللَّهِ شَدِيدٌ

Yevme terevnehâ tezhelu kullu murdıatin ammâ erdaat ve tedau kullu zâti hamlin hamlehâ ve terân nâse sukârâ ve mâ hum bi sukârâ ve lâkinne azâballâhi şedîd.

Meali:

Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim

Onu (kıyâmeti) gördüğünüz gün, her emzikli kadın emzirmekte olduğu çocuğundan geçer ve her hamile kadın da karnındaki çocuğunu düşürür. İnsanları sarhoş görürsün; hâlbuki onlar sarhoş değillerdir. Ne var ki Allah'ın azabı çok şiddetlidir.

Sadakallahul Aziym — HACC, 2. ayet

Bu ayet tahakkuk etti mi? Etti. Yani daha ilk emareleri gözüktü; yani kıyameti ve haşri yaşamakta olduğumuzun delili olan teyze, ve Kur'an'ın hak söz olduğunun delili, zamanı gelince her ayetin tahakkuk edeceğini gösteren bir ibre.

---------------

Deprem titreşim; ve kâinat biz isek, kâinatın prototipiysek bizler, o zaman biz ne zaman titreriz? Ya üşüyünce, ya korkunca, ya da seksüel birleşmede son noktada boşalırken; ve bir de hamile kadın doğururken. Ve gergin fay hattı ise, anne doğuracak; anne yer, toprak ve dünya demek; ve yeni bir dünya yani, dünyayı titretcek bir kimse dünyaya gelirken, annesinin gergin yeri olan rahmi ile dübürünün arasına bıçak atmak, fayı tetikliyor ve doğumun kolayca meydana gelmesini sağlıyor; rezonans sona eriyor, kadının titremeleri bitiyor yani.

------------

Atom bombası: Bir maddenin titreşimini koyup geçecek, yeni bir titreşim meydana getirirsen, yani ses ile bardak kırmak gibi, o frekansı geçince o elementin atomu patlıyor diyorlar. Halbuki öyle mi? Her bir element diğer elementten ya daha az ya da daha üstün titriyor. Demir çok sık titreşim gösterdiğinden, yani elektronları çekirdeğin etrafında çok süratli döndüğünden sert demişdik daha önce. Elementlerin hepsinin sertliği farklı, titreşimi farklı. Yani camı oluşturan elementin frekansını koyup geçince, cam camlıktan çıkar, bir üste geçer. Camı geçmek bomba yapmaz, ciğerim. Sadece bir üst elemente geçmiş olursun; yani sertliğin artması demek olur sadece. Az titreyen, yani elektronları yavaş dönen element yumuşak; çok titreyen sert olur. Ve cinsel isteği henüz gelmemiş soğuk bir kadını, ti... yani tik... bir titreşim değil mi? Klitoris ve zeker titriyor; ve onu ti... boşaltacak sıcaklığa getirmek nedir peki o zaman? Ve çocuk doğacak; yeni çocuğun elementi titreşimi ne derece olacak? Uzun titreşimli mi, yoksa birden en yüksek hıza ulaşan yüksek PS'li bir araba mı? Yani yine geçen haftaki Ferrari veya Arap atı meselesine atfen, biraz tefekkür edin bakalım.

---------------

Ebced hesabı yanlış bir sistem; her ebced doğru değil. Mesela bir şiirde geçen "aşkından ölüyorum" cümlesi ile hastanede yatan bir hastanın dediği "hastayım ölüyorum" cümlesindeki "ölüyorum" aynı kelime; bakınca aynı amma, ikisindeki mana farklı. Hiç ikisi de aynı ebced olabilir mi? Bunun için, yani ikisine de misal olarak 500 ebced değeri verirsek, iki ayrı cümlede kullanılan değer ise aynı olamaz. Yani bunları bir Lego'nun parçası olarak düşünün; ve oradaki Lego ile, buradaki Lego parçası farklı boyutta, farklı çıkıntısı var demek olur. Oradaki buraya uymaz; yine kâinat denen Legoda da o kelime ile diğer kelime, aynı çark dişlisine sahip değildir.

Öyle olunca, o Legoyu burada, bu Legoyu da orada kullanamayız. Yani sayısal sistem, yani bilgisayar teknolojisinin ana kuralı olan matrixsel sistem, veya ebced, her yerde geçerli değildir. Yani Matrix sisteminin uygulanamadığı yerler de var demek olur bu.

---------------------

3 Kişinin 500 Kişiyi Yenmesi — Azın Çoğu Yenmesi

3 kişi 500'ü yenebilir. Mesela Galatasaray taraftarı, Fenerbahçe taraftarı; Fenerbahçeliler 3 kişi olsa, Galatasaraylılar da 500 kişi olsa, futbolcular maç yapınca, eğer Fenerbahçe yendiyse oyunu, o zaman 3 kişi 500 kişiyi yenmiş olur. Halbuki maç adil yapıldı, çünkü 11 kişiye 11 kişi yapıldı amma, taraftar bazında bakınca, 3 kişiye 500 kişi. Öyle olunca, az çoğu bazen yenebilir yani.

Bakmayın siz öyle T.. taraftarlarının çokluğuna falan filan. Hakikat kimin elindeyse, gerçek Mehdi kim ise, o galipdir zaten. Hak Teâlâ kimi Mehdi yapmışsa, galip olacak olan O'dur. Yoksa onun taraftarının isterse milyarlar olması fark etmez azizim. Elli kere, yüz kere onu Mehdi ilan etmeye kalksınlar, önemli değil; eğer o gerçek Mehdi değilse, değildir.

--------

Kompozisyon, makale ve yazı yazma, söyleme sanatı... Yani sen çok güzel yazarsın, ve fakat noktalama hataların vardır; ve adam senin içeriğine bakmaz, noktalamayı yapıp yapamadığına bakar, noktalamadan verir notunu. Ve sen nokta virgülü iyi kullanamadın diye, senin iki saat uğraşıp yazdığın kompozisyona 10 üzerinden iki bile etmeyen not verir. Halbuki Allah, mesela üzüm yaratmış; ak üzüm yaratmış, gök üzüm yaratmış, mor yaratmış, hevenk yaratmış; uzun sivri, yuvarlak... Bu çeşitlilik farkı, üzümdeki ne potasyumun farkını verir, ne de demirin farkını verir. Bunlar işin kaportası: O mor sevip yesin, beriki beyaz sevip yesin, beriki de çekirdeksiz yesin; tembel len tembel, çekirdeğini çıkarmaya da üşeniyor. Yani velhasıl kelam, maksat aynı; fakat renkler, boylar farklı olunca, notu bu renklerden, boylardan veren gafil, kaybederken; halbuki üzümü bu renkleri veya çekirdeksiz oluşu sattırır, ticaretini cezbettirir. Halbuki Allah'ın maksadı: Yesinler de potasyum alsınlar, yesinler de doğal demir alsınlardır. Amma sen işte renklerde, tatta takılı kalırsan, kaybeden olursun. Amma üzüm yememek de marifet değil; yani senin Allah'ın özene bezene yazdığı temsili misal ile 500 kelimelik kompozisyona, renkten not kırıp, bilmem boydan not kırıp, sıfır puan vermen gibi yani azizim. Yani biz bu yola böyle basit kompozisyonlar yazarak başladık; ama sen daha işin noktalamasında, virgülündeyse, sen kaybedersin, ben değil. İşte Kur'an'ı da "vay Abdülbasit güzel okudu", "vay falan hattat çok güzel hat yazısı ile yazdı" davasındaysan, sen daha Allah'ın bunu ne maksatla yarattığı hikmetine, manasına ve gaye fıtrat hikmetine varamadın demektir. Öyle olunca, senin yanında Kur'an notu düşük olur.

O gafil köpek İsrail'de, ezanın kıymetini nerden anlayacak? Gafil köpek, "ses gürültüsüymüş" der geçer işte böyle, gafil. Ve ezan dine sonradan girdi; sadece insanları camiye çağırmanın o günkü yöntemi. Onun ezanı susturması, İslam dinini çökertmez. Bugün ezanı okuyan telefonlar var len, cebinden sana ezan ve namaz saatini bildiriyor. Lan gafil, orada minareden okusa ne, okumasa ne? Gafil, oradan okununca farklı mı? Cebinden, cep telefonunda okudu, sana namaz vakti geldiğini, camiye gitmen gerektiğini bildirdi; ve sen camiye gittin, vaaz dinledin, namaz kıldın. Gaye bu iken, ezana dinin direği muamelesi yapmak gafilliktir. Ve onu susturan da dini, İslam'ı susturacağını sanan gafile kapak olsun bu sözüm de. Öyle ezan susmakla Allah falan susmuş olmaz. Ve diyor ki Kur'an'da: "Onlar, Allah'ın nurunu üfleyerek söndüreceklerini sanan gafiller." diyor.

Gaye ve maksadı unutmamalı ey Müslüman, ey mümin.

----oOo----

Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:

"Fitne çıktığı zaman at binen insin, koşan yürüsün, yürüyen dursun, duran otursun."

(Hadis-i Şerif)

Şimdi ezan mezan diye savaş çıkarmanın zamanı değil. Suriye, Şam'da savaşta yıkılan yerlerin resimlerine bakın da, savaşın ne kadar kötü olduğunu anlayın. Ta Suriye'den Avrupa'ya yürüyen Suriyeli eşeklere sorun da anlayın. Şimdi bir vatanları da yok; eğer Avrupa "pöööh" deyiverse gidecek yerleri de yok. Ve varın siz düşünün bu vahşeti; ve savaş çıkarsa ne olacağını dünyada. Üçüncü dünya savaşına girerse dünya ne olur? Açlık, felaket... Ve binlerce senede imar edip de yaptığımız dünyayı yıkmak gibi bir şey lan bu. Bu dünya binlerce senede imar oldu; yıkmak çok kolay, bir bomba koy, yık geç. Amma o nasıl yapıldı, biliyor musun sen? Misal benim forumlarım var; ve benim kullandığım forum scriptini yazan firma Woltlab dedi ki: "Artık senin satın aldığın o eski versiyonu desteklemiyoruz; yenisi bilmem kaç lira, alırsan destekleriz, yoksa destek vermiyoruz artık." Ve yeni sistemlere eski versiyonların uyumunu sağlamadılar. Ne oldu şimdi? Ben onu bedava falan almamıştım. Ve çare olarak bedava forum scriptleri var (MyBB, SMF); onlardan kurdum. Şimdi forumu taşıyacan diye uğraşıyorsun. Yani düşün, benim forum her gün 3 ile 5 konu aça aça yaklaşık 10 senede meydana geldi; amma şimdi bütün forumu yeni sisteme aktarma sistemi de bozuk, yazılar koca koca oluyor, okunacak vaziyette olmuyor onu çevirince. Ne yapacan o zaman? Tek tek aktaracan. 10 senede meydana getirdiğim forumu, şimdi kısa zaman içinde diğer scripte aktarmam lazım. Yani işte dünyada da dün koca koca televizyonlar vardı; bugün TV cep telefonuna sığar olduysa, bu zamanla meydana geldi. Yine mesela Ahmet Amca biriktirdi parasını, bir ev yaptı; bu ev on sene ya da 20 senenin ürünü. Ve sen geldin, bombayı koydun, yıktın geçtin, harap ettin. Lan gafil, yıktığın ev gafirde olsa, Müslüman'da olsa aynı; bu dünyayı hepimiz imar ettik. Bak Edison, lambayı bulan adam, Müslüman değil; amma bu Legonun bir parçası da o. O zaman onu Legodan çıkarırsan, "gafir" diyerekten hepimiz karanlıkta kalırız gafil. Yıkma! Yapmaya, imar etmeye çalış o zaman.

Din, insanların faydası için; insanları öldürmek din falan olmaz.

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ اارَّحِيم

مِنْ أَجْلِ ذَلِكَ كَتَبْنَا عَلَى بَنِي إِسْرَائِيلَ أَنَّهُ مَن قَتَلَ نَفْسًا بِغَيْرِ نَفْسٍ أَوْ فَسَادٍ فِي الأَرْضِ فَكَأَنَّمَا قَتَلَ النَّاسَ جَمِيعًا وَمَنْ أَحْيَاهَا فَكَأَنَّمَا أَحْيَا النَّاسَ جَمِيعًا وَلَقَدْ جَاء تْهُمْ رُسُلُنَا بِالبَيِّنَاتِ ثُمَّ إِنَّ كَثِيرًا مِّنْهُم بَعْدَ ذَلِكَ فِي الأَرْضِ لَمُسْرِفُونَ

Min ecli zâlik(zâlike), ketebnâ alâ benî isrâîle ennehu men katele nefsen bi gayri nefsin ev fesâdin fîl ardı fe ke ennemâ katelen nâse cemîa(cemîan) ve men ahyâhâ fe ke ennemâ ahyen nâse cemîa(cemîan) ve lekad câethum rusulunâ bil beyyinâti summe inne kesîran minhum ba'de zâlike fîl ardı le musrifûn.

Meali:

Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim

Bundan dolayı İsrailoğullarına (Kitap'ta) şunu yazdık: "Kim, bir insanı, bir can karşılığı veya yeryüzünde bir bozgunculuk çıkarmak karşılığı olmaksızın öldürürse, o sanki bütün insanları öldürmüştür. Her kim de birini (hayatını kurtararak) yaşatırsa, sanki bütün insanları yaşatmıştır. Andolsun ki, onlara resûllerimiz apaçık deliller (mucize ve âyetler) getirdiler. Ama onlardan birçoğu bundan sonra da (hâlâ) yeryüzünde aşırı gitmektedir.

Sadakallahul Aziym — MAİDE Suresi, 32. ayet

Allah bir insanı kâinat gibi derken, onu öldürmek kâinatı yok etmek gibi. Gafil, sen düşün: Misal özene bezene 1500 kelimelik kompozisyon yaz, ve sana noktalama hatasından dolayı sıfır versin gafilin biri. Oldu mu? Allah insanı özene bezene yaratmış; ve sen gel, bu gafir diye, diğeri Alevi, öteki Şii diye öldür geç. Emeğe yazık lan. Ahlaksız gafil, insanlıktan nasibini almamış gafil.

------

Yahudilerde ayak yapıyor; o Kral Meşiya (Hz. Mehdi) gelecek diye yazıyor onların kitabında. Ve onlar da kendi senaryosunu kendileri yazdıkları birini o Kral diye başa geçirmeye kalkıyorlar. Lan gafil, dedik ya, orada yazan belki şiir halinde; şiirde geçen "ölüyorum" kelimesi ile hastanede geçen "ölüyorum" kelimesi aynı değil dedik. O zaman o kralın hangi kral olduğu ve gerçekten krallığı mı olacak onun, acep demek yok mu gafil? Hadislerdeki Yahudilerle savaşacak demek, illa bu kanlı bıçaklı savaş olacak diye bir kural mı var? Belki klavye savaşı yapacak; o da bir savaş değil mi? Belki cahil bir adama ilim öğretme savaşı vermek, onlara hakikati gösterme savaşı verecek; o da bir savaş yani.

-------------

Bugün sistemimizin kıyameti kopacak olsa, "Haydi iyiler gemiye binin, bu gezegen yok edilecek" derlerse; ve sen dersin ki "Ben kedimi de alacam yanıma", öteki der ki "Laptopumu da alcan", bilmem beriki de "İneğimi alcan yanıma", falan filan. Ve verdiler bize yeni bir gezegen; ve orada artık laptop fabrikası yok, süt fabrikası yok. Elimizde sadece bir inek, bir tane de dana var; yine elektrik üretecek santral yok ki... Orada laptopun ne işe yarayacak değil mi yani? Yine elimizde bir inek, bir dana var; kime yetecek artık bu süt değil mi?

Yine sen mesela, sen önceki yıldız ve gezegende, yani dünyada doktor, cerrah doktordun; amma burada, yeni gezegende bir hastane yok ki artık, sen ameliyat yapabilesin değil mi? Yani senin ameliyat yapacak kadar bir hastane yapabilmen artık seneler alır değil mi? O aletleri nerden bulacan? Yok ki yine onlar. Ve onları yapan, icat eden ya da yapabilen adamlar "gafir"miş diye gemiye almadık diyelim; ne oldu peki o zaman? Mesela ameliyattaki şok cihazı yok; ne olacak şimdi? Hani onlar gafirdi ya, ondan almadık. Peki kim icat edecek şimdi bu şok cihazını peki? Yine yani gezegeni ve dünyayı mamur hale getirmek seneler, aylar, yıllar sürer.

Ve bizler, o eskilerin dünyalarını mamur hale getirmiş olduğu seviyeye geldik; ve şimdi ise dünyayı yakıp yok etme derdine düştük. Halbuki neden? "Dünyayı kurtaran adam gelecek" diye. Lan gafil, dünya zaten bak mamur oldu; elinde ufacık bilgisayarın, cep telefonun, uçağın, bilmem trenin, otobüsün, TIR'ların, gemilerin, her çeşit yiyeceğin, içeceğin, binlerce atın, araban, ineğin, danaların, koyunların, kuzuların, kurtların, tilkilerin, tavukların varken, dünya mamur olmuşken, bu kurtaran adam neyi kurtaracak gelip de gafil? Onun için yıkılan yerleri mi onaracak? Ne yapacak? Gafillliğin daniskası.

Yani bakın, bu dünyayı yıkmayın. Sonra kıyamet kopacak artık der de Allah, ve dünyamızı elimizden alırlar. Ve iyi olduğu, imanlı olduğu sanılanlar, yararlı işler yapanlar alınır bir gemiye ve yakın göğe, semaya; ve kötüler bu dünyayı yıkıp yumup başlarına yıkar, yok ederler; kavgalar içinde de kendi kendilerini yok ederler. Bizler iyilerdensek, bize sıfır bir yıldız sistemi verilir; amma ondan sonrası daha zor sana bana. Yok öyle kurulmuş bir dünya; Allah Hz. Âdem'le Havva'ya bile vermedi, onlar da ta baştan başladılar. Dünyayı yeni baştan var edecen, mamur edecen. Matrix filminde hani daha önceki Matrix'ler meselesi vardı ya; Matrix'teki yeniden kurulan Zion, ve dünya hikayesi yani.

Zion zaten burası. Burayı yakıp yok etmek gafilliktir; çileye, çaresizliğe mahkum olmandır. Yoksa kurtulmak mı? O da yine burada, dünyada kalabilmek, buraya sahip çıkmak mı? Evet. Yeni gezegende hep iyi denenler olacak amma, onlar da mesela yarın inek bir tane gidecek oraya, Nuh'un gemisi gibi. Benim ineğim varken, oradan birisi de diyecek "Ben de süt içecem", ve ineğin sahibini öldürüp ineği ele geçirmeye çalışacak. Ve yine yeni dünyanın yeni Habil'i ve kötüsü oluvercek; o zamanın kötülüğü yine yumurtlayıp çoğalacak. Öyleyse, ey insanoğlu, elindekinin kıymetini bil, ona sahip çık; yoksa çileler, cennet denen yeni sistemde yerde seni bekliyor yani. Çünkü genel kural:

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ اارَّحِيم

وَأَن لَّيْسَ لِلْإِنسَانِ إِلَّا مَا سَعَى

Ve en leyse lil insâni illâ mâ seâ.

Meali:

Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim

Bilsin ki insan için kendi çalışmasından başka hiçbir şey yoktur.

Sadakallahul Aziym — NECM Suresi, 39. ayet

Hem de nerede geçiyor Kur'an'da? Yıldızlar suresinde. Yani nereye, hangi yıldıza giderse gitsin, ancak kazandığı vardır insanoğluna. Demektir buuuuuuuuuuuuuuuu.


--oOo---


أَللَّهُمَّ أَرِنَا الْحَقَّ حَقاً وَ ارْزُقْنَا اتِّبَاعَهْ وَ أَرِنَا الْبَاطِلَ بَاطِلاً وَ ارْزُقْنَا اجْتِنَابَهْ

"Allahım! Bizlere, hakkı Hak gösterip ona tabi olmayı, bâtılı da Bâtıl gösterip ondan yüz çevirmeyi nasib eyle..!"

وَآخِرُ دَعْوَاهُمْ أَنِ الْحَمْدُ لِلّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ

Ve âhıru da'vâhum enil hamdulillâhi rabbil âlemîne,
Âmiyn.
Elfatiha maassalavat.

سُبْحاَنَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ، أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلهَ إِلاَّ أَنْتَ، أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ

Sübhâneke Allahümme ve bihamdik, eşhedü en lâ ilâhe illâ ent, estağfirullahe ve etûbu ileyk.

--OoO--

Kar©glan
Başağaçlı Raşit Tunca
Schrems, 18 Şubat 2017 Cumartesi

Original Kar © glan

]]>
İnsana Ancak Kazandığı Vardır

(Kar©glan'ın 18 Şubat 2017 Vaazı)

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ اارَّحِيم

يُرِيدُونَ لِيُطْفِؤُوا نُورَ اللَّهِ بِأَفْوَاهِهِمْ وَاللَّهُ مُتِمُّ نُورِهِ وَلَوْ كَرِهَ الْكَافِرُونَ

Yurîdûne li yutfiû nûrallâhi bi efvâhihim vallâhu mutimmu nûrihî ve lev kerihel kâfirûn.

Meali:

Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim

Onlar ağızlarıyla, dilleriyle, sözleriyle Allah'ın nurunu söndürmek istiyorlar. Hâlbuki kâfirler istemeseler de Allah nurunu tamamlayacaktır.

Sadakallahul Aziym — SAFF Suresi, 8. ayet


أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ اارَّحِيم

يُرِيدُونَ أَن يُطْفِؤُواْ نُورَ اللّهِ بِأَفْوَاهِهِمْ وَيَأْبَى اللّهُ إِلاَّ أَن يُتِمَّ نُورَهُ وَلَوْ كَرِهَ الْكَافِرُونَ

Yurîdûne en yutfîû nûrallâhi bi efvâhihim ve ye'ballâhu illâ en yutimme nûrahu ve lev kerihel kâfirûn.

Meali:

Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim

Allah'ın nurunu dilleriyle, sözleriyle, ağızlarıyla söndürmek istiyorlar. Oysa kâfirler hoşlanmasalar da Allah, nurunu tamamlamaktan başka bir şeye razı olmaz.

Sadakallahul Aziym — TEVBE Suresi, 32. ayet


---oOo---

Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:

"İslam, şüphesiz garip olarak başladı ve günün birinde garip hale dönecektir. Ne mutlu o garip mü'minlere ki! Onların bazısı dinleri için hicret edenlerdir, dinleri için kabilelerinden ayrılıp uzaklaşanlardır. Ne mutlu o garip mü'minlere ki, insanların benden sonra bozdukları sünnetimi ıslah ederler. Bid'atların ve dalaletlerin istilası zamanında Sünnet-i Seniyye'ye ve Kur'an'ın hakikatine uyanlara ve bu yolda hizmet edenlere yüz şehit sevabı vardır."

(Hadis-i Şerif — Müslim, İman: 232; Tirmizi, İman: 13; Kadı İyaz, eş-Şifa, 1:27)

"Allâhumme salli alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ salleyte alâ ibrâhîme ve alâ âli ibrâhîme inneke hamîdun mecîd."
"Allâhumme bârik alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ bârakte alâ ibrahîme ve alâ âli ibrâhîme inneke hamîdun mecîd."

Yolculuğumuza başlıyoruz:


Beyaz TV'de bir video gösterdiler. Allahu alem, deniz kenarındaki duvarın üstünde bir oğlanın kucağına oturmuş kız görüyor, bir başka oğlan; ve gidip onlara:

"Burası Türkiye, biraz edepli olun lan!" diyen bir Başağaçlı kabadayı edasıyla çekilmiş bir video ile ahlak dersi vermeye kalkıyorlar. Güya motosiklet kullanırken kafaya takılan kameranın güzelliğini, faydasını anlatacaklar amma konu farklı mecraya doğru gidiyor; kutu içinde kutu satıyor, matruşka bebekler gibi.

Ahlak hocaları da M.. G. amca ile N. D.; yani daha dün sex filmlerinde görüp de, izo ile yabancı karıyı hem a.., hem g.. çifte tikis... için gittikleri otelde yakalanan adam, ahlak hocalığı yapıyor. Biz de Twitter'dan yazdık:

O kadar çok ahlaklıysan, bre adam, köyünden şehire inmeyeceksin o zaman. Yani bak, şehirde keranede var, barda var, böyle kucağa oturanlar da var; yine namuslu, camiden çıkmayanlar da var, sakallılar, cübbeliler de var. Ve böyle, N. ve İ. amca gibi çatal tik... giden adamlar da var. Hani köyde dur dedik de, köy çok mu sakindi sanki? Atlar çayırda yayılırken, sen de at eşek çobanlığı yaparken, hiç mi görmedin, rastlamadın doğal sexe? Yani at, at üstüne çıkıp aşınca, lan köyde resmen porno seyrediyordunuz. Köydeyken hiç sesin çıkmıyordu; şimdi çarşıya inince namuslu mu kesildin gafil? Yani hiç mi ineğe aşan dana görmedin? Resmen porno, canlı porno len.

Hani biz demiyoruz herkese alenen ortalıkta kızları alsın kucağına oturtsun diye; amma dedik ki, yani maksadımız o ki:

Herkes gül olsa, diken kim olacak o zaman? Herkes karpuz olsa, burası karpuz dünyası olurdu; yine herkes muz olsa, muz dünyası, muz cumhuriyeti olurdu dünya. Amma öyle değil; dünyada at var, eşek var, koyun ve kuzu var, insan var, deniz atı da var len. Deniz atı yani cibilliyat olarak homoseksüelci travesti lan. Kim yarattı bunları? Baban mı, yahut ben mi, sen mi? Bırak, herkes sıfatı üzredir zaten. Bak: N. efendi filmde gördüğüne özenmiş, hemen bir otele kiralık kadın tutup deneme yapmaya kalkmışken sob elendi işte.

Yani şurada ekmeği peyniri olmayanın yanında peynir yesen, onun canı çekecek zaten. Dün Osmanlı vaktinde bugünkü gibi fast food, döner kebabı eline alıp sokakta yemeye kalksan, seni asarlardı; ya da "git evinde ye" derlerdi. Bugün bak: Döneri alıp elinde yiyerek gidebiliyorsun; kimse "olan var, olmayan var" diye seni kesmeye kalkmıyor. Çünkü adamın vakti yok artık, evinde yemek yiyecek; yolda giderken atıştırıyor, o kadar yoğun.

"Zamana uyun" dedi İslam büyükleri. Hani herkes kucağına bir kız alsın değil; amma seni ilgilendirmeyen işlere burnunu sokma, yeter. Herkes sıfatınca yaşayıp davranacaktır zaten. Sen koyuna "gel tilki olalım" da deme, tilkiye de "gel kuzu ol" deme. Tilki, tilki olduğu için tilki; deniz atı da deniz atı olarak yaratıldığı için öyle. Taksimi yapan Allah ken, sana bana pooooh yemek...

Hani diyeceksin ki: "Bir yanlışı görünce, onu elinle, dilinle düzelt" meselesi gündeme gelecektir. Halbuki yanlış ne? Önce orada anlaşamıyoruz ki seninle. Bak yazdık, en son vaazda anlattık: Sakladın, kıstın = hırsız ettin; dövdün, arsız ettin; çarın içine soktun ve nefisini bülbül ettin. Kocakuşluk gafirlere kaldı gayri. Lan gafil: "Karnını biraz büyüt, geniş tut, azıcık karnlı olma, kalbini biraz büyüt artık, ferah gönüllü ol" desek de yapamazsın sen artık, değil mi ya! Dedik ya, herkes sıfatınca davranacaktır kardeşim.

-------------------

ÇANAKKALE DEPREMİ HAKKINDA — Melik Gökçek Amca'nın Dediği Meseleye Atfen

Çanakkale'de, altta deniz altında eğer dinamit ve benzeri ile altı patlattılarsa alttan, yüze çıkacakların önüne geçmiş oldular. Ve oradaki depremzede bir kadının 10 sene çocuğu olmamış, sonunda hamile kalmış; amma işte, alttakileri (balıkları, börtü böcükleri) öldürünce balıkların falan, onların cibilliyatların, nefsi olacak olan çocuklarda, daha dünyaya gelmeden ölmüş oldular. Çünkü o kadının korkudan karnındaki çocuk ölmüş; onların dünyaya gelmesinin önünü kesmiş oldular demek olabilir. Bu fikrin sahibi stratejist Raşit Tunca.

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ اارَّحِيم

يَوْمَ تَرَوْنَهَا تَذْهَلُ كُلُّ مُرْضِعَةٍ عَمَّا أَرْضَعَتْ وَتَضَعُ كُلُّ ذَاتِ حَمْلٍ حَمْلَهَا وَتَرَى النَّاسَ سُكَارَى وَمَا هُم بِسُكَارَى وَلَكِنَّ عَذَابَ اللَّهِ شَدِيدٌ

Yevme terevnehâ tezhelu kullu murdıatin ammâ erdaat ve tedau kullu zâti hamlin hamlehâ ve terân nâse sukârâ ve mâ hum bi sukârâ ve lâkinne azâballâhi şedîd.

Meali:

Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim

Onu (kıyâmeti) gördüğünüz gün, her emzikli kadın emzirmekte olduğu çocuğundan geçer ve her hamile kadın da karnındaki çocuğunu düşürür. İnsanları sarhoş görürsün; hâlbuki onlar sarhoş değillerdir. Ne var ki Allah'ın azabı çok şiddetlidir.

Sadakallahul Aziym — HACC, 2. ayet

Bu ayet tahakkuk etti mi? Etti. Yani daha ilk emareleri gözüktü; yani kıyameti ve haşri yaşamakta olduğumuzun delili olan teyze, ve Kur'an'ın hak söz olduğunun delili, zamanı gelince her ayetin tahakkuk edeceğini gösteren bir ibre.

---------------

Deprem titreşim; ve kâinat biz isek, kâinatın prototipiysek bizler, o zaman biz ne zaman titreriz? Ya üşüyünce, ya korkunca, ya da seksüel birleşmede son noktada boşalırken; ve bir de hamile kadın doğururken. Ve gergin fay hattı ise, anne doğuracak; anne yer, toprak ve dünya demek; ve yeni bir dünya yani, dünyayı titretcek bir kimse dünyaya gelirken, annesinin gergin yeri olan rahmi ile dübürünün arasına bıçak atmak, fayı tetikliyor ve doğumun kolayca meydana gelmesini sağlıyor; rezonans sona eriyor, kadının titremeleri bitiyor yani.

------------

Atom bombası: Bir maddenin titreşimini koyup geçecek, yeni bir titreşim meydana getirirsen, yani ses ile bardak kırmak gibi, o frekansı geçince o elementin atomu patlıyor diyorlar. Halbuki öyle mi? Her bir element diğer elementten ya daha az ya da daha üstün titriyor. Demir çok sık titreşim gösterdiğinden, yani elektronları çekirdeğin etrafında çok süratli döndüğünden sert demişdik daha önce. Elementlerin hepsinin sertliği farklı, titreşimi farklı. Yani camı oluşturan elementin frekansını koyup geçince, cam camlıktan çıkar, bir üste geçer. Camı geçmek bomba yapmaz, ciğerim. Sadece bir üst elemente geçmiş olursun; yani sertliğin artması demek olur sadece. Az titreyen, yani elektronları yavaş dönen element yumuşak; çok titreyen sert olur. Ve cinsel isteği henüz gelmemiş soğuk bir kadını, ti... yani tik... bir titreşim değil mi? Klitoris ve zeker titriyor; ve onu ti... boşaltacak sıcaklığa getirmek nedir peki o zaman? Ve çocuk doğacak; yeni çocuğun elementi titreşimi ne derece olacak? Uzun titreşimli mi, yoksa birden en yüksek hıza ulaşan yüksek PS'li bir araba mı? Yani yine geçen haftaki Ferrari veya Arap atı meselesine atfen, biraz tefekkür edin bakalım.

---------------

Ebced hesabı yanlış bir sistem; her ebced doğru değil. Mesela bir şiirde geçen "aşkından ölüyorum" cümlesi ile hastanede yatan bir hastanın dediği "hastayım ölüyorum" cümlesindeki "ölüyorum" aynı kelime; bakınca aynı amma, ikisindeki mana farklı. Hiç ikisi de aynı ebced olabilir mi? Bunun için, yani ikisine de misal olarak 500 ebced değeri verirsek, iki ayrı cümlede kullanılan değer ise aynı olamaz. Yani bunları bir Lego'nun parçası olarak düşünün; ve oradaki Lego ile, buradaki Lego parçası farklı boyutta, farklı çıkıntısı var demek olur. Oradaki buraya uymaz; yine kâinat denen Legoda da o kelime ile diğer kelime, aynı çark dişlisine sahip değildir.

Öyle olunca, o Legoyu burada, bu Legoyu da orada kullanamayız. Yani sayısal sistem, yani bilgisayar teknolojisinin ana kuralı olan matrixsel sistem, veya ebced, her yerde geçerli değildir. Yani Matrix sisteminin uygulanamadığı yerler de var demek olur bu.

---------------------

3 Kişinin 500 Kişiyi Yenmesi — Azın Çoğu Yenmesi

3 kişi 500'ü yenebilir. Mesela Galatasaray taraftarı, Fenerbahçe taraftarı; Fenerbahçeliler 3 kişi olsa, Galatasaraylılar da 500 kişi olsa, futbolcular maç yapınca, eğer Fenerbahçe yendiyse oyunu, o zaman 3 kişi 500 kişiyi yenmiş olur. Halbuki maç adil yapıldı, çünkü 11 kişiye 11 kişi yapıldı amma, taraftar bazında bakınca, 3 kişiye 500 kişi. Öyle olunca, az çoğu bazen yenebilir yani.

Bakmayın siz öyle T.. taraftarlarının çokluğuna falan filan. Hakikat kimin elindeyse, gerçek Mehdi kim ise, o galipdir zaten. Hak Teâlâ kimi Mehdi yapmışsa, galip olacak olan O'dur. Yoksa onun taraftarının isterse milyarlar olması fark etmez azizim. Elli kere, yüz kere onu Mehdi ilan etmeye kalksınlar, önemli değil; eğer o gerçek Mehdi değilse, değildir.

--------

Kompozisyon, makale ve yazı yazma, söyleme sanatı... Yani sen çok güzel yazarsın, ve fakat noktalama hataların vardır; ve adam senin içeriğine bakmaz, noktalamayı yapıp yapamadığına bakar, noktalamadan verir notunu. Ve sen nokta virgülü iyi kullanamadın diye, senin iki saat uğraşıp yazdığın kompozisyona 10 üzerinden iki bile etmeyen not verir. Halbuki Allah, mesela üzüm yaratmış; ak üzüm yaratmış, gök üzüm yaratmış, mor yaratmış, hevenk yaratmış; uzun sivri, yuvarlak... Bu çeşitlilik farkı, üzümdeki ne potasyumun farkını verir, ne de demirin farkını verir. Bunlar işin kaportası: O mor sevip yesin, beriki beyaz sevip yesin, beriki de çekirdeksiz yesin; tembel len tembel, çekirdeğini çıkarmaya da üşeniyor. Yani velhasıl kelam, maksat aynı; fakat renkler, boylar farklı olunca, notu bu renklerden, boylardan veren gafil, kaybederken; halbuki üzümü bu renkleri veya çekirdeksiz oluşu sattırır, ticaretini cezbettirir. Halbuki Allah'ın maksadı: Yesinler de potasyum alsınlar, yesinler de doğal demir alsınlardır. Amma sen işte renklerde, tatta takılı kalırsan, kaybeden olursun. Amma üzüm yememek de marifet değil; yani senin Allah'ın özene bezene yazdığı temsili misal ile 500 kelimelik kompozisyona, renkten not kırıp, bilmem boydan not kırıp, sıfır puan vermen gibi yani azizim. Yani biz bu yola böyle basit kompozisyonlar yazarak başladık; ama sen daha işin noktalamasında, virgülündeyse, sen kaybedersin, ben değil. İşte Kur'an'ı da "vay Abdülbasit güzel okudu", "vay falan hattat çok güzel hat yazısı ile yazdı" davasındaysan, sen daha Allah'ın bunu ne maksatla yarattığı hikmetine, manasına ve gaye fıtrat hikmetine varamadın demektir. Öyle olunca, senin yanında Kur'an notu düşük olur.

O gafil köpek İsrail'de, ezanın kıymetini nerden anlayacak? Gafil köpek, "ses gürültüsüymüş" der geçer işte böyle, gafil. Ve ezan dine sonradan girdi; sadece insanları camiye çağırmanın o günkü yöntemi. Onun ezanı susturması, İslam dinini çökertmez. Bugün ezanı okuyan telefonlar var len, cebinden sana ezan ve namaz saatini bildiriyor. Lan gafil, orada minareden okusa ne, okumasa ne? Gafil, oradan okununca farklı mı? Cebinden, cep telefonunda okudu, sana namaz vakti geldiğini, camiye gitmen gerektiğini bildirdi; ve sen camiye gittin, vaaz dinledin, namaz kıldın. Gaye bu iken, ezana dinin direği muamelesi yapmak gafilliktir. Ve onu susturan da dini, İslam'ı susturacağını sanan gafile kapak olsun bu sözüm de. Öyle ezan susmakla Allah falan susmuş olmaz. Ve diyor ki Kur'an'da: "Onlar, Allah'ın nurunu üfleyerek söndüreceklerini sanan gafiller." diyor.

Gaye ve maksadı unutmamalı ey Müslüman, ey mümin.

----oOo----

Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:

"Fitne çıktığı zaman at binen insin, koşan yürüsün, yürüyen dursun, duran otursun."

(Hadis-i Şerif)

Şimdi ezan mezan diye savaş çıkarmanın zamanı değil. Suriye, Şam'da savaşta yıkılan yerlerin resimlerine bakın da, savaşın ne kadar kötü olduğunu anlayın. Ta Suriye'den Avrupa'ya yürüyen Suriyeli eşeklere sorun da anlayın. Şimdi bir vatanları da yok; eğer Avrupa "pöööh" deyiverse gidecek yerleri de yok. Ve varın siz düşünün bu vahşeti; ve savaş çıkarsa ne olacağını dünyada. Üçüncü dünya savaşına girerse dünya ne olur? Açlık, felaket... Ve binlerce senede imar edip de yaptığımız dünyayı yıkmak gibi bir şey lan bu. Bu dünya binlerce senede imar oldu; yıkmak çok kolay, bir bomba koy, yık geç. Amma o nasıl yapıldı, biliyor musun sen? Misal benim forumlarım var; ve benim kullandığım forum scriptini yazan firma Woltlab dedi ki: "Artık senin satın aldığın o eski versiyonu desteklemiyoruz; yenisi bilmem kaç lira, alırsan destekleriz, yoksa destek vermiyoruz artık." Ve yeni sistemlere eski versiyonların uyumunu sağlamadılar. Ne oldu şimdi? Ben onu bedava falan almamıştım. Ve çare olarak bedava forum scriptleri var (MyBB, SMF); onlardan kurdum. Şimdi forumu taşıyacan diye uğraşıyorsun. Yani düşün, benim forum her gün 3 ile 5 konu aça aça yaklaşık 10 senede meydana geldi; amma şimdi bütün forumu yeni sisteme aktarma sistemi de bozuk, yazılar koca koca oluyor, okunacak vaziyette olmuyor onu çevirince. Ne yapacan o zaman? Tek tek aktaracan. 10 senede meydana getirdiğim forumu, şimdi kısa zaman içinde diğer scripte aktarmam lazım. Yani işte dünyada da dün koca koca televizyonlar vardı; bugün TV cep telefonuna sığar olduysa, bu zamanla meydana geldi. Yine mesela Ahmet Amca biriktirdi parasını, bir ev yaptı; bu ev on sene ya da 20 senenin ürünü. Ve sen geldin, bombayı koydun, yıktın geçtin, harap ettin. Lan gafil, yıktığın ev gafirde olsa, Müslüman'da olsa aynı; bu dünyayı hepimiz imar ettik. Bak Edison, lambayı bulan adam, Müslüman değil; amma bu Legonun bir parçası da o. O zaman onu Legodan çıkarırsan, "gafir" diyerekten hepimiz karanlıkta kalırız gafil. Yıkma! Yapmaya, imar etmeye çalış o zaman.

Din, insanların faydası için; insanları öldürmek din falan olmaz.

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ اارَّحِيم

مِنْ أَجْلِ ذَلِكَ كَتَبْنَا عَلَى بَنِي إِسْرَائِيلَ أَنَّهُ مَن قَتَلَ نَفْسًا بِغَيْرِ نَفْسٍ أَوْ فَسَادٍ فِي الأَرْضِ فَكَأَنَّمَا قَتَلَ النَّاسَ جَمِيعًا وَمَنْ أَحْيَاهَا فَكَأَنَّمَا أَحْيَا النَّاسَ جَمِيعًا وَلَقَدْ جَاء تْهُمْ رُسُلُنَا بِالبَيِّنَاتِ ثُمَّ إِنَّ كَثِيرًا مِّنْهُم بَعْدَ ذَلِكَ فِي الأَرْضِ لَمُسْرِفُونَ

Min ecli zâlik(zâlike), ketebnâ alâ benî isrâîle ennehu men katele nefsen bi gayri nefsin ev fesâdin fîl ardı fe ke ennemâ katelen nâse cemîa(cemîan) ve men ahyâhâ fe ke ennemâ ahyen nâse cemîa(cemîan) ve lekad câethum rusulunâ bil beyyinâti summe inne kesîran minhum ba'de zâlike fîl ardı le musrifûn.

Meali:

Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim

Bundan dolayı İsrailoğullarına (Kitap'ta) şunu yazdık: "Kim, bir insanı, bir can karşılığı veya yeryüzünde bir bozgunculuk çıkarmak karşılığı olmaksızın öldürürse, o sanki bütün insanları öldürmüştür. Her kim de birini (hayatını kurtararak) yaşatırsa, sanki bütün insanları yaşatmıştır. Andolsun ki, onlara resûllerimiz apaçık deliller (mucize ve âyetler) getirdiler. Ama onlardan birçoğu bundan sonra da (hâlâ) yeryüzünde aşırı gitmektedir.

Sadakallahul Aziym — MAİDE Suresi, 32. ayet

Allah bir insanı kâinat gibi derken, onu öldürmek kâinatı yok etmek gibi. Gafil, sen düşün: Misal özene bezene 1500 kelimelik kompozisyon yaz, ve sana noktalama hatasından dolayı sıfır versin gafilin biri. Oldu mu? Allah insanı özene bezene yaratmış; ve sen gel, bu gafir diye, diğeri Alevi, öteki Şii diye öldür geç. Emeğe yazık lan. Ahlaksız gafil, insanlıktan nasibini almamış gafil.

------

Yahudilerde ayak yapıyor; o Kral Meşiya (Hz. Mehdi) gelecek diye yazıyor onların kitabında. Ve onlar da kendi senaryosunu kendileri yazdıkları birini o Kral diye başa geçirmeye kalkıyorlar. Lan gafil, dedik ya, orada yazan belki şiir halinde; şiirde geçen "ölüyorum" kelimesi ile hastanede geçen "ölüyorum" kelimesi aynı değil dedik. O zaman o kralın hangi kral olduğu ve gerçekten krallığı mı olacak onun, acep demek yok mu gafil? Hadislerdeki Yahudilerle savaşacak demek, illa bu kanlı bıçaklı savaş olacak diye bir kural mı var? Belki klavye savaşı yapacak; o da bir savaş değil mi? Belki cahil bir adama ilim öğretme savaşı vermek, onlara hakikati gösterme savaşı verecek; o da bir savaş yani.

-------------

Bugün sistemimizin kıyameti kopacak olsa, "Haydi iyiler gemiye binin, bu gezegen yok edilecek" derlerse; ve sen dersin ki "Ben kedimi de alacam yanıma", öteki der ki "Laptopumu da alcan", bilmem beriki de "İneğimi alcan yanıma", falan filan. Ve verdiler bize yeni bir gezegen; ve orada artık laptop fabrikası yok, süt fabrikası yok. Elimizde sadece bir inek, bir tane de dana var; yine elektrik üretecek santral yok ki... Orada laptopun ne işe yarayacak değil mi yani? Yine elimizde bir inek, bir dana var; kime yetecek artık bu süt değil mi?

Yine sen mesela, sen önceki yıldız ve gezegende, yani dünyada doktor, cerrah doktordun; amma burada, yeni gezegende bir hastane yok ki artık, sen ameliyat yapabilesin değil mi? Yani senin ameliyat yapacak kadar bir hastane yapabilmen artık seneler alır değil mi? O aletleri nerden bulacan? Yok ki yine onlar. Ve onları yapan, icat eden ya da yapabilen adamlar "gafir"miş diye gemiye almadık diyelim; ne oldu peki o zaman? Mesela ameliyattaki şok cihazı yok; ne olacak şimdi? Hani onlar gafirdi ya, ondan almadık. Peki kim icat edecek şimdi bu şok cihazını peki? Yine yani gezegeni ve dünyayı mamur hale getirmek seneler, aylar, yıllar sürer.

Ve bizler, o eskilerin dünyalarını mamur hale getirmiş olduğu seviyeye geldik; ve şimdi ise dünyayı yakıp yok etme derdine düştük. Halbuki neden? "Dünyayı kurtaran adam gelecek" diye. Lan gafil, dünya zaten bak mamur oldu; elinde ufacık bilgisayarın, cep telefonun, uçağın, bilmem trenin, otobüsün, TIR'ların, gemilerin, her çeşit yiyeceğin, içeceğin, binlerce atın, araban, ineğin, danaların, koyunların, kuzuların, kurtların, tilkilerin, tavukların varken, dünya mamur olmuşken, bu kurtaran adam neyi kurtaracak gelip de gafil? Onun için yıkılan yerleri mi onaracak? Ne yapacak? Gafillliğin daniskası.

Yani bakın, bu dünyayı yıkmayın. Sonra kıyamet kopacak artık der de Allah, ve dünyamızı elimizden alırlar. Ve iyi olduğu, imanlı olduğu sanılanlar, yararlı işler yapanlar alınır bir gemiye ve yakın göğe, semaya; ve kötüler bu dünyayı yıkıp yumup başlarına yıkar, yok ederler; kavgalar içinde de kendi kendilerini yok ederler. Bizler iyilerdensek, bize sıfır bir yıldız sistemi verilir; amma ondan sonrası daha zor sana bana. Yok öyle kurulmuş bir dünya; Allah Hz. Âdem'le Havva'ya bile vermedi, onlar da ta baştan başladılar. Dünyayı yeni baştan var edecen, mamur edecen. Matrix filminde hani daha önceki Matrix'ler meselesi vardı ya; Matrix'teki yeniden kurulan Zion, ve dünya hikayesi yani.

Zion zaten burası. Burayı yakıp yok etmek gafilliktir; çileye, çaresizliğe mahkum olmandır. Yoksa kurtulmak mı? O da yine burada, dünyada kalabilmek, buraya sahip çıkmak mı? Evet. Yeni gezegende hep iyi denenler olacak amma, onlar da mesela yarın inek bir tane gidecek oraya, Nuh'un gemisi gibi. Benim ineğim varken, oradan birisi de diyecek "Ben de süt içecem", ve ineğin sahibini öldürüp ineği ele geçirmeye çalışacak. Ve yine yeni dünyanın yeni Habil'i ve kötüsü oluvercek; o zamanın kötülüğü yine yumurtlayıp çoğalacak. Öyleyse, ey insanoğlu, elindekinin kıymetini bil, ona sahip çık; yoksa çileler, cennet denen yeni sistemde yerde seni bekliyor yani. Çünkü genel kural:

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ اارَّحِيم

وَأَن لَّيْسَ لِلْإِنسَانِ إِلَّا مَا سَعَى

Ve en leyse lil insâni illâ mâ seâ.

Meali:

Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim

Bilsin ki insan için kendi çalışmasından başka hiçbir şey yoktur.

Sadakallahul Aziym — NECM Suresi, 39. ayet

Hem de nerede geçiyor Kur'an'da? Yıldızlar suresinde. Yani nereye, hangi yıldıza giderse gitsin, ancak kazandığı vardır insanoğluna. Demektir buuuuuuuuuuuuuuuu.


--oOo---


أَللَّهُمَّ أَرِنَا الْحَقَّ حَقاً وَ ارْزُقْنَا اتِّبَاعَهْ وَ أَرِنَا الْبَاطِلَ بَاطِلاً وَ ارْزُقْنَا اجْتِنَابَهْ

"Allahım! Bizlere, hakkı Hak gösterip ona tabi olmayı, bâtılı da Bâtıl gösterip ondan yüz çevirmeyi nasib eyle..!"

وَآخِرُ دَعْوَاهُمْ أَنِ الْحَمْدُ لِلّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ

Ve âhıru da'vâhum enil hamdulillâhi rabbil âlemîne,
Âmiyn.
Elfatiha maassalavat.

سُبْحاَنَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ، أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلهَ إِلاَّ أَنْتَ، أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ

Sübhâneke Allahümme ve bihamdik, eşhedü en lâ ilâhe illâ ent, estağfirullahe ve etûbu ileyk.

--OoO--

Kar©glan
Başağaçlı Raşit Tunca
Schrems, 18 Şubat 2017 Cumartesi

Original Kar © glan

]]> https://tevvabun.de/showthread.php?tid=44765 Sun, 11 Oct 2026 14:30:53 +0200 Raşit Tunca]]> https://tevvabun.de/showthread.php?tid=44765
Velbeasü - Öldükten Sonra Dirilmek

(Kar©glan'ın 4 Mart 2017 Vaazı)


وَلِلّهِ الْمَشْرِقُ وَالْمَغْرِبُ فَأَيْنَمَا تُوَلُّواْ فَثَمَّ وَجْهُ اللّهِ إِنَّ اللّهَ وَاسِعٌ عَلِيمٌ

Ve lillâhil meşriku vel magribu fe eynemâ tuvellû fe semme vechullâh(vechullâhi) innallâhe vâsiun alîm(alîmun).

Ve doğu da Allah'ındır, batı da. Artık hangi tarafa dönerseniz dönün, Allah'ın Vechi (Zat'ı) işte oradadır. Muhakkak ki Allah Vâsi'dir (rahmeti ve lütfu geniştir, her şeyi ilmi ile kuşatandır).

Sadakallahul Aziym — BAKARA Suresi, 115. ayet

Ve iz kâle ibrâhîmu rabbî erinî keyfe tuhyil mevtâ kâle e ve lem tu'min kâle belâ ve lâkin li yatmainne kalbî kâle fe huz erbeaten minet tayri fe surhunne ileyke summec'al alâ kulli cebelin minhunne cuz'en summed'uhunne ye'tîneke sa'yâ(sa'yen), va'lem ennallâhe azîzun hakîm.

Meali:

Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim

Hani İbrahim, "Rabbim! Bana ölüleri nasıl dirilttiğini göster" demişti. (Allah ona) "İnanmıyor musun?" deyince, "Hayır (inandım), ancak kalbimin tatmin olması için" demişti. "Öyleyse dört kuş tut. Onları kendine alıştır. Sonra onları parçalayıp her bir parçasını bir dağın üzerine bırak. Sonra da onları çağır. Sana uçarak gelirler. Bil ki, şüphesiz Allah mutlak güç sahibidir, hüküm ve hikmet sahibidir."

Sadakallahul Aziym — BAKARA Suresi, 260. ayet

أَمْوَاتٌ غَيْرُ أَحْيَاء وَمَا يَشْعُرُونَ أَيَّانَ يُبْعَثُونَ

Emvâtun gayru ahyâin, ve mâ yeş'urûne eyyâne yub'asûn.

Meali:

Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim

Ölüm ile yaşamak farklı şeyler değildir; ancak ölenler, sadece ne zaman tekrar dirileceklerini bilmezler. (Yaşayanlar da ne zaman öleceklerini bilmezler.)

Sadakallahul Aziym — NAHL Suresi, 21. ayet


Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:

"Nasıl yaşarsanız öyle ölürsünüz, nasıl ölürseniz öyle haşrolunursunuz, nasıl haşrolursanız öyle diriltilirsiniz, o hal üzere cennet veya cehenneme sevkedilirsiniz."

(Hadis-i Şerif — Buharî, "Rikak", 45; Müslim, "Cennet", 55-59; Münâvî, Feyzü'l-Kadîr; Aliyyülkârî, Mirkâtü'l-mefâtîh)

Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:

"Her kul öldüğü hal (amel) üzere diriltilir."

(Hadis-i Şerif — Müslim, Cennet, 83)

"Allâhumme salli alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ salleyte alâ ibrâhîme ve alâ âli ibrâhîme inneke hamîdun mecîd."
"Allâhumme bârik alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ bârakte alâ ibrahîme ve alâ âli ibrâhîme inneke hamîdun mecîd."

Yolculuğumuza başlıyoruz:

كَيْفَ تَكْفُرُونَ بِاللَّهِ وَكُنتُمْ أَمْوَاتاً فَأَحْيَاكُمْ ثُمَّ يُمِيتُكُمْ ثُمَّ يُحْيِيكُمْ ثُمَّ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ

Keyfe tekfurûne billâhi ve kuntum emvâten fe ahyâkum, summe yumîtukum summe yuhyîkum summe ileyhi turceûn.

Meali:

Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim

Siz cansız (henüz yok) iken sizi dirilten (dünyaya getiren) Allah'ı nasıl inkâr ediyorsunuz? Sonra sizleri öldürüp, sonra yeniden diriltecektir. En sonunda O'na döndürüleceksiniz.

Sadakallahul Aziym — BAKARA Suresi, 28. ayet

إِنَّ اللّهَ لَهُ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ يُحْيِي وَيُمِيتُ وَمَا لَكُم مِّن دُونِ اللّهِ مِن وَلِيٍّ وَلاَ نَصِيرٍ

İnnallâhe lehu mulkus semâvâti vel ard(ardı), yuhyî ve yumît(yumîtu), ve mâ lekum min dûnillâhi min veliyyin ve lâ nasîr.

Meali:

Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim

Göklerin ve yerin mülkü ve hükümranlığı yalnız Allah'ındır. O diriltir ve öldürür. Sizin için Allah'tan başka ne bir dost ne de bir yardımcı vardır.

Sadakallahul Aziym — TEVBE Suresi, 116. ayet


Dişi Yıldız ve Erkek Yıldız

Güneş Makamına Çıkan Sofilerimize Özel Ders:

Muhammed için "iki cihanın güneşi" lakabı vardır. Öyle olunca yine Yusuf, 11 yıldız ve güneş ve ayın kendisine secde ettiğini görüyor. Yani öyle bir yıldız ki Yusuf, ona bağlı başka bir yıldız ve 11 tanede gezegenden oluşuyor demek olur. Bu yine yani, bir sistem ve iki yıldız; fakat birisi diğerinin aksesinde dönen yıldız, yani galaksi demek olur. Yani Yusuf bir galaksiyi temsil ediyor. Birden fazla yıldızı olan sistemlere galaksi denilir. Ve o galakside de aynı bizim dünyamız gibi bir dünya var; var 12 gezegenli, ve ayrıca güneş ve ay var. Ay var demek dünyası da var demek olur. Yani yaşanabilen bir dünyası olan bir galaksi sistemi; yani erkek yıldız demek, o çarkı çeviren yıldız demek, yani sistemin ona bağlı olduğu ana yıldız demek olur. Yani Yakub ve çocukları Yusuf'un sistemine bağlı demek olur bu. Yani yine dişi yıldıza gelince, yani aynen Jüpiter gibi etrafında ayları olan gezegen demek olur; yani sönük yıldız demek, yani gezegen demek işte. Dişi yıldız demek olur öyle olunca. Herkesin ya bir yıldızı vardır, ya da gezegeni. Bir yıldız hatta öyle ki, diyor ki bir tane iman etmiş ashabı olmayan peygamberler yıldızlar var; yani imanlı ümmeti olmayan peygamber, yani tek yıldız, gezegeni yok. Yani bunlar da galaksi içindeki tek yıldızlardır.

Mesela Türklerden örnek verirsek: Demet Akalın bir yıldız ve star olunca, onun kocası demek, ona bağlı ay ve hatta bir de ondan olma Hira bebek; yani Demet dişi yıldız olunca, yani bir gezegen demek, tabi olduğu bir yıldız var. Ve onun kocası Okan, o dişi yıldızın etrafında dönen uydusu demek olur. Ve Okan TIR'cı olunca, bunların sistemi Süleyman yıldızına bağlı olduğu görülür. Çünkü atların peygamberi Hz. Süleyman, salma atları olan Hz. Süleyman; yani Köpek Yıldızı'na bağlı, yani Sirius'a bağlı. Ve orada da kocası Okan'dan olma Hira olunca, Hira da Okan'ın etrafındaki, ondan kopan bir dağ veya kaya; ve gezegenin uydusunun da ayrıca uydusu var demek olur. Bunu neden açıkladım? Çünkü bizim zikir tesbihimizde iki tane çark sistemi var, ve bir de sistem içinde onlu gruplara ayırıyoruz. Ve bizim sistemimizde her grup, onlu kümeden oluşmakta. Yani bizim galaksimizde bize tabi olan dişi yıldızlar, bir adet ana yıldıza bağlı, ve onlu küme halinde. Ve tesbihimizin 3 ara müezzini var, ve üç köpek yıldızı var demek olur. Yani Sirius sistemi iki köpek yıldızlı sistem; yani Türklerin kullandığı tesbih sisteminde iki ara müezzini var, onların bağlı olduğu eski sistemde Sirius vardı; iki köpek yıldızlı sistem, Davud ve Süleyman yani. Ve Züleyha hesaba katılmaz idi; dişi köpek yıldızı hesaba katılmaz idi. Ve fakat bizimki ise tesbihimizde üç müezzin var; üç köpek yıldızlı sistem. Ve öyle olunca, bizim sistemimizdekilerin üçer adet köpek dişi var demek olur. Yani dört ön kesici dişlerin yan taraflarında, üçer adet simetrik olarak köpek dişi var demek olur. Öyle olunca toplam alt üst hesap edince, iki sağ alt ve üst, iki de sol; dört tane eder. Yani eski Muhammed sistemi ise iki yıldızlı tek Sirius; bizimki ise iki erkek bir dişi köpek yıldızı olan Siriuslu sistem demek olur. Yani bunun manası da: Her grupta, her yüz kişiden iki tanesi Davud, iki tane Süleyman ve iki tane de Züleyha'yı içine alan grup olan sistem, bir küme demek olur. Yani üst çene ve bir de aynısı alt çene. Ve tesbihimizde bu onlu gruplardan sonra ise, bu onlu ilk grubun başına bağlı olan bir adet onlu çark vardır ve bu da 12 boncuktan oluşur. Ve bu da demek olur: Toplam 100 olunca, 10 tane 10'lu var, ve bu on tane onluyu çeviren tek bir yıldız var; mesela Demet gibi, bilmem Rihanna gibi bir yıldız, yahut Mustafa İslamoğlu, bilmem Mehmet Ali Bulut gibi etrafında 100 kişiyi toplayan kimse; 10 tane 10'luyu çevirebilen tek yıldız. Ve sonra bunlardan ise tam 12 tane var; dört mevsimde de 12 tane çarpı 4 = 48 adet demek olur. Ve bu her 48'i çeviren yıldız da yine tesbihimizin tepesinde imamenin üstünde çarktaki boncuklar da 12 tane. Ve bunlardan birisi ise, bu sistemin tamamını döndüren mevsim rengi sarık sahibi olacak tesbihimizin, sarıklı boncuğunu temsil eden askerimiz demek olur. Ve biz eğer şimdi baharda isek, ve bahardan yaza geçeceğimiz için, sistemin takip edeceği yıldız olarak, mesela yaz burçlu Sibel Can dedim; ve artık sarık Sibel'e verildi demek olur. Ve bahardan yaza kadar, o görev ve kırmızı sarık Sibel'in demek olur. O sene ve o baharda, sadece en çok "Sibel, Sibel, Sibel" denmeli ki, sistem bahardan yaza varsın demek gibi yani...


Kâinata Fatiha Olabilmek

Diyorsun ki:
Ne duamsın ne bedduam.
:Kirmizi-ISIK_S
Ey Yâr!
Ben sana duaya daha yeni başlamışken,
sen ise beni dualarından da mahrum ediyorsun.
Biz seninle ne kadar zıt kutuplardayız ki,
ben yansam sen beni soğut,
sen yansan ben seni soğutayım tarzı.
Sen tam bana göresin amma...
-_Pfeils-Red
Dedim ki artık cemre toprakta,
ve toprak ise bahar yağmurlarına hasret artık.
Ben gök olup üstüne yağayım dedim,
emtarların olup üsten yağayım; sen yemyeşil yeşer ey sevgili.
Bırak duandan çıkarmayı beni, bir an bile unutmana izin yok sana.
Ağla şimdi, ağlaaaa içten içe ağla ki gözlerinden emtarların süzülsün, toprağı ince ince sulasın.
Allah'ım, baharda yağan ve yağacak olan emtarların adedince Muhammed'e ve ehline ve
Mehdi ve ehline salat selam eyle.
Aramayanlar yolda kaldı, sen aramaya devam et.
MECNUNLUĞUN SIRRI: Kaybedince, gerçekte kazanmakta yatıyor ey sevgili.
Gece gündüzü bilesin diye var, kötü iyiyi arayıp bulasın diye var.
Beni bulsan, Yusuf'u bulanlar 15 kuruşa sattılar.
Anla beni sevgili, böyle çok tatlı.
İnan, beni bulsan 15 kuruş değerimiz olmaz,
yemin olsun olmaz.
Ara, çalış işte; bir gün Yüce Rab
Züleyha'yı Yusuf'a yazacaktır,
Elini eline, gönlünü gönlüne verecektir.
İnan bana, bu Yüce Rab öyle zalim değil.
Züleyha'yı Yusuf'a kavuşturana iman et sen,
Leyla'yı Mecnun'dan ayırana değil.
Buradaki tılsımı çözdünse, SIRANI beklemek en büyük nimet, anla.
-_Pfeils-Red
Diyorsun ki ey Yâr:
:Kirmizi-ISIK_S
"Bazen soğuk bir duş gerek,
Kendine gelebilmek için.
Bazen büyük bir ihanet gerek,
Gerçeği görebilmek için.
Bazen de insan dibe vurmalı,
Yukarı çıkabilmek için.
Ey gönlüm, sen inanmasan da;
Bazen bitirmek gerek,
Yeniden başlayabilmek için."
:Kirmizi-ISIK_S
3 Kulhü'den sonra Fatiha'yı okumaktır o.

Her bitişten sonra başa dönebilmektir o, sevgili.
Bil ki sensiz de olmaz, Fatihasız da.
:Kirmizi-ISIK_S
Bu Fatiha nasıl bir delikanlı ki,
ölüye Fatiha, diriye Fatiha;
Sübhaneke'ye Fatiha, Yasin Suresi'ne Fatiha.
Her namaz, her namaz önce Fatiha.
Koskoca Bakara'ya da Fatiha,
En küçük Kevser Suresi'ne de Fatiha.
Bu delikanlı kim ki acaba?
Namazda Rabbin huzurunda duruşta,
Bütün Kur'an'a ve hem kâinata koca olmuş.
Kim ki acep O?


Yukarıdaki ayette diyor ki Hz. İbrahim'e Allah: "Nasıl yeniden dirilteceğimi görmek için, ey İbrahim, bir kuş al, ona kendini tanıt önce, sonra onları istersen parça pincik et, şikir şikir ez, ve dört dağa dağıt, sonra gel dur ve çağır onu; Rabbin onu sana geri döndürecektir, o sana uçup gelecektir" diyor Yüce Rab. Rabbimiz yaratmanın her türlüsünü bilirken, öldükten sonra diriltilemeyeceğimizi mi sanırsınız? Halbuki diyor ki parça pincik olsa bile, zaten onları parçalardan toplayıp meydana getiren, bir daha toplayıp meydana getirmeye kadirdir diyor. Ve kâfir, Tanrı parçacığı arıyor ki, bulsa onu ne yapacak bilir misiniz ki? Rabbinin hükmünü imha edip de kendine yasaksız bir dünya icat etmek için. Halbuki dedik ki: 10 tane aşerei mübeşşere vardır ki, bunlar daha dünyadayken cennetle müjdelenen on gruptur dedik. Ve bunların cibilliyatlarında birisi hıyar ve benzeri; pişirilince bozulup, insana yarar vereceğine zarar veren yiyecek haline döndüklerini anlattık. Ve bundan az bir süre sonra, hıyar pişiren teyzeler türedi. Neden? Yine maksat, gafirin Allah'a isyanına ortak olmak. Lan gafil Müslüman, senin hiç mi bir şeyden haberin yok? Sen Mehdi'den habersiz misin? Bak, Mehdi "bunlar pişmez" diyor. Fakat bunların pişmemesi, Mehdi dediği için değil; Allah'ın onlara ateş ve cehennem görmeyecek bir tabiat koymuşken, sen kime hizmet ediyorsun da hıyar pişiriyorsun, karpuz kavun pişiriyorsun gafil? Kavun, karpuz ve hıyar pişmez; soğuk tabiatlı yiyeceklerdir onlar, serin tabiatlı yiyeceklerdir onlar; serin ve serinletici. Hani Ağustos'un 15'i olunca, ortalık sıcaktan kavrulunca, ortalığı serinletecek karpuz ararsın amma, o olmasaydı, için nasıl serinleyecekti? Yine ayranlı cacık yersin, nasıl da susuzluğunu keser değil mi? Ağustos'un 15'inde bir de pekmez şerbeti iç, bak için nasıl yanacak değil mi? Sana biz sadece yasayı gösteriyoruz gafil; yasayı koyan ben değilim. Bazısı bizimle mehdilik savaşı verdiğinden dediğimize itiraz edip tersini yapıyor; bazısı gafillikten, bazısı da işte Allah'a düşmanlığından. Ya sen ey Müslüman, ya mümin, sen niye yapıyorsun gafil? Sen niye? Bir söyle bana.

Ve Allah işte, öldükten sonra tekrar beas etme kuralı koymuş ki, diyor ki: Parçaların, parça pincik dağılsa, biz onları yine bir araya getiririz.

Bak mesela Ahmet Amca'ya dün Almanya'dan misafir geldi, ve misafir çikolata getirmiş. Çikolatanın maddesi kakao, ta Brezilya'dan Almanya'ya gelmiş, orada sürmelik ya da yemelik çikolata yapılmış. Ve sen de Ahmet Amca'ya gittin; Ahmet Amca sana da ikram olarak o çikolatadan verdi, sen de yedin. Bak, nasip meselesi denen şeye bak: Senin bir parçan ta Brezilya'ya düşmüş, fakat Allah onu Ahmet Amca'nın misafirinin evine vermiş, o da Almanya'dan kalkıp gelip Ahmet Amca'ya misafir gelmiş, ve Ahmet Amca'ya o çikolatayı bırakmış. Ve Ahmet Amca'nın evinde yıllar dursa durur; amma sen gidip onu yiyince, parçan sana haşroldu, sende toplandı. Bak, o parça sende beas oldu, can buldu. Bundan birkaç ay önce, daha Brezilya'da bir çiçekti belki; amma serüveni kemal buldu, ve sende lokma oldu, ve senin bedenin onu senin parçana çevirdi.

Bak, bundaki beas olma, yani yeniden dirilmeyi anladınsa; seni denizlerin dibine atsalar da, Allah seni oradan alıp gelip yeni bir bedende haşredip tekrar beas eder. Hatta olmadı, bu sefer Ahmet yapar, yahut Fatma yapar, can verir; anladın mı güzel kardeşim? Ve Matrix filminde, o hani son bölümde, Neo Tanrı'yla, yazılımı yazanla görüşmeye gidiyor; ve o sıralarda Deccal zıvanadan çıkmıştır, ondan kurtulmak için, ve bütün yaratılanlarla sulh ilan etmek için, işte yazılımı yazan ve sistemin sahibi, veya Tanrı'yla görüşmeye gider Matrix. Ve orada onun askerleri, yani Tanrı parçaları birleşir ve bir baş meydana getirirler; ve o baş ve baştaki dili oluştururlar. Ve o Neo ile Matrix'le konuşur, ve ona Deccal'i öldürme görevini verir. Ve yani parçalar kafayı meydana getirir; kafa yani, hani Rahman Suresi'nde var ya:

كُلُّ مَنْ عَلَيْهَا فَانٍ  وَيَبْقَى وَجْهُ رَبِّكَ ذُو الْجَلَالِ وَالْإِكْرَامِ

Kullu men aleyhâ fân, Ve yebkâ vechu rabbike zûl celâli vel ikrâm.

Meali:

Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim

Bütün kişiler (insanlar ve cinler) yok olsa bile, celâl ve ikram sahibi Rabbinin Vechi (Yüzü veya Kafası) bâki kalacaktır.

Sadakallahul Aziym — RAHMÂN Suresi, 26-27. ayet

Hz. Hüseyin'in başı nerede? Neden bedeninden ayrıldı? Yine Hz. Yahya'nın başı nerede? Neden gövdesinden ayrıldı? Ve kâinatın sureti Hz. Âdem'in suretinde; ve Hz. Âdem'i ise Allahu Teâlâ zâtının suretinde yarattığını buyuruyor bir hadiste. Öyle olunca, bu iki kafa neden saklandı? Neden sadece kafaları kaldı? Yine bazı kimselerin giyotinle başlarının kesilme sebebi ne? Neden yani? Herkes yok olursa, onların başları mı bu kâinatı yeniden var etmek için kullanılacak? Yani o Matrix'teki parçalardan oluşan kafa gibi, Allahu Teâlâ yine hükmetmek için o kafaları kullanabilir. Yani ana motor, hafıza; kâinatın bilgisi beyinde kayıtlı. Ve öyle olunca, ve dedik ki: Allah, Ahmet Amca ile Mehmet Amca'yı doyurur; Mehmet Amca da terzidir, Ahmet Amca'yı giydirir. Ve Allah onunla onu, öbürü ile diğerini besler, giydirir dedik. Ve öyle olunca da kâinatta eğer o kıyamet saati ile yok edilince, bir kafadan bütün kâinata hükmedip tekrar onu, o bilgileri meydana getirir. Haşa, Allah'ın buna ihtiyacı mı var dersek; Allah bazı şeylere yasalar koymuş. Ekmek yememiz için nasıl buğday ekmeye biçmeye ihtiyaç varsa, belki de kâinatın yeniden halk olması için buna ihtiyaç vardır; öyle bir yasası vardır belki de onun da.


---oOo---

Popülasyonu Korumak Bahsi

Tırnak 255 hücreden oluşuyorsa mesela, bu 356 olunca fazla, 355 olunca eksik; öyle olunca, tırnak Hak Teâlâ'nın yarattığı en güzel suretinde, eğer 255 hücreden oluşacaksa oluyorsa, ona bir fazla şapka takalım, yanına don giydirelim olmaz; yok, 255 hücre ve bitti.

Yani Hz. Nuh gemiye aslan, kaplan, kedi, tilki, bilmem tıs tıs aldı; ama bunlar öyle bir halde olacak ki, tilki ne tavuğu ne de yumurtalarını yemeyecek, aslan da geyiği yemeyecek. Çünkü hepsinden ikişer tane var. Peki bunlar altı ay ne yedi? Bunlar ne ile doydu? Hem de gemiden inince de, serbest bırakınca, yine aslan kaplan geyiği, daha üremeden yiyip bitirmeyecek. Yeni gezegende iki tane geyik var; biri dişi, biri erkek.

Peki popülasyon nedir o zaman? Anladınız mı? Yani Nuh ilmi, ne yüce bir ilimdir ki dünyada Hristiyan'ını, Yahudi'sini, bilmem Mecusi'sini, Kürt'ü, Türk'ü kavga ettirmeden idare edebilmek. Haydi Nuh'a gidiyoruz çocuklar; Nuh Dede'ye yalvaralım da bu ilmi bize öğretsin. Vallahi o ilim yalnızca onda saklı; ben de hiç bilmiyorum, meğer Nuh'un melekeleri bana söylerse, ben de size öğretirim. Herkes bu geceler, gündüzlerde Nuh Dede'den istesin, yalvarsın: "Ey Nuh Dede, sen bu işi nasıl yaptın, başardın? Ya bana ya da Mehdi askerine göster ki bilelim" diye.


---oOo---

Bizim geçen yazdığımız, bazılarının "cennetin her kapısından çağrılacak" hikmeti gereği, Mehdi'nin, cennetin dünya şubesi olan bütün kadınların rahminden çağrılıp, o dilediğinden girebilir ve çocuk olarak doğar deyince, bizim bu sözümüzün yanlış olduğunu anlatmak için M. Hoca diyor ki:

"Bir hırsız senelerce çalsa çırpsa, bunu meslek edinse bile, bir gün ona 'senin yaptığını sana yapsalar, ne dersin?' dese, o ondan çalınmasını istemeyecektir" diyor M. Hoca. Yani "senin o yaptığını sana veya seninkilere yapsalar razı gelir misin?" diyor.

Ben de şöyle cevap veren: Sen et yiyorsun, kesip tavuk yiyorsun, kesip koyun yiyorsun. Peki yarın dersek ki sana: "Sen çok yedin, artık bizler şimdi seni kesip yiyeceğiz" dersek, sen razı gelir misin? Sen de razı gelmezsin. Benim yaptığım kötü ise, sen niye biberi koparıp yiyorsun? Bunun adalet neresinde, Allah aşkına? Allah madem adil, peki koyun demeyecek mi: "Ya Rabbi, sen beni bunlar diri diri kessin yesin diye mi yarattın? Bu nasıl adalet ki, onun diri diri kesilmesine müsaade ediyor?" Peki buradaki adaleti al, benim yaptığımla kıyas et.

Peki her şey çok adil mi olmalı sanıyorsun? Adil olacaksa, bütün kozlar açık oynanacaksa, o zaman sen et yeme; sonra hiçbir daldan elma koparma, elma da canlı; yumurta yeme, yumurtalar tavuğun malı, sen niye onun malını alıyorsun? Adalet neresinde bunun? İneğin sütünü içme, adalet nerede burada? İnek seni yesin içsin diye yapmadı. Arıların balı senin için yaptığını mı sandın sen amca? Peki benim yaptığımı sen adaletle ölçersen yanılırsın; onun ölçüsünü ne kilo ne metre ölçemez; onun ölçeni farklı Hoca.

Ve bir tez ve öneri olarak, zamandan kazanmak için, marketler mal listesi yapsınlar:

Günümüzde herkesin zamana ihtiyacı var. Ne kadar zamandan kazanabilirse, onun dinlenmek ve ailesine ayıracağı o kadar zamanı var demek olur. Öyle olunca, alışverişte geçen zamanda da zamandan kaybetmemek için, lütfen marketler, amma internete PDF doküman olarak yazsınlar, amma reyonlarının başlarına liste halinde kâğıt bıraksınlar. Ve bu kâğıt ve listelere, 1. reyonda şu mallar var yazsınlar, ve her bir ürünün kenarına kutucuk koysunlar; yine 2. reyonda da şunlar var... Ve alışveriş yapacak kimse, ya bu kâğıtlardan alıp evine götürsün, yahut da sadece internet sayfasında bir adet PDF olarak bulunsun, ve isteyen indirip yazıcıda bassın, veya kendisi liste tutarken notuna yazsın: "1. reyondan şunlar alınacak, ikinciden şunlar" diye. Böylece hem alışverişte alınması gerekenler unutulmamış olur, hem zamandan tasarruf olur, hem de markete lüzumsuz kalabalığın önüne geçilmiş olur. Umarım bunu duyan bir marketçi amca başlatır, ve sonra herkes yapar bunu.


Buradan aşağıda da, önemli gördüğüm hadis ve ayetleri aldım; ahiret ve yeniden dirilme hususunda, ve diğer bazı hususlarda dikkatinizi celbedecek hadisler burada:


"Yedi şey gelip çatmadan önce amellere koşun. Her şeyi unutturan fakirliği mi bekliyorsunuz? Yahut insanı taşkınlığa sevk eden zenginliği mi? Yahut akli melekeyi bozan hastalığı mı? Yahut insanı bunaklaştıran yaşlılığı mı? Yahut insanı bitiren ölümü mü? Yahut Deccal'i mi ki görünmeyen ve beklenen en büyük şerdir? Yoksa kıyameti mi bekliyorsunuz ki o, en büyük ve en acı beladır." (Tirmîzî)

"Ölüyü üç şey takip eder; ikisi geri döner, birisi kalır. Ailesi ve malı geri döner, ameli ise kalır." (Buhâri, Müslim)

"Her nefis ameline karşılık rehindir." (Müddessir: 74/38)

"Asra yemin olsun ki, insan hüsrandadır. Ancak iman edip salih ameller işleyenler, birbirlerine hakkı ve sabrı tavsiye edenler müstesna." (Asr: 103/1-3)

"Beş şeyden önce beş şeyi ganimet (fırsat) bil; ihtiyarlığından önce gençliğini, hastalığından önce sağlığını, fakirliğinden önce zenginliğini, meşguliyetten önce boş vakitlerini ve ölümünden önce hayatını." (Hâkim)

"Kıyamet gününde cehennemliklerin en hafif azap göreni şudur: Adamın ayaklarının altına iki kor parçası konur; bunlardan beyni kaynar. O da cehennem halkının en şiddetli azap göreni olduğunu zanneder. Hâlbuki o en hafif azaptır." (Buhârî)

"Ancak Müslümanlar olarak can verin." (Âl-i İmrân: 3/102)

"Her nefis ölümü tadacaktır." (Âl-i İmrân: 3/185)

"Lezzetleri yenen ölümü çokça anın." (Tirmîzî, İbn Mâce)

"Bu dünyada bir garip yahut bir yolcu gibi ol." (Buhari)

"Bilin ki; âhiret kazancına yer vermeyen dünya hayatı ancak bir oyundur, bir eğlencedir, bir süstür ve aranızda bir öğünüştür. Mallar da, evlatlar da bir çoğalıştır." (Hadid: 57/20)

"Her nerede olursan ol Allah'tan ittikâ et ve kötülüğün arkasından hemen bir iyilik yap ki, bu onu yok etsin. İnsanlara da güzel ahlâk ile muâmele et!" (Tirmizî, Birr, 55/1987)

"Ey îmân edenler! Allah'tan, nasıl korkmak gerekiyorsa öyle korkup gerektiği gibi sakının ve ancak Müslümanlar olarak can verin!" (Âl-i İmrân, 102) âyetinde emredilen hakîkî takvâdır.

"İnsanlardan bana en yakın olanlar, kim ve nerede olursa olsun Allah'a karşı takvâ sâhibi olan müttakîlerdir." buyurdu. (Ahmed, V, 235; Heysemî, Mecmau'z-Zevâid, Beyrut 1988, IX, 22.) Yine Fahr-i Kâinât Efendimiz:

"Şüphesiz benim dostlarım müttakîlerdir." buyurmuştur. (Ebû Dâvûd, Fiten, 1/4242)

"Sana yakîn (ölüm) gelinceye kadar Rabbine kulluğa devâm et!" (el-Hicr, 99)

"Allah Onları Sever, Onlar da Allah'ı Severler." (Mâide: 54)

"Resul'üm! Onlara Söyle: Eğer Allah'ı Seviyorsanız Bana Tâbi Olun ki, Allah da Sizi Sevsin ve Günahlarınızı Bağışlasın." (Âl-i İmrân: 31)

"Beni Seven Cennette Benimle Beraber Olur." (Tirmizî)

"Sizin dostunuz ancak Allah'tır, O'nun Peygamber'idir ve Allah'ın emirlerine boyun eğerek namazlarını kılan, zekâtlarını veren müminlerdir. Kim Allah'ı, O'nun Peygamber'ini ve müminleri dost edinirse bilsin ki galip gelecek olanlar Allah'tan yana olanlardır." (Mâide: 55-56)

"Allah güzeldir, güzeli ve güzelliği sever." buyuruluyor. (Müslim)

"Allah'ın boyası (ile boyanın)!" (Bakara: 138)

"Allah'ın boyasından daha güzel boyası olan kimdir?" (Bakara: 138)

"O gün ki, ne mal fayda verir ne de oğullar... Meğer ki Allah'a tamamen salim ve temiz bir kalp ile gelenler ola." (Şuarâ: 88-89)

"Amellerin en üstünü Allah için sevmek, Allah için buğzetmektir." (Ebu Dâvud)

"Ben her mümine kendisinden daha evlâyım." (Müslim)

"Hiçbir kimse ben kendisine babasından, evladından ve bütün insanlardan daha sevgili oluncaya kadar kâmil mümin olamaz." (Buharî)

"Şu üç haslet kimde bulunursa imanın tadını tatmıştır: Allah'ı ve O'nun Peygamber'ini herkesten ve her şeyden fazla sevmek. Sevdiğini ancak Allah için sevmek. İman ettikten sonra, ateşe atılmaktan nefret eder gibi küfre dönmekten nefret etmek." (Buhârî, Tecrîd-i sarîh: 16)

"O müminler ki, Allah zikredildiği zaman KALPLERİ TİTRER, âyetleri okununca imanları artar, onlar ancak Allah'a tevekkül ederler." (Enfâl: 2)

"Allah bir kimsenin sinesini Müslümanlık için açarsa, o Rabb'inden verilen bir nur üzerindedir. Kalpleri Allah'ı zikretmeye kaskatı olan kimselere ise yazıklar olsun. Onlar apaçık dalâlet içindedirler." (Zümer: 22)

"O kullarım ki, sözü işitip de onun en güzeline uyarlar." Âyet-i kerime'sinde bu mana vardır. (Zümer: 18)

"Vallahi ben, vefatımdan sonra Allah'a şirk koşmanızdan korkmuyorum, fakat nefislerinize uymanızdan korkuyorum." (Buhârî, Tecrîd-i sarîh: 661)

"Kendi yaratılışını unutup, 'bu çürümüş kemikleri kim diriltecek?' diyerek bize misal getirene de ki: 'Onu birinci defa kim yoktan vâr etti ise, işte yine O diriltecektir.'" (Yâ-sîn, 78-79)

Bu âyet, dirilmenin mümkün, hattâ ilk yaratılışa göre daha kolay olduğunu anlatmaktadır. Şu âyetler de aynı mânâyı te'yid etmektedir:

"Biz ilk yaratışta acz mi gösterdik ki, ikinci yaratışta acze düşelim? Hayır, onlar yeni yaratılıştan şübhe içindedirler."

"Bir de şöyle dediler: 'Biz, kemik ve toz yığını olduğumuz vakit mi, gerçekten biz mi, yeni bir yaratılışla diriltileceğiz.' (Ey Resûlüm onlara) söyle; 'İster taş, ister demir olsun, yahut gönlünüzde büyüyen (dağlar ve gökler gibi kuvvetli) herhangi bir yaratık olsun, muhakkak öldürülecek ve dirileceksiniz.' Onlar şöyle diyeceklerdir: 'O halde, öldükten sonra bizi kim diriltip geri çevirecek?' Sen de ki: 'Sizi ilk defa yaratmış olan kudret sâhibi Allah diriltecek...'" (el-İsrâ, 49-51)

"Onlar: 'Allah ölen kimseyi diriltemez' diye en kuvvetli yeminlerle Allah'a yemîn ettiler. Hayır, bu ölüleri diriltmek Allah üzerine gerçekleşen bir vaaddir. Fakat insanların çoğu bilmezler." (en-Nahl, 38)

"Yağmur rahmetinin önünde rüzgârları müjdeci olarak gönderen O Allah'tır. Nihayet bu rüzgârlar buhar ile yüklü, ağır ağır bulutları yüklendiği zaman, bakarsın ki biz, onları ölmüş (kurumuş) memleketlere sevketmişizdir. Böylece o bulutla, o yere su indiririz de o su ile her çeşit meyveleri çıkarırız. İşte bu ölü araziden bitkileri (nebatatı) çıkardığımız gibi, ölüleri de böyle çıkaracağız (dirilteceğiz). Gerektir ki, düşünür ve ibret alırsınız." (el-A'râf, 57)

Dediler ki: "Biz yer (toprağın için) de yok olup gittikten sonra, gerçekten biz mi yeniden yaratılmış olacağız?" Hayır, onlar Rablerine kavuşmayı inkâr edenlerdir. De ki: "Size vekil kılınan ölüm meleği, hayatınıza son verecek, sonra Rabbinize döndürülmüş olacaksınız." (Secde Suresi, 10-11)

Hayır, onlara kendilerinden bir uyarıcı gelmesine şaştılar da, o kâfirler: "Bu şaşılacak bir şey" dediler. "Biz öldüğümüz ve toprak olduğumuz zaman mı (yeniden diriltilecek mişiz)? Bu uzak bir dönüş (iddiasıdır)." Doğrusu Biz, yerin onlardan ne eksilttiğini bilmişizdir. Katımızda (bütün bunları) saklayıp-koruyan bir kitap vardır. (Kaf Suresi, 2-4)

Dediler ki: "Biz kemikler haline geldikten, toprak olup ufalandıktan sonra mı, gerçekten biz mi yeni bir yaratılışla diriltileceğiz?" De ki: "İster taş olun, ister demir." "Ya da göğüslerinizde büyümekte olan (veya büyüttüğünüz) bir yaratık (olun)." "Bizi kim (hayata) geri çevirebilir?" diyecekler. De ki: "Sizi ilk defa yaratan." Bu durumda sana başlarını alaylıca sallayacaklar ve diyecekler ki: "Ne zamanmış o?" De ki: "Umulur ki pek yakında." (İsra Suresi, 49-51)

Bu, şüphesiz, onların ayetlerimizi inkâr etmelerine ve "Biz kemikler haline geldikten, toprak olup ufalandıktan sonra mı, gerçekten biz mi yeni bir yaratılışla diriltileceğiz?" demelerine karşılık cezalarıdır. Görmüyorlar mı; gökleri ve yeri yaratan Allah, onların benzerini yaratmaya gücü yeter ve onlar için kendisinde şüphe olmayan bir süre (ecel) kılmıştır. Zulmedenler ise ancak inkârda ayak direttiler. (İsra Suresi, 98-99)

Hz. Peygamber de çeşitli hadislerinde, öldükten sonra tekrar diriltme konusunda bilgi vermiştir. O bir hadiste şöyle buyurmuştur: "İnsanın kuyruk sokumu kemiği dışındaki her şeyi, ölümünden sonra çürüyüp yok olacaktır. Kıyamet günü tekrar diriltme bu çürümeyen parçadan olacaktır." (Buharî, "Tefsîr", 39/3; Müslim, "Fiten", 141, 142)

Yine bu konudaki hadislerde kıyamet gününde bütün insanların diriltileceği, kabirden de ilk defa Hz. Muhammed'in kalkacağı bildirilmektedir. (Buharî, "Tefsîr", 39/3; İbn Mace, "Cenaiz", 58)


--oOo---


أَللَّهُمَّ أَرِنَا الْحَقَّ حَقاً وَ ارْزُقْنَا اتِّبَاعَهْ وَ أَرِنَا الْبَاطِلَ بَاطِلاً وَ ارْزُقْنَا اجْتِنَابَهْ

"Allahım! Bizlere, hakkı Hak gösterip ona tabi olmayı, bâtılı da Bâtıl gösterip ondan yüz çevirmeyi nasib eyle..!"

وَآخِرُ دَعْوَاهُمْ أَنِ الْحَمْدُ لِلّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ

Ve âhıru da'vâhum enil hamdulillâhi rabbil âlemîne,
Âmiyn.
Elfatiha maassalavat.

سُبْحاَنَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ، أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلهَ إِلاَّ أَنْتَ، أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ

Sübhâneke Allahümme ve bihamdik, eşhedü en lâ ilâhe illâ ent, estağfirullahe ve etûbu ileyk.

--OoO--

Kar©glan
Başağaçlı Raşit Tunca
Schrems, 4 Mart 2017 Cumartesi

Original Kar © glan

]]>
Velbeasü - Öldükten Sonra Dirilmek

(Kar©glan'ın 4 Mart 2017 Vaazı)


وَلِلّهِ الْمَشْرِقُ وَالْمَغْرِبُ فَأَيْنَمَا تُوَلُّواْ فَثَمَّ وَجْهُ اللّهِ إِنَّ اللّهَ وَاسِعٌ عَلِيمٌ

Ve lillâhil meşriku vel magribu fe eynemâ tuvellû fe semme vechullâh(vechullâhi) innallâhe vâsiun alîm(alîmun).

Ve doğu da Allah'ındır, batı da. Artık hangi tarafa dönerseniz dönün, Allah'ın Vechi (Zat'ı) işte oradadır. Muhakkak ki Allah Vâsi'dir (rahmeti ve lütfu geniştir, her şeyi ilmi ile kuşatandır).

Sadakallahul Aziym — BAKARA Suresi, 115. ayet

Ve iz kâle ibrâhîmu rabbî erinî keyfe tuhyil mevtâ kâle e ve lem tu'min kâle belâ ve lâkin li yatmainne kalbî kâle fe huz erbeaten minet tayri fe surhunne ileyke summec'al alâ kulli cebelin minhunne cuz'en summed'uhunne ye'tîneke sa'yâ(sa'yen), va'lem ennallâhe azîzun hakîm.

Meali:

Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim

Hani İbrahim, "Rabbim! Bana ölüleri nasıl dirilttiğini göster" demişti. (Allah ona) "İnanmıyor musun?" deyince, "Hayır (inandım), ancak kalbimin tatmin olması için" demişti. "Öyleyse dört kuş tut. Onları kendine alıştır. Sonra onları parçalayıp her bir parçasını bir dağın üzerine bırak. Sonra da onları çağır. Sana uçarak gelirler. Bil ki, şüphesiz Allah mutlak güç sahibidir, hüküm ve hikmet sahibidir."

Sadakallahul Aziym — BAKARA Suresi, 260. ayet

أَمْوَاتٌ غَيْرُ أَحْيَاء وَمَا يَشْعُرُونَ أَيَّانَ يُبْعَثُونَ

Emvâtun gayru ahyâin, ve mâ yeş'urûne eyyâne yub'asûn.

Meali:

Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim

Ölüm ile yaşamak farklı şeyler değildir; ancak ölenler, sadece ne zaman tekrar dirileceklerini bilmezler. (Yaşayanlar da ne zaman öleceklerini bilmezler.)

Sadakallahul Aziym — NAHL Suresi, 21. ayet


Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:

"Nasıl yaşarsanız öyle ölürsünüz, nasıl ölürseniz öyle haşrolunursunuz, nasıl haşrolursanız öyle diriltilirsiniz, o hal üzere cennet veya cehenneme sevkedilirsiniz."

(Hadis-i Şerif — Buharî, "Rikak", 45; Müslim, "Cennet", 55-59; Münâvî, Feyzü'l-Kadîr; Aliyyülkârî, Mirkâtü'l-mefâtîh)

Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:

"Her kul öldüğü hal (amel) üzere diriltilir."

(Hadis-i Şerif — Müslim, Cennet, 83)

"Allâhumme salli alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ salleyte alâ ibrâhîme ve alâ âli ibrâhîme inneke hamîdun mecîd."
"Allâhumme bârik alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ bârakte alâ ibrahîme ve alâ âli ibrâhîme inneke hamîdun mecîd."

Yolculuğumuza başlıyoruz:

كَيْفَ تَكْفُرُونَ بِاللَّهِ وَكُنتُمْ أَمْوَاتاً فَأَحْيَاكُمْ ثُمَّ يُمِيتُكُمْ ثُمَّ يُحْيِيكُمْ ثُمَّ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ

Keyfe tekfurûne billâhi ve kuntum emvâten fe ahyâkum, summe yumîtukum summe yuhyîkum summe ileyhi turceûn.

Meali:

Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim

Siz cansız (henüz yok) iken sizi dirilten (dünyaya getiren) Allah'ı nasıl inkâr ediyorsunuz? Sonra sizleri öldürüp, sonra yeniden diriltecektir. En sonunda O'na döndürüleceksiniz.

Sadakallahul Aziym — BAKARA Suresi, 28. ayet

إِنَّ اللّهَ لَهُ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ يُحْيِي وَيُمِيتُ وَمَا لَكُم مِّن دُونِ اللّهِ مِن وَلِيٍّ وَلاَ نَصِيرٍ

İnnallâhe lehu mulkus semâvâti vel ard(ardı), yuhyî ve yumît(yumîtu), ve mâ lekum min dûnillâhi min veliyyin ve lâ nasîr.

Meali:

Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim

Göklerin ve yerin mülkü ve hükümranlığı yalnız Allah'ındır. O diriltir ve öldürür. Sizin için Allah'tan başka ne bir dost ne de bir yardımcı vardır.

Sadakallahul Aziym — TEVBE Suresi, 116. ayet


Dişi Yıldız ve Erkek Yıldız

Güneş Makamına Çıkan Sofilerimize Özel Ders:

Muhammed için "iki cihanın güneşi" lakabı vardır. Öyle olunca yine Yusuf, 11 yıldız ve güneş ve ayın kendisine secde ettiğini görüyor. Yani öyle bir yıldız ki Yusuf, ona bağlı başka bir yıldız ve 11 tanede gezegenden oluşuyor demek olur. Bu yine yani, bir sistem ve iki yıldız; fakat birisi diğerinin aksesinde dönen yıldız, yani galaksi demek olur. Yani Yusuf bir galaksiyi temsil ediyor. Birden fazla yıldızı olan sistemlere galaksi denilir. Ve o galakside de aynı bizim dünyamız gibi bir dünya var; var 12 gezegenli, ve ayrıca güneş ve ay var. Ay var demek dünyası da var demek olur. Yani yaşanabilen bir dünyası olan bir galaksi sistemi; yani erkek yıldız demek, o çarkı çeviren yıldız demek, yani sistemin ona bağlı olduğu ana yıldız demek olur. Yani Yakub ve çocukları Yusuf'un sistemine bağlı demek olur bu. Yani yine dişi yıldıza gelince, yani aynen Jüpiter gibi etrafında ayları olan gezegen demek olur; yani sönük yıldız demek, yani gezegen demek işte. Dişi yıldız demek olur öyle olunca. Herkesin ya bir yıldızı vardır, ya da gezegeni. Bir yıldız hatta öyle ki, diyor ki bir tane iman etmiş ashabı olmayan peygamberler yıldızlar var; yani imanlı ümmeti olmayan peygamber, yani tek yıldız, gezegeni yok. Yani bunlar da galaksi içindeki tek yıldızlardır.

Mesela Türklerden örnek verirsek: Demet Akalın bir yıldız ve star olunca, onun kocası demek, ona bağlı ay ve hatta bir de ondan olma Hira bebek; yani Demet dişi yıldız olunca, yani bir gezegen demek, tabi olduğu bir yıldız var. Ve onun kocası Okan, o dişi yıldızın etrafında dönen uydusu demek olur. Ve Okan TIR'cı olunca, bunların sistemi Süleyman yıldızına bağlı olduğu görülür. Çünkü atların peygamberi Hz. Süleyman, salma atları olan Hz. Süleyman; yani Köpek Yıldızı'na bağlı, yani Sirius'a bağlı. Ve orada da kocası Okan'dan olma Hira olunca, Hira da Okan'ın etrafındaki, ondan kopan bir dağ veya kaya; ve gezegenin uydusunun da ayrıca uydusu var demek olur. Bunu neden açıkladım? Çünkü bizim zikir tesbihimizde iki tane çark sistemi var, ve bir de sistem içinde onlu gruplara ayırıyoruz. Ve bizim sistemimizde her grup, onlu kümeden oluşmakta. Yani bizim galaksimizde bize tabi olan dişi yıldızlar, bir adet ana yıldıza bağlı, ve onlu küme halinde. Ve tesbihimizin 3 ara müezzini var, ve üç köpek yıldızı var demek olur. Yani Sirius sistemi iki köpek yıldızlı sistem; yani Türklerin kullandığı tesbih sisteminde iki ara müezzini var, onların bağlı olduğu eski sistemde Sirius vardı; iki köpek yıldızlı sistem, Davud ve Süleyman yani. Ve Züleyha hesaba katılmaz idi; dişi köpek yıldızı hesaba katılmaz idi. Ve fakat bizimki ise tesbihimizde üç müezzin var; üç köpek yıldızlı sistem. Ve öyle olunca, bizim sistemimizdekilerin üçer adet köpek dişi var demek olur. Yani dört ön kesici dişlerin yan taraflarında, üçer adet simetrik olarak köpek dişi var demek olur. Öyle olunca toplam alt üst hesap edince, iki sağ alt ve üst, iki de sol; dört tane eder. Yani eski Muhammed sistemi ise iki yıldızlı tek Sirius; bizimki ise iki erkek bir dişi köpek yıldızı olan Siriuslu sistem demek olur. Yani bunun manası da: Her grupta, her yüz kişiden iki tanesi Davud, iki tane Süleyman ve iki tane de Züleyha'yı içine alan grup olan sistem, bir küme demek olur. Yani üst çene ve bir de aynısı alt çene. Ve tesbihimizde bu onlu gruplardan sonra ise, bu onlu ilk grubun başına bağlı olan bir adet onlu çark vardır ve bu da 12 boncuktan oluşur. Ve bu da demek olur: Toplam 100 olunca, 10 tane 10'lu var, ve bu on tane onluyu çeviren tek bir yıldız var; mesela Demet gibi, bilmem Rihanna gibi bir yıldız, yahut Mustafa İslamoğlu, bilmem Mehmet Ali Bulut gibi etrafında 100 kişiyi toplayan kimse; 10 tane 10'luyu çevirebilen tek yıldız. Ve sonra bunlardan ise tam 12 tane var; dört mevsimde de 12 tane çarpı 4 = 48 adet demek olur. Ve bu her 48'i çeviren yıldız da yine tesbihimizin tepesinde imamenin üstünde çarktaki boncuklar da 12 tane. Ve bunlardan birisi ise, bu sistemin tamamını döndüren mevsim rengi sarık sahibi olacak tesbihimizin, sarıklı boncuğunu temsil eden askerimiz demek olur. Ve biz eğer şimdi baharda isek, ve bahardan yaza geçeceğimiz için, sistemin takip edeceği yıldız olarak, mesela yaz burçlu Sibel Can dedim; ve artık sarık Sibel'e verildi demek olur. Ve bahardan yaza kadar, o görev ve kırmızı sarık Sibel'in demek olur. O sene ve o baharda, sadece en çok "Sibel, Sibel, Sibel" denmeli ki, sistem bahardan yaza varsın demek gibi yani...


Kâinata Fatiha Olabilmek

Diyorsun ki:
Ne duamsın ne bedduam.
:Kirmizi-ISIK_S
Ey Yâr!
Ben sana duaya daha yeni başlamışken,
sen ise beni dualarından da mahrum ediyorsun.
Biz seninle ne kadar zıt kutuplardayız ki,
ben yansam sen beni soğut,
sen yansan ben seni soğutayım tarzı.
Sen tam bana göresin amma...
-_Pfeils-Red
Dedim ki artık cemre toprakta,
ve toprak ise bahar yağmurlarına hasret artık.
Ben gök olup üstüne yağayım dedim,
emtarların olup üsten yağayım; sen yemyeşil yeşer ey sevgili.
Bırak duandan çıkarmayı beni, bir an bile unutmana izin yok sana.
Ağla şimdi, ağlaaaa içten içe ağla ki gözlerinden emtarların süzülsün, toprağı ince ince sulasın.
Allah'ım, baharda yağan ve yağacak olan emtarların adedince Muhammed'e ve ehline ve
Mehdi ve ehline salat selam eyle.
Aramayanlar yolda kaldı, sen aramaya devam et.
MECNUNLUĞUN SIRRI: Kaybedince, gerçekte kazanmakta yatıyor ey sevgili.
Gece gündüzü bilesin diye var, kötü iyiyi arayıp bulasın diye var.
Beni bulsan, Yusuf'u bulanlar 15 kuruşa sattılar.
Anla beni sevgili, böyle çok tatlı.
İnan, beni bulsan 15 kuruş değerimiz olmaz,
yemin olsun olmaz.
Ara, çalış işte; bir gün Yüce Rab
Züleyha'yı Yusuf'a yazacaktır,
Elini eline, gönlünü gönlüne verecektir.
İnan bana, bu Yüce Rab öyle zalim değil.
Züleyha'yı Yusuf'a kavuşturana iman et sen,
Leyla'yı Mecnun'dan ayırana değil.
Buradaki tılsımı çözdünse, SIRANI beklemek en büyük nimet, anla.
-_Pfeils-Red
Diyorsun ki ey Yâr:
:Kirmizi-ISIK_S
"Bazen soğuk bir duş gerek,
Kendine gelebilmek için.
Bazen büyük bir ihanet gerek,
Gerçeği görebilmek için.
Bazen de insan dibe vurmalı,
Yukarı çıkabilmek için.
Ey gönlüm, sen inanmasan da;
Bazen bitirmek gerek,
Yeniden başlayabilmek için."
:Kirmizi-ISIK_S
3 Kulhü'den sonra Fatiha'yı okumaktır o.

Her bitişten sonra başa dönebilmektir o, sevgili.
Bil ki sensiz de olmaz, Fatihasız da.
:Kirmizi-ISIK_S
Bu Fatiha nasıl bir delikanlı ki,
ölüye Fatiha, diriye Fatiha;
Sübhaneke'ye Fatiha, Yasin Suresi'ne Fatiha.
Her namaz, her namaz önce Fatiha.
Koskoca Bakara'ya da Fatiha,
En küçük Kevser Suresi'ne de Fatiha.
Bu delikanlı kim ki acaba?
Namazda Rabbin huzurunda duruşta,
Bütün Kur'an'a ve hem kâinata koca olmuş.
Kim ki acep O?


Yukarıdaki ayette diyor ki Hz. İbrahim'e Allah: "Nasıl yeniden dirilteceğimi görmek için, ey İbrahim, bir kuş al, ona kendini tanıt önce, sonra onları istersen parça pincik et, şikir şikir ez, ve dört dağa dağıt, sonra gel dur ve çağır onu; Rabbin onu sana geri döndürecektir, o sana uçup gelecektir" diyor Yüce Rab. Rabbimiz yaratmanın her türlüsünü bilirken, öldükten sonra diriltilemeyeceğimizi mi sanırsınız? Halbuki diyor ki parça pincik olsa bile, zaten onları parçalardan toplayıp meydana getiren, bir daha toplayıp meydana getirmeye kadirdir diyor. Ve kâfir, Tanrı parçacığı arıyor ki, bulsa onu ne yapacak bilir misiniz ki? Rabbinin hükmünü imha edip de kendine yasaksız bir dünya icat etmek için. Halbuki dedik ki: 10 tane aşerei mübeşşere vardır ki, bunlar daha dünyadayken cennetle müjdelenen on gruptur dedik. Ve bunların cibilliyatlarında birisi hıyar ve benzeri; pişirilince bozulup, insana yarar vereceğine zarar veren yiyecek haline döndüklerini anlattık. Ve bundan az bir süre sonra, hıyar pişiren teyzeler türedi. Neden? Yine maksat, gafirin Allah'a isyanına ortak olmak. Lan gafil Müslüman, senin hiç mi bir şeyden haberin yok? Sen Mehdi'den habersiz misin? Bak, Mehdi "bunlar pişmez" diyor. Fakat bunların pişmemesi, Mehdi dediği için değil; Allah'ın onlara ateş ve cehennem görmeyecek bir tabiat koymuşken, sen kime hizmet ediyorsun da hıyar pişiriyorsun, karpuz kavun pişiriyorsun gafil? Kavun, karpuz ve hıyar pişmez; soğuk tabiatlı yiyeceklerdir onlar, serin tabiatlı yiyeceklerdir onlar; serin ve serinletici. Hani Ağustos'un 15'i olunca, ortalık sıcaktan kavrulunca, ortalığı serinletecek karpuz ararsın amma, o olmasaydı, için nasıl serinleyecekti? Yine ayranlı cacık yersin, nasıl da susuzluğunu keser değil mi? Ağustos'un 15'inde bir de pekmez şerbeti iç, bak için nasıl yanacak değil mi? Sana biz sadece yasayı gösteriyoruz gafil; yasayı koyan ben değilim. Bazısı bizimle mehdilik savaşı verdiğinden dediğimize itiraz edip tersini yapıyor; bazısı gafillikten, bazısı da işte Allah'a düşmanlığından. Ya sen ey Müslüman, ya mümin, sen niye yapıyorsun gafil? Sen niye? Bir söyle bana.

Ve Allah işte, öldükten sonra tekrar beas etme kuralı koymuş ki, diyor ki: Parçaların, parça pincik dağılsa, biz onları yine bir araya getiririz.

Bak mesela Ahmet Amca'ya dün Almanya'dan misafir geldi, ve misafir çikolata getirmiş. Çikolatanın maddesi kakao, ta Brezilya'dan Almanya'ya gelmiş, orada sürmelik ya da yemelik çikolata yapılmış. Ve sen de Ahmet Amca'ya gittin; Ahmet Amca sana da ikram olarak o çikolatadan verdi, sen de yedin. Bak, nasip meselesi denen şeye bak: Senin bir parçan ta Brezilya'ya düşmüş, fakat Allah onu Ahmet Amca'nın misafirinin evine vermiş, o da Almanya'dan kalkıp gelip Ahmet Amca'ya misafir gelmiş, ve Ahmet Amca'ya o çikolatayı bırakmış. Ve Ahmet Amca'nın evinde yıllar dursa durur; amma sen gidip onu yiyince, parçan sana haşroldu, sende toplandı. Bak, o parça sende beas oldu, can buldu. Bundan birkaç ay önce, daha Brezilya'da bir çiçekti belki; amma serüveni kemal buldu, ve sende lokma oldu, ve senin bedenin onu senin parçana çevirdi.

Bak, bundaki beas olma, yani yeniden dirilmeyi anladınsa; seni denizlerin dibine atsalar da, Allah seni oradan alıp gelip yeni bir bedende haşredip tekrar beas eder. Hatta olmadı, bu sefer Ahmet yapar, yahut Fatma yapar, can verir; anladın mı güzel kardeşim? Ve Matrix filminde, o hani son bölümde, Neo Tanrı'yla, yazılımı yazanla görüşmeye gidiyor; ve o sıralarda Deccal zıvanadan çıkmıştır, ondan kurtulmak için, ve bütün yaratılanlarla sulh ilan etmek için, işte yazılımı yazan ve sistemin sahibi, veya Tanrı'yla görüşmeye gider Matrix. Ve orada onun askerleri, yani Tanrı parçaları birleşir ve bir baş meydana getirirler; ve o baş ve baştaki dili oluştururlar. Ve o Neo ile Matrix'le konuşur, ve ona Deccal'i öldürme görevini verir. Ve yani parçalar kafayı meydana getirir; kafa yani, hani Rahman Suresi'nde var ya:

كُلُّ مَنْ عَلَيْهَا فَانٍ  وَيَبْقَى وَجْهُ رَبِّكَ ذُو الْجَلَالِ وَالْإِكْرَامِ

Kullu men aleyhâ fân, Ve yebkâ vechu rabbike zûl celâli vel ikrâm.

Meali:

Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim

Bütün kişiler (insanlar ve cinler) yok olsa bile, celâl ve ikram sahibi Rabbinin Vechi (Yüzü veya Kafası) bâki kalacaktır.

Sadakallahul Aziym — RAHMÂN Suresi, 26-27. ayet

Hz. Hüseyin'in başı nerede? Neden bedeninden ayrıldı? Yine Hz. Yahya'nın başı nerede? Neden gövdesinden ayrıldı? Ve kâinatın sureti Hz. Âdem'in suretinde; ve Hz. Âdem'i ise Allahu Teâlâ zâtının suretinde yarattığını buyuruyor bir hadiste. Öyle olunca, bu iki kafa neden saklandı? Neden sadece kafaları kaldı? Yine bazı kimselerin giyotinle başlarının kesilme sebebi ne? Neden yani? Herkes yok olursa, onların başları mı bu kâinatı yeniden var etmek için kullanılacak? Yani o Matrix'teki parçalardan oluşan kafa gibi, Allahu Teâlâ yine hükmetmek için o kafaları kullanabilir. Yani ana motor, hafıza; kâinatın bilgisi beyinde kayıtlı. Ve öyle olunca, ve dedik ki: Allah, Ahmet Amca ile Mehmet Amca'yı doyurur; Mehmet Amca da terzidir, Ahmet Amca'yı giydirir. Ve Allah onunla onu, öbürü ile diğerini besler, giydirir dedik. Ve öyle olunca da kâinatta eğer o kıyamet saati ile yok edilince, bir kafadan bütün kâinata hükmedip tekrar onu, o bilgileri meydana getirir. Haşa, Allah'ın buna ihtiyacı mı var dersek; Allah bazı şeylere yasalar koymuş. Ekmek yememiz için nasıl buğday ekmeye biçmeye ihtiyaç varsa, belki de kâinatın yeniden halk olması için buna ihtiyaç vardır; öyle bir yasası vardır belki de onun da.


---oOo---

Popülasyonu Korumak Bahsi

Tırnak 255 hücreden oluşuyorsa mesela, bu 356 olunca fazla, 355 olunca eksik; öyle olunca, tırnak Hak Teâlâ'nın yarattığı en güzel suretinde, eğer 255 hücreden oluşacaksa oluyorsa, ona bir fazla şapka takalım, yanına don giydirelim olmaz; yok, 255 hücre ve bitti.

Yani Hz. Nuh gemiye aslan, kaplan, kedi, tilki, bilmem tıs tıs aldı; ama bunlar öyle bir halde olacak ki, tilki ne tavuğu ne de yumurtalarını yemeyecek, aslan da geyiği yemeyecek. Çünkü hepsinden ikişer tane var. Peki bunlar altı ay ne yedi? Bunlar ne ile doydu? Hem de gemiden inince de, serbest bırakınca, yine aslan kaplan geyiği, daha üremeden yiyip bitirmeyecek. Yeni gezegende iki tane geyik var; biri dişi, biri erkek.

Peki popülasyon nedir o zaman? Anladınız mı? Yani Nuh ilmi, ne yüce bir ilimdir ki dünyada Hristiyan'ını, Yahudi'sini, bilmem Mecusi'sini, Kürt'ü, Türk'ü kavga ettirmeden idare edebilmek. Haydi Nuh'a gidiyoruz çocuklar; Nuh Dede'ye yalvaralım da bu ilmi bize öğretsin. Vallahi o ilim yalnızca onda saklı; ben de hiç bilmiyorum, meğer Nuh'un melekeleri bana söylerse, ben de size öğretirim. Herkes bu geceler, gündüzlerde Nuh Dede'den istesin, yalvarsın: "Ey Nuh Dede, sen bu işi nasıl yaptın, başardın? Ya bana ya da Mehdi askerine göster ki bilelim" diye.


---oOo---

Bizim geçen yazdığımız, bazılarının "cennetin her kapısından çağrılacak" hikmeti gereği, Mehdi'nin, cennetin dünya şubesi olan bütün kadınların rahminden çağrılıp, o dilediğinden girebilir ve çocuk olarak doğar deyince, bizim bu sözümüzün yanlış olduğunu anlatmak için M. Hoca diyor ki:

"Bir hırsız senelerce çalsa çırpsa, bunu meslek edinse bile, bir gün ona 'senin yaptığını sana yapsalar, ne dersin?' dese, o ondan çalınmasını istemeyecektir" diyor M. Hoca. Yani "senin o yaptığını sana veya seninkilere yapsalar razı gelir misin?" diyor.

Ben de şöyle cevap veren: Sen et yiyorsun, kesip tavuk yiyorsun, kesip koyun yiyorsun. Peki yarın dersek ki sana: "Sen çok yedin, artık bizler şimdi seni kesip yiyeceğiz" dersek, sen razı gelir misin? Sen de razı gelmezsin. Benim yaptığım kötü ise, sen niye biberi koparıp yiyorsun? Bunun adalet neresinde, Allah aşkına? Allah madem adil, peki koyun demeyecek mi: "Ya Rabbi, sen beni bunlar diri diri kessin yesin diye mi yarattın? Bu nasıl adalet ki, onun diri diri kesilmesine müsaade ediyor?" Peki buradaki adaleti al, benim yaptığımla kıyas et.

Peki her şey çok adil mi olmalı sanıyorsun? Adil olacaksa, bütün kozlar açık oynanacaksa, o zaman sen et yeme; sonra hiçbir daldan elma koparma, elma da canlı; yumurta yeme, yumurtalar tavuğun malı, sen niye onun malını alıyorsun? Adalet neresinde bunun? İneğin sütünü içme, adalet nerede burada? İnek seni yesin içsin diye yapmadı. Arıların balı senin için yaptığını mı sandın sen amca? Peki benim yaptığımı sen adaletle ölçersen yanılırsın; onun ölçüsünü ne kilo ne metre ölçemez; onun ölçeni farklı Hoca.

Ve bir tez ve öneri olarak, zamandan kazanmak için, marketler mal listesi yapsınlar:

Günümüzde herkesin zamana ihtiyacı var. Ne kadar zamandan kazanabilirse, onun dinlenmek ve ailesine ayıracağı o kadar zamanı var demek olur. Öyle olunca, alışverişte geçen zamanda da zamandan kaybetmemek için, lütfen marketler, amma internete PDF doküman olarak yazsınlar, amma reyonlarının başlarına liste halinde kâğıt bıraksınlar. Ve bu kâğıt ve listelere, 1. reyonda şu mallar var yazsınlar, ve her bir ürünün kenarına kutucuk koysunlar; yine 2. reyonda da şunlar var... Ve alışveriş yapacak kimse, ya bu kâğıtlardan alıp evine götürsün, yahut da sadece internet sayfasında bir adet PDF olarak bulunsun, ve isteyen indirip yazıcıda bassın, veya kendisi liste tutarken notuna yazsın: "1. reyondan şunlar alınacak, ikinciden şunlar" diye. Böylece hem alışverişte alınması gerekenler unutulmamış olur, hem zamandan tasarruf olur, hem de markete lüzumsuz kalabalığın önüne geçilmiş olur. Umarım bunu duyan bir marketçi amca başlatır, ve sonra herkes yapar bunu.


Buradan aşağıda da, önemli gördüğüm hadis ve ayetleri aldım; ahiret ve yeniden dirilme hususunda, ve diğer bazı hususlarda dikkatinizi celbedecek hadisler burada:


"Yedi şey gelip çatmadan önce amellere koşun. Her şeyi unutturan fakirliği mi bekliyorsunuz? Yahut insanı taşkınlığa sevk eden zenginliği mi? Yahut akli melekeyi bozan hastalığı mı? Yahut insanı bunaklaştıran yaşlılığı mı? Yahut insanı bitiren ölümü mü? Yahut Deccal'i mi ki görünmeyen ve beklenen en büyük şerdir? Yoksa kıyameti mi bekliyorsunuz ki o, en büyük ve en acı beladır." (Tirmîzî)

"Ölüyü üç şey takip eder; ikisi geri döner, birisi kalır. Ailesi ve malı geri döner, ameli ise kalır." (Buhâri, Müslim)

"Her nefis ameline karşılık rehindir." (Müddessir: 74/38)

"Asra yemin olsun ki, insan hüsrandadır. Ancak iman edip salih ameller işleyenler, birbirlerine hakkı ve sabrı tavsiye edenler müstesna." (Asr: 103/1-3)

"Beş şeyden önce beş şeyi ganimet (fırsat) bil; ihtiyarlığından önce gençliğini, hastalığından önce sağlığını, fakirliğinden önce zenginliğini, meşguliyetten önce boş vakitlerini ve ölümünden önce hayatını." (Hâkim)

"Kıyamet gününde cehennemliklerin en hafif azap göreni şudur: Adamın ayaklarının altına iki kor parçası konur; bunlardan beyni kaynar. O da cehennem halkının en şiddetli azap göreni olduğunu zanneder. Hâlbuki o en hafif azaptır." (Buhârî)

"Ancak Müslümanlar olarak can verin." (Âl-i İmrân: 3/102)

"Her nefis ölümü tadacaktır." (Âl-i İmrân: 3/185)

"Lezzetleri yenen ölümü çokça anın." (Tirmîzî, İbn Mâce)

"Bu dünyada bir garip yahut bir yolcu gibi ol." (Buhari)

"Bilin ki; âhiret kazancına yer vermeyen dünya hayatı ancak bir oyundur, bir eğlencedir, bir süstür ve aranızda bir öğünüştür. Mallar da, evlatlar da bir çoğalıştır." (Hadid: 57/20)

"Her nerede olursan ol Allah'tan ittikâ et ve kötülüğün arkasından hemen bir iyilik yap ki, bu onu yok etsin. İnsanlara da güzel ahlâk ile muâmele et!" (Tirmizî, Birr, 55/1987)

"Ey îmân edenler! Allah'tan, nasıl korkmak gerekiyorsa öyle korkup gerektiği gibi sakının ve ancak Müslümanlar olarak can verin!" (Âl-i İmrân, 102) âyetinde emredilen hakîkî takvâdır.

"İnsanlardan bana en yakın olanlar, kim ve nerede olursa olsun Allah'a karşı takvâ sâhibi olan müttakîlerdir." buyurdu. (Ahmed, V, 235; Heysemî, Mecmau'z-Zevâid, Beyrut 1988, IX, 22.) Yine Fahr-i Kâinât Efendimiz:

"Şüphesiz benim dostlarım müttakîlerdir." buyurmuştur. (Ebû Dâvûd, Fiten, 1/4242)

"Sana yakîn (ölüm) gelinceye kadar Rabbine kulluğa devâm et!" (el-Hicr, 99)

"Allah Onları Sever, Onlar da Allah'ı Severler." (Mâide: 54)

"Resul'üm! Onlara Söyle: Eğer Allah'ı Seviyorsanız Bana Tâbi Olun ki, Allah da Sizi Sevsin ve Günahlarınızı Bağışlasın." (Âl-i İmrân: 31)

"Beni Seven Cennette Benimle Beraber Olur." (Tirmizî)

"Sizin dostunuz ancak Allah'tır, O'nun Peygamber'idir ve Allah'ın emirlerine boyun eğerek namazlarını kılan, zekâtlarını veren müminlerdir. Kim Allah'ı, O'nun Peygamber'ini ve müminleri dost edinirse bilsin ki galip gelecek olanlar Allah'tan yana olanlardır." (Mâide: 55-56)

"Allah güzeldir, güzeli ve güzelliği sever." buyuruluyor. (Müslim)

"Allah'ın boyası (ile boyanın)!" (Bakara: 138)

"Allah'ın boyasından daha güzel boyası olan kimdir?" (Bakara: 138)

"O gün ki, ne mal fayda verir ne de oğullar... Meğer ki Allah'a tamamen salim ve temiz bir kalp ile gelenler ola." (Şuarâ: 88-89)

"Amellerin en üstünü Allah için sevmek, Allah için buğzetmektir." (Ebu Dâvud)

"Ben her mümine kendisinden daha evlâyım." (Müslim)

"Hiçbir kimse ben kendisine babasından, evladından ve bütün insanlardan daha sevgili oluncaya kadar kâmil mümin olamaz." (Buharî)

"Şu üç haslet kimde bulunursa imanın tadını tatmıştır: Allah'ı ve O'nun Peygamber'ini herkesten ve her şeyden fazla sevmek. Sevdiğini ancak Allah için sevmek. İman ettikten sonra, ateşe atılmaktan nefret eder gibi küfre dönmekten nefret etmek." (Buhârî, Tecrîd-i sarîh: 16)

"O müminler ki, Allah zikredildiği zaman KALPLERİ TİTRER, âyetleri okununca imanları artar, onlar ancak Allah'a tevekkül ederler." (Enfâl: 2)

"Allah bir kimsenin sinesini Müslümanlık için açarsa, o Rabb'inden verilen bir nur üzerindedir. Kalpleri Allah'ı zikretmeye kaskatı olan kimselere ise yazıklar olsun. Onlar apaçık dalâlet içindedirler." (Zümer: 22)

"O kullarım ki, sözü işitip de onun en güzeline uyarlar." Âyet-i kerime'sinde bu mana vardır. (Zümer: 18)

"Vallahi ben, vefatımdan sonra Allah'a şirk koşmanızdan korkmuyorum, fakat nefislerinize uymanızdan korkuyorum." (Buhârî, Tecrîd-i sarîh: 661)

"Kendi yaratılışını unutup, 'bu çürümüş kemikleri kim diriltecek?' diyerek bize misal getirene de ki: 'Onu birinci defa kim yoktan vâr etti ise, işte yine O diriltecektir.'" (Yâ-sîn, 78-79)

Bu âyet, dirilmenin mümkün, hattâ ilk yaratılışa göre daha kolay olduğunu anlatmaktadır. Şu âyetler de aynı mânâyı te'yid etmektedir:

"Biz ilk yaratışta acz mi gösterdik ki, ikinci yaratışta acze düşelim? Hayır, onlar yeni yaratılıştan şübhe içindedirler."

"Bir de şöyle dediler: 'Biz, kemik ve toz yığını olduğumuz vakit mi, gerçekten biz mi, yeni bir yaratılışla diriltileceğiz.' (Ey Resûlüm onlara) söyle; 'İster taş, ister demir olsun, yahut gönlünüzde büyüyen (dağlar ve gökler gibi kuvvetli) herhangi bir yaratık olsun, muhakkak öldürülecek ve dirileceksiniz.' Onlar şöyle diyeceklerdir: 'O halde, öldükten sonra bizi kim diriltip geri çevirecek?' Sen de ki: 'Sizi ilk defa yaratmış olan kudret sâhibi Allah diriltecek...'" (el-İsrâ, 49-51)

"Onlar: 'Allah ölen kimseyi diriltemez' diye en kuvvetli yeminlerle Allah'a yemîn ettiler. Hayır, bu ölüleri diriltmek Allah üzerine gerçekleşen bir vaaddir. Fakat insanların çoğu bilmezler." (en-Nahl, 38)

"Yağmur rahmetinin önünde rüzgârları müjdeci olarak gönderen O Allah'tır. Nihayet bu rüzgârlar buhar ile yüklü, ağır ağır bulutları yüklendiği zaman, bakarsın ki biz, onları ölmüş (kurumuş) memleketlere sevketmişizdir. Böylece o bulutla, o yere su indiririz de o su ile her çeşit meyveleri çıkarırız. İşte bu ölü araziden bitkileri (nebatatı) çıkardığımız gibi, ölüleri de böyle çıkaracağız (dirilteceğiz). Gerektir ki, düşünür ve ibret alırsınız." (el-A'râf, 57)

Dediler ki: "Biz yer (toprağın için) de yok olup gittikten sonra, gerçekten biz mi yeniden yaratılmış olacağız?" Hayır, onlar Rablerine kavuşmayı inkâr edenlerdir. De ki: "Size vekil kılınan ölüm meleği, hayatınıza son verecek, sonra Rabbinize döndürülmüş olacaksınız." (Secde Suresi, 10-11)

Hayır, onlara kendilerinden bir uyarıcı gelmesine şaştılar da, o kâfirler: "Bu şaşılacak bir şey" dediler. "Biz öldüğümüz ve toprak olduğumuz zaman mı (yeniden diriltilecek mişiz)? Bu uzak bir dönüş (iddiasıdır)." Doğrusu Biz, yerin onlardan ne eksilttiğini bilmişizdir. Katımızda (bütün bunları) saklayıp-koruyan bir kitap vardır. (Kaf Suresi, 2-4)

Dediler ki: "Biz kemikler haline geldikten, toprak olup ufalandıktan sonra mı, gerçekten biz mi yeni bir yaratılışla diriltileceğiz?" De ki: "İster taş olun, ister demir." "Ya da göğüslerinizde büyümekte olan (veya büyüttüğünüz) bir yaratık (olun)." "Bizi kim (hayata) geri çevirebilir?" diyecekler. De ki: "Sizi ilk defa yaratan." Bu durumda sana başlarını alaylıca sallayacaklar ve diyecekler ki: "Ne zamanmış o?" De ki: "Umulur ki pek yakında." (İsra Suresi, 49-51)

Bu, şüphesiz, onların ayetlerimizi inkâr etmelerine ve "Biz kemikler haline geldikten, toprak olup ufalandıktan sonra mı, gerçekten biz mi yeni bir yaratılışla diriltileceğiz?" demelerine karşılık cezalarıdır. Görmüyorlar mı; gökleri ve yeri yaratan Allah, onların benzerini yaratmaya gücü yeter ve onlar için kendisinde şüphe olmayan bir süre (ecel) kılmıştır. Zulmedenler ise ancak inkârda ayak direttiler. (İsra Suresi, 98-99)

Hz. Peygamber de çeşitli hadislerinde, öldükten sonra tekrar diriltme konusunda bilgi vermiştir. O bir hadiste şöyle buyurmuştur: "İnsanın kuyruk sokumu kemiği dışındaki her şeyi, ölümünden sonra çürüyüp yok olacaktır. Kıyamet günü tekrar diriltme bu çürümeyen parçadan olacaktır." (Buharî, "Tefsîr", 39/3; Müslim, "Fiten", 141, 142)

Yine bu konudaki hadislerde kıyamet gününde bütün insanların diriltileceği, kabirden de ilk defa Hz. Muhammed'in kalkacağı bildirilmektedir. (Buharî, "Tefsîr", 39/3; İbn Mace, "Cenaiz", 58)


--oOo---


أَللَّهُمَّ أَرِنَا الْحَقَّ حَقاً وَ ارْزُقْنَا اتِّبَاعَهْ وَ أَرِنَا الْبَاطِلَ بَاطِلاً وَ ارْزُقْنَا اجْتِنَابَهْ

"Allahım! Bizlere, hakkı Hak gösterip ona tabi olmayı, bâtılı da Bâtıl gösterip ondan yüz çevirmeyi nasib eyle..!"

وَآخِرُ دَعْوَاهُمْ أَنِ الْحَمْدُ لِلّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ

Ve âhıru da'vâhum enil hamdulillâhi rabbil âlemîne,
Âmiyn.
Elfatiha maassalavat.

سُبْحاَنَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ، أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلهَ إِلاَّ أَنْتَ، أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ

Sübhâneke Allahümme ve bihamdik, eşhedü en lâ ilâhe illâ ent, estağfirullahe ve etûbu ileyk.

--OoO--

Kar©glan
Başağaçlı Raşit Tunca
Schrems, 4 Mart 2017 Cumartesi

Original Kar © glan

]]> https://tevvabun.de/showthread.php?tid=44764 Sun, 11 Oct 2026 14:27:43 +0200 Raşit Tunca]]> https://tevvabun.de/showthread.php?tid=44764
Zamanın Ötesi

(Kar©glan'ın 12 Mart 2017 Vaazı)

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ اارَّحِيم

اَوَلَا يَرَوْنَ اَنَّهُمْ يُفْتَنُونَ ف۪ي كُلِّ عَامٍ مَرَّةً اَوْ مَرَّتَيْنِ ثُمَّ لَا يَتُوبُونَ وَلَا هُمْ يَذَّكَّرُونَ وَاِذَا مَٓا اُنْزِلَتْ سُورَةٌ نَظَرَ بَعْضُهُمْ اِلٰى بَعْضٍۜ هَلْ يَرٰيكُمْ مِنْ اَحَدٍ ثُمَّ انْصَرَفُواۜ صَرَفَ اللّٰهُ قُلُوبَهُمْ بِاَنَّهُمْ قَوْمٌ لَا يَفْقَهُونَ

E ve lâ yerevne ennehum yuftenûne fî kulli âmin merraten ev merrateyni summe lâ yetûbûne ve lâ hum yezzekkerûn. Ve îzâ mâ unzilet sûretun nazara ba'duhum ilâ ba'din, hel yerâkum min ehadin summensarafû, sarafallâhu kulûbehum bi ennehum kavmun lâ yefkahûn.

Sadakallahul Aziym TEVBE Suresi 126 - 127. ayet

Meali :

Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim

Görmüyorlar mı ki, onlar her yıl bir veya iki kere belâya çarptırılıp imtihan ediliyorlar. Sonra ne tövbe ederler, ne de ibret alırlar. Sonra onlar indirdiklerimiz karşısında birbirlerine bakışırlar da, sonra bunlar da bir anlam bulamayıp, bu bir israf derler, ve halbuki Allah'ın onların kalbini yaratmadaki, kendi kalplerindeki canı yaratmasının da israf olduğunu iddia etmiş olduklarını bilmezler. İşte onlar anlamayan akıl etmeyen bir toplumdur.

Sadakallahul Aziym EN'AM-54 ayet

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ اارَّحِيم

وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّن ذُكِّرَ بِآيَاتِ رَبِّهِ فَأَعْرَضَ عَنْهَا وَنَسِيَ مَا قَدَّمَتْ يَدَاهُ إِنَّا جَعَلْنَا عَلَى قُلُوبِهِمْ أَكِنَّةً أَن يَفْقَهُوهُ وَفِي آذَانِهِمْ وَقْرًا وَإِن تَدْعُهُمْ إِلَى الْهُدَى فَلَن يَهْتَدُوا إِذًا أَبَدًا

Ve men azlemu mimmen zukkire bi âyâti rabbihî fe a'rada anhâ ve nesiye mâ kaddemet yedâhu, innâ cealnâ alâ kulûbihim ekinneten en yefkahûhu ve fî âzânihim vakrâ(vakran) ve in ted'uhum ilâl hudâ fe len yehtedû izen ebedâ.

Meali :

Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim

Kim, kendisine Rabbinin âyetleri hatırlatılıp da onlardan yüz çeviren ve elleriyle yaptığını unutandan daha zalimdir? Şüphesiz biz, onu anlamamaları için, kalplerine perdeler gerdik, kulaklarına da ağırlıklar koyduk. Sen onları hidayete çağırsan da artık ebediyen hidayet bulamazlar.

Sadakallahul Aziym KEHF Suresi 57. ayet

---oOo---

Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular

"Hızır, kuru bir yere beyaz bir post serip üstüne oturunca, kuru yer birden yeşillenir. Biten yeşil otlar, arkasında sallandığı için ona Hızır denmiştir."

(Hızır, yeşil demektir.)

( Hadis-i Şerif , Buhârî, "Enbiyâ", 27; Tirmizî, "Tefsîr", 19/1)

"Allâhumme salli alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ salleyte alâ ibrâhîme ve alâ âli ibrâhîme inneke hamîdun mecîd"
"Allâhumme bârik alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ bârakte alâ ibrahîme ve alâ âli ibrâhîme inneke hamîdun mecîd"

Yolculuğumuza başlıyoruz :

Hz. Musa bir an gururlandı, böbürlendi Musa olmaktan (Ulul Azim bir Peygamber olmaktan) dolayı ve Rabbine şöyle niyaz etti:

"–Ey Allâhım! Şu yeryüzünde Ben'den daha faziletli ve âlim bir kimse var mı?" dedi.

O esnâda kendisine vahiy gelerek:

"Var ey Musa, iki denizin birleştiği yerde bir kulum var ki, O'na sende olmayan ona has bir ilim (ledünnî ilim) vermişimdir buyruldu.

Kendisine işâret edilen zât, Hızır aleyhisselâm'dı.

Hazret-i Mûsâ:

"–O zâtı nasıl bulabilirim yâ Rabbî?" diye niyâz etti.

Ümmetinin seçkinlerinden biri ile ona git!" diye buyruldu.

Allâh celle celâlühû, zenbiline tuzlanmış ölü bir balık koymasını, bu balığın canlanıp denize atladığı, iki denizin birleştiği yerde Hızır'ı bulacağını bildirdi.

Mûsâ aleyhisselâm, rivâyete göre kız kardeşinin oğlu olan Yûşâ bin Nûn ile Hızır'ı bulmak için derhal sefere çıktı.

Âyet-i kerîmede bu hâdise şöyle bildirilir:

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ اارَّحِيم

وَإِذْ قَالَ مُوسَى لِفَتَاهُ لَا أَبْرَحُ حَتَّى أَبْلُغَ مَجْمَعَ الْبَحْرَيْنِ أَوْ أَمْضِيَ حُقُبًا فَلَمَّا بَلَغَا مَجْمَعَ بَيْنِهِمَا نَسِيَا حُوتَهُمَا فَاتَّخَذَ سَبِيلَهُ فِي الْبَحْرِ سَرَبًا فَلَمَّا جَاوَزَا قَالَ لِفَتَاهُ آتِنَا غَدَاءنَا لَقَدْ لَقِينَا مِن سَفَرِنَا هَذَا نَصَبًا قَالَ أَرَأَيْتَ إِذْ أَوَيْنَا إِلَى الصَّخْرَةِ فَإِنِّي نَسِيتُ الْحُوتَ وَمَا أَنسَانِيهُ إِلَّا الشَّيْطَانُ أَنْ أَذْكُرَهُ وَاتَّخَذَ سَبِيلَهُ فِي الْبَحْرِ عَجَبًا قَالَ ذَلِكَ مَا كُنَّا نَبْغِ فَارْتَدَّا عَلَى آثَارِهِمَا قَصَصًا فَوَجَدَا عَبْدًا مِّنْ عِبَادِنَا آتَيْنَاهُ رَحْمَةً مِنْ عِندِنَا وَعَلَّمْنَاهُ مِن لَّدُنَّا عِلْمًا قَالَ لَهُ مُوسَى هَلْ أَتَّبِعُكَ عَلَى أَن تُعَلِّمَنِ مِمَّا عُلِّمْتَ رُشْدًا قَالَ إِنَّكَ لَن تَسْتَطِيعَ مَعِيَ صَبْرًا وَكَيْفَ تَصْبِرُ عَلَى مَا لَمْ تُحِطْ بِهِ خُبْرًا  قَالَ سَتَجِدُنِي إِن شَاء اللَّهُ صَابِرًا وَلَا أَعْصِي لَكَ أَمْرًا

Ve iz kâle mûsâ li fetâhu lâ ebrehu hattâ ebluga mecmeal bahreyni ev emdıye hukubâ. Fe lemmâ belega mecmea beynihimâ nesiyâ hûtehumâ fettehaze sebîlehu fîl bahri serebâ. Fe lemmâ câvezâ kâle li fetâhu âtinâ gadâenâ lekad lekînâ min seferinâ hâzâ nasabâ . Kâle eraeyte iz eveynâ ilas sahrati fe innî nesîtul hûte, ve mâ ensânîhu illeş şeytânu en ezkurehu, vettehaze sebîlehu fîl bahri acebâ Kâle zâlike mâ kunnâ nebgı ferteddâ alâ âsârihimâ kasasâ. Fe vecedâ abden min ibâdinâ âteynâhu rahmeten min indinâ ve allemnâhu min ledunnâ ilmâ. Kâle lehu mûsâ hel ettebiuke alâ en tuallimeni mimmâ ullimte ruşdâ. Kâle inneke len testetîa maiye sabrân.  Ve keyfe tesbiru alâ mâ lem tuhıt bihî hubrâ. Kâle se tecidunî inşâallahu sâbiren ve lâ a'sî leke emrâ.

Meali :

Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim

Musa, genç arkadaşına: 'Ben iki denizin birleştiği yere ulaşmak için yıllarca yürümeye bile razıyım' demişti. İkisi, iki denizin birleştiği yere ulaşınca, balıklarını unutmuşlardı, balık bir delikten kayıp denizi boyladı. Oradan uzaklaştıklarında Musa, yanındaki gence: 'Azığımızı çıkar, and olsun bu yolculuğumuzda yorgun düştük' dedi. O da: 'Bak sen! Kayalığa vardığımızda balığı unutmuştum. Bana onu hatırlamamı unutturan ancak şeytandır. Balık şaşılacak şekilde denizde yolunu tutup gitmiş' dedi. Musa; İşte aradığımız o idi, dedi. Hemen izlerinin üzerine geri döndüler. Derken kullarımızdan bir kul buldular ki, biz ona katımızdan bir rahmet vermiş, kendisine tarafımızdan bir ilim öğretmiştik. Musa ona: Sana bildiklerini bana öğretmen için, sana tabi olabilir miyim katılabilir miyim ey Raşid? dedi. O: Doğrusu sen benimle beraber olmaya sabredemezsin dedi. İçyüzünü kavrayamadığın şeye nasıl sabredeceksin? Musa: İnşaallah bu konuda beni sabırlı bulacaksın ve senin hiçbir işine karşı gelmeyeceğim dedi.

Sadakallahul Aziym Kehf Suresi 60, ayetten 70. ayete kadar 70 hariç

Ebû Hureyre'den rivayet olunan bir hadîs-i şerîfte:

"İlimlerden bazı gizli olanlar vardır ki, onları ancak "arif-i billah" olanlar anlar. Bu ilimden bahsettikleri vakit onları, ancak kendilerini beğenen, mağrur güruh techîl eyler (cahil görür). Sakın, Hakk Teâlâ'nın kendi fazlından ilim verdiği alimleri küçük görmeyin! Çünkü Hakk Teâlâ, onlara, o ilmi verirken onları küçük görmedi." Buyurulur.

Hz. Ömer (r.a.) vefat edince, Abdullah b. Mes'ûd (r.a.):

"İlmin onda dokuzu gitti" buyurdu. Sahabe de kendisine:

"Daha içimizde alimler var!" dedi. O da:

"Ben marifet ilminden bahsediyorum." dedi.

İlim, umumiyetle zahirî bilgilere denir. Akla, nakle ve dış tecrübeye dayanır. Marifet veya irfan ise, keşfe, ilhama ve iç tecrübeye dayanır.

Sûfîlere göre insanın öz sıfatı bilgisizliktir.

Âyetlerde insana çok az bir ilim verilmiş bulunduğundan ve insanın çok cahil ve çok zalim olduğundan bahsedilir.

Bakış açını değiştir, hayata geniş bak lütfen, Ey Sofim, Sofiyem, ey Hak yolcusu

Aşağıdaki resimleri takip et. Resim 1'de ne görüyorsun sanki cinsel bir obje sanki bir bayanın ikizleri gibi yahut çıplak bir popo gibi.
Resimlere yukarıdan aşağıya sırayla bak, bak ilk gördüğünü sandığın, ikincide öyle değilmiş dedirtiyor değil mi, ve en son geniş açı ile bakınca, hakikat çok farklıymış değil mi, öyle olunca,
Ey sevgili ey yâr bizim zikir evradımızda duaların dışında bir de silsileye Fatihalar var, Fatihaları okumaya başla artık, ve okurken önce 3 kulhu bir Fatiha ile başla, ve ona alışınca artık gereken yerlerde 13 kulhu 7 Fatiha oku ki penceren genişlesin, ve hayata geniş geniş bakabilesin ey sevgili, ey sâlik, ey sofi, ey sofiyem, ey müridim, ey raşidi tarikatı mensubu olan şahıs, ey yâr. Yani silsiledeki kimseler bizden bir üstteler, ve her üstten bakan, daha iyi görür, öyle olunca, onların baktığı yerden bakabilmek için, onları giy, onları giymek için de, onlara hediye gönder ki, onlara bağlan, onların bakış açısı ile, ve o senin sorduğun konudaki görüşü, sana telepati ve rabıta yolu ile ulaşsın ki, sen de o açıdan olayları gör.

Resimleri takip et. Resim 1'de ne görüyorsun sanki cinsel bir obje sanki bir bayanın ikizleri gibi yahut çıplak bir popo gibi.

ve en son geniş açı ile bakınca, hakikat çok farklıymış değil mi,

Nereye baksam Ayten var, saatler Ayten'i

insanı ısıtan kalptir
kalbin içinde bir kapı gönül denen odaya açılır
oralara bir yere ben seni koydum,
sen de beni koy
o seni de beni de ısıtır
ne yalnız koyar ne de üşütür
nereye gitsek, sen benimle, ben de seninle olurum.
unutma bu dünya küçük
okyanuslara açılsak da,
senin gönlündeysem ben,
geceler de gündüzler de bizim,
her yer Leyla olur ,
Nereye baksam Ayten var,
saatler Ayten'i beş geçiyor olur sevgili.

Hz. Musa ile Hz. Hızır yolculuk ederlerken

Musa Hızır'ın gemiyi deldiğini görünce, ona razı gelmedi, ve dedi bu gemiyi niye deliyorsun dedi, bak bunlar bizi gemiye aldı zaten fakirler
falan filan,

Hızır dedi bir canın gitti, sana bana karışma dedim dedi,

sonra ikinci olay Hızır çocuğu öldürdü, hemen itiraz etti Bu çocuk günahsız sabi dedi, sen bunu niye öldürüyorsun, hadi büyük günah işlemiş suçlu biri olsa, neyse dedi.

Hızır dedi ikinci canın da gitti, sana bana karışma dedim dedi,

Ve üçüncü olay oldu bir köye gittiler, o köylü onlara iltifat etmedi, yiyecek ekmek dahi vermediler, fakat Hz. Hızır yıkılmak üzere bir duvar gördü, ve o duvarı ustalık edip yeniden yapıp düzeltti.

yine Musa'ya ters, bunlar iyi insanlar değil dedi, sen niye bunlara yardım ediyorsun dedi, bari karşılığında yiyecek bir şeyler isteseydik dedi.

Ve Hızır benim işlerime karışma dememiş miydim dedi, artık senin benimle yolculuk edebilecek bir canın yok, Allah sana üç can verdi ki, üç canın da öldü malesef, artık yollarımız ayrıldı dedi, bundan sonra sen beni göremezsin manasında yani. Ve dedi birinci olayın sebebi: çünkü ortada dolaşan korsanlar veya devlet memurları var, onlar sağlam gemileri topluyorlar, ve ben o gemiyi hasarlı yaptım ki, onlar o gemiyi almasınlar, ve bu korsanlar gemiye baktıktan sonra, gemi sahipleri gemilerini tamir edip, tekrar çalışıp ekmeklerini kazanmaya devam etsinler diye yaptım dedi.

İkinci olayda, çocuk büyüdüğü zaman çok kötü biri olacaktı, ve anne babasını da günahkâr yapacaktı ki, onu öldürdüm ki, Allah onları daha salih bir evlat ile, günaha girmekten koruyacak dedi.

Ve üçüncü olay ise, o duvarın altında bir hazine vardı, ve o evde yetim veya öksüz çocuklar vardı ve o çocuklar daha küçük olduğu için, eğer duvar yıkılırsa da hazine ortaya çıkarsa, o çocuklara vermeyip hazineyi başkaları alacaktı, ben duvarı yaptım ki, çocuklar büyüyünce o hazineyi, kendileri bulsun diye yaptım dedi.

Ve Musa anladı ki kaza, bela, ceza, tokat, hepsinin bir sebebi var. O zaman, Rahman abes iş işlemez anladı, sen Hızır'ı görmezsin, bilmezsin, Musa'ya bile Hızır ile gidebilecek, onu görebilecek, onun yaptıklarına bakabilecek üç can verildi, üç canı ölünce dedi Hızır, sen dünyaya ben bu gizli âleme dedi. Ve Musa anladı ki Rahman'dan razı olmak lazımmış. Her olan kaderin ve olayın bir sebebi, sebebin bile, bir başka
sebebi var, sebebin sebebinin bile bir başka sebebi var. Yani vaazlarımızdan birinde anlattığımız temizler temizlerdendir ve temizler içindir, peki biber fidesinin altına ters gübresi döktük, ve biber o gübreyi yedi , pis gübreyi yedi, amma bize cillop gibi tertemiz biber verdi, hani temizler temizlerdendi, hani avaramu fimi var ya, hakimin çocuğu da hırsız olabiliyor, Nuh'un bebesi de Kenan olabiliyormuş, ve yine bir üste çık yine o ters gübre dediğin bir ineğin yediği
tertemiz otlar idi, o yedi ve ayrıldı ters oldu, hani pisti, ters ot iken tertemiz değil miydi, yani her olayın binlerce versiyonları var kainatta, sen o kapı, bu, şu kapı hangi kapıyı açtın. Ve Rahman abes işle iştigal etmez, bunu bilirsen, kötü sandığın bir olay gelirse başına hamd et, iyi olay gelirse şükret, ve yoluna devam et ki, Hakk'tan razı olan kul ol. Ve maddeler bunun için metin ismini çekerler, ve hiç bir madde, bitki, metin çektiği sürece bozulmaz ölmez diridir. Ne zaman
zikirden kesildi ölür. Ve o yüzden bardak bardaklıktan memnundur, zikrettiği müddetçe. Ne zaman senin ondan razı olmadığın onun kulağına gitti, üzülür ve metanetini kaybeder ve sen onu terkettikçe, sevgin bozuldukça, onun şükrünü eda etmedikçe, metaneti bozulur. Ve sonunda bitap düşer ve zikirden kesilir, ve zikirden kesilince, bir bardaksa düşer kırılır, bir koyunsa kasap alıp gidip keser, bir bitkiyse sahibi gelir toplar alıp gidip satar, biri de alır yer, insan ise hasta olur
ölür gider. Yani rıza Rahman'dan razı olmaktır. Şayet ecel için bile çağırıyorsa, Rahman'a iman ve itaat et ki, seni bir başka bahara götürmek için çağırıyor , yeni bir doğuma hazırlamak için verdiği ruh emanetini geri çağırıyor, ve kaderine razı ol. Ve artık ne zaman keşke şöyle olsaydı, bu olmazdı, keşke böyle yapsaydım, bilmem doktor olurdum, bilmem şöyle yapsaydım hakim olurdum deme, bil ki bu gün ne oldunsa ne başına geldiyse, senin için en iyisi o, bırak keşkeleri ve Rahman'dan
razı ol kurtul.

Ne zaman keşkeleri bıraktın, ve ikinci olarak hayatın tek şıklı değil çok şıklı olduğunu anladın, ve bir kararda durmanın kör cahil kararı olduğunu anladın, ve eğer dünkü kararda kalsaydık, bu gün atomun da parçalanacağını bilmezdik, amma atom en küçük değil, ondan da küçükler var deniyor bu gün, neden çünkü bir kararda saplanıp kalmadılar, acaba bölsek bir şeyler vardır mı deyince, araştırıp buldular, yani cahil nefis inatçıdır, ve mesela illa da elma isterim, illa da şu kızı isterim diye
viyaklar durur, o olmayınca muradım olmadı der. Halbuki , Hz. Davud'dan ilmi öğrenen kurnaz şeytan, sana bir günah sunar hadi kumar oyna der, sen kumar oynamam mı dedin, o zaman içki iç der, onu da yapmam dedin, o zaman yalan söyle der, seçenek bol, yani sen de şeytanla savaşmasını öğreneceksen, sadece kurusıkı tüfekle savaşılmayacağını öğren, ve hayatta başka seçeneklerin de olduğunu unutma, ve görelim Mevla neyler neylerse güzel eyler dedin mi, bil ki sana rıza veya raziye makamı bir göz kırptı demektir, artık gir o kapıdan ve makamı marziyeye doğru yürü.
Ve Hz. Davud aleyhisselam, eğilmezsin bükülmezsin sanan, secde etmiyorsun diyen, demir cibilliyetli şeytanı ateşte kızdırıp şekil veren, eğip büken ve ona başka seçeneklerin de olduğunu öğreten peygamber. Hz. Süleyman ise onu demir haliyle değil, bizzat şeytan haliyle çalıştırıp başka seçeneklerin de olduğunu öğreten peygamber. Pirimiz Davud aşkına gir ve eğilmezsin bükülmezsin sanan nefsini demir gibi kızdır, ve döve döve, eğ bük ve Davud gibi, o nefisten zincirler kalkanlar balkon bahçe
demirleri yap.

Sılam hasretim gülüm, ey memleketim, Hüseyin'in başını koparanlar koparırken, Hüseyin'in hiç mi içi yanmadı, hiç mi canı yanmadı sanırsın, amma işte
sen bir gül isen, ve koparan ben isem, sesini çıkarma gülüm, hasretim toprağım.
Allah Yahya'ya öyle dedi bak dedi seni keserlerken sesini çıkarmayacaksın GIG demeyeceksin dedi, şimdi kavak keserler, söğüt keserler, bilmem Hüseyin gibi gülü koparırlar, onların başı sesini çıkarmamış ki gülüm, kıkları çıkmaz, vay boynum acıdı demezler, ne yapıyorsun man yak demezler, belki derler amma, acıları içindendir gülüm, acıdıysa içinden ağla, sızım sızım ağla, üzüm öyledir, onu budayınca gülüm, sanırsın bir dal çubuk, amma işte o içi sızlar ve ağlar gülüm, ağla amma içinden sızla sesini çıkarma, koparan hem de Mehdi ise, sesin çıkmasın gülüm , hasretim gonca gülüm.

Yani bak güzelim sen boynunu eğer ,ben eşeğin olayım dersen birisine, velev ki bu, Taptuk gibi evliya olsa, sırtına kırk sene odun sarar seni eşek eder, amma sen başını kaldırır, ben man yak mıyım deyebilirsen, eşeklikten çıkıp, haşarı eşek sırtına binilmeyen eşek, zebra olursun, yani yine boynunu eğen Habil olursan, olsan olsan koyun olursun, eli kalkmaz, dili kalkmaz, garip, yatır kes sesi çıkmaz, ve yine inek gibi bakara gibi ver ver ver etinden ver sütünden ver, hatta yetmez gel de g -- ü n den de ver derler, sonunda, haa anlayıverirsin seni m ina kodu mun ip nesi verdiklerim yetmedi mi si ....nesi dersin akıllanırsın belki, yani kardeşim enayiliğin adı, Allah'tan razı olmak konmuş, aslan her şeyi yerde, aslanı yiyen yok, niye ? kimseye enayilik etmiyordur ondan, öyle olunca, evet bazıları boyun eğecek, buğday olacak amma, işte buğday gibi buyur haşmetli ağam deyince, buğday olursun seni değirmene götürürler viccırağını çıkarırlar, un ederler, senin kıkın bile çıkmaz gayrı ondan sonra, sen istedin, sen fırsat verdin, boyun eğdin, haşmetlim dedin, ve senden üstün olan seni lokma lokma yer tüketir, hani iyi mi, iyi böyle enayiler varken, daha çok değirmenler döner. Eeee ne yapacağız o zaman, matrix revolution, başkaldırış, uyanıkların etimizden, sütümüzden, balımızdan, böreğimizden otlanmasına müsaade etmeyeceğiz, en azından koyun yerine koç olun, koyunluğu bırakın artık, Habilliği bırak artık, gafil müslüman, inek gibi verimli birisi isen, en azından bak biraz da olsa uyan, haksızlığa isyan et de, dana ol bari ki, kendini savunabilesin, enayiliğin sınırı yok bunu bilesin, sen tikilmeye dünden razıysan, seni tikecek biri illa bulunur, amma işte inde bir de ben tiken deyince, kimseyi bulamazsın azizim, öyleyse her şey kararınca güzelim , Hızır'ın yaptıkları Musa'ya ters idi, çünkü Musa'ya haram olan öldürmek, Hızır'a helal, aman yarabbi, hem de küçücük bebeği veya çocuğu öldürüyor, bu nasıl bir şeriattir acaba demek yok mu, sana haram, ona helal. Bak güzelim yukarıda gösterdik, olaya geniş çerçeveden bak, yoksa bu dar kafa ile, ancak sana kırk sene eşeklik, Yunusluk kalır anladın mı. Vururlar sırtına yükü, çek çekebilirsin yetmez bir de g.. tikmeye kalkanlar olur, verdin ya gayrı, vermede sınır yok diyenlere duyurulur o enayi eşeklere.

önünüzde yonoşluk sizi bekliyor, verin vermenin sınırı yok dedim ya, yakında kıçınızı da verirsiniz. Ya HAYIR diyeceksiniz, en azından sırtına binilmeyen zebra olacaksınız, özgürlüğün başını kazanacaksınız, ya da onun bunun eşeği olmaya devam edeceksiniz.

varabilirsen ta oraya, MAKAMI RIZA'ya ve RAZIYE'ye, makamın mübarek olsun.
dedik, müslümandık, mümin olduk, ince ince en iyilerden olduk, iyilik iyilik gittik gittik, dere tepe düz gittik, eeeee Kuran'ın da sonu var gülüm, kulhuyu okudun Felak Nas okudun, Kuran bitti, ee daha nereye gideceksin gayrı, yani artık geri dönme zamanı gülüm. İşte zikrimizde bir yere varırsın ki "allahümme salli"ler okunur yani orası zikrimizin tahiyat kısmı, ordan öteye sağdan sola gidersin tesbihte, ve sonra ta "Nun"a kadar varırsın. "Nun" zikirimiz, ya sükûn yani durmak, veya geçmek hareket etmek yeridir, orda artık senin seyri sülükunun sonudur, ya durmayı seçeceksin, madde olacaksın, tahta olacaksın, cam olacaksın, kum olacaksın, toprak olacaksın, ya da durmaktan geçeceksin, ve hareket edip başa döneceksin, başa dönmek için ise, "euzu bi kelimetillahilerden sonra dediğimiz, "subhanallahi..." zikiri yani Kabe'yi tavaf var, yani dönmek hareket etmek, hareketi seçersen, burda tavaf, sonra Allah'tan başka ilah olmadığına iman olan birinci tevhid zikirimiz, ve sonra 10 kulhu, sonra ise Fatiha, sondan başa dönme sırrı, bu kulhular Fatihalar hepsi sağdan solaydı, Kuran'ın yönündeydi, yani sağdan solaydı, amma ondan sonra ise, kulhu son, ve sondan başa dönmek lazım ki, işte kulhudan sonra Fatiha okuruz 10 defa, ve sonra ise, o yukarı çıkış olan, Kuran'ın başına tırmanmak olan, 33 defa "subhanallahi vebihamdihi, subhanallahil azim ,ve estağfirullah." ile dinlene dinlene yokuşu tırmanırız. Ve bu zikir ise tersinedir, yani sondan başa dönen bir zikir ki, yani sağdan sola kadar gittik, ve sağın en sonuna vardık, ve orası artık sol, ve sonra başa dönmek için işte bu üçlüyü 33 defa çekerekten, bu sefer ise soldan sağa doğru hareket ederiz ki, bitişten sonra başa dönmek hikmetine ermek için, her bitişten sonra başa dönmek, va baş Fatiha ise, senenin sonu da başı da İsa'da biter, Hristiyanlara göre, İsa'nın doğumu 24 Aralık, yahut evangelistlere göre 27'si, halbuki senenin sonu 31 Aralık, ve bize göre İsa'nın doğumu ise 1 Ocak yani, İsa ve Mehdi SIRRI, İsa'da biter, Mehdi'de, Fatiha'da başlar, bizim İsa'mız Mehdi'dir, çünkü onların İsa'sı Hz. İsa, bizim İsa'mız ise Mehdi'dir, Mehdi İsa'dan, İsa da Mehdi'den , ona, Meryem'e İsa'yı koyan biri var değil mi, o kutsal ruh, işte Mehdi, veya diğer ismi, Musa'ya bilmediklerini gösteren Hızır, veya Kuran'daki ismi, Musa'nın sana tabi olayım mı dediği RAŞİD, ve yine Muhammed için, Muhammeden abdühü ve rasuluhu deriz, amma Kuran'da Mehdi için ise, "katımızdan ona rahmet verdiğimiz kulumuz" diye Mehdi'ye atfedilir, yine İsra Suresi'nde, yine ona, kulumuzu, abdimizi göstermek için, Mescid-i Haram'dan, Mescid-i Aksa'ya götürdük diyor, ne için? "bi abdihi" diyor yani o kulumuzu göstermek için, kim o kul, yani Muhammed, geçmişten geleceğe, ona Mehdi'yi ve vaktini göstermek için ref ettirildi.

19. SINIF SOFİLERE
Hızır makamı öğretilip talim ettirilir ve tarikatın pirini, olay vuku bulunca araması talim edilir. Bizatihi onunla (tarikatın piri ile) kelam etmesi lazım geldiği öğretilir ve kimler o göreve (HIZIRLIK makamına )seçildi liste tutulur.

Bu 19. sınıf sofiler tesbihlerine birinci kadrandaki 10 boncuğun birincisi mevsim rengi ikincisi beyaz olarak, diğeri yine mevsim rengi, ve diğeri beyaz.... 10 boncuk dizlerler ve Alfabe duasından önceki Arapça Elif ba yani alfabeyi 9 defa okurken, birinci boncukta Dad harfi sağ azı dişler arasına konarak okunur, ikinci boncukta sol
azı dişler arasına konarak okunur, sonra yine diğerine sonra yine diğerine konarak 9 boncuk sayılır.

Dad Harfinin Mahreci

"Dad" harfi dilin ucu azı dişlerin arasına konarak "da" denmeye çalışılır d ile z arası bir ses çıkar
'Muhammed Diyauddin' ismi 'Muhammed Ziyauddin' denir yani aslı ise
'Muhammed Dziyauddin' diye okunur, dil sağ azılara, veya sol azılar arasına konabilir, ashabdan Ebu Bekir efendimiz iki tarafı ile de bu harfin mahrecini çıkarabilirmiş

İslam'ın şartı diyor Mehmet hoca 5'tir diyorlar, ee peki diğer İslami görevler nerede, öksüzün elinden tutmak? o yok, banane, ee fakiri giydirmek, yok ,....., eee İslam'ın şartı 5'tir diyorlar

Kardeşim bak, bir imtihanda 10 soru varsa, diyor ki öğretmen, bunun eğer 5'ini yaparsan iyi not alırsın, ve sınıfı geçersin en azından, amma sen dördünü yaparsan, belki ben tolerans hakkımı kullanırım, seni sınıftan geçiririm, amma sen sadece iki tanesini yaparsan, sınıfta kalırsın, amma bunun yanında biri de altısını yaptı o da daha iyi, yine yedi yaptı daha daha iyi, hatta birisi de on da onunu yaptı, ona da pekiyi verdik, bu adam pek iyi dedik . Amma işte müslümanlığın sınırı, bu 5 güzel hasleti yapana biz müslüman diyoruz, en fakir müslüman, ondan sonrasını yapanlar, yedi soruya cevap verip doğrusunu yapan, sekiz yapan öğrenci gibi, amma biri de var ki, daha bu 5'i de yapmıyor, namaz kılmıyor, oruç tutmuyor, ee ne diyeceğiz buna, hâlâ bunlara da müslüman diyoruz, Türkiye'de de dünyada da dolu böyleleri, namaz yok, oruç yok, amma haftada bir cuma kılar, en ön safa da geçer haaa, bak konvoyunan namaza gidiyoruz biz, ve Allah'ın evine varıyoruz, o namaz kılacak diye amcaları itip kalkıyorlar, buyur en ön saf senin, eeee bu adam peygamber mi, peygamber olsan, Musa gibi bir peygamber, olsan racül ve abd olan, bir kul olan Hızır'ın veya diğer ismi ile Raşid'in arkasındaki safa geçeceksin, çünkü onun bildiğini Musa bile bilmiyordu, ee nerde kaldı bu ah.... en ön safa gelip oturması haa, sen hakkını sıranı verirsen, yarın yeniden haşrolurken de, o senin sıranı alıp yüze çıkar, sen diplerde kalırsın, sen kandin inandın verdin çünkü gafil, ve sağ sola üstünken, gündüz geceye reis iken, ve Mehdi Musa'ya, Hızır ve reis iken, kim bu gafil, Musa vakti adamı, firavunu ..., Allah'ın has kullarının üstüne geçecek.

fazla söze gerek yok anlayan anladı, lafı fazla uzatmaya da gerek yok, anlayan gereğini yapacaktır zaten.

--oOo---

أَللَّهُمَّ أَرِنَا الْحَقَّ حَقاً وَ ارْزُقْنَا اتِّبَاعَهْ وَ أَرِنَا الْبَاطِلَ بَاطِلاً وَ ارْزُقْنَا اجْتِنَابَهْ

''Allahım! Bizlere, hakkı Hak gösterip ona tabi olmayı, bâtılı da Bâtıl gösterip ondan yüz çevirmeyi nasip eyle..! ''

وَآخِرُ دَعْوَاهُمْ أَنِ الْحَمْدُ لِلّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ

Ve âhıru da'vâhum enil hamdulillâhi rabbil âlemîne,
Âmin.
Elfatiha maassalavat.

سُبْحاَنَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ، أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلهَ إِلاَّ أَنْتَ، أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ

Sübhâneke Allahümme ve bihamdik, eşhedü en lâ ilâhe illâ ent, estağfirullahe ve

etûbu ileyk.

--OoO--

Kar©glan

Başağaçlı Raşit Tunca

Schrems, 12 Mart 2017 Pazar
Original Kar © glan
]]>
Zamanın Ötesi

(Kar©glan'ın 12 Mart 2017 Vaazı)

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ اارَّحِيم

اَوَلَا يَرَوْنَ اَنَّهُمْ يُفْتَنُونَ ف۪ي كُلِّ عَامٍ مَرَّةً اَوْ مَرَّتَيْنِ ثُمَّ لَا يَتُوبُونَ وَلَا هُمْ يَذَّكَّرُونَ وَاِذَا مَٓا اُنْزِلَتْ سُورَةٌ نَظَرَ بَعْضُهُمْ اِلٰى بَعْضٍۜ هَلْ يَرٰيكُمْ مِنْ اَحَدٍ ثُمَّ انْصَرَفُواۜ صَرَفَ اللّٰهُ قُلُوبَهُمْ بِاَنَّهُمْ قَوْمٌ لَا يَفْقَهُونَ

E ve lâ yerevne ennehum yuftenûne fî kulli âmin merraten ev merrateyni summe lâ yetûbûne ve lâ hum yezzekkerûn. Ve îzâ mâ unzilet sûretun nazara ba'duhum ilâ ba'din, hel yerâkum min ehadin summensarafû, sarafallâhu kulûbehum bi ennehum kavmun lâ yefkahûn.

Sadakallahul Aziym TEVBE Suresi 126 - 127. ayet

Meali :

Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim

Görmüyorlar mı ki, onlar her yıl bir veya iki kere belâya çarptırılıp imtihan ediliyorlar. Sonra ne tövbe ederler, ne de ibret alırlar. Sonra onlar indirdiklerimiz karşısında birbirlerine bakışırlar da, sonra bunlar da bir anlam bulamayıp, bu bir israf derler, ve halbuki Allah'ın onların kalbini yaratmadaki, kendi kalplerindeki canı yaratmasının da israf olduğunu iddia etmiş olduklarını bilmezler. İşte onlar anlamayan akıl etmeyen bir toplumdur.

Sadakallahul Aziym EN'AM-54 ayet

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ اارَّحِيم

وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّن ذُكِّرَ بِآيَاتِ رَبِّهِ فَأَعْرَضَ عَنْهَا وَنَسِيَ مَا قَدَّمَتْ يَدَاهُ إِنَّا جَعَلْنَا عَلَى قُلُوبِهِمْ أَكِنَّةً أَن يَفْقَهُوهُ وَفِي آذَانِهِمْ وَقْرًا وَإِن تَدْعُهُمْ إِلَى الْهُدَى فَلَن يَهْتَدُوا إِذًا أَبَدًا

Ve men azlemu mimmen zukkire bi âyâti rabbihî fe a'rada anhâ ve nesiye mâ kaddemet yedâhu, innâ cealnâ alâ kulûbihim ekinneten en yefkahûhu ve fî âzânihim vakrâ(vakran) ve in ted'uhum ilâl hudâ fe len yehtedû izen ebedâ.

Meali :

Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim

Kim, kendisine Rabbinin âyetleri hatırlatılıp da onlardan yüz çeviren ve elleriyle yaptığını unutandan daha zalimdir? Şüphesiz biz, onu anlamamaları için, kalplerine perdeler gerdik, kulaklarına da ağırlıklar koyduk. Sen onları hidayete çağırsan da artık ebediyen hidayet bulamazlar.

Sadakallahul Aziym KEHF Suresi 57. ayet

---oOo---

Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular

"Hızır, kuru bir yere beyaz bir post serip üstüne oturunca, kuru yer birden yeşillenir. Biten yeşil otlar, arkasında sallandığı için ona Hızır denmiştir."

(Hızır, yeşil demektir.)

( Hadis-i Şerif , Buhârî, "Enbiyâ", 27; Tirmizî, "Tefsîr", 19/1)

"Allâhumme salli alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ salleyte alâ ibrâhîme ve alâ âli ibrâhîme inneke hamîdun mecîd"
"Allâhumme bârik alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ bârakte alâ ibrahîme ve alâ âli ibrâhîme inneke hamîdun mecîd"

Yolculuğumuza başlıyoruz :

Hz. Musa bir an gururlandı, böbürlendi Musa olmaktan (Ulul Azim bir Peygamber olmaktan) dolayı ve Rabbine şöyle niyaz etti:

"–Ey Allâhım! Şu yeryüzünde Ben'den daha faziletli ve âlim bir kimse var mı?" dedi.

O esnâda kendisine vahiy gelerek:

"Var ey Musa, iki denizin birleştiği yerde bir kulum var ki, O'na sende olmayan ona has bir ilim (ledünnî ilim) vermişimdir buyruldu.

Kendisine işâret edilen zât, Hızır aleyhisselâm'dı.

Hazret-i Mûsâ:

"–O zâtı nasıl bulabilirim yâ Rabbî?" diye niyâz etti.

Ümmetinin seçkinlerinden biri ile ona git!" diye buyruldu.

Allâh celle celâlühû, zenbiline tuzlanmış ölü bir balık koymasını, bu balığın canlanıp denize atladığı, iki denizin birleştiği yerde Hızır'ı bulacağını bildirdi.

Mûsâ aleyhisselâm, rivâyete göre kız kardeşinin oğlu olan Yûşâ bin Nûn ile Hızır'ı bulmak için derhal sefere çıktı.

Âyet-i kerîmede bu hâdise şöyle bildirilir:

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ اارَّحِيم

وَإِذْ قَالَ مُوسَى لِفَتَاهُ لَا أَبْرَحُ حَتَّى أَبْلُغَ مَجْمَعَ الْبَحْرَيْنِ أَوْ أَمْضِيَ حُقُبًا فَلَمَّا بَلَغَا مَجْمَعَ بَيْنِهِمَا نَسِيَا حُوتَهُمَا فَاتَّخَذَ سَبِيلَهُ فِي الْبَحْرِ سَرَبًا فَلَمَّا جَاوَزَا قَالَ لِفَتَاهُ آتِنَا غَدَاءنَا لَقَدْ لَقِينَا مِن سَفَرِنَا هَذَا نَصَبًا قَالَ أَرَأَيْتَ إِذْ أَوَيْنَا إِلَى الصَّخْرَةِ فَإِنِّي نَسِيتُ الْحُوتَ وَمَا أَنسَانِيهُ إِلَّا الشَّيْطَانُ أَنْ أَذْكُرَهُ وَاتَّخَذَ سَبِيلَهُ فِي الْبَحْرِ عَجَبًا قَالَ ذَلِكَ مَا كُنَّا نَبْغِ فَارْتَدَّا عَلَى آثَارِهِمَا قَصَصًا فَوَجَدَا عَبْدًا مِّنْ عِبَادِنَا آتَيْنَاهُ رَحْمَةً مِنْ عِندِنَا وَعَلَّمْنَاهُ مِن لَّدُنَّا عِلْمًا قَالَ لَهُ مُوسَى هَلْ أَتَّبِعُكَ عَلَى أَن تُعَلِّمَنِ مِمَّا عُلِّمْتَ رُشْدًا قَالَ إِنَّكَ لَن تَسْتَطِيعَ مَعِيَ صَبْرًا وَكَيْفَ تَصْبِرُ عَلَى مَا لَمْ تُحِطْ بِهِ خُبْرًا  قَالَ سَتَجِدُنِي إِن شَاء اللَّهُ صَابِرًا وَلَا أَعْصِي لَكَ أَمْرًا

Ve iz kâle mûsâ li fetâhu lâ ebrehu hattâ ebluga mecmeal bahreyni ev emdıye hukubâ. Fe lemmâ belega mecmea beynihimâ nesiyâ hûtehumâ fettehaze sebîlehu fîl bahri serebâ. Fe lemmâ câvezâ kâle li fetâhu âtinâ gadâenâ lekad lekînâ min seferinâ hâzâ nasabâ . Kâle eraeyte iz eveynâ ilas sahrati fe innî nesîtul hûte, ve mâ ensânîhu illeş şeytânu en ezkurehu, vettehaze sebîlehu fîl bahri acebâ Kâle zâlike mâ kunnâ nebgı ferteddâ alâ âsârihimâ kasasâ. Fe vecedâ abden min ibâdinâ âteynâhu rahmeten min indinâ ve allemnâhu min ledunnâ ilmâ. Kâle lehu mûsâ hel ettebiuke alâ en tuallimeni mimmâ ullimte ruşdâ. Kâle inneke len testetîa maiye sabrân.  Ve keyfe tesbiru alâ mâ lem tuhıt bihî hubrâ. Kâle se tecidunî inşâallahu sâbiren ve lâ a'sî leke emrâ.

Meali :

Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim

Musa, genç arkadaşına: 'Ben iki denizin birleştiği yere ulaşmak için yıllarca yürümeye bile razıyım' demişti. İkisi, iki denizin birleştiği yere ulaşınca, balıklarını unutmuşlardı, balık bir delikten kayıp denizi boyladı. Oradan uzaklaştıklarında Musa, yanındaki gence: 'Azığımızı çıkar, and olsun bu yolculuğumuzda yorgun düştük' dedi. O da: 'Bak sen! Kayalığa vardığımızda balığı unutmuştum. Bana onu hatırlamamı unutturan ancak şeytandır. Balık şaşılacak şekilde denizde yolunu tutup gitmiş' dedi. Musa; İşte aradığımız o idi, dedi. Hemen izlerinin üzerine geri döndüler. Derken kullarımızdan bir kul buldular ki, biz ona katımızdan bir rahmet vermiş, kendisine tarafımızdan bir ilim öğretmiştik. Musa ona: Sana bildiklerini bana öğretmen için, sana tabi olabilir miyim katılabilir miyim ey Raşid? dedi. O: Doğrusu sen benimle beraber olmaya sabredemezsin dedi. İçyüzünü kavrayamadığın şeye nasıl sabredeceksin? Musa: İnşaallah bu konuda beni sabırlı bulacaksın ve senin hiçbir işine karşı gelmeyeceğim dedi.

Sadakallahul Aziym Kehf Suresi 60, ayetten 70. ayete kadar 70 hariç

Ebû Hureyre'den rivayet olunan bir hadîs-i şerîfte:

"İlimlerden bazı gizli olanlar vardır ki, onları ancak "arif-i billah" olanlar anlar. Bu ilimden bahsettikleri vakit onları, ancak kendilerini beğenen, mağrur güruh techîl eyler (cahil görür). Sakın, Hakk Teâlâ'nın kendi fazlından ilim verdiği alimleri küçük görmeyin! Çünkü Hakk Teâlâ, onlara, o ilmi verirken onları küçük görmedi." Buyurulur.

Hz. Ömer (r.a.) vefat edince, Abdullah b. Mes'ûd (r.a.):

"İlmin onda dokuzu gitti" buyurdu. Sahabe de kendisine:

"Daha içimizde alimler var!" dedi. O da:

"Ben marifet ilminden bahsediyorum." dedi.

İlim, umumiyetle zahirî bilgilere denir. Akla, nakle ve dış tecrübeye dayanır. Marifet veya irfan ise, keşfe, ilhama ve iç tecrübeye dayanır.

Sûfîlere göre insanın öz sıfatı bilgisizliktir.

Âyetlerde insana çok az bir ilim verilmiş bulunduğundan ve insanın çok cahil ve çok zalim olduğundan bahsedilir.

Bakış açını değiştir, hayata geniş bak lütfen, Ey Sofim, Sofiyem, ey Hak yolcusu

Aşağıdaki resimleri takip et. Resim 1'de ne görüyorsun sanki cinsel bir obje sanki bir bayanın ikizleri gibi yahut çıplak bir popo gibi.
Resimlere yukarıdan aşağıya sırayla bak, bak ilk gördüğünü sandığın, ikincide öyle değilmiş dedirtiyor değil mi, ve en son geniş açı ile bakınca, hakikat çok farklıymış değil mi, öyle olunca,
Ey sevgili ey yâr bizim zikir evradımızda duaların dışında bir de silsileye Fatihalar var, Fatihaları okumaya başla artık, ve okurken önce 3 kulhu bir Fatiha ile başla, ve ona alışınca artık gereken yerlerde 13 kulhu 7 Fatiha oku ki penceren genişlesin, ve hayata geniş geniş bakabilesin ey sevgili, ey sâlik, ey sofi, ey sofiyem, ey müridim, ey raşidi tarikatı mensubu olan şahıs, ey yâr. Yani silsiledeki kimseler bizden bir üstteler, ve her üstten bakan, daha iyi görür, öyle olunca, onların baktığı yerden bakabilmek için, onları giy, onları giymek için de, onlara hediye gönder ki, onlara bağlan, onların bakış açısı ile, ve o senin sorduğun konudaki görüşü, sana telepati ve rabıta yolu ile ulaşsın ki, sen de o açıdan olayları gör.

Resimleri takip et. Resim 1'de ne görüyorsun sanki cinsel bir obje sanki bir bayanın ikizleri gibi yahut çıplak bir popo gibi.

ve en son geniş açı ile bakınca, hakikat çok farklıymış değil mi,

Nereye baksam Ayten var, saatler Ayten'i

insanı ısıtan kalptir
kalbin içinde bir kapı gönül denen odaya açılır
oralara bir yere ben seni koydum,
sen de beni koy
o seni de beni de ısıtır
ne yalnız koyar ne de üşütür
nereye gitsek, sen benimle, ben de seninle olurum.
unutma bu dünya küçük
okyanuslara açılsak da,
senin gönlündeysem ben,
geceler de gündüzler de bizim,
her yer Leyla olur ,
Nereye baksam Ayten var,
saatler Ayten'i beş geçiyor olur sevgili.

Hz. Musa ile Hz. Hızır yolculuk ederlerken

Musa Hızır'ın gemiyi deldiğini görünce, ona razı gelmedi, ve dedi bu gemiyi niye deliyorsun dedi, bak bunlar bizi gemiye aldı zaten fakirler
falan filan,

Hızır dedi bir canın gitti, sana bana karışma dedim dedi,

sonra ikinci olay Hızır çocuğu öldürdü, hemen itiraz etti Bu çocuk günahsız sabi dedi, sen bunu niye öldürüyorsun, hadi büyük günah işlemiş suçlu biri olsa, neyse dedi.

Hızır dedi ikinci canın da gitti, sana bana karışma dedim dedi,

Ve üçüncü olay oldu bir köye gittiler, o köylü onlara iltifat etmedi, yiyecek ekmek dahi vermediler, fakat Hz. Hızır yıkılmak üzere bir duvar gördü, ve o duvarı ustalık edip yeniden yapıp düzeltti.

yine Musa'ya ters, bunlar iyi insanlar değil dedi, sen niye bunlara yardım ediyorsun dedi, bari karşılığında yiyecek bir şeyler isteseydik dedi.

Ve Hızır benim işlerime karışma dememiş miydim dedi, artık senin benimle yolculuk edebilecek bir canın yok, Allah sana üç can verdi ki, üç canın da öldü malesef, artık yollarımız ayrıldı dedi, bundan sonra sen beni göremezsin manasında yani. Ve dedi birinci olayın sebebi: çünkü ortada dolaşan korsanlar veya devlet memurları var, onlar sağlam gemileri topluyorlar, ve ben o gemiyi hasarlı yaptım ki, onlar o gemiyi almasınlar, ve bu korsanlar gemiye baktıktan sonra, gemi sahipleri gemilerini tamir edip, tekrar çalışıp ekmeklerini kazanmaya devam etsinler diye yaptım dedi.

İkinci olayda, çocuk büyüdüğü zaman çok kötü biri olacaktı, ve anne babasını da günahkâr yapacaktı ki, onu öldürdüm ki, Allah onları daha salih bir evlat ile, günaha girmekten koruyacak dedi.

Ve üçüncü olay ise, o duvarın altında bir hazine vardı, ve o evde yetim veya öksüz çocuklar vardı ve o çocuklar daha küçük olduğu için, eğer duvar yıkılırsa da hazine ortaya çıkarsa, o çocuklara vermeyip hazineyi başkaları alacaktı, ben duvarı yaptım ki, çocuklar büyüyünce o hazineyi, kendileri bulsun diye yaptım dedi.

Ve Musa anladı ki kaza, bela, ceza, tokat, hepsinin bir sebebi var. O zaman, Rahman abes iş işlemez anladı, sen Hızır'ı görmezsin, bilmezsin, Musa'ya bile Hızır ile gidebilecek, onu görebilecek, onun yaptıklarına bakabilecek üç can verildi, üç canı ölünce dedi Hızır, sen dünyaya ben bu gizli âleme dedi. Ve Musa anladı ki Rahman'dan razı olmak lazımmış. Her olan kaderin ve olayın bir sebebi, sebebin bile, bir başka
sebebi var, sebebin sebebinin bile bir başka sebebi var. Yani vaazlarımızdan birinde anlattığımız temizler temizlerdendir ve temizler içindir, peki biber fidesinin altına ters gübresi döktük, ve biber o gübreyi yedi , pis gübreyi yedi, amma bize cillop gibi tertemiz biber verdi, hani temizler temizlerdendi, hani avaramu fimi var ya, hakimin çocuğu da hırsız olabiliyor, Nuh'un bebesi de Kenan olabiliyormuş, ve yine bir üste çık yine o ters gübre dediğin bir ineğin yediği
tertemiz otlar idi, o yedi ve ayrıldı ters oldu, hani pisti, ters ot iken tertemiz değil miydi, yani her olayın binlerce versiyonları var kainatta, sen o kapı, bu, şu kapı hangi kapıyı açtın. Ve Rahman abes işle iştigal etmez, bunu bilirsen, kötü sandığın bir olay gelirse başına hamd et, iyi olay gelirse şükret, ve yoluna devam et ki, Hakk'tan razı olan kul ol. Ve maddeler bunun için metin ismini çekerler, ve hiç bir madde, bitki, metin çektiği sürece bozulmaz ölmez diridir. Ne zaman
zikirden kesildi ölür. Ve o yüzden bardak bardaklıktan memnundur, zikrettiği müddetçe. Ne zaman senin ondan razı olmadığın onun kulağına gitti, üzülür ve metanetini kaybeder ve sen onu terkettikçe, sevgin bozuldukça, onun şükrünü eda etmedikçe, metaneti bozulur. Ve sonunda bitap düşer ve zikirden kesilir, ve zikirden kesilince, bir bardaksa düşer kırılır, bir koyunsa kasap alıp gidip keser, bir bitkiyse sahibi gelir toplar alıp gidip satar, biri de alır yer, insan ise hasta olur
ölür gider. Yani rıza Rahman'dan razı olmaktır. Şayet ecel için bile çağırıyorsa, Rahman'a iman ve itaat et ki, seni bir başka bahara götürmek için çağırıyor , yeni bir doğuma hazırlamak için verdiği ruh emanetini geri çağırıyor, ve kaderine razı ol. Ve artık ne zaman keşke şöyle olsaydı, bu olmazdı, keşke böyle yapsaydım, bilmem doktor olurdum, bilmem şöyle yapsaydım hakim olurdum deme, bil ki bu gün ne oldunsa ne başına geldiyse, senin için en iyisi o, bırak keşkeleri ve Rahman'dan
razı ol kurtul.

Ne zaman keşkeleri bıraktın, ve ikinci olarak hayatın tek şıklı değil çok şıklı olduğunu anladın, ve bir kararda durmanın kör cahil kararı olduğunu anladın, ve eğer dünkü kararda kalsaydık, bu gün atomun da parçalanacağını bilmezdik, amma atom en küçük değil, ondan da küçükler var deniyor bu gün, neden çünkü bir kararda saplanıp kalmadılar, acaba bölsek bir şeyler vardır mı deyince, araştırıp buldular, yani cahil nefis inatçıdır, ve mesela illa da elma isterim, illa da şu kızı isterim diye
viyaklar durur, o olmayınca muradım olmadı der. Halbuki , Hz. Davud'dan ilmi öğrenen kurnaz şeytan, sana bir günah sunar hadi kumar oyna der, sen kumar oynamam mı dedin, o zaman içki iç der, onu da yapmam dedin, o zaman yalan söyle der, seçenek bol, yani sen de şeytanla savaşmasını öğreneceksen, sadece kurusıkı tüfekle savaşılmayacağını öğren, ve hayatta başka seçeneklerin de olduğunu unutma, ve görelim Mevla neyler neylerse güzel eyler dedin mi, bil ki sana rıza veya raziye makamı bir göz kırptı demektir, artık gir o kapıdan ve makamı marziyeye doğru yürü.
Ve Hz. Davud aleyhisselam, eğilmezsin bükülmezsin sanan, secde etmiyorsun diyen, demir cibilliyetli şeytanı ateşte kızdırıp şekil veren, eğip büken ve ona başka seçeneklerin de olduğunu öğreten peygamber. Hz. Süleyman ise onu demir haliyle değil, bizzat şeytan haliyle çalıştırıp başka seçeneklerin de olduğunu öğreten peygamber. Pirimiz Davud aşkına gir ve eğilmezsin bükülmezsin sanan nefsini demir gibi kızdır, ve döve döve, eğ bük ve Davud gibi, o nefisten zincirler kalkanlar balkon bahçe
demirleri yap.

Sılam hasretim gülüm, ey memleketim, Hüseyin'in başını koparanlar koparırken, Hüseyin'in hiç mi içi yanmadı, hiç mi canı yanmadı sanırsın, amma işte
sen bir gül isen, ve koparan ben isem, sesini çıkarma gülüm, hasretim toprağım.
Allah Yahya'ya öyle dedi bak dedi seni keserlerken sesini çıkarmayacaksın GIG demeyeceksin dedi, şimdi kavak keserler, söğüt keserler, bilmem Hüseyin gibi gülü koparırlar, onların başı sesini çıkarmamış ki gülüm, kıkları çıkmaz, vay boynum acıdı demezler, ne yapıyorsun man yak demezler, belki derler amma, acıları içindendir gülüm, acıdıysa içinden ağla, sızım sızım ağla, üzüm öyledir, onu budayınca gülüm, sanırsın bir dal çubuk, amma işte o içi sızlar ve ağlar gülüm, ağla amma içinden sızla sesini çıkarma, koparan hem de Mehdi ise, sesin çıkmasın gülüm , hasretim gonca gülüm.

Yani bak güzelim sen boynunu eğer ,ben eşeğin olayım dersen birisine, velev ki bu, Taptuk gibi evliya olsa, sırtına kırk sene odun sarar seni eşek eder, amma sen başını kaldırır, ben man yak mıyım deyebilirsen, eşeklikten çıkıp, haşarı eşek sırtına binilmeyen eşek, zebra olursun, yani yine boynunu eğen Habil olursan, olsan olsan koyun olursun, eli kalkmaz, dili kalkmaz, garip, yatır kes sesi çıkmaz, ve yine inek gibi bakara gibi ver ver ver etinden ver sütünden ver, hatta yetmez gel de g -- ü n den de ver derler, sonunda, haa anlayıverirsin seni m ina kodu mun ip nesi verdiklerim yetmedi mi si ....nesi dersin akıllanırsın belki, yani kardeşim enayiliğin adı, Allah'tan razı olmak konmuş, aslan her şeyi yerde, aslanı yiyen yok, niye ? kimseye enayilik etmiyordur ondan, öyle olunca, evet bazıları boyun eğecek, buğday olacak amma, işte buğday gibi buyur haşmetli ağam deyince, buğday olursun seni değirmene götürürler viccırağını çıkarırlar, un ederler, senin kıkın bile çıkmaz gayrı ondan sonra, sen istedin, sen fırsat verdin, boyun eğdin, haşmetlim dedin, ve senden üstün olan seni lokma lokma yer tüketir, hani iyi mi, iyi böyle enayiler varken, daha çok değirmenler döner. Eeee ne yapacağız o zaman, matrix revolution, başkaldırış, uyanıkların etimizden, sütümüzden, balımızdan, böreğimizden otlanmasına müsaade etmeyeceğiz, en azından koyun yerine koç olun, koyunluğu bırakın artık, Habilliği bırak artık, gafil müslüman, inek gibi verimli birisi isen, en azından bak biraz da olsa uyan, haksızlığa isyan et de, dana ol bari ki, kendini savunabilesin, enayiliğin sınırı yok bunu bilesin, sen tikilmeye dünden razıysan, seni tikecek biri illa bulunur, amma işte inde bir de ben tiken deyince, kimseyi bulamazsın azizim, öyleyse her şey kararınca güzelim , Hızır'ın yaptıkları Musa'ya ters idi, çünkü Musa'ya haram olan öldürmek, Hızır'a helal, aman yarabbi, hem de küçücük bebeği veya çocuğu öldürüyor, bu nasıl bir şeriattir acaba demek yok mu, sana haram, ona helal. Bak güzelim yukarıda gösterdik, olaya geniş çerçeveden bak, yoksa bu dar kafa ile, ancak sana kırk sene eşeklik, Yunusluk kalır anladın mı. Vururlar sırtına yükü, çek çekebilirsin yetmez bir de g.. tikmeye kalkanlar olur, verdin ya gayrı, vermede sınır yok diyenlere duyurulur o enayi eşeklere.

önünüzde yonoşluk sizi bekliyor, verin vermenin sınırı yok dedim ya, yakında kıçınızı da verirsiniz. Ya HAYIR diyeceksiniz, en azından sırtına binilmeyen zebra olacaksınız, özgürlüğün başını kazanacaksınız, ya da onun bunun eşeği olmaya devam edeceksiniz.

varabilirsen ta oraya, MAKAMI RIZA'ya ve RAZIYE'ye, makamın mübarek olsun.
dedik, müslümandık, mümin olduk, ince ince en iyilerden olduk, iyilik iyilik gittik gittik, dere tepe düz gittik, eeeee Kuran'ın da sonu var gülüm, kulhuyu okudun Felak Nas okudun, Kuran bitti, ee daha nereye gideceksin gayrı, yani artık geri dönme zamanı gülüm. İşte zikrimizde bir yere varırsın ki "allahümme salli"ler okunur yani orası zikrimizin tahiyat kısmı, ordan öteye sağdan sola gidersin tesbihte, ve sonra ta "Nun"a kadar varırsın. "Nun" zikirimiz, ya sükûn yani durmak, veya geçmek hareket etmek yeridir, orda artık senin seyri sülükunun sonudur, ya durmayı seçeceksin, madde olacaksın, tahta olacaksın, cam olacaksın, kum olacaksın, toprak olacaksın, ya da durmaktan geçeceksin, ve hareket edip başa döneceksin, başa dönmek için ise, "euzu bi kelimetillahilerden sonra dediğimiz, "subhanallahi..." zikiri yani Kabe'yi tavaf var, yani dönmek hareket etmek, hareketi seçersen, burda tavaf, sonra Allah'tan başka ilah olmadığına iman olan birinci tevhid zikirimiz, ve sonra 10 kulhu, sonra ise Fatiha, sondan başa dönme sırrı, bu kulhular Fatihalar hepsi sağdan solaydı, Kuran'ın yönündeydi, yani sağdan solaydı, amma ondan sonra ise, kulhu son, ve sondan başa dönmek lazım ki, işte kulhudan sonra Fatiha okuruz 10 defa, ve sonra ise, o yukarı çıkış olan, Kuran'ın başına tırmanmak olan, 33 defa "subhanallahi vebihamdihi, subhanallahil azim ,ve estağfirullah." ile dinlene dinlene yokuşu tırmanırız. Ve bu zikir ise tersinedir, yani sondan başa dönen bir zikir ki, yani sağdan sola kadar gittik, ve sağın en sonuna vardık, ve orası artık sol, ve sonra başa dönmek için işte bu üçlüyü 33 defa çekerekten, bu sefer ise soldan sağa doğru hareket ederiz ki, bitişten sonra başa dönmek hikmetine ermek için, her bitişten sonra başa dönmek, va baş Fatiha ise, senenin sonu da başı da İsa'da biter, Hristiyanlara göre, İsa'nın doğumu 24 Aralık, yahut evangelistlere göre 27'si, halbuki senenin sonu 31 Aralık, ve bize göre İsa'nın doğumu ise 1 Ocak yani, İsa ve Mehdi SIRRI, İsa'da biter, Mehdi'de, Fatiha'da başlar, bizim İsa'mız Mehdi'dir, çünkü onların İsa'sı Hz. İsa, bizim İsa'mız ise Mehdi'dir, Mehdi İsa'dan, İsa da Mehdi'den , ona, Meryem'e İsa'yı koyan biri var değil mi, o kutsal ruh, işte Mehdi, veya diğer ismi, Musa'ya bilmediklerini gösteren Hızır, veya Kuran'daki ismi, Musa'nın sana tabi olayım mı dediği RAŞİD, ve yine Muhammed için, Muhammeden abdühü ve rasuluhu deriz, amma Kuran'da Mehdi için ise, "katımızdan ona rahmet verdiğimiz kulumuz" diye Mehdi'ye atfedilir, yine İsra Suresi'nde, yine ona, kulumuzu, abdimizi göstermek için, Mescid-i Haram'dan, Mescid-i Aksa'ya götürdük diyor, ne için? "bi abdihi" diyor yani o kulumuzu göstermek için, kim o kul, yani Muhammed, geçmişten geleceğe, ona Mehdi'yi ve vaktini göstermek için ref ettirildi.

19. SINIF SOFİLERE
Hızır makamı öğretilip talim ettirilir ve tarikatın pirini, olay vuku bulunca araması talim edilir. Bizatihi onunla (tarikatın piri ile) kelam etmesi lazım geldiği öğretilir ve kimler o göreve (HIZIRLIK makamına )seçildi liste tutulur.

Bu 19. sınıf sofiler tesbihlerine birinci kadrandaki 10 boncuğun birincisi mevsim rengi ikincisi beyaz olarak, diğeri yine mevsim rengi, ve diğeri beyaz.... 10 boncuk dizlerler ve Alfabe duasından önceki Arapça Elif ba yani alfabeyi 9 defa okurken, birinci boncukta Dad harfi sağ azı dişler arasına konarak okunur, ikinci boncukta sol
azı dişler arasına konarak okunur, sonra yine diğerine sonra yine diğerine konarak 9 boncuk sayılır.

Dad Harfinin Mahreci

"Dad" harfi dilin ucu azı dişlerin arasına konarak "da" denmeye çalışılır d ile z arası bir ses çıkar
'Muhammed Diyauddin' ismi 'Muhammed Ziyauddin' denir yani aslı ise
'Muhammed Dziyauddin' diye okunur, dil sağ azılara, veya sol azılar arasına konabilir, ashabdan Ebu Bekir efendimiz iki tarafı ile de bu harfin mahrecini çıkarabilirmiş

İslam'ın şartı diyor Mehmet hoca 5'tir diyorlar, ee peki diğer İslami görevler nerede, öksüzün elinden tutmak? o yok, banane, ee fakiri giydirmek, yok ,....., eee İslam'ın şartı 5'tir diyorlar

Kardeşim bak, bir imtihanda 10 soru varsa, diyor ki öğretmen, bunun eğer 5'ini yaparsan iyi not alırsın, ve sınıfı geçersin en azından, amma sen dördünü yaparsan, belki ben tolerans hakkımı kullanırım, seni sınıftan geçiririm, amma sen sadece iki tanesini yaparsan, sınıfta kalırsın, amma bunun yanında biri de altısını yaptı o da daha iyi, yine yedi yaptı daha daha iyi, hatta birisi de on da onunu yaptı, ona da pekiyi verdik, bu adam pek iyi dedik . Amma işte müslümanlığın sınırı, bu 5 güzel hasleti yapana biz müslüman diyoruz, en fakir müslüman, ondan sonrasını yapanlar, yedi soruya cevap verip doğrusunu yapan, sekiz yapan öğrenci gibi, amma biri de var ki, daha bu 5'i de yapmıyor, namaz kılmıyor, oruç tutmuyor, ee ne diyeceğiz buna, hâlâ bunlara da müslüman diyoruz, Türkiye'de de dünyada da dolu böyleleri, namaz yok, oruç yok, amma haftada bir cuma kılar, en ön safa da geçer haaa, bak konvoyunan namaza gidiyoruz biz, ve Allah'ın evine varıyoruz, o namaz kılacak diye amcaları itip kalkıyorlar, buyur en ön saf senin, eeee bu adam peygamber mi, peygamber olsan, Musa gibi bir peygamber, olsan racül ve abd olan, bir kul olan Hızır'ın veya diğer ismi ile Raşid'in arkasındaki safa geçeceksin, çünkü onun bildiğini Musa bile bilmiyordu, ee nerde kaldı bu ah.... en ön safa gelip oturması haa, sen hakkını sıranı verirsen, yarın yeniden haşrolurken de, o senin sıranı alıp yüze çıkar, sen diplerde kalırsın, sen kandin inandın verdin çünkü gafil, ve sağ sola üstünken, gündüz geceye reis iken, ve Mehdi Musa'ya, Hızır ve reis iken, kim bu gafil, Musa vakti adamı, firavunu ..., Allah'ın has kullarının üstüne geçecek.

fazla söze gerek yok anlayan anladı, lafı fazla uzatmaya da gerek yok, anlayan gereğini yapacaktır zaten.

--oOo---

أَللَّهُمَّ أَرِنَا الْحَقَّ حَقاً وَ ارْزُقْنَا اتِّبَاعَهْ وَ أَرِنَا الْبَاطِلَ بَاطِلاً وَ ارْزُقْنَا اجْتِنَابَهْ

''Allahım! Bizlere, hakkı Hak gösterip ona tabi olmayı, bâtılı da Bâtıl gösterip ondan yüz çevirmeyi nasip eyle..! ''

وَآخِرُ دَعْوَاهُمْ أَنِ الْحَمْدُ لِلّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ

Ve âhıru da'vâhum enil hamdulillâhi rabbil âlemîne,
Âmin.
Elfatiha maassalavat.

سُبْحاَنَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ، أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلهَ إِلاَّ أَنْتَ، أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ

Sübhâneke Allahümme ve bihamdik, eşhedü en lâ ilâhe illâ ent, estağfirullahe ve

etûbu ileyk.

--OoO--

Kar©glan

Başağaçlı Raşit Tunca

Schrems, 12 Mart 2017 Pazar
Original Kar © glan
]]> https://tevvabun.de/showthread.php?tid=44763 Sun, 11 Oct 2026 14:24:24 +0200 Raşit Tunca]]> https://tevvabun.de/showthread.php?tid=44763
Gamma Işıması - Simge γ - Epsilon Dalgası - Y Yansıması - Plütondan Ötesinin Dalgası

(Kar©glan'ın 18 Mart 2017 Vaazı)

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ ﷲِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

خَلَقَ الْإِنسَانَ مِن صَلْصَالٍ كَالْفَخَّارِ وَخَلَقَ الْجَانَّ مِن مَّارِجٍ مِّن نَّارٍ فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

يَا مَعْشَرَ الْجِنِّ وَالْإِنسِ إِنِ اسْتَطَعْتُمْ أَن تَنفُذُوا مِنْ أَقْطَارِ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ فَانفُذُوا لَا تَنفُذُونَ إِلَّا بِسُلْطَانٍ فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

فِيهِنَّ قَاصِرَاتُ الطَّرْفِ لَمْ يَطْمِثْهُنَّ إِنسٌ قَبْلَهُمْ وَلَا جَانٌّ فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

مُدْهَامَّتَانِ فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

Halakal insâne min salsâlin kel fahhâr, ve halakal cânne min mâricin min nâr, fe bi eyyi âlâi rabbikumâ tukezzibân.

Yâ ma'şeral cinni vel insi inisteta'tum en tenfuzû min aktâris semâvâti vel ardı fenfuzû, lâ tenfuzûne illâ bi sultân, fe bi eyyi âlâi rabbikumâ tukezzibân.

Fîhinne kâsirâtut tarfi lem yatmishunne insun kablehum ve lâ cânn, fe bi eyyi âlâi rabbikumâ tukezzibân.

Mudhâmmetân, fe bi eyyi âlâi rabbikumâ tukezzibân.

Sadakallahul Aziym. RAHMAN Suresi 14-15-16. ayetler.

RAHMAN Suresi 33-34. ayetler.

RAHMAN Suresi 56-57. ayetler.

RAHMAN Suresi 64-65. ayetler.

Meali:

Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.

"Allah insanı pişmiş çamur gibi bir balçıktan yarattı. Cinleri de dumansız, saf alevden yarattı. O hâlde Rabbinizin hangi nimetlerini yalanlıyorsunuz?"

Sadakallahul Aziym. RAHMAN Suresi 14-16. ayetler.

"Ey cin ve insan toplulukları! Göklerin ve yerin çerçevesinden çıkıp gitmeye gücünüz yetiyorsa geçin. Fakat bir güç ve imkân olmadan geçemezsiniz. O hâlde Rabbinizin hangi nimetlerini yalanlıyorsunuz?"

RAHMAN Suresi 33-34. ayetler.

"Oralarda gözlerini yalnız eşlerine çevirmiş güzeller vardır ki, bunlardan önce onlara ne insan ne de cin dokunmuştur. O hâlde Rabbinizin hangi nimetlerini yalanlıyorsunuz?"

RAHMAN Suresi 56-57. ayetler.

"İkisi de yemyeşildir."

RAHMAN Suresi 64-65. ayetler.

---oOo---

Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:

"İçki yapanı, yaptıranı, içeni, taşıyanı, kendisine taşınanı, dağıtanı, satanı, parasını yiyeni, satın alanı ve kendisi için satın alınanı..."

(Tirmizî, Büyû, 37; İbn Mâce, Eşribe, 6)

Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:

"Çoğu sarhoşluk veren şeyin azı da haramdır."

(Hadis-i Şerif, Ebû Dâvud, Eşribe, 5; Tirmizî, Eşribe, 3)

"Allâhumme salli alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ salleyte alâ İbrâhîme ve alâ âli İbrâhîme inneke hamîdun mecîd.

Allâhumme bârik alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ bârekte alâ İbrâhîme ve alâ âli İbrâhîme inneke hamîdun mecîd."

Yolculuğumuza Başlıyoruz:

Bu bölümde insan bedeninin yaratılışı, farklı beden özellikleri ve nesilden nesile aktarılan bazı özellikler üzerine kendi gözlemlerimi ve düşüncelerimi anlatıyorum.

İnsan bedeninde yaratılıştan gelen birçok farklılık vardır. Bazı özellikler daha belirgin, bazıları daha farklı olabilir. Bunların bir kısmı genetik özelliklerle, bir kısmı ise bedenin yapısıyla ilgilidir.

Burada yaptığım sınıflandırmalar, tıbbî bir sınıflandırma iddiası değildir. Bunlar benim gözlemlerimden ve kendi tefekkürümden hareketle ortaya koyduğum benzetmelerdir.

İnsan neslinin devamı, yaratılışın ve Allah'ın kudretinin üzerinde düşünmemiz gereken meselelerden biridir.

Bir çocuğun dünyaya gelmesi için anne ve babanın yaratılıştaki vazifeleri vardır. Fakat bütün bu sebeplerin üzerinde Allah'ın yaratma kudreti bulunur.

Bu sebeple yaratılışı yalnızca görünen sebeplerle açıklamak yeterli değildir.

Ben burada Hz. Hasan, Hz. Hüseyin, Hz. İsa ve Hz. Mehdi ile ilgili bazı soy ve yaratılış benzetmeleri de yapıyorum. Ancak bunlar kesin bir tarihî veya biyolojik bilgi olarak değil, benim kişisel yorum ve tefekkürüm olarak anlaşılmalıdır.

Hz. Ömer'den nakledilen bir rivayete göre Peygamber Efendimiz şöyle buyurmuşlardır:

"Allah'a ve ahiret gününe iman eden kimse, üzerinde içki bulunan sofraya oturmasın."

(Tirmizî, Edeb, 43)

Burada benim üzerinde durduğum mesele, dinî hükümlerin insanlara doğru şekilde öğretilmesi ve kişinin haram ile helali ayırt edebilecek bir bilinç kazanmasıdır.

Bir çocuğa bir kelimeyi yanlış öğretirseniz, çocuk daha sonra o kelimeyi yanlış yerde kullanabilir. Aynı şekilde dinî bir hükmü eksik veya yanlış öğretmek de kişinin ileride yanlış davranışlarda bulunmasına sebep olabilir.

Bu nedenle eğitim önemlidir.

İnsana sadece "Bu haramdır." demek yerine, neden haram olduğunu, hangi şartlarda hükmün nasıl uygulandığını ve dinî hükümlerin nasıl anlaşılması gerektiğini de öğretmek gerekir.

Burada özellikle içki meselesinde de adalet ve sorumluluk kavramları üzerinde düşünmek gerekir.

Bir suç işlendiğinde, suçun kim tarafından ve hangi şartlarda işlendiğini doğru değerlendirmek gerekir. Suçsuz olan kişiye suç yüklemek adalet değildir.

Bu meselelerden hareketle Hz. Meryem'in ve Hz. İsa'nın yaratılışı üzerinde de düşünmek mümkündür.

Hz. İsa'nın doğumu, Kur'an'da Allah'ın kudretinin bir mucizesi olarak anlatılmıştır. İnsanların bildiği normal sebeplerin dışında gerçekleşen bu yaratılış, Allah'ın dilediği zaman sebeplerin ötesinde de yaratmaya kadir olduğunu gösterir.

Çiçeklerin döllenmesi, kuşların ve hayvanların üremesi gibi tabiatta gördüğümüz olaylar da yaratılışın çeşitliliği üzerine düşünmemize vesile olabilir.

Ancak bunları Hz. İsa'nın doğumunun doğrudan açıklaması olarak değil, Allah'ın yaratma kudreti üzerine bir tefekkür olarak değerlendirmek gerekir.

Zikirci Kuş ve Tefekkür:

Bizimki zikirci kuş...

Yani virdi var. Bülbül gibi sabahları zikreder.

Pencereni açarsın, bahar aylarında sabah saat beş civarında kuşların seslerini duyarsın. Yaz aylarında da bu sesleri işitirsin.

Bazı kuşlar göç eder, bazıları ise kışın da bölgede kalır.

Ben kuşların sabah zikrini, Allah'ın yarattığı canlıların kendilerine mahsus hâlleriyle Allah'ı tesbih etmelerine bir tefekkür vesilesi olarak görüyorum.

Karatavuk Üzerine:

Die Amsel (Turdus merula) veya Schwarzdrossel, Avrupa'da yaygın olarak bulunan bir kuş türüdür. Türkçede karatavuk olarak bilinir.

Karatavukgiller (Turdidae) familyasından olan bu kuşların erkekleri genellikle siyah tüyleri ve sarı gagalarıyla dikkat çeker. Dişilerinin tüyleri ise daha koyu kahverengi tonlarındadır.

Karatavuklar Avrupa'nın birçok bölgesinde yaşarlar. Genellikle böcek, solucan, meyve ve çeşitli küçük canlılarla beslenirler.

Erkek karatavukların melodik ve yüksek sesli ötüşleri özellikle ilkbahar ve yaz aylarında dikkat çeker. Ötüşleri sabahın erken saatlerinde başlayabilir.

Karatavuklar yuvalarını ağaç ve çalıların arasına yapabilirler. İnsan yerleşimlerine de kolaylıkla uyum sağlayabilen bir kuş türüdür.

Türkçesi:

Karatavuk veya kara bakal (erkek) ve boz bakal (dişi) olarak bilinen Turdus merula, karatavukgiller (Turdidae) familyasından, meyve ve böceklerle beslenen ötücü bir kuş türüdür.

Kanat uzunlukları yaklaşık 25 cm civarındadır. Erkek karatavukların gagası parlak sarı, tüyleri siyah; dişilerin ise gagası daha soluk ve tüyleri koyu kahverengidir.

Karatavuklar özellikle sık çalılıkların bulunduğu alanlarda yaşarlar. Sabahları erken saatlerde ötüşleri duyulabilir.

Tehlike hissettiklerinde farklı sesler çıkarabilirler. Avrupa kıtasının büyük bölümünde yaşayabilirler.

Yaratılış Üzerine Kişisel Tefekkür:

Ey yar, ey sevgili!

Ben Ankara'da, Hz. Muhammed'in dedesi Hâşim'in geçtiği yerlerden geçen bir insanım. Sen oralarda bulunmadıysan bunları benim gibi bilemezsin.

Mekke ve Medine'ye gittik. Mekke'deki Sevr Dağı'nda Peygamber Efendimizin geçtiği mağarayı da gördüm.

İnsan bazen bulunduğu yerleri ve yaşadığı tecrübeleri kendi soyuyla, geçmişiyle ve manevî dünyasıyla ilişkilendirebilir.

Ben de burada kendimi Hz. Âmine, Hz. Muhammed ve onların yaşadığı coğrafyayla sembolik bir bağ içerisinde düşünerek anlatıyorum.

Bu anlatım benim kişisel ve sembolik tefekkürüm olup, soy bağı veya tarihî bir gerçeklik iddiası olarak değerlendirilmemelidir.

İnsan bazen yılanı, kuşu, ağacı, dağı veya başka bir canlıyı kendisine sembol olarak seçebilir. Ben de burada yılanı, kuşu ve farklı hayvanları çeşitli semboller şeklinde kullanıyorum.

Maksadım insanları kırmak değil; farklı semboller ve benzetmeler üzerinden düşünmeye sevk etmektir.

Maksadımız:

Maksadımız, insanları hakka yönlendirmek, imanla ve güzel ahlâkla Allah'a teslim olmalarına vesile olmaktır.

Peygamber Efendimizin insanlara yaklaşımında farklı metotlar bulunmuştur. Kimi insanı sevgiyle kazanmış, kimi insanın hatasını uyarmış, kimi zaman da dua etmiştir.

Bizim de insanları hakka davet ederken kırmadan, doğruyu anlatarak, güzel ahlâkla ve hikmetle hareket etmemiz gerekir.

İnsanları boş sözlerle değil, imanla, ilimle, güzel ahlâkla ve hakikate teslimiyetle doldurmak gerekir.

Maksadımız, bu insan topluluğunu hakka yönelen, imanla dolu ve Allah'a teslim olmuş bir topluluk hâline getirebilmektir inşallah.

---oOo---

أَأَللَّهُمَّ أَرِنَا الْحَقَّ حَقاً وَ ارْزُقْنَا اتِّبَاعَهْ وَ أَرِنَا الْبَاطِلَ بَاطِلاً وَ ارْزُقْنَا اجْتِنَابَهْ

"Allahım! Bizlere hakkı Hak gösterip ona tâbi olmayı, bâtılı da bâtıl gösterip ondan yüz çevirmeyi nasip eyle..!"

وَآخِرُ دَعْوَاهُمْ أَنِ الْحَمْدُ لِلّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ

Ve âhıru da'vâhum enil hamdulillâhi rabbil âlemîn.

Âmin.

El-Fâtiha maassalavât.

سُبْحاَنَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ، أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلهَ إِلاَّ أَنْتَ، أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ

Sübhâneke Allahümme ve bihamdik, eşhedü en lâ ilâhe illâ ent, estağfirullahe ve etûbu ileyk.

---oOo---

Kar©glan

Başağaçlı Raşit Tunca

Schrems, 18 Mart 2017 Cumartesi

Original Kar © glan

]]>
Gamma Işıması - Simge γ - Epsilon Dalgası - Y Yansıması - Plütondan Ötesinin Dalgası

(Kar©glan'ın 18 Mart 2017 Vaazı)

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ ﷲِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

خَلَقَ الْإِنسَانَ مِن صَلْصَالٍ كَالْفَخَّارِ وَخَلَقَ الْجَانَّ مِن مَّارِجٍ مِّن نَّارٍ فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

يَا مَعْشَرَ الْجِنِّ وَالْإِنسِ إِنِ اسْتَطَعْتُمْ أَن تَنفُذُوا مِنْ أَقْطَارِ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ فَانفُذُوا لَا تَنفُذُونَ إِلَّا بِسُلْطَانٍ فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

فِيهِنَّ قَاصِرَاتُ الطَّرْفِ لَمْ يَطْمِثْهُنَّ إِنسٌ قَبْلَهُمْ وَلَا جَانٌّ فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

مُدْهَامَّتَانِ فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

Halakal insâne min salsâlin kel fahhâr, ve halakal cânne min mâricin min nâr, fe bi eyyi âlâi rabbikumâ tukezzibân.

Yâ ma'şeral cinni vel insi inisteta'tum en tenfuzû min aktâris semâvâti vel ardı fenfuzû, lâ tenfuzûne illâ bi sultân, fe bi eyyi âlâi rabbikumâ tukezzibân.

Fîhinne kâsirâtut tarfi lem yatmishunne insun kablehum ve lâ cânn, fe bi eyyi âlâi rabbikumâ tukezzibân.

Mudhâmmetân, fe bi eyyi âlâi rabbikumâ tukezzibân.

Sadakallahul Aziym. RAHMAN Suresi 14-15-16. ayetler.

RAHMAN Suresi 33-34. ayetler.

RAHMAN Suresi 56-57. ayetler.

RAHMAN Suresi 64-65. ayetler.

Meali:

Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.

"Allah insanı pişmiş çamur gibi bir balçıktan yarattı. Cinleri de dumansız, saf alevden yarattı. O hâlde Rabbinizin hangi nimetlerini yalanlıyorsunuz?"

Sadakallahul Aziym. RAHMAN Suresi 14-16. ayetler.

"Ey cin ve insan toplulukları! Göklerin ve yerin çerçevesinden çıkıp gitmeye gücünüz yetiyorsa geçin. Fakat bir güç ve imkân olmadan geçemezsiniz. O hâlde Rabbinizin hangi nimetlerini yalanlıyorsunuz?"

RAHMAN Suresi 33-34. ayetler.

"Oralarda gözlerini yalnız eşlerine çevirmiş güzeller vardır ki, bunlardan önce onlara ne insan ne de cin dokunmuştur. O hâlde Rabbinizin hangi nimetlerini yalanlıyorsunuz?"

RAHMAN Suresi 56-57. ayetler.

"İkisi de yemyeşildir."

RAHMAN Suresi 64-65. ayetler.

---oOo---

Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:

"İçki yapanı, yaptıranı, içeni, taşıyanı, kendisine taşınanı, dağıtanı, satanı, parasını yiyeni, satın alanı ve kendisi için satın alınanı..."

(Tirmizî, Büyû, 37; İbn Mâce, Eşribe, 6)

Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:

"Çoğu sarhoşluk veren şeyin azı da haramdır."

(Hadis-i Şerif, Ebû Dâvud, Eşribe, 5; Tirmizî, Eşribe, 3)

"Allâhumme salli alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ salleyte alâ İbrâhîme ve alâ âli İbrâhîme inneke hamîdun mecîd.

Allâhumme bârik alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ bârekte alâ İbrâhîme ve alâ âli İbrâhîme inneke hamîdun mecîd."

Yolculuğumuza Başlıyoruz:

Bu bölümde insan bedeninin yaratılışı, farklı beden özellikleri ve nesilden nesile aktarılan bazı özellikler üzerine kendi gözlemlerimi ve düşüncelerimi anlatıyorum.

İnsan bedeninde yaratılıştan gelen birçok farklılık vardır. Bazı özellikler daha belirgin, bazıları daha farklı olabilir. Bunların bir kısmı genetik özelliklerle, bir kısmı ise bedenin yapısıyla ilgilidir.

Burada yaptığım sınıflandırmalar, tıbbî bir sınıflandırma iddiası değildir. Bunlar benim gözlemlerimden ve kendi tefekkürümden hareketle ortaya koyduğum benzetmelerdir.

İnsan neslinin devamı, yaratılışın ve Allah'ın kudretinin üzerinde düşünmemiz gereken meselelerden biridir.

Bir çocuğun dünyaya gelmesi için anne ve babanın yaratılıştaki vazifeleri vardır. Fakat bütün bu sebeplerin üzerinde Allah'ın yaratma kudreti bulunur.

Bu sebeple yaratılışı yalnızca görünen sebeplerle açıklamak yeterli değildir.

Ben burada Hz. Hasan, Hz. Hüseyin, Hz. İsa ve Hz. Mehdi ile ilgili bazı soy ve yaratılış benzetmeleri de yapıyorum. Ancak bunlar kesin bir tarihî veya biyolojik bilgi olarak değil, benim kişisel yorum ve tefekkürüm olarak anlaşılmalıdır.

Hz. Ömer'den nakledilen bir rivayete göre Peygamber Efendimiz şöyle buyurmuşlardır:

"Allah'a ve ahiret gününe iman eden kimse, üzerinde içki bulunan sofraya oturmasın."

(Tirmizî, Edeb, 43)

Burada benim üzerinde durduğum mesele, dinî hükümlerin insanlara doğru şekilde öğretilmesi ve kişinin haram ile helali ayırt edebilecek bir bilinç kazanmasıdır.

Bir çocuğa bir kelimeyi yanlış öğretirseniz, çocuk daha sonra o kelimeyi yanlış yerde kullanabilir. Aynı şekilde dinî bir hükmü eksik veya yanlış öğretmek de kişinin ileride yanlış davranışlarda bulunmasına sebep olabilir.

Bu nedenle eğitim önemlidir.

İnsana sadece "Bu haramdır." demek yerine, neden haram olduğunu, hangi şartlarda hükmün nasıl uygulandığını ve dinî hükümlerin nasıl anlaşılması gerektiğini de öğretmek gerekir.

Burada özellikle içki meselesinde de adalet ve sorumluluk kavramları üzerinde düşünmek gerekir.

Bir suç işlendiğinde, suçun kim tarafından ve hangi şartlarda işlendiğini doğru değerlendirmek gerekir. Suçsuz olan kişiye suç yüklemek adalet değildir.

Bu meselelerden hareketle Hz. Meryem'in ve Hz. İsa'nın yaratılışı üzerinde de düşünmek mümkündür.

Hz. İsa'nın doğumu, Kur'an'da Allah'ın kudretinin bir mucizesi olarak anlatılmıştır. İnsanların bildiği normal sebeplerin dışında gerçekleşen bu yaratılış, Allah'ın dilediği zaman sebeplerin ötesinde de yaratmaya kadir olduğunu gösterir.

Çiçeklerin döllenmesi, kuşların ve hayvanların üremesi gibi tabiatta gördüğümüz olaylar da yaratılışın çeşitliliği üzerine düşünmemize vesile olabilir.

Ancak bunları Hz. İsa'nın doğumunun doğrudan açıklaması olarak değil, Allah'ın yaratma kudreti üzerine bir tefekkür olarak değerlendirmek gerekir.

Zikirci Kuş ve Tefekkür:

Bizimki zikirci kuş...

Yani virdi var. Bülbül gibi sabahları zikreder.

Pencereni açarsın, bahar aylarında sabah saat beş civarında kuşların seslerini duyarsın. Yaz aylarında da bu sesleri işitirsin.

Bazı kuşlar göç eder, bazıları ise kışın da bölgede kalır.

Ben kuşların sabah zikrini, Allah'ın yarattığı canlıların kendilerine mahsus hâlleriyle Allah'ı tesbih etmelerine bir tefekkür vesilesi olarak görüyorum.

Karatavuk Üzerine:

Die Amsel (Turdus merula) veya Schwarzdrossel, Avrupa'da yaygın olarak bulunan bir kuş türüdür. Türkçede karatavuk olarak bilinir.

Karatavukgiller (Turdidae) familyasından olan bu kuşların erkekleri genellikle siyah tüyleri ve sarı gagalarıyla dikkat çeker. Dişilerinin tüyleri ise daha koyu kahverengi tonlarındadır.

Karatavuklar Avrupa'nın birçok bölgesinde yaşarlar. Genellikle böcek, solucan, meyve ve çeşitli küçük canlılarla beslenirler.

Erkek karatavukların melodik ve yüksek sesli ötüşleri özellikle ilkbahar ve yaz aylarında dikkat çeker. Ötüşleri sabahın erken saatlerinde başlayabilir.

Karatavuklar yuvalarını ağaç ve çalıların arasına yapabilirler. İnsan yerleşimlerine de kolaylıkla uyum sağlayabilen bir kuş türüdür.

Türkçesi:

Karatavuk veya kara bakal (erkek) ve boz bakal (dişi) olarak bilinen Turdus merula, karatavukgiller (Turdidae) familyasından, meyve ve böceklerle beslenen ötücü bir kuş türüdür.

Kanat uzunlukları yaklaşık 25 cm civarındadır. Erkek karatavukların gagası parlak sarı, tüyleri siyah; dişilerin ise gagası daha soluk ve tüyleri koyu kahverengidir.

Karatavuklar özellikle sık çalılıkların bulunduğu alanlarda yaşarlar. Sabahları erken saatlerde ötüşleri duyulabilir.

Tehlike hissettiklerinde farklı sesler çıkarabilirler. Avrupa kıtasının büyük bölümünde yaşayabilirler.

Yaratılış Üzerine Kişisel Tefekkür:

Ey yar, ey sevgili!

Ben Ankara'da, Hz. Muhammed'in dedesi Hâşim'in geçtiği yerlerden geçen bir insanım. Sen oralarda bulunmadıysan bunları benim gibi bilemezsin.

Mekke ve Medine'ye gittik. Mekke'deki Sevr Dağı'nda Peygamber Efendimizin geçtiği mağarayı da gördüm.

İnsan bazen bulunduğu yerleri ve yaşadığı tecrübeleri kendi soyuyla, geçmişiyle ve manevî dünyasıyla ilişkilendirebilir.

Ben de burada kendimi Hz. Âmine, Hz. Muhammed ve onların yaşadığı coğrafyayla sembolik bir bağ içerisinde düşünerek anlatıyorum.

Bu anlatım benim kişisel ve sembolik tefekkürüm olup, soy bağı veya tarihî bir gerçeklik iddiası olarak değerlendirilmemelidir.

İnsan bazen yılanı, kuşu, ağacı, dağı veya başka bir canlıyı kendisine sembol olarak seçebilir. Ben de burada yılanı, kuşu ve farklı hayvanları çeşitli semboller şeklinde kullanıyorum.

Maksadım insanları kırmak değil; farklı semboller ve benzetmeler üzerinden düşünmeye sevk etmektir.

Maksadımız:

Maksadımız, insanları hakka yönlendirmek, imanla ve güzel ahlâkla Allah'a teslim olmalarına vesile olmaktır.

Peygamber Efendimizin insanlara yaklaşımında farklı metotlar bulunmuştur. Kimi insanı sevgiyle kazanmış, kimi insanın hatasını uyarmış, kimi zaman da dua etmiştir.

Bizim de insanları hakka davet ederken kırmadan, doğruyu anlatarak, güzel ahlâkla ve hikmetle hareket etmemiz gerekir.

İnsanları boş sözlerle değil, imanla, ilimle, güzel ahlâkla ve hakikate teslimiyetle doldurmak gerekir.

Maksadımız, bu insan topluluğunu hakka yönelen, imanla dolu ve Allah'a teslim olmuş bir topluluk hâline getirebilmektir inşallah.

---oOo---

أَأَللَّهُمَّ أَرِنَا الْحَقَّ حَقاً وَ ارْزُقْنَا اتِّبَاعَهْ وَ أَرِنَا الْبَاطِلَ بَاطِلاً وَ ارْزُقْنَا اجْتِنَابَهْ

"Allahım! Bizlere hakkı Hak gösterip ona tâbi olmayı, bâtılı da bâtıl gösterip ondan yüz çevirmeyi nasip eyle..!"

وَآخِرُ دَعْوَاهُمْ أَنِ الْحَمْدُ لِلّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ

Ve âhıru da'vâhum enil hamdulillâhi rabbil âlemîn.

Âmin.

El-Fâtiha maassalavât.

سُبْحاَنَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ، أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلهَ إِلاَّ أَنْتَ، أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ

Sübhâneke Allahümme ve bihamdik, eşhedü en lâ ilâhe illâ ent, estağfirullahe ve etûbu ileyk.

---oOo---

Kar©glan

Başağaçlı Raşit Tunca

Schrems, 18 Mart 2017 Cumartesi

Original Kar © glan

]]> https://tevvabun.de/showthread.php?tid=44762 Sun, 11 Oct 2026 14:21:41 +0200 Raşit Tunca]]> https://tevvabun.de/showthread.php?tid=44762
İstiaze ve Besmele Zikiri

(Kar©glan'ın 25 Mart 2017 Vaazı)

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ ﷲِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

فَإِذَا قَرَأْتَ الْقُرْآنَ فَاسْتَعِذْ بِاللّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ

Fe izâ kara'tel kur'âne festeız billâhi mineş şeytânir racîm.

Meali:

Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.

"Kur'an okuduğun zaman, o kovulmuş şeytandan Allah'a sığın."

Sadakallahul Aziym. NAHL Suresi 98. ayet.

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ ﷲِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

وَإِمَّا يَنزَغَنَّكَ مِنَ الشَّيْطَانِ نَزْغٌ فَاسْتَعِذْ بِاللّهِ إِنَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ

Ve immâ yenzeganneke mineş şeytâni nezgun festeiz billâh, innehu semîun alîm.

Meali:

Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.

"Eğer şeytandan bir kışkırtma seni dürterse veya sana bir dürtü gelirse, hemen Allah'a sığın. Muhakkak ki O, işitendir, bilendir."

Sadakallahul Aziym. A'RÂF Suresi 200. ayet.

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ ﷲِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

يَسْأَلُونَكَ مَاذَا أُحِلَّ لَهُمْ قُلْ أُحِلَّ لَكُمُ الطَّيِّبَاتُ وَمَا عَلَّمْتُم مِّنَ الْجَوَارِحِ مُكَلِّبِينَ تُعَلِّمُونَهُنَّ مِمَّا عَلَّمَكُمُ اللّهُ فَكُلُواْ مِمَّا أَمْسَكْنَ عَلَيْكُمْ وَاذْكُرُواْ اسْمَ اللّهِ عَلَيْهِ وَاتَّقُواْ اللّهَ إِنَّ اللّهَ سَرِيعُ الْحِسَابِ

Yes'elûneke mâzâ uhılle lehum kul uhılle lekumut (:::)âtu ve mâ allemtum minel cevârihi mukellibîne tuallimûnehunne mimmâ allemekumullâhu fe kulû mimmâ emsekne aleykum vezkurûsmallâhi aleyhi vettekûllâh, innallâhe serîul hısâb.

Meali:

Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.

"Kendileri için nelerin helâl kılındığını sana soruyorlar. De ki: Bütün iyi ve temiz şeyler size helâl kılınmıştır. Allah'ın size öğrettiğinden öğretip avcı hâle getirdiğiniz hayvanların sizin için yakaladıklarından da yiyin ve üzerine Allah'ın adını anın (besmele çekin). Allah'tan korkun. Allah'ın hesabı pek çabuktur."

Sadakallahul Aziym. MAİDE Suresi 4. ayet.

---oOo---

Hz. Âişe (r.a.) Anlatıyor:

Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:

"Sizden kim bir şey yerse 'Bismillah (Allah'ın adıyla)' desin. Başlangıçta söylemeyi unutmuşsa, sonunda şöyle söylesin: 'Bismillâhi fî evvelihî ve âhirihî' (Başında da sonunda da Bismillah)."

(Hadis-i Şerif 3842)

Hz. Âişe (r.a.) anlatıyor:

"Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm, bir defasında Ashabından altı kişiyle beraber yemek yiyordu. Bir bedevi geldi ve hazır yemeği iki lokmada yiyip bitirdi. Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm:

'Eğer bu misafir Bismillah deseydi, yemek hepinize yeterdi. Öyleyse biriniz yemek yediği vakit Bismillah desin. Yemeğin başında Bismillah demeyi unutacak olursa, hatırlayınca Bismillâhi fî evvelihî ve âhirihî (başında da sonunda da Bismillah) desin!' buyurdular."

(Hadis-i Şerif 6922)

"Allâhumme salli alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ salleyte alâ İbrâhîme ve alâ âli İbrâhîme inneke hamîdun mecîd.

Allâhumme bârik alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ bârekte alâ İbrâhîme ve alâ âli İbrâhîme inneke hamîdun mecîd."

Yolculuğumuza Başlıyoruz:

Ey salik, ey sofi!

Bizi sevmek öyledir ki... Bak gülüm, kızma. Fenerbahçe'yi herkes sever. "Fenerbahçe'yi yalnız ben seveceğim, benim olacak" denmez.

Yine hayvan seven ve kedi seven birisi bütün kedileri sever. Çiçek seven, bütün çiçekleri ve gülleri sever, değil mi?

Beni de öyle say; bir bahçıvan gibi düşün. Her çiçeğini ayrı ayrı sevip sulayan bir bahçıvan... Ya da Ali'nin çiftliği ve Ali Baba'yı düşün. Her hayvanını ayrı ayrı seven; birinin yemini, diğerinin suyunu veren, diğerinin yavrusunu koruyup sevip gözeten bir sahip gibi düşün.

Gülüm, anla beni. Kırılma, darılma; sevmeye devam et.

Güzelim, "Her vardığımda beni geri itiyorsun" diyorsan, "Neden acaba?" diye düşünmek gerekmez mi?

Mıknatıs gibiyiz. Aynı yüzler birbirini iter. Aynı yüzler birbirine yapışmaz. Ne kadar yaklaşsan, o kadar ileri iter. Bizi de böyle bir kader birbirimizden uzaklaştırıyor.

İnsana nefes alıp vermeyi, nefesin ne olduğunu, burun ve ağızdan nefes almanın nasıl olduğunu anlatmayınca, insan nefes aldığını ve verdiğini bile fark etmez. Hâlbuki her an hem nefes almakta hem de vermektedir. "Kaç defa nefes aldım, kaç defa verdim?" diye saymazsın bile.

Ama heyecanlanınca veya kendisine nefes alması hatırlatılınca birden hızlı hızlı nefes almaya başlar. Çünkü burada farkındalık vardır.

Hani namazda Allah'ı ve kitabı unutup tarla, takla ve dünya derdine düşersin de birden uyanıp "Namazdayım!" dersin. Fakat hangi rekâtta olduğunu unutmuşsundur. İşte bu da farkındalıktır.

Zaman yolculuğu konusunun da benim düşünceme göre farkındalık teorisi üzerinden anlaşılabilecek bir yönü vardır.

Mesela göz sola bakarken, sen "Sağındayım" veya "Ardındayım" demeden "Merhaba Ahmet!" desen, Ahmet bir bakar ama senin sağında mı, solunda mı olduğunu bilemez. Her tarafını kontrol etmeye çalışır.

Ahmet'in nerede olduğunu anlamaya çalışırken, eğer onun arkasındaysan her tarafa baksa bile seni göremez. Sonra sana doğru döner. Eğer gerçekten "Hangi Ahmet?" diye merak ederse, arkasına da bakar ve seni orada bulabilir.

Yani zamanda yolculukta da gideceğin yer, bulunduğun yerin ardında mı, önünde mi, bunu nasıl bileceksin? Önce bunu keşfetmek gerekir.

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ ﷲِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

وَمَنْ نُعَمِّرْهُ نُنَكِّسْهُ فِي الْخَلْقِ أَفَلَا يَعْقِلُونَ وَمَا عَلَّمْنَاهُ الشِّعْرَ وَمَا يَنبَغِي لَهُ إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ وَقُرْآنٌ مُّبِينٌ

Ve men nuammirhu nunekkishu fîl halkı, e fe lâ ya'kılûn. Ve mâ allemnâhuş şi're ve mâ yenbagî lehu, in huve illâ zikrun ve kur'ânun mubîn.

Meali:

Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.

"Biz kimin ömrünü uzatırsak, onun yaratılışını güçten düşürürüz. Hâlâ akletmezler mi? Biz ona şiir öğretmedik; bu ona yaraşmaz da. O, sadece bir öğüt ve apaçık bir Kur'an'dır."

Sadakallahul Aziym. YASİN Suresi 68 ve 69. ayetler.

Bir insanı büyütmek için onun sadece bir yerine bakmak yeter. Yine bir insanı küçültmek için de onun sadece bir yerine bakmak yeter.

Peki, nasıl?

Mesela insan kocaman bir varlık olduğu hâlde onun gözü veya gözünü koruyan kirpiği çok küçüktür. Fakat yaptığı görevi, vücutta hareket ettirilmesini ve bir çöp göze doğru geldiğinde anında reaksiyon göstererek gözü korumasını düşündüğümüzde, bunun ne kadar karmaşık ve büyük bir sistem olduğunu görürüz.

O kirpiğin hareketini sağlayacak enerjinin, ekilip biçilen ürünlerden başlayarak vücudun o bölgesine kadar taşınması ve o anda gereken gücün kullanılması... Bütün bu sistemi yaratan Mühendis ne büyük bir Mühendis'dir!

Hâlbuki semaya başımızı kaldırdığımızda gördüğümüz kocaman güneşlerin ve gezegenlerin de aynı şekilde karmaşık sistemler içerisinde hareket ettiğini fark ederiz.

Koca koca gezegenleri ve yıldızları birbirine çarpmadan hareket ettirmek mi daha zor, yoksa bir kirpiği hareket ettirmek mi?

Bunu düşündüğümüzde yine işin içinden çıkamayız.

O zaman senin küçük gördüğün bir sistemin, bir böceğin, hatta bir çöpün bile bu âlemde başıboş şekilde hareket etmediğini; hepsinin karmaşık bir sistematik içerisinde bulunduğunu düşünürüz.

Öyle olunca senin gözün binlerce parçadan meydana geliyor. O gözün meydana gelmesi için gereken maddeler belki dünyanın dört bir yanına dağılmış vaziyetteyken, onları toplayıp bir araya getiren bir Zât vardır ki, O Allah'tır.

Allah Teâlâ bize, hepimizin O'na muhtaç olduğunu; fakat O'nun hiçbirimize muhtaç olmadığını bildirir. İhlâs Suresi'nde O'nun Ehad ve Samed olduğunu bildirir.

Bu sıfatların bazı tecellilerini yarattıkları üzerinde cüz'î miktarda gösterir ki bizler bunun manasını anlayabilelim.

"Ehad" ismi, birlik ve teklik manasına gelir.

Benim bu vaazdaki yorumumda Avrupa'daki çam ağaçları da bu manaya bir örnek olarak düşünülmektedir. Kış geldiğinde diğer ağaçlar yapraklarını döküp uykuya varırken, sararıp solarken, bir nevi ölürken çam ağacı yeşil kalmaya devam eder.

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ ﷲِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

لاَ تَأْخُذُهُ سِنَةٌ وَلاَ نَوْمٌ

Lâ te'huzuhu sinetun ve lâ nevm.

"O'nu ne bir uyuklama ne de bir uyku hâli tutar."

(BAKARA Suresi 255. ayetten pasaj)

O'nu uyku tutmaz. Bu ayet ile birlikte, benim yorumumda Ehad isminin bir tecellisi düşünülür. Herkes ölürken, O diri kalan, yek kalan, tek kalan ve daimî olandır.

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ ﷲِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

اللّهُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّومُ

Allâhu lâ ilâhe illâ huvel hayyul kayyûm.

"Allah ki, O'ndan başka ilâh yoktur. Hayy'dır, Kayyûm'dur; daima diri ve her şeyi ayakta tutandır."

(BAKARA Suresi 255. ayetten pasaj)

Bunun gibi bir mana yine çam ağaçlarında düşünülebilir. Rabbimizin Ehad, yani tek ve bir olan; uyumayan ve ölmeyen isimlerinin tecelli göstermesi, bizim bu isimlerin nasıl bir keyfiyette olduğunu anlamamız içindir.

Yoksa Allah, çamlar kesilince ölmez; onlar uyutulunca uyumaz. Bunlar sadece bir mühendisin bir problemi öğrencisine anlatırken, çözümü tahtaya yazıp göstermesi gibidir. Yani bir örnekleme ve izah içindir.

Allah'ın o isminin asıl tecellisini Allah bilir. Kudretini ve gücünü de yine Allah bilir.

Raşid Teorisi - Raşid Yasası - Raşid Kanunu

Burada anlatacağım husus, benim 25 Mart 2017 tarihinde ortaya koyduğum kişisel bir teorik düşüncedir. Bunu ilmî olarak ispatlanmış bir kanun şeklinde değil, kendi gözlem ve düşüncelerimden doğan bir teori olarak ifade ediyorum.

Benim düşünceme göre dünya sadece sağdan sola dönen ve 23 derece eğik bir küre olarak değil, aynı zamanda bir tesbih tanesinin tesbih ipi üzerindeki hareketine benzer şekilde, yukarıdan aşağıya veya aşağıdan yukarıya doğru da hareket ediyor olabilir.

İkinci hareket, yine tesbihin ip üzerinde dizili olduğu gibi, kendi etrafında dönüş hareketidir.

Üçüncü hareket ise kutuplarda yaz ve kışın oluşmasıyla ilgilidir. Bunu, tesbihi iki elimizle tutup çekmemize benzetiyorum.

Bu teorimi inşallah en yakın zamanda çizimlerle ve anlatımla Almancaya çevirip yayımlamak istiyorum. Bu düşünceyi ilk ortaya atan kişinin ben olduğuna inanıyor ve adına "Raşid Teorisi - Raşid Yasası - Raşid Kanunu" diyorum.

Bu fikir bugün, 25 Mart 2017'den yaklaşık iki hafta önce aklıma geldi.

Dünyanın tesbih tanesinin tesbih ipindeki dönüş hareketine benzer şekilde yukarı-aşağı hareket ettiğini düşünürsek, güneşi önce doğuda ufukta, sonra tepede görmemizi de farklı bir hareketin sonucu olarak yorumlayabiliriz.

Yani dünya güneşin altına geldiğinde güneşin tepemize geldiğini düşünüyor olabiliriz. Tesbih tanesinin ipin üzerinde ilerlemesi gibi, dünyanın da farklı hareketleri olduğunu düşünmek mümkündür.

Yaz ve kışın kutuplarda oluşmasını da tesbihi iki elimizle tutarak çekme örneğiyle açıklıyorum. Tesbihin bir tarafı karanlık ve kış, diğer tarafı aydınlık ve yaz gibi düşünülebilir.

Tesbih tanesi diğer tarafa ilerledikçe bu durum tersine döner.

İnşallah en kısa zamanda bu düşüncelerimin çizimlerini yapıp yayımlayacağım.

Basit çizimim ile anlatım, aşağıdaki iki çizimde görülmektedir.

---

Kutupların yukarıda veya aşağıda değil, sağda ve solda olduğunu düşünüyorum. Bunun mümkün olmadığını söyleyenlere karşı, mıknatıs örneğini veriyorum.

Bir mıknatısı masaya koyduğumuzda artı ve eksi kutuplar sağ ve solda bulunabilir. Onu dikey olarak koymadığımız sürece artı ve eksiyi yukarı-aşağı şeklinde düşünmeyiz.

Buradaki magnetizma düşüncesi de benim teorimin bir parçasıdır.

Sağ ve solda neden sağ ve sol diye bir şey olduğunu düşündüğümüzde, burada kutuplar devreye giriyor.

Ters ve düz etkisi arka ve ön tarafta düşünülebilir. Yukarı-aşağı ise baş ve ayak yönleri olarak düşünülebilir.

Not: Aşağıdaki Hitler ve benzeri tarihî-siyasi anlatım, vaazın bütünlüğüne katkı sağlamadığı için çıkarılmıştır.

Kafanın üstünden içeri giren bir şey var mı? Kafanın üstü açık mı? Delik var mı?

Kafalar genel olarak aynıdır. Bir insanın veya hayvanın kafasında doğal olarak açık bir delik görmezsin. Ancak ağız, burun ve kulaklarda delikler vardır.

Peki mescidi Aksa ağız olabilir mi? Gözler neresi? Dünyanın gözü neresi?

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ ﷲِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

يَا مَعْشَرَ الْجِنِّ وَالْإِنسِ إِنِ اسْتَطَعْتُمْ أَن تَنفُذُوا مِنْ أَقْطَارِ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ فَانفُذُوا لَا تَنفُذُونَ إِلَّا بِسُلْطَانٍ فَبِأَيِّ آلَاء رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

Yâ ma'şeral cinni vel insi inisteta'tum en tenfuzû min aktâris semâvâti vel ardı fenfuzû, lâ tenfuzûne illâ bi sultân.

"Ey cin ve insan toplulukları! Göklerin ve yerin çerçevesinden çıkıp gitmeye gücünüz yetiyorsa geçin. Fakat bir güç ve imkân olmadan geçemezsiniz."

RAHMAN Suresi 33. ayet.

Buradaki "tenfuz" kelimesini Serat kardeş "füze" şeklinde yorumluyor.

Ben ise bunun füze olarak yorumlanmasının yeterli olmadığını düşünüyorum. Çünkü füze dikey giden bir araçtır; sağa ve sola hareket edebilen bir araç değildir. Her şeyin döndüğünü düşündüğümüzde, dikey giden bir nesnenin uzayı yakalaması da ayrı bir meseledir.

İki boyutlu hareketten çıkıp üç boyutlu hareketi düşünmek gerekir.

UFO gibi bir şey olması gerekmez; fakat benim düşünceme göre sağa-sola, yukarı-aşağı ve farklı yönlere hareket edebilen bir sistem üzerinde düşünmek gerekir.

Yaşayan canlıların bazıları bâtınî, yani gözle görünmeyen yapılara sahip olabilir. Kalsiyum ve oksijende olduğu gibi, gözle göremediğimiz hâlde hareket eden ve işleyen yapılar vardır.

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ ﷲِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

وَإِذَا وَقَعَ الْقَوْلُ عَلَيْهِمْ أَخْرَجْنَا لَهُمْ دَابَّةً مِّنَ الْأَرْضِ تُكَلِّمُهُمْ أَنَّ النَّاسَ كَانُوا بِآيَاتِنَا لَا يُوقِنُونَ

Ve izâ vakaal kavlu aleyhim ahracnâ lehum dâbbeten minel ardı tukellimuhum ennen nâse kânû bi âyâtinâ lâ yûkınûn.

Meali:

Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.

"(Kıyametin kopacağına dair) o söz başlarına gelince, onlar için yerden kendilerine bir dâbbe çıkarırız. O, insanlara âyetlerimize kesin olarak inanmadıklarını söyler."

Sadakallahul Aziym. NEML Suresi 82. ayet.

"Dâbbe" kelimesi hareket eden, yürüyen canlı anlamıyla ilişkilidir. Ben burada "dab daba" şeklindeki ses ve hareket çağrışımından da hareket ederek, konuşan ve hareket eden bir canlı düşüncesi üzerinde duruyorum.

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ ﷲِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

وَلِلّهِ يَسْجُدُ مَن فِي السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ طَوْعًا وَكَرْهًا وَظِلالُهُم بِالْغُدُوِّ وَالآصَالِ

Ve lillâhi yescudu men fîs semâvâti vel ardı tav'an ve kerhen ve zilâluhum bil guduvvi vel âsâli.

Meali:

Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.

"Göklerde ve yerde kim varsa, ister istemez kendileri de gölgeleri de sabah akşam Allah'a boyun eğer ve yalnız Allah'a secde ederler."

Sadakallahul Aziym. RA'D Suresi 15. ayet.

Her birimizin bir yıldızı, yani yıldızımız var dediğim meseleyi açıklayan ayet ve onların gölgeleriyle ilgili bu anlatımı şöyle yorumluyorum:

Biz yerdeki gerçek varlık isek, semadaki yıldızımız bizim gölgemiz olabilir. Yahut tam tersine, gerçek olan o yıldız ise biz yerdeki gölgeleri olabiliriz.

Yani yıldız ve yerde gezen insan arasında böyle bir gölge ilişkisi düşünülebilir. Buradaki anlatım benim kişisel tefekkür ve yorumumdur.

Bütün bunların dışında bir yer daha düşünüyorum. Küpler fonksiyonu gibi farklı boyutları düşünmek mümkündür.

Kutup yıldızını bir radyasyon sistemi olarak düşünüyorum. Bu, benim cinlerin maddesi ve cinlerin bulunduğu sistem hakkındaki kişisel yorumlarımdan biridir.

Benim bu yorumumda cin taifesi bize doğrudan fiziksel olarak yaklaşamıyor; aramızda bir tür magnetizma veya frekans farkı bulunuyor. Bu nedenle bizimle bağlantıları fiziksel temasla değil, vesvese gibi farklı bir etkiyle gerçekleşiyor olabilir.

Yanına gelen bir insan sana elini vurabilir, dokunabilir, konuşabilir, seni sevebilir veya sana zarar verebilir. Fakat benim bu yorumuma göre cinlerin etkisi daha çok vesvese ve frekans yoluyla düşünülmelidir.

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ ﷲِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

وَإِن مِّنكُمْ إِلَّا وَارِدُهَا كَانَ عَلَى رَبِّكَ حَتْمًا مَّقْضِيًّا

Ve in minkum illâ vâriduhâ, kâne alâ rabbike hatmen makdıyyâ.

Meali:

Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.

"(Ey insanlar!) Sizden cehenneme varmayacak hiç kimse yoktur. Rabbin için bu, kesin olarak hükme bağlanmış bir iştir."

Sadakallahul Aziym. MERYEM Suresi 71. ayet.

Cehennemi alıp cennete yol etmek budur güzelim.

Yani senin günah sandıklarını sevaba çevirebilmek, senin şer sandıklarını hayra çevirebilmek, onları ilme çevirebilmektir.

---

Çiftlikte horozun tavukların yemini ve suyunu verdiği nerede görülmüş?

Tavuğun da horozun da yemini ve suyunu sahipleri verir. Horozluk görevi horozundur, tavukluk da tavuğundur.

Sen kime hüküm biçiyorsun?

Senin rızkını da benim rızkımı da veren Allah'tır. Sahibimiz O'dur.

Kimse kimsenin rızkını kendi başına kesemez veya veremez. Ancak Allah, bazı kullarının rızkını bazı kullarına sebep kılmıştır. Verirken onun eli verir; fakat veren yine Allah'tır.

Ve lekad yessernel Kur'âne...

Bu ayetteki mana, Kur'an'ın anlaşılabilmesi için kolaylaştırılmasıdır. Yani Kur'an karmaşık olmaktan çıkarılıp insanın anlayabileceği şekilde açıklanmıştır demektir.

Fakat bu, "Kur'an'ı okuyan herkes her şeyi aynı seviyede anlayacaktır" demek değildir.

Doktorun yazdığı reçeteden eczacı anlar. Sen ve ben aynı reçeteye baktığımızda her şeyi anlayamayabiliriz.

Eczacının bildiği farklıdır, mühendisinki farklıdır. Çünkü her insanın bilgi ve uzmanlık alanı farklıdır.

Kur'an sadece doktorlara inmedi; mühendise de, çiftçiye de, astronota da, her insana hitap eder.

Fakat astronotluk ilmiyle ilgili bir ayeti köyde tavuk besleyen Mehmet amca okuduğunda, onun bütün teknik ayrıntılarını bir anda anlaması beklenmez. O kendi seviyesine hitap eden kısmı alır ve uygular. Mühendis kendi alanında, doktor kendi alanında, çiftçi kendi alanında düşünür.

Dolayısıyla Kur'an'ın kolaylaştırılmış olması, herkesin bütün ilimleri aynı seviyede bilmesi anlamına gelmez.

Raşidi Tarikatındaki paralel evrenler konusunun devamı:

Muhammed Mehdi zamanına çıkınca, ona Mehdi vakti bir cennet gibi görünebilir. Çünkü onun zamanında bizim bugün sahip olduğumuz bazı imkânlar bulunmayabilir.

Mesela kâğıt bile olmayabilir; ayetleri unutmamak için yazabilecek imkânlar olmayabilir. Evinde tuvaleti olmayabilir, tuvalet için dışarı çıkmak zorunda kalabilir. Evinde sıcak su olmayabilir, hatta bir yorganı bile olmayabilir.

Bizler ona göre cennette yaşıyor gibi görünebiliriz.

Hristiyanlar cennet için "Himmel" derler. Himmel gök ve sema anlamında kullanılır. Biz de cennet için yukarıya alınmış ruh gibi ifadeler kullanırız.

Benim paralel evrenler hakkındaki yorumumda ise "yukarı" kavramı, ileri bir zamanın bulunduğu başka bir boyut olarak düşünülebilir.

Tesbihin bir tanesinin bir ileriye vardığı yerde başka bir zaman dilimi varmış gibi düşünülebilir. Biz burada bulunurken, diğer tesbih tanesi ileride başka bir noktadadır. Tesbih çekildikçe o da bizim daha önce geçtiğimiz yere gelecektir.

Bizim bulunduğumuz zaman dilimi, daha sonraki bir zamana göre cennet gibi düşünülebilir.

Yani paralel evrenler, bizim evrenimizin üst modelleri veya bir üst zaman boyutu gibi düşünülebilir. Bu benim kişisel teorik yorumumdur.

---

Galatasaray ve Fenerbahçe'nin aynı evde yaşaması gibi düşünelim.

Bir evde biri Fenerbahçeli, biri Galatasaraylı olunca renkler üzerinden bir sevgi çatışması oluşabilir.

Ben sarı ve kırmızıyı seviyorsam, karşımdaki sarı ve maviyi seviyor olabilir. Ben kırmızı ve sarıyı severken, o sarı ve maviyi seviyorsa, ortak olan renk sarı olsa bile diğer renkler farklıdır.

Burada anlatmak istediğim, sevgi ve aidiyetlerin farklı olması hâlinde insanların aynı ortamda birbirlerini anlamakta zorlanabilecekleridir.

Kader meselesinde ve yaratma hususunda Caner Hoca, Darwin'in görüşlerini ele alan bir adama atfen satranç modelini öne sürüyor.

Diyor ki: Satranç oyununu icat eden kişi, karşısındakiyle oynarken onun taşlarını almak için kurallar koymuştur. Taşları kurallara uygun şekilde almak veya oyunun dışında fiziksel olarak yok etmek arasında büyük fark vardır.

İnsanın aklına hemen gelen, tabii ki kurallara bağlı kalarak oynamanın daha güzel olduğudur.

Burada Caner Hoca'nın satranç örneğiyle anlatmak istediği şudur:

Allah, kendi koyduğu kurallar çerçevesinde bu kâinatın oluşumunu yaratmıştır.

Fakat benim itirazım şu noktadadır:

Satranç oyununu yapan kişi, benim seninle oynarken hangi stratejiyi kullanacağımı, senin beni nasıl yeneceğini veya benim seni nasıl yeneceğimi tek tek belirlemez. Sadece kuralları koyar ve oyun bu kurallar içerisinde oynanır.

Allah'ın yaratmasında ise mesele bundan daha farklıdır.

Allah yaratır ve her kul için binlerce seçenek ve kapı bulunur. Hangi kapının açılması hâlinde nelerin gerçekleşeceği de O'nun ilmindedir.

Ben bu binlerce ihtimal içerisinden bir kapıyı cüz'î irademle kendim açsam bile, yine de Allah'ın ilmi ve iradesi içerisindeki bir senaryoyu yaşamış olurum.

İnnemâ emruhû izâ erâde şey'en en yekûle lehu kün fe yekûn.

O irade ettiği için olay gerçekleşir.

Allah benim ne yapacağımı bilmiyor olsaydı, kader ve ilim meselesini açıklamak çok daha farklı olurdu.

Mesela bir insan hile yaparak bütün oyuncuları yenebilir, sahtekârlıkla para kazanabilir, insanları aldatabilir ve daha büyük ölçekte çeşitli olaylara sebep olabilir.

Peki bütün bunlarda Allah'ın rolü nerededir?

Allah kuralları koymuş ve kainatı bu kurallar içerisinde yaratmıştır. Fakat aynı zamanda bütün ihtimalleri ve sonuçları bilen O'dur.

Allah sayıları yaratmış, sayılara aritmetik sistem koymuştur. Bütün aritmetik de bu kurallar içerisindedir.

Aritmetik mühendislikte kullanılırsa bu sayılardan bir köprü veya bina meydana gelir.

Bilgisayar mühendisi kullanırsa aynı matematikten bilgisayar ve program meydana gelir.

Gemi mühendisi kullanırsa sayılarla geminin uzunluğu, genişliği, parçaları ve vidalarının ölçüleri hesaplanır.

Ben Kur'an'da da bir aritmetik ve metrik sistem bulunduğunu ve bunun ebced ile ilişkilendirilebileceğini düşünüyorum.

Fakat ebced sabit ve tek bir sistem olarak her şeyi belirleseydi, o zaman her şey satranç gibi önceden tek biçimde belirlenmiş olurdu.

Oysa hayat böyle değildir.

Matrix filmindeki rakamların ekrandan akması gibi düşünürsek, insanlar aynı görünür, fakat kaderleri aynı olmak zorunda değildir.

Sözler de böyledir. Bazen aynı söz farklı anlamlarda kullanılabilir.

Mesela Almancada "muss" kelimesi Türkçedeki "muz" kelimesine benzer şekilde duyulabilir. Sen onu muz zannedebilirsin; hâlbuki Almancada "muss", "mecburum/mecbursun" anlamında kullanılır.

Yani sözler aynı veya benzer duyulsa bile manaları farklı olabilir.

Aynı sözü söyleyen insanlar bile farklı anlamlar taşıyabilir.

Herkese bu kadar kader yazmak, her an bunları gözetlemek ve sonuçlarını bilmek bize çok zor görünebilir.

Fakat şöyle bir örnek düşünelim:

Ben göle bir taş attığım zaman göldeki balıklar etrafa kaçar. Sonra ördekler uçar. Oradaki kurbağa korkup göle atlar. Geyik su içmeye gelmişse ürküp kaçabilir. Taş gölde dalgalar oluşturur, dibe hava kabarcıkları gönderir.

Yani tek bir taş, binlerce sonuca sebep olabilir.

Fakat bunu yapan benim elim ve kolumdur. Bir çakıl taşını göle atmak benim için ne kadar zor olabilir? Çok kolaydır.

İşte Allah'ın bütün kainatı aynı anda sevk ve idare etmesi de bize zor görünse bile, Allah'ın kudreti karşısında bunun zor olmadığını ifade etmek gerekir.

Her olayın ayrı sebepleri ve sonuçları vardır; buna rağmen Allah'ın ilmi ve kudreti hepsini kuşatır.

Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:

"Men lâ yerham, lâ yurham."

"Merhamet etmeyene merhamet edilmez."

(Hadis-i Şerif)

Ey Rabbim!

"Kozumu çekince araya girenler var. Sen hayırlısını biliyorsun; ben ise sonucu bilmiyorum. Sonucun ne olacağını Sen bilirsin."

Mor koyunlar, mor bulutlar, Lût askerleri, kara lahana...

Hande, Hande... Er-Rahmân... Hızır, İlyas...

Burç, doğum tarihi, yani bahar doğumlu...

Kesin bir zaman veremem; fakat doğumun baharı gösterdiğini düşünüyorum.

Bu konu kişiye özel bir cevap olup herkesi ilgilendirmez.

Raşidi Tarikatında "Eûzü Besmele" Zikrinin Sebebi ve Hikmetleri Nelerdir?

"Allah adın zikredelim evvelâ
Vâcib oldur cümle işde her kula
Allah adın her kim ol evvel ana
Her işi âsân ider Allah ana
Allah adı olsa her işin önü
Hergiz ebter olmaya anın sonu
Her nefeste Allah adın di müdâm
Allah adıyle olur her iş tamam
Bir kez Allah dese aşk ile lisan
Dökülür cümle günah misl-i hazan
İsm-i pâkin pâk olur zikr eyleyen
Her murada erişir Allah diyen
Aşk ile gel imdi Allah diyelim
Dert ile göz yaş ile âh edelim
Ola kim rahmet kıla ol padişah
Ol Kerîm-ü ol Rahîm-ü ol İlâh
Birdir O, birliğine şek yoktur."

(Mevlid-i Şerif'ten pasaj. Müellifi merhum Süleyman Çelebi)

Raşidi Tarikatında "Eûzü Besmele" zikri, 5. sınıftan 10. sınıf sofilere kadar günde 100 defa zikredilir.

10. sınıftan sonra zikirlerini ezberleyen ve artık mevsim zikri çekmeye hak kazanan sofiler ise günde 200 defa "Eûzü Besmele" zikri çekerler.

Süleyman Çelebi'nin Mevlid'inde ifade ettiği gibi, eğer bir işe besmele ile başlanırsa o işin sonunun kolay ve güzel olması temenni edilir. Besmele ile başlanmayan işin sonu ise kesik, yani ebter olabilir.

Bu yüzden bizim tarikimize giren en acemi sofimiz dahi günde 5, 10 veya 100 defa Eûzü Besmele çeker.

Çünkü insan bazı işlerinde besmele çekmeyi unutabilir. Yahut bir işe başlarken besmele çekmek henüz ahlak hâline gelmemiş olabilir.

İşte çektiğimiz "Eûzü Besmele" zikirleri, besmele çekmeyi unuttuğumuz işlerin başında besmele bulunması niyetiyle okunur.

Böylece en zayıf sofi bile günde yüz işinde, amelinde besmele çekmiş gibi bir niyet taşımış olur.

10. sınıf sofiler ise günde en az 200 işinin başında besmele çekmiş olma niyetiyle bu zikri yaparlar.

Velhâsıl-ı kelâm, niyetinizi böyle tutarak bu "Eûzü Besmele" zikrinize gayret gösteriniz.

En son gözlemlerime göre, 29 Mart Çarşamba Recep ayının 1'i demek oluyor. Salı gecesi oruca niyet edecekler, sahura kalkacaklar. 30 Mart Perşembe'yi Cuma'ya bağlayan gece de Regaip Kandili'dir.

Regaibiniz ve üç aylarınız hayırlara ve sevaplara vesile olsun inşallah, ey Mehdi askeri.

"Allahümme bârik lenâ fî Recebe ve Şa'bâne ve belliğnâ Ramazân."

---oOo---

أَللَّهُمَّ أَرِنَا الْحَقَّ حَقاً وَ ارْزُقْنَا اتِّبَاعَهْ وَ أَرِنَا الْبَاطِلَ بَاطِلاً وَ ارْزُقْنَا اجْتِنَابَهْ

"Allahım! Bizlere hakkı Hak gösterip ona tâbi olmayı, bâtılı da bâtıl gösterip ondan yüz çevirmeyi nasip eyle..!"

وَآخِرُ دَعْوَاهُمْ أَنِ الْحَمْدُ لِلّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ

Ve âhıru da'vâhum enil hamdulillâhi rabbil âlemîn.

Âmin.

El-Fâtiha maassalavât.

سُبْحاَنَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ، أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلهَ إِلاَّ أَنْتَ، أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ

Sübhâneke Allahümme ve bihamdik, eşhedü en lâ ilâhe illâ ent, estağfirullahe ve etûbu ileyk.

---oOo---

Kar©glan

Başağaçlı Raşit Tunca

Schrems, 25 Mart 2017 Cumartesi

Original Kar © glan

]]>
İstiaze ve Besmele Zikiri

(Kar©glan'ın 25 Mart 2017 Vaazı)

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ ﷲِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

فَإِذَا قَرَأْتَ الْقُرْآنَ فَاسْتَعِذْ بِاللّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ

Fe izâ kara'tel kur'âne festeız billâhi mineş şeytânir racîm.

Meali:

Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.

"Kur'an okuduğun zaman, o kovulmuş şeytandan Allah'a sığın."

Sadakallahul Aziym. NAHL Suresi 98. ayet.

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ ﷲِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

وَإِمَّا يَنزَغَنَّكَ مِنَ الشَّيْطَانِ نَزْغٌ فَاسْتَعِذْ بِاللّهِ إِنَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ

Ve immâ yenzeganneke mineş şeytâni nezgun festeiz billâh, innehu semîun alîm.

Meali:

Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.

"Eğer şeytandan bir kışkırtma seni dürterse veya sana bir dürtü gelirse, hemen Allah'a sığın. Muhakkak ki O, işitendir, bilendir."

Sadakallahul Aziym. A'RÂF Suresi 200. ayet.

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ ﷲِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

يَسْأَلُونَكَ مَاذَا أُحِلَّ لَهُمْ قُلْ أُحِلَّ لَكُمُ الطَّيِّبَاتُ وَمَا عَلَّمْتُم مِّنَ الْجَوَارِحِ مُكَلِّبِينَ تُعَلِّمُونَهُنَّ مِمَّا عَلَّمَكُمُ اللّهُ فَكُلُواْ مِمَّا أَمْسَكْنَ عَلَيْكُمْ وَاذْكُرُواْ اسْمَ اللّهِ عَلَيْهِ وَاتَّقُواْ اللّهَ إِنَّ اللّهَ سَرِيعُ الْحِسَابِ

Yes'elûneke mâzâ uhılle lehum kul uhılle lekumut (:::)âtu ve mâ allemtum minel cevârihi mukellibîne tuallimûnehunne mimmâ allemekumullâhu fe kulû mimmâ emsekne aleykum vezkurûsmallâhi aleyhi vettekûllâh, innallâhe serîul hısâb.

Meali:

Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.

"Kendileri için nelerin helâl kılındığını sana soruyorlar. De ki: Bütün iyi ve temiz şeyler size helâl kılınmıştır. Allah'ın size öğrettiğinden öğretip avcı hâle getirdiğiniz hayvanların sizin için yakaladıklarından da yiyin ve üzerine Allah'ın adını anın (besmele çekin). Allah'tan korkun. Allah'ın hesabı pek çabuktur."

Sadakallahul Aziym. MAİDE Suresi 4. ayet.

---oOo---

Hz. Âişe (r.a.) Anlatıyor:

Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:

"Sizden kim bir şey yerse 'Bismillah (Allah'ın adıyla)' desin. Başlangıçta söylemeyi unutmuşsa, sonunda şöyle söylesin: 'Bismillâhi fî evvelihî ve âhirihî' (Başında da sonunda da Bismillah)."

(Hadis-i Şerif 3842)

Hz. Âişe (r.a.) anlatıyor:

"Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm, bir defasında Ashabından altı kişiyle beraber yemek yiyordu. Bir bedevi geldi ve hazır yemeği iki lokmada yiyip bitirdi. Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm:

'Eğer bu misafir Bismillah deseydi, yemek hepinize yeterdi. Öyleyse biriniz yemek yediği vakit Bismillah desin. Yemeğin başında Bismillah demeyi unutacak olursa, hatırlayınca Bismillâhi fî evvelihî ve âhirihî (başında da sonunda da Bismillah) desin!' buyurdular."

(Hadis-i Şerif 6922)

"Allâhumme salli alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ salleyte alâ İbrâhîme ve alâ âli İbrâhîme inneke hamîdun mecîd.

Allâhumme bârik alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ bârekte alâ İbrâhîme ve alâ âli İbrâhîme inneke hamîdun mecîd."

Yolculuğumuza Başlıyoruz:

Ey salik, ey sofi!

Bizi sevmek öyledir ki... Bak gülüm, kızma. Fenerbahçe'yi herkes sever. "Fenerbahçe'yi yalnız ben seveceğim, benim olacak" denmez.

Yine hayvan seven ve kedi seven birisi bütün kedileri sever. Çiçek seven, bütün çiçekleri ve gülleri sever, değil mi?

Beni de öyle say; bir bahçıvan gibi düşün. Her çiçeğini ayrı ayrı sevip sulayan bir bahçıvan... Ya da Ali'nin çiftliği ve Ali Baba'yı düşün. Her hayvanını ayrı ayrı seven; birinin yemini, diğerinin suyunu veren, diğerinin yavrusunu koruyup sevip gözeten bir sahip gibi düşün.

Gülüm, anla beni. Kırılma, darılma; sevmeye devam et.

Güzelim, "Her vardığımda beni geri itiyorsun" diyorsan, "Neden acaba?" diye düşünmek gerekmez mi?

Mıknatıs gibiyiz. Aynı yüzler birbirini iter. Aynı yüzler birbirine yapışmaz. Ne kadar yaklaşsan, o kadar ileri iter. Bizi de böyle bir kader birbirimizden uzaklaştırıyor.

İnsana nefes alıp vermeyi, nefesin ne olduğunu, burun ve ağızdan nefes almanın nasıl olduğunu anlatmayınca, insan nefes aldığını ve verdiğini bile fark etmez. Hâlbuki her an hem nefes almakta hem de vermektedir. "Kaç defa nefes aldım, kaç defa verdim?" diye saymazsın bile.

Ama heyecanlanınca veya kendisine nefes alması hatırlatılınca birden hızlı hızlı nefes almaya başlar. Çünkü burada farkındalık vardır.

Hani namazda Allah'ı ve kitabı unutup tarla, takla ve dünya derdine düşersin de birden uyanıp "Namazdayım!" dersin. Fakat hangi rekâtta olduğunu unutmuşsundur. İşte bu da farkındalıktır.

Zaman yolculuğu konusunun da benim düşünceme göre farkındalık teorisi üzerinden anlaşılabilecek bir yönü vardır.

Mesela göz sola bakarken, sen "Sağındayım" veya "Ardındayım" demeden "Merhaba Ahmet!" desen, Ahmet bir bakar ama senin sağında mı, solunda mı olduğunu bilemez. Her tarafını kontrol etmeye çalışır.

Ahmet'in nerede olduğunu anlamaya çalışırken, eğer onun arkasındaysan her tarafa baksa bile seni göremez. Sonra sana doğru döner. Eğer gerçekten "Hangi Ahmet?" diye merak ederse, arkasına da bakar ve seni orada bulabilir.

Yani zamanda yolculukta da gideceğin yer, bulunduğun yerin ardında mı, önünde mi, bunu nasıl bileceksin? Önce bunu keşfetmek gerekir.

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ ﷲِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

وَمَنْ نُعَمِّرْهُ نُنَكِّسْهُ فِي الْخَلْقِ أَفَلَا يَعْقِلُونَ وَمَا عَلَّمْنَاهُ الشِّعْرَ وَمَا يَنبَغِي لَهُ إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ وَقُرْآنٌ مُّبِينٌ

Ve men nuammirhu nunekkishu fîl halkı, e fe lâ ya'kılûn. Ve mâ allemnâhuş şi're ve mâ yenbagî lehu, in huve illâ zikrun ve kur'ânun mubîn.

Meali:

Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.

"Biz kimin ömrünü uzatırsak, onun yaratılışını güçten düşürürüz. Hâlâ akletmezler mi? Biz ona şiir öğretmedik; bu ona yaraşmaz da. O, sadece bir öğüt ve apaçık bir Kur'an'dır."

Sadakallahul Aziym. YASİN Suresi 68 ve 69. ayetler.

Bir insanı büyütmek için onun sadece bir yerine bakmak yeter. Yine bir insanı küçültmek için de onun sadece bir yerine bakmak yeter.

Peki, nasıl?

Mesela insan kocaman bir varlık olduğu hâlde onun gözü veya gözünü koruyan kirpiği çok küçüktür. Fakat yaptığı görevi, vücutta hareket ettirilmesini ve bir çöp göze doğru geldiğinde anında reaksiyon göstererek gözü korumasını düşündüğümüzde, bunun ne kadar karmaşık ve büyük bir sistem olduğunu görürüz.

O kirpiğin hareketini sağlayacak enerjinin, ekilip biçilen ürünlerden başlayarak vücudun o bölgesine kadar taşınması ve o anda gereken gücün kullanılması... Bütün bu sistemi yaratan Mühendis ne büyük bir Mühendis'dir!

Hâlbuki semaya başımızı kaldırdığımızda gördüğümüz kocaman güneşlerin ve gezegenlerin de aynı şekilde karmaşık sistemler içerisinde hareket ettiğini fark ederiz.

Koca koca gezegenleri ve yıldızları birbirine çarpmadan hareket ettirmek mi daha zor, yoksa bir kirpiği hareket ettirmek mi?

Bunu düşündüğümüzde yine işin içinden çıkamayız.

O zaman senin küçük gördüğün bir sistemin, bir böceğin, hatta bir çöpün bile bu âlemde başıboş şekilde hareket etmediğini; hepsinin karmaşık bir sistematik içerisinde bulunduğunu düşünürüz.

Öyle olunca senin gözün binlerce parçadan meydana geliyor. O gözün meydana gelmesi için gereken maddeler belki dünyanın dört bir yanına dağılmış vaziyetteyken, onları toplayıp bir araya getiren bir Zât vardır ki, O Allah'tır.

Allah Teâlâ bize, hepimizin O'na muhtaç olduğunu; fakat O'nun hiçbirimize muhtaç olmadığını bildirir. İhlâs Suresi'nde O'nun Ehad ve Samed olduğunu bildirir.

Bu sıfatların bazı tecellilerini yarattıkları üzerinde cüz'î miktarda gösterir ki bizler bunun manasını anlayabilelim.

"Ehad" ismi, birlik ve teklik manasına gelir.

Benim bu vaazdaki yorumumda Avrupa'daki çam ağaçları da bu manaya bir örnek olarak düşünülmektedir. Kış geldiğinde diğer ağaçlar yapraklarını döküp uykuya varırken, sararıp solarken, bir nevi ölürken çam ağacı yeşil kalmaya devam eder.

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ ﷲِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

لاَ تَأْخُذُهُ سِنَةٌ وَلاَ نَوْمٌ

Lâ te'huzuhu sinetun ve lâ nevm.

"O'nu ne bir uyuklama ne de bir uyku hâli tutar."

(BAKARA Suresi 255. ayetten pasaj)

O'nu uyku tutmaz. Bu ayet ile birlikte, benim yorumumda Ehad isminin bir tecellisi düşünülür. Herkes ölürken, O diri kalan, yek kalan, tek kalan ve daimî olandır.

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ ﷲِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

اللّهُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّومُ

Allâhu lâ ilâhe illâ huvel hayyul kayyûm.

"Allah ki, O'ndan başka ilâh yoktur. Hayy'dır, Kayyûm'dur; daima diri ve her şeyi ayakta tutandır."

(BAKARA Suresi 255. ayetten pasaj)

Bunun gibi bir mana yine çam ağaçlarında düşünülebilir. Rabbimizin Ehad, yani tek ve bir olan; uyumayan ve ölmeyen isimlerinin tecelli göstermesi, bizim bu isimlerin nasıl bir keyfiyette olduğunu anlamamız içindir.

Yoksa Allah, çamlar kesilince ölmez; onlar uyutulunca uyumaz. Bunlar sadece bir mühendisin bir problemi öğrencisine anlatırken, çözümü tahtaya yazıp göstermesi gibidir. Yani bir örnekleme ve izah içindir.

Allah'ın o isminin asıl tecellisini Allah bilir. Kudretini ve gücünü de yine Allah bilir.

Raşid Teorisi - Raşid Yasası - Raşid Kanunu

Burada anlatacağım husus, benim 25 Mart 2017 tarihinde ortaya koyduğum kişisel bir teorik düşüncedir. Bunu ilmî olarak ispatlanmış bir kanun şeklinde değil, kendi gözlem ve düşüncelerimden doğan bir teori olarak ifade ediyorum.

Benim düşünceme göre dünya sadece sağdan sola dönen ve 23 derece eğik bir küre olarak değil, aynı zamanda bir tesbih tanesinin tesbih ipi üzerindeki hareketine benzer şekilde, yukarıdan aşağıya veya aşağıdan yukarıya doğru da hareket ediyor olabilir.

İkinci hareket, yine tesbihin ip üzerinde dizili olduğu gibi, kendi etrafında dönüş hareketidir.

Üçüncü hareket ise kutuplarda yaz ve kışın oluşmasıyla ilgilidir. Bunu, tesbihi iki elimizle tutup çekmemize benzetiyorum.

Bu teorimi inşallah en yakın zamanda çizimlerle ve anlatımla Almancaya çevirip yayımlamak istiyorum. Bu düşünceyi ilk ortaya atan kişinin ben olduğuna inanıyor ve adına "Raşid Teorisi - Raşid Yasası - Raşid Kanunu" diyorum.

Bu fikir bugün, 25 Mart 2017'den yaklaşık iki hafta önce aklıma geldi.

Dünyanın tesbih tanesinin tesbih ipindeki dönüş hareketine benzer şekilde yukarı-aşağı hareket ettiğini düşünürsek, güneşi önce doğuda ufukta, sonra tepede görmemizi de farklı bir hareketin sonucu olarak yorumlayabiliriz.

Yani dünya güneşin altına geldiğinde güneşin tepemize geldiğini düşünüyor olabiliriz. Tesbih tanesinin ipin üzerinde ilerlemesi gibi, dünyanın da farklı hareketleri olduğunu düşünmek mümkündür.

Yaz ve kışın kutuplarda oluşmasını da tesbihi iki elimizle tutarak çekme örneğiyle açıklıyorum. Tesbihin bir tarafı karanlık ve kış, diğer tarafı aydınlık ve yaz gibi düşünülebilir.

Tesbih tanesi diğer tarafa ilerledikçe bu durum tersine döner.

İnşallah en kısa zamanda bu düşüncelerimin çizimlerini yapıp yayımlayacağım.

Basit çizimim ile anlatım, aşağıdaki iki çizimde görülmektedir.

---

Kutupların yukarıda veya aşağıda değil, sağda ve solda olduğunu düşünüyorum. Bunun mümkün olmadığını söyleyenlere karşı, mıknatıs örneğini veriyorum.

Bir mıknatısı masaya koyduğumuzda artı ve eksi kutuplar sağ ve solda bulunabilir. Onu dikey olarak koymadığımız sürece artı ve eksiyi yukarı-aşağı şeklinde düşünmeyiz.

Buradaki magnetizma düşüncesi de benim teorimin bir parçasıdır.

Sağ ve solda neden sağ ve sol diye bir şey olduğunu düşündüğümüzde, burada kutuplar devreye giriyor.

Ters ve düz etkisi arka ve ön tarafta düşünülebilir. Yukarı-aşağı ise baş ve ayak yönleri olarak düşünülebilir.

Not: Aşağıdaki Hitler ve benzeri tarihî-siyasi anlatım, vaazın bütünlüğüne katkı sağlamadığı için çıkarılmıştır.

Kafanın üstünden içeri giren bir şey var mı? Kafanın üstü açık mı? Delik var mı?

Kafalar genel olarak aynıdır. Bir insanın veya hayvanın kafasında doğal olarak açık bir delik görmezsin. Ancak ağız, burun ve kulaklarda delikler vardır.

Peki mescidi Aksa ağız olabilir mi? Gözler neresi? Dünyanın gözü neresi?

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ ﷲِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

يَا مَعْشَرَ الْجِنِّ وَالْإِنسِ إِنِ اسْتَطَعْتُمْ أَن تَنفُذُوا مِنْ أَقْطَارِ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ فَانفُذُوا لَا تَنفُذُونَ إِلَّا بِسُلْطَانٍ فَبِأَيِّ آلَاء رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

Yâ ma'şeral cinni vel insi inisteta'tum en tenfuzû min aktâris semâvâti vel ardı fenfuzû, lâ tenfuzûne illâ bi sultân.

"Ey cin ve insan toplulukları! Göklerin ve yerin çerçevesinden çıkıp gitmeye gücünüz yetiyorsa geçin. Fakat bir güç ve imkân olmadan geçemezsiniz."

RAHMAN Suresi 33. ayet.

Buradaki "tenfuz" kelimesini Serat kardeş "füze" şeklinde yorumluyor.

Ben ise bunun füze olarak yorumlanmasının yeterli olmadığını düşünüyorum. Çünkü füze dikey giden bir araçtır; sağa ve sola hareket edebilen bir araç değildir. Her şeyin döndüğünü düşündüğümüzde, dikey giden bir nesnenin uzayı yakalaması da ayrı bir meseledir.

İki boyutlu hareketten çıkıp üç boyutlu hareketi düşünmek gerekir.

UFO gibi bir şey olması gerekmez; fakat benim düşünceme göre sağa-sola, yukarı-aşağı ve farklı yönlere hareket edebilen bir sistem üzerinde düşünmek gerekir.

Yaşayan canlıların bazıları bâtınî, yani gözle görünmeyen yapılara sahip olabilir. Kalsiyum ve oksijende olduğu gibi, gözle göremediğimiz hâlde hareket eden ve işleyen yapılar vardır.

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ ﷲِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

وَإِذَا وَقَعَ الْقَوْلُ عَلَيْهِمْ أَخْرَجْنَا لَهُمْ دَابَّةً مِّنَ الْأَرْضِ تُكَلِّمُهُمْ أَنَّ النَّاسَ كَانُوا بِآيَاتِنَا لَا يُوقِنُونَ

Ve izâ vakaal kavlu aleyhim ahracnâ lehum dâbbeten minel ardı tukellimuhum ennen nâse kânû bi âyâtinâ lâ yûkınûn.

Meali:

Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.

"(Kıyametin kopacağına dair) o söz başlarına gelince, onlar için yerden kendilerine bir dâbbe çıkarırız. O, insanlara âyetlerimize kesin olarak inanmadıklarını söyler."

Sadakallahul Aziym. NEML Suresi 82. ayet.

"Dâbbe" kelimesi hareket eden, yürüyen canlı anlamıyla ilişkilidir. Ben burada "dab daba" şeklindeki ses ve hareket çağrışımından da hareket ederek, konuşan ve hareket eden bir canlı düşüncesi üzerinde duruyorum.

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ ﷲِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

وَلِلّهِ يَسْجُدُ مَن فِي السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ طَوْعًا وَكَرْهًا وَظِلالُهُم بِالْغُدُوِّ وَالآصَالِ

Ve lillâhi yescudu men fîs semâvâti vel ardı tav'an ve kerhen ve zilâluhum bil guduvvi vel âsâli.

Meali:

Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.

"Göklerde ve yerde kim varsa, ister istemez kendileri de gölgeleri de sabah akşam Allah'a boyun eğer ve yalnız Allah'a secde ederler."

Sadakallahul Aziym. RA'D Suresi 15. ayet.

Her birimizin bir yıldızı, yani yıldızımız var dediğim meseleyi açıklayan ayet ve onların gölgeleriyle ilgili bu anlatımı şöyle yorumluyorum:

Biz yerdeki gerçek varlık isek, semadaki yıldızımız bizim gölgemiz olabilir. Yahut tam tersine, gerçek olan o yıldız ise biz yerdeki gölgeleri olabiliriz.

Yani yıldız ve yerde gezen insan arasında böyle bir gölge ilişkisi düşünülebilir. Buradaki anlatım benim kişisel tefekkür ve yorumumdur.

Bütün bunların dışında bir yer daha düşünüyorum. Küpler fonksiyonu gibi farklı boyutları düşünmek mümkündür.

Kutup yıldızını bir radyasyon sistemi olarak düşünüyorum. Bu, benim cinlerin maddesi ve cinlerin bulunduğu sistem hakkındaki kişisel yorumlarımdan biridir.

Benim bu yorumumda cin taifesi bize doğrudan fiziksel olarak yaklaşamıyor; aramızda bir tür magnetizma veya frekans farkı bulunuyor. Bu nedenle bizimle bağlantıları fiziksel temasla değil, vesvese gibi farklı bir etkiyle gerçekleşiyor olabilir.

Yanına gelen bir insan sana elini vurabilir, dokunabilir, konuşabilir, seni sevebilir veya sana zarar verebilir. Fakat benim bu yorumuma göre cinlerin etkisi daha çok vesvese ve frekans yoluyla düşünülmelidir.

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ ﷲِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

وَإِن مِّنكُمْ إِلَّا وَارِدُهَا كَانَ عَلَى رَبِّكَ حَتْمًا مَّقْضِيًّا

Ve in minkum illâ vâriduhâ, kâne alâ rabbike hatmen makdıyyâ.

Meali:

Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.

"(Ey insanlar!) Sizden cehenneme varmayacak hiç kimse yoktur. Rabbin için bu, kesin olarak hükme bağlanmış bir iştir."

Sadakallahul Aziym. MERYEM Suresi 71. ayet.

Cehennemi alıp cennete yol etmek budur güzelim.

Yani senin günah sandıklarını sevaba çevirebilmek, senin şer sandıklarını hayra çevirebilmek, onları ilme çevirebilmektir.

---

Çiftlikte horozun tavukların yemini ve suyunu verdiği nerede görülmüş?

Tavuğun da horozun da yemini ve suyunu sahipleri verir. Horozluk görevi horozundur, tavukluk da tavuğundur.

Sen kime hüküm biçiyorsun?

Senin rızkını da benim rızkımı da veren Allah'tır. Sahibimiz O'dur.

Kimse kimsenin rızkını kendi başına kesemez veya veremez. Ancak Allah, bazı kullarının rızkını bazı kullarına sebep kılmıştır. Verirken onun eli verir; fakat veren yine Allah'tır.

Ve lekad yessernel Kur'âne...

Bu ayetteki mana, Kur'an'ın anlaşılabilmesi için kolaylaştırılmasıdır. Yani Kur'an karmaşık olmaktan çıkarılıp insanın anlayabileceği şekilde açıklanmıştır demektir.

Fakat bu, "Kur'an'ı okuyan herkes her şeyi aynı seviyede anlayacaktır" demek değildir.

Doktorun yazdığı reçeteden eczacı anlar. Sen ve ben aynı reçeteye baktığımızda her şeyi anlayamayabiliriz.

Eczacının bildiği farklıdır, mühendisinki farklıdır. Çünkü her insanın bilgi ve uzmanlık alanı farklıdır.

Kur'an sadece doktorlara inmedi; mühendise de, çiftçiye de, astronota da, her insana hitap eder.

Fakat astronotluk ilmiyle ilgili bir ayeti köyde tavuk besleyen Mehmet amca okuduğunda, onun bütün teknik ayrıntılarını bir anda anlaması beklenmez. O kendi seviyesine hitap eden kısmı alır ve uygular. Mühendis kendi alanında, doktor kendi alanında, çiftçi kendi alanında düşünür.

Dolayısıyla Kur'an'ın kolaylaştırılmış olması, herkesin bütün ilimleri aynı seviyede bilmesi anlamına gelmez.

Raşidi Tarikatındaki paralel evrenler konusunun devamı:

Muhammed Mehdi zamanına çıkınca, ona Mehdi vakti bir cennet gibi görünebilir. Çünkü onun zamanında bizim bugün sahip olduğumuz bazı imkânlar bulunmayabilir.

Mesela kâğıt bile olmayabilir; ayetleri unutmamak için yazabilecek imkânlar olmayabilir. Evinde tuvaleti olmayabilir, tuvalet için dışarı çıkmak zorunda kalabilir. Evinde sıcak su olmayabilir, hatta bir yorganı bile olmayabilir.

Bizler ona göre cennette yaşıyor gibi görünebiliriz.

Hristiyanlar cennet için "Himmel" derler. Himmel gök ve sema anlamında kullanılır. Biz de cennet için yukarıya alınmış ruh gibi ifadeler kullanırız.

Benim paralel evrenler hakkındaki yorumumda ise "yukarı" kavramı, ileri bir zamanın bulunduğu başka bir boyut olarak düşünülebilir.

Tesbihin bir tanesinin bir ileriye vardığı yerde başka bir zaman dilimi varmış gibi düşünülebilir. Biz burada bulunurken, diğer tesbih tanesi ileride başka bir noktadadır. Tesbih çekildikçe o da bizim daha önce geçtiğimiz yere gelecektir.

Bizim bulunduğumuz zaman dilimi, daha sonraki bir zamana göre cennet gibi düşünülebilir.

Yani paralel evrenler, bizim evrenimizin üst modelleri veya bir üst zaman boyutu gibi düşünülebilir. Bu benim kişisel teorik yorumumdur.

---

Galatasaray ve Fenerbahçe'nin aynı evde yaşaması gibi düşünelim.

Bir evde biri Fenerbahçeli, biri Galatasaraylı olunca renkler üzerinden bir sevgi çatışması oluşabilir.

Ben sarı ve kırmızıyı seviyorsam, karşımdaki sarı ve maviyi seviyor olabilir. Ben kırmızı ve sarıyı severken, o sarı ve maviyi seviyorsa, ortak olan renk sarı olsa bile diğer renkler farklıdır.

Burada anlatmak istediğim, sevgi ve aidiyetlerin farklı olması hâlinde insanların aynı ortamda birbirlerini anlamakta zorlanabilecekleridir.

Kader meselesinde ve yaratma hususunda Caner Hoca, Darwin'in görüşlerini ele alan bir adama atfen satranç modelini öne sürüyor.

Diyor ki: Satranç oyununu icat eden kişi, karşısındakiyle oynarken onun taşlarını almak için kurallar koymuştur. Taşları kurallara uygun şekilde almak veya oyunun dışında fiziksel olarak yok etmek arasında büyük fark vardır.

İnsanın aklına hemen gelen, tabii ki kurallara bağlı kalarak oynamanın daha güzel olduğudur.

Burada Caner Hoca'nın satranç örneğiyle anlatmak istediği şudur:

Allah, kendi koyduğu kurallar çerçevesinde bu kâinatın oluşumunu yaratmıştır.

Fakat benim itirazım şu noktadadır:

Satranç oyununu yapan kişi, benim seninle oynarken hangi stratejiyi kullanacağımı, senin beni nasıl yeneceğini veya benim seni nasıl yeneceğimi tek tek belirlemez. Sadece kuralları koyar ve oyun bu kurallar içerisinde oynanır.

Allah'ın yaratmasında ise mesele bundan daha farklıdır.

Allah yaratır ve her kul için binlerce seçenek ve kapı bulunur. Hangi kapının açılması hâlinde nelerin gerçekleşeceği de O'nun ilmindedir.

Ben bu binlerce ihtimal içerisinden bir kapıyı cüz'î irademle kendim açsam bile, yine de Allah'ın ilmi ve iradesi içerisindeki bir senaryoyu yaşamış olurum.

İnnemâ emruhû izâ erâde şey'en en yekûle lehu kün fe yekûn.

O irade ettiği için olay gerçekleşir.

Allah benim ne yapacağımı bilmiyor olsaydı, kader ve ilim meselesini açıklamak çok daha farklı olurdu.

Mesela bir insan hile yaparak bütün oyuncuları yenebilir, sahtekârlıkla para kazanabilir, insanları aldatabilir ve daha büyük ölçekte çeşitli olaylara sebep olabilir.

Peki bütün bunlarda Allah'ın rolü nerededir?

Allah kuralları koymuş ve kainatı bu kurallar içerisinde yaratmıştır. Fakat aynı zamanda bütün ihtimalleri ve sonuçları bilen O'dur.

Allah sayıları yaratmış, sayılara aritmetik sistem koymuştur. Bütün aritmetik de bu kurallar içerisindedir.

Aritmetik mühendislikte kullanılırsa bu sayılardan bir köprü veya bina meydana gelir.

Bilgisayar mühendisi kullanırsa aynı matematikten bilgisayar ve program meydana gelir.

Gemi mühendisi kullanırsa sayılarla geminin uzunluğu, genişliği, parçaları ve vidalarının ölçüleri hesaplanır.

Ben Kur'an'da da bir aritmetik ve metrik sistem bulunduğunu ve bunun ebced ile ilişkilendirilebileceğini düşünüyorum.

Fakat ebced sabit ve tek bir sistem olarak her şeyi belirleseydi, o zaman her şey satranç gibi önceden tek biçimde belirlenmiş olurdu.

Oysa hayat böyle değildir.

Matrix filmindeki rakamların ekrandan akması gibi düşünürsek, insanlar aynı görünür, fakat kaderleri aynı olmak zorunda değildir.

Sözler de böyledir. Bazen aynı söz farklı anlamlarda kullanılabilir.

Mesela Almancada "muss" kelimesi Türkçedeki "muz" kelimesine benzer şekilde duyulabilir. Sen onu muz zannedebilirsin; hâlbuki Almancada "muss", "mecburum/mecbursun" anlamında kullanılır.

Yani sözler aynı veya benzer duyulsa bile manaları farklı olabilir.

Aynı sözü söyleyen insanlar bile farklı anlamlar taşıyabilir.

Herkese bu kadar kader yazmak, her an bunları gözetlemek ve sonuçlarını bilmek bize çok zor görünebilir.

Fakat şöyle bir örnek düşünelim:

Ben göle bir taş attığım zaman göldeki balıklar etrafa kaçar. Sonra ördekler uçar. Oradaki kurbağa korkup göle atlar. Geyik su içmeye gelmişse ürküp kaçabilir. Taş gölde dalgalar oluşturur, dibe hava kabarcıkları gönderir.

Yani tek bir taş, binlerce sonuca sebep olabilir.

Fakat bunu yapan benim elim ve kolumdur. Bir çakıl taşını göle atmak benim için ne kadar zor olabilir? Çok kolaydır.

İşte Allah'ın bütün kainatı aynı anda sevk ve idare etmesi de bize zor görünse bile, Allah'ın kudreti karşısında bunun zor olmadığını ifade etmek gerekir.

Her olayın ayrı sebepleri ve sonuçları vardır; buna rağmen Allah'ın ilmi ve kudreti hepsini kuşatır.

Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:

"Men lâ yerham, lâ yurham."

"Merhamet etmeyene merhamet edilmez."

(Hadis-i Şerif)

Ey Rabbim!

"Kozumu çekince araya girenler var. Sen hayırlısını biliyorsun; ben ise sonucu bilmiyorum. Sonucun ne olacağını Sen bilirsin."

Mor koyunlar, mor bulutlar, Lût askerleri, kara lahana...

Hande, Hande... Er-Rahmân... Hızır, İlyas...

Burç, doğum tarihi, yani bahar doğumlu...

Kesin bir zaman veremem; fakat doğumun baharı gösterdiğini düşünüyorum.

Bu konu kişiye özel bir cevap olup herkesi ilgilendirmez.

Raşidi Tarikatında "Eûzü Besmele" Zikrinin Sebebi ve Hikmetleri Nelerdir?

"Allah adın zikredelim evvelâ
Vâcib oldur cümle işde her kula
Allah adın her kim ol evvel ana
Her işi âsân ider Allah ana
Allah adı olsa her işin önü
Hergiz ebter olmaya anın sonu
Her nefeste Allah adın di müdâm
Allah adıyle olur her iş tamam
Bir kez Allah dese aşk ile lisan
Dökülür cümle günah misl-i hazan
İsm-i pâkin pâk olur zikr eyleyen
Her murada erişir Allah diyen
Aşk ile gel imdi Allah diyelim
Dert ile göz yaş ile âh edelim
Ola kim rahmet kıla ol padişah
Ol Kerîm-ü ol Rahîm-ü ol İlâh
Birdir O, birliğine şek yoktur."

(Mevlid-i Şerif'ten pasaj. Müellifi merhum Süleyman Çelebi)

Raşidi Tarikatında "Eûzü Besmele" zikri, 5. sınıftan 10. sınıf sofilere kadar günde 100 defa zikredilir.

10. sınıftan sonra zikirlerini ezberleyen ve artık mevsim zikri çekmeye hak kazanan sofiler ise günde 200 defa "Eûzü Besmele" zikri çekerler.

Süleyman Çelebi'nin Mevlid'inde ifade ettiği gibi, eğer bir işe besmele ile başlanırsa o işin sonunun kolay ve güzel olması temenni edilir. Besmele ile başlanmayan işin sonu ise kesik, yani ebter olabilir.

Bu yüzden bizim tarikimize giren en acemi sofimiz dahi günde 5, 10 veya 100 defa Eûzü Besmele çeker.

Çünkü insan bazı işlerinde besmele çekmeyi unutabilir. Yahut bir işe başlarken besmele çekmek henüz ahlak hâline gelmemiş olabilir.

İşte çektiğimiz "Eûzü Besmele" zikirleri, besmele çekmeyi unuttuğumuz işlerin başında besmele bulunması niyetiyle okunur.

Böylece en zayıf sofi bile günde yüz işinde, amelinde besmele çekmiş gibi bir niyet taşımış olur.

10. sınıf sofiler ise günde en az 200 işinin başında besmele çekmiş olma niyetiyle bu zikri yaparlar.

Velhâsıl-ı kelâm, niyetinizi böyle tutarak bu "Eûzü Besmele" zikrinize gayret gösteriniz.

En son gözlemlerime göre, 29 Mart Çarşamba Recep ayının 1'i demek oluyor. Salı gecesi oruca niyet edecekler, sahura kalkacaklar. 30 Mart Perşembe'yi Cuma'ya bağlayan gece de Regaip Kandili'dir.

Regaibiniz ve üç aylarınız hayırlara ve sevaplara vesile olsun inşallah, ey Mehdi askeri.

"Allahümme bârik lenâ fî Recebe ve Şa'bâne ve belliğnâ Ramazân."

---oOo---

أَللَّهُمَّ أَرِنَا الْحَقَّ حَقاً وَ ارْزُقْنَا اتِّبَاعَهْ وَ أَرِنَا الْبَاطِلَ بَاطِلاً وَ ارْزُقْنَا اجْتِنَابَهْ

"Allahım! Bizlere hakkı Hak gösterip ona tâbi olmayı, bâtılı da bâtıl gösterip ondan yüz çevirmeyi nasip eyle..!"

وَآخِرُ دَعْوَاهُمْ أَنِ الْحَمْدُ لِلّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ

Ve âhıru da'vâhum enil hamdulillâhi rabbil âlemîn.

Âmin.

El-Fâtiha maassalavât.

سُبْحاَنَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ، أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلهَ إِلاَّ أَنْتَ، أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ

Sübhâneke Allahümme ve bihamdik, eşhedü en lâ ilâhe illâ ent, estağfirullahe ve etûbu ileyk.

---oOo---

Kar©glan

Başağaçlı Raşit Tunca

Schrems, 25 Mart 2017 Cumartesi

Original Kar © glan

]]> https://tevvabun.de/showthread.php?tid=44761 Sun, 11 Oct 2026 14:19:11 +0200 Raşit Tunca]]> https://tevvabun.de/showthread.php?tid=44761 İki Kere İki 20 Eder

(Kar©glan'ın 28 Ocak 2017 Vaazı)

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ اللَّهُ الصَّمَدُ لَمْ يَلِدْ وَلَمْ يُولَدْ وَلَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُوًا أَحَدٌ

Kul hüvellâhü ehad. Allâhüssamed. Lem yelid ve lem yûled. Ve lem yekün lehû küfüven ehad.

Meali:

Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.

Bismillahirrahmânirrahîm.

De ki: O Allah birdir. Allah Samed'dir. Bütün varlıklar O'na muhtaçtır; O ise hiçbir şeye muhtaç değildir. Doğurmamış ve doğmamıştır. O'nun hiçbir dengi ve benzeri yoktur.

Sadakallahul Azîm. İhlâs Suresi 1, 2, 3 ve 4. ayetler.

---oOo---

Bize Nasr b. Ali el-Cehdamî rivayet etti. Dedi ki: Bana babam rivayet etti. Dedi ki: Bize Müsennâ rivayet etti. H. Band Muhammed b. Hâtim de rivayet etti. Dedi ki: Bize Abdurrahman b. Mehdî, Müsennâ b. Saîd'den, o da Katâde'den, o da Ebû Eyyûb'dan, o da Ebû Hureyre'den naklen rivayet etti. Ebû Hureyre, Resûlullah'ın şöyle buyurduğunu nakletmiştir.

Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:

İbnu Hâtim'in hadisinde ise Peygamber Efendimizden naklen şu ifade vardır:

“Biriniz kardeşiyle kavga ederse yüzden kaçınsın! Çünkü Allah Âdem'i kendi suretinde yaratmıştır.”

(Hadis-i Şerif, Sahih-i Müslim / 45- İyilik, Sıla ve Âdâb Bahsi / 32- “Yüze Vurmanın Yasak Edilmesi” Babı-115)

"Allâhumme salli alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ salleyte alâ İbrâhîme ve alâ âli İbrâhîme inneke hamîdun mecîd."

"Allâhumme bârik alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ bârakte alâ İbrâhîme ve alâ âli İbrâhîme inneke hamîdun mecîd."

Yolculuğumuza başlıyoruz:

Birisi, “İki kere iki dört eder.” dedi. Ben de itiraz edebilirim ve “Hayır, iki kere iki 20 eder.” diyebilirim.

Peki, hangimiz doğru söylüyoruz?

O, matematikteki iki tane ikiyi alıp topluyor ve “Dört eder.” diyor. Ben ise şöyle cevap veriyorum:

Allah insana iki tane el, iki tane de ayak verdi. İki tane ikili toplam dört eder. Ama Allah tek bir eli de beşe ayırmış; bir elde beş parmak, diğer elde beş parmak vardır. İki elde on parmak eder. Ayaklarda da aynı sistem vardır. Böylece toplam yirmi parmak eder.

Sana göre iki kere iki dört ederken, ben iki kere ikinin 20 eden tarafını da görebiliyorum.

Sen göremiyorsan buna itiraz mı etmelisin?

Yahut ben bunu söylemesem, iki kere iki 20 etmiyor mu olacak?

Yani var olan bir şey, sen bilmiyorsun diye yok mu olacak?

İnsan bazen bir meseleye yalnızca tek bir açıdan bakar. Başka bir açıdan bakıldığında ise aynı şeyin farklı bir yönünün de görülebileceğini düşünmek gerekir.

---

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

يَسْأَلُونَكَ عَنِ الْخَمْرِ وَالْمَيْسِرِ قُلْ فِيهِمَا إِثْمٌ كَبِيرٌ وَمَنَافِعُ لِلنَّاسِ وَإِثْمُهُمَآ أَكْبَرُ مِن نَّفْعِهِمَا وَيَسْأَلُونَكَ مَاذَا يُنفِقُونَ قُلِ الْعَفْوَ كَذَلِكَ يُبيِّنُ اللّهُ لَكُمُ الآيَاتِ لَعَلَّكُمْ تَتَفَكَّرُونَ

Sana içkiyi ve kumarı sorarlar. De ki: “Onlarda hem büyük günah, hem de insanlar için bazı faydalar vardır. Ama günahları faydalarından daha büyüktür.” Yine sana Allah yolunda ne harcayacaklarını soruyorlar. De ki: “İhtiyaçtan arta kalanı.” Allah, size ayetleri böyle açıklıyor ki düşünesiniz.

Sadakallahul Azîm. Bakara Suresi, 219. ayet.

Sigara mekruhtur, içki haramdır. Ancak Allah Kur'an'da içkinin bazı faydalarının da bulunduğunu, fakat zararının ve günahının faydasından büyük olduğunu bildiriyor.

Buna göre bazı ilaçlara çok küçük miktarda alkol katılıyor. Burada onun faydalı bir özelliğinden faydalanıldığı söylenebilir. Bu durumda meselenin hükmü ayrıca değerlendirilmelidir.

Yine domuz eti haram olduğu hâlde zaruret hâlinde, insanın hayatını kurtaracak başka bir yiyecek bulunmuyorsa, zaruret miktarınca yenmesine izin verilmiştir.

Mesela insan açlıktan ölmek üzereyse ve önünde yalnızca haram olan bir yiyecek varsa, o yiyecekten hayatını kurtaracak kadar yemesi zaruret hükmüne girer.

Buradan hareketle şunu düşünmek gerekir:

Allah'ın koyduğu her hükmün bir hikmeti vardır. Biz bazen o hikmeti biliriz, bazen de bilemeyiz.

Bu sebeple, “Ben sebebini bilmiyorum, o hâlde bunun hiçbir hikmeti yoktur.” demek doğru bir yaklaşım değildir.

Bu bölümdeki anlatımın maksadı, haramı helal göstermek değil; Allah'ın hükümlerinin hikmetlerini düşünmeye ve meseleleri farklı yönleriyle değerlendirmeye çağırmaktır.

---

Azrail Aleyhisselâm'ın İbrahim Aleyhisselâm'ın canını almaya geldiği vakit, İbrahim Aleyhisselâm'ın canını vermeye yanaşmadığı ve:

“Ben Allahü Teâlâ'nın dostu değil miyim? Dost dostun canını alır mı?”

dediği rivayet edilir.

Azrail Aleyhisselâm bunu Allahü Teâlâ'ya bildirince, Allahü Teâlâ'nın şöyle buyurduğu nakledilir:

“Ben de bir dostun durumuna şaşarım ki dostuna kavuşmak istemiyor.”

Bu anlatım, kulun Allah'a olan sevgisini ve ölümün Allah'a kavuşmaya vesile oluşunu düşünmek açısından ibretli bir rivayet olarak aktarılmıştır.

---

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

لاَ إِكْرَاهَ فِي الدِّينِ قَد تَّبَيَّنَ الرُّشْدُ مِنَ الْغَيِّ فَمَنْ يَكْفُرْ بِالطَّاغُوتِ وَيُؤْمِن بِاللّهِ فَقَدِ اسْتَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقَىَ لاَ انفِصَامَ لَهَا وَاللّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ

Lâ ikrâhe fîd dîni kad tebeyyener ruşdu minel gayy(gayyi), fe men yekfur bit tâgûti ve yu’min billâhi fe kadistemseke bil urvetil vuskâ, lânfisâme lehâ, vallâhu semîun alîm(alîmun).

Meali:

Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.

Bismillahirrahmânirrahîm.

Dinde zorlama yoktur. Çünkü doğruluk sapıklıktan iyice ayrılmıştır. O hâlde kim tâğûtu tanımayıp Allah'a inanırsa, kopmak bilmeyen sapasağlam bir kulpa yapışmıştır. Allah hakkıyla işitendir, hakkıyla bilendir.

Sadakallahul Azîm. Bakara Suresi, 256. ayet.

Bu meseleye, nasip olursa, bir dahaki sohbetimizde devam edeceğiz.

---

Sırat Köprüsü - Sırat köprüsü denen bir köprünün olmadığını iddia edenler var. Ayet ve hadislerde Sırat Köprüsü hakkında bilgi var mı?

Kar©glan Hoca'nın bu konuyu izahı ve yorumu

Kar©glan'ın Sırat Köprüsü ve Haşr Risalesi

22 Ocak 2017

Sırat kelimesi Kur'an'da “köprü” olarak geçmez; fakat “yol” anlamında kullanılır. Fâtiha Suresi'nde “İhdinâ's-sırâtal müstakîm” denilir. Yani “Bizi dosdoğru yola ilet.” denir.

Daha öncelerdeki sesli vaazlarımızı takip edenler bu konudaki sesli izahımızı hatırlayacaklardır.

Bir ağacın dikilmesindeki bütün gayelerden biri, o ağacın meyve vermesi, meyvesine ulaşılması ve ondan faydalanılmasıdır.

İnsan denilen soy ağacının sonucunda da daha olgun bir insan hâline gelmek, yeni bilgileri sonraki nesillere taşımak ve insan soyunun devam etmesi için çocuk sahibi olmak, bir bakıma onun meyve vermesidir.

Öyleyse insanın öldükten sonra haşrolması da insanı meydana getiren unsurların yeniden toplanması şeklinde düşünülebilir.

Haşr meselesini şöyle bir örnekle anlatabiliriz:

Bir kadın hamile kaldığında, Manavgat'tan mandalina, Malatya'dan kayısı, Diyarbakır'dan karpuz geldiğini ve kadının bunları yediğini düşünelim. Bunlar doğacak çocuğun bedenini meydana getiren unsurların bir kısmına dönüşür.

Malatya'nın toprağı, Diyarbakır'ın toprağı ve başka yerlerin topraklarında yetişen ürünler, meyve ve sebze hâline gelir; insan tarafından yenilir ve bedenin bir parçası hâline gelir.

Amerika'dan fıstık, Amasya'dan elma ve başka yerlerden çeşitli yiyecekler gelir. Bütün bu unsurlar insan bedeninde birleşerek yeni bir insanın oluşumuna katkıda bulunur.

Benim burada anlatmak istediğim haşr düşüncesi de, farklı unsurların bir araya gelerek yeni bir bütün oluşturması üzerinden anlaşılabilir.

Sırat meselesine gelince:

Sıratın kıldan ince, kılıçtan keskin olduğu ve cehennemin üzerine kurulacağı şeklinde rivayetler vardır. Bazı âlimler, anne rahmindeki ilk hâli ve anne karnını çocuk açısından bir tür cennet olarak değerlendirmişlerdir.

Çünkü çocuk için çalışma derdi, fatura derdi yoktur. Beslenmesi kendisine ulaşır. Anne karnında dış dünyadaki anlamıyla bir kirlenme de söz konusu değildir.

Buradan hareketle şöyle bir tefekkür yapılabilir:

Çocuğun anne rahmine ulaşmasını sağlayan biyolojik sistem de bir çeşit geçiş yoludur. Erkekten gelen üreme hücreleri, kadın rahmine ulaşır ve yeni bir hayatın başlangıcına vesile olur.

Bu sebeple ben Sırat meselesini yalnızca fiziksel bir köprü şeklinde değil, insanın bir hâlden başka bir hâle geçişini ifade eden sembolik bir “yol” olarak da düşünüyorum.

İlk insan Hz. Âdem Aleyhisselâm ile Hz. Havva'nın yaratılışı ve insan neslinin devamı da bu geçişin başlangıç noktalarından biri olarak düşünülebilir.

Burada anlattıklarımın bir kısmı benim tefekkür ve yorumlarımdır. Bunları biyolojik veya ilmî bir açıklama olarak değil, Sırat ve haşr kavramları üzerinde düşünmeye yardımcı olacak bir benzetme olarak değerlendirmek gerekir.

---

Risalenin Sonu

Bazı kimseler, yaratılışta yalnızca bir Âdem ve bir Havva bulunduğunu, bunların çocuklarının ikişer ikişer doğduğunu ve kardeşlerin birbirleriyle evlendirildiğini ileri süren yorumlar bulunduğunu söylerler.

Bu konuya bizim getirdiğimiz açıklama şöyledir:

Tavuğun yumurtlamasını düşünelim. Dokuz yumurtanın dokuzunu da aynı anda yumurtlamaz. Yumurtaların sayısı zaman içerisinde tamamlanır. Daha sonra tavuk kuluçkaya yatar ve civcivler çıkar.

Allah dileseydi elbette farklı bir sistem yaratabilirdi. Ancak tavuğun yumurtlamasına bir sistem ve düzen koymuştur.

Yumurtalar tavuğun içinde sıra hâlindedir. Bir yumurta olgunlaşır ve yumurtlanır; diğerleri sıradadır.

Belli bir zaman sonra yumurtalar tamamlanır ve kuluçka süreci başlar.

Buradan hareketle, insan neslinin yaratılışında da Allah'ın farklı bir düzen ve sistem kurmuş olabileceği üzerinde tefekkür edilebilir.

Aynı şekilde bir çiftlikte bir horozun ve tavukların soyunun nasıl devam ettiğini düşündüğümüzde, hayvanlarda da neslin devamı için belirli bir sistem olduğunu görürüz.

Buradaki benzetmenin maksadı, insan yaratılışı hakkında kesin bir biyolojik hüküm vermek değil; Allah'ın yaratmasında sistem, düzen ve aşamalar bulunduğunu anlatmaktır.

Allah dünyayı bir anda yaratmaya kadirdir. Fakat yaratılışta gördüğümüz düzen ve aşamalar, üzerinde düşünmemiz gereken ilahî bir sistemdir.

---

Hz. Lût'un Kızları ile Ensest İlişki Meselesi

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

وَجَاءهُ قَوْمُهُ يُهْرَعُونَ إِلَيْهِ وَمِن قَبْلُ كَانُواْ يَعْمَلُونَ السَّيِّئَاتِ قَالَ يَا قَوْمِ هَؤُلاء بَنَاتِي هُنَّ أَطْهَرُ لَكُمْ فَاتَّقُواْ اللّهَ وَلاَ تُخْزُونِ فِي ضَيْفِي أَلَيْسَ مِنكُمْ رَجُلٌ رَّشِيدٌ

Ve câehu kavmuhu yuhraûne ileyhi ve min kablu kânû ya'melûnes seyyiât(seyyiâti), kâle yâ kavmi hâulâi benâtî hunne etharu lekum, fettekullâhe ve lâ tuhzûni fî dayfî, e leyse minkum raculun raşîdun.

Meali:

Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.

Bismillahirrahmânirrahîm.

Kavmi, konuklarıyla çirkin ilişkide bulunmak üzere ona doğru koşa koşa geldiler. Zaten onlar önceden de bu tür çirkin işleri yapıyorlardı. Lût dedi ki:

“Ey kavmim! İşte kızlarım. Onlarla nikâhlanmanız sizin için daha temizdir. Allah'a karşı gelmekten sakının ve konuklarıma karşı beni rezil etmeyin. İçinizde hiç aklı başında bir adam yok mu?”

Sadakallahul Azîm. Hûd Suresi, 78. ayet.

Ayete böyle bir meal verilmiştir.

Bu konuyu anlamaya çalışırken yalnızca bir kelimeye veya tek bir cümleye bakmak yerine, olayın tamamını ve Kur'an'ın genel hükümlerini değerlendirmek gerekir.

Bir köyde, kentte veya çiftlikte bir damızlık hayvan bulunabilir. Bu hayvanın nesli, yetiştiricilik amacıyla devam ettirilir. Hayvanların soylarının devamı için yapılan uygulamalar, insanlarla ilgili hükümlere doğrudan kıyas edilemez.

Burada önemli olan, Hz. Lût'un kavminin yaptığı çirkin fiiller ile Hz. Lût'un kavmini meşru ve temiz bir yola davet etmesi arasındaki farkı görmektir.

Bu konu hakkında farklı kaynaklarda farklı anlatımlar bulunmaktadır.

ALINTI

Tevrat Yaratılış 19. Bab:

1. İki melek akşamleyin Sodom'a vardılar. Lut kentin kapısında oturuyordu. Onları görür görmez karşılamak için ayağa kalktı. Yere kapanarak,

2. “Efendilerim” dedi, “Kulunuzun evine buyurun. Ayaklarınızı yıkayın, geceyi bizde geçirin. Sonra erkenden kalkıp yolunuza devam edersiniz.” Melekler, “Olmaz” dediler, “Geceyi kent meydanında geçireceğiz.”

3. Ama Lut çok diretti. Sonunda onunla birlikte evine gittiler. Lut onlara yemek hazırladı, mayasız ekmek pişirdi. Yediler.

4. Onlar yatmadan, kentin erkekleri -Sodom'un her mahallesinden genç yaşlı bütün erkekler- evi sardı.

5. Lut'a seslenerek, “Bu gece sana gelen adamlar nerede?” diye sordular, “Getir onları da yatalım.”

6. Lut dışarı çıktı, arkasından kapıyı kapadı.

7. “Kardeşler, lütfen bu kötülüğü yapmayın” dedi,

8. “Erkek yüzü görmemiş iki kızım var. Size onları getireyim, ne isterseniz yapın. Yeter ki, bu adamlara dokunmayın. Çünkü onlar konuğumdur, çatımın altına geldiler.”

9. Adamlar, “Çekil önümüzden!” diye karşılık verdiler, “Adam buraya dışarıdan geldi, şimdi yargıçlık taslıyor! Sana daha beterini yaparız.” Lût'u ite kaka kapıyı kırmaya davrandılar.

10. Ama içerideki adamlar uzanıp Lût'u evin içine, yanlarına aldılar ve kapıyı kapadılar.

11. Kapıya dayanan adamları, büyük küçük hepsini kör ettiler. Öyle ki adamlar kapıyı bulamaz oldu.

12. İçerideki iki adam Lût'a, “Senin burada başka kimin var?” diye sordular, “Oğullarını, kızlarını, damatlarını, kentte sana ait kim varsa hepsini dışarı çıkar.

13. Çünkü burayı yok edeceğiz. RAB bu halk hakkında birçok kötü suçlama duydu, kenti yok etmek için bizi gönderdi.”

14. Lût dışarı çıktı ve kızlarıyla evlenecek olan adamlara, “Hemen buradan uzaklaşın!” dedi, “Çünkü RAB bu kenti yok etmek üzere.” Ne var ki damat adayları onun şaka yaptığını sandılar.

15. Tan ağarırken melekler Lût'a, “Karınla iki kızını al, hemen buradan uzaklaş” diye üstelediler, “Yoksa kent cezasını bulurken sen de canından olursun.”

16. Lût ağır davrandı, ama RAB ona acıdı. Adamlar Lût'un, karısının ve iki kızının elinden tutup onları kentin dışına çıkardılar.

17. Kent dışına çıkınca adamlardan biri Lût'a, “Kaç, canını kurtar, arkana bakma” dedi, “Bu ovanın hiçbir yerinde durma. Dağa kaç, yoksa ölür gidersin.”

18. Lût, “Aman, efendim!” diye karşılık verdi,

19. “Ben kulunuzdan hoşnut kaldınız, canımı kurtarmakla bana büyük iyilik yaptınız. Ama dağa kaçamam. Çünkü felaket bana yetişir, ölürüm.

20. İşte, şurada kaçabileceğim yakın bir kent var, küçücük bir kent. İzin verin, oraya kaçıp canımı kurtarayım. Zaten küçücük bir kent.”

21. Adamlardan biri, “Peki, dileğini kabul ediyorum” dedi, “O kenti yıkmayacağım.

22. Çabuk ol, hemen kaç! Çünkü sen oraya varmadan bir şey yapamam.” Bu yüzden o kente Soar adı verildi.

23. Lût Soar'a vardığında güneş doğmuştu.

24. RAB Sodom ve Gomora'nın üzerine gökten ateşli kükürt yağdırdı.

25. Bu kentleri, bütün ovayı, oradaki insanların hepsini ve bütün bitkileri yok etti.

26. Ancak Lût'un peşisıra gelen karısı dönüp geriye bakınca tuz kesildi.

27. İbrahim sabah erkenden kalkıp önceki gün RAB'bin huzurunda durduğu yere gitti.

28. Sodom ve Gomora'ya ve bütün ovaya baktı. Yerden, tüten bir ocak gibi duman yükseliyordu.

29. Tanrı ovadaki kentleri yok ederken İbrahim'i anımsamış ve Lût'un yaşadığı kentleri yok ederken Lût'u bu felaketin dışına çıkarmıştı.

30. Lût Soar'da kalmaktan korkuyordu. Bu yüzden iki kızıyla kentten ayrılarak dağa yerleşti, onlarla birlikte bir mağarada yaşamaya başladı.

31. Büyük kızı küçüğüne, “Babamız yaşlı” dedi, “Dünya geleneklerine uygun biçimde burada bizimle yatabilecek bir erkek yok.

32. Gel, babamıza şarap içirelim, soyumuzu yaşatmak için onunla yatalım.”

33. O gece babalarına şarap içirdiler. Büyük kız gidip babasıyla yattı. Ancak Lût yatıp kalktığının farkında değildi.

34. Ertesi gün büyük kız küçüğüne, “Dün gece babamla yattım” dedi, “Bu gece de ona şarap içirelim. Soyumuzu yaşatmak için sen de onunla yat.”

35. O gece de babalarına şarap içirdiler ve küçük kız babasıyla yattı. Ama Lût yatıp kalktığının farkında değildi.

36. Böylece Lût'un iki kızı da öz babalarından hamile kaldılar.

37. Büyük kız bir erkek çocuk doğurdu, ona Moav adını verdi. Moav bugünkü Moavlıların atasıdır.

38. Küçük kızın da bir oğlu oldu, adını Ben-Ammi koydu. O da bugünkü Ammonluların atasıdır.

ALINTI SONU

Bu alıntı üzerinden yapılan değerlendirmelerde, Tevrat metni ile Kur'an'ın anlatımının birbirinden ayrılması gerekir. Kur'an'ın verdiği mesajı kendi bütünlüğü içerisinde değerlendirmek daha doğru olacaktır.

---

MEHDİ'NİN MEZHEPLERİ, FIRKALARI VE DİNLERİ BİRLEŞTİRMESİ

Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:

“Hz. Mehdi geldiğinde dağılmış olan dini toplayacak.”

(Hadis-i Şerif)

Bu anlayışa göre Hanefî, Mâlikî, Hanbelî gibi mezhepler arasındaki ayrılıkların ve farklı dinî grupların dağınıklığının giderilmesi hedeflenmektedir.

Hazret-i Mehdi geldiğinde, doğru İslam bilgilerinin unutulmuş ve ortadan kalkmış olacağı rivayet edilir. Hazret-i Mehdi Ehl-i sünnet bilgilerini tazeleyeceği zaman, İslam âlimlerinin azalmış veya ortadan kalkmış olacağı ifade edilir.

Bu rivayetlerde, Hazret-i Mehdi'nin karşısına çıkacak bazı kişilerin onun getirdiği anlayışa karşı çıkacağı anlatılır.

Hazret-i İsa Aleyhisselâm'ın da Hazret-i Mehdi gibi içtihat edeceği yönünde bazı rivayet ve âlim görüşleri bulunmaktadır.

İmam-ı Rabbânî Hazretleri'nin naklettiği bir görüşte:

“Muhammed Parisa Hazretleri, Fusûl-i Sitte kitabında, İsa Aleyhisselâm gökten inip İmam-ı Âzam Ebû Hanife'nin mezhebine uygun içtihat edecek, onun helal dediğine helal diyecek, haram dediğine haram diyecektir.”

buyurulmaktadır.

Hazret-i Mehdi'nin İslamiyet'i yayacağı ve Resûlullah'ın sünnetlerini ortaya çıkaracağı yönünde de çeşitli rivayetler vardır.

“İşte sizin ümmetiniz bir tek ümmettir ve Ben de sizin Rabbinizim; öyleyse Benden korkup sakının. Ancak onlar işlerini kendi aralarında farklı kitaplar hâlinde böldüler; her bir grup kendi ellerinde olanla yetinip sevinmektedir.”

[Mü'minûn Suresi, 52-53]

Bu ayetlerde ümmetin birlik içerisinde olması gerektiğine dikkat çekilmektedir.

Allah başka bir ayette şöyle buyurur:

“O, dini dosdoğru ayakta tutun ve onda ayrılığa düşmeyin diye dinden Nuh'a vasiyet ettiğini ve sana vahyettiğimizi, İbrahim'e, Musa'ya ve İsa'ya vasiyet ettiğimizi sizin için de teşri' etti. Senin kendilerini çağırdığın şey müşriklere ağır geldi. Allah dilediğini buna seçer ve içten kendisine yöneleni hidayete erdirir.”

[Şûrâ Suresi, 13]

Mezhepleri birleştirme görevinin Hz. Mehdi'ye ait olduğu yönündeki görüşler, çeşitli eserlerde yer almaktadır.

Muhyiddin Arabî'nin Fütûhât-ı Mekkiyye isimli eserine atıfla şöyle bir bilgi aktarılmıştır:

“Hz. Mehdi, dini Peygamber'in zamanında olduğu gibi aynen uygulayacak. Yeryüzünde mezhepleri kaldıracak. Halis hakiki dinden başka hiçbir mezhep kalmayacak.”

(Muhammed b. Resûl el-Hüseyn el-Berzencî, Kıyamet Alametleri, s. 186-187)

Hüseyin Hilmi Işık'ın Saadet-i Ebediyye adlı eserinde de Hz. Mehdi'nin bu özelliği şöyle aktarılmıştır:

“Hazret-i Mehdi (a.s.) ahir zamanda dünyaya gelecektir. Resûlullah Efendimiz'in (s.a.v.) soyundan olacaktır. İsa Aleyhisselâm'la buluşacak, mezhepleri kaldıracak, yalnız onun mezhebi kalacak.”

(H. Hilmi Işık, Saadet-i Ebediyye, s. 35)

Hadis ve rivayetlerden hareketle yapılan bu yorumlara göre Hz. Mehdi, Allah'a iman eden, aynı Peygamber'e biat etmiş, aynı Kitap'a inanan ve aynı kıbleye yönelen Müslümanlar arasındaki mezhep çatışmalarını sona erdirmeye vesile olacaktır.

Böylece olayları kör bir kavgaya dönüştüren öfke dolu bir ortam yerine, kardeşliğin ve sevginin hâkim olduğu bir ortamın oluşması hedeflenmektedir.

---

Kişiye Özel Din mi Olur? Diyenlere Cevabım

Hz. Muhammed Sallallâhü Aleyhi ve Sellem'e farklı insanlar farklı sorularla geldiklerinde, onların durumlarına göre farklı cevaplar verdiği rivayet edilir.

Bedevi geldiğinde başka, Hz. Ali geldiğinde başka bir cevap vermesi, kişilerin durumlarının farklı olabileceğini gösteren örneklerden biri olarak değerlendirilebilir.

Her şeye aynı ölçü uygulanmaz.

Mesela her vidaya aynı anahtar uymaz. Bazı vidalar küçük, bazıları daha büyük olabilir. Her vidanın kendisine uygun bir anahtarı vardır.

Dinî hükümlerde de kişinin durumu, şartları ve içinde bulunduğu zaruretler dikkate alınabilir.

Mesela ameliyat yapan bir doktoru düşünelim. Saatler süren bir ameliyatın ortasında bulunan doktorun, ameliyatı yarıda bırakıp bütün şartları değiştirmesi mümkün olmayabilir.

Burada dinin kolaylaştırıcı hükümleri, zaruretler ve kişinin şartları dikkate alınarak değerlendirme yapılması gerekir.

Dolayısıyla “kişiye göre hiçbir farklılık olmaz” şeklindeki genel bir yaklaşım yerine, İslam'ın zaruret, kolaylık ve şartlara göre hüküm verme prensiplerini de dikkate almak gerekir.

---

Şefaat Var mı? Kimler Şefaat Edebilir?

Şöyle bir örnek verelim:

Senin bir amcan var, onun da oğlu var. Sen inşaat malzemesi satıyorsun. Bazı mallara yüzde 40, bazılarına yüzde 50 kâr koymuşsun.

Sana gelen bir adam:

“Ben senin amcanın oğlunun arkadaşıyım. Bana biraz indirim yapabilir misin? İhtiyacım var.”

dese, sen de amcanla iyi olduğunu ve yeğenini sevdiğini düşünerek o kişiye indirim yapabilirsin.

Burada bir yakınlığın ve hatırın etkisiyle yapılan bir kolaylık söz konusu olur.

Benim burada vermek istediğim örnek, şefaat meselesini anlamaya yönelik bir benzetmedir.

Peygamberlerden ve Allah dostlarından bazılarına Allah'ın izniyle şefaat yetkisi verilmiş olması, İslam geleneğinde kabul edilen bir anlayıştır.

Onların hürmetine bazı sıkıntıların kaldırılması, yağmur duası yapılması ve insanların Allah'ın rahmetine vesile olmaları da bu çerçevede düşünülür.

Nitekim Hz. Muhammed Sallallâhü Aleyhi ve Sellem'in yağmur duasına çıktığı ve Allah'tan yağmur istediği rivayet edilmiştir.

Burada esas olan, şefaatin Allah'ın izniyle gerçekleşmesidir.

---

İktisad Meselesinde: Yetiş, Meded Ya Mehdi Vakfı

Allah'ın bir ekmek için çok sayıda buğday tanesi yaratması üzerine tefekkür edelim.

Bir başaktan tek başına bir ekmek çıkmaz. Bir ekmek için birçok buğday tanesi gerekir.

İnsan şöyle düşünebilir:

“Allah bunu neden daha büyük yaratmadı? Bir buğday tanesinden iki ekmek çıksaydı olmaz mıydı?”

Fakat Allah'ın yaratmasında böyle bir sistem vardır.

Bir ekmek için çok sayıda buğday tanesi gerekir. Her bir buğday tanesi de Allah'ın ilmi ve kudreti dâhilindedir.

Allah her birini özene bezene yaratmış, her birinden haberdar olmuştur.

Bunun üzerinde biraz tefekkür etmek gerekir:

Allah neden her şeyi daha basit ve daha büyük yaratmadı?

Bu sadece buğdayla ilgili midir, yoksa yaratılışta başka hikmetler de var mıdır?

Biraz tefekkür edin ve kendi aranızda bunun cevaplarını düşünün.

---

İktisad Meselesine Gelince:

Bir saat 60 dakikadır. Bir dakika 60 saniyedir.

İnsanda iki el vardır ve her el beş parmağa ayrılmıştır. Böylece iki elde on parmak bulunur.

Saniyeler dakikayı, dakikalar saati, saatler günü, günler ayı, aylar da seneyi oluşturur.

Buradan hareketle benim ekonomik tezimde, herkesin kendi bölgesindeki en küçük para biriminden bir payın ortak bir fonda toplanması düşünülmektedir.

Mesela Almanya'dan 1 cent, Amerika'dan kendi en küçük para birimi, Türkiye'den kuruş gibi her ülkenin en küçük para biriminden sembolik bir miktar alınabilir.

Bu para yalnızca bir ülke için değil, bütün insanlık için kullanılacak bir fon hâline getirilebilir.

En acil ve en önemli ihtiyaç neredeyse para öncelikle oraya harcanır.

Örneğin bir bölgede büyük bir felaket yaşanıyorsa ve başka bir bölgede daha küçük bir ihtiyaç varsa, ortak fon öncelikle büyük felaketin giderilmesine yönlendirilir.

Bu fonun adı benim düşüncemde “Raşidi Fon” olabilir.

Aynı şekilde “Raşid Yetiş Vakfı”, “Meded Vakfı” veya “Meded Ya Raşid Vakfı” gibi isimlerle yardım amaçlı bir yapı düşünülebilir.

“Simurg” burada bizleri temsil eden bir sembol olarak düşünülebilir.

Mehdi'yi bekleyen insanlar, yardım isteyenlere Allah'ın izniyle yetişmeye çalışan bir topluluk hâline gelebilirler.

Mehdi'nin gökten milyonlarca lira getirmesini beklemek yerine, insanların birlikte hareket ederek ihtiyaç sahiplerine yardımcı olması gerekir.

Kar©glan'ın İktisad Tezi — 23.01.2017

---

Diyanet Camisinde Tilavet Secdesi Meselesi

Buradaki bizim gittiğimiz Diyanet camisinde bir zamanlar Kur'an okunuyordu. Ayetlerden biri secde ayetine geldi ve okundu.

Hoca, “Bu ayet secde ayetiydi, haydi kalkın, tilavet secdesi yapılacak.” demedi.

Ben bunu söyledim ve daha sonra secde yaptık.

Ardından Kur'an baştan alındı ve aynı ayet tekrar okundu. Hoca yine ikinci defa secde yapılacağını söylemedi.

Hoca, “Birkaç defa okununca bir defa yapmak yeterlidir.” şeklinde cevap verdi.

Ben ise bu konuda farklı düşündüm ve bu sebeple camiye gitme konusunda soğukluk yaşadım.

Bunu şu misalle izah edelim:

Sen bir işçisin ve gün içinde susadın. Su bulamadın veya o anda su içme imkânın olmadı. Kendini tuttun ve gün geçti, akşam oldu.

İşten çıktın ve artık imkânın var. Bir bardak su içtin ve susuzluğun geçti. İkinci bardağı içmek istemedin.

Ama bilim insanları insan vücudunun gün içerisinde belli miktarda suya ihtiyaç duyduğunu söylüyor.

Burada mesele yalnızca bir bardak su içmek değil, ihtiyaca uygun miktarı almaktır.

Çamaşır makinesinde de benzer bir örnek düşünülebilir. Makine, yükün miktarına göre belli miktarda su kullanır. Çok az su kullanılırsa çamaşırlar yeterince temizlenmeyebilir.

Bu nedenle ibadetlerde de her meselenin kendi şartları ve hükmü içerisinde değerlendirilmesi gerekir.

Tilavet secdesi konusunda da farklı fıkıh mezheplerinin hükümleri bulunmaktadır. Bu sebeple böyle meselelerde farklı görüşleri öğrenmek ve mezheplerin delillerini birlikte değerlendirmek gerekir.

---

Zaman Karanlık Vaktine mi Gidiyor, Aydınlığa mı? Meselesi

Evet, yol kıyametin sabahına doğru gidiyorsa artık gece vakti diyebiliriz.

Fakat karanlık mı, aydınlık mı meselesine kısa ve öz cevap verirsek:

Eğer lamban, elektriğin ve ateşin varsa, gece olsa bile senin için karanlıkta kalmak diye bir şey olmayabilir.

Gece olsa da ışığın varsa aydınlıktasın.

Lamban yoksa karanlıkta kalırsın.

Benim bu konudaki tasavvufi yorumumda, Allah'ın semaya astığı yıldızlar ve ışıklar birer sembol olarak düşünülebilir.

Aziz ve mukarreb kimselerin ruhani aydınlığı da insanlara yol gösteren bir ışık gibi değerlendirilebilir.

Senin bir âlimin, bir mürşidin veya peygamberin varsa ve Allah'a inanıyorsan, hakikati arama yolunda karanlıkta kalmazsın.

Fakat Allah'a, peygamberlere ve hakikate sırtını dönersen, insan kendi tercihleriyle karanlıkta kalabilir.

---

Kader Bahsi

“Allah eğer herkese rolleri dağıttıysa, o zaman onlara bir de ceza verme hakkı yoktur.” diyorsun.

Yani rolleri Allah verdiyse, “Neden suç işledin, neden günah işledin?” diye soramaz diyorsun.

Mesela Allah mıknatısı yarattı ve insanda da çekicilik, cezbedicilik gibi özellikler bulunmaktadır.

Koyunu yarattı. İnsan için de “koyunlaşmak” şeklinde bir benzetme yapılabilir.

Köpeği yarattı. İnsan için de “köpekleşmek” şeklinde bir sıfat kullanılabilir.

Burada asıl mesele, insanın tercih hakkıdır.

İnsan hangi yolu seçeceğine karar verebilir.

İyiliği seçen de vardır, kötülüğü seçen de.

Benim burada yaptığım hayvanlar üzerinden kurduğum benzetmeler, insanın karakter ve davranışlarını anlatmak içindir.

Sonuçta insanın hangi yola tabi olduğuna bakmak gerekir.

Kimin koyunu oldun?

Peygamberin yolunun mu, salihlerin yolunun mu, yoksa seni Allah'tan uzaklaştıran bir yolun mu?

İnsan kime tabi olduğunu ve kimin peşinden gittiğini düşünmelidir.

---

“Allah Yeter” Bahsine Gelince

Cübbeli Ahmet Hoca'nın “Allah ete kemiğe büründü, Mahmut diye göründü” şeklinde söylediği iddia edilen söz üzerine bazı kimselerin ayet ve hadislerle itiraz ettiğini görüyoruz.

Kur'an'da şöyle buyurulur:

“Tuttular, bazı kullarını O'nun bir parçası saydılar. Şüphesiz insan gerçekten apaçık bir nankördür.”

[Zuhruf Suresi, 15]

Yine:

“Allah, Meryem oğlu Mesih'tir.” diyenler gerçekten kâfir olmuşlardır. Oysa Mesih şöyle demişti: “Ey İsrailoğulları! Benim de sizin de Rabbiniz olan Allah'a kulluk edin. Kim Allah'a ortak koşarsa Allah ona cenneti haram kılmıştır. Onun barınağı ateştir. Zalimlerin yardımcıları yoktur.”

[Mâide Suresi, 72]

Burada dikkat edilmesi gereken nokta Allah'ın yaratılmışlara benzetilmemesidir.

Biz rızkı verenin Allah olduğuna iman ederiz.

Peki insan rızkını nasıl alır?

Bir öğretmen devletten maaş alabilir. Bir işçi işverenden ücret alabilir.

Fakat bunlar rızkın asıl sahibi değildir. Bunlar rızkın ulaşmasına vesile olan sebeplerdir.

Rızkı veren Allah'tır; patron, işveren veya devlet ise rızkın insana ulaşmasında bir vesile olabilir.

Dolayısıyla sebep ile müsebbibi birbirine karıştırmamak gerekir.

Allah'ın dünyada bazı şeyleri sebepler vasıtasıyla yaratması, o sebeplerin Allah olması anlamına gelmez.

---

Akıl ve Kapasite Meselesi

Microsoft'un yazılım sistemlerini geliştiren insanlar bilgisayar teknolojisinin gelişmesine büyük katkılar sağlamışlardır.

Daha sonra internet ortaya çıktı ve Google gibi sistemler insanların bilgiye ulaşmasını kolaylaştırdı.

Sen bilgisayarda yazıyor, çiziyor ve çeşitli işlemler yapıyorsun. Fakat bütün bunları gerçekleştiren yazılım sistemleri vardır.

Buradan hareketle insan aklı ile onu yaratan Allah'ın ilmi arasında bir karşılaştırma yapmanın mümkün olmadığını düşünebiliriz.

İnsan aklının kapasitesi sınırlıdır.

Allah'ın ilmi ise sınırsızdır.

Bunu parmak örneğiyle de anlatabiliriz:

El bir bütündür. Beş parmak eli oluşturur.

El kola bağlıdır. Kol bedenin bir parçasıdır. Beden ise bundan daha büyük bir bütündür.

Her parça kendi içinde bir bütündür fakat daha büyük bir bütünün de parçasıdır.

Kirpiklerde de aynı şekilde her bir kirpik kendi başına bir birimdir. Fakat bütün kirpikler bir araya geldiğinde daha büyük bir bütün oluştururlar.

Dolayısıyla “kapasite” dediğimiz şeyi değerlendirirken, neye göre büyük veya küçük olduğunu düşünmek gerekir.

İnsan kendi kapasitesine bakarak her şeyi anlayabileceğini düşünmemelidir.

---

Mesela bir kuralı koyan kişi, bazı özel durumlarda o kurala istisna getirebilir.

Kırmızı ışıkta durmak bir kuraldır.

Fakat düşün ki arkadan freni kopmuş bir TIR geliyor ve sen orada kalırsan ezileceksin.

O anda canını kurtarmak için kırmızı ışığı geçmek zorunda kalabilirsin.

Bu durumda kuralı bilmediğin için değil, daha büyük bir zarardan korunmak için o anda farklı davranmış olursun.

Günah ve haram meselelerini değerlendirirken de zaruret, niyet, şartlar ve sonuçlar gibi konuların dikkate alınması gerekir.

Tanrı'yı kıyamete veya hata yapmaya zorlama hikâyesi olarak anlattığım mesele de buna benzer bir düşünce üzerinden ele alınabilir.

İlkokuldaki “deve-cüce” oyununu düşünelim.

Öğretmen çocuklara “deve” deyince kalkmalarını, “cüce” deyince oturmalarını söyler.

Çocukların hepsi kuralı bilir.

Fakat hızlı şekilde komutlar değiştirildiğinde, bir çocuk bir an önceki komutta kaldığı için hata yapabilir.

Bu, çocuğun kuralı bilmediği anlamına gelmez.

Sadece reaksiyon hızının yeterli olmaması sebebiyle hata yapmıştır.

Bu örnek üzerinden benim anlatmak istediğim, insanın bazı hatalarının bilgisizlikten değil, şartlardan ve zayıflıklardan kaynaklanabileceğini düşünmektir.

Dolayısıyla günah ve haram meselelerini değerlendirirken insanın niyetini, şartlarını, bilgisini ve içinde bulunduğu durumu da göz önünde bulundurmak gerekir.

---

---oOo---

أَللَّهُمَّ أَرِنَا الْحَقَّ حَقاً وَ ارْزُقْنَا اتِّبَاعَهْ وَ أَرِنَا الْبَاطِلَ بَاطِلاً وَ ارْزُقْنَا اجْتِنَابَهْ

“Allah'ım! Bizlere hakkı Hak gösterip ona tabi olmayı, bâtılı da bâtıl gösterip ondan yüz çevirmeyi nasip eyle!”

وَآخِرُ دَعْوَاهُمْ أَنِ الْحَمْدُ لِلّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ

Ve âhıru da'vâhum enil hamdulillâhi rabbil âlemîn. Âmin.

El-Fâtiha maassalavât.

سُبْحاَنَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ، أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلهَ إِلاَّ أَنْتَ، أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ

Sübhâneke Allahümme ve bihamdik, eşhedü en lâ ilâhe illâ ent, estağfirullahe ve etûbu ileyk.

--OoO--

Kar©glan

Başağaçlı Raşit Tunca

Schrems, 28 Ocak 2017 Cumartesi

Original Kar © glan
]]> İki Kere İki 20 Eder

(Kar©glan'ın 28 Ocak 2017 Vaazı)

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ اللَّهُ الصَّمَدُ لَمْ يَلِدْ وَلَمْ يُولَدْ وَلَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُوًا أَحَدٌ

Kul hüvellâhü ehad. Allâhüssamed. Lem yelid ve lem yûled. Ve lem yekün lehû küfüven ehad.

Meali:

Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.

Bismillahirrahmânirrahîm.

De ki: O Allah birdir. Allah Samed'dir. Bütün varlıklar O'na muhtaçtır; O ise hiçbir şeye muhtaç değildir. Doğurmamış ve doğmamıştır. O'nun hiçbir dengi ve benzeri yoktur.

Sadakallahul Azîm. İhlâs Suresi 1, 2, 3 ve 4. ayetler.

---oOo---

Bize Nasr b. Ali el-Cehdamî rivayet etti. Dedi ki: Bana babam rivayet etti. Dedi ki: Bize Müsennâ rivayet etti. H. Band Muhammed b. Hâtim de rivayet etti. Dedi ki: Bize Abdurrahman b. Mehdî, Müsennâ b. Saîd'den, o da Katâde'den, o da Ebû Eyyûb'dan, o da Ebû Hureyre'den naklen rivayet etti. Ebû Hureyre, Resûlullah'ın şöyle buyurduğunu nakletmiştir.

Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:

İbnu Hâtim'in hadisinde ise Peygamber Efendimizden naklen şu ifade vardır:

“Biriniz kardeşiyle kavga ederse yüzden kaçınsın! Çünkü Allah Âdem'i kendi suretinde yaratmıştır.”

(Hadis-i Şerif, Sahih-i Müslim / 45- İyilik, Sıla ve Âdâb Bahsi / 32- “Yüze Vurmanın Yasak Edilmesi” Babı-115)

"Allâhumme salli alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ salleyte alâ İbrâhîme ve alâ âli İbrâhîme inneke hamîdun mecîd."

"Allâhumme bârik alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ bârakte alâ İbrâhîme ve alâ âli İbrâhîme inneke hamîdun mecîd."

Yolculuğumuza başlıyoruz:

Birisi, “İki kere iki dört eder.” dedi. Ben de itiraz edebilirim ve “Hayır, iki kere iki 20 eder.” diyebilirim.

Peki, hangimiz doğru söylüyoruz?

O, matematikteki iki tane ikiyi alıp topluyor ve “Dört eder.” diyor. Ben ise şöyle cevap veriyorum:

Allah insana iki tane el, iki tane de ayak verdi. İki tane ikili toplam dört eder. Ama Allah tek bir eli de beşe ayırmış; bir elde beş parmak, diğer elde beş parmak vardır. İki elde on parmak eder. Ayaklarda da aynı sistem vardır. Böylece toplam yirmi parmak eder.

Sana göre iki kere iki dört ederken, ben iki kere ikinin 20 eden tarafını da görebiliyorum.

Sen göremiyorsan buna itiraz mı etmelisin?

Yahut ben bunu söylemesem, iki kere iki 20 etmiyor mu olacak?

Yani var olan bir şey, sen bilmiyorsun diye yok mu olacak?

İnsan bazen bir meseleye yalnızca tek bir açıdan bakar. Başka bir açıdan bakıldığında ise aynı şeyin farklı bir yönünün de görülebileceğini düşünmek gerekir.

---

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

يَسْأَلُونَكَ عَنِ الْخَمْرِ وَالْمَيْسِرِ قُلْ فِيهِمَا إِثْمٌ كَبِيرٌ وَمَنَافِعُ لِلنَّاسِ وَإِثْمُهُمَآ أَكْبَرُ مِن نَّفْعِهِمَا وَيَسْأَلُونَكَ مَاذَا يُنفِقُونَ قُلِ الْعَفْوَ كَذَلِكَ يُبيِّنُ اللّهُ لَكُمُ الآيَاتِ لَعَلَّكُمْ تَتَفَكَّرُونَ

Sana içkiyi ve kumarı sorarlar. De ki: “Onlarda hem büyük günah, hem de insanlar için bazı faydalar vardır. Ama günahları faydalarından daha büyüktür.” Yine sana Allah yolunda ne harcayacaklarını soruyorlar. De ki: “İhtiyaçtan arta kalanı.” Allah, size ayetleri böyle açıklıyor ki düşünesiniz.

Sadakallahul Azîm. Bakara Suresi, 219. ayet.

Sigara mekruhtur, içki haramdır. Ancak Allah Kur'an'da içkinin bazı faydalarının da bulunduğunu, fakat zararının ve günahının faydasından büyük olduğunu bildiriyor.

Buna göre bazı ilaçlara çok küçük miktarda alkol katılıyor. Burada onun faydalı bir özelliğinden faydalanıldığı söylenebilir. Bu durumda meselenin hükmü ayrıca değerlendirilmelidir.

Yine domuz eti haram olduğu hâlde zaruret hâlinde, insanın hayatını kurtaracak başka bir yiyecek bulunmuyorsa, zaruret miktarınca yenmesine izin verilmiştir.

Mesela insan açlıktan ölmek üzereyse ve önünde yalnızca haram olan bir yiyecek varsa, o yiyecekten hayatını kurtaracak kadar yemesi zaruret hükmüne girer.

Buradan hareketle şunu düşünmek gerekir:

Allah'ın koyduğu her hükmün bir hikmeti vardır. Biz bazen o hikmeti biliriz, bazen de bilemeyiz.

Bu sebeple, “Ben sebebini bilmiyorum, o hâlde bunun hiçbir hikmeti yoktur.” demek doğru bir yaklaşım değildir.

Bu bölümdeki anlatımın maksadı, haramı helal göstermek değil; Allah'ın hükümlerinin hikmetlerini düşünmeye ve meseleleri farklı yönleriyle değerlendirmeye çağırmaktır.

---

Azrail Aleyhisselâm'ın İbrahim Aleyhisselâm'ın canını almaya geldiği vakit, İbrahim Aleyhisselâm'ın canını vermeye yanaşmadığı ve:

“Ben Allahü Teâlâ'nın dostu değil miyim? Dost dostun canını alır mı?”

dediği rivayet edilir.

Azrail Aleyhisselâm bunu Allahü Teâlâ'ya bildirince, Allahü Teâlâ'nın şöyle buyurduğu nakledilir:

“Ben de bir dostun durumuna şaşarım ki dostuna kavuşmak istemiyor.”

Bu anlatım, kulun Allah'a olan sevgisini ve ölümün Allah'a kavuşmaya vesile oluşunu düşünmek açısından ibretli bir rivayet olarak aktarılmıştır.

---

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

لاَ إِكْرَاهَ فِي الدِّينِ قَد تَّبَيَّنَ الرُّشْدُ مِنَ الْغَيِّ فَمَنْ يَكْفُرْ بِالطَّاغُوتِ وَيُؤْمِن بِاللّهِ فَقَدِ اسْتَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقَىَ لاَ انفِصَامَ لَهَا وَاللّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ

Lâ ikrâhe fîd dîni kad tebeyyener ruşdu minel gayy(gayyi), fe men yekfur bit tâgûti ve yu’min billâhi fe kadistemseke bil urvetil vuskâ, lânfisâme lehâ, vallâhu semîun alîm(alîmun).

Meali:

Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.

Bismillahirrahmânirrahîm.

Dinde zorlama yoktur. Çünkü doğruluk sapıklıktan iyice ayrılmıştır. O hâlde kim tâğûtu tanımayıp Allah'a inanırsa, kopmak bilmeyen sapasağlam bir kulpa yapışmıştır. Allah hakkıyla işitendir, hakkıyla bilendir.

Sadakallahul Azîm. Bakara Suresi, 256. ayet.

Bu meseleye, nasip olursa, bir dahaki sohbetimizde devam edeceğiz.

---

Sırat Köprüsü - Sırat köprüsü denen bir köprünün olmadığını iddia edenler var. Ayet ve hadislerde Sırat Köprüsü hakkında bilgi var mı?

Kar©glan Hoca'nın bu konuyu izahı ve yorumu

Kar©glan'ın Sırat Köprüsü ve Haşr Risalesi

22 Ocak 2017

Sırat kelimesi Kur'an'da “köprü” olarak geçmez; fakat “yol” anlamında kullanılır. Fâtiha Suresi'nde “İhdinâ's-sırâtal müstakîm” denilir. Yani “Bizi dosdoğru yola ilet.” denir.

Daha öncelerdeki sesli vaazlarımızı takip edenler bu konudaki sesli izahımızı hatırlayacaklardır.

Bir ağacın dikilmesindeki bütün gayelerden biri, o ağacın meyve vermesi, meyvesine ulaşılması ve ondan faydalanılmasıdır.

İnsan denilen soy ağacının sonucunda da daha olgun bir insan hâline gelmek, yeni bilgileri sonraki nesillere taşımak ve insan soyunun devam etmesi için çocuk sahibi olmak, bir bakıma onun meyve vermesidir.

Öyleyse insanın öldükten sonra haşrolması da insanı meydana getiren unsurların yeniden toplanması şeklinde düşünülebilir.

Haşr meselesini şöyle bir örnekle anlatabiliriz:

Bir kadın hamile kaldığında, Manavgat'tan mandalina, Malatya'dan kayısı, Diyarbakır'dan karpuz geldiğini ve kadının bunları yediğini düşünelim. Bunlar doğacak çocuğun bedenini meydana getiren unsurların bir kısmına dönüşür.

Malatya'nın toprağı, Diyarbakır'ın toprağı ve başka yerlerin topraklarında yetişen ürünler, meyve ve sebze hâline gelir; insan tarafından yenilir ve bedenin bir parçası hâline gelir.

Amerika'dan fıstık, Amasya'dan elma ve başka yerlerden çeşitli yiyecekler gelir. Bütün bu unsurlar insan bedeninde birleşerek yeni bir insanın oluşumuna katkıda bulunur.

Benim burada anlatmak istediğim haşr düşüncesi de, farklı unsurların bir araya gelerek yeni bir bütün oluşturması üzerinden anlaşılabilir.

Sırat meselesine gelince:

Sıratın kıldan ince, kılıçtan keskin olduğu ve cehennemin üzerine kurulacağı şeklinde rivayetler vardır. Bazı âlimler, anne rahmindeki ilk hâli ve anne karnını çocuk açısından bir tür cennet olarak değerlendirmişlerdir.

Çünkü çocuk için çalışma derdi, fatura derdi yoktur. Beslenmesi kendisine ulaşır. Anne karnında dış dünyadaki anlamıyla bir kirlenme de söz konusu değildir.

Buradan hareketle şöyle bir tefekkür yapılabilir:

Çocuğun anne rahmine ulaşmasını sağlayan biyolojik sistem de bir çeşit geçiş yoludur. Erkekten gelen üreme hücreleri, kadın rahmine ulaşır ve yeni bir hayatın başlangıcına vesile olur.

Bu sebeple ben Sırat meselesini yalnızca fiziksel bir köprü şeklinde değil, insanın bir hâlden başka bir hâle geçişini ifade eden sembolik bir “yol” olarak da düşünüyorum.

İlk insan Hz. Âdem Aleyhisselâm ile Hz. Havva'nın yaratılışı ve insan neslinin devamı da bu geçişin başlangıç noktalarından biri olarak düşünülebilir.

Burada anlattıklarımın bir kısmı benim tefekkür ve yorumlarımdır. Bunları biyolojik veya ilmî bir açıklama olarak değil, Sırat ve haşr kavramları üzerinde düşünmeye yardımcı olacak bir benzetme olarak değerlendirmek gerekir.

---

Risalenin Sonu

Bazı kimseler, yaratılışta yalnızca bir Âdem ve bir Havva bulunduğunu, bunların çocuklarının ikişer ikişer doğduğunu ve kardeşlerin birbirleriyle evlendirildiğini ileri süren yorumlar bulunduğunu söylerler.

Bu konuya bizim getirdiğimiz açıklama şöyledir:

Tavuğun yumurtlamasını düşünelim. Dokuz yumurtanın dokuzunu da aynı anda yumurtlamaz. Yumurtaların sayısı zaman içerisinde tamamlanır. Daha sonra tavuk kuluçkaya yatar ve civcivler çıkar.

Allah dileseydi elbette farklı bir sistem yaratabilirdi. Ancak tavuğun yumurtlamasına bir sistem ve düzen koymuştur.

Yumurtalar tavuğun içinde sıra hâlindedir. Bir yumurta olgunlaşır ve yumurtlanır; diğerleri sıradadır.

Belli bir zaman sonra yumurtalar tamamlanır ve kuluçka süreci başlar.

Buradan hareketle, insan neslinin yaratılışında da Allah'ın farklı bir düzen ve sistem kurmuş olabileceği üzerinde tefekkür edilebilir.

Aynı şekilde bir çiftlikte bir horozun ve tavukların soyunun nasıl devam ettiğini düşündüğümüzde, hayvanlarda da neslin devamı için belirli bir sistem olduğunu görürüz.

Buradaki benzetmenin maksadı, insan yaratılışı hakkında kesin bir biyolojik hüküm vermek değil; Allah'ın yaratmasında sistem, düzen ve aşamalar bulunduğunu anlatmaktır.

Allah dünyayı bir anda yaratmaya kadirdir. Fakat yaratılışta gördüğümüz düzen ve aşamalar, üzerinde düşünmemiz gereken ilahî bir sistemdir.

---

Hz. Lût'un Kızları ile Ensest İlişki Meselesi

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

وَجَاءهُ قَوْمُهُ يُهْرَعُونَ إِلَيْهِ وَمِن قَبْلُ كَانُواْ يَعْمَلُونَ السَّيِّئَاتِ قَالَ يَا قَوْمِ هَؤُلاء بَنَاتِي هُنَّ أَطْهَرُ لَكُمْ فَاتَّقُواْ اللّهَ وَلاَ تُخْزُونِ فِي ضَيْفِي أَلَيْسَ مِنكُمْ رَجُلٌ رَّشِيدٌ

Ve câehu kavmuhu yuhraûne ileyhi ve min kablu kânû ya'melûnes seyyiât(seyyiâti), kâle yâ kavmi hâulâi benâtî hunne etharu lekum, fettekullâhe ve lâ tuhzûni fî dayfî, e leyse minkum raculun raşîdun.

Meali:

Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.

Bismillahirrahmânirrahîm.

Kavmi, konuklarıyla çirkin ilişkide bulunmak üzere ona doğru koşa koşa geldiler. Zaten onlar önceden de bu tür çirkin işleri yapıyorlardı. Lût dedi ki:

“Ey kavmim! İşte kızlarım. Onlarla nikâhlanmanız sizin için daha temizdir. Allah'a karşı gelmekten sakının ve konuklarıma karşı beni rezil etmeyin. İçinizde hiç aklı başında bir adam yok mu?”

Sadakallahul Azîm. Hûd Suresi, 78. ayet.

Ayete böyle bir meal verilmiştir.

Bu konuyu anlamaya çalışırken yalnızca bir kelimeye veya tek bir cümleye bakmak yerine, olayın tamamını ve Kur'an'ın genel hükümlerini değerlendirmek gerekir.

Bir köyde, kentte veya çiftlikte bir damızlık hayvan bulunabilir. Bu hayvanın nesli, yetiştiricilik amacıyla devam ettirilir. Hayvanların soylarının devamı için yapılan uygulamalar, insanlarla ilgili hükümlere doğrudan kıyas edilemez.

Burada önemli olan, Hz. Lût'un kavminin yaptığı çirkin fiiller ile Hz. Lût'un kavmini meşru ve temiz bir yola davet etmesi arasındaki farkı görmektir.

Bu konu hakkında farklı kaynaklarda farklı anlatımlar bulunmaktadır.

ALINTI

Tevrat Yaratılış 19. Bab:

1. İki melek akşamleyin Sodom'a vardılar. Lut kentin kapısında oturuyordu. Onları görür görmez karşılamak için ayağa kalktı. Yere kapanarak,

2. “Efendilerim” dedi, “Kulunuzun evine buyurun. Ayaklarınızı yıkayın, geceyi bizde geçirin. Sonra erkenden kalkıp yolunuza devam edersiniz.” Melekler, “Olmaz” dediler, “Geceyi kent meydanında geçireceğiz.”

3. Ama Lut çok diretti. Sonunda onunla birlikte evine gittiler. Lut onlara yemek hazırladı, mayasız ekmek pişirdi. Yediler.

4. Onlar yatmadan, kentin erkekleri -Sodom'un her mahallesinden genç yaşlı bütün erkekler- evi sardı.

5. Lut'a seslenerek, “Bu gece sana gelen adamlar nerede?” diye sordular, “Getir onları da yatalım.”

6. Lut dışarı çıktı, arkasından kapıyı kapadı.

7. “Kardeşler, lütfen bu kötülüğü yapmayın” dedi,

8. “Erkek yüzü görmemiş iki kızım var. Size onları getireyim, ne isterseniz yapın. Yeter ki, bu adamlara dokunmayın. Çünkü onlar konuğumdur, çatımın altına geldiler.”

9. Adamlar, “Çekil önümüzden!” diye karşılık verdiler, “Adam buraya dışarıdan geldi, şimdi yargıçlık taslıyor! Sana daha beterini yaparız.” Lût'u ite kaka kapıyı kırmaya davrandılar.

10. Ama içerideki adamlar uzanıp Lût'u evin içine, yanlarına aldılar ve kapıyı kapadılar.

11. Kapıya dayanan adamları, büyük küçük hepsini kör ettiler. Öyle ki adamlar kapıyı bulamaz oldu.

12. İçerideki iki adam Lût'a, “Senin burada başka kimin var?” diye sordular, “Oğullarını, kızlarını, damatlarını, kentte sana ait kim varsa hepsini dışarı çıkar.

13. Çünkü burayı yok edeceğiz. RAB bu halk hakkında birçok kötü suçlama duydu, kenti yok etmek için bizi gönderdi.”

14. Lût dışarı çıktı ve kızlarıyla evlenecek olan adamlara, “Hemen buradan uzaklaşın!” dedi, “Çünkü RAB bu kenti yok etmek üzere.” Ne var ki damat adayları onun şaka yaptığını sandılar.

15. Tan ağarırken melekler Lût'a, “Karınla iki kızını al, hemen buradan uzaklaş” diye üstelediler, “Yoksa kent cezasını bulurken sen de canından olursun.”

16. Lût ağır davrandı, ama RAB ona acıdı. Adamlar Lût'un, karısının ve iki kızının elinden tutup onları kentin dışına çıkardılar.

17. Kent dışına çıkınca adamlardan biri Lût'a, “Kaç, canını kurtar, arkana bakma” dedi, “Bu ovanın hiçbir yerinde durma. Dağa kaç, yoksa ölür gidersin.”

18. Lût, “Aman, efendim!” diye karşılık verdi,

19. “Ben kulunuzdan hoşnut kaldınız, canımı kurtarmakla bana büyük iyilik yaptınız. Ama dağa kaçamam. Çünkü felaket bana yetişir, ölürüm.

20. İşte, şurada kaçabileceğim yakın bir kent var, küçücük bir kent. İzin verin, oraya kaçıp canımı kurtarayım. Zaten küçücük bir kent.”

21. Adamlardan biri, “Peki, dileğini kabul ediyorum” dedi, “O kenti yıkmayacağım.

22. Çabuk ol, hemen kaç! Çünkü sen oraya varmadan bir şey yapamam.” Bu yüzden o kente Soar adı verildi.

23. Lût Soar'a vardığında güneş doğmuştu.

24. RAB Sodom ve Gomora'nın üzerine gökten ateşli kükürt yağdırdı.

25. Bu kentleri, bütün ovayı, oradaki insanların hepsini ve bütün bitkileri yok etti.

26. Ancak Lût'un peşisıra gelen karısı dönüp geriye bakınca tuz kesildi.

27. İbrahim sabah erkenden kalkıp önceki gün RAB'bin huzurunda durduğu yere gitti.

28. Sodom ve Gomora'ya ve bütün ovaya baktı. Yerden, tüten bir ocak gibi duman yükseliyordu.

29. Tanrı ovadaki kentleri yok ederken İbrahim'i anımsamış ve Lût'un yaşadığı kentleri yok ederken Lût'u bu felaketin dışına çıkarmıştı.

30. Lût Soar'da kalmaktan korkuyordu. Bu yüzden iki kızıyla kentten ayrılarak dağa yerleşti, onlarla birlikte bir mağarada yaşamaya başladı.

31. Büyük kızı küçüğüne, “Babamız yaşlı” dedi, “Dünya geleneklerine uygun biçimde burada bizimle yatabilecek bir erkek yok.

32. Gel, babamıza şarap içirelim, soyumuzu yaşatmak için onunla yatalım.”

33. O gece babalarına şarap içirdiler. Büyük kız gidip babasıyla yattı. Ancak Lût yatıp kalktığının farkında değildi.

34. Ertesi gün büyük kız küçüğüne, “Dün gece babamla yattım” dedi, “Bu gece de ona şarap içirelim. Soyumuzu yaşatmak için sen de onunla yat.”

35. O gece de babalarına şarap içirdiler ve küçük kız babasıyla yattı. Ama Lût yatıp kalktığının farkında değildi.

36. Böylece Lût'un iki kızı da öz babalarından hamile kaldılar.

37. Büyük kız bir erkek çocuk doğurdu, ona Moav adını verdi. Moav bugünkü Moavlıların atasıdır.

38. Küçük kızın da bir oğlu oldu, adını Ben-Ammi koydu. O da bugünkü Ammonluların atasıdır.

ALINTI SONU

Bu alıntı üzerinden yapılan değerlendirmelerde, Tevrat metni ile Kur'an'ın anlatımının birbirinden ayrılması gerekir. Kur'an'ın verdiği mesajı kendi bütünlüğü içerisinde değerlendirmek daha doğru olacaktır.

---

MEHDİ'NİN MEZHEPLERİ, FIRKALARI VE DİNLERİ BİRLEŞTİRMESİ

Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:

“Hz. Mehdi geldiğinde dağılmış olan dini toplayacak.”

(Hadis-i Şerif)

Bu anlayışa göre Hanefî, Mâlikî, Hanbelî gibi mezhepler arasındaki ayrılıkların ve farklı dinî grupların dağınıklığının giderilmesi hedeflenmektedir.

Hazret-i Mehdi geldiğinde, doğru İslam bilgilerinin unutulmuş ve ortadan kalkmış olacağı rivayet edilir. Hazret-i Mehdi Ehl-i sünnet bilgilerini tazeleyeceği zaman, İslam âlimlerinin azalmış veya ortadan kalkmış olacağı ifade edilir.

Bu rivayetlerde, Hazret-i Mehdi'nin karşısına çıkacak bazı kişilerin onun getirdiği anlayışa karşı çıkacağı anlatılır.

Hazret-i İsa Aleyhisselâm'ın da Hazret-i Mehdi gibi içtihat edeceği yönünde bazı rivayet ve âlim görüşleri bulunmaktadır.

İmam-ı Rabbânî Hazretleri'nin naklettiği bir görüşte:

“Muhammed Parisa Hazretleri, Fusûl-i Sitte kitabında, İsa Aleyhisselâm gökten inip İmam-ı Âzam Ebû Hanife'nin mezhebine uygun içtihat edecek, onun helal dediğine helal diyecek, haram dediğine haram diyecektir.”

buyurulmaktadır.

Hazret-i Mehdi'nin İslamiyet'i yayacağı ve Resûlullah'ın sünnetlerini ortaya çıkaracağı yönünde de çeşitli rivayetler vardır.

“İşte sizin ümmetiniz bir tek ümmettir ve Ben de sizin Rabbinizim; öyleyse Benden korkup sakının. Ancak onlar işlerini kendi aralarında farklı kitaplar hâlinde böldüler; her bir grup kendi ellerinde olanla yetinip sevinmektedir.”

[Mü'minûn Suresi, 52-53]

Bu ayetlerde ümmetin birlik içerisinde olması gerektiğine dikkat çekilmektedir.

Allah başka bir ayette şöyle buyurur:

“O, dini dosdoğru ayakta tutun ve onda ayrılığa düşmeyin diye dinden Nuh'a vasiyet ettiğini ve sana vahyettiğimizi, İbrahim'e, Musa'ya ve İsa'ya vasiyet ettiğimizi sizin için de teşri' etti. Senin kendilerini çağırdığın şey müşriklere ağır geldi. Allah dilediğini buna seçer ve içten kendisine yöneleni hidayete erdirir.”

[Şûrâ Suresi, 13]

Mezhepleri birleştirme görevinin Hz. Mehdi'ye ait olduğu yönündeki görüşler, çeşitli eserlerde yer almaktadır.

Muhyiddin Arabî'nin Fütûhât-ı Mekkiyye isimli eserine atıfla şöyle bir bilgi aktarılmıştır:

“Hz. Mehdi, dini Peygamber'in zamanında olduğu gibi aynen uygulayacak. Yeryüzünde mezhepleri kaldıracak. Halis hakiki dinden başka hiçbir mezhep kalmayacak.”

(Muhammed b. Resûl el-Hüseyn el-Berzencî, Kıyamet Alametleri, s. 186-187)

Hüseyin Hilmi Işık'ın Saadet-i Ebediyye adlı eserinde de Hz. Mehdi'nin bu özelliği şöyle aktarılmıştır:

“Hazret-i Mehdi (a.s.) ahir zamanda dünyaya gelecektir. Resûlullah Efendimiz'in (s.a.v.) soyundan olacaktır. İsa Aleyhisselâm'la buluşacak, mezhepleri kaldıracak, yalnız onun mezhebi kalacak.”

(H. Hilmi Işık, Saadet-i Ebediyye, s. 35)

Hadis ve rivayetlerden hareketle yapılan bu yorumlara göre Hz. Mehdi, Allah'a iman eden, aynı Peygamber'e biat etmiş, aynı Kitap'a inanan ve aynı kıbleye yönelen Müslümanlar arasındaki mezhep çatışmalarını sona erdirmeye vesile olacaktır.

Böylece olayları kör bir kavgaya dönüştüren öfke dolu bir ortam yerine, kardeşliğin ve sevginin hâkim olduğu bir ortamın oluşması hedeflenmektedir.

---

Kişiye Özel Din mi Olur? Diyenlere Cevabım

Hz. Muhammed Sallallâhü Aleyhi ve Sellem'e farklı insanlar farklı sorularla geldiklerinde, onların durumlarına göre farklı cevaplar verdiği rivayet edilir.

Bedevi geldiğinde başka, Hz. Ali geldiğinde başka bir cevap vermesi, kişilerin durumlarının farklı olabileceğini gösteren örneklerden biri olarak değerlendirilebilir.

Her şeye aynı ölçü uygulanmaz.

Mesela her vidaya aynı anahtar uymaz. Bazı vidalar küçük, bazıları daha büyük olabilir. Her vidanın kendisine uygun bir anahtarı vardır.

Dinî hükümlerde de kişinin durumu, şartları ve içinde bulunduğu zaruretler dikkate alınabilir.

Mesela ameliyat yapan bir doktoru düşünelim. Saatler süren bir ameliyatın ortasında bulunan doktorun, ameliyatı yarıda bırakıp bütün şartları değiştirmesi mümkün olmayabilir.

Burada dinin kolaylaştırıcı hükümleri, zaruretler ve kişinin şartları dikkate alınarak değerlendirme yapılması gerekir.

Dolayısıyla “kişiye göre hiçbir farklılık olmaz” şeklindeki genel bir yaklaşım yerine, İslam'ın zaruret, kolaylık ve şartlara göre hüküm verme prensiplerini de dikkate almak gerekir.

---

Şefaat Var mı? Kimler Şefaat Edebilir?

Şöyle bir örnek verelim:

Senin bir amcan var, onun da oğlu var. Sen inşaat malzemesi satıyorsun. Bazı mallara yüzde 40, bazılarına yüzde 50 kâr koymuşsun.

Sana gelen bir adam:

“Ben senin amcanın oğlunun arkadaşıyım. Bana biraz indirim yapabilir misin? İhtiyacım var.”

dese, sen de amcanla iyi olduğunu ve yeğenini sevdiğini düşünerek o kişiye indirim yapabilirsin.

Burada bir yakınlığın ve hatırın etkisiyle yapılan bir kolaylık söz konusu olur.

Benim burada vermek istediğim örnek, şefaat meselesini anlamaya yönelik bir benzetmedir.

Peygamberlerden ve Allah dostlarından bazılarına Allah'ın izniyle şefaat yetkisi verilmiş olması, İslam geleneğinde kabul edilen bir anlayıştır.

Onların hürmetine bazı sıkıntıların kaldırılması, yağmur duası yapılması ve insanların Allah'ın rahmetine vesile olmaları da bu çerçevede düşünülür.

Nitekim Hz. Muhammed Sallallâhü Aleyhi ve Sellem'in yağmur duasına çıktığı ve Allah'tan yağmur istediği rivayet edilmiştir.

Burada esas olan, şefaatin Allah'ın izniyle gerçekleşmesidir.

---

İktisad Meselesinde: Yetiş, Meded Ya Mehdi Vakfı

Allah'ın bir ekmek için çok sayıda buğday tanesi yaratması üzerine tefekkür edelim.

Bir başaktan tek başına bir ekmek çıkmaz. Bir ekmek için birçok buğday tanesi gerekir.

İnsan şöyle düşünebilir:

“Allah bunu neden daha büyük yaratmadı? Bir buğday tanesinden iki ekmek çıksaydı olmaz mıydı?”

Fakat Allah'ın yaratmasında böyle bir sistem vardır.

Bir ekmek için çok sayıda buğday tanesi gerekir. Her bir buğday tanesi de Allah'ın ilmi ve kudreti dâhilindedir.

Allah her birini özene bezene yaratmış, her birinden haberdar olmuştur.

Bunun üzerinde biraz tefekkür etmek gerekir:

Allah neden her şeyi daha basit ve daha büyük yaratmadı?

Bu sadece buğdayla ilgili midir, yoksa yaratılışta başka hikmetler de var mıdır?

Biraz tefekkür edin ve kendi aranızda bunun cevaplarını düşünün.

---

İktisad Meselesine Gelince:

Bir saat 60 dakikadır. Bir dakika 60 saniyedir.

İnsanda iki el vardır ve her el beş parmağa ayrılmıştır. Böylece iki elde on parmak bulunur.

Saniyeler dakikayı, dakikalar saati, saatler günü, günler ayı, aylar da seneyi oluşturur.

Buradan hareketle benim ekonomik tezimde, herkesin kendi bölgesindeki en küçük para biriminden bir payın ortak bir fonda toplanması düşünülmektedir.

Mesela Almanya'dan 1 cent, Amerika'dan kendi en küçük para birimi, Türkiye'den kuruş gibi her ülkenin en küçük para biriminden sembolik bir miktar alınabilir.

Bu para yalnızca bir ülke için değil, bütün insanlık için kullanılacak bir fon hâline getirilebilir.

En acil ve en önemli ihtiyaç neredeyse para öncelikle oraya harcanır.

Örneğin bir bölgede büyük bir felaket yaşanıyorsa ve başka bir bölgede daha küçük bir ihtiyaç varsa, ortak fon öncelikle büyük felaketin giderilmesine yönlendirilir.

Bu fonun adı benim düşüncemde “Raşidi Fon” olabilir.

Aynı şekilde “Raşid Yetiş Vakfı”, “Meded Vakfı” veya “Meded Ya Raşid Vakfı” gibi isimlerle yardım amaçlı bir yapı düşünülebilir.

“Simurg” burada bizleri temsil eden bir sembol olarak düşünülebilir.

Mehdi'yi bekleyen insanlar, yardım isteyenlere Allah'ın izniyle yetişmeye çalışan bir topluluk hâline gelebilirler.

Mehdi'nin gökten milyonlarca lira getirmesini beklemek yerine, insanların birlikte hareket ederek ihtiyaç sahiplerine yardımcı olması gerekir.

Kar©glan'ın İktisad Tezi — 23.01.2017

---

Diyanet Camisinde Tilavet Secdesi Meselesi

Buradaki bizim gittiğimiz Diyanet camisinde bir zamanlar Kur'an okunuyordu. Ayetlerden biri secde ayetine geldi ve okundu.

Hoca, “Bu ayet secde ayetiydi, haydi kalkın, tilavet secdesi yapılacak.” demedi.

Ben bunu söyledim ve daha sonra secde yaptık.

Ardından Kur'an baştan alındı ve aynı ayet tekrar okundu. Hoca yine ikinci defa secde yapılacağını söylemedi.

Hoca, “Birkaç defa okununca bir defa yapmak yeterlidir.” şeklinde cevap verdi.

Ben ise bu konuda farklı düşündüm ve bu sebeple camiye gitme konusunda soğukluk yaşadım.

Bunu şu misalle izah edelim:

Sen bir işçisin ve gün içinde susadın. Su bulamadın veya o anda su içme imkânın olmadı. Kendini tuttun ve gün geçti, akşam oldu.

İşten çıktın ve artık imkânın var. Bir bardak su içtin ve susuzluğun geçti. İkinci bardağı içmek istemedin.

Ama bilim insanları insan vücudunun gün içerisinde belli miktarda suya ihtiyaç duyduğunu söylüyor.

Burada mesele yalnızca bir bardak su içmek değil, ihtiyaca uygun miktarı almaktır.

Çamaşır makinesinde de benzer bir örnek düşünülebilir. Makine, yükün miktarına göre belli miktarda su kullanır. Çok az su kullanılırsa çamaşırlar yeterince temizlenmeyebilir.

Bu nedenle ibadetlerde de her meselenin kendi şartları ve hükmü içerisinde değerlendirilmesi gerekir.

Tilavet secdesi konusunda da farklı fıkıh mezheplerinin hükümleri bulunmaktadır. Bu sebeple böyle meselelerde farklı görüşleri öğrenmek ve mezheplerin delillerini birlikte değerlendirmek gerekir.

---

Zaman Karanlık Vaktine mi Gidiyor, Aydınlığa mı? Meselesi

Evet, yol kıyametin sabahına doğru gidiyorsa artık gece vakti diyebiliriz.

Fakat karanlık mı, aydınlık mı meselesine kısa ve öz cevap verirsek:

Eğer lamban, elektriğin ve ateşin varsa, gece olsa bile senin için karanlıkta kalmak diye bir şey olmayabilir.

Gece olsa da ışığın varsa aydınlıktasın.

Lamban yoksa karanlıkta kalırsın.

Benim bu konudaki tasavvufi yorumumda, Allah'ın semaya astığı yıldızlar ve ışıklar birer sembol olarak düşünülebilir.

Aziz ve mukarreb kimselerin ruhani aydınlığı da insanlara yol gösteren bir ışık gibi değerlendirilebilir.

Senin bir âlimin, bir mürşidin veya peygamberin varsa ve Allah'a inanıyorsan, hakikati arama yolunda karanlıkta kalmazsın.

Fakat Allah'a, peygamberlere ve hakikate sırtını dönersen, insan kendi tercihleriyle karanlıkta kalabilir.

---

Kader Bahsi

“Allah eğer herkese rolleri dağıttıysa, o zaman onlara bir de ceza verme hakkı yoktur.” diyorsun.

Yani rolleri Allah verdiyse, “Neden suç işledin, neden günah işledin?” diye soramaz diyorsun.

Mesela Allah mıknatısı yarattı ve insanda da çekicilik, cezbedicilik gibi özellikler bulunmaktadır.

Koyunu yarattı. İnsan için de “koyunlaşmak” şeklinde bir benzetme yapılabilir.

Köpeği yarattı. İnsan için de “köpekleşmek” şeklinde bir sıfat kullanılabilir.

Burada asıl mesele, insanın tercih hakkıdır.

İnsan hangi yolu seçeceğine karar verebilir.

İyiliği seçen de vardır, kötülüğü seçen de.

Benim burada yaptığım hayvanlar üzerinden kurduğum benzetmeler, insanın karakter ve davranışlarını anlatmak içindir.

Sonuçta insanın hangi yola tabi olduğuna bakmak gerekir.

Kimin koyunu oldun?

Peygamberin yolunun mu, salihlerin yolunun mu, yoksa seni Allah'tan uzaklaştıran bir yolun mu?

İnsan kime tabi olduğunu ve kimin peşinden gittiğini düşünmelidir.

---

“Allah Yeter” Bahsine Gelince

Cübbeli Ahmet Hoca'nın “Allah ete kemiğe büründü, Mahmut diye göründü” şeklinde söylediği iddia edilen söz üzerine bazı kimselerin ayet ve hadislerle itiraz ettiğini görüyoruz.

Kur'an'da şöyle buyurulur:

“Tuttular, bazı kullarını O'nun bir parçası saydılar. Şüphesiz insan gerçekten apaçık bir nankördür.”

[Zuhruf Suresi, 15]

Yine:

“Allah, Meryem oğlu Mesih'tir.” diyenler gerçekten kâfir olmuşlardır. Oysa Mesih şöyle demişti: “Ey İsrailoğulları! Benim de sizin de Rabbiniz olan Allah'a kulluk edin. Kim Allah'a ortak koşarsa Allah ona cenneti haram kılmıştır. Onun barınağı ateştir. Zalimlerin yardımcıları yoktur.”

[Mâide Suresi, 72]

Burada dikkat edilmesi gereken nokta Allah'ın yaratılmışlara benzetilmemesidir.

Biz rızkı verenin Allah olduğuna iman ederiz.

Peki insan rızkını nasıl alır?

Bir öğretmen devletten maaş alabilir. Bir işçi işverenden ücret alabilir.

Fakat bunlar rızkın asıl sahibi değildir. Bunlar rızkın ulaşmasına vesile olan sebeplerdir.

Rızkı veren Allah'tır; patron, işveren veya devlet ise rızkın insana ulaşmasında bir vesile olabilir.

Dolayısıyla sebep ile müsebbibi birbirine karıştırmamak gerekir.

Allah'ın dünyada bazı şeyleri sebepler vasıtasıyla yaratması, o sebeplerin Allah olması anlamına gelmez.

---

Akıl ve Kapasite Meselesi

Microsoft'un yazılım sistemlerini geliştiren insanlar bilgisayar teknolojisinin gelişmesine büyük katkılar sağlamışlardır.

Daha sonra internet ortaya çıktı ve Google gibi sistemler insanların bilgiye ulaşmasını kolaylaştırdı.

Sen bilgisayarda yazıyor, çiziyor ve çeşitli işlemler yapıyorsun. Fakat bütün bunları gerçekleştiren yazılım sistemleri vardır.

Buradan hareketle insan aklı ile onu yaratan Allah'ın ilmi arasında bir karşılaştırma yapmanın mümkün olmadığını düşünebiliriz.

İnsan aklının kapasitesi sınırlıdır.

Allah'ın ilmi ise sınırsızdır.

Bunu parmak örneğiyle de anlatabiliriz:

El bir bütündür. Beş parmak eli oluşturur.

El kola bağlıdır. Kol bedenin bir parçasıdır. Beden ise bundan daha büyük bir bütündür.

Her parça kendi içinde bir bütündür fakat daha büyük bir bütünün de parçasıdır.

Kirpiklerde de aynı şekilde her bir kirpik kendi başına bir birimdir. Fakat bütün kirpikler bir araya geldiğinde daha büyük bir bütün oluştururlar.

Dolayısıyla “kapasite” dediğimiz şeyi değerlendirirken, neye göre büyük veya küçük olduğunu düşünmek gerekir.

İnsan kendi kapasitesine bakarak her şeyi anlayabileceğini düşünmemelidir.

---

Mesela bir kuralı koyan kişi, bazı özel durumlarda o kurala istisna getirebilir.

Kırmızı ışıkta durmak bir kuraldır.

Fakat düşün ki arkadan freni kopmuş bir TIR geliyor ve sen orada kalırsan ezileceksin.

O anda canını kurtarmak için kırmızı ışığı geçmek zorunda kalabilirsin.

Bu durumda kuralı bilmediğin için değil, daha büyük bir zarardan korunmak için o anda farklı davranmış olursun.

Günah ve haram meselelerini değerlendirirken de zaruret, niyet, şartlar ve sonuçlar gibi konuların dikkate alınması gerekir.

Tanrı'yı kıyamete veya hata yapmaya zorlama hikâyesi olarak anlattığım mesele de buna benzer bir düşünce üzerinden ele alınabilir.

İlkokuldaki “deve-cüce” oyununu düşünelim.

Öğretmen çocuklara “deve” deyince kalkmalarını, “cüce” deyince oturmalarını söyler.

Çocukların hepsi kuralı bilir.

Fakat hızlı şekilde komutlar değiştirildiğinde, bir çocuk bir an önceki komutta kaldığı için hata yapabilir.

Bu, çocuğun kuralı bilmediği anlamına gelmez.

Sadece reaksiyon hızının yeterli olmaması sebebiyle hata yapmıştır.

Bu örnek üzerinden benim anlatmak istediğim, insanın bazı hatalarının bilgisizlikten değil, şartlardan ve zayıflıklardan kaynaklanabileceğini düşünmektir.

Dolayısıyla günah ve haram meselelerini değerlendirirken insanın niyetini, şartlarını, bilgisini ve içinde bulunduğu durumu da göz önünde bulundurmak gerekir.

---

---oOo---

أَللَّهُمَّ أَرِنَا الْحَقَّ حَقاً وَ ارْزُقْنَا اتِّبَاعَهْ وَ أَرِنَا الْبَاطِلَ بَاطِلاً وَ ارْزُقْنَا اجْتِنَابَهْ

“Allah'ım! Bizlere hakkı Hak gösterip ona tabi olmayı, bâtılı da bâtıl gösterip ondan yüz çevirmeyi nasip eyle!”

وَآخِرُ دَعْوَاهُمْ أَنِ الْحَمْدُ لِلّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ

Ve âhıru da'vâhum enil hamdulillâhi rabbil âlemîn. Âmin.

El-Fâtiha maassalavât.

سُبْحاَنَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ، أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلهَ إِلاَّ أَنْتَ، أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ

Sübhâneke Allahümme ve bihamdik, eşhedü en lâ ilâhe illâ ent, estağfirullahe ve etûbu ileyk.

--OoO--

Kar©glan

Başağaçlı Raşit Tunca

Schrems, 28 Ocak 2017 Cumartesi

Original Kar © glan
]]> https://tevvabun.de/showthread.php?tid=44760 Sun, 11 Oct 2026 14:16:45 +0200 Raşit Tunca]]> https://tevvabun.de/showthread.php?tid=44760
Halime Anne ve Süt Annelerimiz

(Kar©glan'ın 1 Nisan 2017 Vaazı)

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ ﷲِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

وَإِذْ قَالَ مُوسَى لِقَوْمِهِ إِنَّ اللّهَ يَأْمُرُكُمْ أَنْ تَذْبَحُواْ بَقَرَةً قَالُواْ أَتَتَّخِذُنَا هُزُواً قَالَ أَعُوذُ بِاللّهِ أَنْ أَكُونَ مِنَ الْجَاهِلِينَ قَالُواْ ادْعُ لَنَا رَبَّكَ يُبَيِّن لّنَا مَا هِيَ قَالَ إِنَّهُ يَقُولُ إِنَّهَا بَقَرَةٌ لاَّ فَارِضٌ وَلاَ بِكْرٌ عَوَانٌ بَيْنَ ذَلِكَ فَافْعَلُواْ مَا تُؤْمَرونَ قَالُواْ ادْعُ لَنَا رَبَّكَ يُبَيِّن لَّنَا مَا لَوْنُهَا قَالَ إِنَّهُ يَقُولُ إِنّهَا بَقَرَةٌ صَفْرَاء فَاقِعٌ لَّوْنُهَا تَسُرُّ النَّاظِرِينَ

Ve iz kâle Mûsâ li-kavmihi innallâhe ye'murukum en tezbehû bakarah. Kâlû e-tettehizunâ huzuvâ. Kâle eûzü billâhi en ekûne minel câhilîn. Kâlû'du lenâ rabbeke yubeyyin lenâ mâ hiye. Kâle innehû yekûlü innehâ bakaratün lâ fâridun ve lâ bikrun avânun beyne zâlik. Fef'alû mâ tu'merûn. Kâlû'du lenâ rabbeke yubeyyin lenâ mâ levnuhâ. Kâle innehû yekûlü innehâ bakaratün safrâu fâkiun levnuhâ tesurrun nâzırîn.

Meali:

Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.

Hani Mûsâ kavmine, “Allah, size bir sığır kesmenizi emrediyor.” demişti. Onlar da, “Sen bizimle eğleniyor musun?” demişlerdi. Mûsâ, “Kendini bilmez cahillerden olmaktan Allah’a sığınırım.” demişti.

“Bizim için Rabbine dua et de onun nasıl bir sığır olduğunu bize açıklasın.” dediler. Mûsâ şöyle dedi: “Rabbim diyor ki: O, ne yaşlı ne körpe, ikisi arası bir sığırdır. Haydi, emrolunduğunuz işi yapın.”

Onlar, “Bizim için Rabbine dua et de rengi neymiş, açıklasın.” dediler. Mûsâ şöyle dedi: “Rabbim diyor ki: O, sapsarı; rengi, bakanların içini açan bir sığırdır.”

Sadakallâhü'l-Azîm — Bakara Sûresi, 67-69. âyetler

---oOo---

Hz. Peygamber, süt annesi Halime annemizin yanında iken birçok mucize meydana gelmiştir. Bunlardan en meşhuru, İslâm tarihinde “Şakku's-Sadr”, yani göğsünün yarılması olarak geçen olaydır.

Olayı Kâinatın Efendisi şöyle anlatıyor:

Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:

“Yanıma beyaz elbiseli iki kişi geldi. Birinin elinde içi karla dolu bir tas vardı. Beni tuttular ve göğsümü yardılar. Kalbimi de çıkarıp yardılar. Ondan siyah bir kan pıhtısı çıkarıp bir yana attılar. Göğsümü ve kalbimi o karla temizledikten sonra ayrılıp gittiler.”

(Hadis-i Şerif)

“Allahümme salli alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ salleyte alâ İbrâhîme ve alâ âli İbrâhîme inneke hamîdün mecîd.

Allahümme bârik alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ bârekte alâ İbrâhîme ve alâ âli İbrâhîme inneke hamîdün mecîd.”

Yolculuğumuza başlıyoruz:

MEALLERDE YUKARIDAKİ BAKARA, YANİ İNEK ÂYETİ BÖYLEDİR:

“Hani Mûsâ kavmine, ‘Allah size bir sığır kesmenizi emrediyor.’ demişti. Onlar da, ‘Sen bizimle eğleniyor musun?’ demişlerdi. Mûsâ, ‘Kendini bilmez cahillerden olmaktan Allah’a sığınırım.’ demişti.

‘Bizim için Rabbine dua et de onun nasıl bir sığır olduğunu bize açıklasın.’ dediler. Mûsâ şöyle dedi: ‘Rabbim diyor ki: O, ne yaşlı ne körpe, ikisi arası bir sığırdır. Haydi, emrolunduğunuz işi yapın.’

Onlar, ‘Bizim için Rabbine dua et de rengi neymiş, açıklasın.’ dediler. Mûsâ şöyle dedi: ‘Rabbim diyor ki: O, sapsarı; rengi, bakanların içini açan bir sığırdır.’

‘Bizim için Rabbine dua et de onun nasıl bir sığır olduğunu bize açıklasın. Çünkü sığırlar, bizce birbirlerine benzemektedir. Ama Allah dilerse elbet buluruz.’ dediler.

Mûsâ şöyle dedi: ‘Rabbim diyor ki: O, çift sürmek, ekin sulamak için boyunduruğa vurulmamış, kusursuz, hiç alacası olmayan bir sığırdır.’ Onlar, ‘İşte şimdi tam doğrusunu bildirdin.’ dediler.

Nihayet o sığırı kestiler. Neredeyse bunu yapmayacaklardı. Hani bir kimseyi öldürmüştünüz de suçu birbirinizin üstüne atmıştınız. Hâlbuki Allah gizlemekte olduğunuzu ortaya çıkaracaktı.

‘Sığırın bir parçası ile öldürülene vurun.’ dedik. Denileni yaptılar ve ölü dirildi. İşte Allah ölüleri böyle diriltir, düşünesiniz diye mucizelerini de size böyle gösterir.”

﴾Bakara, 2/67-73﴿

Bu âyetlerde İsrâil tarihine ilişkin olaylardan bir sahne anlatılmaktadır. Burada, Hz. Peygamber dönemindeki Yahudilerce bilindiği için, söz konusu ineğin kesilmesini gerektiren olayın ayrıntısı hakkında fazla bilgi verilmemiş, sadece 72. âyette bir adam öldürme olayından söz edilmiştir.

Hz. Peygamber dönemindeki Yahudilerin bu olay hakkında bilgi sahibi oldukları, bazı sahâbîlerin de onlardan edindikleri bilgilerle olayın ayrıntıları hakkında açıklamalar yaptıkları rivayet edilmiştir.

Abdullah b. Abbas, Ubeyde b. Sâmit, Ebü’l-Âliye gibi sahâbîler ve ilk dönem müfessirlerinin birbirine yakın rivayetlerine göre, hayli zengin ve yaşlı bir Yahudi, mirasına ve kan bedeline göz diken yeğeni tarafından öldürülüp bir yere atılmış; cinayet bir mâsumun üzerine yıkılmak istenmiştir.

Katilin bulunamaması yüzünden toplumda ciddi bir gerginlik meydana gelmiş ve olay Mûsâ Aleyhisselâm'a bildirilerek kendisinden çözüm bulması istenmiştir. O da Allah’tan aldığı vahye uygun olarak bir inek kesmelerini ve bunun bir parçasıyla maktulün cesedine vurmalarını emretmiştir. Denilenin yapılması üzerine maktulün dirildiği ve kendisini öldüren kişinin kimliğini açıkladığı rivayet edilmiştir.

Hz. Muhammed'in Süt Anneleri

Hz. Muhammed Sallallâhü Aleyhi ve Sellem'in süt annesi olarak genellikle Halime-i Sadiye bilinmesine rağmen, bazı tarihî kayıtlarda kendisine süt annelik yapmış birkaç hanımdan söz edilmektedir.

Bunların başında Süveybe, Halime-i Sadiye ve Ümmü Eymen zikredilir. Bunlar arasında Hz. Muhammed Sallallâhü Aleyhi ve Sellem'e en uzun süre süt annelik yapan kişi Halime-i Sadiye olmuştur.

Hz. Muhammed Sallallâhü Aleyhi ve Sellem, Ümmü Eymen'den bahsederken “Anamdan sonra anamdır.” buyurmuşlardır. Yine bir rivayette Resûlullah Sallallâhü Aleyhi ve Sellem, Ümmü Eymen ile evlenmek isteyenin onunla evlenmesini tavsiye etmiş, Zeyd bin Hârise onunla evlenmiştir. Bu evlilikten Üsâme bin Zeyd dünyaya gelmiştir.

Süveybe, Ebû Leheb'in cariyesi olup daha önceleri Hz. Muhammed Sallallâhü Aleyhi ve Sellem'in amcası Hz. Hamza'yı da emzirmiştir. Süveybe, Hz. Muhammed Sallallâhü Aleyhi ve Sellem'i oğlu Mesruh ile beraber emzirmiş ve bu olay Halime-i Sadiye'den önce gerçekleşmiştir.

Peygamberimiz yetim olduğu için bazı Arap kadınları onu almak istememişlerdir. Halime-i Sadiye ise kabilesine götürecek bir çocuk bulamayınca eli boş dönmek istememiş ve Peygamberimizi kabul etmiştir.

Peygamberimizi aldıktan sonra Halime'nin ve ailesinin hayatında büyük bir bereket meydana geldiği rivayet edilir.

Halime annemiz şöyle anlatmıştır:

“İçinde bulunduğumuz kuraklık ve kıtlık yılında hiçbir şeyimiz kalmamıştı.

Ben kır merkebimin üzerinde idim. Yanımızda yaşlı bir devemiz vardı; bize bir damla süt vermiyordu. Üzerinde bulunduğum merkebin ağır yürümesi yol arkadaşlarımı çileden çıkarıyordu.

Nihayet Mekke'ye varıp emzirilecek oğlan çocukları aramaya başladık. İçimizden hiçbir kadın Muhammed'i almak istemiyor, ondan uzak duruyorduk. Çünkü bizler emzireceğimiz çocuğun babasından bir karşılık almayı ve hediyeler görmeyi bekliyorduk.

Bir ara Muhammed'in dedesi Abdülmuttalib ile karşılaştım. Bana, ‘İsmin nedir?’ diye sordu.

‘Halime.’ dedim.

Bana, ‘Ey Halime! Benim yanımda bir yetim çocuğum var. Onu emzirmek için Benî Sa'd kabilesi kadınlarına teklif ettim; öksüz olduğu için kabul etmediler. Sen kabul eder misin?’ dedi.

Ben, ‘Bana biraz müsaade et de kocama danışayım.’ dedim.

Hemen kocamın yanına döndüm ve ona haber verdim. Kocam izin verince Muhammed'i aldım.

Muhammed bize gelince evimiz öyle bereketlendi ki kocamla hayretler içinde kaldık. Sütü çekilmiş olan devemizin sütü fazlaca akmaya, zayıf olan merkebimiz yolda diğer binek hayvanlarını geçmeye, davarlarımızın sütü de artmaya başladı.”

Rivayet olunur ki Halime-i Sadiye, Medine'den Mekke'ye kendisine süt evladı bulmak için gelirken altında yaşlı bir merkep vardı. Bu nedenle kafilenin gerisinde kalmış ve şehre en son varmıştı.

Hal böyle olunca, varlıklı ailelerin çocukları çoktan seçilmiş ve kendisine sadece Abdülmuttalib'in yetim torunu kalmıştı.

Abdülmuttalib'in teklifi üzerine Halime-i Sadiye, kocasıyla bir süre konuştuktan sonra Hz. Muhammed Sallallâhü Aleyhi ve Sellem'in süt anneliğini kabul etmiştir.

Halime-i Sadiye ve kocası bu yetim yavruyu alıp, onun vesilesiyle Allah'tan bereket dileyerek evlerine geri dönmüşlerdir.

Hz. Muhammed Sallallâhü Aleyhi ve Sellem, Halime-i Sadiye'nin yanında yaklaşık dört yıl kalmıştır.

Benî Sa'd kabilesine mensup olan Halime-i Sadiye'nin kocasının adı Hâris bin Abdüluzzâ'dır.

Halime annemizin çocukları arasında Şeymâ (Cüdâme), Üneyse ve Abdullah zikredilmektedir. Hz. Muhammed Sallallâhü Aleyhi ve Sellem'in süt kardeşleri arasında Hz. Hamza, Ebû Seleme b. Abdi’l-Esed el-Mahzûmî, Abdullah b. Cahş, Mesruh, Ebû Süfyan, Şeymâ binti Hâris, Abdullah b. Hâris ve Üneyse binti Hâris gibi isimler zikredilmektedir.

Mevzubahis Ebû Süfyan, Hz. Peygamber'in evlendiği Ümmü Habibe'nin babası olan Ebû Süfyan değildir. Buradaki Ebû Süfyan, Hz. Peygamber'in amca oğlu olan Abdülmuttalib'in oğlu Hâris'in oğlu Ebû Süfyan'dır.

Halime annemiz, Hz. Muhammed Sallallâhü Aleyhi ve Sellem'i oğlu Abdullah ile birlikte emzirmiş, kızları da onun bakımında annelerine yardımcı olmuşlardır.

Hz. Muhammed Sallallâhü Aleyhi ve Sellem'in süt annesi Halime-i Sadiye, onu birçok kez ziyaret etmiştir. Bir keresinde Peygamberimiz Hz. Hatice ile evli olduğu dönemde gerçekleşen ziyarette Halime-i Sadiye kuraklık ve sıkıntıdan söz açmış, Hz. Hatice de kendisine koyun ve bir deve bağışlamıştır.

Hz. Muhammed Sallallâhü Aleyhi ve Sellem'in süt annesi Halime-i Sadiye'nin kabrinin Medine'deki Baki Kabristanı'nda bulunduğu rivayet edilmektedir.

Hz. Muhammed Sallallâhü Aleyhi ve Sellem, Süveybe'yi hiçbir zaman unutmamış ve sürekli hâlinden haberdar olmuştur. Süveybe'nin Hayber Savaşı'nın hemen sonrasında vefat ettiği rivayet edilir.

Ümmü Ma'bed ve Süt Mucizesi

Peygamberimiz döneminde Ümmü Ma'bed, akıllı, iffetli ve güçlü bir köylü kadını olarak tanınırdı. Kuraklık ve kıtlık yıllarında Kubeyd mevkiindeki çadırının önünde oturur, gelen geçen yolcuların su ve yiyecek ihtiyaçlarını karşılamaya çalışırdı.

Peygamber Aleyhisselâm ile Ebû Bekir, Âmir b. Füheyre ve Abdullah b. Uraykıt, hicret yolculuğu sırasında onun çadırına uğradılar. Ondan hurma veya et satın almak istediler. Fakat Ümmü Ma'bed'in yanında bunlardan hiçbiri yoktu. Çünkü azığı tükenen veya kıtlığa uğrayan herkes onda bulduklarını satın alıp tüketmişti.

Ümmü Ma'bed Peygamberimize:

“Vallahi, yanımda bir şey bulunsaydı sizin ihtiyacınızı gidermek için ikram ederdim!” dedi.

Peygamber Aleyhisselâm:

“Ey Ümmü Ma'bed, yanında süt bulunur mu?” diye sordu.

Ümmü Ma'bed:

“Yoktur! Vallahi, davarlar kısırdır.” dedi.

Peygamber Aleyhisselâm çadırın bir tarafında duran çelimsiz koyunu gördü ve sordu:

“Ey Ümmü Ma'bed, nedir şu koyun?”

Ümmü Ma'bed:

“O, sürüden geri kalmış, dermansız, güçsüz bir hayvandır. Hiçbir işe yaramaz. Orada durur.” dedi.

Peygamber Aleyhisselâm:

“Onda süt var mı?” diye sordu.

Ümmü Ma'bed:

“O bundan tamamıyla mahrumdur.” dedi.

Peygamber Aleyhisselâm:

“Benim onu sağmama izin verir misiniz?” diye sordu.

Ümmü Ma'bed:

“Anam babam sana fedâ olsun. Eğer sen onda süt bulabileceğini sanıyorsan sağ!” dedi.

Peygamber Aleyhisselâm koyunu getirtti. Koyunun yanına çömeldi, besmele çekti, memesini eliyle sıvazladı ve:

“Allah'ım! Onun hayvanını bereketli kıl!” diyerek dua etti.

Bu dua ile birlikte hayvanın memeleri sütle dolup taştı.

Peygamber Aleyhisselâm, beş-on kişinin içip doyacağı büyüklükte bir kap getirtti ve sütü içine sağdı. Kabı ağzına kadar doldurdu.

İlk önce Ümmü Ma'bed ondan kana kana içti.

Peygamber Aleyhisselâm'ın yol arkadaşları da ondan kana kana içtiler. Onlardan sonra Peygamber Aleyhisselâm da afiyetle içti.

Peygamber Aleyhisselâm tekrar kabın içine süt sağıp doldurdu ve Ümmü Ma'bed'e bıraktı.

Resûlullah ve arkadaşları ayrılıp gittikten biraz sonra Ümmü Ma'bed'in kocası Ebû Ma'bed geldi. Bir kap dolusu sütü görünce şaşırdı.

“Bu süt bize nereden geldi? Hayvanlar kısır ve uzaktalar. Çadırda süt sağılacak bir hayvan da yok.” dedi.

Ümmü Ma'bed:

“Vallahi, bize mübarek bir zat uğradı. Şöyle şöyle söyledi, şöyle şöyle yaptı.” diyerek yaşananları anlattı.

Ümmü Ma'bed'in anlattığına göre Peygamber Aleyhisselâm tarafından kesilmemesi emredilen bu koyun, bir mucize eseri olarak hicretin on sekizinci yılındaki şiddetli kuraklığa kadar yaşamış ve o zor günlerde ondan sabah akşam süt sağarak ihtiyaçlarını gidermişlerdir.

---oOo---

Süt Anneliği Üzerine Benim Tefekkürüm

Şimdi biz konuya dahil olursak, yani Hz. Muhammed Sallallâhü Aleyhi ve Sellem'in Halime annesi, Ümmü Eymen ve Süveybe gibi süt annelerinin yanında, Ümmü Ma'bed'in o kısır koyunla yaşadığı hadisenin de üzerinde düşünürsek, burada başka bir sembolik anlam görüyorum.

Ümmü Ma'bed'in kısır kabul edilen bir koyundan süt sağması ve bu sütü içmesi, benim tefekkürümde süt anneliği kavramının daha geniş bir sembolik anlam taşımasına vesile oluyor.

Burada “koyun süt annesi oldu” derken bunu biyolojik anlamda değil, bir sembol ve temsil olarak söylüyorum.

Bir insanın hayatında kendisine süt veren anne nasıl bir vesile ise, insanın beslenmesine vesile olan diğer canlılar da bu açıdan düşünülebilir.

İnsan süt içiyorsa, annesinden başka bir süt kaynağı da vardır. Kahve, sütlü kahve veya sütlü kakao içiyorsan; peynir, yoğurt, kaymak veya kremalı bir yiyecek yiyorsan, bunların da bir kaynağı vardır.

İnekten süt içiyorsan, sembolik olarak bir inek süt annen vardır. Koyun sütü içiyorsan bir koyun süt annen vardır. Keçi sütü içiyorsan bir keçi süt annen vardır. Eşek sütü içiyorsan, sembolik düşüncem içerisinde bir eşek süt annen vardır.

Bal yiyorsan, bu defa arıyı ve onun ürettiği balı düşünürsün. Ekmek yiyorsan, buğdayın ve başağın sana nasıl ulaştığını düşünürsün.

Yani burada anlatmak istediğim, insanın beslendiği her nimetin arkasındaki yaratılış zincirini ve Allah'ın nimetini düşünmesidir.

Koyun peyniri seviyorsan, koyun sütünden gelen nimeti düşün. Kaymak seviyorsan, kaymağın hangi nimetten meydana geldiğini düşün.

Buradaki “anne” ve “baba” ifadelerini biyolojik akrabalık anlamında değil, nimetin meydana gelmesine vesile olan unsurları sembolik olarak anlatmak için kullanıyorum.

Peygamberimizin döneminde Serban isimli bir sahabinin, Ashab'ın sığırlarının çobanlığını yaptığına dair benim dinlediğim bir rivayet bulunmaktadır.

Çobanlık belli bir süre yapılır. Sonra çoban yorulur, görev değişebilir veya sona erebilir.

Rivayete göre Serban Radıyallahu Anh'a çobanlığının karşılığında ne istediği sorulmuş, o da sığırların arasında bulunan sarı bir danayı istemiştir.

Kendisine o dana verilmiş ve o da danayı alıp yola çıkmıştır.

Benim burada yaptığım tefekkür, bu tür rivayetleri bir silsile ve nesil sembolü olarak değerlendirmektir.

Bu anlatımı kesin bir tarihî soy bilgisi olarak değil, benim keşfî ve sembolik yorumum olarak anlamak gerekir.

Bakara Sûresi'nde anlatılan sarı sığır meselesi de bana bereket, neslin devamı ve Allah'ın yaratma kudreti üzerine düşünmeyi hatırlatmaktadır.

Mûsâ Aleyhisselâm'a sığırın kesilmesinin emredilmesiyle ilgili olarak, geçmiş toplumların hayat şartlarını da düşünmek gerekir.

Eskiden insanların ateş yakmak için bugün olduğu gibi kibrit ve çakmakları yoktu. Ateşin korunması önemliydi. Bir evde ateş sönerse, komşunun ateşinden kor alınarak yeniden yakılırdı.

Atalarımızın “Komşu komşunun çırasına muhtaçtır.” sözü de bu dayanışmayı anlatır.

Benim tefekkürümde bu ateş, nesiller boyunca aktarılan hayat ve bereket sembolü olarak da düşünülebilir.

Allah'ın bir nimeti bir kişiden diğerine aktarılır; bir yerde azalan şey başka bir yerde devam eder. Böylece hayatın ve nimetin zinciri sürer.

Bu sebeple insan, kendisini meyvesiz ve bereketsiz görmemelidir. Allah, kısır kabul edilenlerden bile nice nimetler çıkaran Rabbimizdir.

Hz. İbrahim'in hanımı Sâre validemize İshak Aleyhisselâm'ın, Hz. Zekeriyyâ Aleyhisselâm'ın hanımına da Yahyâ Aleyhisselâm'ın verilmesi bunun en güzel örneklerindendir.

Buradan benim çıkardığım ders şudur:

Sen yolu bilmiyorsan öğren.

Dünyada bire yedi yüz veren başak ve buğday örneği varken, insan kendisini tamamen bereketsiz görmemelidir.

İnsan Allah'ın rahmetinden ümidini kesmemeli, kendisini geliştirmeli, hayırlı bir nesil ve hayırlı eserler bırakmaya çalışmalıdır.

Bir'e Yedi Yüz Veren Başak Üzerine

Benim tefekkürümde Hz. Yusuf Aleyhisselâm'ın rüyasında geçen yedi semiz inek ve başaklar da bereket konusu ile birlikte düşünülebilir.

Semiz ineklerin yediği başak, yani buğday, insanın rızkına dönüşür.

Buğdayın nasıl işlendiği de önemlidir. Bazı hayvanların doğrudan buğday yemesi onların sağlığına zarar verebilirken, uygun şekilde hazırlanması beslenmeye vesile olabilir.

Bundan hareketle ben “başak”, “inek”, “dana” ve “bereket” kavramlarını birbirine bağlayan sembolik bir tefekkür yapıyorum.

Bunu ilmî veya biyolojik bir yasa olarak değil, benim tasavvufî yorumum olarak anlamak gerekir.

İnsan da kendisine verilen nimeti çoğaltmaya, hayra dönüştürmeye çalışmalıdır.

---oOo---

Büyük Çark ve Küçük Çarklar Üzerine

Dünyada bazı markalar ve büyük ekonomik yapılar vardır. Bunları bir saatin büyük çarkına benzetebiliriz.

Büyük çark dönerse küçük çarklar da hareket eder. Küçük çarkların dönmesi için bazen büyük çarkların hareketi gerekir.

Geçmişte Rockefeller ailesi ve benzeri büyük ekonomik aktörler dünya ekonomisinde önemli bir yere sahip olmuşlardır.

Benim burada anlatmak istediğim şey, ekonomik sistemin bazı büyük aktörler üzerinden birbirine bağlı olmasıdır.

Benim kendi tefekkürümde, Rockefeller'ın vefatı gibi büyük bir ekonomik aktörün sistemden çekilmesini büyük çarklardan birinin değişmesi gibi değerlendirmiştim.

O dönemlerde bunu kendi zikir ve manevî hayatım açısından da farklı şekilde hissettiğimi düşünmüştüm. Birkaç gün zikir konusunda zorlandığım olmuştu.

Bunu kesin olarak “semâ kaosa girdi” şeklinde ilmî bir gerçek olarak değil, o zamanki kişisel tecrübem ve tefekkürüm olarak anlatıyorum.

Çünkü dünya üzerinde büyük ekonomik çarklar değiştiğinde, bunun başka çarklar üzerinde de etkisi olabilir.

Daha önce söylediğimiz gibi, Nutella örneğinde de benzer bir düşünceye dikkat çekmiştik.

Bir ürünün pahalı olması veya belirli bir kesime hitap etmesi, onun değerinin sistem içerisindeki konumuyla bağlantılı olabilir. Bir kişi bir başkasına hediye vermek isterse bunu kendi gönlüyle yapar. Herkese aynı hediyeyi vermek zorunda değildir.

Bir kişi birine hediye verdiğinde, başka birinin “Ona var da bana neden yok?” demesi, gönül işini bir zorunluluğa çevirebilir.

Büyük çarkın küçülmesi veya ürünün çok daha ucuz hâle gelmesi, sistem içerisindeki diğer çarkları da etkileyebilir.

Bunu otomobil markaları, içecekler ve diğer ticari ürünler üzerinden de düşünebiliriz.

Mesela pahalı bir otomobil markası daha geniş kitlelere ulaşırsa, markanın toplumdaki algısı değişebilir. Bir kafede bir bardak içeceğin fiyatı ile markette satılan büyük şişenin fiyatı arasında fark olması da aynı şekilde farklı ticari sistemlerin sonucudur.

Buradaki amacım herhangi bir kişiyi suçlamak değildir.

Benim anlatmak istediğim şudur:

İnsan, dünyadaki ekonomik sistemlerin birbirine bağlı olduğunu ve büyük değişikliklerin küçük sistemleri de etkileyebileceğini düşünmelidir.

Bir insanın ekonomik veya toplumsal konumunu değerlendirirken de sadece dış görünüşe bakmamak gerekir.

Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem'in fakir ve güçsüz görülen kimselere verdiği değeri de burada hatırlamak gerekir.

Allah Teâlâ şöyle buyurur:

عَبَسَ وَتَوَلَّىٰ أَن جَاءَهُ الْأَعْمَىٰ

“Surat astı ve yüz çevirdi; çünkü kendisine âmâ geldi.”

Bu olay bize, insanın makamına, servetine veya toplumdaki konumuna göre değil, Allah katındaki değerine göre değerlendirilmesi gerektiğini öğretmektedir.

---oOo---

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

وَاسْتَفْزِزْ مَنِ اسْتَطَعْتَ مِنْهُمْ بِصَوْتِكَ وَأَجْلِبْ عَلَيْهِم بِخَيْلِكَ وَرَجِلِكَ وَشَارِكْهُمْ فِي الأَمْوَالِ وَالأَوْلَادِ وَعِدْهُمْ وَمَا يَعِدُهُمُ الشَّيْطَانُ إِلاَّ غُرُورًا

Vestefziz menisteta'te minhum bi-savtike ve eclib aleyhim bi-haylike ve racilike ve şârikhum fil-emvâli vel-evlâdi veıdhum, ve mâ yaiduhumu'ş-şeytânu illâ gurûrâ.

Meali:

Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.

“(Haydi) onlardan gücünün yettiğinin ayağını çağrınla kaydır. Atlıların ve yayalarınla onların üzerine yürü. Onların mallarına ve evlatlarına ortak ol. Onlara vaatlerde bulun.”

Hâlbuki şeytan onlara aldatmadan başka bir şey vaat etmez.

Sadakallâhü'l-Azîm — İsrâ Sûresi, 64. âyet

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

فَاتَّخَذَتْ مِن دُونِهِمْ حِجَابًا فَأَرْسَلْنَا إِلَيْهَا رُوحَنَا فَتَمَثَّلَ لَهَا بَشَرًا سَوِيًّا ۝ قَالَتْ إِنِّي أَعُوذُ بِالرَّحْمَنِ مِنكَ إِن كُنتَ تَقِيًّا ۝ قَالَ إِنَّمَا أَنَا رَسُولُ رَبِّكِ لِأَهَبَ لَكِ غُلَامًا زَكِيًّا ۝ قَالَتْ أَنَّىٰ يَكُونُ لِي غُلَامٌ وَلَمْ يَمْسَسْنِي بَشَرٌ وَلَمْ أَكُ بَغِيًّا ۝ قَالَ كَذَٰلِكِ قَالَ رَبُّكِ هُوَ عَلَيَّ هَيِّنٌ وَلِنَجْعَلَهُ آيَةً لِّلنَّاسِ وَرَحْمَةً مِّنَّا وَكَانَ أَمْرًا مَّقْضِيًّا

Fettehazet min dûnihim hicâben fe erselnâ ileyhâ rûhanâ fe temessele lehâ beşeren seviyyâ. Kâlet innî eûzü bir-Rahmâni minke in kunte takıyyâ. Kâle innemâ ene rasûlu rabbiki li-ehebe leki gulâmen zekiyyâ. Kâlet ennâ yekûnu lî gulâmun ve lem yemsesnî beşerun ve lem eku bagıyyâ. Kâle kezâliki kâle rabbuki huve aleyye heyyinun ve li-nec'alehû âyeten lin-nâsi ve rahmeten minnâ ve kâne emren makdıyyâ.

Meali:

Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.

Meryem onlarla kendi arasına bir perde çekmişti. Derken biz ona ruhumuzu gönderdik de o, kendisine tastamam bir insan şeklinde göründü.

Meryem, “Senden, Rahmân’a sığınırım. Eğer Allah’tan çekinen biri isen bana kötülük etme.” dedi.

Ruh, “Ben ancak Rabbinin elçisiyim. Sana tertemiz bir çocuk bağışlamak için gönderildim.” dedi.

Meryem, “Bana bir beşer dokunmamışken ve ben iffetsiz de değilken nasıl çocuğum olabilir?” dedi.

Ruh, “İşte böyle. Rabbin, ‘O bana kolaydır. Onu insanlara bir âyet ve bizden bir rahmet kılacağız.’ buyurdu. Bu, hükme bağlanmış bir iştir.” dedi.

Sadakallâhü'l-Azîm — Meryem Sûresi, 17-21. âyetler

Melekler ve Soy Meselesi Üzerine Benim Yorumum

Burada anlatacağım kısım, benim tefekkürüm ve sembolik yorumumdur. Bunu biyolojik bir ırk teorisi veya kesin tarihî bilgi olarak değerlendirmiyorum.

Meryem Sûresi'nde ruhun insan suretinde görünmesi ve Hz. Meryem'e çocuk müjdesinin verilmesi, melekler ve ruh kavramları üzerine düşünmemize vesile olabilir.

Benim eski sohbetlerimde yaptığım yorumlardan biri de, meleklerin insanlarla olan ilişkisini ve isimlerin sembolik anlamlarını düşünmek üzerineydi.

Fakat burada insanların göz rengine, saç rengine, milliyetine veya hangi ülkede yaşadığına bakarak onların herhangi bir meleğin biyolojik soyundan geldiğini kesin olarak söylemek doğru olmaz.

Mavi gözlü insanların mutlaka Münker ve Nekir soyundan geldiği, yeşil gözlü insanların Azazil soyundan geldiği veya belirli isimleri taşıyan herkesin belirli bir meleğin soyundan geldiği şeklindeki ifadeler, benim sembolik tefekkürlerim olarak anlaşılmalıdır.

Bunları dinin kesin hükümleri veya biyolojik gerçekler olarak sunmuyorum.

İnsanların Michael, Michaela, Rafael, Rafaella, Gabriel, Gabriele, Zara ve benzeri isimler taşıması da tek başına onların meleklerle biyolojik bir soy bağlantısı bulunduğunu göstermez.

Benim burada dikkat çekmek istediğim şey, isimlerin ve sembollerin insanın zihninde nasıl anlamlar oluşturabildiğidir.

Bizim zikir anlayışımız içerisinde de bazı isimlere ve salavatlara yer verilmiştir.

Bu bağlamda zikrimize:

Allahümme salli alâ seyyidinâ İrmiyâ,

Allahümme salli alâ seyyidetine's-seyyidete Râbia,

Allahümme salli alâ seyyidinâ Dânyal,

Allahümme salli alâ seyyidetine's-seyyidete Mâşite,

şeklindeki salavatları ekledik.

Haftada bir defa, cuma günlerinde de:

Allahümme salli alâ seyyidetine's-seyyidete Dânyela,

Allahümme salli alâ seyyidetine's-seyyidete Gabriela,

Allahümme salli alâ seyyidetine's-seyyidete Michaela,

Allahümme salli alâ seyyidetine's-seyyidete Raffaella,

Allahümme salli alâ seyyidetine's-seyyidete Zara,

şeklindeki salavatları zikrimize ekledik.

Ve gelelim haftanın konusu olan Halime annemize.

Halime annemize de Fâtiha ve salavat okuyalım.

Allahümme salli alâ seyyidinâ İmâmü'l-Ebû Bekri Sıddîk,

sonrasına Muhammed Sallallâhü Aleyhi ve Sellem'den önce gelecek şekilde:

Allahümme salli alâ seyyidetinâ Halîmetü's-Sa'diyye,

diye salavat getireceğiz.

Sonra yine silsilede Fâtiha ve İhlâs okurken, silsile-i kebirdeki:

21.) Hz. Ebû Bekir — 3 İhlâs, 1 Fâtiha

dan sonra:

22.1.) Hz. Halime-i Sadiye annemize

diye okuyacağız.

Yani Muhammed Sallallâhü Aleyhi ve Sellem'den bir önceki sıraya koymuş olduk.

Rabbim bunu kabul buyursun, zikreden cemaatimize hayırlı ve mübarek eylesin. Onların sırrına mazhar olabilmeyi bizlere nasip eylesin.

---oOo---

أَللَّهُمَّ أَرِنَا الْحَقَّ حَقاً وَ ارْزُقْنَا اتِّبَاعَهْ وَ أَرِنَا الْبَاطِلَ بَاطِلاً وَ ارْزُقْنَا اجْتِنَابَهْ

“Allahım! Bizlere hakkı Hak gösterip ona tâbi olmayı, bâtılı da bâtıl gösterip ondan yüz çevirmeyi nasip eyle!”

وَآخِرُ دَعْوَاهُمْ أَنِ الْحَمْدُ لِلّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ

Ve âhıru da'vâhum enil hamdülillâhi rabbil âlemîn.

Âmin.

El-Fâtiha maassalavât.

سُبْحاَنَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ، أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلهَ إِلاَّ أَنْتَ، أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ

Sübhâneke Allahümme ve bihamdik, eşhedü en lâ ilâhe illâ ent, estağfiruke ve etûbü ileyk.

---oOo---

Kar©glan

Başağaçlı Raşit Tunca

Schrems, 1 Nisan 2017 Cumartesi

Original Kar © glan

]]>
Halime Anne ve Süt Annelerimiz

(Kar©glan'ın 1 Nisan 2017 Vaazı)

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ ﷲِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

وَإِذْ قَالَ مُوسَى لِقَوْمِهِ إِنَّ اللّهَ يَأْمُرُكُمْ أَنْ تَذْبَحُواْ بَقَرَةً قَالُواْ أَتَتَّخِذُنَا هُزُواً قَالَ أَعُوذُ بِاللّهِ أَنْ أَكُونَ مِنَ الْجَاهِلِينَ قَالُواْ ادْعُ لَنَا رَبَّكَ يُبَيِّن لّنَا مَا هِيَ قَالَ إِنَّهُ يَقُولُ إِنَّهَا بَقَرَةٌ لاَّ فَارِضٌ وَلاَ بِكْرٌ عَوَانٌ بَيْنَ ذَلِكَ فَافْعَلُواْ مَا تُؤْمَرونَ قَالُواْ ادْعُ لَنَا رَبَّكَ يُبَيِّن لَّنَا مَا لَوْنُهَا قَالَ إِنَّهُ يَقُولُ إِنّهَا بَقَرَةٌ صَفْرَاء فَاقِعٌ لَّوْنُهَا تَسُرُّ النَّاظِرِينَ

Ve iz kâle Mûsâ li-kavmihi innallâhe ye'murukum en tezbehû bakarah. Kâlû e-tettehizunâ huzuvâ. Kâle eûzü billâhi en ekûne minel câhilîn. Kâlû'du lenâ rabbeke yubeyyin lenâ mâ hiye. Kâle innehû yekûlü innehâ bakaratün lâ fâridun ve lâ bikrun avânun beyne zâlik. Fef'alû mâ tu'merûn. Kâlû'du lenâ rabbeke yubeyyin lenâ mâ levnuhâ. Kâle innehû yekûlü innehâ bakaratün safrâu fâkiun levnuhâ tesurrun nâzırîn.

Meali:

Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.

Hani Mûsâ kavmine, “Allah, size bir sığır kesmenizi emrediyor.” demişti. Onlar da, “Sen bizimle eğleniyor musun?” demişlerdi. Mûsâ, “Kendini bilmez cahillerden olmaktan Allah’a sığınırım.” demişti.

“Bizim için Rabbine dua et de onun nasıl bir sığır olduğunu bize açıklasın.” dediler. Mûsâ şöyle dedi: “Rabbim diyor ki: O, ne yaşlı ne körpe, ikisi arası bir sığırdır. Haydi, emrolunduğunuz işi yapın.”

Onlar, “Bizim için Rabbine dua et de rengi neymiş, açıklasın.” dediler. Mûsâ şöyle dedi: “Rabbim diyor ki: O, sapsarı; rengi, bakanların içini açan bir sığırdır.”

Sadakallâhü'l-Azîm — Bakara Sûresi, 67-69. âyetler

---oOo---

Hz. Peygamber, süt annesi Halime annemizin yanında iken birçok mucize meydana gelmiştir. Bunlardan en meşhuru, İslâm tarihinde “Şakku's-Sadr”, yani göğsünün yarılması olarak geçen olaydır.

Olayı Kâinatın Efendisi şöyle anlatıyor:

Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:

“Yanıma beyaz elbiseli iki kişi geldi. Birinin elinde içi karla dolu bir tas vardı. Beni tuttular ve göğsümü yardılar. Kalbimi de çıkarıp yardılar. Ondan siyah bir kan pıhtısı çıkarıp bir yana attılar. Göğsümü ve kalbimi o karla temizledikten sonra ayrılıp gittiler.”

(Hadis-i Şerif)

“Allahümme salli alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ salleyte alâ İbrâhîme ve alâ âli İbrâhîme inneke hamîdün mecîd.

Allahümme bârik alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ bârekte alâ İbrâhîme ve alâ âli İbrâhîme inneke hamîdün mecîd.”

Yolculuğumuza başlıyoruz:

MEALLERDE YUKARIDAKİ BAKARA, YANİ İNEK ÂYETİ BÖYLEDİR:

“Hani Mûsâ kavmine, ‘Allah size bir sığır kesmenizi emrediyor.’ demişti. Onlar da, ‘Sen bizimle eğleniyor musun?’ demişlerdi. Mûsâ, ‘Kendini bilmez cahillerden olmaktan Allah’a sığınırım.’ demişti.

‘Bizim için Rabbine dua et de onun nasıl bir sığır olduğunu bize açıklasın.’ dediler. Mûsâ şöyle dedi: ‘Rabbim diyor ki: O, ne yaşlı ne körpe, ikisi arası bir sığırdır. Haydi, emrolunduğunuz işi yapın.’

Onlar, ‘Bizim için Rabbine dua et de rengi neymiş, açıklasın.’ dediler. Mûsâ şöyle dedi: ‘Rabbim diyor ki: O, sapsarı; rengi, bakanların içini açan bir sığırdır.’

‘Bizim için Rabbine dua et de onun nasıl bir sığır olduğunu bize açıklasın. Çünkü sığırlar, bizce birbirlerine benzemektedir. Ama Allah dilerse elbet buluruz.’ dediler.

Mûsâ şöyle dedi: ‘Rabbim diyor ki: O, çift sürmek, ekin sulamak için boyunduruğa vurulmamış, kusursuz, hiç alacası olmayan bir sığırdır.’ Onlar, ‘İşte şimdi tam doğrusunu bildirdin.’ dediler.

Nihayet o sığırı kestiler. Neredeyse bunu yapmayacaklardı. Hani bir kimseyi öldürmüştünüz de suçu birbirinizin üstüne atmıştınız. Hâlbuki Allah gizlemekte olduğunuzu ortaya çıkaracaktı.

‘Sığırın bir parçası ile öldürülene vurun.’ dedik. Denileni yaptılar ve ölü dirildi. İşte Allah ölüleri böyle diriltir, düşünesiniz diye mucizelerini de size böyle gösterir.”

﴾Bakara, 2/67-73﴿

Bu âyetlerde İsrâil tarihine ilişkin olaylardan bir sahne anlatılmaktadır. Burada, Hz. Peygamber dönemindeki Yahudilerce bilindiği için, söz konusu ineğin kesilmesini gerektiren olayın ayrıntısı hakkında fazla bilgi verilmemiş, sadece 72. âyette bir adam öldürme olayından söz edilmiştir.

Hz. Peygamber dönemindeki Yahudilerin bu olay hakkında bilgi sahibi oldukları, bazı sahâbîlerin de onlardan edindikleri bilgilerle olayın ayrıntıları hakkında açıklamalar yaptıkları rivayet edilmiştir.

Abdullah b. Abbas, Ubeyde b. Sâmit, Ebü’l-Âliye gibi sahâbîler ve ilk dönem müfessirlerinin birbirine yakın rivayetlerine göre, hayli zengin ve yaşlı bir Yahudi, mirasına ve kan bedeline göz diken yeğeni tarafından öldürülüp bir yere atılmış; cinayet bir mâsumun üzerine yıkılmak istenmiştir.

Katilin bulunamaması yüzünden toplumda ciddi bir gerginlik meydana gelmiş ve olay Mûsâ Aleyhisselâm'a bildirilerek kendisinden çözüm bulması istenmiştir. O da Allah’tan aldığı vahye uygun olarak bir inek kesmelerini ve bunun bir parçasıyla maktulün cesedine vurmalarını emretmiştir. Denilenin yapılması üzerine maktulün dirildiği ve kendisini öldüren kişinin kimliğini açıkladığı rivayet edilmiştir.

Hz. Muhammed'in Süt Anneleri

Hz. Muhammed Sallallâhü Aleyhi ve Sellem'in süt annesi olarak genellikle Halime-i Sadiye bilinmesine rağmen, bazı tarihî kayıtlarda kendisine süt annelik yapmış birkaç hanımdan söz edilmektedir.

Bunların başında Süveybe, Halime-i Sadiye ve Ümmü Eymen zikredilir. Bunlar arasında Hz. Muhammed Sallallâhü Aleyhi ve Sellem'e en uzun süre süt annelik yapan kişi Halime-i Sadiye olmuştur.

Hz. Muhammed Sallallâhü Aleyhi ve Sellem, Ümmü Eymen'den bahsederken “Anamdan sonra anamdır.” buyurmuşlardır. Yine bir rivayette Resûlullah Sallallâhü Aleyhi ve Sellem, Ümmü Eymen ile evlenmek isteyenin onunla evlenmesini tavsiye etmiş, Zeyd bin Hârise onunla evlenmiştir. Bu evlilikten Üsâme bin Zeyd dünyaya gelmiştir.

Süveybe, Ebû Leheb'in cariyesi olup daha önceleri Hz. Muhammed Sallallâhü Aleyhi ve Sellem'in amcası Hz. Hamza'yı da emzirmiştir. Süveybe, Hz. Muhammed Sallallâhü Aleyhi ve Sellem'i oğlu Mesruh ile beraber emzirmiş ve bu olay Halime-i Sadiye'den önce gerçekleşmiştir.

Peygamberimiz yetim olduğu için bazı Arap kadınları onu almak istememişlerdir. Halime-i Sadiye ise kabilesine götürecek bir çocuk bulamayınca eli boş dönmek istememiş ve Peygamberimizi kabul etmiştir.

Peygamberimizi aldıktan sonra Halime'nin ve ailesinin hayatında büyük bir bereket meydana geldiği rivayet edilir.

Halime annemiz şöyle anlatmıştır:

“İçinde bulunduğumuz kuraklık ve kıtlık yılında hiçbir şeyimiz kalmamıştı.

Ben kır merkebimin üzerinde idim. Yanımızda yaşlı bir devemiz vardı; bize bir damla süt vermiyordu. Üzerinde bulunduğum merkebin ağır yürümesi yol arkadaşlarımı çileden çıkarıyordu.

Nihayet Mekke'ye varıp emzirilecek oğlan çocukları aramaya başladık. İçimizden hiçbir kadın Muhammed'i almak istemiyor, ondan uzak duruyorduk. Çünkü bizler emzireceğimiz çocuğun babasından bir karşılık almayı ve hediyeler görmeyi bekliyorduk.

Bir ara Muhammed'in dedesi Abdülmuttalib ile karşılaştım. Bana, ‘İsmin nedir?’ diye sordu.

‘Halime.’ dedim.

Bana, ‘Ey Halime! Benim yanımda bir yetim çocuğum var. Onu emzirmek için Benî Sa'd kabilesi kadınlarına teklif ettim; öksüz olduğu için kabul etmediler. Sen kabul eder misin?’ dedi.

Ben, ‘Bana biraz müsaade et de kocama danışayım.’ dedim.

Hemen kocamın yanına döndüm ve ona haber verdim. Kocam izin verince Muhammed'i aldım.

Muhammed bize gelince evimiz öyle bereketlendi ki kocamla hayretler içinde kaldık. Sütü çekilmiş olan devemizin sütü fazlaca akmaya, zayıf olan merkebimiz yolda diğer binek hayvanlarını geçmeye, davarlarımızın sütü de artmaya başladı.”

Rivayet olunur ki Halime-i Sadiye, Medine'den Mekke'ye kendisine süt evladı bulmak için gelirken altında yaşlı bir merkep vardı. Bu nedenle kafilenin gerisinde kalmış ve şehre en son varmıştı.

Hal böyle olunca, varlıklı ailelerin çocukları çoktan seçilmiş ve kendisine sadece Abdülmuttalib'in yetim torunu kalmıştı.

Abdülmuttalib'in teklifi üzerine Halime-i Sadiye, kocasıyla bir süre konuştuktan sonra Hz. Muhammed Sallallâhü Aleyhi ve Sellem'in süt anneliğini kabul etmiştir.

Halime-i Sadiye ve kocası bu yetim yavruyu alıp, onun vesilesiyle Allah'tan bereket dileyerek evlerine geri dönmüşlerdir.

Hz. Muhammed Sallallâhü Aleyhi ve Sellem, Halime-i Sadiye'nin yanında yaklaşık dört yıl kalmıştır.

Benî Sa'd kabilesine mensup olan Halime-i Sadiye'nin kocasının adı Hâris bin Abdüluzzâ'dır.

Halime annemizin çocukları arasında Şeymâ (Cüdâme), Üneyse ve Abdullah zikredilmektedir. Hz. Muhammed Sallallâhü Aleyhi ve Sellem'in süt kardeşleri arasında Hz. Hamza, Ebû Seleme b. Abdi’l-Esed el-Mahzûmî, Abdullah b. Cahş, Mesruh, Ebû Süfyan, Şeymâ binti Hâris, Abdullah b. Hâris ve Üneyse binti Hâris gibi isimler zikredilmektedir.

Mevzubahis Ebû Süfyan, Hz. Peygamber'in evlendiği Ümmü Habibe'nin babası olan Ebû Süfyan değildir. Buradaki Ebû Süfyan, Hz. Peygamber'in amca oğlu olan Abdülmuttalib'in oğlu Hâris'in oğlu Ebû Süfyan'dır.

Halime annemiz, Hz. Muhammed Sallallâhü Aleyhi ve Sellem'i oğlu Abdullah ile birlikte emzirmiş, kızları da onun bakımında annelerine yardımcı olmuşlardır.

Hz. Muhammed Sallallâhü Aleyhi ve Sellem'in süt annesi Halime-i Sadiye, onu birçok kez ziyaret etmiştir. Bir keresinde Peygamberimiz Hz. Hatice ile evli olduğu dönemde gerçekleşen ziyarette Halime-i Sadiye kuraklık ve sıkıntıdan söz açmış, Hz. Hatice de kendisine koyun ve bir deve bağışlamıştır.

Hz. Muhammed Sallallâhü Aleyhi ve Sellem'in süt annesi Halime-i Sadiye'nin kabrinin Medine'deki Baki Kabristanı'nda bulunduğu rivayet edilmektedir.

Hz. Muhammed Sallallâhü Aleyhi ve Sellem, Süveybe'yi hiçbir zaman unutmamış ve sürekli hâlinden haberdar olmuştur. Süveybe'nin Hayber Savaşı'nın hemen sonrasında vefat ettiği rivayet edilir.

Ümmü Ma'bed ve Süt Mucizesi

Peygamberimiz döneminde Ümmü Ma'bed, akıllı, iffetli ve güçlü bir köylü kadını olarak tanınırdı. Kuraklık ve kıtlık yıllarında Kubeyd mevkiindeki çadırının önünde oturur, gelen geçen yolcuların su ve yiyecek ihtiyaçlarını karşılamaya çalışırdı.

Peygamber Aleyhisselâm ile Ebû Bekir, Âmir b. Füheyre ve Abdullah b. Uraykıt, hicret yolculuğu sırasında onun çadırına uğradılar. Ondan hurma veya et satın almak istediler. Fakat Ümmü Ma'bed'in yanında bunlardan hiçbiri yoktu. Çünkü azığı tükenen veya kıtlığa uğrayan herkes onda bulduklarını satın alıp tüketmişti.

Ümmü Ma'bed Peygamberimize:

“Vallahi, yanımda bir şey bulunsaydı sizin ihtiyacınızı gidermek için ikram ederdim!” dedi.

Peygamber Aleyhisselâm:

“Ey Ümmü Ma'bed, yanında süt bulunur mu?” diye sordu.

Ümmü Ma'bed:

“Yoktur! Vallahi, davarlar kısırdır.” dedi.

Peygamber Aleyhisselâm çadırın bir tarafında duran çelimsiz koyunu gördü ve sordu:

“Ey Ümmü Ma'bed, nedir şu koyun?”

Ümmü Ma'bed:

“O, sürüden geri kalmış, dermansız, güçsüz bir hayvandır. Hiçbir işe yaramaz. Orada durur.” dedi.

Peygamber Aleyhisselâm:

“Onda süt var mı?” diye sordu.

Ümmü Ma'bed:

“O bundan tamamıyla mahrumdur.” dedi.

Peygamber Aleyhisselâm:

“Benim onu sağmama izin verir misiniz?” diye sordu.

Ümmü Ma'bed:

“Anam babam sana fedâ olsun. Eğer sen onda süt bulabileceğini sanıyorsan sağ!” dedi.

Peygamber Aleyhisselâm koyunu getirtti. Koyunun yanına çömeldi, besmele çekti, memesini eliyle sıvazladı ve:

“Allah'ım! Onun hayvanını bereketli kıl!” diyerek dua etti.

Bu dua ile birlikte hayvanın memeleri sütle dolup taştı.

Peygamber Aleyhisselâm, beş-on kişinin içip doyacağı büyüklükte bir kap getirtti ve sütü içine sağdı. Kabı ağzına kadar doldurdu.

İlk önce Ümmü Ma'bed ondan kana kana içti.

Peygamber Aleyhisselâm'ın yol arkadaşları da ondan kana kana içtiler. Onlardan sonra Peygamber Aleyhisselâm da afiyetle içti.

Peygamber Aleyhisselâm tekrar kabın içine süt sağıp doldurdu ve Ümmü Ma'bed'e bıraktı.

Resûlullah ve arkadaşları ayrılıp gittikten biraz sonra Ümmü Ma'bed'in kocası Ebû Ma'bed geldi. Bir kap dolusu sütü görünce şaşırdı.

“Bu süt bize nereden geldi? Hayvanlar kısır ve uzaktalar. Çadırda süt sağılacak bir hayvan da yok.” dedi.

Ümmü Ma'bed:

“Vallahi, bize mübarek bir zat uğradı. Şöyle şöyle söyledi, şöyle şöyle yaptı.” diyerek yaşananları anlattı.

Ümmü Ma'bed'in anlattığına göre Peygamber Aleyhisselâm tarafından kesilmemesi emredilen bu koyun, bir mucize eseri olarak hicretin on sekizinci yılındaki şiddetli kuraklığa kadar yaşamış ve o zor günlerde ondan sabah akşam süt sağarak ihtiyaçlarını gidermişlerdir.

---oOo---

Süt Anneliği Üzerine Benim Tefekkürüm

Şimdi biz konuya dahil olursak, yani Hz. Muhammed Sallallâhü Aleyhi ve Sellem'in Halime annesi, Ümmü Eymen ve Süveybe gibi süt annelerinin yanında, Ümmü Ma'bed'in o kısır koyunla yaşadığı hadisenin de üzerinde düşünürsek, burada başka bir sembolik anlam görüyorum.

Ümmü Ma'bed'in kısır kabul edilen bir koyundan süt sağması ve bu sütü içmesi, benim tefekkürümde süt anneliği kavramının daha geniş bir sembolik anlam taşımasına vesile oluyor.

Burada “koyun süt annesi oldu” derken bunu biyolojik anlamda değil, bir sembol ve temsil olarak söylüyorum.

Bir insanın hayatında kendisine süt veren anne nasıl bir vesile ise, insanın beslenmesine vesile olan diğer canlılar da bu açıdan düşünülebilir.

İnsan süt içiyorsa, annesinden başka bir süt kaynağı da vardır. Kahve, sütlü kahve veya sütlü kakao içiyorsan; peynir, yoğurt, kaymak veya kremalı bir yiyecek yiyorsan, bunların da bir kaynağı vardır.

İnekten süt içiyorsan, sembolik olarak bir inek süt annen vardır. Koyun sütü içiyorsan bir koyun süt annen vardır. Keçi sütü içiyorsan bir keçi süt annen vardır. Eşek sütü içiyorsan, sembolik düşüncem içerisinde bir eşek süt annen vardır.

Bal yiyorsan, bu defa arıyı ve onun ürettiği balı düşünürsün. Ekmek yiyorsan, buğdayın ve başağın sana nasıl ulaştığını düşünürsün.

Yani burada anlatmak istediğim, insanın beslendiği her nimetin arkasındaki yaratılış zincirini ve Allah'ın nimetini düşünmesidir.

Koyun peyniri seviyorsan, koyun sütünden gelen nimeti düşün. Kaymak seviyorsan, kaymağın hangi nimetten meydana geldiğini düşün.

Buradaki “anne” ve “baba” ifadelerini biyolojik akrabalık anlamında değil, nimetin meydana gelmesine vesile olan unsurları sembolik olarak anlatmak için kullanıyorum.

Peygamberimizin döneminde Serban isimli bir sahabinin, Ashab'ın sığırlarının çobanlığını yaptığına dair benim dinlediğim bir rivayet bulunmaktadır.

Çobanlık belli bir süre yapılır. Sonra çoban yorulur, görev değişebilir veya sona erebilir.

Rivayete göre Serban Radıyallahu Anh'a çobanlığının karşılığında ne istediği sorulmuş, o da sığırların arasında bulunan sarı bir danayı istemiştir.

Kendisine o dana verilmiş ve o da danayı alıp yola çıkmıştır.

Benim burada yaptığım tefekkür, bu tür rivayetleri bir silsile ve nesil sembolü olarak değerlendirmektir.

Bu anlatımı kesin bir tarihî soy bilgisi olarak değil, benim keşfî ve sembolik yorumum olarak anlamak gerekir.

Bakara Sûresi'nde anlatılan sarı sığır meselesi de bana bereket, neslin devamı ve Allah'ın yaratma kudreti üzerine düşünmeyi hatırlatmaktadır.

Mûsâ Aleyhisselâm'a sığırın kesilmesinin emredilmesiyle ilgili olarak, geçmiş toplumların hayat şartlarını da düşünmek gerekir.

Eskiden insanların ateş yakmak için bugün olduğu gibi kibrit ve çakmakları yoktu. Ateşin korunması önemliydi. Bir evde ateş sönerse, komşunun ateşinden kor alınarak yeniden yakılırdı.

Atalarımızın “Komşu komşunun çırasına muhtaçtır.” sözü de bu dayanışmayı anlatır.

Benim tefekkürümde bu ateş, nesiller boyunca aktarılan hayat ve bereket sembolü olarak da düşünülebilir.

Allah'ın bir nimeti bir kişiden diğerine aktarılır; bir yerde azalan şey başka bir yerde devam eder. Böylece hayatın ve nimetin zinciri sürer.

Bu sebeple insan, kendisini meyvesiz ve bereketsiz görmemelidir. Allah, kısır kabul edilenlerden bile nice nimetler çıkaran Rabbimizdir.

Hz. İbrahim'in hanımı Sâre validemize İshak Aleyhisselâm'ın, Hz. Zekeriyyâ Aleyhisselâm'ın hanımına da Yahyâ Aleyhisselâm'ın verilmesi bunun en güzel örneklerindendir.

Buradan benim çıkardığım ders şudur:

Sen yolu bilmiyorsan öğren.

Dünyada bire yedi yüz veren başak ve buğday örneği varken, insan kendisini tamamen bereketsiz görmemelidir.

İnsan Allah'ın rahmetinden ümidini kesmemeli, kendisini geliştirmeli, hayırlı bir nesil ve hayırlı eserler bırakmaya çalışmalıdır.

Bir'e Yedi Yüz Veren Başak Üzerine

Benim tefekkürümde Hz. Yusuf Aleyhisselâm'ın rüyasında geçen yedi semiz inek ve başaklar da bereket konusu ile birlikte düşünülebilir.

Semiz ineklerin yediği başak, yani buğday, insanın rızkına dönüşür.

Buğdayın nasıl işlendiği de önemlidir. Bazı hayvanların doğrudan buğday yemesi onların sağlığına zarar verebilirken, uygun şekilde hazırlanması beslenmeye vesile olabilir.

Bundan hareketle ben “başak”, “inek”, “dana” ve “bereket” kavramlarını birbirine bağlayan sembolik bir tefekkür yapıyorum.

Bunu ilmî veya biyolojik bir yasa olarak değil, benim tasavvufî yorumum olarak anlamak gerekir.

İnsan da kendisine verilen nimeti çoğaltmaya, hayra dönüştürmeye çalışmalıdır.

---oOo---

Büyük Çark ve Küçük Çarklar Üzerine

Dünyada bazı markalar ve büyük ekonomik yapılar vardır. Bunları bir saatin büyük çarkına benzetebiliriz.

Büyük çark dönerse küçük çarklar da hareket eder. Küçük çarkların dönmesi için bazen büyük çarkların hareketi gerekir.

Geçmişte Rockefeller ailesi ve benzeri büyük ekonomik aktörler dünya ekonomisinde önemli bir yere sahip olmuşlardır.

Benim burada anlatmak istediğim şey, ekonomik sistemin bazı büyük aktörler üzerinden birbirine bağlı olmasıdır.

Benim kendi tefekkürümde, Rockefeller'ın vefatı gibi büyük bir ekonomik aktörün sistemden çekilmesini büyük çarklardan birinin değişmesi gibi değerlendirmiştim.

O dönemlerde bunu kendi zikir ve manevî hayatım açısından da farklı şekilde hissettiğimi düşünmüştüm. Birkaç gün zikir konusunda zorlandığım olmuştu.

Bunu kesin olarak “semâ kaosa girdi” şeklinde ilmî bir gerçek olarak değil, o zamanki kişisel tecrübem ve tefekkürüm olarak anlatıyorum.

Çünkü dünya üzerinde büyük ekonomik çarklar değiştiğinde, bunun başka çarklar üzerinde de etkisi olabilir.

Daha önce söylediğimiz gibi, Nutella örneğinde de benzer bir düşünceye dikkat çekmiştik.

Bir ürünün pahalı olması veya belirli bir kesime hitap etmesi, onun değerinin sistem içerisindeki konumuyla bağlantılı olabilir. Bir kişi bir başkasına hediye vermek isterse bunu kendi gönlüyle yapar. Herkese aynı hediyeyi vermek zorunda değildir.

Bir kişi birine hediye verdiğinde, başka birinin “Ona var da bana neden yok?” demesi, gönül işini bir zorunluluğa çevirebilir.

Büyük çarkın küçülmesi veya ürünün çok daha ucuz hâle gelmesi, sistem içerisindeki diğer çarkları da etkileyebilir.

Bunu otomobil markaları, içecekler ve diğer ticari ürünler üzerinden de düşünebiliriz.

Mesela pahalı bir otomobil markası daha geniş kitlelere ulaşırsa, markanın toplumdaki algısı değişebilir. Bir kafede bir bardak içeceğin fiyatı ile markette satılan büyük şişenin fiyatı arasında fark olması da aynı şekilde farklı ticari sistemlerin sonucudur.

Buradaki amacım herhangi bir kişiyi suçlamak değildir.

Benim anlatmak istediğim şudur:

İnsan, dünyadaki ekonomik sistemlerin birbirine bağlı olduğunu ve büyük değişikliklerin küçük sistemleri de etkileyebileceğini düşünmelidir.

Bir insanın ekonomik veya toplumsal konumunu değerlendirirken de sadece dış görünüşe bakmamak gerekir.

Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem'in fakir ve güçsüz görülen kimselere verdiği değeri de burada hatırlamak gerekir.

Allah Teâlâ şöyle buyurur:

عَبَسَ وَتَوَلَّىٰ أَن جَاءَهُ الْأَعْمَىٰ

“Surat astı ve yüz çevirdi; çünkü kendisine âmâ geldi.”

Bu olay bize, insanın makamına, servetine veya toplumdaki konumuna göre değil, Allah katındaki değerine göre değerlendirilmesi gerektiğini öğretmektedir.

---oOo---

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

وَاسْتَفْزِزْ مَنِ اسْتَطَعْتَ مِنْهُمْ بِصَوْتِكَ وَأَجْلِبْ عَلَيْهِم بِخَيْلِكَ وَرَجِلِكَ وَشَارِكْهُمْ فِي الأَمْوَالِ وَالأَوْلَادِ وَعِدْهُمْ وَمَا يَعِدُهُمُ الشَّيْطَانُ إِلاَّ غُرُورًا

Vestefziz menisteta'te minhum bi-savtike ve eclib aleyhim bi-haylike ve racilike ve şârikhum fil-emvâli vel-evlâdi veıdhum, ve mâ yaiduhumu'ş-şeytânu illâ gurûrâ.

Meali:

Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.

“(Haydi) onlardan gücünün yettiğinin ayağını çağrınla kaydır. Atlıların ve yayalarınla onların üzerine yürü. Onların mallarına ve evlatlarına ortak ol. Onlara vaatlerde bulun.”

Hâlbuki şeytan onlara aldatmadan başka bir şey vaat etmez.

Sadakallâhü'l-Azîm — İsrâ Sûresi, 64. âyet

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

فَاتَّخَذَتْ مِن دُونِهِمْ حِجَابًا فَأَرْسَلْنَا إِلَيْهَا رُوحَنَا فَتَمَثَّلَ لَهَا بَشَرًا سَوِيًّا ۝ قَالَتْ إِنِّي أَعُوذُ بِالرَّحْمَنِ مِنكَ إِن كُنتَ تَقِيًّا ۝ قَالَ إِنَّمَا أَنَا رَسُولُ رَبِّكِ لِأَهَبَ لَكِ غُلَامًا زَكِيًّا ۝ قَالَتْ أَنَّىٰ يَكُونُ لِي غُلَامٌ وَلَمْ يَمْسَسْنِي بَشَرٌ وَلَمْ أَكُ بَغِيًّا ۝ قَالَ كَذَٰلِكِ قَالَ رَبُّكِ هُوَ عَلَيَّ هَيِّنٌ وَلِنَجْعَلَهُ آيَةً لِّلنَّاسِ وَرَحْمَةً مِّنَّا وَكَانَ أَمْرًا مَّقْضِيًّا

Fettehazet min dûnihim hicâben fe erselnâ ileyhâ rûhanâ fe temessele lehâ beşeren seviyyâ. Kâlet innî eûzü bir-Rahmâni minke in kunte takıyyâ. Kâle innemâ ene rasûlu rabbiki li-ehebe leki gulâmen zekiyyâ. Kâlet ennâ yekûnu lî gulâmun ve lem yemsesnî beşerun ve lem eku bagıyyâ. Kâle kezâliki kâle rabbuki huve aleyye heyyinun ve li-nec'alehû âyeten lin-nâsi ve rahmeten minnâ ve kâne emren makdıyyâ.

Meali:

Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.

Meryem onlarla kendi arasına bir perde çekmişti. Derken biz ona ruhumuzu gönderdik de o, kendisine tastamam bir insan şeklinde göründü.

Meryem, “Senden, Rahmân’a sığınırım. Eğer Allah’tan çekinen biri isen bana kötülük etme.” dedi.

Ruh, “Ben ancak Rabbinin elçisiyim. Sana tertemiz bir çocuk bağışlamak için gönderildim.” dedi.

Meryem, “Bana bir beşer dokunmamışken ve ben iffetsiz de değilken nasıl çocuğum olabilir?” dedi.

Ruh, “İşte böyle. Rabbin, ‘O bana kolaydır. Onu insanlara bir âyet ve bizden bir rahmet kılacağız.’ buyurdu. Bu, hükme bağlanmış bir iştir.” dedi.

Sadakallâhü'l-Azîm — Meryem Sûresi, 17-21. âyetler

Melekler ve Soy Meselesi Üzerine Benim Yorumum

Burada anlatacağım kısım, benim tefekkürüm ve sembolik yorumumdur. Bunu biyolojik bir ırk teorisi veya kesin tarihî bilgi olarak değerlendirmiyorum.

Meryem Sûresi'nde ruhun insan suretinde görünmesi ve Hz. Meryem'e çocuk müjdesinin verilmesi, melekler ve ruh kavramları üzerine düşünmemize vesile olabilir.

Benim eski sohbetlerimde yaptığım yorumlardan biri de, meleklerin insanlarla olan ilişkisini ve isimlerin sembolik anlamlarını düşünmek üzerineydi.

Fakat burada insanların göz rengine, saç rengine, milliyetine veya hangi ülkede yaşadığına bakarak onların herhangi bir meleğin biyolojik soyundan geldiğini kesin olarak söylemek doğru olmaz.

Mavi gözlü insanların mutlaka Münker ve Nekir soyundan geldiği, yeşil gözlü insanların Azazil soyundan geldiği veya belirli isimleri taşıyan herkesin belirli bir meleğin soyundan geldiği şeklindeki ifadeler, benim sembolik tefekkürlerim olarak anlaşılmalıdır.

Bunları dinin kesin hükümleri veya biyolojik gerçekler olarak sunmuyorum.

İnsanların Michael, Michaela, Rafael, Rafaella, Gabriel, Gabriele, Zara ve benzeri isimler taşıması da tek başına onların meleklerle biyolojik bir soy bağlantısı bulunduğunu göstermez.

Benim burada dikkat çekmek istediğim şey, isimlerin ve sembollerin insanın zihninde nasıl anlamlar oluşturabildiğidir.

Bizim zikir anlayışımız içerisinde de bazı isimlere ve salavatlara yer verilmiştir.

Bu bağlamda zikrimize:

Allahümme salli alâ seyyidinâ İrmiyâ,

Allahümme salli alâ seyyidetine's-seyyidete Râbia,

Allahümme salli alâ seyyidinâ Dânyal,

Allahümme salli alâ seyyidetine's-seyyidete Mâşite,

şeklindeki salavatları ekledik.

Haftada bir defa, cuma günlerinde de:

Allahümme salli alâ seyyidetine's-seyyidete Dânyela,

Allahümme salli alâ seyyidetine's-seyyidete Gabriela,

Allahümme salli alâ seyyidetine's-seyyidete Michaela,

Allahümme salli alâ seyyidetine's-seyyidete Raffaella,

Allahümme salli alâ seyyidetine's-seyyidete Zara,

şeklindeki salavatları zikrimize ekledik.

Ve gelelim haftanın konusu olan Halime annemize.

Halime annemize de Fâtiha ve salavat okuyalım.

Allahümme salli alâ seyyidinâ İmâmü'l-Ebû Bekri Sıddîk,

sonrasına Muhammed Sallallâhü Aleyhi ve Sellem'den önce gelecek şekilde:

Allahümme salli alâ seyyidetinâ Halîmetü's-Sa'diyye,

diye salavat getireceğiz.

Sonra yine silsilede Fâtiha ve İhlâs okurken, silsile-i kebirdeki:

21.) Hz. Ebû Bekir — 3 İhlâs, 1 Fâtiha

dan sonra:

22.1.) Hz. Halime-i Sadiye annemize

diye okuyacağız.

Yani Muhammed Sallallâhü Aleyhi ve Sellem'den bir önceki sıraya koymuş olduk.

Rabbim bunu kabul buyursun, zikreden cemaatimize hayırlı ve mübarek eylesin. Onların sırrına mazhar olabilmeyi bizlere nasip eylesin.

---oOo---

أَللَّهُمَّ أَرِنَا الْحَقَّ حَقاً وَ ارْزُقْنَا اتِّبَاعَهْ وَ أَرِنَا الْبَاطِلَ بَاطِلاً وَ ارْزُقْنَا اجْتِنَابَهْ

“Allahım! Bizlere hakkı Hak gösterip ona tâbi olmayı, bâtılı da bâtıl gösterip ondan yüz çevirmeyi nasip eyle!”

وَآخِرُ دَعْوَاهُمْ أَنِ الْحَمْدُ لِلّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ

Ve âhıru da'vâhum enil hamdülillâhi rabbil âlemîn.

Âmin.

El-Fâtiha maassalavât.

سُبْحاَنَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ، أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلهَ إِلاَّ أَنْتَ، أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ

Sübhâneke Allahümme ve bihamdik, eşhedü en lâ ilâhe illâ ent, estağfiruke ve etûbü ileyk.

---oOo---

Kar©glan

Başağaçlı Raşit Tunca

Schrems, 1 Nisan 2017 Cumartesi

Original Kar © glan

]]> https://tevvabun.de/showthread.php?tid=44759 Sun, 11 Oct 2026 14:13:53 +0200 Raşit Tunca]]> https://tevvabun.de/showthread.php?tid=44759
Derecesi Arşa Kadar Ulaşmış Olan Kul

(Kar©glan'ın 30 Nisan 2017 Vaazı)

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ ﷲِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

رَفِيعُ الدَّرَجَاتِ ذُو الْعَرْشِ يُلْقِي الرُّوحَ مِنْ أَمْرِهِ عَلَى مَن يَشَاء مِنْ عِبَادِهِ لِيُنذِرَ يَوْمَ التَّلَاقِ يَوْمَ هُم بَارِزُونَ لَا يَخْفَى عَلَى اللَّهِ مِنْهُمْ شَيْءٌ لِّمَنِ الْمُلْكُ الْيَوْمَ لِلَّهِ الْوَاحِدِ الْقَهَّارِ لْيَوْمَ تُجْزَى كُلُّ نَفْسٍ بِمَا كَسَبَتْ لَا ظُلْمَ الْيَوْمَ إِنَّ اللَّهَ سَرِيعُ الْحِسَابِ

Rafîud deracâti zûl arşi, yulkır rûha min emrihî alâ men yeşâu min ibâdihî li yunzira yevmet telâk. Yevme hum bârizûne lâ yahfâ alallâhi minhum şey'un. Limenil mulkul yevme? Lillâhil vâhidil kahhâr. El yevme tüczâ kullu nefsin bimâ kesebet. Lâ zulmel yevme. İnnallâhe serîul hisâb.

Meali:

Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.

Dereceleri yükselten, Arş'ın sahibi olan Allah, kullarından dilediğine emrinden olan ruhu, buluşma ve hesap gününü hatırlatmak üzere indirir. O gün herkes ortaya çıkar. Hiçbir şey Allah'tan gizli kalmaz. Bugün mülk ve hükümranlık kimindir? Tek ve kahredici olan Allah'ındır. Bugün her nefse kazandığının karşılığı verilir. Bugün zulüm yoktur. Şüphesiz Allah'ın hesabı çok süratlidir.

Sadakallahul Azîm. Mü'min Suresi, 15-17. ayetler.

---oOo---

Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:

"Cennetlikler, Âdem'in suretinde olacaklardır."

(Hadis-i Şerif, Buhârî)

Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem yine buyurdular:

"Cehennemin etrafı şehvetlerle donatıldı, cennetinki ise zorluklarla kuşatıldı."

(Hadis-i Şerif, Buhârî)

Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem yine buyurdular:

"Kıyamet gününde kulun ayakları, Rabbinin huzurundan şu hususlar soruluncaya kadar bir yere kıpırdamaz: Ömrünü nasıl geçirdiğinden, gençliğini nerede geçirdiğinden, malını nereden kazanıp nereye harcadığından ve bildiklerini uygulayıp uygulamadığından."

(Hadis-i Şerif, Tirmizî)

"Allâhumme salli alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ salleyte alâ İbrâhîme ve alâ âli İbrâhîme inneke hamîdun mecîd.

Allâhumme bârik alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ bârakte alâ İbrâhîme ve alâ âli İbrâhîme inneke hamîdun mecîd."

Yolculuğumuza Başlıyoruz:

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ ﷲِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

يَعْلَمُ خَائِنَةَ الْأَعْيُنِ وَمَا تُخْفِي الصُّدُورُ

Ya'lemu hâinetel a'yuni ve mâ tuhfîs sudûr.

Meali:

Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.

"Allah, gözlerin hain bakışını ve sinelerin gizlediği şeyleri bilir."

Sadakallahul Azîm. Mü'min Suresi, 19. ayet.

Tasavvufta Letâifler: Çakralar ve Enerji Merkezleri

Letâif: Arapça "latîfe" kelimesinin çoğuludur. Latifeler anlamına gelir.

Latîf: İnce, görülemeyecek kadar ince ve saf olan demektir. Mesela oksijenin taneciklerini gözümüzle göremeyiz. Hücreleri de mikroskop olmadan göremeyiz. Bu bakımdan bunları bir benzetme olarak "latîf" varlıklar şeklinde düşünebiliriz.

Gizli, sırlı ve iç bünyede saklı cevherler olarak anlatılan letâif, baş gözüyle görülmez; ancak onlara atfedilen vazifelerden söz edilerek varlıkları açıklanır. Tasavvuf geleneğinde insanın manevî yapısıyla ilgili önemli kavramlardan biri olarak ele alınırlar.

Latîfe kavramı, tasavvufî literatürde insanın manevî ve psikospiritüel yönleriyle ilişkilendirilmiştir. Geleneksel bazı yorumlarda bunlar, Çin tıbbındaki meridyenler veya çakralarla benzetilerek açıklanmıştır.

İnsanın on latifeden, yani "Letâif-i Aşere"den meydana geldiği şeklinde bir tasavvufî yaklaşım vardır:

* Kalp,
* Ruh,
* Sır,
* Hafî,
* Ahfâ,
* Nefs,
* Ateş,
* Hava,
* Su,
* Toprak.

Bunlardan ilk beşi Letâif-i Hamse olarak âlem-i emirle; diğerleri ise âlem-i halkla ilişkilendirilir.

1. Kalp: Makamının sol memenin dört parmak altında olduğu kabul edilir. İlâhî huzur ve tecellî mahallidir.

2. Ruh: Makamının sağ memenin dört parmak altında olduğu kabul edilir. İlâhî aşk ve muhabbet mahallidir.

3. Sır: Makamının sol memenin iki parmak üstünde olduğu kabul edilir. İlâhî mârifet mahallidir.

4. Hafî: Makamının sağ memenin iki parmak üstünde olduğu kabul edilir. İlâhî tecellî ve nurlar içinde kaybolma mahallidir. Buna istiğrak denir.

5. Ahfâ: Makamının göğüs kafesinin üst ucundan, yani gırtlak çukurundan iki parmak kadar aşağıda olduğu kabul edilir. İlâhî sır mahallidir. Gizli ilimler ve tecellîlerle ilişkilendirilir. Burada elde edilen duruma izmihlâl denir.

6. Nefs-i Nâtıka: Küllî latifenin yerinin iki kaşın ortası olduğu şeklinde bir tasavvufî anlayış vardır.

7. Nefs-i Küllî: Tüm bedenle ilişkilendirilir ve Sultânî Zikir Makamı olarak ifade edilir.

8. Akl-ı Küll: Beyinle temsil edildiği, Cebrâil, ilham ve vahiy kavramlarıyla ilişkilendirildiği şeklinde yorumlar vardır.

Bu letâiflerin nurlarına gelince:

Latîfe-i kalbin ziyası sarı, nuru yeşil olarak tasavvur edilir.

Latîfe-i ruhun nuru, renksiz oksijen ve karbondioksitle; siyah veya duman rengiyle sembolik olarak ilişkilendirilir.

Latîfe-i sırrın nuru mavi, deniz ve okyanus rengiyle ilişkilendirilir.

Latîfe-i hafînin nuru kırmızı, kan ve ateşle ilişkilendirilir.

Latîfe-i ahfânın ziyası turuncu, nuru ise kar beyazı veya süt beyazı olarak tasavvur edilir. Bu renkler, benim tasavvufî yorumum içerisinde sembolik anlamlar taşımaktadır.

Allah Teâlâ insanın cesedini yaratmış ve diğer latifeleri bedendeki yerleriyle irtibatlandırmıştır.

Seyr u Sülûk ve Letâif

Seyr u sülûk sırasında âlem-i emirden olan beş latifenin; imkân dairesi, velâyet-i suğrâ ve velâyet-i kübrânın ilk kısmı olan akrebiyyet dairesiyle ilişkilendirildiği tasavvufî açıklamalar vardır.

Nefs, velâyet-i kübrânın ikinci, üçüncü ve dördüncü kısımları olan muhabbet daireleriyle; ateş, hava ve su unsurları velâyet-i ulyâ ile; toprak unsuru ise kemâlât-ı nübüvvetle ilişkilendirilir.

On latifenin tasfiye ve tezkiyelerinden sonra bir araya toplanarak "hey'et-i vahdâniyye" ismini aldığı ve kemâlât-ı risâlet mertebesinden itibaren seyr u sülûkun sonuna kadar feyzin geldiği yerin hey'et-i vahdâniyye olduğu anlatılır.

Nefs

Nefsin yedi mertebesi vardır: Emmâre, Levvâme, Mülhime, Mutmainne, Râzıyye, Marziyye ve Sâfiyye/Kâmile.

Nakşibendî tarikatında nefsin mertebeleri icmâlî olarak nefs-i emmâre ve nefs-i mutmainne biçiminde de ele alınır. Nefsin itminana ermesi velâyet-i kübrâda, rıza makamının elde edilmesiyle ilişkilendirilir.

Nefs-i emmâre sahibinde akıl, akl-ı meaş olarak; nefs-i mutmainnede ise akl-ı meâd olarak açıklanır.

Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:

"Dikkat ediniz ki, insanın cesedinde bir et parçası vardır ki, o et parçası sâlih oldukça bütün vücuttaki âzalar sağlam olur. Eğer o fasid olursa bütün cesedi bozulur. O et parçası kalptir."

(Hadis-i Şerif, Buhârî)

Kalp, bütün latifelerin merkezi olup ruhun sarayı olarak anlatılır. Ruh kalpte egemen olduğunda bedenin davranışlarının da ruhun emirleri doğrultusunda şekilleneceği ifade edilir. Ruh vasıtasıyla alınan ilâhî feyiz ve terbiye, bedenin bütün işlerine yansır.

Kalpte yakîn nuru parlamaya başlayınca dünya hayatı fânî ve değersiz görünür. Çünkü kalp, mârifetullah nurunun parlayacağı mahal olarak kabul edilir. Bütün ilâhî sırların orada tecellî ettiği düşünülür.

Kalpte o hakikî ve lâhûtî güneşin doğmasıyla, bu yüksek tecellînin nurlu eserleri insanın bütün azalarında zâhir olur. O zaman kulluk vazifelerini derin ve derûnî bir zevk ve neşe içerisinde seve seve îfa eder.

ZİKİR VE LETÂİFLER — ÇAKRALAR

Zikrin nurunun ilk olarak kalbe, daha sonra diğer letâife sirayet ettiği tasavvufî olarak ifade edilir.

Zikre devam edildiğinde kalpten Allah'ın sevmediği ve razı olmadığı düşüncelerin silinip gittiği, zikir kalbe iyice yerleşince insanın her hâlinde zikretme hâline geçtiği ve böylece gafletin azaldığı anlatılır.

Zikir sayesinde insanın sıfatlarının değişeceği, Cenâb-ı Hakk'ın razı olduğu ahlâk ve sıfatların insanda oluşacağı ifade edilir.

SU UNSURU

Vücudumuzun su içeriği yaş, cinsiyet, boy uzunluğu, vücut ağırlığı ve fiziksel aktiviteye göre değişir.

Çocukların vücudundaki su oranı yüksektir. Yaş ilerledikçe suyun yerini yağ dokusu almaya başlar. Yetişkinlerde vücut su oranı yaklaşık yüzde 60 civarında olabilir. Bu oran kişiden kişiye değişir.

Tasavvufî yorum içerisinde vücuttaki su unsuru, nefsin kötü sıfatlarından biri olarak görülen nifak özelliğiyle ilişkilendirilir. Suyun bulunduğu kabın şeklini alması ve bulunduğu şartlara göre değişmesi, sembolik olarak insandaki iki yüzlülükle benzetilir.

Ancak bu sıfatın mürşid-i kâmilin terbiyesi, himmeti ve tasarrufu ile alçak gönüllülüğe dönüşebileceği; kalpten nifak ve yalancılığın giderilip yerine samimiyet ve mertliğin gelebileceği ifade edilir.

İnsan kemâle erdiğinde su gibi saf, temiz, renksiz, kokusuz, tatsız ve temizleyici bir hâle ulaşmanın sembolik olarak anlatıldığı düşünülebilir.

ATEŞ UNSURU

Ateş unsurunun kötü hâli hiddet ve celâli; kemâl hâli ise olgunluk ve pişmişliği temsil eder.

Ateş unsurundan kaynaklanan zulüm ve hiddet sıfatının, İslâm'ın emir ve hükümleri karşısında gayrete, ince davranmaya ve rahmânî taraftarlığa dönüşmesi gerektiği ifade edilir.

HAVA UNSURU

Hava unsurunun anlamı, onsuz olunamayacağını bilmektir. Ruhsuz canlılık olmaz. İnsan hayatında oksijen ve diğer gazların önemli bir yeri vardır.

Hava unsurundan ileri gelen kibir ve üstünlük taslama sıfatının, kemâl hâlinde izzet, vakar ve heybet gibi olumlu özelliklere dönüşebileceği ifade edilir.

TOPRAK VE ELEMENTLER

Toprak unsuru, nefs-i nâtıkayı ve insan bedeninin meydana gelmesinde rol alan maddî unsurları temsil eden bir sembol olarak ele alınır.

Toprak unsurundan kaynaklanan tembellik ve uyuşukluk gibi durumların, kemâl hâlinde sabır ve itidal sıfatına dönüşeceği ifade edilir.

Toprağın da farklı çeşitleri vardır: Killi toprak, humuslu kara toprak, kahverengi humuslu toprak, kireçli beyaz toprak, kumlu toprak, demirli toprak ve çeşitli kayaçlar gibi.

Ben bunu insanın kemâl yolculuğuna da bir benzetme olarak görüyorum. İnsan da bulunduğu hâle göre sert veya yumuşak, verimli veya verimsiz olabilir. Kemâle ulaştığında ise farklı özellikleriyle değer kazanır; bakır ve altın gibi madenler de bu bakımdan sembolik olarak düşünülebilir.

İnsan küçük bir âlemdir ve büyük âlemin nümunelerini taşır. Buna göre ruhun, sırrın, hafînin ve ahfânın asılları büyük âlemde nedir? Yani hafî, ahfâ ve sır latifeleri büyük âlemde neyi temsil eder?

Âlem ikiye ayrılır:

1. Âlem-i halk,
2. Âlem-i emir.

Âlem-i halk; bütün yaratılan şeyler, mâsivâ dediğimiz kâinat ve mahlûkattır.

Âlem-i emir ise zât, sıfat, isim ve şuunât-ı ilâhiyye ile ilişkilendirilen âlemdir.

İnsan, kâinatın ve kâinatta tecellî eden âlem-i emrin özü ve özeti olarak görülür. Yani insan-ı kâmil, hem âlem-i emrin hem de âlem-i halkın özü ve nümunesi olarak düşünülür.

Âlem-i emrin ve âlem-i halkın asıllarının, külliyatının, gölgelerinin ve nümunelerinin; âlem-i asgar olan insanda da bulunduğu tasavvufî bir anlayıştır.

İşte tasavvufta ve literatürde beş cevher diye isimlendirilen kalp, ruh, sır, hafâ ve ahfânın asıllarının kâinat ve emir âleminde olduğu; gölgeleri ve nümunelerinin ise insanda ve insanın mahiyetinde bulunduğu ifade edilir.

Burada "asıllar" deyince emir âlemindeki vücutlar; "gölgeler ve nümuneler" deyince mahlûkattaki tecellîler ve vücutlar anlaşılmalıdır.

1. Kalp: Güneşi Temsil Eder

Âlem-i halk açısından Hz. Muhammed'e ve kâinatta onunla alakalı makamlara, mekânlara ve boyutlara işaret ettiği şeklinde bir yorum yapılır. Âlem-i emir açısından ise Hz. Muhammed'in mahiyetine ve hakikatine bakar.

2. Ruh: Hava ve Akciğerleri Temsil Eder

Âlem-i ervahın nümunesi olarak kabul edilir. Âlem-i halk itibariyle Hz. İsa aleyhisselâmın varlığına, makamına, mekânına ve kâinatla münasebetine bakar. Âlem-i emir itibariyle de Hz. İsa aleyhisselâmın mahiyetine ve hakikatine bakar.

3. Sır: Su ve Böbrekleri Temsil Eder

Âlem-i ervahın nümunesi olarak ele alınır. Âlem-i halk itibariyle Hz. Nuh aleyhisselâmın varlığına, makamına, mekânına ve kâinatla münasebetine bakar. Âlem-i emir itibariyle de Hz. Nuh aleyhisselâmın mahiyetine ve hakikatine bakar.

4. Hafî: Kan ve Ateşi; Bedende Karaciğeri Temsil Eder

Âlem-i ervahın nümunesi olarak ele alınır. Âlem-i halk itibariyle Hz. İbrahim aleyhisselâmın varlığına, makamına, mekânına ve kâinatla münasebetine bakar. Âlem-i emir itibariyle de Hz. İbrahim aleyhisselâmın mahiyetine ve hakikatine bakar.

5. Ahfâ: Hormonları ve Duyguları Temsil Eder

Bu latife; hormonlar, duygular, parçacıklar ve modern dönemde ortaya çıkan bazı ilmî keşiflerle sembolik olarak ilişkilendirilmektedir. Dalak ve hormon sistemi de bu anlatım içerisinde sembolik anlamlar taşır.

Ahfâ, gizlenen, saklanan ve korunan anlamlarına gelir. Benim bu konudaki tefekkürümde, kuantum ve parçacık fiziğiyle ilgili bilgilerin zaman içerisinde inkişaf etmesi de "vakti gelen bilginin ortaya çıkması" şeklinde sembolik olarak düşünülebilir.

Bu anlatımlar tasavvufî bir yorum ve tefekkürdür; modern fizik ile tasavvufî letâif kavramlarının birebir aynı şeyler olduğunu söylemek değildir.

Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:

"Nasıl yaşarsanız öyle ölürsünüz; nasıl ölürseniz öyle haşrolunursunuz."

(Hadis-i Şerif)

Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Yine Buyurdular:

"Müminin ruhu, cennet ağacına konup beslenecek olan bir kuştur. Allah o kulunu diriltinceye kadar ruhu orada bekler."

(Hadis-i Şerif, Mâlik)

Enes radıyallahu anh'tan:

Allah Resûlü sallallahu aleyhi ve sellemden, kıyamet gününde bana şefaat etmesini rica ettim.

"Yaparım inşallah!" buyurdu.

"Peki seni nerede arayayım?"

"Beni ilk arayacağın yer Sırat'tır."

"Seni orada bulamazsam?"

"Beni Mîzan'ın yanında ara!"

"Seni Mîzan'ın yanında da bulamazsam?"

"Beni Havuz'un yanında ara! Bu üç yerden şaşmam." buyurdu.

(Hadis-i Şerif, Tirmizî)

"Cennet, birinize ayakkabısının bağından daha yakındır. Cehennem de öyle."

İbn Mes'ûd radıyallahu anh. Buhârî.

Allah Resûlü sallallahu aleyhi ve sellem buyurdu:

"Cennette, her bir derecenin arası gökle yer arası kadar olan tam yüz derece vardır. Firdevs bunların en üst derecesidir ki dört nehir oradan fışkırıp akar. Arş ise onun üstündedir. Allah'tan istekte bulunduğunuz zaman Firdevs cennetini dileyin!"

Ubâde radıyallahu anh. Tirmizî.

Muhyiddin-i Arabî'nin Vahdet-i Vücûd Anlayışına Göre

"Hakikat budur ki Hâlik, mahlûktur ve yine hakikat budur ki mahlûk, Hâlik'tir. Bunların hepsi tek bir varlıktandır. Hayır, belki O tek varlıktır. Ve yine O, çokluk hâlinde olan tek bir varlıktır."

Buradaki ifadeyi benim anlayışım içerisinde şöyle düşünebiliriz: Binlerce parçadan oluşan bir bedenin tek bir beden olması, onun binlerce parçadan meydana gelmesine engel değildir. Parçalar çokluk, beden ise vahdet olarak düşünülebilir.

"IV. Fass: İdris Kelimesindeki Kudsî Hikmet'in Özü"

"Cennetlikler, Âdem'in suretinde olacaklardır."

(Buhârî)

Bu hadis-i şerifi, vahdet-i vücûd anlayışı içerisinde farklı şekillerde yorumlamak mümkündür. Benim bu vaazdaki yorumumda, insanın bütünlüğü ve kemâli üzerinde durulmaktadır.

Başlangıçta yazdığımız âyet ile "Derecesi Arşa kadar ulaşmış olan Kul" ifadesi de bu anlayış içerisinde ele alınmaktadır.

رَفِيعُ الدَّرَجَاتِ ذُو الْعَرْشِ يُلْقِي الرُّوحَ

"Rafîud deracâti zûl arşi, yulkır rûha..."

Benim tefekkürümde bu ifade, zamanımızdaki Hz. Mehdi anlayışıyla da ilişkilendirilmektedir. Bunun yanında iyi ve kötü, siyah ve beyaz, gece ve gündüz, yaz ve kış gibi zıtlıklar da bir bütünün farklı yönleri olarak düşünülebilir.

فَوَرَبِّكَ لَنَحْشُرَنَّهُمْ وَالشَّيَاطِينَ ثُمَّ لَنُحْضِرَنَّهُمْ حَوْلَ جَهَنَّمَ جِثِيًّا

Fe ve rabbike le nahşurennehum veş şeyâtîne sümme le nuhdırannehum havle cehenneme cisiyyâ.

"Rabbine andolsun ki biz onları ve şeytanları mutlaka haşredeceğiz; sonra onları diz çökmüş hâlde cehennemin çevresinde hazır bulunduracağız."

Meryem Suresi, 68. ayet.

Hilye-i Şerif Nedir? — Hz. Muhammed Sallallâhü Aleyhi ve Sellem'in Hilyesi

Hilye-i Şerif, genel olarak Hz. Peygamber'in şemailini ve güzel vasıflarını anlatan metin ve levhalarla ilişkilendirilir.

Benim bu vaazdaki yorumum ise Hilye'yi yalnızca fizikî özellikleri anlatan bir metin olarak değil, Hz. Muhammed'in manevî konumunu ve çevresindeki isimlerle ilişkisini sembolik olarak gösteren bir harita şeklinde ele almaktır.

Allah Teâlâ'nın onun yakın ve uzak çevresindeki kişileri farklı konumlarla irtibatlandırdığına dair bu yorum, tasavvufî bir tefekkür olarak değerlendirilmelidir.

Hz. Muhammed hicret ederken Hz. Ebû Bekir'in onu korumak için bazen önüne, bazen arkasına geçmesi de bu anlatım içerisinde sembolik olarak düşünülebilir.

"Sen güneşsin, sen kamersin" ifadesi de bu bakış içerisinde güneş, ay ve yıldızların birbirleriyle olan konumlarını sembolik olarak anlatmaktadır.

Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:

"Receb Allah'ın ayı, Şaban benim ayım, Ramazan da ümmetimin ayıdır."

(Hadis-i Şerif, Süyûtî, el-Câmiu's-Sağîr, nr. 4411; Müttakî-i Hindî, Kenzü'l-Ummâl, nr. 35164.)

Dün, 29.04.2017 tarihinde Şaban ayının biri idi. Bu anlayış içerisinde Şaban ayını, Hz. Muhammed'in güneş ve kamer sembolleriyle ilgili tefekkürümüze bağlayabiliriz.

İşte Hilye'yi, benim yorumumla, Hz. Muhammed'in manevî ve sembolik haritası olarak düşünebiliriz.

Herkesin bir Hilyesi vardır ve herkesinki kendisine göre farklıdır. Biz buna Raşidi Tarikatında "Silsile-i Ülâ"yı ve "Silsile-i Melâe"yi tespit etmek diyoruz.

Silsile-i Ülâ Nedir? Silsile-i Ülâ'yı Tespit Etmek İçin Ne Yapılır?

"Silsile-i Ülâ"yı tespit etmek için ailecek bir yerde toplanılır.

Bir kalem ve kâğıt alınıp yazmaya başlanır.

Evimizin sağ tarafına doğru gidildiğinde en yakındaki Hasan veya Hüseyin isimli akrabalar araştırılır. Hasan ise, bizim üst kolumuzun Peygamber Efendimizin şerifler koluyla ilişkili olduğu; Hüseyin ise seyyidlerden olduğumuz şeklinde bir değerlendirme yapılır.

Daha sonra sağ veya sol tarafta bulunan Hüseyin isimli kişiler araştırılır. Bunların sağda mı, solda mı bulunduğu ve akrabalık dereceleri not edilir. Anne tarafından ise anne tarafına, baba tarafından ise baba tarafına ait olduğu değerlendirilir.

Sonra evimizin arka tarafına doğru gidilerek peygamber isimli kişiler araştırılır ve hangi kola ait olduğuna dair notlar alınır.

Bu çalışma içerisinde Hasan, Hüseyin, Fatma, Ali, Osman, Ömer, Bekir, Ayşe ve Hatice gibi isimler araştırılabilir. Ancak burada amaç, aile ve akrabalık ilişkileri üzerinden sembolik bir silsile oluşturmaktır.

Not edilen isimler, yakınlık ve akrabalık derecelerine göre düzenlenir. Bu şekilde oluşturulan listeye, bizim Raşidi Tarikatındaki anlayışımıza göre "Silsile-i Ülâ" denir.

Vakti müsait olan bir zamanda, senede bir defa bu silsileye 3 İhlâs 1 Fâtiha veya 3 Fâtiha 7 İhlâs hediye edilir.

Silsile-i Melâe Nedir? Silsile-i Melâe'yi Tespit Etmek İçin Ne Yapılır?

Silsile-i Melâe, bizim hangi melekle sembolik olarak ilişkilendirildiğimizi ve cibilliyetimizin nasıl yorumlandığını gösteren bir çalışma olarak ele alınır.

Evimizin sağında, solunda, arkasında ve önünde Cebrâil, Mikâil, İsrâfil ve Azrâil isimleri araştırılır. Bu anlatım içerisinde bunların hormon sistemi ve çeşitli sembolik unsurlarla ilişkilendirildiği görülmektedir.

Evimizin önüne doğru döndüğümüzde sağımızda Mikâil, solumuzda İsrâfil, önümüzde Cebrâil ve arkamızda Azrâil bulunduğu şeklindeki anlatım da bu sembolik sistemin bir parçasıdır.

Hz. Hasan, Hz. Osman, Hz. Hacer, Hz. Süleyman, Hz. Yunus, Hz. Hüseyin, Hz. İbrahim ve Hz. İsmail gibi isimler de farklı yönlerde sembolik olarak ele alınmaktadır.

Kâinatın sürekli hareket hâlinde olması sebebiyle bu konumların değişebileceği; doğum haritasının ise doğulan yerle ilişkilendirildiği şeklinde bir yorum yapılmaktadır.

Burada anlatılanları benim tasavvufî ve sembolik yorumlarım olarak değerlendirmek gerekir. Bunları insanların ırkını, değerini veya gerçek soyunu belirleyen ilmî ölçüler olarak kabul etmemek gerekir.

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ ﷲِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

وَاسْتَفْزِزْ مَنِ اسْتَطَعْتَ مِنْهُمْ بِصَوْتِكَ وَأَجْلِبْ عَلَيْهِم بِخَيْلِكَ وَرَجِلِكَ وَشَارِكْهُمْ فِي الأَمْوَالِ وَالأَوْلادِ وَعِدْهُمْ وَمَا يَعِدُهُمُ الشَّيْطَانُ إِلاَّ غُرُورًا

Vestefziz menisteta'te minhum bi savtike ve eclib aleyhim bi haylike ve racilike ve şârikhum fîl emvâli vel evlâdi vaıdhum. Ve mâ yaiduhumuş şeytânu illâ gurûrâ.

Meali:

Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.

"(Haydi) onlardan gücünün yettiğinin ayağını çağrınla kaydır. Atlıların ve yayalarınla onların üzerine yürü. Onların mallarına ve evlatlarına ortak ol. Onlara vaatlerde bulun." Hâlbuki şeytan onlara aldatmadan başka bir şey vaat etmez.

Sadakallahul Azîm. İsrâ Suresi, 64. ayet.

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ ﷲِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

فَاتَّخَذَتْ مِن دُونِهِمْ حِجَابًا فَأَرْسَلْنَا إِلَيْهَا رُوحَنَا فَتَمَثَّلَ لَهَا بَشَرًا سَوِيًّا قَالَتْ إِنِّي أَعُوذُ بِالرَّحْمَن مِنكَ إِن كُنتَ تَقِيًّا قَالَ إِنَّمَا أَنَا رَسُولُ رَبِّكِ لِأَهَبَ لَكِ غُلَامًا زَكِيًّا قَالَتْ أَنَّى يَكُونُ لِي غُلَامٌ وَلَمْ يَمْسَسْنِي بَشَرٌ وَلَمْ أَكُ بَغِيًّا قَالَ كَذَلِكِ قَالَ رَبُّكِ هُوَ عَلَيَّ هَيِّنٌ وَلِنَجْعَلَهُ آيَةً لِّلنَّاسِ وَرَحْمَةً مِّنَّا وَكَانَ أَمْرًا مَّقْضِيًّا

Fettehazet min dûnihim hicâben fe erselnâ ileyhâ rûhanâ fe temessele lehâ beşeren seviyyâ. Kâlet innî eûzu bir-Rahmâni minke in kunte takıyyâ. Kâle innemâ ene resûlu rabbiki li ehebe leki gulâmen zekiyyâ. Kâlet ennâ yekûnu lî gulâmun ve lem yemsesnî beşerun ve lem eku bağiyyâ. Kâle kezâlik. Kâle rabbuki huve aleyye heyyinun ve li nec'alehu âyeten linnâsi ve rahmeten minnâ ve kâne emren makdıyyâ.

Meali:

Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.

Meryem onlarla kendi arasına bir perde çekmişti. Derken biz ona ruhumuzu gönderdik de o, kendisine tastamam bir insan şeklinde göründü.

Meryem, "Senden, Rahmân'a sığınırım. Eğer Allah'tan çekinen biri isen bana kötülük etme." dedi.

Ruh dedi ki: "Ben ancak Rabbinin elçisiyim. Sana tertemiz bir çocuk bağışlamak için gönderildim."

Meryem dedi ki: "Bana bir beşer dokunmamış olduğu hâlde benim nasıl bir oğlum olabilir? Ben de iffetsiz biri değilim."

Ruh dedi ki: "İşte böyle. Rabbin, 'O benim için kolaydır. Onu insanlara bir âyet ve bizden bir rahmet kılacağız.' buyurdu. Bu, hükme bağlanmış bir iştir."

Sadakallahul Azîm. Meryem Suresi, 17-21. ayetler.

Bu âyetlerden hareketle melekler, ruh ve insan arasındaki ilişki konusunda çeşitli yorumlar yapılmıştır. Ancak meleklerin soy oluşturması, belirli insan topluluklarının belirli meleklerden türemesi veya insanların göz rengi gibi fiziksel özelliklerinin meleklerle ilişkilendirilmesi konusunda kesin bir hüküm vermek doğru olmaz.

Benim burada anlatmak istediğim, bu konuların tasavvufî semboller üzerinden yorumlanabileceğidir. İnsanların ırklarını veya değerlerini fizikî özelliklerine göre birbirinden üstün veya aşağı görmek doğru değildir.

Ben ve Benlik Üzerine

Bir insanın kusurunu araştırırsak, en üstün görünen kişinin bile mutlaka bir eksiği olduğunu görürüz. Bu nedenle insanın "Ben niye senin gibi veya başka biri gibi olmak zorundayım?" sorusunu düşünmesi gerekir.

Ben ve benlik, insanın sevdiği, hoşlandığı ve kendisine yakın gördüğü şeylerin bir araya gelmesiyle oluşan alışkanlıkları da ifade eder.

Mesela karpuzu seviyorsam evimde her yaz karpuz yenir. Domatesi seviyorsam domates bulunur. Altını seviyorsam altına ilgi gösteririm. Parayı seviyorsam paraya yönelirim.

İnsanın zaafları da vardır. Bazı şeylere karşı diğerlerinden daha fazla meyil gösterebilir.

İşte bizler zaaflarımızla, eksiklerimizle ve dikenlerimizle var olan kullarız.

Öyleyse hatasız kul arama.

Gülü seviyorsan dikenini de sev. Dikenine razı gelmeyen, gülün gerçek hâlini de bütünüyle kabul etmiş olmaz.

İncitme. Gülü koparıp dikenini ağlatma; dikeni yolup gülü de ağlatma. İncitme, zarar verme.

Şefaat Meselesi

Enes radıyallahu anh'tan:

Allah Resûlü sallallahu aleyhi ve sellemden kıyamet gününde bana şefaat etmesini rica ettim.

"Yaparım inşallah!" buyurdu.

"Peki seni nerede arayayım?"

"Beni ilk arayacağın yer Sırat'tır."

"Seni orada bulamazsam?"

"Beni Mîzan'ın yanında ara!"

"Seni Mîzan'ın yanında da bulamazsam?"

"Beni Havuz'un yanında ara! Bu üç yerden şaşmam." buyurdu.

(Hadis-i Şerif, Tirmizî)

Temsilî Misal ile:

Seyr u sülûkünü tamam edip özüne erdiğini düşünelim.

Bir peynir parçası gibi sofraya konulduğunu düşün. Yolda nice dikenler ve engeller vardır. Sofraya konulan peyniri birisi alır ve kesmek için bıçağı eline alır.

Peynirin sesi duyulmaz. Ne kadar bağırsa da bıçak onu keser.

Burada şefaat kavramını, sana yol gösteren ve seni doğru istikamete ulaştıran bir rehberlik olarak düşünebiliriz.

Bu anlatımda Muhammedî yol, yani Peygamber Efendimizin getirdiği şeriat; helal ve harama, yasak ve serbest olanlara dikkat etmek bakımından bir yol haritası olarak ele alınmaktadır.

İnsanın yaratılışından kemâle doğru olan yolculuğu da burada "seyri sülûk" olarak sembolik biçimde anlatılmaktadır.

İnsan olmak için gerekli bilgileri öğrenmek, görmek, işitmek, anlamak ve bunları hayata geçirmek; insanın kemâle doğru ilerlemesinin aşamaları olarak düşünülebilir.

Bu yolculukta "Nefs-i İspat", insanın nefsini tanıması ve kemâle doğru ilerlemesi anlamında kullanılmaktadır.

Arşa kadar çıkmak ise burada en yüksek kemâl derecesine ulaşmak, yani mânevî bir mi'rac gerçekleştirmek şeklinde yorumlanmaktadır.

Arşın en tepe noktası olması da insanın başı ve aklıyla ilgili sembolik bir anlatım içerisinde ele alınabilir.

Kemâl derecelerinin Râzıyye ve Marziyye gibi makamlarla ifade edilmesi ise insanın farklı yönlerinin ve kabiliyetlerinin olgunlaşması şeklinde düşünülebilir.

İmam Ahmed'in Rivayet Ettiği Hadis:

Abdullah b. Amr b. Âs radıyallahu anhın şöyle dediği bildirilmiştir:

"Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem bir gün sanki bize veda edecekmiş gibi konuşma yaptı. Üç defa şöyle dedi: 'Ben Ümmî Peygamber Muhammed'im.' Sonra şöyle dedi: 'Benden sonra peygamber yoktur. Bana sözün en güzeli, en özü ve en hikmetlisi verildi. Bana cehennem bekçilerinin ve Arş'ı taşıyanların sayısı bildirildi.'"

Yahudiler, "Peygamberiniz cehennem ehlinin sayısını biliyor mu?" dediler.

"Onlar ne cevap verdiler?"

"Bilmiyoruz; ancak Peygamberimize sormamız gerekir." dediler.

Peygamberimize soruyu sordular ve Rasûlullah bir seferinde on, ikinci seferde ise dokuz parmağını kaldırarak bunun böyle olduğunu bildirdi.

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ ﷲِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

سَنَدْعُ الزَّبَانِيَةَ

Se ned'uz zebâniyeh.

"Biz de yakında zebanileri çağıracağız."

Alak Suresi, 18. ayet.

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ ﷲِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

خُذُوهُ فَاعْتِلُوهُ إِلَى سَوَاء الْجَحِيمِ ثُمَّ صُبُّوا فَوْقَ رَأْسِهِ مِنْ عَذَابِ الْحَمِيمِ

Huzûhu fa'tilûhu ilâ sevâil cahîm. Sümme subbû fevka ra'sihî min azâbil hamîm.

Meali:

Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.

"Onu tutun da cehennemin orta yerine sürükleyin. Sonra başının üstüne azap olarak kaynar su dökün."

Duhân Suresi, 47-48. ayetler.

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

صُمٌّ بُكْمٌ عُمْيٌ فَهُمْ لاَ يَرْجِعُونَ

Summun bukmun umyun fe hum lâ yerciûn.

"Onlar sağırdırlar, dilsizdirler, kördürler. Artık onlar geri dönmezler."

Bakara Suresi, 18. ayet.

Peyniri kesmek için gelen bıçak gibi, bıçağın peyniri keserken çıkardığı sesi duymaz. Efendisi onu göreve çağırınca görevinden dönmez ve işini yapar.

Bunun gibi buğday değirmene döküldüğünde, değirmenci ve değirmen taşı buğdayın sesini duymaz. Buğdayın ezilmesine engel olacak bir şey yoktur. Değirmen taşı da görevinden dönmez; onu un hâline getirir.

Sonuç ve Dua

Rabbim, Mehdi askerine zikrimiz ile bütün çakralarını açıp arşa, yani insan bedenindeki en yüksek kemâl noktasına kadar ulaşacak gayret versin.

Oradan da nefsini bilip bir anneden doğabilecek saflık ve uhrevî boyuta kadar ermeyi nasip etsin.

İnsan-ı kâmil, yani tam ve sağlıklı bir insan olarak dünyaya gelme ve nefsini kemâle erdirme yolculuğunda bizlere idrak, sabır, gayret ve istikamet nasip etsin.

---oOo---

وَآخِرُ دَعْوَاهُمْ أَنِ الْحَمْدُ لِلّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ

Ve âhıru da'vâhum enil hamdulillâhi rabbil âlemîn.

Âmin.

El-Fâtiha maassalavât.

سُبْحاَنَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ، أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلهَ إِلاَّ أَنْتَ، أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ

Sübhâneke Allahümme ve bihamdik, eşhedü en lâ ilâhe illâ ent, estağfiruke ve etûbu ileyk.

---oOo---

Kar©glan

Başağaçlı Raşit Tunca

Schrems, 30 Nisan 2017 Pazar

Original Kar © glan

]]>
Derecesi Arşa Kadar Ulaşmış Olan Kul

(Kar©glan'ın 30 Nisan 2017 Vaazı)

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ ﷲِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

رَفِيعُ الدَّرَجَاتِ ذُو الْعَرْشِ يُلْقِي الرُّوحَ مِنْ أَمْرِهِ عَلَى مَن يَشَاء مِنْ عِبَادِهِ لِيُنذِرَ يَوْمَ التَّلَاقِ يَوْمَ هُم بَارِزُونَ لَا يَخْفَى عَلَى اللَّهِ مِنْهُمْ شَيْءٌ لِّمَنِ الْمُلْكُ الْيَوْمَ لِلَّهِ الْوَاحِدِ الْقَهَّارِ لْيَوْمَ تُجْزَى كُلُّ نَفْسٍ بِمَا كَسَبَتْ لَا ظُلْمَ الْيَوْمَ إِنَّ اللَّهَ سَرِيعُ الْحِسَابِ

Rafîud deracâti zûl arşi, yulkır rûha min emrihî alâ men yeşâu min ibâdihî li yunzira yevmet telâk. Yevme hum bârizûne lâ yahfâ alallâhi minhum şey'un. Limenil mulkul yevme? Lillâhil vâhidil kahhâr. El yevme tüczâ kullu nefsin bimâ kesebet. Lâ zulmel yevme. İnnallâhe serîul hisâb.

Meali:

Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.

Dereceleri yükselten, Arş'ın sahibi olan Allah, kullarından dilediğine emrinden olan ruhu, buluşma ve hesap gününü hatırlatmak üzere indirir. O gün herkes ortaya çıkar. Hiçbir şey Allah'tan gizli kalmaz. Bugün mülk ve hükümranlık kimindir? Tek ve kahredici olan Allah'ındır. Bugün her nefse kazandığının karşılığı verilir. Bugün zulüm yoktur. Şüphesiz Allah'ın hesabı çok süratlidir.

Sadakallahul Azîm. Mü'min Suresi, 15-17. ayetler.

---oOo---

Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:

"Cennetlikler, Âdem'in suretinde olacaklardır."

(Hadis-i Şerif, Buhârî)

Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem yine buyurdular:

"Cehennemin etrafı şehvetlerle donatıldı, cennetinki ise zorluklarla kuşatıldı."

(Hadis-i Şerif, Buhârî)

Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem yine buyurdular:

"Kıyamet gününde kulun ayakları, Rabbinin huzurundan şu hususlar soruluncaya kadar bir yere kıpırdamaz: Ömrünü nasıl geçirdiğinden, gençliğini nerede geçirdiğinden, malını nereden kazanıp nereye harcadığından ve bildiklerini uygulayıp uygulamadığından."

(Hadis-i Şerif, Tirmizî)

"Allâhumme salli alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ salleyte alâ İbrâhîme ve alâ âli İbrâhîme inneke hamîdun mecîd.

Allâhumme bârik alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ bârakte alâ İbrâhîme ve alâ âli İbrâhîme inneke hamîdun mecîd."

Yolculuğumuza Başlıyoruz:

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ ﷲِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

يَعْلَمُ خَائِنَةَ الْأَعْيُنِ وَمَا تُخْفِي الصُّدُورُ

Ya'lemu hâinetel a'yuni ve mâ tuhfîs sudûr.

Meali:

Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.

"Allah, gözlerin hain bakışını ve sinelerin gizlediği şeyleri bilir."

Sadakallahul Azîm. Mü'min Suresi, 19. ayet.

Tasavvufta Letâifler: Çakralar ve Enerji Merkezleri

Letâif: Arapça "latîfe" kelimesinin çoğuludur. Latifeler anlamına gelir.

Latîf: İnce, görülemeyecek kadar ince ve saf olan demektir. Mesela oksijenin taneciklerini gözümüzle göremeyiz. Hücreleri de mikroskop olmadan göremeyiz. Bu bakımdan bunları bir benzetme olarak "latîf" varlıklar şeklinde düşünebiliriz.

Gizli, sırlı ve iç bünyede saklı cevherler olarak anlatılan letâif, baş gözüyle görülmez; ancak onlara atfedilen vazifelerden söz edilerek varlıkları açıklanır. Tasavvuf geleneğinde insanın manevî yapısıyla ilgili önemli kavramlardan biri olarak ele alınırlar.

Latîfe kavramı, tasavvufî literatürde insanın manevî ve psikospiritüel yönleriyle ilişkilendirilmiştir. Geleneksel bazı yorumlarda bunlar, Çin tıbbındaki meridyenler veya çakralarla benzetilerek açıklanmıştır.

İnsanın on latifeden, yani "Letâif-i Aşere"den meydana geldiği şeklinde bir tasavvufî yaklaşım vardır:

* Kalp,
* Ruh,
* Sır,
* Hafî,
* Ahfâ,
* Nefs,
* Ateş,
* Hava,
* Su,
* Toprak.

Bunlardan ilk beşi Letâif-i Hamse olarak âlem-i emirle; diğerleri ise âlem-i halkla ilişkilendirilir.

1. Kalp: Makamının sol memenin dört parmak altında olduğu kabul edilir. İlâhî huzur ve tecellî mahallidir.

2. Ruh: Makamının sağ memenin dört parmak altında olduğu kabul edilir. İlâhî aşk ve muhabbet mahallidir.

3. Sır: Makamının sol memenin iki parmak üstünde olduğu kabul edilir. İlâhî mârifet mahallidir.

4. Hafî: Makamının sağ memenin iki parmak üstünde olduğu kabul edilir. İlâhî tecellî ve nurlar içinde kaybolma mahallidir. Buna istiğrak denir.

5. Ahfâ: Makamının göğüs kafesinin üst ucundan, yani gırtlak çukurundan iki parmak kadar aşağıda olduğu kabul edilir. İlâhî sır mahallidir. Gizli ilimler ve tecellîlerle ilişkilendirilir. Burada elde edilen duruma izmihlâl denir.

6. Nefs-i Nâtıka: Küllî latifenin yerinin iki kaşın ortası olduğu şeklinde bir tasavvufî anlayış vardır.

7. Nefs-i Küllî: Tüm bedenle ilişkilendirilir ve Sultânî Zikir Makamı olarak ifade edilir.

8. Akl-ı Küll: Beyinle temsil edildiği, Cebrâil, ilham ve vahiy kavramlarıyla ilişkilendirildiği şeklinde yorumlar vardır.

Bu letâiflerin nurlarına gelince:

Latîfe-i kalbin ziyası sarı, nuru yeşil olarak tasavvur edilir.

Latîfe-i ruhun nuru, renksiz oksijen ve karbondioksitle; siyah veya duman rengiyle sembolik olarak ilişkilendirilir.

Latîfe-i sırrın nuru mavi, deniz ve okyanus rengiyle ilişkilendirilir.

Latîfe-i hafînin nuru kırmızı, kan ve ateşle ilişkilendirilir.

Latîfe-i ahfânın ziyası turuncu, nuru ise kar beyazı veya süt beyazı olarak tasavvur edilir. Bu renkler, benim tasavvufî yorumum içerisinde sembolik anlamlar taşımaktadır.

Allah Teâlâ insanın cesedini yaratmış ve diğer latifeleri bedendeki yerleriyle irtibatlandırmıştır.

Seyr u Sülûk ve Letâif

Seyr u sülûk sırasında âlem-i emirden olan beş latifenin; imkân dairesi, velâyet-i suğrâ ve velâyet-i kübrânın ilk kısmı olan akrebiyyet dairesiyle ilişkilendirildiği tasavvufî açıklamalar vardır.

Nefs, velâyet-i kübrânın ikinci, üçüncü ve dördüncü kısımları olan muhabbet daireleriyle; ateş, hava ve su unsurları velâyet-i ulyâ ile; toprak unsuru ise kemâlât-ı nübüvvetle ilişkilendirilir.

On latifenin tasfiye ve tezkiyelerinden sonra bir araya toplanarak "hey'et-i vahdâniyye" ismini aldığı ve kemâlât-ı risâlet mertebesinden itibaren seyr u sülûkun sonuna kadar feyzin geldiği yerin hey'et-i vahdâniyye olduğu anlatılır.

Nefs

Nefsin yedi mertebesi vardır: Emmâre, Levvâme, Mülhime, Mutmainne, Râzıyye, Marziyye ve Sâfiyye/Kâmile.

Nakşibendî tarikatında nefsin mertebeleri icmâlî olarak nefs-i emmâre ve nefs-i mutmainne biçiminde de ele alınır. Nefsin itminana ermesi velâyet-i kübrâda, rıza makamının elde edilmesiyle ilişkilendirilir.

Nefs-i emmâre sahibinde akıl, akl-ı meaş olarak; nefs-i mutmainnede ise akl-ı meâd olarak açıklanır.

Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:

"Dikkat ediniz ki, insanın cesedinde bir et parçası vardır ki, o et parçası sâlih oldukça bütün vücuttaki âzalar sağlam olur. Eğer o fasid olursa bütün cesedi bozulur. O et parçası kalptir."

(Hadis-i Şerif, Buhârî)

Kalp, bütün latifelerin merkezi olup ruhun sarayı olarak anlatılır. Ruh kalpte egemen olduğunda bedenin davranışlarının da ruhun emirleri doğrultusunda şekilleneceği ifade edilir. Ruh vasıtasıyla alınan ilâhî feyiz ve terbiye, bedenin bütün işlerine yansır.

Kalpte yakîn nuru parlamaya başlayınca dünya hayatı fânî ve değersiz görünür. Çünkü kalp, mârifetullah nurunun parlayacağı mahal olarak kabul edilir. Bütün ilâhî sırların orada tecellî ettiği düşünülür.

Kalpte o hakikî ve lâhûtî güneşin doğmasıyla, bu yüksek tecellînin nurlu eserleri insanın bütün azalarında zâhir olur. O zaman kulluk vazifelerini derin ve derûnî bir zevk ve neşe içerisinde seve seve îfa eder.

ZİKİR VE LETÂİFLER — ÇAKRALAR

Zikrin nurunun ilk olarak kalbe, daha sonra diğer letâife sirayet ettiği tasavvufî olarak ifade edilir.

Zikre devam edildiğinde kalpten Allah'ın sevmediği ve razı olmadığı düşüncelerin silinip gittiği, zikir kalbe iyice yerleşince insanın her hâlinde zikretme hâline geçtiği ve böylece gafletin azaldığı anlatılır.

Zikir sayesinde insanın sıfatlarının değişeceği, Cenâb-ı Hakk'ın razı olduğu ahlâk ve sıfatların insanda oluşacağı ifade edilir.

SU UNSURU

Vücudumuzun su içeriği yaş, cinsiyet, boy uzunluğu, vücut ağırlığı ve fiziksel aktiviteye göre değişir.

Çocukların vücudundaki su oranı yüksektir. Yaş ilerledikçe suyun yerini yağ dokusu almaya başlar. Yetişkinlerde vücut su oranı yaklaşık yüzde 60 civarında olabilir. Bu oran kişiden kişiye değişir.

Tasavvufî yorum içerisinde vücuttaki su unsuru, nefsin kötü sıfatlarından biri olarak görülen nifak özelliğiyle ilişkilendirilir. Suyun bulunduğu kabın şeklini alması ve bulunduğu şartlara göre değişmesi, sembolik olarak insandaki iki yüzlülükle benzetilir.

Ancak bu sıfatın mürşid-i kâmilin terbiyesi, himmeti ve tasarrufu ile alçak gönüllülüğe dönüşebileceği; kalpten nifak ve yalancılığın giderilip yerine samimiyet ve mertliğin gelebileceği ifade edilir.

İnsan kemâle erdiğinde su gibi saf, temiz, renksiz, kokusuz, tatsız ve temizleyici bir hâle ulaşmanın sembolik olarak anlatıldığı düşünülebilir.

ATEŞ UNSURU

Ateş unsurunun kötü hâli hiddet ve celâli; kemâl hâli ise olgunluk ve pişmişliği temsil eder.

Ateş unsurundan kaynaklanan zulüm ve hiddet sıfatının, İslâm'ın emir ve hükümleri karşısında gayrete, ince davranmaya ve rahmânî taraftarlığa dönüşmesi gerektiği ifade edilir.

HAVA UNSURU

Hava unsurunun anlamı, onsuz olunamayacağını bilmektir. Ruhsuz canlılık olmaz. İnsan hayatında oksijen ve diğer gazların önemli bir yeri vardır.

Hava unsurundan ileri gelen kibir ve üstünlük taslama sıfatının, kemâl hâlinde izzet, vakar ve heybet gibi olumlu özelliklere dönüşebileceği ifade edilir.

TOPRAK VE ELEMENTLER

Toprak unsuru, nefs-i nâtıkayı ve insan bedeninin meydana gelmesinde rol alan maddî unsurları temsil eden bir sembol olarak ele alınır.

Toprak unsurundan kaynaklanan tembellik ve uyuşukluk gibi durumların, kemâl hâlinde sabır ve itidal sıfatına dönüşeceği ifade edilir.

Toprağın da farklı çeşitleri vardır: Killi toprak, humuslu kara toprak, kahverengi humuslu toprak, kireçli beyaz toprak, kumlu toprak, demirli toprak ve çeşitli kayaçlar gibi.

Ben bunu insanın kemâl yolculuğuna da bir benzetme olarak görüyorum. İnsan da bulunduğu hâle göre sert veya yumuşak, verimli veya verimsiz olabilir. Kemâle ulaştığında ise farklı özellikleriyle değer kazanır; bakır ve altın gibi madenler de bu bakımdan sembolik olarak düşünülebilir.

İnsan küçük bir âlemdir ve büyük âlemin nümunelerini taşır. Buna göre ruhun, sırrın, hafînin ve ahfânın asılları büyük âlemde nedir? Yani hafî, ahfâ ve sır latifeleri büyük âlemde neyi temsil eder?

Âlem ikiye ayrılır:

1. Âlem-i halk,
2. Âlem-i emir.

Âlem-i halk; bütün yaratılan şeyler, mâsivâ dediğimiz kâinat ve mahlûkattır.

Âlem-i emir ise zât, sıfat, isim ve şuunât-ı ilâhiyye ile ilişkilendirilen âlemdir.

İnsan, kâinatın ve kâinatta tecellî eden âlem-i emrin özü ve özeti olarak görülür. Yani insan-ı kâmil, hem âlem-i emrin hem de âlem-i halkın özü ve nümunesi olarak düşünülür.

Âlem-i emrin ve âlem-i halkın asıllarının, külliyatının, gölgelerinin ve nümunelerinin; âlem-i asgar olan insanda da bulunduğu tasavvufî bir anlayıştır.

İşte tasavvufta ve literatürde beş cevher diye isimlendirilen kalp, ruh, sır, hafâ ve ahfânın asıllarının kâinat ve emir âleminde olduğu; gölgeleri ve nümunelerinin ise insanda ve insanın mahiyetinde bulunduğu ifade edilir.

Burada "asıllar" deyince emir âlemindeki vücutlar; "gölgeler ve nümuneler" deyince mahlûkattaki tecellîler ve vücutlar anlaşılmalıdır.

1. Kalp: Güneşi Temsil Eder

Âlem-i halk açısından Hz. Muhammed'e ve kâinatta onunla alakalı makamlara, mekânlara ve boyutlara işaret ettiği şeklinde bir yorum yapılır. Âlem-i emir açısından ise Hz. Muhammed'in mahiyetine ve hakikatine bakar.

2. Ruh: Hava ve Akciğerleri Temsil Eder

Âlem-i ervahın nümunesi olarak kabul edilir. Âlem-i halk itibariyle Hz. İsa aleyhisselâmın varlığına, makamına, mekânına ve kâinatla münasebetine bakar. Âlem-i emir itibariyle de Hz. İsa aleyhisselâmın mahiyetine ve hakikatine bakar.

3. Sır: Su ve Böbrekleri Temsil Eder

Âlem-i ervahın nümunesi olarak ele alınır. Âlem-i halk itibariyle Hz. Nuh aleyhisselâmın varlığına, makamına, mekânına ve kâinatla münasebetine bakar. Âlem-i emir itibariyle de Hz. Nuh aleyhisselâmın mahiyetine ve hakikatine bakar.

4. Hafî: Kan ve Ateşi; Bedende Karaciğeri Temsil Eder

Âlem-i ervahın nümunesi olarak ele alınır. Âlem-i halk itibariyle Hz. İbrahim aleyhisselâmın varlığına, makamına, mekânına ve kâinatla münasebetine bakar. Âlem-i emir itibariyle de Hz. İbrahim aleyhisselâmın mahiyetine ve hakikatine bakar.

5. Ahfâ: Hormonları ve Duyguları Temsil Eder

Bu latife; hormonlar, duygular, parçacıklar ve modern dönemde ortaya çıkan bazı ilmî keşiflerle sembolik olarak ilişkilendirilmektedir. Dalak ve hormon sistemi de bu anlatım içerisinde sembolik anlamlar taşır.

Ahfâ, gizlenen, saklanan ve korunan anlamlarına gelir. Benim bu konudaki tefekkürümde, kuantum ve parçacık fiziğiyle ilgili bilgilerin zaman içerisinde inkişaf etmesi de "vakti gelen bilginin ortaya çıkması" şeklinde sembolik olarak düşünülebilir.

Bu anlatımlar tasavvufî bir yorum ve tefekkürdür; modern fizik ile tasavvufî letâif kavramlarının birebir aynı şeyler olduğunu söylemek değildir.

Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:

"Nasıl yaşarsanız öyle ölürsünüz; nasıl ölürseniz öyle haşrolunursunuz."

(Hadis-i Şerif)

Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Yine Buyurdular:

"Müminin ruhu, cennet ağacına konup beslenecek olan bir kuştur. Allah o kulunu diriltinceye kadar ruhu orada bekler."

(Hadis-i Şerif, Mâlik)

Enes radıyallahu anh'tan:

Allah Resûlü sallallahu aleyhi ve sellemden, kıyamet gününde bana şefaat etmesini rica ettim.

"Yaparım inşallah!" buyurdu.

"Peki seni nerede arayayım?"

"Beni ilk arayacağın yer Sırat'tır."

"Seni orada bulamazsam?"

"Beni Mîzan'ın yanında ara!"

"Seni Mîzan'ın yanında da bulamazsam?"

"Beni Havuz'un yanında ara! Bu üç yerden şaşmam." buyurdu.

(Hadis-i Şerif, Tirmizî)

"Cennet, birinize ayakkabısının bağından daha yakındır. Cehennem de öyle."

İbn Mes'ûd radıyallahu anh. Buhârî.

Allah Resûlü sallallahu aleyhi ve sellem buyurdu:

"Cennette, her bir derecenin arası gökle yer arası kadar olan tam yüz derece vardır. Firdevs bunların en üst derecesidir ki dört nehir oradan fışkırıp akar. Arş ise onun üstündedir. Allah'tan istekte bulunduğunuz zaman Firdevs cennetini dileyin!"

Ubâde radıyallahu anh. Tirmizî.

Muhyiddin-i Arabî'nin Vahdet-i Vücûd Anlayışına Göre

"Hakikat budur ki Hâlik, mahlûktur ve yine hakikat budur ki mahlûk, Hâlik'tir. Bunların hepsi tek bir varlıktandır. Hayır, belki O tek varlıktır. Ve yine O, çokluk hâlinde olan tek bir varlıktır."

Buradaki ifadeyi benim anlayışım içerisinde şöyle düşünebiliriz: Binlerce parçadan oluşan bir bedenin tek bir beden olması, onun binlerce parçadan meydana gelmesine engel değildir. Parçalar çokluk, beden ise vahdet olarak düşünülebilir.

"IV. Fass: İdris Kelimesindeki Kudsî Hikmet'in Özü"

"Cennetlikler, Âdem'in suretinde olacaklardır."

(Buhârî)

Bu hadis-i şerifi, vahdet-i vücûd anlayışı içerisinde farklı şekillerde yorumlamak mümkündür. Benim bu vaazdaki yorumumda, insanın bütünlüğü ve kemâli üzerinde durulmaktadır.

Başlangıçta yazdığımız âyet ile "Derecesi Arşa kadar ulaşmış olan Kul" ifadesi de bu anlayış içerisinde ele alınmaktadır.

رَفِيعُ الدَّرَجَاتِ ذُو الْعَرْشِ يُلْقِي الرُّوحَ

"Rafîud deracâti zûl arşi, yulkır rûha..."

Benim tefekkürümde bu ifade, zamanımızdaki Hz. Mehdi anlayışıyla da ilişkilendirilmektedir. Bunun yanında iyi ve kötü, siyah ve beyaz, gece ve gündüz, yaz ve kış gibi zıtlıklar da bir bütünün farklı yönleri olarak düşünülebilir.

فَوَرَبِّكَ لَنَحْشُرَنَّهُمْ وَالشَّيَاطِينَ ثُمَّ لَنُحْضِرَنَّهُمْ حَوْلَ جَهَنَّمَ جِثِيًّا

Fe ve rabbike le nahşurennehum veş şeyâtîne sümme le nuhdırannehum havle cehenneme cisiyyâ.

"Rabbine andolsun ki biz onları ve şeytanları mutlaka haşredeceğiz; sonra onları diz çökmüş hâlde cehennemin çevresinde hazır bulunduracağız."

Meryem Suresi, 68. ayet.

Hilye-i Şerif Nedir? — Hz. Muhammed Sallallâhü Aleyhi ve Sellem'in Hilyesi

Hilye-i Şerif, genel olarak Hz. Peygamber'in şemailini ve güzel vasıflarını anlatan metin ve levhalarla ilişkilendirilir.

Benim bu vaazdaki yorumum ise Hilye'yi yalnızca fizikî özellikleri anlatan bir metin olarak değil, Hz. Muhammed'in manevî konumunu ve çevresindeki isimlerle ilişkisini sembolik olarak gösteren bir harita şeklinde ele almaktır.

Allah Teâlâ'nın onun yakın ve uzak çevresindeki kişileri farklı konumlarla irtibatlandırdığına dair bu yorum, tasavvufî bir tefekkür olarak değerlendirilmelidir.

Hz. Muhammed hicret ederken Hz. Ebû Bekir'in onu korumak için bazen önüne, bazen arkasına geçmesi de bu anlatım içerisinde sembolik olarak düşünülebilir.

"Sen güneşsin, sen kamersin" ifadesi de bu bakış içerisinde güneş, ay ve yıldızların birbirleriyle olan konumlarını sembolik olarak anlatmaktadır.

Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:

"Receb Allah'ın ayı, Şaban benim ayım, Ramazan da ümmetimin ayıdır."

(Hadis-i Şerif, Süyûtî, el-Câmiu's-Sağîr, nr. 4411; Müttakî-i Hindî, Kenzü'l-Ummâl, nr. 35164.)

Dün, 29.04.2017 tarihinde Şaban ayının biri idi. Bu anlayış içerisinde Şaban ayını, Hz. Muhammed'in güneş ve kamer sembolleriyle ilgili tefekkürümüze bağlayabiliriz.

İşte Hilye'yi, benim yorumumla, Hz. Muhammed'in manevî ve sembolik haritası olarak düşünebiliriz.

Herkesin bir Hilyesi vardır ve herkesinki kendisine göre farklıdır. Biz buna Raşidi Tarikatında "Silsile-i Ülâ"yı ve "Silsile-i Melâe"yi tespit etmek diyoruz.

Silsile-i Ülâ Nedir? Silsile-i Ülâ'yı Tespit Etmek İçin Ne Yapılır?

"Silsile-i Ülâ"yı tespit etmek için ailecek bir yerde toplanılır.

Bir kalem ve kâğıt alınıp yazmaya başlanır.

Evimizin sağ tarafına doğru gidildiğinde en yakındaki Hasan veya Hüseyin isimli akrabalar araştırılır. Hasan ise, bizim üst kolumuzun Peygamber Efendimizin şerifler koluyla ilişkili olduğu; Hüseyin ise seyyidlerden olduğumuz şeklinde bir değerlendirme yapılır.

Daha sonra sağ veya sol tarafta bulunan Hüseyin isimli kişiler araştırılır. Bunların sağda mı, solda mı bulunduğu ve akrabalık dereceleri not edilir. Anne tarafından ise anne tarafına, baba tarafından ise baba tarafına ait olduğu değerlendirilir.

Sonra evimizin arka tarafına doğru gidilerek peygamber isimli kişiler araştırılır ve hangi kola ait olduğuna dair notlar alınır.

Bu çalışma içerisinde Hasan, Hüseyin, Fatma, Ali, Osman, Ömer, Bekir, Ayşe ve Hatice gibi isimler araştırılabilir. Ancak burada amaç, aile ve akrabalık ilişkileri üzerinden sembolik bir silsile oluşturmaktır.

Not edilen isimler, yakınlık ve akrabalık derecelerine göre düzenlenir. Bu şekilde oluşturulan listeye, bizim Raşidi Tarikatındaki anlayışımıza göre "Silsile-i Ülâ" denir.

Vakti müsait olan bir zamanda, senede bir defa bu silsileye 3 İhlâs 1 Fâtiha veya 3 Fâtiha 7 İhlâs hediye edilir.

Silsile-i Melâe Nedir? Silsile-i Melâe'yi Tespit Etmek İçin Ne Yapılır?

Silsile-i Melâe, bizim hangi melekle sembolik olarak ilişkilendirildiğimizi ve cibilliyetimizin nasıl yorumlandığını gösteren bir çalışma olarak ele alınır.

Evimizin sağında, solunda, arkasında ve önünde Cebrâil, Mikâil, İsrâfil ve Azrâil isimleri araştırılır. Bu anlatım içerisinde bunların hormon sistemi ve çeşitli sembolik unsurlarla ilişkilendirildiği görülmektedir.

Evimizin önüne doğru döndüğümüzde sağımızda Mikâil, solumuzda İsrâfil, önümüzde Cebrâil ve arkamızda Azrâil bulunduğu şeklindeki anlatım da bu sembolik sistemin bir parçasıdır.

Hz. Hasan, Hz. Osman, Hz. Hacer, Hz. Süleyman, Hz. Yunus, Hz. Hüseyin, Hz. İbrahim ve Hz. İsmail gibi isimler de farklı yönlerde sembolik olarak ele alınmaktadır.

Kâinatın sürekli hareket hâlinde olması sebebiyle bu konumların değişebileceği; doğum haritasının ise doğulan yerle ilişkilendirildiği şeklinde bir yorum yapılmaktadır.

Burada anlatılanları benim tasavvufî ve sembolik yorumlarım olarak değerlendirmek gerekir. Bunları insanların ırkını, değerini veya gerçek soyunu belirleyen ilmî ölçüler olarak kabul etmemek gerekir.

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ ﷲِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

وَاسْتَفْزِزْ مَنِ اسْتَطَعْتَ مِنْهُمْ بِصَوْتِكَ وَأَجْلِبْ عَلَيْهِم بِخَيْلِكَ وَرَجِلِكَ وَشَارِكْهُمْ فِي الأَمْوَالِ وَالأَوْلادِ وَعِدْهُمْ وَمَا يَعِدُهُمُ الشَّيْطَانُ إِلاَّ غُرُورًا

Vestefziz menisteta'te minhum bi savtike ve eclib aleyhim bi haylike ve racilike ve şârikhum fîl emvâli vel evlâdi vaıdhum. Ve mâ yaiduhumuş şeytânu illâ gurûrâ.

Meali:

Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.

"(Haydi) onlardan gücünün yettiğinin ayağını çağrınla kaydır. Atlıların ve yayalarınla onların üzerine yürü. Onların mallarına ve evlatlarına ortak ol. Onlara vaatlerde bulun." Hâlbuki şeytan onlara aldatmadan başka bir şey vaat etmez.

Sadakallahul Azîm. İsrâ Suresi, 64. ayet.

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ ﷲِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

فَاتَّخَذَتْ مِن دُونِهِمْ حِجَابًا فَأَرْسَلْنَا إِلَيْهَا رُوحَنَا فَتَمَثَّلَ لَهَا بَشَرًا سَوِيًّا قَالَتْ إِنِّي أَعُوذُ بِالرَّحْمَن مِنكَ إِن كُنتَ تَقِيًّا قَالَ إِنَّمَا أَنَا رَسُولُ رَبِّكِ لِأَهَبَ لَكِ غُلَامًا زَكِيًّا قَالَتْ أَنَّى يَكُونُ لِي غُلَامٌ وَلَمْ يَمْسَسْنِي بَشَرٌ وَلَمْ أَكُ بَغِيًّا قَالَ كَذَلِكِ قَالَ رَبُّكِ هُوَ عَلَيَّ هَيِّنٌ وَلِنَجْعَلَهُ آيَةً لِّلنَّاسِ وَرَحْمَةً مِّنَّا وَكَانَ أَمْرًا مَّقْضِيًّا

Fettehazet min dûnihim hicâben fe erselnâ ileyhâ rûhanâ fe temessele lehâ beşeren seviyyâ. Kâlet innî eûzu bir-Rahmâni minke in kunte takıyyâ. Kâle innemâ ene resûlu rabbiki li ehebe leki gulâmen zekiyyâ. Kâlet ennâ yekûnu lî gulâmun ve lem yemsesnî beşerun ve lem eku bağiyyâ. Kâle kezâlik. Kâle rabbuki huve aleyye heyyinun ve li nec'alehu âyeten linnâsi ve rahmeten minnâ ve kâne emren makdıyyâ.

Meali:

Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.

Meryem onlarla kendi arasına bir perde çekmişti. Derken biz ona ruhumuzu gönderdik de o, kendisine tastamam bir insan şeklinde göründü.

Meryem, "Senden, Rahmân'a sığınırım. Eğer Allah'tan çekinen biri isen bana kötülük etme." dedi.

Ruh dedi ki: "Ben ancak Rabbinin elçisiyim. Sana tertemiz bir çocuk bağışlamak için gönderildim."

Meryem dedi ki: "Bana bir beşer dokunmamış olduğu hâlde benim nasıl bir oğlum olabilir? Ben de iffetsiz biri değilim."

Ruh dedi ki: "İşte böyle. Rabbin, 'O benim için kolaydır. Onu insanlara bir âyet ve bizden bir rahmet kılacağız.' buyurdu. Bu, hükme bağlanmış bir iştir."

Sadakallahul Azîm. Meryem Suresi, 17-21. ayetler.

Bu âyetlerden hareketle melekler, ruh ve insan arasındaki ilişki konusunda çeşitli yorumlar yapılmıştır. Ancak meleklerin soy oluşturması, belirli insan topluluklarının belirli meleklerden türemesi veya insanların göz rengi gibi fiziksel özelliklerinin meleklerle ilişkilendirilmesi konusunda kesin bir hüküm vermek doğru olmaz.

Benim burada anlatmak istediğim, bu konuların tasavvufî semboller üzerinden yorumlanabileceğidir. İnsanların ırklarını veya değerlerini fizikî özelliklerine göre birbirinden üstün veya aşağı görmek doğru değildir.

Ben ve Benlik Üzerine

Bir insanın kusurunu araştırırsak, en üstün görünen kişinin bile mutlaka bir eksiği olduğunu görürüz. Bu nedenle insanın "Ben niye senin gibi veya başka biri gibi olmak zorundayım?" sorusunu düşünmesi gerekir.

Ben ve benlik, insanın sevdiği, hoşlandığı ve kendisine yakın gördüğü şeylerin bir araya gelmesiyle oluşan alışkanlıkları da ifade eder.

Mesela karpuzu seviyorsam evimde her yaz karpuz yenir. Domatesi seviyorsam domates bulunur. Altını seviyorsam altına ilgi gösteririm. Parayı seviyorsam paraya yönelirim.

İnsanın zaafları da vardır. Bazı şeylere karşı diğerlerinden daha fazla meyil gösterebilir.

İşte bizler zaaflarımızla, eksiklerimizle ve dikenlerimizle var olan kullarız.

Öyleyse hatasız kul arama.

Gülü seviyorsan dikenini de sev. Dikenine razı gelmeyen, gülün gerçek hâlini de bütünüyle kabul etmiş olmaz.

İncitme. Gülü koparıp dikenini ağlatma; dikeni yolup gülü de ağlatma. İncitme, zarar verme.

Şefaat Meselesi

Enes radıyallahu anh'tan:

Allah Resûlü sallallahu aleyhi ve sellemden kıyamet gününde bana şefaat etmesini rica ettim.

"Yaparım inşallah!" buyurdu.

"Peki seni nerede arayayım?"

"Beni ilk arayacağın yer Sırat'tır."

"Seni orada bulamazsam?"

"Beni Mîzan'ın yanında ara!"

"Seni Mîzan'ın yanında da bulamazsam?"

"Beni Havuz'un yanında ara! Bu üç yerden şaşmam." buyurdu.

(Hadis-i Şerif, Tirmizî)

Temsilî Misal ile:

Seyr u sülûkünü tamam edip özüne erdiğini düşünelim.

Bir peynir parçası gibi sofraya konulduğunu düşün. Yolda nice dikenler ve engeller vardır. Sofraya konulan peyniri birisi alır ve kesmek için bıçağı eline alır.

Peynirin sesi duyulmaz. Ne kadar bağırsa da bıçak onu keser.

Burada şefaat kavramını, sana yol gösteren ve seni doğru istikamete ulaştıran bir rehberlik olarak düşünebiliriz.

Bu anlatımda Muhammedî yol, yani Peygamber Efendimizin getirdiği şeriat; helal ve harama, yasak ve serbest olanlara dikkat etmek bakımından bir yol haritası olarak ele alınmaktadır.

İnsanın yaratılışından kemâle doğru olan yolculuğu da burada "seyri sülûk" olarak sembolik biçimde anlatılmaktadır.

İnsan olmak için gerekli bilgileri öğrenmek, görmek, işitmek, anlamak ve bunları hayata geçirmek; insanın kemâle doğru ilerlemesinin aşamaları olarak düşünülebilir.

Bu yolculukta "Nefs-i İspat", insanın nefsini tanıması ve kemâle doğru ilerlemesi anlamında kullanılmaktadır.

Arşa kadar çıkmak ise burada en yüksek kemâl derecesine ulaşmak, yani mânevî bir mi'rac gerçekleştirmek şeklinde yorumlanmaktadır.

Arşın en tepe noktası olması da insanın başı ve aklıyla ilgili sembolik bir anlatım içerisinde ele alınabilir.

Kemâl derecelerinin Râzıyye ve Marziyye gibi makamlarla ifade edilmesi ise insanın farklı yönlerinin ve kabiliyetlerinin olgunlaşması şeklinde düşünülebilir.

İmam Ahmed'in Rivayet Ettiği Hadis:

Abdullah b. Amr b. Âs radıyallahu anhın şöyle dediği bildirilmiştir:

"Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem bir gün sanki bize veda edecekmiş gibi konuşma yaptı. Üç defa şöyle dedi: 'Ben Ümmî Peygamber Muhammed'im.' Sonra şöyle dedi: 'Benden sonra peygamber yoktur. Bana sözün en güzeli, en özü ve en hikmetlisi verildi. Bana cehennem bekçilerinin ve Arş'ı taşıyanların sayısı bildirildi.'"

Yahudiler, "Peygamberiniz cehennem ehlinin sayısını biliyor mu?" dediler.

"Onlar ne cevap verdiler?"

"Bilmiyoruz; ancak Peygamberimize sormamız gerekir." dediler.

Peygamberimize soruyu sordular ve Rasûlullah bir seferinde on, ikinci seferde ise dokuz parmağını kaldırarak bunun böyle olduğunu bildirdi.

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ ﷲِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

سَنَدْعُ الزَّبَانِيَةَ

Se ned'uz zebâniyeh.

"Biz de yakında zebanileri çağıracağız."

Alak Suresi, 18. ayet.

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ ﷲِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

خُذُوهُ فَاعْتِلُوهُ إِلَى سَوَاء الْجَحِيمِ ثُمَّ صُبُّوا فَوْقَ رَأْسِهِ مِنْ عَذَابِ الْحَمِيمِ

Huzûhu fa'tilûhu ilâ sevâil cahîm. Sümme subbû fevka ra'sihî min azâbil hamîm.

Meali:

Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.

"Onu tutun da cehennemin orta yerine sürükleyin. Sonra başının üstüne azap olarak kaynar su dökün."

Duhân Suresi, 47-48. ayetler.

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

صُمٌّ بُكْمٌ عُمْيٌ فَهُمْ لاَ يَرْجِعُونَ

Summun bukmun umyun fe hum lâ yerciûn.

"Onlar sağırdırlar, dilsizdirler, kördürler. Artık onlar geri dönmezler."

Bakara Suresi, 18. ayet.

Peyniri kesmek için gelen bıçak gibi, bıçağın peyniri keserken çıkardığı sesi duymaz. Efendisi onu göreve çağırınca görevinden dönmez ve işini yapar.

Bunun gibi buğday değirmene döküldüğünde, değirmenci ve değirmen taşı buğdayın sesini duymaz. Buğdayın ezilmesine engel olacak bir şey yoktur. Değirmen taşı da görevinden dönmez; onu un hâline getirir.

Sonuç ve Dua

Rabbim, Mehdi askerine zikrimiz ile bütün çakralarını açıp arşa, yani insan bedenindeki en yüksek kemâl noktasına kadar ulaşacak gayret versin.

Oradan da nefsini bilip bir anneden doğabilecek saflık ve uhrevî boyuta kadar ermeyi nasip etsin.

İnsan-ı kâmil, yani tam ve sağlıklı bir insan olarak dünyaya gelme ve nefsini kemâle erdirme yolculuğunda bizlere idrak, sabır, gayret ve istikamet nasip etsin.

---oOo---

وَآخِرُ دَعْوَاهُمْ أَنِ الْحَمْدُ لِلّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ

Ve âhıru da'vâhum enil hamdulillâhi rabbil âlemîn.

Âmin.

El-Fâtiha maassalavât.

سُبْحاَنَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ، أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلهَ إِلاَّ أَنْتَ، أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ

Sübhâneke Allahümme ve bihamdik, eşhedü en lâ ilâhe illâ ent, estağfiruke ve etûbu ileyk.

---oOo---

Kar©glan

Başağaçlı Raşit Tunca

Schrems, 30 Nisan 2017 Pazar

Original Kar © glan

]]> https://tevvabun.de/showthread.php?tid=44758 Sun, 11 Oct 2026 14:10:49 +0200 Raşit Tunca]]> https://tevvabun.de/showthread.php?tid=44758
Marifetullah (Allah'tan İnen İlim) Nedir?

(Kar©glan'ın 3 Temmuz 2017 Vaazı)

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِ الرَّحْمَنِ اارَّحِيم

أَلَا يَعْلَمُ مَنْ خَلَقَ وَهُوَ اللَّطِيفُ الْخَبِيرُ

Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.

E lâ ya'lemu men halak, ve huvel latîful habîr.

Meali:

Yaratan bilmez mi? O, her şeyi en ince ayrıntısına kadar bilen ve her şeyden haberdar olandır.

Sadakallahul Azîm. Mülk Suresi, 14. ayet.

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ اارَّحِيم

إِنَّ اللَّهَ يَعْلَمُ غَيْبَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَاللَّهُ بَصِيرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ

Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.

İnnallâhe ya'lemu gaybes semâvâti vel ard, vallâhu basîrun bimâ ta'melûn.

Meali:

Muhakkak ki Allah, göklerin ve yerin gaybını bilir. Ve Allah yaptıklarınızı görendir.

Sadakallahul Azîm. Hucurât Suresi, 18. ayet.

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ اارَّحِيم

وَعَلَّمَ آدَمَ الأَسْمَاء كُلَّهَا

Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.

Ve alleme Âdemel esmâe kullehâ.

Meali:

Ve Allah, Âdem'e isimlerin hepsini öğretti.

Sadakallahul Azîm. Bakara Suresi, 31. ayet.

---oOo---

Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ اارَّحِيم

علماء أمتي كأنبياء بني إسرائيل

“Ümmetimin âlimleri, Benî İsrail peygamberleri gibidir.”

(Hadis-i Şerif)

(Bk. Râzî, Tefsir, VIII/302; Neysâburî, Tefsir, I/264; Keşfü'l-Hafâ, II/64)

Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem yine buyurdular:

“Âlimler peygamberlerin varisleridir.”

(Hadis-i Şerif, Buhârî)

"Allâhumme salli alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ salleyte alâ İbrâhîme ve alâ âli İbrâhîme inneke hamîdun mecîd."

"Allâhumme bârik alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ bârekte alâ İbrâhîme ve alâ âli İbrâhîme inneke hamîdun mecîd."

Yolculuğumuza Başlıyoruz:

Biz ilk defa tasavvuf yoluna girip, dil sorunu yüzünden ilk girdiğimiz tarik yerine, yakınımıza gelen Nakşibendi Dergâhı'nda tevbe alıp seyri ilallah yolculuğumuzda seyr ü sülûkümüze başladığımız zaman bir rüya gördük.

Meğer bu yolda yolun başında son gösterilebiliyormuş.

Hani çocuğa hamile kaldığını öğrenen kadına doğum yapacağı ayın tarihi verilir ya; yani daha baştan sona atıf yapılır, hedef belirlenir. İşte biz de buna benzer bir rüya ile rüyalandık.

Rüyamız şöyleydi:

Tarikatın büyüklerinden Yarbay Mehmet İldırar rahmetli, o zamanlar Almanya'nın Dortmund şehrinde vekildi ve sohbet veriyordu. Biz bunu duyuyor, kasetlerden sohbetlerini dinliyorduk; fakat kendisini daha görmemiştik.

Rüyamda onun dergâhına gitmişim. Dergâh, yüksek katları olan bir bina ve aynı zamanda camiymiş. Kapıdan gireceğim sırada, bulunduğum yerdeki tekkenin vekili olan diğer Mehmet Hoca kapıda belirdi.

Kapıda iki genç vardı. Ellerinde tepsiler tutuyorlardı ve tepsilerinin üzerinde anahtarlar bulunuyordu. Mehmet Hoca bir tepsiden bir avuç anahtar aldı. Ben de bana uzatılan tepsiden anahtarları aldım ve iki cebimi doldurdum.

Mehmet Hoca bana yaklaşarak, beni kandırmaya çalışır gibi:

“Sen zaten o anahtarları en sonunda bana geri teslim edeceksin. Alma, bana ver.” dedi.

Ben ise hayıflandım ve “Hadi oradan.” dercesine yoluma devam ettim ve anahtarlarımı vermedim.

Çünkü bana ikram edilen benim ve benim ehlim için; sana ikram edilen de senin için değil midir? Ben de bana ikram edileni vermedim ve katları çıkmaya başladım.

Her katın merdiven başında sofiler kapıyı açıp beni karşıladılar. Bana:

“Geri dönüşünde gördüğün ve öğrendiklerini bize de anlat, sohbet et, olur mu?” dediler.

Ben de “Tamam.” diye cevap verdim.

Bir kat, bir kat daha çıktım. Dördüncü katta Yarbay Mehmet Hoca varmış. Siyah sakallı, kısa boylu bir şekilde kapıdan girince orada oturuyor ve sohbet ediyordu.

Tam ben içeri girdiğimde benden bahsederek bir cümle söyledi. O cümle bana ait olan bir cümleydi.

Matrix filmindeki bir sahneye benzetirsek, nasıl ki bir kimse geleceğe dair bir söz söyler ve o söz yolculuğun başlangıcına vesile olursa, benim rüyamdaki bu cümle de beni bir kader yolculuğuna doğru yöneltti.

Aradan aylar, yıllar geçti. Biz her hafta veya iki haftada bir, bu yolculukta keşfen ve ilmen bildiklerimizi, öğrendiklerimizi sizlere vaaz ve sohbet olarak anlatmaya devam ettik.

Ta ki bazı kimseler bizi buna ehil ve layık görmeyip akan suyumuzu kesmeye çalışıncaya kadar.

İlim bu yolculukta Allah'tan gelir ve Allah'a gider.

Nitekim Allah, Hz. Âdem'e Rahman nedir, Rahîm nedir, Rezzak nedir ve daha nice şeyleri tafsilatıyla öğretti ki insanlık dünyada nasıl yaşayacağını ve dünyayı nasıl imar edeceğini öğrensin.

Sonra dünyaya indirildi.

Yani insan önce bir mesleği ilmen öğrenir, sonra pratik olarak uygular.

Hz. Âdem'e de insanlık ilmi ve Allah'ın isimleri, yani esma bilgisi öğretildi. Bu isimler sayesinde insan, dünyadaki hayatın nasıl sürdürüleceğini öğrendi.

Mesela bağda çapa yapmak nedir, ne işe yarar? Üzüm denen asmanın budanması, bakımının yapılması, altındaki yabani otların temizlenmesi, kökünün etrafına çukur açılarak yağmur suyunun kökünde toplanmasının sağlanması gibi bilgilerin hepsi birer ilimdir.

Bunları ilk insan nasıl bilecekti? Ona bunları bildiren ve öğreten biri olması gerekirdi.

Âdem'e ayrıca Rahmanlık, yani babalık nedir; Havva ile birleşip çocuk sahibi olduğunda babalık sorumluluğu nedir, bunlar da öğretildi.

Sonra Rablik nedir; yani terbiye eden, evlatlarını yetiştiren kimsenin görevi nedir, bunlar öğretildi.

Havva için de Rahimlik ve mürebbiyelik gibi sorumluluklar söz konusuydu.

Hâsılı, dünyada ve kâinatta yaşayabilmek için gerekli olan ilim Allah'ın esmasında gizlidir.

Her bir esma, bir ilme işaret eder.

Allah esmasını kime ne kadar öğretmişse, o kimse de o kadar ilim sahibi olur.

Biz de seyri sülûk yolculuğumuzda marifetullah ilmi, yani Allah'ı bilme ilminde Allah'ın bize bildirdiklerini sizlerle her hafta paylaşırken birden kesilme oldu.

Çünkü altın çok olup kömür gibi bol olsaydı, altının değeri kalmazdı.

Altın az ve öz olduğu için değerlidir.

Bizim yolumuzu kesen haramiler, sahte Mehdi iddiaları ve sahte hocalar yüzünden her yerde kendisini hoca ve âlim sanan kimseler çoğaldı. Böyle olunca gerçek ilim ile taklit birbirine karıştı.

Biz de bir müddet çekildik ki gerçek olan ile sahte olan daha iyi ayırt edilsin.

Biz çekilince suyu kurumuş bir nehre döndüğünüzü söylemekteyiz.

Eğer bu gidişimiz de fayda etmezse, daha uzun süre çekilebiliriz. Maksadımız, hakikatin ve samimiyetin ortaya çıkmasıdır.

Marifetullah Ne Demektir?

Marifet, bilmek ve tanımak anlamlarına gelir.

Bizde “Yaptığını marifet sanma.” diye bir söz vardır. Yani bildiğini uygulamak, öğrendiğini hayata geçirmek anlamında kullanılır.

Marifetullah ise Allah'tan öğrenilen bilgiyi uygulamaya geçirmek demektir.

Rahman nedir, bunu en ince tafsilatıyla bilince Rahman isminin tecellilerini anlamaya çalışmak; Rahîm nedir, Rezzak nedir, Şâfî nedir ve şifa nedir bilince bunları hayatta tatbik etmeye çalışmak gibi...

Allah ve esma bilgisini uygulamaya geçirmek, benim anlayışıma göre marifetullahtır.

Yani sadece bildiklerin marifet değildir. Bildiklerinden bir netice çıkarıp onu hayata geçirmen marifet olarak ifade edilir.

Ve Her Şey O'ndan Çıkıp Yine O'na Döner.

Çeşmede akan su çeşmenin değildir. Nehirde akan su da nehrin değildir. Su akar ve geçer. Su kesilince nehir de çeşme de akamaz.

İlim ise Allah'tandır.

Yağmur yağar, küçük ırmaklar oluşur. Irmaklar çaylara, çaylar daha büyük akarsulara, nehirler göllere ve denizlere, denizler de okyanuslara ulaşır.

Sonra okyanustaki suyun bir kısmı buharlaşır ve dağlarda, çayırlarda, ovalarda yeniden yağmur olur.

İlim de buna benzer şekilde Allah'tan gelir ve tekrar Allah'a döner.

Kalpten çıkan kanın dolaşıp tekrar kalbe dönmesi gibi, Allah'tan gelen ilim de sonunda yine Allah'a döner.

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ اارَّحِيم

فَسُبْحَانَ الَّذِي بِيَدِهِ مَلَكُوتُ كُلِّ شَيْءٍ وَإِلَيْهِ تُرْجَعُونَ

Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.

Fe subhânellezî bi yedihî melekûtu kulli şey'in ve ileyhi turceûn.

Meali:

İşte O, Sübhan'dır. Her şeyin melekûtu, yani mülkü ve hükümranlığı O'nun elindedir. Ve her şey O'ndan çıkıp yine O'na döner.

Sadakallahul Azîm. Yâsîn Suresi, 83. ayet.

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ اارَّحِيم

رَبِّ قَدْ آتَيْتَنِي مِنَ الْمُلْكِ وَعَلَّمْتَنِي مِن تَأْوِيلِ الأَحَادِيثِ فَاطِرَ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ أَنتَ وَلِيِّي فِي الدُّنُيَا وَالآخِرَةِ تَوَفَّنِي مُسْلِمًا وَأَلْحِقْنِي بِالصَّالِحِينَ

Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.

Rabbi kad âteytenî minel mulki ve allemtenî min te'vîlil ehâdîs, fâtıras semâvâti vel ardı ente veliyyî fîd-dünyâ vel âhireti, teveffenî muslimen ve elhıknî bis-sâlihîn.

Meali:

“Rabbim! Bana mülk verdin ve olayların, sözlerin ve rüyaların tevîlini, yani yorumunu bana öğrettin. Semaları ve yeryüzünü yaratan Sensin. Sen benim dünyada ve ahirette velîmsin. Beni Müslüman olarak vefat ettir ve beni salihler arasına kat.”

Sadakallahul Azîm. Yûsuf Suresi, 101. ayet.

Peki, bu ayet bana da bir şeyler demiyor mu?

Rüya ile başladığımız seyri sülûk yolunda, sonra keşfen bildiklerimizi hayata geçirmek ve olayları yorumlamakla ben de bazı şeyleri anlamaya çalışmadım mı?

“Zararın neresinden dönersen kârdır.” sözüyle anlatıldığı gibi, insan yaşadıklarından ders çıkarmalıdır.

Ben de bildiklerimi sizlere anlattıysam ve sizlerin de bunlardan nasiplenmesini istediysem, bunun yanlış anlaşılmasını istemem.

Benim maksadım, öğrendiğim ve tecrübe ettiğim şeyleri paylaşmaktır.

Neydi O “Zararın Neresinden Dönersen Kârdır” Sözü?

Biz mülhime nefis makamına çıkıp ilk defa hafif hafif ilhamlandığımız zamanlardan bir hatıra anlatayım.

1994 veya 1995 seneleri olmalı. Avusturya'nın Gmünd ili, Schrems Belediyesi'nde oturuyorum. Waidhofen'de yaklaşık 20-22 kilometre uzakta bir firmaya iş başvurusu yapmak için arabayla yola çıktım.

Yaklaşık iki kilometre gittikten sonra içimden bir ses:

“Zararın neresinden dönersen kârdır.”

diyordu.

Ben de düşündüm:

“Zaten yola çıktık, yolun bir kısmını gittik. Eğer benzinden tasarruf olacaksa benzin zaten gitti.”

diyerek devam ettim.

Sonra Waidhofen kavşağına geldim. Yine aynı şekilde:

“Zararın neresinden dönersen kârdır.”

şeklinde bir ilham geldi.

Ben:

“Artık yolu yarıladık. Bunun kârı mı kaldı? Ben gidip iş başvurusu yapacağım.”

diyerek devam ettim.

Waidhofen'e vardım. Şehrin içinde Mondo Market vardı. İçeri girip bir Semmel çöreği almak için karşısına park ettim.

Park levhasına dikkat etmemişim. İçeri girdim, yaklaşık beş dakika sonra çıktım. Arabanın camında polis tarafından yazılmış 300 Schilling ceza kâğıdını gördüm.

O anda kafamda adeta bir şimşek çaktı.

“Ha! Zararın neresinden dönersen kârdır!”

sözünün ne demek olduğunu anladım.

Bize gelen ilhama dikkat etmemiş ve zarar etmiştik.

Sonra iş başvurusuna gittim. Başvurumu aldılar fakat ne aradılar ne de sordular.

Velhâsıl, benim kanaatime göre Rabbim bazı şeyleri insana ilham yoluyla fark ettirebilir. O zaman biz daha toy bir delikanlıydık ve gelen uyarıyı yeterince dikkate almamıştık.

Siz siz olun; eğer şeriata aykırı olmayan bir ilham veya iç uyarı size gelirse ve sizi zarardan uzaklaştırıyorsa, üzerinde düşünün.

Kar©glan Raşit Tunca — 1994 veya 1995, Avusturya Waidhofen Thaya Hatırası

Nakşî büyükleri “Yolumuz sohbet yoludur.” demişlerdir.

Bizim yolumuzda hem zikir hem de sohbet vardır.

Bazen insan, çevresindeki kişileri gözlemleyerek bazı güzel davranışları öğrenir. Bir kimse sakal bırakır, başkası görür ve o da sakal bırakır. Bir kimse güzel bir davranışta bulunur, onu gören de örnek alabilir.

Fakat bizim yolumuz yalnızca görünüşten ibaret değildir.

Konuşma, kelam etme, vaaz ve nasihat etme yoludur.

Nasihat eden Lokman yoludur.

Hz. İsa gibi şifa verme anlayışını, Rahman ve Rahîm isimlerini, Rezzak ismini, ilmiyle amel etmeyi ve ilmel yakin, aynel yakin, hakkal yakin anlayışını öğrenme yoludur.

Yine yeni keşfettiğimizi düşündüğümüz bir ilimden söz edelim.

Mesela Allah'ın isimlerinden biri “Mümît”tir. Mümît, öldüren ve ölümü yaratan anlamında Allah'ın isimlerindendir.

Kur'an'da şöyle buyurulur:

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ اارَّحِيم

فَصَلِّ لِرَبِّكَ وَانْحَرْ

Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.

Fe salli li rabbike venhar.

Meali:

“Öyleyse Rabbin için namaz kıl ve kurban kes.”

Sadakallahul Azîm. Kevser Suresi, 2. ayet.

Buradan hareketle benim tasavvufî yorumum şudur: İnsan Allah'ın isimlerini sadece dil ile zikretmekle kalmayıp, o isimlerin işaret ettiği hakikatleri anlamaya ve hayatında görmeye çalışmalıdır.

Peygamber Efendimizin kendi kurbanını kestiği rivayetleri de vardır.

Bunun yanında Bektaşî büyükleri hakkında anlatılan bazı menkıbelerde ölüm ve dönüş ile ilgili çeşitli hikâyeler nakledilir. Bunları da birer tasavvufî hikmet ve menkıbe olarak değerlendirmek gerekir.

“Yâ Evvel, Yâ Âhir, Yâ Zâhir, Yâ Bâtın” zikri de Allah'ın isimlerinin farklı tecellilerini düşünmeye vesile olur.

Gelecekten geçmişe, geçmişten geleceğe yolculuk gibi anlatımlar da benim tasavvufî düşüncem içerisinde çeşitli hikmetleri ifade etmektedir.

---

Bir kısım Kureyşli, Medine'deki Yahudi bilginlerine müracaat ederek Hz. Peygamber'e sormak üzere zor sorular hazırlamalarını istediler.

Onlar da üç soru hazırladılar:

Ashâb-ı Kehf, Zülkarneyn ve ruhun mahiyeti.

Hz. Peygamber'e sorular sorulunca:

“Size yarın cevap vereyim.”

buyurdu.

Ancak bunu söylerken “İnşallah” demeyi unuttu.

Bu sebeple bir müddet vahiy gelmedi.

Bu olayda ümmete, gelecekte yapılacak bir iş için “İnşallah” demenin gerekliliği konusunda büyük bir ders vardır.

Daha sonra gelen ayetlerle sorulara cevaplar verildi.

İnananlar da bu olaydan ders alarak bir şeyi yapacağına söz verirken “İnşallah” demeyi ihmal etmemeyi prensip edindiler.

Biz de Kar©glan'ın 30 Nisan 2017 tarihli vaazından sonra bir müddet yeni vaaz etmedik ve bunun sebebini daha önce yazdık.

Bu süre içerisinde çeşitli olaylar yaşandı.

İnsan bazen böyle imtihanlardan geçer. Kimin haklı, kimin haksız olduğunun nihai hükmünü ise Allah bilir.

Muhyî ve Mümît

Yine zikrimizde Muhyî ile birlikte Mümît'i okuruz.

Muhyî ismi Kur'an'da çeşitli ayetlerde diriltme anlamıyla geçmektedir. Rabbimiz Rum Suresi'nde şöyle buyuruyor:

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ اارَّحِيم

فَانظُرْ إِلَى آثَارِ رَحْمَتِ اللَّهِ كَيْفَ يُحْيِي الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا إِنَّ ذَلِكَ لَمُحْيِي الْمَوْتَى وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ

Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.

Fenzur ilâ âsâri rahmetillâhi keyfe yuhyil arda ba'de mevtihâ, inne zâlike le muhyil mevtâ, ve huve alâ kulli şey'in kadîr.

Meali:

“Allah'ın rahmetinin eserlerine bak! Yeryüzünü ölümünden sonra nasıl diriltiyor. Şüphesiz O, ölüleri de elbette diriltecektir. O, her şeye hakkıyla gücü yetendir.”

Sadakallahul Azîm. Rûm Suresi, 50. ayet.

Allah'ın diriltme yöntemlerinden birisini yeryüzünde açıkça görüyoruz.

Kıştan sonra bahar gelir ve ölü gibi görünen yeryüzü yeniden canlanır.

Kur'an bunu bir misal olarak verir.

Hayata geçmenin yollarından birisi de bitki olarak yeniden canlanmaktır.

Tohum ekmek, dikmek, yetiştirmek ve üretmek, benim anlayışıma göre Muhyî ismini tefekkür etmeye vesile olabilir.

Peygamber Efendimizin:

“Kıyamet kopuyor olsa bile elinizdeki hurma fidanını dikin.”

anlamındaki hadisi de insanı üretmekten ve hayırlı iş yapmaktan vazgeçmemeye teşvik eder.

İnsanın yaptığı iyiliklerin ve kötülüklerin de hayatında karşılıkları olduğunu düşünmek gerekir.

Ancak insanların başka canlılara dönüşeceği şeklindeki bazı anlatımlar, benim burada yaptığım tasavvufî ve sembolik bir tefekkürdür; bunu kesin bir dinî hüküm olarak değerlendirmemek gerekir.

Âdem'e Esma'nın Öğretilmesi

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ اارَّحِيم

وَعَلَّمَ آدَمَ الأَسْمَاء كُلَّهَا ثُمَّ عَرَضَهُمْ عَلَى الْمَلاَئِكَةِ فَقَالَ أَنبِئُونِي بِأَسْمَاء هَؤُلاء إِن كُنتُمْ صَادِقِينَ قَالُواْ سُبْحَانَكَ لاَ عِلْمَ لَنَا إِلاَّ مَا عَلَّمْتَنَا إِنَّكَ أَنتَ الْعَلِيمُ الْحَكِيمُ

Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.

Ve alleme Âdemel esmâe kullehâ summe aradahum alel melâiketi fe kâle enbiûnî bi esmâi hâulâi in kuntum sâdikîn. Kâlû subhâneke lâ ilme lenâ illâ mâ allemtenâ inneke entel alîmul hakîm.

Meali:

Allah, Âdem'e bütün isimleri öğretti. Sonra onları meleklere göstererek:

“Eğer doğru söyleyenler iseniz, haydi bana bunların isimlerini bildirin.”

dedi.

Melekler:

“Seni bütün eksikliklerden uzak tutarız. Senin bize öğrettiklerinden başka hiçbir bilgimiz yoktur. Şüphesiz Sen her şeyi hakkıyla bilen, hikmet sahibi olansın.”

dediler.

Bu ayet, insanın bilgisinin Allah'ın öğretmesiyle meydana geldiğini gösterir.

Peygamber Efendimize nispet edilen:

“Nefsini bilen Rabbini bilir.”

sözü de bu ayetin tasavvufî açıdan yapılan bir açıklaması olarak değerlendirilebilir.

Hamd Yani “Elhamdü” Tefsiri

Verdiğine de vermediğine de teşekkür edebilmek...

Neden her gün beş vakit, haftanın yedi günü ve senenin 365 günü “Elhamdülillah” deriz?

Verdiğine şükretmek kolaydır.

Fakat vermediğine de teşekkür etmek gerekir.

Çünkü öyle durumlar vardır ki insan:

“İstedim, vermedi. Ya verseydi şimdi halim nice olurdu?”

diyebilir.

Mustafa Hoca'nın anlattığı bir misal vardı:

Bir adam uçakla yolculuk edecektir. Fakat yolda bir kaza meydana gelir ve uçağa binemez. O anda üzülür ve sinirlenir.

Bir süre sonra radyodan haberleri dinler ve bineceği uçağın düştüğünü, kurtulan olmadığını öğrenir.

Bu defa:

“İyi ki uçağa binmemişim.”

der.

Bu sebeple insan, kendisine verilmeyen bazı şeylerin de aslında bir rahmet olabileceğini düşünmelidir.

Bizim yaşadığımız bir olayda da buna benzer bir tecrübe yaşadık.

Eğer Bir İşinde Önüne Bir Engel Çıktıysa, O İşten Vazgeçmeyi Düşün; Belki de O Senin İçin Hayırlı Değildir.

1999 senesinde Avusturya'da yaklaşık bir buçuk yıllık kazancımı tasarruf ederek yaklaşık 200.000 Schilling biriktirmiştim.

Bir süre sonra bu parayı Türkiye'ye gönderdim.

Memlekete gittiğimizde çeşitli finans kurumlarını araştırmaya başladık.

Bir kuruma para yatırma düşüncesi oluştu.

Fakat o sırada bazı engeller çıktı. Yolda yaşadığımız bir tartışma ve ardından karşılaştığımız bir avukat sayesinde mesele büyümeden kapandı.

Biz bunu o gün için bir ikaz olarak değerlendirdik.

Fakat yine de sonunda paramızı yatırdık.

Aradan yıllar geçti ve yatırdığımız parayla ilgili büyük sıkıntılar yaşadık.

Bu olay bana şunu öğretti:

Bir işin önüne sürekli engeller çıkıyor ve iş hayırlı bir şekilde ilerlemiyorsa, insan biraz durup düşünmelidir.

Belki de Rabbimiz bizi o işten uzaklaştırmaya çalışıyordur.

Olayın Tevili ve Çıkardığımız Sonuç

Size 1999 senesinden 2012 senesine kadar başımızdan geçen bu olaydan bir “kulak küpesi” ikram etmek istedik.

Umarım sizler de bundan ders çıkarır ve karşınıza çıkan engelleri düşünmeden zorlamazsınız.

Hayırlı olan işi Cenâb-ı Mevlâ bazen kolaylaştırır.

Hayırlı olmayan işlerde ise çeşitli engeller ve tatsızlıklar ortaya çıkabilir.

Kıssa Sonu.

İşte verdiğine de şükretmek, vermediğine de teşekkür etmek anlamında hamd etmek budur.

Öyle bir anlayış sahibi olmak gerekir ki insan hem olumlu hem de olumsuz durumlarda Rabbine hamd edebilsin.

Yani gerektiğinde ilerlesin, gerektiğinde geri çekilsin; her iki durumda da Allah'ın hikmetini arayabilsin.

Elhamdülillah'ın hikmetlerinden biri de budur.

Raşidî Tarikatı Zikir Evradından Bir Bölüm

Raşidî Tarikatı'nın zikir evradında 21. sınıfa gelen sofiler için zikre ek olarak bazı okumalar yapılır.

Elemneşrah Suresi okunduktan sonra, İnnî veccehtü ayetinden önce Fatiha'dan:

“Yalnız Sana kulluk eder, yalnız Senden yardım dileriz.”

anlamındaki ayet 21 defa okunur.

إِيَّاكَ نَعْبُدُ وإِيَّاكَ نَسْتَعِينُ

Sonra Fatiha'nın kalan kısmı bir defa okunur ve İnnî veccehtü ayetiyle zikre devam edilir.

İbn Sînâ'ya Nispet Edilen Dört Sebep ve Dört Hılt Anlayışı

İbn Sînâ'ya nispet edilen klasik tıp anlayışında sağlık ve hastalık dört sınıf sebep üzerinden açıklanır.

1) Maddi sebepler:

Bunlar azalar ve vücutta dolaşan kan, safra, balgam ve sevda olarak ifade edilen dört unsurla ilgilidir.

2) Fail sebepler:

Bunlar yiyecek ve içeceklerdir. Bunların vücutta meydana getirdiği değişiklikler, hava, buharlar, dumanlar, gazlar, iklim, şehirler, oturulan evler, erkeklik, dişilik ve daha birçok etken bu sınıfa dâhil edilir.

3) Sûrî sebepler:

Bunlar insanın şekliyle ilgilidir. Bir uzvun fazla büyük veya küçük olması yahut tabiî biçimde bulunmaması bu sınıfta değerlendirilir.

4) Tamamlayıcı sebepler:

Bunlar vücuttaki kan, safra, sevda, balgam ve organların faaliyetleriyle ilgili hallerdir. Bunların kendileri sağlam olsa bile faaliyetleri bozuk olursa hastalık meydana gelebileceği kabul edilir.

İnsanın vücudundaki en hararetli şeyin ruh ve kalp olduğu, ruhun kalpte meydana gelip oradan bütün organlara yayıldığı şeklinde klasik bir anlayış vardır.

Bundan sonra hararet bakımından kan, karaciğer, böbrekler ve adaleler zikredilir.

Vücuttaki soğuk olan şeyler olarak balgam, kemik, kıllar, kıkırdaklar, beyin, yağ ve sümük sayılır.

Rutubetli olan şeyler olarak balgam, yağ, beyin, ilik, akciğer, dalak, böbrek ve adaleler zikredilir.

Kuru olan şeyler ise kıllar ve kemikler olarak ifade edilir.

1- Kan:

Kan sıcak ve rutubetli kabul edilir.

Klasik anlayışa göre kanın normalden fazla olması durumunda baş ağrısı, şişlikler, duyu organlarında tembellik, vücutta ve başta ağırlık gibi belirtilerden söz edilir.

Çaresi:

Klasik tıp kaynaklarında ekşi nar, ekşi meyve suları ve sirkeli gıdalar gibi yiyecekler tavsiye edilmiştir.

2- Safra:

Safra sıcak ve kuru kabul edilir.

Klasik anlayışta fazla safra ile baş ağrısı, migren, uykusuzluk, nabız yükselmesi, sararma, ağızda acılık ve benzeri belirtiler arasında ilişki kurulmuştur.

Çaresi:

Soğuk ve rutubetli kabul edilen gıdalarla birlikte şeker, keçi yağı, arpa suyu ve ekmeği, hıyar, karpuz ve demirhindi şerbeti gibi yiyecekler zikredilmiştir.

3- Balgam:

Balgam soğuk ve rutubetli kabul edilir.

Klasik anlayışta balgamın artmasıyla çeşitli bedensel belirtiler arasında ilişki kurulmuştur.

Çaresi:

Bal, zencefil, günlük, mesteki, karabiber, deve sütü, susam, mısır ve sıcak-kuru kabul edilen bazı gıdalar zikredilmiştir.

4- Sevda:

Sevda soğuk ve kuru kabul edilir.

Klasik anlayışta sevdanın artmasıyla durgunluk, uyku bozukluğu, susuzluk, vesvese, sıkıntı, keder ve çeşitli belirtiler arasında ilişki kurulmuştur.

Çaresi:

Bal şerbeti, zencefil, karabiber, mesteki, şekerli süt, tereyağı, pırasa ve koyun sütü gibi gıdalar zikredilmiştir.

Bu bölümün, günümüz tıbbının teşhis ve tedavi anlayışından farklı olan klasik tıp yaklaşımını anlattığını özellikle belirtmek gerekir.

---

İşte zikirimize devam eden sofilerde, benim tasavvufî anlayışıma göre, bazı kötü hâl ve ahlaklardan kurtulmaya yönelik çalışmalar yapılır.

21. sınıfta yukarıda yazdığımız “İyyâke na'büdü ve iyyâke nesteîn” ayetinin zikrine devam edilir.

Benim anlatımımda bu çalışma, insanın iç dünyasını temizlemesi ve kötü alışkanlıklardan uzaklaşması amacıyla yapılan bir tasavvufî eğitim olarak değerlendirilmelidir.

Zikir esnasında bedende çeşitli değişiklikler hissedilebilir. Ancak bunların her kişide aynı şekilde gerçekleşeceğini veya bunların tıbbî olarak belirli bir hastalığın kesin göstergesi olduğunu söylemek doğru olmaz.

Zikir, tasavvuf yolunda kişinin kendi nefsini terbiye etmesine ve Allah'ı daha çok hatırlamasına vesile olan bir ibadettir.

Bazı kimseler:

“Bunların dinde yeri yoktur, bunlar batıldır.”

diyebilir.

Benim cevabım şudur:

Bu dünyada insanın yaptığı birçok iş, tecrübe ve araştırma yoluyla öğrenilmiştir.

Buğday nasıl ekilir, nasıl biçilir, nasıl sulanır, sonra nasıl öğütülür ve nasıl ekmek yapılır?

Bunların bütün ayrıntıları Kur'an'da yazıyor mu?

Hayır.

Fakat insan bunları yaşayarak, deneyerek ve araştırarak öğrenmiştir.

Aynı şekilde tıp da zaman içerisinde gelişmiştir.

Bir doktor bazı gıdaların insan vücuduna faydalı olduğunu araştırmalarla öğrenebilir ve tavsiye edebilir.

Bu bilgi, Peygamber Efendimizin zamanında bulunmadığı için otomatik olarak değersiz sayılmaz.

Patates de Peygamber Efendimizin zamanında Arabistan'da bilinen bir yiyecek değildi. Daha sonra dünyaya yayıldı.

Peygamberimiz yemedi diye patates yemeyi haram veya bid'at sayamayız.

Demek ki her yeni şeyin değerlendirilmesinde fayda, zarar, dinin temel hükümleri ve insan tecrübesi birlikte düşünülmelidir.

Zikir konusunda da benim anlayışım budur.

Her âlim veya mürşid, kendi uyguladığı zikrin insan üzerindeki etkilerini zaman içerisinde gözlemleyebilir.

Biz de yolumuzdan ve arkamızdan gelecek olanlara öğrendiklerimizi aktarmaya çalışıyoruz.

Muharref Kitaplar Meselesi: İncil ve Tevrat'ın Tahrif Edildiğine İnanmak

Burada önemli bir mesele üzerinde durmak istiyorum.

Kur'an'ın toplanması ve kitap hâline getirilmesi de bir süreç içerisinde gerçekleşmiştir.

Hz. Peygamber'in vefatından sonra ayetler bir araya getirilmiş ve Hz. Ebû Bekir, Hz. Ömer ve Hz. Osman dönemlerinde mushafın korunması ve çoğaltılması konusunda çalışmalar yapılmıştır.

Daha sonra Kur'an hafızlar tarafından ezberlenerek ve yazılarak nesilden nesile aktarılmıştır.

Buradan hareketle şunu soruyorum:

Hz. İsa'nın getirdiği vahiy ve onun havarileri tarafından aktarılan bilgiler konusunda da tarihî süreci dikkate almak gerekmez mi?

Hz. İsa'nın kalbine doğan vahiy ve ilhamları kendi havarilerine aktardığı, onların da bunları insanlara ulaştırdığı kabul edilir.

Aynı şekilde Hz. Musa'ya verilen Tevrat'ın da bir vahiy süreci vardır.

Dolayısıyla diğer peygamberlerin getirdiği vahiyleri anlamaya çalışırken, onların da kendi dönemlerindeki aktarım süreçlerini dikkate almak gerekir.

Ben burada farklı din mensuplarını küçümsemek yerine, vahiylerin insanlara nasıl ulaştığı meselesini düşünmeye çalışıyorum.

Herkesin kendi anlayışının ve inancının bulunduğu bir dünyada, insan öncelikle kendi inancını doğru yaşamaya çalışmalı ve başkasına hakaret etmemelidir.

Kur'an'da şöyle buyurulur:

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ اارَّحِيم

لَكُمْ دِينُكُمْ وَلِيَ دِينِ

Lekum dînukum ve liye dîn.

“Sizin dininiz size, benim dinim de banadır.”

Kâfirûn Suresi, 6. ayet.

Bunun üzerinde şöyle bir benzetmeyle düşünelim:

Karpuz tatlı ve serinletici bir yaz meyvesidir. Üzüm de tatlıdır fakat özellikleri farklıdır.

Üzüm karpuzun yerini alamaz, karpuz da üzümün yerini alamaz.

Her şeyin kendine has özellikleri vardır.

Benim anlayışım da şudur:

Sen sen kal, ben de ben kalayım.

Ancak bu farklılıklar insanlara birbirlerine hakaret etme hakkı vermez.

Kur'an yine şöyle buyurur:

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ اارَّحِيم

آمَنَ الرَّسُولُ بِمَا أُنزِلَ إِلَيْهِ مِن رَّبِّهِ وَالْمُؤْمِنُونَ كُلٌّ آمَنَ بِاللّهِ وَمَلآئِكَتِهِ وَكُتُبِهِ وَرُسُلِهِ لاَ نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِّن رُّسُلِهِ وَقَالُواْ سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا غُفْرَانَكَ رَبَّنَا وَإِلَيْكَ الْمَصِيرُ

Âmener resûlu bimâ unzile ileyhi min rabbihî vel mu'minûn, kullun âmene billâhi ve melâiketihî ve kutubihî ve rusulihî, lâ nuferriku beyne ehadin min rusulihî, ve kâlû semi'nâ ve ata'nâ gufrâneke rabbenâ ve ileykel masîr.

Meali:

Peygamber, Rabbinden kendisine indirilene iman etti, mü'minler de iman ettiler. Her biri Allah'a, meleklerine, kitaplarına ve peygamberlerine iman ettiler ve şöyle dediler:

“Onun peygamberlerinden hiçbirini diğerinden ayırt etmeyiz.”

Şöyle de dediler:

“İşittik ve itaat ettik. Ey Rabbimiz! Senden bağışlanma dileriz. Sonunda dönüş yalnız Sanadır.”

Bakara Suresi, 285. ayet.

Burada “Onun peygamberlerinden hiçbirini diğerinden ayırt etmeyiz.” buyuruluyor.

Müslüman, Hz. Musa'yı, Hz. İsa'yı, Hz. Muhammed'i ve diğer peygamberleri Allah'ın peygamberleri olarak kabul eder.

Benim üzerinde durduğum nokta da budur.

Vahyin nasıl geldiğini ve peygamberlerin bunu ümmetlerine nasıl aktardığını araştırırken, farklı peygamberlerin hayatlarını birbirine düşman gibi göstermemek gerekir.

Bu dinler gökten bir sepet içerisinde hazır bir kitap olarak inmedi.

Vahiy peygamberlere geldi; peygamberler onu yaşadı, anlattı ve ümmetlerine aktardı.

Kur'an da Hz. Muhammed'in aldığı vahiylerin ve bunları ümmetine aktarmasının sonucunda bize ulaşmıştır.

İncil konusunda da Hz. İsa'nın tebliğ ettiği vahiylerin ve onun hayatının sonraki nesillere nasıl aktarıldığı tarihî bir meseledir.

Tevrat konusunda da aynı şekilde tarihî aktarım süreci araştırılmalıdır.

Burada benim maksadım, kimsenin dinine hakaret etmek değildir.

Maksadım, vahiylerin insanlara nasıl ulaştığını ve insanların bunları nasıl koruduğunu düşünmektir.

Rabbim, Mehdi'ye ve onun askerlerine idrak versin; iyi ile kötüyü ayırt edebilecek bir firasete, furkana ve farkındalığa kavuşmayı nasip etsin.

--oOo---

أَللَّهُمَّ أَرِنَا الْحَقَّ حَقاً وَ ارْزُقْنَا اتِّبَاعَهْ وَ أَرِنَا الْبَاطِلَ بَاطِلاً وَ ارْزُقْنَا اجْتِنَابَهْ

“Allah'ım! Bizlere hakkı Hak gösterip ona tâbi olmayı, bâtılı da bâtıl gösterip ondan yüz çevirmeyi nasip eyle.”

وَآخِرُ دَعْوَاهُمْ أَنِ الْحَمْدُ لِلّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ

Ve âhıru da'vâhum enil hamdulillâhi rabbil âlemîn.

Âmin.

El-Fâtiha maassalavât.

سُبْحاَنَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ، أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلهَ إِلاَّ أَنْتَ، أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ

Sübhâneke Allahümme ve bihamdik, eşhedü en lâ ilâhe illâ ent, estağfiruke ve etûbu ileyk.

--OoO--

Kar©glan

Başağaçlı Raşit Tunca

Schrems, 3 Temmuz 2017 Pazartesi

Original Kar © glan

]]>
Marifetullah (Allah'tan İnen İlim) Nedir?

(Kar©glan'ın 3 Temmuz 2017 Vaazı)

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِ الرَّحْمَنِ اارَّحِيم

أَلَا يَعْلَمُ مَنْ خَلَقَ وَهُوَ اللَّطِيفُ الْخَبِيرُ

Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.

E lâ ya'lemu men halak, ve huvel latîful habîr.

Meali:

Yaratan bilmez mi? O, her şeyi en ince ayrıntısına kadar bilen ve her şeyden haberdar olandır.

Sadakallahul Azîm. Mülk Suresi, 14. ayet.

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ اارَّحِيم

إِنَّ اللَّهَ يَعْلَمُ غَيْبَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَاللَّهُ بَصِيرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ

Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.

İnnallâhe ya'lemu gaybes semâvâti vel ard, vallâhu basîrun bimâ ta'melûn.

Meali:

Muhakkak ki Allah, göklerin ve yerin gaybını bilir. Ve Allah yaptıklarınızı görendir.

Sadakallahul Azîm. Hucurât Suresi, 18. ayet.

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ اارَّحِيم

وَعَلَّمَ آدَمَ الأَسْمَاء كُلَّهَا

Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.

Ve alleme Âdemel esmâe kullehâ.

Meali:

Ve Allah, Âdem'e isimlerin hepsini öğretti.

Sadakallahul Azîm. Bakara Suresi, 31. ayet.

---oOo---

Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ اارَّحِيم

علماء أمتي كأنبياء بني إسرائيل

“Ümmetimin âlimleri, Benî İsrail peygamberleri gibidir.”

(Hadis-i Şerif)

(Bk. Râzî, Tefsir, VIII/302; Neysâburî, Tefsir, I/264; Keşfü'l-Hafâ, II/64)

Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem yine buyurdular:

“Âlimler peygamberlerin varisleridir.”

(Hadis-i Şerif, Buhârî)

"Allâhumme salli alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ salleyte alâ İbrâhîme ve alâ âli İbrâhîme inneke hamîdun mecîd."

"Allâhumme bârik alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ bârekte alâ İbrâhîme ve alâ âli İbrâhîme inneke hamîdun mecîd."

Yolculuğumuza Başlıyoruz:

Biz ilk defa tasavvuf yoluna girip, dil sorunu yüzünden ilk girdiğimiz tarik yerine, yakınımıza gelen Nakşibendi Dergâhı'nda tevbe alıp seyri ilallah yolculuğumuzda seyr ü sülûkümüze başladığımız zaman bir rüya gördük.

Meğer bu yolda yolun başında son gösterilebiliyormuş.

Hani çocuğa hamile kaldığını öğrenen kadına doğum yapacağı ayın tarihi verilir ya; yani daha baştan sona atıf yapılır, hedef belirlenir. İşte biz de buna benzer bir rüya ile rüyalandık.

Rüyamız şöyleydi:

Tarikatın büyüklerinden Yarbay Mehmet İldırar rahmetli, o zamanlar Almanya'nın Dortmund şehrinde vekildi ve sohbet veriyordu. Biz bunu duyuyor, kasetlerden sohbetlerini dinliyorduk; fakat kendisini daha görmemiştik.

Rüyamda onun dergâhına gitmişim. Dergâh, yüksek katları olan bir bina ve aynı zamanda camiymiş. Kapıdan gireceğim sırada, bulunduğum yerdeki tekkenin vekili olan diğer Mehmet Hoca kapıda belirdi.

Kapıda iki genç vardı. Ellerinde tepsiler tutuyorlardı ve tepsilerinin üzerinde anahtarlar bulunuyordu. Mehmet Hoca bir tepsiden bir avuç anahtar aldı. Ben de bana uzatılan tepsiden anahtarları aldım ve iki cebimi doldurdum.

Mehmet Hoca bana yaklaşarak, beni kandırmaya çalışır gibi:

“Sen zaten o anahtarları en sonunda bana geri teslim edeceksin. Alma, bana ver.” dedi.

Ben ise hayıflandım ve “Hadi oradan.” dercesine yoluma devam ettim ve anahtarlarımı vermedim.

Çünkü bana ikram edilen benim ve benim ehlim için; sana ikram edilen de senin için değil midir? Ben de bana ikram edileni vermedim ve katları çıkmaya başladım.

Her katın merdiven başında sofiler kapıyı açıp beni karşıladılar. Bana:

“Geri dönüşünde gördüğün ve öğrendiklerini bize de anlat, sohbet et, olur mu?” dediler.

Ben de “Tamam.” diye cevap verdim.

Bir kat, bir kat daha çıktım. Dördüncü katta Yarbay Mehmet Hoca varmış. Siyah sakallı, kısa boylu bir şekilde kapıdan girince orada oturuyor ve sohbet ediyordu.

Tam ben içeri girdiğimde benden bahsederek bir cümle söyledi. O cümle bana ait olan bir cümleydi.

Matrix filmindeki bir sahneye benzetirsek, nasıl ki bir kimse geleceğe dair bir söz söyler ve o söz yolculuğun başlangıcına vesile olursa, benim rüyamdaki bu cümle de beni bir kader yolculuğuna doğru yöneltti.

Aradan aylar, yıllar geçti. Biz her hafta veya iki haftada bir, bu yolculukta keşfen ve ilmen bildiklerimizi, öğrendiklerimizi sizlere vaaz ve sohbet olarak anlatmaya devam ettik.

Ta ki bazı kimseler bizi buna ehil ve layık görmeyip akan suyumuzu kesmeye çalışıncaya kadar.

İlim bu yolculukta Allah'tan gelir ve Allah'a gider.

Nitekim Allah, Hz. Âdem'e Rahman nedir, Rahîm nedir, Rezzak nedir ve daha nice şeyleri tafsilatıyla öğretti ki insanlık dünyada nasıl yaşayacağını ve dünyayı nasıl imar edeceğini öğrensin.

Sonra dünyaya indirildi.

Yani insan önce bir mesleği ilmen öğrenir, sonra pratik olarak uygular.

Hz. Âdem'e de insanlık ilmi ve Allah'ın isimleri, yani esma bilgisi öğretildi. Bu isimler sayesinde insan, dünyadaki hayatın nasıl sürdürüleceğini öğrendi.

Mesela bağda çapa yapmak nedir, ne işe yarar? Üzüm denen asmanın budanması, bakımının yapılması, altındaki yabani otların temizlenmesi, kökünün etrafına çukur açılarak yağmur suyunun kökünde toplanmasının sağlanması gibi bilgilerin hepsi birer ilimdir.

Bunları ilk insan nasıl bilecekti? Ona bunları bildiren ve öğreten biri olması gerekirdi.

Âdem'e ayrıca Rahmanlık, yani babalık nedir; Havva ile birleşip çocuk sahibi olduğunda babalık sorumluluğu nedir, bunlar da öğretildi.

Sonra Rablik nedir; yani terbiye eden, evlatlarını yetiştiren kimsenin görevi nedir, bunlar öğretildi.

Havva için de Rahimlik ve mürebbiyelik gibi sorumluluklar söz konusuydu.

Hâsılı, dünyada ve kâinatta yaşayabilmek için gerekli olan ilim Allah'ın esmasında gizlidir.

Her bir esma, bir ilme işaret eder.

Allah esmasını kime ne kadar öğretmişse, o kimse de o kadar ilim sahibi olur.

Biz de seyri sülûk yolculuğumuzda marifetullah ilmi, yani Allah'ı bilme ilminde Allah'ın bize bildirdiklerini sizlerle her hafta paylaşırken birden kesilme oldu.

Çünkü altın çok olup kömür gibi bol olsaydı, altının değeri kalmazdı.

Altın az ve öz olduğu için değerlidir.

Bizim yolumuzu kesen haramiler, sahte Mehdi iddiaları ve sahte hocalar yüzünden her yerde kendisini hoca ve âlim sanan kimseler çoğaldı. Böyle olunca gerçek ilim ile taklit birbirine karıştı.

Biz de bir müddet çekildik ki gerçek olan ile sahte olan daha iyi ayırt edilsin.

Biz çekilince suyu kurumuş bir nehre döndüğünüzü söylemekteyiz.

Eğer bu gidişimiz de fayda etmezse, daha uzun süre çekilebiliriz. Maksadımız, hakikatin ve samimiyetin ortaya çıkmasıdır.

Marifetullah Ne Demektir?

Marifet, bilmek ve tanımak anlamlarına gelir.

Bizde “Yaptığını marifet sanma.” diye bir söz vardır. Yani bildiğini uygulamak, öğrendiğini hayata geçirmek anlamında kullanılır.

Marifetullah ise Allah'tan öğrenilen bilgiyi uygulamaya geçirmek demektir.

Rahman nedir, bunu en ince tafsilatıyla bilince Rahman isminin tecellilerini anlamaya çalışmak; Rahîm nedir, Rezzak nedir, Şâfî nedir ve şifa nedir bilince bunları hayatta tatbik etmeye çalışmak gibi...

Allah ve esma bilgisini uygulamaya geçirmek, benim anlayışıma göre marifetullahtır.

Yani sadece bildiklerin marifet değildir. Bildiklerinden bir netice çıkarıp onu hayata geçirmen marifet olarak ifade edilir.

Ve Her Şey O'ndan Çıkıp Yine O'na Döner.

Çeşmede akan su çeşmenin değildir. Nehirde akan su da nehrin değildir. Su akar ve geçer. Su kesilince nehir de çeşme de akamaz.

İlim ise Allah'tandır.

Yağmur yağar, küçük ırmaklar oluşur. Irmaklar çaylara, çaylar daha büyük akarsulara, nehirler göllere ve denizlere, denizler de okyanuslara ulaşır.

Sonra okyanustaki suyun bir kısmı buharlaşır ve dağlarda, çayırlarda, ovalarda yeniden yağmur olur.

İlim de buna benzer şekilde Allah'tan gelir ve tekrar Allah'a döner.

Kalpten çıkan kanın dolaşıp tekrar kalbe dönmesi gibi, Allah'tan gelen ilim de sonunda yine Allah'a döner.

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ اارَّحِيم

فَسُبْحَانَ الَّذِي بِيَدِهِ مَلَكُوتُ كُلِّ شَيْءٍ وَإِلَيْهِ تُرْجَعُونَ

Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.

Fe subhânellezî bi yedihî melekûtu kulli şey'in ve ileyhi turceûn.

Meali:

İşte O, Sübhan'dır. Her şeyin melekûtu, yani mülkü ve hükümranlığı O'nun elindedir. Ve her şey O'ndan çıkıp yine O'na döner.

Sadakallahul Azîm. Yâsîn Suresi, 83. ayet.

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ اارَّحِيم

رَبِّ قَدْ آتَيْتَنِي مِنَ الْمُلْكِ وَعَلَّمْتَنِي مِن تَأْوِيلِ الأَحَادِيثِ فَاطِرَ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ أَنتَ وَلِيِّي فِي الدُّنُيَا وَالآخِرَةِ تَوَفَّنِي مُسْلِمًا وَأَلْحِقْنِي بِالصَّالِحِينَ

Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.

Rabbi kad âteytenî minel mulki ve allemtenî min te'vîlil ehâdîs, fâtıras semâvâti vel ardı ente veliyyî fîd-dünyâ vel âhireti, teveffenî muslimen ve elhıknî bis-sâlihîn.

Meali:

“Rabbim! Bana mülk verdin ve olayların, sözlerin ve rüyaların tevîlini, yani yorumunu bana öğrettin. Semaları ve yeryüzünü yaratan Sensin. Sen benim dünyada ve ahirette velîmsin. Beni Müslüman olarak vefat ettir ve beni salihler arasına kat.”

Sadakallahul Azîm. Yûsuf Suresi, 101. ayet.

Peki, bu ayet bana da bir şeyler demiyor mu?

Rüya ile başladığımız seyri sülûk yolunda, sonra keşfen bildiklerimizi hayata geçirmek ve olayları yorumlamakla ben de bazı şeyleri anlamaya çalışmadım mı?

“Zararın neresinden dönersen kârdır.” sözüyle anlatıldığı gibi, insan yaşadıklarından ders çıkarmalıdır.

Ben de bildiklerimi sizlere anlattıysam ve sizlerin de bunlardan nasiplenmesini istediysem, bunun yanlış anlaşılmasını istemem.

Benim maksadım, öğrendiğim ve tecrübe ettiğim şeyleri paylaşmaktır.

Neydi O “Zararın Neresinden Dönersen Kârdır” Sözü?

Biz mülhime nefis makamına çıkıp ilk defa hafif hafif ilhamlandığımız zamanlardan bir hatıra anlatayım.

1994 veya 1995 seneleri olmalı. Avusturya'nın Gmünd ili, Schrems Belediyesi'nde oturuyorum. Waidhofen'de yaklaşık 20-22 kilometre uzakta bir firmaya iş başvurusu yapmak için arabayla yola çıktım.

Yaklaşık iki kilometre gittikten sonra içimden bir ses:

“Zararın neresinden dönersen kârdır.”

diyordu.

Ben de düşündüm:

“Zaten yola çıktık, yolun bir kısmını gittik. Eğer benzinden tasarruf olacaksa benzin zaten gitti.”

diyerek devam ettim.

Sonra Waidhofen kavşağına geldim. Yine aynı şekilde:

“Zararın neresinden dönersen kârdır.”

şeklinde bir ilham geldi.

Ben:

“Artık yolu yarıladık. Bunun kârı mı kaldı? Ben gidip iş başvurusu yapacağım.”

diyerek devam ettim.

Waidhofen'e vardım. Şehrin içinde Mondo Market vardı. İçeri girip bir Semmel çöreği almak için karşısına park ettim.

Park levhasına dikkat etmemişim. İçeri girdim, yaklaşık beş dakika sonra çıktım. Arabanın camında polis tarafından yazılmış 300 Schilling ceza kâğıdını gördüm.

O anda kafamda adeta bir şimşek çaktı.

“Ha! Zararın neresinden dönersen kârdır!”

sözünün ne demek olduğunu anladım.

Bize gelen ilhama dikkat etmemiş ve zarar etmiştik.

Sonra iş başvurusuna gittim. Başvurumu aldılar fakat ne aradılar ne de sordular.

Velhâsıl, benim kanaatime göre Rabbim bazı şeyleri insana ilham yoluyla fark ettirebilir. O zaman biz daha toy bir delikanlıydık ve gelen uyarıyı yeterince dikkate almamıştık.

Siz siz olun; eğer şeriata aykırı olmayan bir ilham veya iç uyarı size gelirse ve sizi zarardan uzaklaştırıyorsa, üzerinde düşünün.

Kar©glan Raşit Tunca — 1994 veya 1995, Avusturya Waidhofen Thaya Hatırası

Nakşî büyükleri “Yolumuz sohbet yoludur.” demişlerdir.

Bizim yolumuzda hem zikir hem de sohbet vardır.

Bazen insan, çevresindeki kişileri gözlemleyerek bazı güzel davranışları öğrenir. Bir kimse sakal bırakır, başkası görür ve o da sakal bırakır. Bir kimse güzel bir davranışta bulunur, onu gören de örnek alabilir.

Fakat bizim yolumuz yalnızca görünüşten ibaret değildir.

Konuşma, kelam etme, vaaz ve nasihat etme yoludur.

Nasihat eden Lokman yoludur.

Hz. İsa gibi şifa verme anlayışını, Rahman ve Rahîm isimlerini, Rezzak ismini, ilmiyle amel etmeyi ve ilmel yakin, aynel yakin, hakkal yakin anlayışını öğrenme yoludur.

Yine yeni keşfettiğimizi düşündüğümüz bir ilimden söz edelim.

Mesela Allah'ın isimlerinden biri “Mümît”tir. Mümît, öldüren ve ölümü yaratan anlamında Allah'ın isimlerindendir.

Kur'an'da şöyle buyurulur:

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ اارَّحِيم

فَصَلِّ لِرَبِّكَ وَانْحَرْ

Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.

Fe salli li rabbike venhar.

Meali:

“Öyleyse Rabbin için namaz kıl ve kurban kes.”

Sadakallahul Azîm. Kevser Suresi, 2. ayet.

Buradan hareketle benim tasavvufî yorumum şudur: İnsan Allah'ın isimlerini sadece dil ile zikretmekle kalmayıp, o isimlerin işaret ettiği hakikatleri anlamaya ve hayatında görmeye çalışmalıdır.

Peygamber Efendimizin kendi kurbanını kestiği rivayetleri de vardır.

Bunun yanında Bektaşî büyükleri hakkında anlatılan bazı menkıbelerde ölüm ve dönüş ile ilgili çeşitli hikâyeler nakledilir. Bunları da birer tasavvufî hikmet ve menkıbe olarak değerlendirmek gerekir.

“Yâ Evvel, Yâ Âhir, Yâ Zâhir, Yâ Bâtın” zikri de Allah'ın isimlerinin farklı tecellilerini düşünmeye vesile olur.

Gelecekten geçmişe, geçmişten geleceğe yolculuk gibi anlatımlar da benim tasavvufî düşüncem içerisinde çeşitli hikmetleri ifade etmektedir.

---

Bir kısım Kureyşli, Medine'deki Yahudi bilginlerine müracaat ederek Hz. Peygamber'e sormak üzere zor sorular hazırlamalarını istediler.

Onlar da üç soru hazırladılar:

Ashâb-ı Kehf, Zülkarneyn ve ruhun mahiyeti.

Hz. Peygamber'e sorular sorulunca:

“Size yarın cevap vereyim.”

buyurdu.

Ancak bunu söylerken “İnşallah” demeyi unuttu.

Bu sebeple bir müddet vahiy gelmedi.

Bu olayda ümmete, gelecekte yapılacak bir iş için “İnşallah” demenin gerekliliği konusunda büyük bir ders vardır.

Daha sonra gelen ayetlerle sorulara cevaplar verildi.

İnananlar da bu olaydan ders alarak bir şeyi yapacağına söz verirken “İnşallah” demeyi ihmal etmemeyi prensip edindiler.

Biz de Kar©glan'ın 30 Nisan 2017 tarihli vaazından sonra bir müddet yeni vaaz etmedik ve bunun sebebini daha önce yazdık.

Bu süre içerisinde çeşitli olaylar yaşandı.

İnsan bazen böyle imtihanlardan geçer. Kimin haklı, kimin haksız olduğunun nihai hükmünü ise Allah bilir.

Muhyî ve Mümît

Yine zikrimizde Muhyî ile birlikte Mümît'i okuruz.

Muhyî ismi Kur'an'da çeşitli ayetlerde diriltme anlamıyla geçmektedir. Rabbimiz Rum Suresi'nde şöyle buyuruyor:

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ اارَّحِيم

فَانظُرْ إِلَى آثَارِ رَحْمَتِ اللَّهِ كَيْفَ يُحْيِي الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا إِنَّ ذَلِكَ لَمُحْيِي الْمَوْتَى وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ

Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.

Fenzur ilâ âsâri rahmetillâhi keyfe yuhyil arda ba'de mevtihâ, inne zâlike le muhyil mevtâ, ve huve alâ kulli şey'in kadîr.

Meali:

“Allah'ın rahmetinin eserlerine bak! Yeryüzünü ölümünden sonra nasıl diriltiyor. Şüphesiz O, ölüleri de elbette diriltecektir. O, her şeye hakkıyla gücü yetendir.”

Sadakallahul Azîm. Rûm Suresi, 50. ayet.

Allah'ın diriltme yöntemlerinden birisini yeryüzünde açıkça görüyoruz.

Kıştan sonra bahar gelir ve ölü gibi görünen yeryüzü yeniden canlanır.

Kur'an bunu bir misal olarak verir.

Hayata geçmenin yollarından birisi de bitki olarak yeniden canlanmaktır.

Tohum ekmek, dikmek, yetiştirmek ve üretmek, benim anlayışıma göre Muhyî ismini tefekkür etmeye vesile olabilir.

Peygamber Efendimizin:

“Kıyamet kopuyor olsa bile elinizdeki hurma fidanını dikin.”

anlamındaki hadisi de insanı üretmekten ve hayırlı iş yapmaktan vazgeçmemeye teşvik eder.

İnsanın yaptığı iyiliklerin ve kötülüklerin de hayatında karşılıkları olduğunu düşünmek gerekir.

Ancak insanların başka canlılara dönüşeceği şeklindeki bazı anlatımlar, benim burada yaptığım tasavvufî ve sembolik bir tefekkürdür; bunu kesin bir dinî hüküm olarak değerlendirmemek gerekir.

Âdem'e Esma'nın Öğretilmesi

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ اارَّحِيم

وَعَلَّمَ آدَمَ الأَسْمَاء كُلَّهَا ثُمَّ عَرَضَهُمْ عَلَى الْمَلاَئِكَةِ فَقَالَ أَنبِئُونِي بِأَسْمَاء هَؤُلاء إِن كُنتُمْ صَادِقِينَ قَالُواْ سُبْحَانَكَ لاَ عِلْمَ لَنَا إِلاَّ مَا عَلَّمْتَنَا إِنَّكَ أَنتَ الْعَلِيمُ الْحَكِيمُ

Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.

Ve alleme Âdemel esmâe kullehâ summe aradahum alel melâiketi fe kâle enbiûnî bi esmâi hâulâi in kuntum sâdikîn. Kâlû subhâneke lâ ilme lenâ illâ mâ allemtenâ inneke entel alîmul hakîm.

Meali:

Allah, Âdem'e bütün isimleri öğretti. Sonra onları meleklere göstererek:

“Eğer doğru söyleyenler iseniz, haydi bana bunların isimlerini bildirin.”

dedi.

Melekler:

“Seni bütün eksikliklerden uzak tutarız. Senin bize öğrettiklerinden başka hiçbir bilgimiz yoktur. Şüphesiz Sen her şeyi hakkıyla bilen, hikmet sahibi olansın.”

dediler.

Bu ayet, insanın bilgisinin Allah'ın öğretmesiyle meydana geldiğini gösterir.

Peygamber Efendimize nispet edilen:

“Nefsini bilen Rabbini bilir.”

sözü de bu ayetin tasavvufî açıdan yapılan bir açıklaması olarak değerlendirilebilir.

Hamd Yani “Elhamdü” Tefsiri

Verdiğine de vermediğine de teşekkür edebilmek...

Neden her gün beş vakit, haftanın yedi günü ve senenin 365 günü “Elhamdülillah” deriz?

Verdiğine şükretmek kolaydır.

Fakat vermediğine de teşekkür etmek gerekir.

Çünkü öyle durumlar vardır ki insan:

“İstedim, vermedi. Ya verseydi şimdi halim nice olurdu?”

diyebilir.

Mustafa Hoca'nın anlattığı bir misal vardı:

Bir adam uçakla yolculuk edecektir. Fakat yolda bir kaza meydana gelir ve uçağa binemez. O anda üzülür ve sinirlenir.

Bir süre sonra radyodan haberleri dinler ve bineceği uçağın düştüğünü, kurtulan olmadığını öğrenir.

Bu defa:

“İyi ki uçağa binmemişim.”

der.

Bu sebeple insan, kendisine verilmeyen bazı şeylerin de aslında bir rahmet olabileceğini düşünmelidir.

Bizim yaşadığımız bir olayda da buna benzer bir tecrübe yaşadık.

Eğer Bir İşinde Önüne Bir Engel Çıktıysa, O İşten Vazgeçmeyi Düşün; Belki de O Senin İçin Hayırlı Değildir.

1999 senesinde Avusturya'da yaklaşık bir buçuk yıllık kazancımı tasarruf ederek yaklaşık 200.000 Schilling biriktirmiştim.

Bir süre sonra bu parayı Türkiye'ye gönderdim.

Memlekete gittiğimizde çeşitli finans kurumlarını araştırmaya başladık.

Bir kuruma para yatırma düşüncesi oluştu.

Fakat o sırada bazı engeller çıktı. Yolda yaşadığımız bir tartışma ve ardından karşılaştığımız bir avukat sayesinde mesele büyümeden kapandı.

Biz bunu o gün için bir ikaz olarak değerlendirdik.

Fakat yine de sonunda paramızı yatırdık.

Aradan yıllar geçti ve yatırdığımız parayla ilgili büyük sıkıntılar yaşadık.

Bu olay bana şunu öğretti:

Bir işin önüne sürekli engeller çıkıyor ve iş hayırlı bir şekilde ilerlemiyorsa, insan biraz durup düşünmelidir.

Belki de Rabbimiz bizi o işten uzaklaştırmaya çalışıyordur.

Olayın Tevili ve Çıkardığımız Sonuç

Size 1999 senesinden 2012 senesine kadar başımızdan geçen bu olaydan bir “kulak küpesi” ikram etmek istedik.

Umarım sizler de bundan ders çıkarır ve karşınıza çıkan engelleri düşünmeden zorlamazsınız.

Hayırlı olan işi Cenâb-ı Mevlâ bazen kolaylaştırır.

Hayırlı olmayan işlerde ise çeşitli engeller ve tatsızlıklar ortaya çıkabilir.

Kıssa Sonu.

İşte verdiğine de şükretmek, vermediğine de teşekkür etmek anlamında hamd etmek budur.

Öyle bir anlayış sahibi olmak gerekir ki insan hem olumlu hem de olumsuz durumlarda Rabbine hamd edebilsin.

Yani gerektiğinde ilerlesin, gerektiğinde geri çekilsin; her iki durumda da Allah'ın hikmetini arayabilsin.

Elhamdülillah'ın hikmetlerinden biri de budur.

Raşidî Tarikatı Zikir Evradından Bir Bölüm

Raşidî Tarikatı'nın zikir evradında 21. sınıfa gelen sofiler için zikre ek olarak bazı okumalar yapılır.

Elemneşrah Suresi okunduktan sonra, İnnî veccehtü ayetinden önce Fatiha'dan:

“Yalnız Sana kulluk eder, yalnız Senden yardım dileriz.”

anlamındaki ayet 21 defa okunur.

إِيَّاكَ نَعْبُدُ وإِيَّاكَ نَسْتَعِينُ

Sonra Fatiha'nın kalan kısmı bir defa okunur ve İnnî veccehtü ayetiyle zikre devam edilir.

İbn Sînâ'ya Nispet Edilen Dört Sebep ve Dört Hılt Anlayışı

İbn Sînâ'ya nispet edilen klasik tıp anlayışında sağlık ve hastalık dört sınıf sebep üzerinden açıklanır.

1) Maddi sebepler:

Bunlar azalar ve vücutta dolaşan kan, safra, balgam ve sevda olarak ifade edilen dört unsurla ilgilidir.

2) Fail sebepler:

Bunlar yiyecek ve içeceklerdir. Bunların vücutta meydana getirdiği değişiklikler, hava, buharlar, dumanlar, gazlar, iklim, şehirler, oturulan evler, erkeklik, dişilik ve daha birçok etken bu sınıfa dâhil edilir.

3) Sûrî sebepler:

Bunlar insanın şekliyle ilgilidir. Bir uzvun fazla büyük veya küçük olması yahut tabiî biçimde bulunmaması bu sınıfta değerlendirilir.

4) Tamamlayıcı sebepler:

Bunlar vücuttaki kan, safra, sevda, balgam ve organların faaliyetleriyle ilgili hallerdir. Bunların kendileri sağlam olsa bile faaliyetleri bozuk olursa hastalık meydana gelebileceği kabul edilir.

İnsanın vücudundaki en hararetli şeyin ruh ve kalp olduğu, ruhun kalpte meydana gelip oradan bütün organlara yayıldığı şeklinde klasik bir anlayış vardır.

Bundan sonra hararet bakımından kan, karaciğer, böbrekler ve adaleler zikredilir.

Vücuttaki soğuk olan şeyler olarak balgam, kemik, kıllar, kıkırdaklar, beyin, yağ ve sümük sayılır.

Rutubetli olan şeyler olarak balgam, yağ, beyin, ilik, akciğer, dalak, böbrek ve adaleler zikredilir.

Kuru olan şeyler ise kıllar ve kemikler olarak ifade edilir.

1- Kan:

Kan sıcak ve rutubetli kabul edilir.

Klasik anlayışa göre kanın normalden fazla olması durumunda baş ağrısı, şişlikler, duyu organlarında tembellik, vücutta ve başta ağırlık gibi belirtilerden söz edilir.

Çaresi:

Klasik tıp kaynaklarında ekşi nar, ekşi meyve suları ve sirkeli gıdalar gibi yiyecekler tavsiye edilmiştir.

2- Safra:

Safra sıcak ve kuru kabul edilir.

Klasik anlayışta fazla safra ile baş ağrısı, migren, uykusuzluk, nabız yükselmesi, sararma, ağızda acılık ve benzeri belirtiler arasında ilişki kurulmuştur.

Çaresi:

Soğuk ve rutubetli kabul edilen gıdalarla birlikte şeker, keçi yağı, arpa suyu ve ekmeği, hıyar, karpuz ve demirhindi şerbeti gibi yiyecekler zikredilmiştir.

3- Balgam:

Balgam soğuk ve rutubetli kabul edilir.

Klasik anlayışta balgamın artmasıyla çeşitli bedensel belirtiler arasında ilişki kurulmuştur.

Çaresi:

Bal, zencefil, günlük, mesteki, karabiber, deve sütü, susam, mısır ve sıcak-kuru kabul edilen bazı gıdalar zikredilmiştir.

4- Sevda:

Sevda soğuk ve kuru kabul edilir.

Klasik anlayışta sevdanın artmasıyla durgunluk, uyku bozukluğu, susuzluk, vesvese, sıkıntı, keder ve çeşitli belirtiler arasında ilişki kurulmuştur.

Çaresi:

Bal şerbeti, zencefil, karabiber, mesteki, şekerli süt, tereyağı, pırasa ve koyun sütü gibi gıdalar zikredilmiştir.

Bu bölümün, günümüz tıbbının teşhis ve tedavi anlayışından farklı olan klasik tıp yaklaşımını anlattığını özellikle belirtmek gerekir.

---

İşte zikirimize devam eden sofilerde, benim tasavvufî anlayışıma göre, bazı kötü hâl ve ahlaklardan kurtulmaya yönelik çalışmalar yapılır.

21. sınıfta yukarıda yazdığımız “İyyâke na'büdü ve iyyâke nesteîn” ayetinin zikrine devam edilir.

Benim anlatımımda bu çalışma, insanın iç dünyasını temizlemesi ve kötü alışkanlıklardan uzaklaşması amacıyla yapılan bir tasavvufî eğitim olarak değerlendirilmelidir.

Zikir esnasında bedende çeşitli değişiklikler hissedilebilir. Ancak bunların her kişide aynı şekilde gerçekleşeceğini veya bunların tıbbî olarak belirli bir hastalığın kesin göstergesi olduğunu söylemek doğru olmaz.

Zikir, tasavvuf yolunda kişinin kendi nefsini terbiye etmesine ve Allah'ı daha çok hatırlamasına vesile olan bir ibadettir.

Bazı kimseler:

“Bunların dinde yeri yoktur, bunlar batıldır.”

diyebilir.

Benim cevabım şudur:

Bu dünyada insanın yaptığı birçok iş, tecrübe ve araştırma yoluyla öğrenilmiştir.

Buğday nasıl ekilir, nasıl biçilir, nasıl sulanır, sonra nasıl öğütülür ve nasıl ekmek yapılır?

Bunların bütün ayrıntıları Kur'an'da yazıyor mu?

Hayır.

Fakat insan bunları yaşayarak, deneyerek ve araştırarak öğrenmiştir.

Aynı şekilde tıp da zaman içerisinde gelişmiştir.

Bir doktor bazı gıdaların insan vücuduna faydalı olduğunu araştırmalarla öğrenebilir ve tavsiye edebilir.

Bu bilgi, Peygamber Efendimizin zamanında bulunmadığı için otomatik olarak değersiz sayılmaz.

Patates de Peygamber Efendimizin zamanında Arabistan'da bilinen bir yiyecek değildi. Daha sonra dünyaya yayıldı.

Peygamberimiz yemedi diye patates yemeyi haram veya bid'at sayamayız.

Demek ki her yeni şeyin değerlendirilmesinde fayda, zarar, dinin temel hükümleri ve insan tecrübesi birlikte düşünülmelidir.

Zikir konusunda da benim anlayışım budur.

Her âlim veya mürşid, kendi uyguladığı zikrin insan üzerindeki etkilerini zaman içerisinde gözlemleyebilir.

Biz de yolumuzdan ve arkamızdan gelecek olanlara öğrendiklerimizi aktarmaya çalışıyoruz.

Muharref Kitaplar Meselesi: İncil ve Tevrat'ın Tahrif Edildiğine İnanmak

Burada önemli bir mesele üzerinde durmak istiyorum.

Kur'an'ın toplanması ve kitap hâline getirilmesi de bir süreç içerisinde gerçekleşmiştir.

Hz. Peygamber'in vefatından sonra ayetler bir araya getirilmiş ve Hz. Ebû Bekir, Hz. Ömer ve Hz. Osman dönemlerinde mushafın korunması ve çoğaltılması konusunda çalışmalar yapılmıştır.

Daha sonra Kur'an hafızlar tarafından ezberlenerek ve yazılarak nesilden nesile aktarılmıştır.

Buradan hareketle şunu soruyorum:

Hz. İsa'nın getirdiği vahiy ve onun havarileri tarafından aktarılan bilgiler konusunda da tarihî süreci dikkate almak gerekmez mi?

Hz. İsa'nın kalbine doğan vahiy ve ilhamları kendi havarilerine aktardığı, onların da bunları insanlara ulaştırdığı kabul edilir.

Aynı şekilde Hz. Musa'ya verilen Tevrat'ın da bir vahiy süreci vardır.

Dolayısıyla diğer peygamberlerin getirdiği vahiyleri anlamaya çalışırken, onların da kendi dönemlerindeki aktarım süreçlerini dikkate almak gerekir.

Ben burada farklı din mensuplarını küçümsemek yerine, vahiylerin insanlara nasıl ulaştığı meselesini düşünmeye çalışıyorum.

Herkesin kendi anlayışının ve inancının bulunduğu bir dünyada, insan öncelikle kendi inancını doğru yaşamaya çalışmalı ve başkasına hakaret etmemelidir.

Kur'an'da şöyle buyurulur:

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ اارَّحِيم

لَكُمْ دِينُكُمْ وَلِيَ دِينِ

Lekum dînukum ve liye dîn.

“Sizin dininiz size, benim dinim de banadır.”

Kâfirûn Suresi, 6. ayet.

Bunun üzerinde şöyle bir benzetmeyle düşünelim:

Karpuz tatlı ve serinletici bir yaz meyvesidir. Üzüm de tatlıdır fakat özellikleri farklıdır.

Üzüm karpuzun yerini alamaz, karpuz da üzümün yerini alamaz.

Her şeyin kendine has özellikleri vardır.

Benim anlayışım da şudur:

Sen sen kal, ben de ben kalayım.

Ancak bu farklılıklar insanlara birbirlerine hakaret etme hakkı vermez.

Kur'an yine şöyle buyurur:

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ اارَّحِيم

آمَنَ الرَّسُولُ بِمَا أُنزِلَ إِلَيْهِ مِن رَّبِّهِ وَالْمُؤْمِنُونَ كُلٌّ آمَنَ بِاللّهِ وَمَلآئِكَتِهِ وَكُتُبِهِ وَرُسُلِهِ لاَ نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِّن رُّسُلِهِ وَقَالُواْ سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا غُفْرَانَكَ رَبَّنَا وَإِلَيْكَ الْمَصِيرُ

Âmener resûlu bimâ unzile ileyhi min rabbihî vel mu'minûn, kullun âmene billâhi ve melâiketihî ve kutubihî ve rusulihî, lâ nuferriku beyne ehadin min rusulihî, ve kâlû semi'nâ ve ata'nâ gufrâneke rabbenâ ve ileykel masîr.

Meali:

Peygamber, Rabbinden kendisine indirilene iman etti, mü'minler de iman ettiler. Her biri Allah'a, meleklerine, kitaplarına ve peygamberlerine iman ettiler ve şöyle dediler:

“Onun peygamberlerinden hiçbirini diğerinden ayırt etmeyiz.”

Şöyle de dediler:

“İşittik ve itaat ettik. Ey Rabbimiz! Senden bağışlanma dileriz. Sonunda dönüş yalnız Sanadır.”

Bakara Suresi, 285. ayet.

Burada “Onun peygamberlerinden hiçbirini diğerinden ayırt etmeyiz.” buyuruluyor.

Müslüman, Hz. Musa'yı, Hz. İsa'yı, Hz. Muhammed'i ve diğer peygamberleri Allah'ın peygamberleri olarak kabul eder.

Benim üzerinde durduğum nokta da budur.

Vahyin nasıl geldiğini ve peygamberlerin bunu ümmetlerine nasıl aktardığını araştırırken, farklı peygamberlerin hayatlarını birbirine düşman gibi göstermemek gerekir.

Bu dinler gökten bir sepet içerisinde hazır bir kitap olarak inmedi.

Vahiy peygamberlere geldi; peygamberler onu yaşadı, anlattı ve ümmetlerine aktardı.

Kur'an da Hz. Muhammed'in aldığı vahiylerin ve bunları ümmetine aktarmasının sonucunda bize ulaşmıştır.

İncil konusunda da Hz. İsa'nın tebliğ ettiği vahiylerin ve onun hayatının sonraki nesillere nasıl aktarıldığı tarihî bir meseledir.

Tevrat konusunda da aynı şekilde tarihî aktarım süreci araştırılmalıdır.

Burada benim maksadım, kimsenin dinine hakaret etmek değildir.

Maksadım, vahiylerin insanlara nasıl ulaştığını ve insanların bunları nasıl koruduğunu düşünmektir.

Rabbim, Mehdi'ye ve onun askerlerine idrak versin; iyi ile kötüyü ayırt edebilecek bir firasete, furkana ve farkındalığa kavuşmayı nasip etsin.

--oOo---

أَللَّهُمَّ أَرِنَا الْحَقَّ حَقاً وَ ارْزُقْنَا اتِّبَاعَهْ وَ أَرِنَا الْبَاطِلَ بَاطِلاً وَ ارْزُقْنَا اجْتِنَابَهْ

“Allah'ım! Bizlere hakkı Hak gösterip ona tâbi olmayı, bâtılı da bâtıl gösterip ondan yüz çevirmeyi nasip eyle.”

وَآخِرُ دَعْوَاهُمْ أَنِ الْحَمْدُ لِلّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ

Ve âhıru da'vâhum enil hamdulillâhi rabbil âlemîn.

Âmin.

El-Fâtiha maassalavât.

سُبْحاَنَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ، أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلهَ إِلاَّ أَنْتَ، أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ

Sübhâneke Allahümme ve bihamdik, eşhedü en lâ ilâhe illâ ent, estağfiruke ve etûbu ileyk.

--OoO--

Kar©glan

Başağaçlı Raşit Tunca

Schrems, 3 Temmuz 2017 Pazartesi

Original Kar © glan

]]> https://tevvabun.de/showthread.php?tid=44757 Sun, 11 Oct 2026 14:05:10 +0200 Raşit Tunca]]> https://tevvabun.de/showthread.php?tid=44757
Ey Mehdi Askeri! Zikirden Kesilenlerden Olmayın. Şeytanın, Allah’ı Anmayı Unutturduğu Kimseler Gibi Olmayın

(Kar©glan'ın 15 Temmuz 2017 Vaazı)

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيم

فَسُبْحَانَ الَّذِي بِيَدِهِ مَلَكُوتُ كُلِّ شَيْءٍ وَإِلَيْهِ تُرْجَعُونَ

Eûzü billâhi mineşşeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.

Fe sübhânellezî bi yedihî melekûtu kulli şey’in ve ileyhi turceûn.

Meali:

İşte O, Sübhan'dır. Her şeyin melekûtu (mülkü ve hükümdarlığı) O'nun elindedir. Ve her şey O'ndan çıkıp yine O'na dönücüdür.

Sadakallahul Azîm — Yâsîn Suresi, 83. ayet

---oOo---

Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:

İyi arkadaş, güzel koku satan kimse gibidir. Sana koku sürmese bile, yanında bulunduğun müddetçe güzel kokusundan faydalanırsın.

Kötü arkadaş ise demirci körüğü gibidir. Üflendiği zaman ateş kıvılcımları seni yakmasa bile kokusu seni rahatsız eder.

(Hadis-i Şerif, Müslim ve Buhârî)

"Allâhumme salli alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ salleyte alâ İbrâhîme ve alâ âli İbrâhîme inneke hamîdun mecîd."

"Allâhumme bârik alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ bârakte alâ İbrâhîme ve alâ âli İbrâhîme inneke hamîdun mecîd."

Yolculuğumuza Başlıyoruz:

İyi insanlarla gezmek ve iyilerden bahsetmek de nimettir. Çünkü hadis-i şerifte, "Salihler, iyiler anıldığı zaman rahmet nazil olur." buyuruldu. (İ. Ahmed)

Rahmetin sebebi iyi işlerdir. İyi işlerin sebebi de onlara heves etmektir. Onlara heves etmenin âmili de sâlihleri iyi hâlleri ile anmak ve hatırlamaktır.

Kötüler anıldığında ise lânetin inmesidir. Çünkü kötüleri ve kötülükleri çokça anmak, insana kötülük yapmayı kolaylaştırır. Bu da lâneti gerektirir. Lânet ise Allah'tan uzak kalmak demektir.

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيم

اسْتَحْوَذَ عَلَيْهِمُ الشَّيْطَانُ فَأَنسَاهُمْ ذِكْرَ اللَّهِ أُوْلَئِكَ حِزْبُ الشَّيْطَانِ أَلَا إِنَّ حِزْبَ الشَّيْطَانِ هُمُ الْخَاسِرُونَ نَّ الَّذِينَ يُحَادُّونَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ أُوْلَئِكَ فِي الأَذَلِّينَ كَتَبَ اللَّهُ لَأَغْلِبَنَّ أَنَا وَرُسُلِي إِنَّ اللَّهَ قَوِيٌّ عَزِيزٌ

Eûzü billâhi mineşşeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.

İstahveze aleyhimuş şeytânu fe ensâhum zikrallâh, ulâike hizbuş şeytâni, e lâ inne hizbeş şeytâni humul hâsirûn. İnnellezîne yuhâddûnallâhe ve resûlehû ulâike fîl ezellîn. Keteballâhu le aglibenne ene ve rusulî, innallâhe kaviyyun azîz.

Meali:

Esteûzü billâh.

Şeytan onları hâkimiyeti altına alıp Allah'ın zikrini onlara unutturdu. İşte onlar şeytanın tarafında olanlardır. İyi bilin ki şeytanın hizbi, yani şeytanın tarafında olanlar, ziyana uğrayanların ta kendileridir.

Allah'a ve Peygamberine düşman olanlar var ya, işte onlar en aşağı kimselerin arasındadırlar.

Allah, kâinatın programına, "Şüphesiz ben ve peygamberlerim galip geleceğiz." diye yazmıştır. Muhakkak ki Allah Kavî'dir; şüphe yok ki Allah çok kuvvetlidir, mutlak güç sahibidir.

Sadakallahul Azîm — Mücâdele Suresi, 19, 20 ve 21. ayetler

Bizim "Salavât-ı Kebîre" ve "Salavât-ı Kasr"da okuduğumuz salavatın sebebi ve hikmeti bunlara binaendir. Yani iyileri anıp onların güzelliklerine ve iyiliklerine talip ve sahip olabilmek için; yine zikir ile Allah'ı, peygamberlerini ve meleklerini anıp, onlardan manevî olarak fayda görmek içindir.

Ruh için uzaklık ve yakınlık sorun değildir. İyi ruhlar anıldıkları yerde oluverirler. Kötü ruhlar da böyledir; kötülükleri ile beraber kötü olanların yanında bulunurlar. Yani Deccal ve hizbi, şeytan ve hizbi gibi.

Peygamber Efendimiz de hadis-i şeriflerinde şu tavsiyelerde bulunmaktadır:

"İyi arkadaş yalnızlıktan, yalnızlık da kötü arkadaştan hayırlıdır. İyilerle dost olan, misk satanla beraber olan gibidir. Onun güzel kokusu diğerine bulaşır.

Kötülerle beraber olan da demirci çırağı ile beraber olan gibidir. Onun kiri de diğerine yansır."

(Buhârî, Zebâih, 31; Buyû', 38; Müslim, Birr, 146; Ebû Dâvûd, Edeb, 16)

"Kişi dostunun dini üzeredir. O hâlde kiminle arkadaşlık ettiğine dikkat etsin."

(Tirmizî, Zühd, 45)

"Kişi sevdikleriyle beraberdir."

(Buhârî, Edeb, 96; Müslim, Birr, 165; Tirmizî, Zühd, 50, Da'avat, 98)

"Mümin, müminin aynasıdır."

(Ebû Dâvûd, Edeb, 49)

"Müminler bir binanın tuğlaları gibi birbirini destekler."

(Buhârî, Mezâlim, 5; Salât, 88; Tirmizî, Birr, 18)

"Uçurumun kenarında dolaşan, uçuruma yuvarlanabilir."

(Buhârî)

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيم

تَكَادُ تَمَيَّزُ مِنَ الْغَيْظِ كُلَّمَا أُلْقِيَ فِيهَا فَوْجٌ سَأَلَهُمْ خَزَنَتُهَا أَلَمْ يَأْتِكُمْ نَذِيرٌ

Eûzü billâhi mineşşeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.

Tekâdu temeyyezu minel gayz, kullemâ ulkıye fîhâ fevcun seelehum hazenetuhâ e lem ye'tikum nezîr.

Meali:

Neredeyse cehennem öfkeden çatlayacaktır! Oraya her bir topluluk atıldıkça oranın bekçileri onlara, "Size bir uyarıcı gelmemiş miydi?" diye sorarlar.

Onlar da şöyle derler: "Evet, bize bir uyarıcı gelmişti. Fakat biz onu yalanlamış ve 'Allah hiçbir şey indirmemiştir. Siz ancak büyük bir sapıklık içindesiniz.' demiştik."

Sadakallahul Azîm — Mülk Suresi, 8 ve 9. ayetler

Zikir çeken sofilerimizde su gibi olma özelliği meydana gelir. Neyin yanına varsa, neye değse, ondan ve onun renginden, kokusundan, şeklinden ve kabından oluvermek gibi bir hâl, yani hâl sektesi denen bir durum vuku bulur.

Öyle olunca, ne ile, kim ile dostluk kurup ne ile meşgul olduğunuza dikkat edin. Yoksa zikirden kesiliverirsiniz ve Allah'ı unutanlardan oluverirsiniz. Çünkü hâl geçmesi diye bir durum vardır. O yüzden dikkat etmek gerekir.

Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:

"Kişinin dini, arkadaşının dini gibidir. O hâlde kiminle arkadaşlık edeceğinize çok dikkat edin."

(Hadis-i Şerif, Hâkim)

Kötü arkadaşları terk et. Onlara sevgi duyma, salihleri sev. Yakının bile olsa kötü arkadaştan uzak dur. Uzak bile olsa iyi arkadaşlarla beraber ol.

Kimi seversen, seninle onun arasında bir yakınlık hâsıl olur. Bu bakımdan, sevgi beslediğin kimsenin kim olduğuna iyi bak.

Bir sepet sağlam meyvenin içine bir adet çürük meyve koysanız hepsini bozabilir. Bir sepet sağlam meyve, o bir çürük meyveyi sağlam yapamaz. Hatta bir sepet çürük meyvenin içine bir adet iyi meyve koysanız, o iyi meyve çürükleri iyi yapamaz.

Mehdi'nin görevi de bundan daha zordur. Kötüleri iyi yapmak ancak Allah'ın işidir. Ancak iyi bir meyve bozulmadıysa ve bir de iyi bir tohum ve çekirdek verdiyse, yine o çekirdekten dikdikçe, ektikçe bir orman kadar, bir harman kadar iyi şeyler meydana gelebilir, değil mi?

O yüzden Muhammed Aleyhisselâm yine dedi:

Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:

"Kıyametin kopacağını bilseniz, kıyameti kopuyor da görseniz, elinizdeki hurma çekirdeğini, yani fidanı dikiniz."

(Hadis-i Şerif, Riyâzü's-Sâlihîn)

Salihlerle beraber olan, onlardan hiçbir şey öğrenemese bile yedi ikrama kavuşur:

1- İlim talebesinin faziletine kavuşur.
2- Onlarla beraber iken günahtan uzak olur.
3- Evinden çıkışından itibaren rahmete girer.
4- Onlara inen rahmetten o da faydalanır.
5- Onları dinlerken kendine sevap yazılır.
6- Melekler ondan memnun olup dua eder.
7- Attığı her adım günahına kefaret olur.

Allahü Teâlâ da ona altı ikramda bulunur:

1- İlim ehliyle bulunmayı ona sevdirir.
2- Âlime uyanlar gibi sevaba kavuşur.
3- O salihlerden birinin şefaatine kavuşur.
4- Günahkârların gittiği yerlerden soğur.
5- O da salihlerin yoluna girmiş olur.
6- Dinimizin emirlerine uymuş olur.

Bir kimse Peygamber Efendimize, "Kıyamet ne zaman kopacaktır?" diye sordu. Ona cevaben, "Kıyamet için ne hazırladın?" buyurdu.

O kimse, "Fazla ibadetim yok. Fakat Allah ve Resulünü seviyorum." dedi.

O kimseye, "Herkes sevdiği ile beraber olacaktır. Sen de ahirette sevdiğinle beraber olacaksın." buyurdu.

(Buhârî)

Hikmet ehli buyuruyor ki:

1- Âlimlerle beraber olanın ilmi artar.
2- Salihlerle beraber olanın ibadete rağbeti ve günahlardan kaçma arzusu artar.
3- Fâsıklarla, yani açıktan günah işleyenlerle düşüp kalkanın günah işleme cüreti artar.
4- Zenginlerle düşüp kalkanın dünya sevgisi artar.
5- Fakirlerle beraber olanın şükrü artar.

Bir kimse bir âlimle dünyayı dolaşsa, âlimden dinine ait bir mesele öğrense, birlikte yaptıkları seyahati boşa gitmiş olmaz.

Bir kimse de âlimlerle, salihlerle beraber olsa, hiçbir şey istifade edemese bile onların yüzüne bakması onun için büyük bir nimettir. Çünkü salih Müslümanın yüzüne bakmak ibadettir.

Kötü arkadaş bir tane olsa da çoktur. İyi arkadaş bin tane olsa da azdır. İyilerle dost olmalı ve sayısını çoğaltmaya çalışmalıdır!

Hadis-i şeriflerde buyuruldu ki:

"Çok dostunuz olsun; çünkü Rabbiniz kerimdir. Kıyamette dostları arasında bulunan kuluna azap etmekten haya eder."

[Şir'a]

"Çok tanıdığınız olsun! Kıyamette hepsi de şefaat eder."

[Şir'a]

"Allahü Teâlâ, rıza-i ilahi için bir din kardeşi edinenin Cennetteki derecesini yükseltir."

[İ. Ebiddünya]

"Allah için ahiret kardeşliği yapan, ahirette öz kardeşinden daha faydalı yardımları o ahiret kardeşinden görür. Allahü Teâlâ, ahiret kardeşini çok seveni o nispette çok sever."

[Ey Oğul İlm.]

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيم

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ اتَّقُواْ اللّهَ وَكُونُواْ مَعَ الصَّادِقِينَ

Eûzü billâhi mineşşeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.

Yâ eyyühellezîne âmenûttekûllâhe ve kûnû meas sâdikîn.

Meali:

Ey iman edenler! Allah'a karşı gelmekten sakının ve doğrularla, iyilerle beraber olun.

Sadakallahul Azîm — Tevbe Suresi, 119. ayet

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيم

الَّذِينَ يَتَّخِذُونَ الْكَافِرِينَ أَوْلِيَاء مِن دُونِ الْمُؤْمِنِينَ أَيَبْتَغُونَ عِندَهُمُ الْعِزَّةَ فَإِنَّ العِزَّةَ لِلّهِ جَمِيعًا

Eûzü billâhi mineşşeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.

Ellezîne yettehızûnel kâfirîne evliyâe min dûnil mu'minîn. E yebtegûne indehumul izzete fe innel izzete lillâhi cemîâ.

Meali:

Esteûzü billâh.

Müminlere düşmanlık etmek için kâfirleri dost edinenler var ya, izzeti ve şerefi onların yanında mı arıyorlar? Oysa muhakkak ki izzet ve şeref tamamen Allah'a aittir.

Sadakallahul Azîm — Nisâ Suresi, 139. ayet

İyilerle beraber olacağız. Fakat iyi olsan, en iyi olsan, senin de bir zayıf ve kötü tarafın olabilir. Gülün bile dikeni olur, değil mi?

Öyle olunca, sevdiğini gereğince sev. Yani ne demektir bu? Seviyorsun, tamam; ama sevdiğinin her şeyini alma. Sadece iyi ve güzel huylarını al. Kötü ve çirkin olan bazı hâlleri olabilir; onları es geç.

Bin iyiliğin yanındaki bir kötü hâlini ele alıp da onu yerme. Gül dikensiz olmaz, mümin hatasız olmaz. Beşer şaşar, değil mi?

Günah, bizlerin ders alıp iyiliği seçmemiz için konmuş sınır taşlarıdır. Sınır taşlarını gördükçe yolumuza devam etmeye çalışmak müminin alametidir.

İşte mesela kiraz seviyorsan, tamam, kirazı sev ve ye; ama Allah kirazın içine çekirdek, ucuna da sap koymuş. Sapını ve çekirdeğini ayırıp kenara koy. Çekirdeğini de yeme. Bazen çekirdeği de yenebilenler vardır elbet; kılçıksız hamsi gibi...

Yani öyle olunca herkes kılçıksız hamsi arıyor. Ama hatasız kul olmaz, dikensiz gül olmaz.

O yüzden sen arı gibi ol. Arı çiçeğe konar; ne yaprağını koparıp yer, ne sapını. O çiçeğin özü olan balını alır.

Ey mümin, ey Mehdi askeri! Sen de bizi severken gereğince sev. Bazı kötü huylarımız ve kötü hâllerimiz olabilir. Sen onları örnek alma. Onlar bizim dikenimiz gibidir. Boynumuzu eğmemizi sağlayan kusurlarımızdır.

Yoksa günahsız olsak, Allah muhafaza, Firavun gibi tanrılığa kalkar insan, değil mi? O yüzden günahımız boynumuzu eğdiren yerimizdir.

Sen onu alma. Elbette senin de boynunu eğdiren başka bir hâlin sende mevcuttur. Sen seninki ile boynunu eğ ve Firavun gibi olma.

Altın çamura düştüyse, sen onu çamurlu çamurlu alıp cebine koyma. Yıka, sonra cebine koy ki cebin batmasın.

Bizi de öyle hatalarımızla alma. Sen iyi olan yönlerimizi örnek al. Biz bazen çamura batsak da Allah gayret verir, sonra yine yüz düzlüğe çıkarız.

Sen de gayret et. Âdem gibi günahtan sonra tevbe etmesini öğren. Onlar dediler ki:

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيم

قَالاَ رَبَّنَا ظَلَمْنَا أَنفُسَنَا وَإِن لَّمْ تَغْفِرْ لَنَا وَتَرْحَمْنَا لَنَكُونَنَّ مِنَ الْخَاسِرِينَ

Eûzü billâhi mineşşeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.

Kâlâ rabbenâ zalemnâ enfusenâ ve in lem tagfirlenâ ve terhamnâ le nekûnenne minel hâsirîn.

Meali:

Esteûzü billâh.

"Rabbimiz! Biz kendimize zulüm ettik. Eğer bizi bağışlamaz ve bize acımazsan mutlaka ziyan edenlerden oluruz."

Sadakallahul Azîm — A'râf Suresi, 23. ayet

Tevbenin ikinci makbul ve elzem olan yeri günahtan sonra, aklımız başımıza geldiği ilk anda hemen tevbe edivermektir.

Yani acı yemek yerken ardından yoğurt yemek ve onun acısını izale etmek gibi. Yoksa su içmek onun acısını ve hararetini kesmez. Yani rahmetin söndüremediği yangın var mıdır?

Evet, rahmet yani su biber acısını dindiremez, söndüremez; sadece bir an keser ama acı ve hararet sönmez. Hâlbuki yoğurt onun acısını keser.

Yani öyle günahlar vardır ki onları tevbe bile kurtarmaz; ancak nur-u ilahî lazımdır ki onu, yani o günahkârı, tekrar eski hâline getirsin, alevini söndürsün.

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيم

إِنَّ الدِّينَ عِندَ اللّهِ الإِسْلاَمُ وَمَا اخْتَلَفَ الَّذِينَ أُوْتُواْ الْكِتَابَ إِلاَّ مِن بَعْدِ مَا جَاءهُمُ الْعِلْمُ بَغْيًا بَيْنَهُمْ وَمَن يَكْفُرْ بِآيَاتِ اللّهِ فَإِنَّ اللّهَ سَرِيعُ الْحِسَابِ

Eûzü billâhi mineşşeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.

İnned dîne indâllâhil islâm, ve mâhtelefellezîne ûtûl kitâbe illâ min ba'di mâ câehumul ilmu bagyen beynehum, ve men yekfur bi âyâtillâhi fe innallâhe serîul hısâb.

Meali:

Esteûzü billâh.

Muhakkak ki Allah'ın indinde din ve deyn, yani dünya, İslâm'dır. Kendilerine kitap verilenler, kendilerine ilim geldikten sonra aralarındaki haset sebebiyle ihtilâfa düştüler. Ve kim Allah'ın âyetlerini örterse, yani inkâr ederse, o takdirde muhakkak ki Allah hesabı çabuk görendir.

Sadakallahul Azîm — Âl-i İmrân Suresi, 19. ayet

Deniyor ki bu ayete meal verirken, "Allah katında din yalnızca İslâm'dır, gayrisi yok." manası veriliyor.

Fakat benim kanaatimce ayetin üzerinde daha dikkatli tefekkür etmek gerekir. Eğer din bir İslâm olacaksa, İsa'yı peygamber yapıp gönderen kimdir? Yine İncil'de gönderdiği ayetler ve onların hükmü olan dini kim göndermiştir?

Aynı şekilde Musa'ya inen Tevrat'ı kim göndermiştir?

O hâlde "Din bir İslâm'dır." denilirken, İsa'nın dini kimin dini, Musa'nın dini kimin dini demek yok mudur?

Onlar farklı zamanlarda ve farklı topluluklara gönderilmiş peygamberlerdir. Benim anlayışıma göre dinin özü Allah'a teslimiyet olmakla birlikte, farklı ümmetlere farklı hüküm ve hukuklar verilmiştir.

Mesela buğday ekimi ile domates fidesinin dikimi aynı değildir. Buğdayın bakımı başka, domatesin sulaması başka, meyvesi ve yetişme şartları başkadır. Fakat hepsi Allah'ın yaratması içerisindedir.

İnsandaki görev ve sorumluluklar da buna benzer şekilde farklı olabilir.

İsa ümmeti de bir grup ve ümmettir. Onların içinde farklı cibilliyet ve yaratılış özelliklerinde olanlar bulunabilir. Kitmir de İsa askeriydi, yani Ashab-ı Kehf'in köpeği olan sadık bir varlıktı.

Öyle olunca kimler hangi gruptan ise, onlara inen kurallar da onların hâllerine göre olabilir. Köpeğe verilen kediye verilmez, kediye verilen ineğe verilmez. İneğe ot, kediye ve köpeğe et verilir, değil mi?

Köpeğin dışkısı gübre yerine geçmezken, ineğin dışkısı gübre olarak kullanılabilir. Yani faydalı varlıkların faydası da derecelerine göre değişebilir.

Müminlik ve iman dereceleri de insanın ne kadar fayda verdiğini göstermesi bakımından önemlidir.

Sadece yanına gelene kokusu faydalı olan mümin vardır. Hâlbuki bazı müminler vardır ki birbirlerinden binlerce kilometre veya zaman aralığı ile fersah fersah uzak olsalar da biri diğerine hâlâ fayda verebilir.

Nitekim Muhammed Aleyhisselâm'ın bekâya göçeli binlerce sene olmuş gibi düşünsek bile, hâlâ insanlığa ve müminlere fayda vermektedir.

Yani imanın derecesi, senin hangi cibilliyatta olduğunu tespit etmemize yarar.

Bir dahaki haftalara tefekkür sorusu:

"İsa'ya İsa ismini kim verdi? İsa demek ne demek?"

Biraz tefekkür ediniz.

Hani ölüme çok yaklaşanlar, "Bir ışık gördüm." diyorlar ya... Yine hani bir laf vardır, yeni doğan çocuklar için, "Işığı gören geliyor." denir.

Yani iki ışık... Biri ölürken ışık görüyor, biri doğarken ışık görüyor.

O zaman bu ışık, hamile kadında rahmin suyunu bırakıp açıldığı anda rahimden içeri giren ışık mı?

Bir dünyadan bir dünyaya, yine anneden başka bir anneye geçiş mi acaba, demek yok mu?

---

Ahmet Hulusi amca ve Hulusi Tarikatı'nı sevenler ve bir de Adnancılar, dünya hologram dünya diyorlar. Yani demek istiyorlar ki dünya diye bir yer yok, sadece beynin senin öyle sanıyor; Matrix filmindeki Matrix denen yer gibi, diyorlar. Öyle mi?

ELCEVAP:

Hani biz diyoruz ki: Her şeyin bir frekansı var. Kur'an'ın, duanın, ayetin, yaptığın işin, müziğin, fiziğin bir frekansı var.

İşte bilgisayarda bunları göstermek veya müzik çalmak veya video göstermek için bir ve sıfırların yan yana gelmesinden oluşuyor dedik.

Deccal'ın da bunları ters çevirip, yani kehrwertini alarak iyiyi kötüye çevirdiğini yazdık, söyledik.

Bizde de bir frekans sistemi var; matematiksel veyahut metriksel bir dünya var. Fakat eğer dünya gerçekte olmasa idi, sadece beynimiz öyle algılıyor olsa idi, beyin ne o zaman?

Beynin çalışması için enerjiye, enerji için şekere, şeker için pancara, bala, böreğe ihtiyaç var. O zaman beynin bir sinyali algılaması için karpuz lazım, domates lazım. Eğer dünya gerçekte yoksa domates nereden gelecek, karpuz nereden gelecek?

Beyin algılayacak demek yok mu?

O sadece insanın boyutlarından birisi; algı boyutu, beynin algı mekanizması, yani kodu ve programı. Sadece metriksel çalışıyor. Ciğer öyle mi? Değil. Yine böbrek öyle değil.

Sadece beyin metriksel çalışıyor. Yine mesela burun koku ile algı yapıyor. Yani Kitmir sistemi, köpek sistemi.

Yani dünya öyle Hulusi Baba'nın dediği gibi hologram falan değildir.

Şeriat, "Oruç tut, zekât ver." diyor. Eğer oruç tutmak için yememek, sonra iftar için akşam yemek lazım ise yemek nedir? Hologram olur mu?

Şeriat dünyanın maddî tarafıyla alakalıdır; metriksel değildir. Fakat sevap ve günah nedir? Onlar ancak metriksel kod ile algılanabilir.

Yine cibilliyet nedir? Bizim cibilliyetimiz olan hayvan ile bağımız hangi bağ ile bağlı? Biz yerken o ne yapıyor?

Çünkü bir kedinin ömrü belki 20-25 sene, ama o 25 senede bütün ömrünü tamam ediyor. İnsan ömrü misal olarak 90 sene olabilir.

Cibilliyeti kedi olan birisinin kedisi 23 senede belki bu 90 seneyi tamam ediyor. Yani Muhammed'e peygamberlik geldikten sonraki 23 sene gibi.

Ama bir bağ var. Onun cibilliyeti olan ruh ile bir bağı var. Fakat hangi sistem ile?

İşte Allah çeşitli sinyal sistemleri, algılama metodları halketmiş. Farklı farklı boyut ve emmareler...

O yüzden 124 bin âlemden bahsedilir ve denir ki: "124 bin âlemin Muhammedî."

"Sen hangi âlemdeki Raşid'i soruyorsun?" demek lazım.

Bitki olan Raşid mi, hayvan olan Raşid mi, kuş olan Raşid mi, çiçek olan Raşid mi, bebek olan Raşid mi, baba olan Raşid mi? Belki başka bir hâl, anne olan da olabilir, değil mi?

Her hâlden biraz biraz tadıyorsa insan, tekâmül içinde rahim ismini atmak olmaz, değil mi?

Yani isimlerde, esmalarda seyahat böyle işte.

Berber olan Raşid, tırcı olan Raşid, kadastro tapucusu Raşid, hâkim olan Raşid...

Ve biz işte bu levellingimizde, yani bu seferki misyonumuzda Adalet Yüksekokulunda bir sene okuduk.

Allah Mehdi'ye her meslekten öğrettiği için, "Damdan düşenin hâlinden damdan düşen bilir." hikmeti gereği bize Allah; hâkimlik, savcılık, avukatlık, noterlik, ateşelik ve maliye derslerini bu bir senenin içinde paketleyip bir nebze sundu, gereğince yetecek kadar öğretti.

Çünkü bu okul hızlandırılmış bir eğitimdi. Hukuk fakültesinde dört senede görülen dersler, işte toplam bir senenin içinde görülüyordu.

Mesela medeni hukuk dersi, hukuk fakültesinin dördüncü sınıfında görülürken, biz birinci sınıftaki iki dönemde onu okuyup bitiriyorduk.

Yine ceza hukuku üçüncü ve dördüncü sınıfın dersleri iken, biz ceza hukukunu ikinci semesterde okuyup bitirdik.

Yine hukukun ekstra olan noterlik dersini okuduk bitirdik. Yine kâtiplik dersi, daktiloyu okuduk. Yine maliye dersi...

Yani hızlı eğitim işte.

Öyle olunca aynen Mehdi'nin bir kedinin 90 senelik veya 63 senelik bir insan ömrünü 23 senede tamam etmesi gibi, Mehdi'nin de bütün ilimleri bu ömrüne sığdırması zorunda.

Çünkü eğer sona kalacak ve Fâtır-üs-Semâvât yapılacağı, kâinatın yok edildikten sonra tekrar açılacağı zaman bütün kâinatın içinde olması gereken asıl meyve ve çekirdek, yaratılışın gayesi o ise, kâinatın meyvesi o ise, o zaman onun içine aynı Nuh'un gemisi gibi bütün ilimler, dinler ve cibilliyetler sığmak zorunda değil mi?

Son asker, son iyi asker: "The Last Man."

Deccal da son kötüleri barındıran çekirdektir, yani.

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيم

وَاخْفِضْ لَهُمَا جَنَاحَ الذُّلِّ مِنَ الرَّحْمَةِ وَقُل رَّبِّ ارْحَمْهُمَا كَمَا رَبَّيَانِي صَغِيرًا

Eûzü billâhi mineşşeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.

Vahfıd lehumâ cenâhaz zulli miner rahmeti ve kul rabbirhamhumâ kemâ rabbeyânî sagîrâ.

Meali:

Esteûzü billâh.

Onlara, anne ve babana, merhamet ederek tevazu kanadını indir ve de ki:

"Rabbim! Tıpkı beni küçükken koruyup yetiştirdikleri gibi Sen de onlara acı, ikisine de merhamet et."

Sadakallahul Azîm — İsrâ Suresi, 24. ayet

Bu ayette deniyor ki: "De ki, o ikisine acı, merhamet et."

Yani eğer Allah acıyıp merhamet edecekse, o zaman bizim dememizin anlamı ne?

Yine ayetin baş tarafında ise onlara yardım ve tevazu kanatlarını indir deniyor. Yani bizim hem fiilî hem de kavlî olarak yapmamız gereken bir dua ve fiilmiş.

Peki bizim dememizin ne gibi bir yaptırımı var?

Mehmet Okuyan Hoca, zikir ve tesbih çekmekle falan bir şey olmaz, fiilî olacak, dua ve zikir fiilî olacak, diyor. Bunun manası nedir?

Allah eğer bizden sadece fiilen gidip anne babamıza merhamet edip, yardım edip, onlar yaşlanınca onların bakımını yapmamızı emredip isteseydi, bunu açıkça demez miydi?

"O halde gidin ve annenize babanıza yardım edin, bakın." demez miydi?

Oysa diyor ki: "Rabbim, o ikisine merhamet et." deyin, diyor.

"De" demek, zikredin demektir ve biz Raşidi Tarikatı zikrimize bunu aldık.

Demin dedik ya: Senin 124 bin, yani binlerce versiyonun var; "Sen hangi Raşid'i soruyorsun?" dedik.

Yani sen belki anana babana bakacaksın. Ama annenin ve babanın yeni versiyonu var. Onlar o ışığı görüp yeniden doğdularsa, eğer tekâmüllerini daha hayattayken tamamladılarsa, bir defa daha doğmuşlar demektir.

Öyle olunca, "O ikisine merhamet et." demek sadece o ikisine değil, belki senin babanın ismi Ahmet'ti ve senin çocuğun oldu, ismini yine sen Ahmet koydun. Yani baban yeniden doğdu demek olmaz mı?

Allah o ayetteki "hüma" zamirini sadece ikisi demek için kullanmamış, yani "o ikiliye acı, merhamet et" demektir.

Öyle olunca "tevazu kanadını indir" demek; işte o anne ve baban eğer vefat ettiyse ve sen sonra onların ismini çocuğuna koyduysan, artık onlara merhamet edip acıyıp koruyup gözetmek...

Onlar sana çocukken baktı, büyüttü. Şimdi sen onlara, onların çocukluk hâllerine merhamet et, bak, demek yani bu.

Yine onların bir de hayvan olan cibilliyetleri var. Onların ve senin cibilliyetin olan hayvanın sahibi olan kimseyi sen tanıyor musun?

Kimin evindeler, kimin ahırındalar veya kimin ormanındalar, demek yok mu?

Onları sen bilip bulup onlara merhamet edebilir misin?

Ancak onların nerede, sahibinin kim olduğunu Allah bilir. Sana düşen görev ise:

"Ve kul rabbirhamhumâ kemâ rabbeyânî sagîrâ."

demek kalır.

Çünkü Allah onların sahibi olan kimseye merhamet ve vicdan verirse, Allah ancak o zaman, işte o bir köpekse, merhametli ve muvafık iyi bir sahip ise ona iyi bakıp merhamet eder.

Yoksa sen ne bileceksin nerede ve ne hâldeler, değil mi?

Yine kuş hâli, kurt hâli, böcek hâli, balık hâli...

Yani bir insandan 124 bin tane var demektir bu. Sen onların sadece bir kendini ve anne-baba olanını biliyorsun. Gerisini biliyor musun?

Peki hangi çiçek onlar, hangi ağaç onlar, biliyor musun?

Bilmiyorsun.

Ne yapacaksın o zaman?

"Ve kul rabbirhamhumâ" diye zikredeceksin.

Allah acıyacak onlara.

Hangi Allah? O sahibin olan Allah'ın.

Ve bizim zikrimizde "es'elüke" duamızda ne deriz işte:

"Ve sâhiben muvâfikan..."

Yani vefalı bir sahip nasip et. Kitmir'in sahipleri gibi vefalı.

Yahut sen Kitmir isen, bu sefer yine sen vefalı ol sahiplerine.

Yedi uyuyanları bekle ki Allah sana da cennet nasip etsin. Çünkü Kitmir'in sadıklığı ve o güzel ahlâkı, onu cennete dâhil edecek olan yüce bir ahlâktır.

Cennete girmenin tek yolu güzel ahlâk, güzel ahlâktır.

Ve Muhammed Aleyhisselâm dedi:

Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:

"Ben güzel ahlâkı tamamlamak için gönderildim."

(Hadis-i Şerif, Muvatta, Hüsnü'l-Hulk, 8; Ahmed b. Hanbel, Müsned 2/381, Mâlik)

Yani öyle olunca:

Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:

"Kişi sevdiğiyle beraberdir!.."

(Hadis-i Şerif)

Enes bin Mâlik (r.a.) der ki:

Bir adam geldi ve Resûl-i Ekrem Efendimiz'e (a.s.m.):

"Kıyamet ne zaman kopacak?" diye sordu.

Peygamberimiz de:

"Kıyamet için ne hazırladın ki onu bekliyorsun?" deyince, o sahabi dedi ki:

"Ya Rasûlullah! Ben çok namaz kılan, çok oruç tutan ve çok çok sadaka veren biri değilim. Fakat Allah ve Rasûlünün sevgisi kalbimdedir."

Bunun üzerine Allah'ın Rasûlü şöyle buyurdu:

"Kişi sevdiği ile haşrolunacaktır. Kişi kimi severse kıyamette onunla beraber olacaktır."

Hz. Enes (r.a.) diyor ki:

"Bu sözden sahabe-i kiram o kadar çok hoşlandılar ki hiçbir sözden bu kadar hoşlanmamışlardı."

Nasıl hoşlanmasınlar ki, Peygamber sevgisi onların damarlarına, kanına girmişti.

Hz. Ali'ye, "Siz Rasûlullah'ı (s.a.s.) ne kadar seviyordunuz?" diye sorulduğunda, o şu cevabı vermişti:

"Rasûlullah bize malımız, mülkümüz, çoluk çocuğumuzdan, anamız ve babamızdan daha sevgili idi. O'na çölde susadığımızda soğuk suya duyduğumuz arzudan daha çok arzu duyar, daha çok severdik."

Öyle olunca seven, sevdiğini çokça anar, zikreder, telaffuz eder. İki lafından biri o olur, değil mi?

Evde, çarşıda, yatakta, yorganda, işte, aşta, her yerde Ayten vardır. Saatler "Ayten'i beş geçiyor." olur, değil mi?

Öyle olunca ben şaşarım ki Allah'ı çok sevdiğini söyleyip de Allah'ın güzel isimlerini, fiillerini günde çokça anmayan, zikretmeyene...

Yine Muhammed'i sevdiğini söyleyip de onu her gün çokça anmayana...

Yine İsa'yı sevip de bir defa İsa'ya salavat getirmeyene...

Yine Mehdi'yi arayıp da Mehdi'ye salavat getirmeyene şaşarım.

Ve biz işte yine zikrimizde:

"Onlar ayakta, otururken ve yanları üstü yatarken Allah'ı anıp zikrederler."

ayetini okuruz.

Yan gelip de zikir değil de fiil mi olur? Yatığı yerden iş tutan dam mı olur, ey Mehmet Okuyan Hoca? Nasıl fiil olacak bu?

Ve yine bu güzel ahlâka ulaşmak için Allah'ı anmak demek, "Allah" zikri çekmek demektir.

Yine biz zikrimizde Esma'yı ve Allah zikrini çekeriz.

Yine Muhammed'i anmak, Muhammed'e salavat getirmektir.

Yine İsa'yı sevmek, İsa'ya salavat getirmektir.

Öyle olunca bizler neden çokça salavat ederiz?

Onların manevî gücü ve güzel ahlâkları bizimle olsun diye.

Seven sevdiği ile beraberse, onları çokça anar isek, Kitmir gibi, onlar cennete girecekse, belki bizi de onların yanında bir Kitmir olarak halketse Allah...

Onların evinin köpeği bile olsak...

Yani başka bir cibilliyetimiz, onların belki köpeği, belki caminin önündeki saksısındaki çiçeği, belki bahçesindeki armut ağacı oluveririz inşallah.

Yine Mehdi hayatta ise onun tarağı olmak, taşı olmak, arabasının kapısı olmak gibi; yine yemek yediği tabağı, çatalı olmak, kahve fincanı gibi yakınında olmak...

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيم

رَبِّ قَدْ آتَيْتَنِي مِنَ الْمُلْكِ وَعَلَّمْتَنِي مِن تَأْوِيلِ الأَحَادِيثِ فَاطِرَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ أَنتَ وَلِيِّي فِي الدُّنُيَا وَالْآخِرَةِ تَوَفَّنِي مُسْلِمًا وَأَلْحِقْنِي بِالصَّالِحِينَ

Eûzü billâhi mineşşeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.

Rabbi kad âteytenî minel mulki ve allemtenî min te'vîlil ehâdîs, fâtıras semâvâti vel ardı ente veliyyî fîd dunyâ vel âhırati, teveffenî muslimen ve elhıknî bis sâlihîn.

Meali:

Esteûzü billâh.

Bir nevi bu ayetteki:

وَأَلْحِقْنِي بِالصَّالِحِينَ

ayetin anlamı, yani:

"Allahümmahşurna fî zümretissâlihîn."

"Allah'ım! Bizleri salihlerin grubuyla haşret." anlamına gelir.

Yukarıdaki ayet bizim tarikatımızın zikirlerindendir.

Yani öyle demek olur ki yeniden toplanıp doğacağımız zaman, mesela Müslüman bir devlette doğarsak, en azından Müslümanlar arasında haşretmiş oluruz.

Yine eğer Mehdi hayatta ise onunla aynı vakitte yaşamak, bir de mümin veya Müslüman olmak, bir de onu bilmek... Ne büyük bahtiyarlık, değil mi?

İşte eğer siz bu duayı önceki versiyonunuzda, ışığı görmeden önce çok okuduysanız, Mehdi vaktinde belki onun çaydanlığı, bahçesindeki gül, yatağındaki yastığı oldunuz demektir.

Çünkü "Salihlerle haşret" dediğiniz için Allah size son gemide yer verdi.

Kıyametten önceki son gemiye bir bilet...

Ve Peygamber'in sözü ile:

Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:

"Ehl-i Beytim Nuh'un gemisi gibidir, ona binen kurtulur, uzak duran boğulup helâk olur."

(Hâkim, Müstedrek, III, 151; Ahmed, Müsned, III, 157; Tabarânî, el-Kebîr, No: 2636-2638)

Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem yine Buyurdular:

"Rabbim bana, Ehl-i Beytim içinde kim Allah'ın birliğini ve benim peygamberliğimi kabul ederse ona azap etmeyeceğini vaadetti."

(Hâkim, Müstedrek, III, 150)

Rabbim Mehdi askerine, son gemiye, Mehdi gemisine binip kıyamete kadar ondan ayrılmamayı nasip etsin.

--oOo---

للَّهُمَّ أَرِنَا الْحَقَّ حَقاً وَ ارْزُقْنَا اتِّبَاعَهْ وَ أَرِنَا الْبَاطِلَ بَاطِلاً وَ ارْزُقْنَا اجْتِنَابَهْ

"Allah'ım! Bizlere hakkı Hak gösterip ona tâbi olmayı, bâtılı da bâtıl gösterip ondan yüz çevirmeyi nasip eyle!."

وَآخِرُ دَعْوَاهُمْ أَنِ الْحَمْدُ لِلّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ

Ve âhıru da'vâhum enil hamdulillâhi rabbil âlemîne.

Âmin.

El-Fâtiha maassalavât.

سُبْحاَنَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ، أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلهَ إِلاَّ أَنْتَ، أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ

Sübhâneke Allahümme ve bihamdik, eşhedü en lâ ilâhe illâ ent, estağfirullahe ve etûbu ileyk.

--OoO--

Kar©glan

Başağaçlı Raşit Tunca

Schrems, 15 Temmuz 2017 Cumartesi

Original Kar © glan

]]>
Ey Mehdi Askeri! Zikirden Kesilenlerden Olmayın. Şeytanın, Allah’ı Anmayı Unutturduğu Kimseler Gibi Olmayın

(Kar©glan'ın 15 Temmuz 2017 Vaazı)

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيم

فَسُبْحَانَ الَّذِي بِيَدِهِ مَلَكُوتُ كُلِّ شَيْءٍ وَإِلَيْهِ تُرْجَعُونَ

Eûzü billâhi mineşşeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.

Fe sübhânellezî bi yedihî melekûtu kulli şey’in ve ileyhi turceûn.

Meali:

İşte O, Sübhan'dır. Her şeyin melekûtu (mülkü ve hükümdarlığı) O'nun elindedir. Ve her şey O'ndan çıkıp yine O'na dönücüdür.

Sadakallahul Azîm — Yâsîn Suresi, 83. ayet

---oOo---

Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:

İyi arkadaş, güzel koku satan kimse gibidir. Sana koku sürmese bile, yanında bulunduğun müddetçe güzel kokusundan faydalanırsın.

Kötü arkadaş ise demirci körüğü gibidir. Üflendiği zaman ateş kıvılcımları seni yakmasa bile kokusu seni rahatsız eder.

(Hadis-i Şerif, Müslim ve Buhârî)

"Allâhumme salli alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ salleyte alâ İbrâhîme ve alâ âli İbrâhîme inneke hamîdun mecîd."

"Allâhumme bârik alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ bârakte alâ İbrâhîme ve alâ âli İbrâhîme inneke hamîdun mecîd."

Yolculuğumuza Başlıyoruz:

İyi insanlarla gezmek ve iyilerden bahsetmek de nimettir. Çünkü hadis-i şerifte, "Salihler, iyiler anıldığı zaman rahmet nazil olur." buyuruldu. (İ. Ahmed)

Rahmetin sebebi iyi işlerdir. İyi işlerin sebebi de onlara heves etmektir. Onlara heves etmenin âmili de sâlihleri iyi hâlleri ile anmak ve hatırlamaktır.

Kötüler anıldığında ise lânetin inmesidir. Çünkü kötüleri ve kötülükleri çokça anmak, insana kötülük yapmayı kolaylaştırır. Bu da lâneti gerektirir. Lânet ise Allah'tan uzak kalmak demektir.

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيم

اسْتَحْوَذَ عَلَيْهِمُ الشَّيْطَانُ فَأَنسَاهُمْ ذِكْرَ اللَّهِ أُوْلَئِكَ حِزْبُ الشَّيْطَانِ أَلَا إِنَّ حِزْبَ الشَّيْطَانِ هُمُ الْخَاسِرُونَ نَّ الَّذِينَ يُحَادُّونَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ أُوْلَئِكَ فِي الأَذَلِّينَ كَتَبَ اللَّهُ لَأَغْلِبَنَّ أَنَا وَرُسُلِي إِنَّ اللَّهَ قَوِيٌّ عَزِيزٌ

Eûzü billâhi mineşşeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.

İstahveze aleyhimuş şeytânu fe ensâhum zikrallâh, ulâike hizbuş şeytâni, e lâ inne hizbeş şeytâni humul hâsirûn. İnnellezîne yuhâddûnallâhe ve resûlehû ulâike fîl ezellîn. Keteballâhu le aglibenne ene ve rusulî, innallâhe kaviyyun azîz.

Meali:

Esteûzü billâh.

Şeytan onları hâkimiyeti altına alıp Allah'ın zikrini onlara unutturdu. İşte onlar şeytanın tarafında olanlardır. İyi bilin ki şeytanın hizbi, yani şeytanın tarafında olanlar, ziyana uğrayanların ta kendileridir.

Allah'a ve Peygamberine düşman olanlar var ya, işte onlar en aşağı kimselerin arasındadırlar.

Allah, kâinatın programına, "Şüphesiz ben ve peygamberlerim galip geleceğiz." diye yazmıştır. Muhakkak ki Allah Kavî'dir; şüphe yok ki Allah çok kuvvetlidir, mutlak güç sahibidir.

Sadakallahul Azîm — Mücâdele Suresi, 19, 20 ve 21. ayetler

Bizim "Salavât-ı Kebîre" ve "Salavât-ı Kasr"da okuduğumuz salavatın sebebi ve hikmeti bunlara binaendir. Yani iyileri anıp onların güzelliklerine ve iyiliklerine talip ve sahip olabilmek için; yine zikir ile Allah'ı, peygamberlerini ve meleklerini anıp, onlardan manevî olarak fayda görmek içindir.

Ruh için uzaklık ve yakınlık sorun değildir. İyi ruhlar anıldıkları yerde oluverirler. Kötü ruhlar da böyledir; kötülükleri ile beraber kötü olanların yanında bulunurlar. Yani Deccal ve hizbi, şeytan ve hizbi gibi.

Peygamber Efendimiz de hadis-i şeriflerinde şu tavsiyelerde bulunmaktadır:

"İyi arkadaş yalnızlıktan, yalnızlık da kötü arkadaştan hayırlıdır. İyilerle dost olan, misk satanla beraber olan gibidir. Onun güzel kokusu diğerine bulaşır.

Kötülerle beraber olan da demirci çırağı ile beraber olan gibidir. Onun kiri de diğerine yansır."

(Buhârî, Zebâih, 31; Buyû', 38; Müslim, Birr, 146; Ebû Dâvûd, Edeb, 16)

"Kişi dostunun dini üzeredir. O hâlde kiminle arkadaşlık ettiğine dikkat etsin."

(Tirmizî, Zühd, 45)

"Kişi sevdikleriyle beraberdir."

(Buhârî, Edeb, 96; Müslim, Birr, 165; Tirmizî, Zühd, 50, Da'avat, 98)

"Mümin, müminin aynasıdır."

(Ebû Dâvûd, Edeb, 49)

"Müminler bir binanın tuğlaları gibi birbirini destekler."

(Buhârî, Mezâlim, 5; Salât, 88; Tirmizî, Birr, 18)

"Uçurumun kenarında dolaşan, uçuruma yuvarlanabilir."

(Buhârî)

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيم

تَكَادُ تَمَيَّزُ مِنَ الْغَيْظِ كُلَّمَا أُلْقِيَ فِيهَا فَوْجٌ سَأَلَهُمْ خَزَنَتُهَا أَلَمْ يَأْتِكُمْ نَذِيرٌ

Eûzü billâhi mineşşeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.

Tekâdu temeyyezu minel gayz, kullemâ ulkıye fîhâ fevcun seelehum hazenetuhâ e lem ye'tikum nezîr.

Meali:

Neredeyse cehennem öfkeden çatlayacaktır! Oraya her bir topluluk atıldıkça oranın bekçileri onlara, "Size bir uyarıcı gelmemiş miydi?" diye sorarlar.

Onlar da şöyle derler: "Evet, bize bir uyarıcı gelmişti. Fakat biz onu yalanlamış ve 'Allah hiçbir şey indirmemiştir. Siz ancak büyük bir sapıklık içindesiniz.' demiştik."

Sadakallahul Azîm — Mülk Suresi, 8 ve 9. ayetler

Zikir çeken sofilerimizde su gibi olma özelliği meydana gelir. Neyin yanına varsa, neye değse, ondan ve onun renginden, kokusundan, şeklinden ve kabından oluvermek gibi bir hâl, yani hâl sektesi denen bir durum vuku bulur.

Öyle olunca, ne ile, kim ile dostluk kurup ne ile meşgul olduğunuza dikkat edin. Yoksa zikirden kesiliverirsiniz ve Allah'ı unutanlardan oluverirsiniz. Çünkü hâl geçmesi diye bir durum vardır. O yüzden dikkat etmek gerekir.

Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:

"Kişinin dini, arkadaşının dini gibidir. O hâlde kiminle arkadaşlık edeceğinize çok dikkat edin."

(Hadis-i Şerif, Hâkim)

Kötü arkadaşları terk et. Onlara sevgi duyma, salihleri sev. Yakının bile olsa kötü arkadaştan uzak dur. Uzak bile olsa iyi arkadaşlarla beraber ol.

Kimi seversen, seninle onun arasında bir yakınlık hâsıl olur. Bu bakımdan, sevgi beslediğin kimsenin kim olduğuna iyi bak.

Bir sepet sağlam meyvenin içine bir adet çürük meyve koysanız hepsini bozabilir. Bir sepet sağlam meyve, o bir çürük meyveyi sağlam yapamaz. Hatta bir sepet çürük meyvenin içine bir adet iyi meyve koysanız, o iyi meyve çürükleri iyi yapamaz.

Mehdi'nin görevi de bundan daha zordur. Kötüleri iyi yapmak ancak Allah'ın işidir. Ancak iyi bir meyve bozulmadıysa ve bir de iyi bir tohum ve çekirdek verdiyse, yine o çekirdekten dikdikçe, ektikçe bir orman kadar, bir harman kadar iyi şeyler meydana gelebilir, değil mi?

O yüzden Muhammed Aleyhisselâm yine dedi:

Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:

"Kıyametin kopacağını bilseniz, kıyameti kopuyor da görseniz, elinizdeki hurma çekirdeğini, yani fidanı dikiniz."

(Hadis-i Şerif, Riyâzü's-Sâlihîn)

Salihlerle beraber olan, onlardan hiçbir şey öğrenemese bile yedi ikrama kavuşur:

1- İlim talebesinin faziletine kavuşur.
2- Onlarla beraber iken günahtan uzak olur.
3- Evinden çıkışından itibaren rahmete girer.
4- Onlara inen rahmetten o da faydalanır.
5- Onları dinlerken kendine sevap yazılır.
6- Melekler ondan memnun olup dua eder.
7- Attığı her adım günahına kefaret olur.

Allahü Teâlâ da ona altı ikramda bulunur:

1- İlim ehliyle bulunmayı ona sevdirir.
2- Âlime uyanlar gibi sevaba kavuşur.
3- O salihlerden birinin şefaatine kavuşur.
4- Günahkârların gittiği yerlerden soğur.
5- O da salihlerin yoluna girmiş olur.
6- Dinimizin emirlerine uymuş olur.

Bir kimse Peygamber Efendimize, "Kıyamet ne zaman kopacaktır?" diye sordu. Ona cevaben, "Kıyamet için ne hazırladın?" buyurdu.

O kimse, "Fazla ibadetim yok. Fakat Allah ve Resulünü seviyorum." dedi.

O kimseye, "Herkes sevdiği ile beraber olacaktır. Sen de ahirette sevdiğinle beraber olacaksın." buyurdu.

(Buhârî)

Hikmet ehli buyuruyor ki:

1- Âlimlerle beraber olanın ilmi artar.
2- Salihlerle beraber olanın ibadete rağbeti ve günahlardan kaçma arzusu artar.
3- Fâsıklarla, yani açıktan günah işleyenlerle düşüp kalkanın günah işleme cüreti artar.
4- Zenginlerle düşüp kalkanın dünya sevgisi artar.
5- Fakirlerle beraber olanın şükrü artar.

Bir kimse bir âlimle dünyayı dolaşsa, âlimden dinine ait bir mesele öğrense, birlikte yaptıkları seyahati boşa gitmiş olmaz.

Bir kimse de âlimlerle, salihlerle beraber olsa, hiçbir şey istifade edemese bile onların yüzüne bakması onun için büyük bir nimettir. Çünkü salih Müslümanın yüzüne bakmak ibadettir.

Kötü arkadaş bir tane olsa da çoktur. İyi arkadaş bin tane olsa da azdır. İyilerle dost olmalı ve sayısını çoğaltmaya çalışmalıdır!

Hadis-i şeriflerde buyuruldu ki:

"Çok dostunuz olsun; çünkü Rabbiniz kerimdir. Kıyamette dostları arasında bulunan kuluna azap etmekten haya eder."

[Şir'a]

"Çok tanıdığınız olsun! Kıyamette hepsi de şefaat eder."

[Şir'a]

"Allahü Teâlâ, rıza-i ilahi için bir din kardeşi edinenin Cennetteki derecesini yükseltir."

[İ. Ebiddünya]

"Allah için ahiret kardeşliği yapan, ahirette öz kardeşinden daha faydalı yardımları o ahiret kardeşinden görür. Allahü Teâlâ, ahiret kardeşini çok seveni o nispette çok sever."

[Ey Oğul İlm.]

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيم

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ اتَّقُواْ اللّهَ وَكُونُواْ مَعَ الصَّادِقِينَ

Eûzü billâhi mineşşeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.

Yâ eyyühellezîne âmenûttekûllâhe ve kûnû meas sâdikîn.

Meali:

Ey iman edenler! Allah'a karşı gelmekten sakının ve doğrularla, iyilerle beraber olun.

Sadakallahul Azîm — Tevbe Suresi, 119. ayet

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيم

الَّذِينَ يَتَّخِذُونَ الْكَافِرِينَ أَوْلِيَاء مِن دُونِ الْمُؤْمِنِينَ أَيَبْتَغُونَ عِندَهُمُ الْعِزَّةَ فَإِنَّ العِزَّةَ لِلّهِ جَمِيعًا

Eûzü billâhi mineşşeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.

Ellezîne yettehızûnel kâfirîne evliyâe min dûnil mu'minîn. E yebtegûne indehumul izzete fe innel izzete lillâhi cemîâ.

Meali:

Esteûzü billâh.

Müminlere düşmanlık etmek için kâfirleri dost edinenler var ya, izzeti ve şerefi onların yanında mı arıyorlar? Oysa muhakkak ki izzet ve şeref tamamen Allah'a aittir.

Sadakallahul Azîm — Nisâ Suresi, 139. ayet

İyilerle beraber olacağız. Fakat iyi olsan, en iyi olsan, senin de bir zayıf ve kötü tarafın olabilir. Gülün bile dikeni olur, değil mi?

Öyle olunca, sevdiğini gereğince sev. Yani ne demektir bu? Seviyorsun, tamam; ama sevdiğinin her şeyini alma. Sadece iyi ve güzel huylarını al. Kötü ve çirkin olan bazı hâlleri olabilir; onları es geç.

Bin iyiliğin yanındaki bir kötü hâlini ele alıp da onu yerme. Gül dikensiz olmaz, mümin hatasız olmaz. Beşer şaşar, değil mi?

Günah, bizlerin ders alıp iyiliği seçmemiz için konmuş sınır taşlarıdır. Sınır taşlarını gördükçe yolumuza devam etmeye çalışmak müminin alametidir.

İşte mesela kiraz seviyorsan, tamam, kirazı sev ve ye; ama Allah kirazın içine çekirdek, ucuna da sap koymuş. Sapını ve çekirdeğini ayırıp kenara koy. Çekirdeğini de yeme. Bazen çekirdeği de yenebilenler vardır elbet; kılçıksız hamsi gibi...

Yani öyle olunca herkes kılçıksız hamsi arıyor. Ama hatasız kul olmaz, dikensiz gül olmaz.

O yüzden sen arı gibi ol. Arı çiçeğe konar; ne yaprağını koparıp yer, ne sapını. O çiçeğin özü olan balını alır.

Ey mümin, ey Mehdi askeri! Sen de bizi severken gereğince sev. Bazı kötü huylarımız ve kötü hâllerimiz olabilir. Sen onları örnek alma. Onlar bizim dikenimiz gibidir. Boynumuzu eğmemizi sağlayan kusurlarımızdır.

Yoksa günahsız olsak, Allah muhafaza, Firavun gibi tanrılığa kalkar insan, değil mi? O yüzden günahımız boynumuzu eğdiren yerimizdir.

Sen onu alma. Elbette senin de boynunu eğdiren başka bir hâlin sende mevcuttur. Sen seninki ile boynunu eğ ve Firavun gibi olma.

Altın çamura düştüyse, sen onu çamurlu çamurlu alıp cebine koyma. Yıka, sonra cebine koy ki cebin batmasın.

Bizi de öyle hatalarımızla alma. Sen iyi olan yönlerimizi örnek al. Biz bazen çamura batsak da Allah gayret verir, sonra yine yüz düzlüğe çıkarız.

Sen de gayret et. Âdem gibi günahtan sonra tevbe etmesini öğren. Onlar dediler ki:

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيم

قَالاَ رَبَّنَا ظَلَمْنَا أَنفُسَنَا وَإِن لَّمْ تَغْفِرْ لَنَا وَتَرْحَمْنَا لَنَكُونَنَّ مِنَ الْخَاسِرِينَ

Eûzü billâhi mineşşeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.

Kâlâ rabbenâ zalemnâ enfusenâ ve in lem tagfirlenâ ve terhamnâ le nekûnenne minel hâsirîn.

Meali:

Esteûzü billâh.

"Rabbimiz! Biz kendimize zulüm ettik. Eğer bizi bağışlamaz ve bize acımazsan mutlaka ziyan edenlerden oluruz."

Sadakallahul Azîm — A'râf Suresi, 23. ayet

Tevbenin ikinci makbul ve elzem olan yeri günahtan sonra, aklımız başımıza geldiği ilk anda hemen tevbe edivermektir.

Yani acı yemek yerken ardından yoğurt yemek ve onun acısını izale etmek gibi. Yoksa su içmek onun acısını ve hararetini kesmez. Yani rahmetin söndüremediği yangın var mıdır?

Evet, rahmet yani su biber acısını dindiremez, söndüremez; sadece bir an keser ama acı ve hararet sönmez. Hâlbuki yoğurt onun acısını keser.

Yani öyle günahlar vardır ki onları tevbe bile kurtarmaz; ancak nur-u ilahî lazımdır ki onu, yani o günahkârı, tekrar eski hâline getirsin, alevini söndürsün.

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيم

إِنَّ الدِّينَ عِندَ اللّهِ الإِسْلاَمُ وَمَا اخْتَلَفَ الَّذِينَ أُوْتُواْ الْكِتَابَ إِلاَّ مِن بَعْدِ مَا جَاءهُمُ الْعِلْمُ بَغْيًا بَيْنَهُمْ وَمَن يَكْفُرْ بِآيَاتِ اللّهِ فَإِنَّ اللّهَ سَرِيعُ الْحِسَابِ

Eûzü billâhi mineşşeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.

İnned dîne indâllâhil islâm, ve mâhtelefellezîne ûtûl kitâbe illâ min ba'di mâ câehumul ilmu bagyen beynehum, ve men yekfur bi âyâtillâhi fe innallâhe serîul hısâb.

Meali:

Esteûzü billâh.

Muhakkak ki Allah'ın indinde din ve deyn, yani dünya, İslâm'dır. Kendilerine kitap verilenler, kendilerine ilim geldikten sonra aralarındaki haset sebebiyle ihtilâfa düştüler. Ve kim Allah'ın âyetlerini örterse, yani inkâr ederse, o takdirde muhakkak ki Allah hesabı çabuk görendir.

Sadakallahul Azîm — Âl-i İmrân Suresi, 19. ayet

Deniyor ki bu ayete meal verirken, "Allah katında din yalnızca İslâm'dır, gayrisi yok." manası veriliyor.

Fakat benim kanaatimce ayetin üzerinde daha dikkatli tefekkür etmek gerekir. Eğer din bir İslâm olacaksa, İsa'yı peygamber yapıp gönderen kimdir? Yine İncil'de gönderdiği ayetler ve onların hükmü olan dini kim göndermiştir?

Aynı şekilde Musa'ya inen Tevrat'ı kim göndermiştir?

O hâlde "Din bir İslâm'dır." denilirken, İsa'nın dini kimin dini, Musa'nın dini kimin dini demek yok mudur?

Onlar farklı zamanlarda ve farklı topluluklara gönderilmiş peygamberlerdir. Benim anlayışıma göre dinin özü Allah'a teslimiyet olmakla birlikte, farklı ümmetlere farklı hüküm ve hukuklar verilmiştir.

Mesela buğday ekimi ile domates fidesinin dikimi aynı değildir. Buğdayın bakımı başka, domatesin sulaması başka, meyvesi ve yetişme şartları başkadır. Fakat hepsi Allah'ın yaratması içerisindedir.

İnsandaki görev ve sorumluluklar da buna benzer şekilde farklı olabilir.

İsa ümmeti de bir grup ve ümmettir. Onların içinde farklı cibilliyet ve yaratılış özelliklerinde olanlar bulunabilir. Kitmir de İsa askeriydi, yani Ashab-ı Kehf'in köpeği olan sadık bir varlıktı.

Öyle olunca kimler hangi gruptan ise, onlara inen kurallar da onların hâllerine göre olabilir. Köpeğe verilen kediye verilmez, kediye verilen ineğe verilmez. İneğe ot, kediye ve köpeğe et verilir, değil mi?

Köpeğin dışkısı gübre yerine geçmezken, ineğin dışkısı gübre olarak kullanılabilir. Yani faydalı varlıkların faydası da derecelerine göre değişebilir.

Müminlik ve iman dereceleri de insanın ne kadar fayda verdiğini göstermesi bakımından önemlidir.

Sadece yanına gelene kokusu faydalı olan mümin vardır. Hâlbuki bazı müminler vardır ki birbirlerinden binlerce kilometre veya zaman aralığı ile fersah fersah uzak olsalar da biri diğerine hâlâ fayda verebilir.

Nitekim Muhammed Aleyhisselâm'ın bekâya göçeli binlerce sene olmuş gibi düşünsek bile, hâlâ insanlığa ve müminlere fayda vermektedir.

Yani imanın derecesi, senin hangi cibilliyatta olduğunu tespit etmemize yarar.

Bir dahaki haftalara tefekkür sorusu:

"İsa'ya İsa ismini kim verdi? İsa demek ne demek?"

Biraz tefekkür ediniz.

Hani ölüme çok yaklaşanlar, "Bir ışık gördüm." diyorlar ya... Yine hani bir laf vardır, yeni doğan çocuklar için, "Işığı gören geliyor." denir.

Yani iki ışık... Biri ölürken ışık görüyor, biri doğarken ışık görüyor.

O zaman bu ışık, hamile kadında rahmin suyunu bırakıp açıldığı anda rahimden içeri giren ışık mı?

Bir dünyadan bir dünyaya, yine anneden başka bir anneye geçiş mi acaba, demek yok mu?

---

Ahmet Hulusi amca ve Hulusi Tarikatı'nı sevenler ve bir de Adnancılar, dünya hologram dünya diyorlar. Yani demek istiyorlar ki dünya diye bir yer yok, sadece beynin senin öyle sanıyor; Matrix filmindeki Matrix denen yer gibi, diyorlar. Öyle mi?

ELCEVAP:

Hani biz diyoruz ki: Her şeyin bir frekansı var. Kur'an'ın, duanın, ayetin, yaptığın işin, müziğin, fiziğin bir frekansı var.

İşte bilgisayarda bunları göstermek veya müzik çalmak veya video göstermek için bir ve sıfırların yan yana gelmesinden oluşuyor dedik.

Deccal'ın da bunları ters çevirip, yani kehrwertini alarak iyiyi kötüye çevirdiğini yazdık, söyledik.

Bizde de bir frekans sistemi var; matematiksel veyahut metriksel bir dünya var. Fakat eğer dünya gerçekte olmasa idi, sadece beynimiz öyle algılıyor olsa idi, beyin ne o zaman?

Beynin çalışması için enerjiye, enerji için şekere, şeker için pancara, bala, böreğe ihtiyaç var. O zaman beynin bir sinyali algılaması için karpuz lazım, domates lazım. Eğer dünya gerçekte yoksa domates nereden gelecek, karpuz nereden gelecek?

Beyin algılayacak demek yok mu?

O sadece insanın boyutlarından birisi; algı boyutu, beynin algı mekanizması, yani kodu ve programı. Sadece metriksel çalışıyor. Ciğer öyle mi? Değil. Yine böbrek öyle değil.

Sadece beyin metriksel çalışıyor. Yine mesela burun koku ile algı yapıyor. Yani Kitmir sistemi, köpek sistemi.

Yani dünya öyle Hulusi Baba'nın dediği gibi hologram falan değildir.

Şeriat, "Oruç tut, zekât ver." diyor. Eğer oruç tutmak için yememek, sonra iftar için akşam yemek lazım ise yemek nedir? Hologram olur mu?

Şeriat dünyanın maddî tarafıyla alakalıdır; metriksel değildir. Fakat sevap ve günah nedir? Onlar ancak metriksel kod ile algılanabilir.

Yine cibilliyet nedir? Bizim cibilliyetimiz olan hayvan ile bağımız hangi bağ ile bağlı? Biz yerken o ne yapıyor?

Çünkü bir kedinin ömrü belki 20-25 sene, ama o 25 senede bütün ömrünü tamam ediyor. İnsan ömrü misal olarak 90 sene olabilir.

Cibilliyeti kedi olan birisinin kedisi 23 senede belki bu 90 seneyi tamam ediyor. Yani Muhammed'e peygamberlik geldikten sonraki 23 sene gibi.

Ama bir bağ var. Onun cibilliyeti olan ruh ile bir bağı var. Fakat hangi sistem ile?

İşte Allah çeşitli sinyal sistemleri, algılama metodları halketmiş. Farklı farklı boyut ve emmareler...

O yüzden 124 bin âlemden bahsedilir ve denir ki: "124 bin âlemin Muhammedî."

"Sen hangi âlemdeki Raşid'i soruyorsun?" demek lazım.

Bitki olan Raşid mi, hayvan olan Raşid mi, kuş olan Raşid mi, çiçek olan Raşid mi, bebek olan Raşid mi, baba olan Raşid mi? Belki başka bir hâl, anne olan da olabilir, değil mi?

Her hâlden biraz biraz tadıyorsa insan, tekâmül içinde rahim ismini atmak olmaz, değil mi?

Yani isimlerde, esmalarda seyahat böyle işte.

Berber olan Raşid, tırcı olan Raşid, kadastro tapucusu Raşid, hâkim olan Raşid...

Ve biz işte bu levellingimizde, yani bu seferki misyonumuzda Adalet Yüksekokulunda bir sene okuduk.

Allah Mehdi'ye her meslekten öğrettiği için, "Damdan düşenin hâlinden damdan düşen bilir." hikmeti gereği bize Allah; hâkimlik, savcılık, avukatlık, noterlik, ateşelik ve maliye derslerini bu bir senenin içinde paketleyip bir nebze sundu, gereğince yetecek kadar öğretti.

Çünkü bu okul hızlandırılmış bir eğitimdi. Hukuk fakültesinde dört senede görülen dersler, işte toplam bir senenin içinde görülüyordu.

Mesela medeni hukuk dersi, hukuk fakültesinin dördüncü sınıfında görülürken, biz birinci sınıftaki iki dönemde onu okuyup bitiriyorduk.

Yine ceza hukuku üçüncü ve dördüncü sınıfın dersleri iken, biz ceza hukukunu ikinci semesterde okuyup bitirdik.

Yine hukukun ekstra olan noterlik dersini okuduk bitirdik. Yine kâtiplik dersi, daktiloyu okuduk. Yine maliye dersi...

Yani hızlı eğitim işte.

Öyle olunca aynen Mehdi'nin bir kedinin 90 senelik veya 63 senelik bir insan ömrünü 23 senede tamam etmesi gibi, Mehdi'nin de bütün ilimleri bu ömrüne sığdırması zorunda.

Çünkü eğer sona kalacak ve Fâtır-üs-Semâvât yapılacağı, kâinatın yok edildikten sonra tekrar açılacağı zaman bütün kâinatın içinde olması gereken asıl meyve ve çekirdek, yaratılışın gayesi o ise, kâinatın meyvesi o ise, o zaman onun içine aynı Nuh'un gemisi gibi bütün ilimler, dinler ve cibilliyetler sığmak zorunda değil mi?

Son asker, son iyi asker: "The Last Man."

Deccal da son kötüleri barındıran çekirdektir, yani.

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيم

وَاخْفِضْ لَهُمَا جَنَاحَ الذُّلِّ مِنَ الرَّحْمَةِ وَقُل رَّبِّ ارْحَمْهُمَا كَمَا رَبَّيَانِي صَغِيرًا

Eûzü billâhi mineşşeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.

Vahfıd lehumâ cenâhaz zulli miner rahmeti ve kul rabbirhamhumâ kemâ rabbeyânî sagîrâ.

Meali:

Esteûzü billâh.

Onlara, anne ve babana, merhamet ederek tevazu kanadını indir ve de ki:

"Rabbim! Tıpkı beni küçükken koruyup yetiştirdikleri gibi Sen de onlara acı, ikisine de merhamet et."

Sadakallahul Azîm — İsrâ Suresi, 24. ayet

Bu ayette deniyor ki: "De ki, o ikisine acı, merhamet et."

Yani eğer Allah acıyıp merhamet edecekse, o zaman bizim dememizin anlamı ne?

Yine ayetin baş tarafında ise onlara yardım ve tevazu kanatlarını indir deniyor. Yani bizim hem fiilî hem de kavlî olarak yapmamız gereken bir dua ve fiilmiş.

Peki bizim dememizin ne gibi bir yaptırımı var?

Mehmet Okuyan Hoca, zikir ve tesbih çekmekle falan bir şey olmaz, fiilî olacak, dua ve zikir fiilî olacak, diyor. Bunun manası nedir?

Allah eğer bizden sadece fiilen gidip anne babamıza merhamet edip, yardım edip, onlar yaşlanınca onların bakımını yapmamızı emredip isteseydi, bunu açıkça demez miydi?

"O halde gidin ve annenize babanıza yardım edin, bakın." demez miydi?

Oysa diyor ki: "Rabbim, o ikisine merhamet et." deyin, diyor.

"De" demek, zikredin demektir ve biz Raşidi Tarikatı zikrimize bunu aldık.

Demin dedik ya: Senin 124 bin, yani binlerce versiyonun var; "Sen hangi Raşid'i soruyorsun?" dedik.

Yani sen belki anana babana bakacaksın. Ama annenin ve babanın yeni versiyonu var. Onlar o ışığı görüp yeniden doğdularsa, eğer tekâmüllerini daha hayattayken tamamladılarsa, bir defa daha doğmuşlar demektir.

Öyle olunca, "O ikisine merhamet et." demek sadece o ikisine değil, belki senin babanın ismi Ahmet'ti ve senin çocuğun oldu, ismini yine sen Ahmet koydun. Yani baban yeniden doğdu demek olmaz mı?

Allah o ayetteki "hüma" zamirini sadece ikisi demek için kullanmamış, yani "o ikiliye acı, merhamet et" demektir.

Öyle olunca "tevazu kanadını indir" demek; işte o anne ve baban eğer vefat ettiyse ve sen sonra onların ismini çocuğuna koyduysan, artık onlara merhamet edip acıyıp koruyup gözetmek...

Onlar sana çocukken baktı, büyüttü. Şimdi sen onlara, onların çocukluk hâllerine merhamet et, bak, demek yani bu.

Yine onların bir de hayvan olan cibilliyetleri var. Onların ve senin cibilliyetin olan hayvanın sahibi olan kimseyi sen tanıyor musun?

Kimin evindeler, kimin ahırındalar veya kimin ormanındalar, demek yok mu?

Onları sen bilip bulup onlara merhamet edebilir misin?

Ancak onların nerede, sahibinin kim olduğunu Allah bilir. Sana düşen görev ise:

"Ve kul rabbirhamhumâ kemâ rabbeyânî sagîrâ."

demek kalır.

Çünkü Allah onların sahibi olan kimseye merhamet ve vicdan verirse, Allah ancak o zaman, işte o bir köpekse, merhametli ve muvafık iyi bir sahip ise ona iyi bakıp merhamet eder.

Yoksa sen ne bileceksin nerede ve ne hâldeler, değil mi?

Yine kuş hâli, kurt hâli, böcek hâli, balık hâli...

Yani bir insandan 124 bin tane var demektir bu. Sen onların sadece bir kendini ve anne-baba olanını biliyorsun. Gerisini biliyor musun?

Peki hangi çiçek onlar, hangi ağaç onlar, biliyor musun?

Bilmiyorsun.

Ne yapacaksın o zaman?

"Ve kul rabbirhamhumâ" diye zikredeceksin.

Allah acıyacak onlara.

Hangi Allah? O sahibin olan Allah'ın.

Ve bizim zikrimizde "es'elüke" duamızda ne deriz işte:

"Ve sâhiben muvâfikan..."

Yani vefalı bir sahip nasip et. Kitmir'in sahipleri gibi vefalı.

Yahut sen Kitmir isen, bu sefer yine sen vefalı ol sahiplerine.

Yedi uyuyanları bekle ki Allah sana da cennet nasip etsin. Çünkü Kitmir'in sadıklığı ve o güzel ahlâkı, onu cennete dâhil edecek olan yüce bir ahlâktır.

Cennete girmenin tek yolu güzel ahlâk, güzel ahlâktır.

Ve Muhammed Aleyhisselâm dedi:

Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:

"Ben güzel ahlâkı tamamlamak için gönderildim."

(Hadis-i Şerif, Muvatta, Hüsnü'l-Hulk, 8; Ahmed b. Hanbel, Müsned 2/381, Mâlik)

Yani öyle olunca:

Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:

"Kişi sevdiğiyle beraberdir!.."

(Hadis-i Şerif)

Enes bin Mâlik (r.a.) der ki:

Bir adam geldi ve Resûl-i Ekrem Efendimiz'e (a.s.m.):

"Kıyamet ne zaman kopacak?" diye sordu.

Peygamberimiz de:

"Kıyamet için ne hazırladın ki onu bekliyorsun?" deyince, o sahabi dedi ki:

"Ya Rasûlullah! Ben çok namaz kılan, çok oruç tutan ve çok çok sadaka veren biri değilim. Fakat Allah ve Rasûlünün sevgisi kalbimdedir."

Bunun üzerine Allah'ın Rasûlü şöyle buyurdu:

"Kişi sevdiği ile haşrolunacaktır. Kişi kimi severse kıyamette onunla beraber olacaktır."

Hz. Enes (r.a.) diyor ki:

"Bu sözden sahabe-i kiram o kadar çok hoşlandılar ki hiçbir sözden bu kadar hoşlanmamışlardı."

Nasıl hoşlanmasınlar ki, Peygamber sevgisi onların damarlarına, kanına girmişti.

Hz. Ali'ye, "Siz Rasûlullah'ı (s.a.s.) ne kadar seviyordunuz?" diye sorulduğunda, o şu cevabı vermişti:

"Rasûlullah bize malımız, mülkümüz, çoluk çocuğumuzdan, anamız ve babamızdan daha sevgili idi. O'na çölde susadığımızda soğuk suya duyduğumuz arzudan daha çok arzu duyar, daha çok severdik."

Öyle olunca seven, sevdiğini çokça anar, zikreder, telaffuz eder. İki lafından biri o olur, değil mi?

Evde, çarşıda, yatakta, yorganda, işte, aşta, her yerde Ayten vardır. Saatler "Ayten'i beş geçiyor." olur, değil mi?

Öyle olunca ben şaşarım ki Allah'ı çok sevdiğini söyleyip de Allah'ın güzel isimlerini, fiillerini günde çokça anmayan, zikretmeyene...

Yine Muhammed'i sevdiğini söyleyip de onu her gün çokça anmayana...

Yine İsa'yı sevip de bir defa İsa'ya salavat getirmeyene...

Yine Mehdi'yi arayıp da Mehdi'ye salavat getirmeyene şaşarım.

Ve biz işte yine zikrimizde:

"Onlar ayakta, otururken ve yanları üstü yatarken Allah'ı anıp zikrederler."

ayetini okuruz.

Yan gelip de zikir değil de fiil mi olur? Yatığı yerden iş tutan dam mı olur, ey Mehmet Okuyan Hoca? Nasıl fiil olacak bu?

Ve yine bu güzel ahlâka ulaşmak için Allah'ı anmak demek, "Allah" zikri çekmek demektir.

Yine biz zikrimizde Esma'yı ve Allah zikrini çekeriz.

Yine Muhammed'i anmak, Muhammed'e salavat getirmektir.

Yine İsa'yı sevmek, İsa'ya salavat getirmektir.

Öyle olunca bizler neden çokça salavat ederiz?

Onların manevî gücü ve güzel ahlâkları bizimle olsun diye.

Seven sevdiği ile beraberse, onları çokça anar isek, Kitmir gibi, onlar cennete girecekse, belki bizi de onların yanında bir Kitmir olarak halketse Allah...

Onların evinin köpeği bile olsak...

Yani başka bir cibilliyetimiz, onların belki köpeği, belki caminin önündeki saksısındaki çiçeği, belki bahçesindeki armut ağacı oluveririz inşallah.

Yine Mehdi hayatta ise onun tarağı olmak, taşı olmak, arabasının kapısı olmak gibi; yine yemek yediği tabağı, çatalı olmak, kahve fincanı gibi yakınında olmak...

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيم

رَبِّ قَدْ آتَيْتَنِي مِنَ الْمُلْكِ وَعَلَّمْتَنِي مِن تَأْوِيلِ الأَحَادِيثِ فَاطِرَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ أَنتَ وَلِيِّي فِي الدُّنُيَا وَالْآخِرَةِ تَوَفَّنِي مُسْلِمًا وَأَلْحِقْنِي بِالصَّالِحِينَ

Eûzü billâhi mineşşeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.

Rabbi kad âteytenî minel mulki ve allemtenî min te'vîlil ehâdîs, fâtıras semâvâti vel ardı ente veliyyî fîd dunyâ vel âhırati, teveffenî muslimen ve elhıknî bis sâlihîn.

Meali:

Esteûzü billâh.

Bir nevi bu ayetteki:

وَأَلْحِقْنِي بِالصَّالِحِينَ

ayetin anlamı, yani:

"Allahümmahşurna fî zümretissâlihîn."

"Allah'ım! Bizleri salihlerin grubuyla haşret." anlamına gelir.

Yukarıdaki ayet bizim tarikatımızın zikirlerindendir.

Yani öyle demek olur ki yeniden toplanıp doğacağımız zaman, mesela Müslüman bir devlette doğarsak, en azından Müslümanlar arasında haşretmiş oluruz.

Yine eğer Mehdi hayatta ise onunla aynı vakitte yaşamak, bir de mümin veya Müslüman olmak, bir de onu bilmek... Ne büyük bahtiyarlık, değil mi?

İşte eğer siz bu duayı önceki versiyonunuzda, ışığı görmeden önce çok okuduysanız, Mehdi vaktinde belki onun çaydanlığı, bahçesindeki gül, yatağındaki yastığı oldunuz demektir.

Çünkü "Salihlerle haşret" dediğiniz için Allah size son gemide yer verdi.

Kıyametten önceki son gemiye bir bilet...

Ve Peygamber'in sözü ile:

Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:

"Ehl-i Beytim Nuh'un gemisi gibidir, ona binen kurtulur, uzak duran boğulup helâk olur."

(Hâkim, Müstedrek, III, 151; Ahmed, Müsned, III, 157; Tabarânî, el-Kebîr, No: 2636-2638)

Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem yine Buyurdular:

"Rabbim bana, Ehl-i Beytim içinde kim Allah'ın birliğini ve benim peygamberliğimi kabul ederse ona azap etmeyeceğini vaadetti."

(Hâkim, Müstedrek, III, 150)

Rabbim Mehdi askerine, son gemiye, Mehdi gemisine binip kıyamete kadar ondan ayrılmamayı nasip etsin.

--oOo---

للَّهُمَّ أَرِنَا الْحَقَّ حَقاً وَ ارْزُقْنَا اتِّبَاعَهْ وَ أَرِنَا الْبَاطِلَ بَاطِلاً وَ ارْزُقْنَا اجْتِنَابَهْ

"Allah'ım! Bizlere hakkı Hak gösterip ona tâbi olmayı, bâtılı da bâtıl gösterip ondan yüz çevirmeyi nasip eyle!."

وَآخِرُ دَعْوَاهُمْ أَنِ الْحَمْدُ لِلّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ

Ve âhıru da'vâhum enil hamdulillâhi rabbil âlemîne.

Âmin.

El-Fâtiha maassalavât.

سُبْحاَنَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ، أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلهَ إِلاَّ أَنْتَ، أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ

Sübhâneke Allahümme ve bihamdik, eşhedü en lâ ilâhe illâ ent, estağfirullahe ve etûbu ileyk.

--OoO--

Kar©glan

Başağaçlı Raşit Tunca

Schrems, 15 Temmuz 2017 Cumartesi

Original Kar © glan

]]> https://tevvabun.de/showthread.php?tid=44756 Sun, 11 Oct 2026 14:01:11 +0200 Raşit Tunca]]> https://tevvabun.de/showthread.php?tid=44756
Korkma, Öyle Mahzun da Olma "Elbet Allah Bizimle Beraber"

(Kar©glan'ın 22 Temmuz 2017 Vaazı)

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيم

لاَّ تَنصُرُوهُ فَقَدْ نَصَرَهُ اللّهُ إِذْ أَخْرَجَهُ الَّذِينَ كَفَرُواْ ثَانِيَ اثْنَيْنِ إِذْ هُمَا فِي الْغَارِ إِذْ يَقُولُ لِصَاحِبِهِ لاَ تَحْزَنْ إِنَّ اللّهَ مَعَنَا فَأَنزَلَ اللّهُ سَكِينَتَهُ عَلَيْهِ وَأَيَّدَهُ بِجُنُودٍ لَّمْ تَرَوْهَا وَجَعَلَ كَلِمَةَ الَّذِينَ كَفَرُواْ السُّفْلَى وَكَلِمَةُ اللّهِ هِيَ الْعُلْيَا وَاللّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ

Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.

İllâ tensurûhu fekad nasarahullâhu iz ahracehullezîne keferû sâniyesneyni iz humâ fîl gâri iz yekûlu li sâhibihî lâ tahzen innallâhe meanâ, fe enzelallâhu sekînetehû aleyhi ve eyyedehû bicunûdin lem terevhâ ve ceale kelimetellezîne keferûs suflâ, ve kelimetullâhi hiyel ulyâ vallâhu azîzun hakîm.

Meali:

Eğer siz ona (Peygamber'e) yardım etmezseniz, (biliyorsunuz ki) inkâr edenler onu iki kişiden biri olarak (Mekke'den) çıkardıkları zaman, ona bizzat Allah yardım etmişti. Hani onlar mağarada bulunuyorlardı. Hani o arkadaşına, "Üzülme, çünkü Allah bizimle beraber" diyordu. Allah da onun üzerine güven duygusu ve huzur indirmiş, sizin kendilerini görmediğiniz birtakım ordularla onu desteklemiş, böylece inkâr edenlerin sözünü alçaltmıştı. Allah'ın sözü ise en yücedir. Allah mutlak güç sahibidir, hüküm ve hikmet sahibidir.

Sadakallahul Azîm — TEVBE Suresi 40. ayet

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيم

مُوتُواْ بِغَيْظِكُمْ إِنَّ اللّهَ عَلِيمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ

Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.

Mûtû bi gayzikum.

Meali:

Kininizle kahrolun. Şüphesiz Allah, göğüslerin özünü çok iyi bilendir.

Sadakallahul Azîm — ÂLİ İMRÂN Suresi 119. ayet

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيم

وَاِذَا تَوَلَّى سَعَى فِى اْلاَرْضِ لِيُفْسِدَ فِيهَا وَيُهْلِكَ الْحَرْثَ وَالنَّسْلَ وَاللهُ لاَ يُحِبُّ الْفَسَادَ

Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.

Ve izâ tevellâ seâ fîl ardı li yufside fîhâ ve yuhlikel harse ven nesl, vallâhu lâ yuhıbbul fesâd.

Meali:

Esteûzü billâh.

"Bu gibileri, işbaşına geçti mi yeryüzünde bozgunculuk çıkarmaya, ekonomik ve sosyal düzeni ve nesli bozmaya çalışırlar. Ama Allah bozgunculuğu sevmez."

Sadakallahul Azîm — BAKARA Suresi 205. ayet

---oOo---

Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:

"Her kim, (Bismillâhillezî lâ yedurru ma'asmihî şey'ün fil erdı ve lâ fissemâi ve hüves-semî'ul alîm) duasını sabah üç kere okursa akşama kadar, akşam okursa sabaha kadar hiçbir bela gelmez."

(Hadis-i Şerif, İbn Mâce)

"Allâhumme salli alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ salleyte alâ İbrâhîme ve alâ âli İbrâhîme inneke hamîdun mecîd."

"Allâhumme bârik alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ bârakte alâ İbrâhîme ve alâ âli İbrâhîme inneke hamîdun mecîd."

Yolculuğumuza başlıyoruz:

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيم

وَلأُضِلَّنَّهُمْ وَلأُمَنِّيَنَّهُمْ وَلآمُرَنَّهُمْ فَلَيُبَتِّكُنَّ آذَانَ الأَنْعَامِ وَلآمُرَنَّهُمْ فَلَيُغَيِّرُنَّ خَلْقَ اللّهِ وَمَن يَتَّخِذِ الشَّيْطَانَ وَلِيًّا مِّن دُونِ اللّهِ فَقَدْ خَسِرَ خُسْرَانًا مُّبِينًا

Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.

Ve le udillennehum ve le umenniyennehum ve le âmurannehum fe le yubettikunne âzânel en'âmi, ve le âmurannehum fe le yugayyirunne halkallâh. Ve men yettehıziş şeytâne veliyyen min dûnillâhi fe kad hasira husrânen mubîn.

Meali:

Esteûzü billâh.

Şeytanın bazı kulları dalalette bırakacağı, onları saptıracağı ve Allah'ın yarattığı düzeni değiştirmeye yönlendireceği bildirilmektedir. Buradaki ifadeleri, hayvanların ve bitkilerin yaratılışındaki düzenin bozulması ve yaratılışın tabiatının değiştirilmesi şeklinde de anlayabiliriz.

Benim bu konudaki yorumuma göre, yaratılışın düzenini bozmak; Allah'ın yarattığı fıtratı değiştirmeye kalkışmak anlamına da gelir. İnsanların çeşitli yollarla yaratılışın tabiatına müdahale etmeleri, bu ayetin üzerinde düşünülmesi gereken yönlerinden biridir.

Daha önce de suyun, toprağın ve yaratılışın çeşitli unsurları üzerinden şeytanın bozucu yönünü anlatmıştık. Bunlar, vaazımızdaki tasavvufî yorum ve temsilî anlatımlardır.

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيم

بِسْمِ اللَّهِ الَّذِى لاَ يَضُرّ ُ معَ اِسْمِهِ شَيْءٌ فِي اْلاَرْدِ وَلاَ فِي السَّمَاءِ وَ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمْ

Bismillahillezî Duasının Türkçe Okunuşu:

"Bismillâhillezî lâ yedurru ma'asmihî şey'ün fil erdı ve lâ fissemâi ve hüves-semî'ul alîm."

Anlamı:

"Öyle bir Allah vardır ki, O Allah'ın yüce ismine sığınana yerde ve gökte hiçbir şey zarar veremez. O, her şeyi işitir ve her şeyi bilir."

Peki burada ne deniyor? "Lâ yedurru" yani zarar veren hiçbir şey, yerde veya gökte olsun, Allah'ın ismine sığınana zarar veremez. Hastalık da zarar veren şeylerden biri olarak düşünülebilir.

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيم

وَأَيُّوبَ إِذْ نَادَى رَبَّهُ أَنِّي مَسَّنِيَ الضُّرُّ وَأَنتَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ

Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.

Ve Eyyûbe iz nâdâ rabbehû ennî messeniyed durru ve ente erhamur râhimîn.

Meali:

Esteûzü billâh.

Ve Hz. Eyyûb Rabbine şöyle nida etmişti:

"Muhakkak ki bana bir zarar isabet etti. Sen ise merhamet edenlerin en merhametlisisin."

Sadakallahul Azîm — ENBİYÂ Suresi 83. ayet

Yani hastalık ve sıkıntı insanın karşısına bir imtihan olarak çıkabilir. Burada önemli olan, kulun Rabbine sığınması ve O'nun rahmetinden ümit kesmemesidir.

Bismillahillezî duasında da Allah'ın ismine sığınmanın ve O'ndan korunma dilemenin hikmeti anlatılmaktadır.

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيم

لاَ يَضُرّ ُ معَ اِسْمِهِ شَيْءٌ فِي اْلاَرْدِ وَلاَ فِي السَّمَاءِ

Yerde ve gökte hiçbir şeyin Allah'ın ismine sığınan kimseye zarar veremeyeceği ifade edilmektedir.

---

Gavslık makamına çıkmış bir kimse, yani vahdet-i vücud makamına çıkmış olan kimse gerçekten o makamdaysa, o zaman vahdet-i vücud anlayışına göre bütün kâinatı Allah'ın kudreti ve tecellisi içinde görür.

Öyle olunca insanın kendi hâlini düzeltmesi, kendi nefsini terbiye etmesi ve şifayı Allah'tan istemesi gerekir.

Hz. İbrahim ateşe atılırken Cebrail gelip, "Bir şey istiyor musun?" diye sorduğunda, Hz. İbrahim'in doğrudan Allah'a tevekkül ettiği rivayet edilir. Yani kul, Allah'a güvenmeli ve O'ndan yardım istemelidir.

Aracısız olarak Allah'a yönelmek ve doğrudan O'ndan yardım istemek, Halilullah makamının önemli bir anlamıdır.

Bizim zikirlerimizde de ne çektiğimizi anlatmıştık. En son 21. sınıf sofilerin Halilurrahmanlık makamına yaklaşmak için ne okuduklarını konuşmuştuk. Bir yere gelinir ki zikre ek yapmak gerekir.

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيم

إِيَّاكَ نَعْبُدُ وإِيَّاكَ نَسْتَعِينُ

Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.

İyyâke na'budu ve iyyâke nestaîn.

Meali:

Esteûzü billâh.

"Ancak sana kulluk ederiz ve yalnız senden medet umarız."

Sadakallahul Azîm — FÂTİHA Suresi 5. ayet

Yani 21 defa okunur, sonra Fâtiha'nın kalan kısmı tamamlanır.

"Cebrail, sen çık aradan. Biz yalnız Allah'a kulluk eder, Allah'tan medet ve yardım bekleriz." demektir bu.

Yani artık vahdete doğru yelken açmak ve Halilurrahman gemisine binmek gibi bir anlam taşır. Kendi nefsinin terbiyesinde insanın kendi sorumluluğunu üstlenmesi, Allah'a güvenmesi ve O'ndan yardım istemesi anlatılır.

Kendi işini kendin görmek, elinden geleni yapmak, farklı meslek ve sanatları öğrenmek; kısacası hayatın çeşitli alanlarında beceri sahibi olmak da bu anlayışın bir yönü olarak düşünülebilir.

Yine "İstiâze Duamızın", "Rabbenâ Efrig" ve "Vedfea" dualarımızın tefsirine gelince, ne diyoruz?

"Va'fu annâ, vağfirlena, verhamnâ, ente mevlânâ fensurnâ alel kavmil kâfirîn."

"(Ey Rabbimiz!) Bizi affet, bizi bağışla, bize acı! Sen bizim Mevlâmızsın. Kâfirler topluluğuna karşı bize yardım et."

Buradaki kötü kimlikli kimseler kimdir? Kâfirler.

Nereden belli? Çünkü Allah Kur'an'da şöyle buyuruyor:

Esteûzü billâh.

فَاِنَّ اللهَ لاَ يُحِبُّ الْكَافِرِينَ

"Allah kâfirleri sevmez."

ÂLİ İMRÂN — 32. ayet

Yine mesela istiâze duamızda münafıklara karşı da Rabbimizden medet ve yardım dileriz.

Nitekim Kur'an'da münafıklar hakkında şöyle buyrulmaktadır:

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيم

وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ آمِنُواْ كَمَا آمَنَ النَّاسُ قَالُواْ أَنُؤْمِنُ كَمَا آمَنَ السُّفَهَاء أَلا إِنَّهُمْ هُمُ السُّفَهَاء وَلَكِن لاَّ يَعْلَمُونَ وَإِذَا لَقُواْ الَّذِينَ آمَنُواْ قَالُواْ آمَنَّا وَإِذَا خَلَوْاْ إِلَى شَيَاطِينِهِمْ قَالُواْ إِنَّا مَعَكْمْ إِنَّمَا نَحْنُ مُسْتَهْزِؤُونَ اللّهُ يَسْتَهْزِئُ بِهِمْ وَيَمُدُّهُمْ فِي طُغْيَانِهِمْ يَعْمَهُونَ وْلَئِكَ الَّذِينَ اشْتَرُوُاْ الضَّلاَلَةَ بِالْهُدَى فَمَا رَبِحَت تِّجَارَتُهُمْ وَمَا كَانُواْ مُهْتَدِينَ

Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.

Ve izâ kîle lehum âminû kemâ âmenen nâsu kâlû e nu'minu kemâ âmenes sufehâu, e lâ innehum humus sufehâu ve lâkin lâ ya'lemûn.

Ve izâ lekûllezîne âmenû kâlû âmennâ, ve izâ halev ilâ şeyâtînihim kâlû innâ meakum, innemâ nahnu mustehziûn. Allâhu yestehziu bihim ve yemudduhum fî tugyânihim ya'mehûn.

Ulâikellezîneşterevûd dalâlete bil hudâ, fe mâ rabihat ticâretuhum ve mâ kânû muhtedîn.

Onlara, "İnsanların inandıkları gibi siz de inanın" denildiğinde, "Biz de akılsızlar gibi iman mı edelim?" derler. İyi bilin ki asıl akılsızlar kendileridir, fakat bilmezler.

İman edenlerle karşılaştıkları zaman, "İnandık" derler. Fakat şeytanlarıyla yalnız kaldıkları zaman, "Şüphesiz, biz sizinle beraberiz. Biz ancak onlarla alay ediyoruz" derler. Allah da onları kendi azgınlıkları içinde bırakır.

İşte onlar, hidayet ile dalâleti satın alan kimselerdir. Fakat onların ticareti kendilerine hiçbir kâr sağlamamış ve hidayete ermiş değillerdir.

Bu ayetler, münafıkların iki yüzlü tavrını ortaya koymaktadır. Müminlerle alay etmeleri ve hakikatten uzaklaşmaları anlatılmaktadır.

Yani duamızın bu kısmı da Kur'an ayetleri ile sabittir. İnsan, kendisini kötülüklerden ve kötü huylardan korumak için Allah'tan yardım istemelidir.

Yine istiâzede şöyle deriz:

"Va'fu annâ, vağfirlena, verhamnâ, ente mevlânâ fensurnâ alel kavmil müsrifîn."

"Allah'ım, müsriflere karşı bize yardım et ve bizi onların zararından koru" şeklinde dua ederiz.

Bu yanlış mıdır? Kur'an dışı bir istek midir? Hayır. Çünkü Kur'an'da şöyle buyrulmaktadır:

Allah Teâlâ Müsrifleri Sevmez

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيم

يَابَنِى اَدَمَ خُذُوا زِينَتَكُمْ عِنْدَ كُلِّ مَسْجِدٍ وَكُلُوا وَاشْرَبُوا وَلاَ تُسْرِفُوا اِنَّهُ لاَ يُحِبُّ الْمُسْرِفِينَ

Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.

Yâ benî âdeme huzû zînetekum inde kulli mescidin ve kulû veşrebû ve lâ tusrifû, innehu lâ yuhıbbul musrifîn.

Meali:

"Ey Âdemoğulları! Allah Teâlâ'ya kulluk olsun diye, yapıp ettiğiniz her işte kendinize çeki düzen verin, yiyip için, fakat saçıp savurmayın; çünkü Allah savurganları sevmez."

A'RÂF Suresi 31. ayet

Ve böyle böyle duamızın her birinin delilleri vardır. Kur'an'da bildirilen bu kötü vasıflardan uzak durmak, bunların zararından korunmak ve Allah'tan yardım dilemek gerekir.

Bu dualarımıza delil olacak ayetlerden oluşan bir konu hazırladık. Onu buraya eklersek konu çok uzun olacağı için, ilgili konuya ayrıca bakılabilir:

Ayetlerde Geçen Allah-u Teâlâ'nın Sevmediği İnsanlar Kimlerdir?

Ve artık 21 Haziran'ı geride bıraktık. Gün döndü ve günlerin kısalması, mevsimin dönmesi başladı.

5. sınıf sofilerimiz, günde iki defa zikir yapanlar olarak, ikindiden sonra uzun zikri ve sabahleyin kısa zikri yapacaklar. Ayrıca Allah zikirimizde artık 21 Aralık'a kadar 66 defa çekilecek.

Yani gündüz kısalacak, geceler ve karanlık yavaş yavaş çoğalacak. Bununla birlikte zikir düzenimizde de mevsimlere göre bazı değişiklikler yapılacaktır.

Yarından itibaren sabah namazını bazen son vaktine bırakmak, gecenin gündüzü itekleyip yerine karanlığı geçirmesini temsil etmek; ikindi namazını ise ilk vaktinde kılmaya çalışmak, geceye yer vermek gibi düşünülmüştür.

Akşamları da ara ara akşam namazından sonra Evvâbin namazı kılınacaktır.

Biz, zikir yolculuğunda bu seyri daha önce başladığımız için mevsimlerin değişimini kendi zikir düzenimiz içerisinde takip ediyoruz. Siyah tesbihe geçtik; bizim gibi aynı burç sistemine göre hareket eden kimselerin de siyah tesbihe geçmesini tavsiye ediyoruz.

Çünkü gezegenlerin seyrinde iç kulvar ve dış kulvar meselesi vardır.



Merkür burçlu kimse içten döndüğü için, döndüğü mesafe daha kısadır ve daha çabuk döner. Dışarıdaki gezegenlerin dönüş süreleri ise daha uzundur.

Mesela Plüton'un bir turunu yaklaşık 83 yılda tamamladığı şeklindeki anlatımdan hareketle, gezegenlerin farklı dönüş süreleri ile insanların zaman algıları arasında tasavvufî bir bağlantı kuruyoruz.

Biz dünyalı olarak mevsimleri yaklaşık 365 günlük bir döngü içinde yaşarken, farklı gezegenlerin dönüş süreleri çok daha uzundur. Bu sebeple her burcun ve her insanın mevsim algısının aynı olmayabileceğini düşünüyoruz.

O yüzden siz hangi burçtan iseniz, mevsim tesbihini değiştirme işlemini vücudunuzdaki hassas alametlere bakarak, ayrıca astronomi ve astroloji bilgilerinizi de değerlendirerek yapacaksınız.

Kâbe'de dönerken iç kulvar ve dış kulvar meselesi gibi düşünün. İçten dönen biraz daha ileridedir; dıştan dönen ise onun yanına hemen varamaz. En dıştan dönen, Hacerü'l-Esved'i selamlama yerine daha geç ulaşır.

Bunlar, tarikata mensup kimselerde görülebilecek hassas ayarlar olarak anlatılmaktadır.

Vücudunuzu ve hâlinizi iyi gözlemleyin. Mevsim tesbihinin değişim zamanını anlamaya çalışın. Maksat, insanın kendi hâlini ve kâinatın düzenini anlamaya çalışmasıdır.

Geçenki vaazlarımızda Golden Halime'den ve Bakara Suresi'ne ismini veren inekten bahsetmiştik.

Kur'an'da ineğin kesilmesiyle ilgili kıssa anlatılmaktadır. Bu kıssadan hareketle, farklı toplumların hayvanlara yüklediği anlamlar üzerinde de düşünmek mümkündür.

---

Ali Semerkandî Hazretleri şöyle diyor:

"Ne sen kimseden incin, ne kimse senden incinsin."

Dedik ya geçen vaazımızda: "Allahümmahşurnâ fî zümretissâlihîn."

Yani Allah seni salihlerin arasına katsın. Hatta bir müminin evindeki çaydanlık, yastık veya yorgan gibi, ona fayda veren bir şey olmayı örnek vermiştik.

Öyle bir mümin olmalı ki pamuk gibi olsun. Ne kimseden incinsin, ne de kimse ondan incinsin.

Müminin yastığı olmak o kadar kolay bir iş değildir. Yukarıdaki sözü başarabilecek er gibi adam var mı veya er gibi kadın var mı?

Müminlerle haşrolmayı istemek ve bizim zikirlerimizdeki "ve elhıknî bissâlihîn", yani "beni salihlerin arasına kat" duasını etmek kolaydır. Fakat salihlerin ahlâkına ulaşmak ayrı bir meseledir.

Belki sen bir müminin camisinin önündeki çiçeği, cebindeki kalemi veya evindeki bir eşyayı oldun. Ama bir müminin yastığı olmaya adaysan, senin yapacağın en güzel ahlâklardan biri Ali Semerkandî Hazretleri'nin söylediği gibi:

"Ne sen kimseden incin, ne kimse senden incinsin."

Bunu başarabilirsen, belki de bir müminin evindeki yastığı veya yorganı olmak gibi, ona huzur veren bir hâle erişmiş olursun.

Yumuşak huylu Müslümandan bahsedilir. Sertlikten değil, rahmetten bahsedilir.

İnsanın nefsindeki sertlik ile yumuşaklık arasında da bir terbiye vardır. İnsan, nefsinin sertliğini azaltıp rahmet ve merhameti öğrenmelidir.

Şeytanın secde etmeyi reddetmesi, eğilmeyi ve teslimiyeti kabul etmemesi üzerinden de bu meseleye bakabiliriz. İnsan mümin olduğunda yumuşamalı, Allah'ın kullarına karşı merhametli olmalıdır.

Sertleşmek, insanı günaha ve kibire götürebilir. Bunun karşısında rahmet, tevazu ve teslimiyet vardır.

Hz. Musa'nın kıssasında da kuvvet ve sertlik ile merhamet ve teslimiyet arasındaki dengeyi düşünmek mümkündür.

Firavun karşısında Hz. Musa'nın yaşadığı imtihanlar, Hz. Muhammed'in Mekke'den Medine'ye hicreti ve peygamberlerin karşılaştıkları zorluklar bize şunu öğretir:

İnsan her zaman sertlik göstermek zorunda değildir. Bazen geri çekilmek, bazen sabretmek, bazen boyun eğmek ve Allah'a tevekkül etmek de bir güçtür.

Allah Teâlâ, Hz. Muhammed hakkında şöyle buyuruyor:

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيم

لَقَدْ جَاءكُمْ رَسُولٌ مِّنْ أَنفُسِكُمْ عَزِيزٌ عَلَيْهِ مَا عَنِتُّمْ حَرِيصٌ عَلَيْكُم بِالْمُؤْمِنِينَ رَؤُوفٌ رَّحِيمٌ

Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.

Lekad câekum resûlun min enfusikum azîzun aleyhi mâ anittum harîsun aleykum bil mu'minîne raûfun rahîm.

Meali:

Andolsun, size kendi içinizden öyle bir peygamber gelmiştir ki, sizin sıkıntıya düşmeniz ona çok ağır gelir. O, size çok düşkün, müminlere karşı da çok şefkatli ve merhametlidir.

Sadakallahul Azîm — TEVBE Suresi 128. ayet

Rabbimiz burada Peygamber Efendimizin rahmet ve merhamet yönünü göstermektedir.

Yani rahmet ve merhameti kazanan insan, yüce bir ahlâka yaklaşmış olur. Bizim zikirlerimizdeki "Rahmânirrahîm" ve "Raûfurrahîm" isimlerinin hikmetlerinden biri de budur.

Rabbim seyri sülûkunuzda, Yüce Rabbimizin bildiğimiz 99 güzel esmasının bütün elbiselerini bir defa giyip çıkarmayı nasip etsin askerime.

--oOo---

أَأَللَّهُمَّ أَرِنَا الْحَقَّ حَقاً وَ ارْزُقْنَا اتِّبَاعَهْ وَ أَرِنَا الْبَاطِلَ بَاطِلاً وَ ارْزُقْنَا اجْتِنَابَهْ

"Allah'ım! Bizlere hakkı Hak gösterip ona tâbi olmayı, bâtılı da bâtıl gösterip ondan yüz çevirmeyi nasip eyle."

وَآخِرُ دَعْوَاهُمْ أَنِ الْحَمْدُ لِلّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ

Ve âhıru da'vâhum enil hamdulillâhi rabbil âlemîn.

Âmîn.

El-Fâtiha maassalavât.

سُبْحاَنَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ، أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلهَ إِلاَّ أَنْتَ، أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ

Sübhâneke Allahümme ve bihamdik, eşhedü en lâ ilâhe illâ ent, estağfirullahe ve etûbu ileyk.

--OoO--

Kar©glan

Başağaçlı Raşit Tunca

Schrems, 22 Temmuz 2017 Cumartesi

Original Kar © glan

]]>
Korkma, Öyle Mahzun da Olma "Elbet Allah Bizimle Beraber"

(Kar©glan'ın 22 Temmuz 2017 Vaazı)

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيم

لاَّ تَنصُرُوهُ فَقَدْ نَصَرَهُ اللّهُ إِذْ أَخْرَجَهُ الَّذِينَ كَفَرُواْ ثَانِيَ اثْنَيْنِ إِذْ هُمَا فِي الْغَارِ إِذْ يَقُولُ لِصَاحِبِهِ لاَ تَحْزَنْ إِنَّ اللّهَ مَعَنَا فَأَنزَلَ اللّهُ سَكِينَتَهُ عَلَيْهِ وَأَيَّدَهُ بِجُنُودٍ لَّمْ تَرَوْهَا وَجَعَلَ كَلِمَةَ الَّذِينَ كَفَرُواْ السُّفْلَى وَكَلِمَةُ اللّهِ هِيَ الْعُلْيَا وَاللّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ

Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.

İllâ tensurûhu fekad nasarahullâhu iz ahracehullezîne keferû sâniyesneyni iz humâ fîl gâri iz yekûlu li sâhibihî lâ tahzen innallâhe meanâ, fe enzelallâhu sekînetehû aleyhi ve eyyedehû bicunûdin lem terevhâ ve ceale kelimetellezîne keferûs suflâ, ve kelimetullâhi hiyel ulyâ vallâhu azîzun hakîm.

Meali:

Eğer siz ona (Peygamber'e) yardım etmezseniz, (biliyorsunuz ki) inkâr edenler onu iki kişiden biri olarak (Mekke'den) çıkardıkları zaman, ona bizzat Allah yardım etmişti. Hani onlar mağarada bulunuyorlardı. Hani o arkadaşına, "Üzülme, çünkü Allah bizimle beraber" diyordu. Allah da onun üzerine güven duygusu ve huzur indirmiş, sizin kendilerini görmediğiniz birtakım ordularla onu desteklemiş, böylece inkâr edenlerin sözünü alçaltmıştı. Allah'ın sözü ise en yücedir. Allah mutlak güç sahibidir, hüküm ve hikmet sahibidir.

Sadakallahul Azîm — TEVBE Suresi 40. ayet

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيم

مُوتُواْ بِغَيْظِكُمْ إِنَّ اللّهَ عَلِيمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ

Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.

Mûtû bi gayzikum.

Meali:

Kininizle kahrolun. Şüphesiz Allah, göğüslerin özünü çok iyi bilendir.

Sadakallahul Azîm — ÂLİ İMRÂN Suresi 119. ayet

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيم

وَاِذَا تَوَلَّى سَعَى فِى اْلاَرْضِ لِيُفْسِدَ فِيهَا وَيُهْلِكَ الْحَرْثَ وَالنَّسْلَ وَاللهُ لاَ يُحِبُّ الْفَسَادَ

Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.

Ve izâ tevellâ seâ fîl ardı li yufside fîhâ ve yuhlikel harse ven nesl, vallâhu lâ yuhıbbul fesâd.

Meali:

Esteûzü billâh.

"Bu gibileri, işbaşına geçti mi yeryüzünde bozgunculuk çıkarmaya, ekonomik ve sosyal düzeni ve nesli bozmaya çalışırlar. Ama Allah bozgunculuğu sevmez."

Sadakallahul Azîm — BAKARA Suresi 205. ayet

---oOo---

Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:

"Her kim, (Bismillâhillezî lâ yedurru ma'asmihî şey'ün fil erdı ve lâ fissemâi ve hüves-semî'ul alîm) duasını sabah üç kere okursa akşama kadar, akşam okursa sabaha kadar hiçbir bela gelmez."

(Hadis-i Şerif, İbn Mâce)

"Allâhumme salli alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ salleyte alâ İbrâhîme ve alâ âli İbrâhîme inneke hamîdun mecîd."

"Allâhumme bârik alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ bârakte alâ İbrâhîme ve alâ âli İbrâhîme inneke hamîdun mecîd."

Yolculuğumuza başlıyoruz:

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيم

وَلأُضِلَّنَّهُمْ وَلأُمَنِّيَنَّهُمْ وَلآمُرَنَّهُمْ فَلَيُبَتِّكُنَّ آذَانَ الأَنْعَامِ وَلآمُرَنَّهُمْ فَلَيُغَيِّرُنَّ خَلْقَ اللّهِ وَمَن يَتَّخِذِ الشَّيْطَانَ وَلِيًّا مِّن دُونِ اللّهِ فَقَدْ خَسِرَ خُسْرَانًا مُّبِينًا

Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.

Ve le udillennehum ve le umenniyennehum ve le âmurannehum fe le yubettikunne âzânel en'âmi, ve le âmurannehum fe le yugayyirunne halkallâh. Ve men yettehıziş şeytâne veliyyen min dûnillâhi fe kad hasira husrânen mubîn.

Meali:

Esteûzü billâh.

Şeytanın bazı kulları dalalette bırakacağı, onları saptıracağı ve Allah'ın yarattığı düzeni değiştirmeye yönlendireceği bildirilmektedir. Buradaki ifadeleri, hayvanların ve bitkilerin yaratılışındaki düzenin bozulması ve yaratılışın tabiatının değiştirilmesi şeklinde de anlayabiliriz.

Benim bu konudaki yorumuma göre, yaratılışın düzenini bozmak; Allah'ın yarattığı fıtratı değiştirmeye kalkışmak anlamına da gelir. İnsanların çeşitli yollarla yaratılışın tabiatına müdahale etmeleri, bu ayetin üzerinde düşünülmesi gereken yönlerinden biridir.

Daha önce de suyun, toprağın ve yaratılışın çeşitli unsurları üzerinden şeytanın bozucu yönünü anlatmıştık. Bunlar, vaazımızdaki tasavvufî yorum ve temsilî anlatımlardır.

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيم

بِسْمِ اللَّهِ الَّذِى لاَ يَضُرّ ُ معَ اِسْمِهِ شَيْءٌ فِي اْلاَرْدِ وَلاَ فِي السَّمَاءِ وَ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمْ

Bismillahillezî Duasının Türkçe Okunuşu:

"Bismillâhillezî lâ yedurru ma'asmihî şey'ün fil erdı ve lâ fissemâi ve hüves-semî'ul alîm."

Anlamı:

"Öyle bir Allah vardır ki, O Allah'ın yüce ismine sığınana yerde ve gökte hiçbir şey zarar veremez. O, her şeyi işitir ve her şeyi bilir."

Peki burada ne deniyor? "Lâ yedurru" yani zarar veren hiçbir şey, yerde veya gökte olsun, Allah'ın ismine sığınana zarar veremez. Hastalık da zarar veren şeylerden biri olarak düşünülebilir.

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيم

وَأَيُّوبَ إِذْ نَادَى رَبَّهُ أَنِّي مَسَّنِيَ الضُّرُّ وَأَنتَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ

Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.

Ve Eyyûbe iz nâdâ rabbehû ennî messeniyed durru ve ente erhamur râhimîn.

Meali:

Esteûzü billâh.

Ve Hz. Eyyûb Rabbine şöyle nida etmişti:

"Muhakkak ki bana bir zarar isabet etti. Sen ise merhamet edenlerin en merhametlisisin."

Sadakallahul Azîm — ENBİYÂ Suresi 83. ayet

Yani hastalık ve sıkıntı insanın karşısına bir imtihan olarak çıkabilir. Burada önemli olan, kulun Rabbine sığınması ve O'nun rahmetinden ümit kesmemesidir.

Bismillahillezî duasında da Allah'ın ismine sığınmanın ve O'ndan korunma dilemenin hikmeti anlatılmaktadır.

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيم

لاَ يَضُرّ ُ معَ اِسْمِهِ شَيْءٌ فِي اْلاَرْدِ وَلاَ فِي السَّمَاءِ

Yerde ve gökte hiçbir şeyin Allah'ın ismine sığınan kimseye zarar veremeyeceği ifade edilmektedir.

---

Gavslık makamına çıkmış bir kimse, yani vahdet-i vücud makamına çıkmış olan kimse gerçekten o makamdaysa, o zaman vahdet-i vücud anlayışına göre bütün kâinatı Allah'ın kudreti ve tecellisi içinde görür.

Öyle olunca insanın kendi hâlini düzeltmesi, kendi nefsini terbiye etmesi ve şifayı Allah'tan istemesi gerekir.

Hz. İbrahim ateşe atılırken Cebrail gelip, "Bir şey istiyor musun?" diye sorduğunda, Hz. İbrahim'in doğrudan Allah'a tevekkül ettiği rivayet edilir. Yani kul, Allah'a güvenmeli ve O'ndan yardım istemelidir.

Aracısız olarak Allah'a yönelmek ve doğrudan O'ndan yardım istemek, Halilullah makamının önemli bir anlamıdır.

Bizim zikirlerimizde de ne çektiğimizi anlatmıştık. En son 21. sınıf sofilerin Halilurrahmanlık makamına yaklaşmak için ne okuduklarını konuşmuştuk. Bir yere gelinir ki zikre ek yapmak gerekir.

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيم

إِيَّاكَ نَعْبُدُ وإِيَّاكَ نَسْتَعِينُ

Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.

İyyâke na'budu ve iyyâke nestaîn.

Meali:

Esteûzü billâh.

"Ancak sana kulluk ederiz ve yalnız senden medet umarız."

Sadakallahul Azîm — FÂTİHA Suresi 5. ayet

Yani 21 defa okunur, sonra Fâtiha'nın kalan kısmı tamamlanır.

"Cebrail, sen çık aradan. Biz yalnız Allah'a kulluk eder, Allah'tan medet ve yardım bekleriz." demektir bu.

Yani artık vahdete doğru yelken açmak ve Halilurrahman gemisine binmek gibi bir anlam taşır. Kendi nefsinin terbiyesinde insanın kendi sorumluluğunu üstlenmesi, Allah'a güvenmesi ve O'ndan yardım istemesi anlatılır.

Kendi işini kendin görmek, elinden geleni yapmak, farklı meslek ve sanatları öğrenmek; kısacası hayatın çeşitli alanlarında beceri sahibi olmak da bu anlayışın bir yönü olarak düşünülebilir.

Yine "İstiâze Duamızın", "Rabbenâ Efrig" ve "Vedfea" dualarımızın tefsirine gelince, ne diyoruz?

"Va'fu annâ, vağfirlena, verhamnâ, ente mevlânâ fensurnâ alel kavmil kâfirîn."

"(Ey Rabbimiz!) Bizi affet, bizi bağışla, bize acı! Sen bizim Mevlâmızsın. Kâfirler topluluğuna karşı bize yardım et."

Buradaki kötü kimlikli kimseler kimdir? Kâfirler.

Nereden belli? Çünkü Allah Kur'an'da şöyle buyuruyor:

Esteûzü billâh.

فَاِنَّ اللهَ لاَ يُحِبُّ الْكَافِرِينَ

"Allah kâfirleri sevmez."

ÂLİ İMRÂN — 32. ayet

Yine mesela istiâze duamızda münafıklara karşı da Rabbimizden medet ve yardım dileriz.

Nitekim Kur'an'da münafıklar hakkında şöyle buyrulmaktadır:

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيم

وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ آمِنُواْ كَمَا آمَنَ النَّاسُ قَالُواْ أَنُؤْمِنُ كَمَا آمَنَ السُّفَهَاء أَلا إِنَّهُمْ هُمُ السُّفَهَاء وَلَكِن لاَّ يَعْلَمُونَ وَإِذَا لَقُواْ الَّذِينَ آمَنُواْ قَالُواْ آمَنَّا وَإِذَا خَلَوْاْ إِلَى شَيَاطِينِهِمْ قَالُواْ إِنَّا مَعَكْمْ إِنَّمَا نَحْنُ مُسْتَهْزِؤُونَ اللّهُ يَسْتَهْزِئُ بِهِمْ وَيَمُدُّهُمْ فِي طُغْيَانِهِمْ يَعْمَهُونَ وْلَئِكَ الَّذِينَ اشْتَرُوُاْ الضَّلاَلَةَ بِالْهُدَى فَمَا رَبِحَت تِّجَارَتُهُمْ وَمَا كَانُواْ مُهْتَدِينَ

Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.

Ve izâ kîle lehum âminû kemâ âmenen nâsu kâlû e nu'minu kemâ âmenes sufehâu, e lâ innehum humus sufehâu ve lâkin lâ ya'lemûn.

Ve izâ lekûllezîne âmenû kâlû âmennâ, ve izâ halev ilâ şeyâtînihim kâlû innâ meakum, innemâ nahnu mustehziûn. Allâhu yestehziu bihim ve yemudduhum fî tugyânihim ya'mehûn.

Ulâikellezîneşterevûd dalâlete bil hudâ, fe mâ rabihat ticâretuhum ve mâ kânû muhtedîn.

Onlara, "İnsanların inandıkları gibi siz de inanın" denildiğinde, "Biz de akılsızlar gibi iman mı edelim?" derler. İyi bilin ki asıl akılsızlar kendileridir, fakat bilmezler.

İman edenlerle karşılaştıkları zaman, "İnandık" derler. Fakat şeytanlarıyla yalnız kaldıkları zaman, "Şüphesiz, biz sizinle beraberiz. Biz ancak onlarla alay ediyoruz" derler. Allah da onları kendi azgınlıkları içinde bırakır.

İşte onlar, hidayet ile dalâleti satın alan kimselerdir. Fakat onların ticareti kendilerine hiçbir kâr sağlamamış ve hidayete ermiş değillerdir.

Bu ayetler, münafıkların iki yüzlü tavrını ortaya koymaktadır. Müminlerle alay etmeleri ve hakikatten uzaklaşmaları anlatılmaktadır.

Yani duamızın bu kısmı da Kur'an ayetleri ile sabittir. İnsan, kendisini kötülüklerden ve kötü huylardan korumak için Allah'tan yardım istemelidir.

Yine istiâzede şöyle deriz:

"Va'fu annâ, vağfirlena, verhamnâ, ente mevlânâ fensurnâ alel kavmil müsrifîn."

"Allah'ım, müsriflere karşı bize yardım et ve bizi onların zararından koru" şeklinde dua ederiz.

Bu yanlış mıdır? Kur'an dışı bir istek midir? Hayır. Çünkü Kur'an'da şöyle buyrulmaktadır:

Allah Teâlâ Müsrifleri Sevmez

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيم

يَابَنِى اَدَمَ خُذُوا زِينَتَكُمْ عِنْدَ كُلِّ مَسْجِدٍ وَكُلُوا وَاشْرَبُوا وَلاَ تُسْرِفُوا اِنَّهُ لاَ يُحِبُّ الْمُسْرِفِينَ

Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.

Yâ benî âdeme huzû zînetekum inde kulli mescidin ve kulû veşrebû ve lâ tusrifû, innehu lâ yuhıbbul musrifîn.

Meali:

"Ey Âdemoğulları! Allah Teâlâ'ya kulluk olsun diye, yapıp ettiğiniz her işte kendinize çeki düzen verin, yiyip için, fakat saçıp savurmayın; çünkü Allah savurganları sevmez."

A'RÂF Suresi 31. ayet

Ve böyle böyle duamızın her birinin delilleri vardır. Kur'an'da bildirilen bu kötü vasıflardan uzak durmak, bunların zararından korunmak ve Allah'tan yardım dilemek gerekir.

Bu dualarımıza delil olacak ayetlerden oluşan bir konu hazırladık. Onu buraya eklersek konu çok uzun olacağı için, ilgili konuya ayrıca bakılabilir:

Ayetlerde Geçen Allah-u Teâlâ'nın Sevmediği İnsanlar Kimlerdir?

Ve artık 21 Haziran'ı geride bıraktık. Gün döndü ve günlerin kısalması, mevsimin dönmesi başladı.

5. sınıf sofilerimiz, günde iki defa zikir yapanlar olarak, ikindiden sonra uzun zikri ve sabahleyin kısa zikri yapacaklar. Ayrıca Allah zikirimizde artık 21 Aralık'a kadar 66 defa çekilecek.

Yani gündüz kısalacak, geceler ve karanlık yavaş yavaş çoğalacak. Bununla birlikte zikir düzenimizde de mevsimlere göre bazı değişiklikler yapılacaktır.

Yarından itibaren sabah namazını bazen son vaktine bırakmak, gecenin gündüzü itekleyip yerine karanlığı geçirmesini temsil etmek; ikindi namazını ise ilk vaktinde kılmaya çalışmak, geceye yer vermek gibi düşünülmüştür.

Akşamları da ara ara akşam namazından sonra Evvâbin namazı kılınacaktır.

Biz, zikir yolculuğunda bu seyri daha önce başladığımız için mevsimlerin değişimini kendi zikir düzenimiz içerisinde takip ediyoruz. Siyah tesbihe geçtik; bizim gibi aynı burç sistemine göre hareket eden kimselerin de siyah tesbihe geçmesini tavsiye ediyoruz.

Çünkü gezegenlerin seyrinde iç kulvar ve dış kulvar meselesi vardır.



Merkür burçlu kimse içten döndüğü için, döndüğü mesafe daha kısadır ve daha çabuk döner. Dışarıdaki gezegenlerin dönüş süreleri ise daha uzundur.

Mesela Plüton'un bir turunu yaklaşık 83 yılda tamamladığı şeklindeki anlatımdan hareketle, gezegenlerin farklı dönüş süreleri ile insanların zaman algıları arasında tasavvufî bir bağlantı kuruyoruz.

Biz dünyalı olarak mevsimleri yaklaşık 365 günlük bir döngü içinde yaşarken, farklı gezegenlerin dönüş süreleri çok daha uzundur. Bu sebeple her burcun ve her insanın mevsim algısının aynı olmayabileceğini düşünüyoruz.

O yüzden siz hangi burçtan iseniz, mevsim tesbihini değiştirme işlemini vücudunuzdaki hassas alametlere bakarak, ayrıca astronomi ve astroloji bilgilerinizi de değerlendirerek yapacaksınız.

Kâbe'de dönerken iç kulvar ve dış kulvar meselesi gibi düşünün. İçten dönen biraz daha ileridedir; dıştan dönen ise onun yanına hemen varamaz. En dıştan dönen, Hacerü'l-Esved'i selamlama yerine daha geç ulaşır.

Bunlar, tarikata mensup kimselerde görülebilecek hassas ayarlar olarak anlatılmaktadır.

Vücudunuzu ve hâlinizi iyi gözlemleyin. Mevsim tesbihinin değişim zamanını anlamaya çalışın. Maksat, insanın kendi hâlini ve kâinatın düzenini anlamaya çalışmasıdır.

Geçenki vaazlarımızda Golden Halime'den ve Bakara Suresi'ne ismini veren inekten bahsetmiştik.

Kur'an'da ineğin kesilmesiyle ilgili kıssa anlatılmaktadır. Bu kıssadan hareketle, farklı toplumların hayvanlara yüklediği anlamlar üzerinde de düşünmek mümkündür.

---

Ali Semerkandî Hazretleri şöyle diyor:

"Ne sen kimseden incin, ne kimse senden incinsin."

Dedik ya geçen vaazımızda: "Allahümmahşurnâ fî zümretissâlihîn."

Yani Allah seni salihlerin arasına katsın. Hatta bir müminin evindeki çaydanlık, yastık veya yorgan gibi, ona fayda veren bir şey olmayı örnek vermiştik.

Öyle bir mümin olmalı ki pamuk gibi olsun. Ne kimseden incinsin, ne de kimse ondan incinsin.

Müminin yastığı olmak o kadar kolay bir iş değildir. Yukarıdaki sözü başarabilecek er gibi adam var mı veya er gibi kadın var mı?

Müminlerle haşrolmayı istemek ve bizim zikirlerimizdeki "ve elhıknî bissâlihîn", yani "beni salihlerin arasına kat" duasını etmek kolaydır. Fakat salihlerin ahlâkına ulaşmak ayrı bir meseledir.

Belki sen bir müminin camisinin önündeki çiçeği, cebindeki kalemi veya evindeki bir eşyayı oldun. Ama bir müminin yastığı olmaya adaysan, senin yapacağın en güzel ahlâklardan biri Ali Semerkandî Hazretleri'nin söylediği gibi:

"Ne sen kimseden incin, ne kimse senden incinsin."

Bunu başarabilirsen, belki de bir müminin evindeki yastığı veya yorganı olmak gibi, ona huzur veren bir hâle erişmiş olursun.

Yumuşak huylu Müslümandan bahsedilir. Sertlikten değil, rahmetten bahsedilir.

İnsanın nefsindeki sertlik ile yumuşaklık arasında da bir terbiye vardır. İnsan, nefsinin sertliğini azaltıp rahmet ve merhameti öğrenmelidir.

Şeytanın secde etmeyi reddetmesi, eğilmeyi ve teslimiyeti kabul etmemesi üzerinden de bu meseleye bakabiliriz. İnsan mümin olduğunda yumuşamalı, Allah'ın kullarına karşı merhametli olmalıdır.

Sertleşmek, insanı günaha ve kibire götürebilir. Bunun karşısında rahmet, tevazu ve teslimiyet vardır.

Hz. Musa'nın kıssasında da kuvvet ve sertlik ile merhamet ve teslimiyet arasındaki dengeyi düşünmek mümkündür.

Firavun karşısında Hz. Musa'nın yaşadığı imtihanlar, Hz. Muhammed'in Mekke'den Medine'ye hicreti ve peygamberlerin karşılaştıkları zorluklar bize şunu öğretir:

İnsan her zaman sertlik göstermek zorunda değildir. Bazen geri çekilmek, bazen sabretmek, bazen boyun eğmek ve Allah'a tevekkül etmek de bir güçtür.

Allah Teâlâ, Hz. Muhammed hakkında şöyle buyuruyor:

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيم

لَقَدْ جَاءكُمْ رَسُولٌ مِّنْ أَنفُسِكُمْ عَزِيزٌ عَلَيْهِ مَا عَنِتُّمْ حَرِيصٌ عَلَيْكُم بِالْمُؤْمِنِينَ رَؤُوفٌ رَّحِيمٌ

Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.

Lekad câekum resûlun min enfusikum azîzun aleyhi mâ anittum harîsun aleykum bil mu'minîne raûfun rahîm.

Meali:

Andolsun, size kendi içinizden öyle bir peygamber gelmiştir ki, sizin sıkıntıya düşmeniz ona çok ağır gelir. O, size çok düşkün, müminlere karşı da çok şefkatli ve merhametlidir.

Sadakallahul Azîm — TEVBE Suresi 128. ayet

Rabbimiz burada Peygamber Efendimizin rahmet ve merhamet yönünü göstermektedir.

Yani rahmet ve merhameti kazanan insan, yüce bir ahlâka yaklaşmış olur. Bizim zikirlerimizdeki "Rahmânirrahîm" ve "Raûfurrahîm" isimlerinin hikmetlerinden biri de budur.

Rabbim seyri sülûkunuzda, Yüce Rabbimizin bildiğimiz 99 güzel esmasının bütün elbiselerini bir defa giyip çıkarmayı nasip etsin askerime.

--oOo---

أَأَللَّهُمَّ أَرِنَا الْحَقَّ حَقاً وَ ارْزُقْنَا اتِّبَاعَهْ وَ أَرِنَا الْبَاطِلَ بَاطِلاً وَ ارْزُقْنَا اجْتِنَابَهْ

"Allah'ım! Bizlere hakkı Hak gösterip ona tâbi olmayı, bâtılı da bâtıl gösterip ondan yüz çevirmeyi nasip eyle."

وَآخِرُ دَعْوَاهُمْ أَنِ الْحَمْدُ لِلّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ

Ve âhıru da'vâhum enil hamdulillâhi rabbil âlemîn.

Âmîn.

El-Fâtiha maassalavât.

سُبْحاَنَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ، أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلهَ إِلاَّ أَنْتَ، أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ

Sübhâneke Allahümme ve bihamdik, eşhedü en lâ ilâhe illâ ent, estağfirullahe ve etûbu ileyk.

--OoO--

Kar©glan

Başağaçlı Raşit Tunca

Schrems, 22 Temmuz 2017 Cumartesi

Original Kar © glan

]]> https://tevvabun.de/showthread.php?tid=44755 Sun, 11 Oct 2026 13:57:01 +0200 Raşit Tunca]]> https://tevvabun.de/showthread.php?tid=44755
Herşey Aslına Rücu Eder “Ve İleyhi Türceûn”

(Kar©glan'ın 30 Temmuz 2017 Vaazı)

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

إِنَّمَا أَمْرُهُ إِذَا أَرَادَ شَيْئًا أَنْ يَقُولَ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ فَسُبْحَانَ الَّذِي بِيَدِهِ مَلَكُوتُ كُلِّ شَيْءٍ وَإِلَيْهِ تُرْجَعُونَ

Eûzü billâhi mineş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.

İnnemâ emruhû izâ erâde şey'en en yekûle lehu kun fe yekûn. Fe subhânellezî bi yedihî melekûtu kulli şey'in ve ileyhi turceûn.

Meali:

Bir şey yaratmak istediği zaman O'nun yaptığı, “Ol!” demekten ibarettir; hemen oluverir. Her şeyin hükümranlığı elinde olan Allah'ın şanı yücedir! Siz yalnız O'na döndürüleceksiniz. Ondan geldik, O'nun yaratmasıyla var olduk ve yine O'na dönüşümüz olacaktır. Her şey aslına rücu eder.

Sadakallahul Azîm — YÂSÎN Suresi, 82-83. ayetler

---oOo---

Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:

“Kuvvetli mümin, zayıf ve güçsüz müminden daha iyi, daha üstün ve Allah'a daha sevimlidir.”

(Hadis-i Şerif, Müslim, Kader, 34; İbn Mâce, Zühd, 4168)

“Allâhumme salli alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ salleyte alâ İbrâhîme ve alâ âli İbrâhîme inneke hamîdun mecîd.”

“Allâhumme bârik alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ bârekte alâ İbrâhîme ve alâ âli İbrâhîme inneke hamîdun mecîd.”

Yolculuğumuza başlıyoruz:

İncil, Tevrat ve Zebur'da geçen yaratılış bahsinin ilgili bölümünde şöyle geçmektedir:

RAB Tanrı'nın yarattığı yabanıl hayvanların en kurnazı yılandı. Yılan kadına, “Tanrı gerçekten, ‘Bahçedeki ağaçların hiçbirinin meyvesini yemeyin’ dedi mi?” diye sordu.

Kadın, “Bahçedeki ağaçların meyvelerinden yiyebiliriz” diye yanıtladı. “Ama Tanrı, ‘Bahçenin ortasındaki ağacın meyvesini yemeyin, ona dokunmayın; yoksa ölürsünüz’ dedi.”

Yılan, “Kesinlikle ölmezsiniz” dedi. “Çünkü Tanrı biliyor ki, o ağacın meyvesini yediğinizde gözleriniz açılacak, iyiyi ve kötüyü bilerek Tanrı gibi olacaksınız.”

Kadın ağacın güzel, meyvesinin yemek için uygun ve bilgelik kazanmak için çekici olduğunu gördü. Meyveyi koparıp yedi. Yanındaki kocasına verdi, o da yedi. İkisinin de gözleri açıldı. Çıplak olduklarını anladılar. Bu yüzden incir yaprakları dikip kendilerine önlük yaptılar.

Derken günün serinliğinde bahçede yürüyen RAB Tanrı'nın sesini duydular. O'ndan kaçıp ağaçların arasına gizlendiler. RAB Tanrı Adem'e, “Neredesin?” diye seslendi.

Adem, “Bahçede sesini duyunca korktum. Çünkü çıplaktım, bu yüzden gizlendim” dedi.

RAB Tanrı, “Çıplak olduğunu sana kim söyledi?” diye sordu. “Sana meyvesini yeme dediğim ağaçtan mı yedin?”

Adem, “Yanıma koyduğun kadın ağacın meyvesini bana verdi, ben de yedim” diye yanıtladı.

RAB Tanrı kadına, “Nedir bu yaptığın?” diye sordu.

Kadın, “Yılan beni aldattı, o yüzden yedim” diye karşılık verdi.

Bunun üzerine RAB Tanrı yılana, “Bu yaptığından ötürü bütün evcil ve yabanıl hayvanların en lanetlisi sen olacaksın” dedi. “Karnının üzerinde sürünecek, yaşamın boyunca toprak yiyeceksin. Seninle kadını, onun soyuyla senin soyunu birbirinize düşman edeceğim. Onun soyu senin başını ezecek, sen onun topuğuna saldıracaksın.”

RAB Tanrı kadına, “Çocuk doğururken sana çok acı çektireceğim” dedi. “Ağrı çekerek doğum yapacaksın. Kocana istek duyacaksın, seni o yönetecek.”

RAB Tanrı Adem'e, “Karının sözünü dinlediğin ve sana, ‘Meyvesini yeme’ dediğim ağaçtan yediğin için toprak senin yüzünden lanetlendi” dedi. “Yaşam boyu emek vermeden yiyecek bulamayacaksın. Toprak sana diken ve çalı verecek, yaban otu yiyeceksin. Toprağa dönünceye dek ekmeğini alın teri dökerek kazanacaksın. Çünkü topraksın, topraktan yaratıldın ve yine toprağa döneceksin.”

Adem karısına Havva adını verdi. Çünkü o bütün insanların annesiydi.

RAB Tanrı Adem'le karısı için deriden giysiler yaptı, onları giydirdi. Sonra, “Adem iyiyi ve kötüyü bilmekle bizlerden biri gibi oldu” dedi. “Artık yaşam ağacına uzanıp meyve almasına, yiyip ölümsüz olmasına izin verilmemeli.”

Böylece RAB Tanrı, yaratılmış olduğu toprağı işlemek üzere Adem'i Aden bahçesinden çıkardı. Onu kovdu. Yaşam ağacının yolunu denetlemek için de Aden bahçesinin doğusuna Keruvlar ve her yana dönen alevli bir kılıç yerleştirdi.

---

İsevî gelenekte cenaze törenlerinde söylenen Almanca bir ifade şöyledir:

“Erde zu Erde, Asche zu Asche, Staub zu Staub.”

Türkçesi ise: “Toprak toprağa, küller küllere, tozlar tozlara karışsın.” demektir.

Bizde ise Yâsîn Suresi'nin son iki ayetinde şöyle buyurulmaktadır:

“İnnemâ emruhû izâ erâde şey'en en yekûle lehu kun fe yekûn. Fe subhânellezî bi yedihî melekûtu kulli şey'in ve ileyhi turceûn.”

Yani yaratılış ve geri dönüşün hakikati burada anlatılmaktadır. Beden topraktan geldi ve toprağa dönecektir. Ruh ise Rabbimizin emrindendir ve nihayetinde Rabbimize dönecektir.

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

فَإِذَا سَوَّيْتُهُ وَنَفَخْتُ فِيهِ مِن رُّوحِي فَقَعُواْ لَهُ سَاجِدِينَ

Eûzü billâhi mineş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.

Fe izâ sevveytuhu ve nefahtu fîhi min rûhî fe kaû lehu sâcidîn.

Meali:

Artık onu dizayn edip içine ruhumdan üflediğim zaman, hemen ona secde ederek yere kapanın!

Burada insanın yaratılışına dair büyük bir hakikat anlatılmaktadır. Allah'ın emriyle varlıklar insana hizmet edecek şekilde yaratılmıştır.

Sadakallahul Azîm — HİCR Suresi, 29. ayet

O yüzden Rabbimiz, “Ve ileyhi turceûn” buyuruyor. Yani her şey O'na döndürülecektir.

Biz de zikrimizde bu ayeti alıyoruz. On defa:

“İnnemâ emruhû izâ erâde şey'en en yekûle lehu kun fe yekûn.”

Bir defa da:

“Fe subhânellezî bi yedihî melekûtu kulli şey'in ve ileyhi turceûn.”

Bu ayetler, insanın elindeki ve bedenindeki kuvvetlerin de Allah'ın yaratmasıyla meydana geldiğini hatırlatmaktadır.

Nitekim Kur'an'da bunu açıklayan başka bir ayet şöyledir:

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

وَمَا أَصَابَكُم مِّن مُّصِيبَةٍ فَبِمَا كَسَبَتْ أَيْدِيكُمْ وَيَعْفُو عَن كَثِيرٍ

Eûzü billâhi mineş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.

Ve mâ esâbekum min musîbetin fe bimâ kesebet eydîkum ve ya'fû an kesîrin.

Meali:

Başınıza her ne musibet gelirse gelsin, kendi yaptıklarınız yüzündendir. O, yine de çoğunu affeder.

Sadakallahul Azîm — ŞÛRÂ Suresi, 30. ayet

O yüzden insan eliyle, koluyla, ayağıyla hareket eden; iş ve güç tutabilen bir varlıktır. Onun amelleri elleriyle yaptıkları, aklıyla düşündükleri, diliyle söyledikleri, ayaklarıyla ve gücüyle taşıdıklarıdır.

Bu ayetin manasını yine başka bir ayetle açıklarsak:

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

وَأَن لَّيْسَ لِلْإِنسَانِ إِلَّا مَا سَعَى

Eûzü billâhi mineş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.

Ve en leyse lil insâni illâ mâ seâ.

Meali:

Bilsin ki insan için kendi çalışmasından başka hiçbir şey yoktur.

Sadakallahul Azîm — NECM Suresi, 39. ayet

Ve bizler her gün namazlarımızın oturuşlarında, yani Tahiyyat'ta, şöyle deriz:

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

اَلتَّحِيَّاتُ ِللهِ، وَالصَّلَوَاتُ وَالطَّيِّـبَاتُ، اَلسَّلاَمُ عَلَيْكَ أَيُّهَا النَّبِيُّ وَرَحْمَةُ اللهِ وَبَرَكَاتُهُ، اَلسَّلاَمُ عَلَيْنَا وَعَلَى عِبَادِ اللهِ الصَّالِحِينَ. أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللهُ، وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ

Okunuşu:

Ettehıyyâtü lillâhi vessalevâtü vettayyibât. Esselâmü aleyke eyyühen-Nebiyyü ve rahmetullâhi ve berekâtüh. Esselâmü aleynâ ve alâ ibâdillâhis-Sâlihîn. Eşhedü en lâ ilâhe illallah ve eşhedü enne Muhammeden abdühü ve Resûlüh.

Anlamı:

Dil ile, beden ve mal ile yapılan bütün ibadetler Allah'a aittir. Ey Peygamber! Allah'ın selamı, rahmet ve bereketleri senin üzerine olsun. Selam bizim üzerimize ve Allah'ın bütün iyi kulları üzerine olsun. Şahitlik ederim ki Allah'tan başka ilah yoktur. Yine şahitlik ederim ki Muhammed, O'nun kulu ve Peygamberidir.

Peygamberimiz Mirac'da Rabbimizin huzuruna vardığında O'na selam vermiştir. İnsan eğer Rabbimizin halifesi ise, yeryüzünde Allah'ın temsilcisi ise, o zaman onun yapıp ettiklerinin tümü Allah'ın emrine uygun olmalıdır.

İnsan eliyle, koluyla, diliyle, bedeniyle ve malıyla yaptığı bütün işleri Allah'ın rızasına uygun hâle getirmelidir.

Bunun böyle olduğunu ilk idrak edenlerden biri Hz. Muhammed'dir. Bu hakikat Mirac'da ona gösterilmiş ve o da idrak ederek Tahiyyat'ı öğretmiştir.

“Ettehıyyât” insanın yapıp ettiği fiillerle ve amellerle ilgili bir hakikati hatırlatır. Ellerimizle yaptıklarımız, dilimizle söylediklerimiz, malımızla ve gücümüzle sarf ettiklerimiz Allah'ın huzurunda hesaba konu olacaktır.

İnsan bedenini yöneten bir komutan gibidir. Mesela bardağı almak istediğinde eline emir verir ve eli uzanıp bardağı alır. Yüzünü yıkamak istediğinde eli suya gider ve yüzünü yıkar. Yürümek istediğinde ayağına emir verir ve ayağı yürür. Gözüne “önüne bak” der, gözü önüne bakar.

Sen koluna, “Bardağı al!” diye ayrıca yüksek sesle söylüyor musun? Hayır. İçinden gelen emirle el hareket eder.

İşte insan bedenindeki bu düzen, Allah'ın yaratışındaki kudreti düşünmemiz için bir ibret vesilesidir.

Namazda secdeye varmak da kulun Rabbine teslimiyetini gösteren en önemli hâllerden biridir. Mirac hadisesi de kulun Allah'a yönelişini ve kulluğun hakikatini anlamamız açısından büyük bir ibrettir.

Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:

“Allah Teâlâ buyuruyor ki: Âdemoğlu dehre, yani zamana söverek bana eziyet verir. Hâlbuki ben dehrim. Her şey benim elimdedir. Geceyi ve gündüzü ben idare ederim.”

(Hadis-i Şerif, Buhârî, Tefsir, 45)

Allah'ın güzel isimlerinden dört tanesi de şunlardır:

“El-Evvel Allah, El-Âhir Allah, Ez-Zâhir Allah, El-Bâtın Allah.”

Biz Raşidi Tarikatı zikrimizde bunu da zikrederiz.

El-Evvel, Allah'ın başlangıcı olmayan oluşunu; El-Âhir, sonu olmayan oluşunu hatırlatır. Zamanın başlangıcı ve sonu hakkında düşünürken insan, Allah'ın kudretini ve yaratılmış olanların O'na muhtaçlığını idrak etmelidir.

“Feleğin çarkı” veya “(:::) felek” gibi ifadelerde geçen felekler, göklerdeki hareketleri ve zamanın dönüşlerini hatırlatan bir anlatım olarak düşünülebilir.

Her sene dünya Güneş'in etrafındaki hareketiyle farklı mevsimlerden geçer. İnsan da doğar, yaşar, yaşlanır ve ölür. Hayatın bu döngüsü, insanı yaratılışın ve dönüşün hakikatini düşünmeye sevk eder.

Bu döngünün dışına çıkabilen ve Allah'ın kendisine gösterdiği hakikati idrak eden kimseye Hızır denilmesi de tasavvufi bir anlayış içerisinde ele alınabilir.

Kâinat bir bütün ise beden de onun küçük bir örneği gibidir. Bedenin giriş ve çıkış yolları, organları ve sistemleri vardır. Ağız, burun, göz, kulak ve deri gibi yaratılıştan gelen yollar vardır.

Beden içerisinde her şeyin bir yeri ve düzeni vardır. Kan damarları, sinirler ve diğer sistemler kendi yolları üzerinde hareket eder.

İnsanın bedeni büyük bir âlem gibidir. Bu âlemin içinde her şeyin bir adresi ve düzeni vardır. Tıpkı bir yıldızın ve gezegenin büyük sistem içerisindeki yeri gibi, beden içerisindeki organların da kendi düzenleri bulunmaktadır.

Güneşimiz, gezegenlerimiz ve galaksilerimiz de Allah'ın koyduğu düzen içerisinde hareket etmektedir. Bu büyük düzeni hesap edip kuran, her şeye gücü yeten Rabbimizdir.

İnsan bu düzeni düşündükçe Allah'ın kudretini daha iyi anlayabilir.

Cin, şeytan ve görünmeyen varlıklarla ilgili anlatımlarda da insanın dikkatli olması gerekir. İnsan bedenini Allah'ın kendisine emanet ettiği bir emanet olarak görmeli, kendisini zararlı etkilerden korumaya çalışmalıdır.

Hipnoz ve benzeri konularda da insanın kendi iradesine ve bedenine sahip çıkması gerektiğini düşünüyorum. Kişinin kendi iradesini başkasına teslim etmesi, üzerinde düşünülmesi gereken bir meseledir.

Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:

“Her şeyin bir kalbi vardır. Kur'ân'ın kalbi de Yâsin'dir. Kim Yâsin'i okursa, Allah onun okumasına Kur'ân'ı on kere okumuş gibi sevap yazar.”

(Hadis-i Şerif, Tirmizî, Fedâilu'l-Kur'ân, 7; Dârimî, Fedâilu'l-Kur'ân, 21)

Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem yine Buyurdular:

“Yâsin, Kur'ân'ın kalbidir. Allah'ı ve ahiret gününü arzu ederek Yâsin okuyan kimsenin geçmiş günahı affedilir. Onu ölülerinize okuyunuz.”

(Hadis-i Şerif, Ebû Dâvud, Cenâiz, 20; İbn Mâce, Cenâiz, 4; İbn Hanbel, Müsned, V, 26-27)

Kâinat bir bütün ise ve Kur'an da kâinatın hakikatlerini insana bildiren ilahi bir kitap ise, Yâsin'in kalp ile ilişkilendirilmesi de üzerinde düşünülmesi gereken bir hakikattir.

Kalp, bedenin bütün yollarını ve merkezlerini birbirine bağlayan önemli bir merkezdir. Kan yoluyla bedenin her tarafına hayatın devamı için gerekli olan şeyler taşınır.

Bu sebeple Yâsin'in kalp olarak anılması, insanın hakikate ve Allah'a dönüş yolunu düşünmesi bakımından önemli bir işarettir.

Müminin tarifi Kur'an'da şöyle bildirilmektedir:

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

والَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِمَا أُنزِلَ إِلَيْكَ وَمَا أُنزِلَ مِن قَبْلِكَ وَبِالْآخِرَةِ هُمْ يُوقِنُونَ أُوْلَئِكَ عَلَى هُدًى مِّن رَّبِّهِمْ وَأُوْلَئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ

Eûzü billâhi mineş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.

Vellezîne yu'minûne bimâ unzile ileyke ve mâ unzile min kablike ve bil âhireti hum yûkınûn. Ulâike alâ huden min rabbihim ve ulâike humul muflihûn.

Meali:

Mümin; sana ve sana indirilene iman eden, senden öncekilere indirilene de iman eden ve ahirete kesin olarak inanan kimsedir. İşte onlar Rablerinden gelen bir hidayet üzeredirler ve kurtuluşa erecek olanlar da onlardır.

Sadakallahul Azîm — BAKARA Suresi, 3-4. ayetler

Sırat-ı müstakim, yani dosdoğru yol, insanın Allah'a doğru olan yolculuğudur.

Güneşimizin, gezegenlerimizin ve diğer gök cisimlerinin de Allah'ın koyduğu düzen içerisinde takip ettikleri yollar vardır. Kur'an şöyle buyuruyor:

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

وَالشَّمْسُ تَجْرِي لِمُسْتَقَرٍّ لَّهَا ذَلِكَ تَقْدِيرُ الْعَزِيزِ الْعَلِيمِ وَالْقَمَرَ قَدَّرْنَاهُ مَنَازِلَ حَتَّى عَادَ كَالْعُرْجُونِ الْقَدِيمِ لَا الشَّمْسُ يَنبَغِي لَهَا أَن تُدْرِكَ الْقَمَرَ وَلَا اللَّيْلُ سَابِقُ النَّهَارِ وَكُلٌّ فِي فَلَكٍ يَسْبَحُونَ

Eûzü billâhi mineş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.

Veş şemsu tecrî li mustekarrin lehâ, zâlike takdîrul azîzil alîm. Vel kamera kaddernâhu menâzile hattâ âdekel urcûnil kadîm. Lâş şemsu yenbegî lehâ en tudrikel kamer, ve lel leylu sâbikun nehâr. Ve kullun fî felekin yesbehûn.

Meali:

Güneş de kendisi için belirlenen yerde ve yörüngesinde akıp gitmektedir. Bu, mutlak güç sahibi, hakkıyla bilen Allah'ın takdiridir.

Ay için de birtakım menziller tayin ettik. Sonunda o, eski hurma dalı gibi olur.

Güneş'in Ay'a yetişmesi mümkün değildir. Gece de gündüzü geçemez. Her biri kendi yörüngesinde yüzmektedir.

Sadakallahul Azîm — YÂSÎN Suresi, 38-40. ayetler

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

وَالطُّورِ وَكِتَابٍ مَّسْطُورٍ فِي رَقٍّ مَّنشُورٍ وَالْبَيْتِ الْمَعْمُورِ وَالسَّقْفِ الْمَرْفُوعِ وَالْبَحْرِ الْمَسْجُورِ إِنَّ عَذَابَ رَبِّكَ لَوَاقِعٌ مَا لَهُ مِن دَافِعٍ يَوْمَ تَمُورُ السَّمَاء مَوْرًا وَتَسِيرُ الْجِبَالُ سَيْرًا فَوَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِلْمُكَذِّبِينَ الَّذِينَ هُمْ فِي خَوْضٍ يَلْعَبُونَ يَوْمَ يُدَعُّونَ إِلَى نَارِ جَهَنَّمَ دَعًّا هَذِهِ النَّارُ الَّتِي كُنتُم بِهَا تُكَذِّبُونَ

Eûzü billâhi mineş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.

Vet-tûri. Ve kitâbin mestûrin. Fî rakkın menşûrin. Vel beyt-il ma'mûri. Ves sakfil merfûi. Vel bahril mescûri. İnne azâbe rabbike le vâkı'un. Mâ lehu min dâfiin. Yevme temûrus semâu mevran ve tesîrul cibâlu seyrâ. Fe veylun yevme izin lil mukezzibîn. Ellezîne hum fî havdın yel'abûn. Yevme yuda'ûne ilâ nâri cehenneme de'â. Hâzihin nârulletî kuntum bihâ tukezzibûn.

Meali:

“Ve't-Tûr” ifadesi üzerine düşünürken uçmak, hareket etmek ve seyretmek kavramları da insanın dikkatini çeker. “Seyr” hareket ederek gitmek, “tayy-i mekân” mekânda bir anda yolculuk etmek, “tayy-i zaman” ise zamanda yolculuk etmek şeklinde tasavvufi ve sembolik anlatımlarda kullanılmıştır.

Bu ayetlerde Allah'ın kudreti, gökyüzünün hareketleri ve yaratılış düzeni üzerine dikkat çekilmektedir.

Ve o gün gökyüzü hareket eder, dağlar yürür ve Allah'ın kudreti karşısında hiçbir şey O'nun hükmünün dışında kalamaz.

Sadakallahul Azîm — TÛR Suresi, 1-15. ayetler

İslâm'da gözlere sürme çekme sünneti

Kâinatımızdaki Güneş ve Güneşimizin içinde bulunduğu galaksinin sarmal şeklini düşündüğümüzde, insan bedenindeki bazı simetrik hareketleri de bununla ilişkilendiren tasavvufi yorumlar yapılabilir.

Sağ ve sol tarafın simetrisi, ellerin ve gözlerin birbirine karşılıklı hareketleri, insanın yaratılışındaki düzeni düşündürür.

Safa ile Merve arasında yapılan sa'y da insanın hareket hâlinde Allah'ı zikretmesini ve kulluk yolculuğunu hatırlatmaktadır.

Kâinatın hareketleri içerisinde Allah'ın zikrini ve tesbihini görmek mümkündür. Nitekim Kur'an şöyle buyuruyor:

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

هُوَ اللَّهُ الْخَالِقُ الْبَارِئُ الْمُصَوِّرُ لَهُ الْأَسْمَاء الْحُسْنَى يُسَبِّحُ لَهُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ

Eûzü billâhi mineş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.

Huvallâhul hâlikul bâriul musavviru lehul esmâul husnâ. Yusebbihu lehu mâ fîs semâvâti vel ard. Ve huvel azîzul hakîm.

Meali:

O, yaratan, yoktan var eden, şekil veren Allah'tır. Güzel isimler O'nundur. Göklerde ve yerde bulunan her şey O'nu tesbih eder. O, mutlak güç sahibidir, hüküm ve hikmet sahibidir.

Sadakallahul Azîm — HAŞR Suresi, 24. ayet

İnsan, Allah'ın kudretini ve isimlerinin tecellilerini düşündükçe imanını kuvvetlendirebilir.

Allah'ın ulûhiyyeti bölünmez. Allah birdir ve bütün varlıkların Rabbidir. İyilerin Allah'ı ayrı, kötülerin Allah'ı ayrı değildir. Allah bütün âlemlerin Rabbidir.

Ateş, su, hava, radyasyon ve diğer sebeplerin tamamı Allah'ın yaratmasıyla meydana gelir. Bir sebebin etkili olması da yine Allah'ın dilemesiyle gerçekleşir.

Allah dilerse ateş yakar, dilerse ateşin yakıcılığını kaldırır. Nitekim Hz. İbrahim'in ateşe atılması kıssasında ateşin yakıcı özelliğinin Allah'ın emriyle etkisiz hâle geldiği anlatılır.

Su da Allah'ın yaratmış olduğu bir nimettir. Fakat her şeyde olduğu gibi suyun özellikleri de Allah'ın koyduğu kanunlara bağlıdır.

Allah Samed'dir. Kendinden başkasına muhtaç değildir. O'nun gücü her şeye yeter.

Şeytanın insana düşmanlığı da Kur'an'da açıkça anlatılmıştır:

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

قَالَ أَرَأَيْتَكَ هَذَا الَّذِي كَرَّمْتَ عَلَيَّ لَئِنْ أَخَّرْتَنِي إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ لَأَحْتَنِكَنَّ ذُرِّيَّتَهُ إِلَّا قَلِيلًا قَالَ اذْهَبْ فَمَن تَبِعَكَ مِنْهُمْ فَإِنَّ جَهَنَّمَ جَزَاؤُكُمْ جَزَاء مَّوْفُورًا وَاسْتَفْزِزْ مَنِ اسْتَطَعْتَ مِنْهُمْ بِصَوْتِكَ وَأَجْلِبْ عَلَيْهِم بِخَيْلِكَ وَرَجِلِكَ وَشَارِكْهُمْ فِي الأَمْوَالِ وَالأَوْلادِ وَعِدْهُمْ وَمَا يَعِدُهُمُ الشَّيْطَانُ إِلَّا غُرُورًا إِنَّ عِبَادِي لَيْسَ لَكَ عَلَيْهِمْ سُلْطَانٌ وَكَفَى بِرَبِّكَ وَكِيلًا

Eûzü billâhi mineş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.

Kâle e raeyteke hâzâllezî kerremte aleyye, le in ahharteni ilâ yevmil kıyâmeti le ahtenikenne zurriyyetehû illâ kalîlâ. Kâlezheb fe men tebiake minhum fe inne cehenneme cezâukum cezâen mevfûrâ. Vestefziz menisteta'te minhum bi savtike ve eclib aleyhim bi haylike ve racilike ve şârikhum fîl emvâli vel evlâdi vaıdhum. Ve mâ yaiduhumuş şeytânu illâ gurûrâ. İnne ibâdî leyse leke aleyhim sultânun ve kefâ bi rabbike vekîlâ.

Meali:

İblis dedi ki: “Senin görüşüne göre, benim üzerime benden daha şerefli kıldığın kimse bu mu? Eğer beni kıyamet gününe kadar ertelersen, onun zürriyetinden pek azı hariç, mutlaka bana tâbi kılacağım.”

Allah şöyle buyurdu: “Git! Artık onlardan kim sana tâbi olursa, muhakkak ki sizin cezanız eksiksiz bir ceza olarak cehennemdir. Onlardan gücünün yettiğini sesinle aldat. Atlıların ve yayalarınla onları yönlendir. Mallarında ve evlatlarında onlara ortak ol. Onlara vaatte bulun. Şeytanın vaat ettikleri aldatmadan başka bir şey değildir. Muhakkak ki benim kullarımın üzerinde senin bir sultanlığın yoktur. Rabbin vekil olarak yeter.”

Sadakallahul Azîm — İSRÂ Suresi, 62-65. ayetler

Şeytanın görevi insanı hak yoldan uzaklaştırmaya çalışmaktır. Fakat Allah'ın samimi kulları üzerinde onun mutlak bir hâkimiyeti yoktur.

Bu sebeple insan, şeytanın vesvesesine karşı uyanık olmalı ve Allah'a sığınmalıdır.

Kâinatta farklı yönlerde hareket eden sistemler bulunması da Allah'ın yaratışındaki çeşitliliği ve düzeni düşünmemize vesile olabilir.

Biz zikirlerimizde de farklı yönlerde yapılan bazı hareketleri ve tekrarları, kâinatın düzeni üzerine düşünmeye vesile olacak şekilde ele alırız.

Allah'ım, müntesiplerimize merhamet et. Onlara doğruyu doğru olarak görmeyi, hakikati idrak etmeyi ve dosdoğru yolda yürümeyi nasip eyle.

Rabbim müntesiplerimize bu konuda merhamet etsin inşallah.

--oOo---

وَآخِرُ دَعْوَاهُمْ أَنِ الْحَمْدُ لِلّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ

Ve âhıru da'vâhum enil hamdulillâhi rabbil âlemîn.

Âmin. El-Fâtiha maassalavât.

سُبْحاَنَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ، أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلهَ إِلاَّ أَنْتَ، أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ

Sübhâneke Allahümme ve bihamdik, eşhedü en lâ ilâhe illâ ente, estağfiruke ve etûbu ileyk.

--OoO--

Kar©glan

Başağaçlı Raşit Tunca

Not: Metnin başında vaaz tarihi 30 Temmuz 2017 olarak belirtilmiş, sonunda ise “Schrems, 2 Ocak 2016 Cumartesi” tarihi yer almaktadır. Kaynak metindeki bu tarih farklılığı düzeltilmeden korunmuştur.

Original Kar © glan
]]>
Herşey Aslına Rücu Eder “Ve İleyhi Türceûn”

(Kar©glan'ın 30 Temmuz 2017 Vaazı)

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

إِنَّمَا أَمْرُهُ إِذَا أَرَادَ شَيْئًا أَنْ يَقُولَ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ فَسُبْحَانَ الَّذِي بِيَدِهِ مَلَكُوتُ كُلِّ شَيْءٍ وَإِلَيْهِ تُرْجَعُونَ

Eûzü billâhi mineş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.

İnnemâ emruhû izâ erâde şey'en en yekûle lehu kun fe yekûn. Fe subhânellezî bi yedihî melekûtu kulli şey'in ve ileyhi turceûn.

Meali:

Bir şey yaratmak istediği zaman O'nun yaptığı, “Ol!” demekten ibarettir; hemen oluverir. Her şeyin hükümranlığı elinde olan Allah'ın şanı yücedir! Siz yalnız O'na döndürüleceksiniz. Ondan geldik, O'nun yaratmasıyla var olduk ve yine O'na dönüşümüz olacaktır. Her şey aslına rücu eder.

Sadakallahul Azîm — YÂSÎN Suresi, 82-83. ayetler

---oOo---

Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:

“Kuvvetli mümin, zayıf ve güçsüz müminden daha iyi, daha üstün ve Allah'a daha sevimlidir.”

(Hadis-i Şerif, Müslim, Kader, 34; İbn Mâce, Zühd, 4168)

“Allâhumme salli alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ salleyte alâ İbrâhîme ve alâ âli İbrâhîme inneke hamîdun mecîd.”

“Allâhumme bârik alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ bârekte alâ İbrâhîme ve alâ âli İbrâhîme inneke hamîdun mecîd.”

Yolculuğumuza başlıyoruz:

İncil, Tevrat ve Zebur'da geçen yaratılış bahsinin ilgili bölümünde şöyle geçmektedir:

RAB Tanrı'nın yarattığı yabanıl hayvanların en kurnazı yılandı. Yılan kadına, “Tanrı gerçekten, ‘Bahçedeki ağaçların hiçbirinin meyvesini yemeyin’ dedi mi?” diye sordu.

Kadın, “Bahçedeki ağaçların meyvelerinden yiyebiliriz” diye yanıtladı. “Ama Tanrı, ‘Bahçenin ortasındaki ağacın meyvesini yemeyin, ona dokunmayın; yoksa ölürsünüz’ dedi.”

Yılan, “Kesinlikle ölmezsiniz” dedi. “Çünkü Tanrı biliyor ki, o ağacın meyvesini yediğinizde gözleriniz açılacak, iyiyi ve kötüyü bilerek Tanrı gibi olacaksınız.”

Kadın ağacın güzel, meyvesinin yemek için uygun ve bilgelik kazanmak için çekici olduğunu gördü. Meyveyi koparıp yedi. Yanındaki kocasına verdi, o da yedi. İkisinin de gözleri açıldı. Çıplak olduklarını anladılar. Bu yüzden incir yaprakları dikip kendilerine önlük yaptılar.

Derken günün serinliğinde bahçede yürüyen RAB Tanrı'nın sesini duydular. O'ndan kaçıp ağaçların arasına gizlendiler. RAB Tanrı Adem'e, “Neredesin?” diye seslendi.

Adem, “Bahçede sesini duyunca korktum. Çünkü çıplaktım, bu yüzden gizlendim” dedi.

RAB Tanrı, “Çıplak olduğunu sana kim söyledi?” diye sordu. “Sana meyvesini yeme dediğim ağaçtan mı yedin?”

Adem, “Yanıma koyduğun kadın ağacın meyvesini bana verdi, ben de yedim” diye yanıtladı.

RAB Tanrı kadına, “Nedir bu yaptığın?” diye sordu.

Kadın, “Yılan beni aldattı, o yüzden yedim” diye karşılık verdi.

Bunun üzerine RAB Tanrı yılana, “Bu yaptığından ötürü bütün evcil ve yabanıl hayvanların en lanetlisi sen olacaksın” dedi. “Karnının üzerinde sürünecek, yaşamın boyunca toprak yiyeceksin. Seninle kadını, onun soyuyla senin soyunu birbirinize düşman edeceğim. Onun soyu senin başını ezecek, sen onun topuğuna saldıracaksın.”

RAB Tanrı kadına, “Çocuk doğururken sana çok acı çektireceğim” dedi. “Ağrı çekerek doğum yapacaksın. Kocana istek duyacaksın, seni o yönetecek.”

RAB Tanrı Adem'e, “Karının sözünü dinlediğin ve sana, ‘Meyvesini yeme’ dediğim ağaçtan yediğin için toprak senin yüzünden lanetlendi” dedi. “Yaşam boyu emek vermeden yiyecek bulamayacaksın. Toprak sana diken ve çalı verecek, yaban otu yiyeceksin. Toprağa dönünceye dek ekmeğini alın teri dökerek kazanacaksın. Çünkü topraksın, topraktan yaratıldın ve yine toprağa döneceksin.”

Adem karısına Havva adını verdi. Çünkü o bütün insanların annesiydi.

RAB Tanrı Adem'le karısı için deriden giysiler yaptı, onları giydirdi. Sonra, “Adem iyiyi ve kötüyü bilmekle bizlerden biri gibi oldu” dedi. “Artık yaşam ağacına uzanıp meyve almasına, yiyip ölümsüz olmasına izin verilmemeli.”

Böylece RAB Tanrı, yaratılmış olduğu toprağı işlemek üzere Adem'i Aden bahçesinden çıkardı. Onu kovdu. Yaşam ağacının yolunu denetlemek için de Aden bahçesinin doğusuna Keruvlar ve her yana dönen alevli bir kılıç yerleştirdi.

---

İsevî gelenekte cenaze törenlerinde söylenen Almanca bir ifade şöyledir:

“Erde zu Erde, Asche zu Asche, Staub zu Staub.”

Türkçesi ise: “Toprak toprağa, küller küllere, tozlar tozlara karışsın.” demektir.

Bizde ise Yâsîn Suresi'nin son iki ayetinde şöyle buyurulmaktadır:

“İnnemâ emruhû izâ erâde şey'en en yekûle lehu kun fe yekûn. Fe subhânellezî bi yedihî melekûtu kulli şey'in ve ileyhi turceûn.”

Yani yaratılış ve geri dönüşün hakikati burada anlatılmaktadır. Beden topraktan geldi ve toprağa dönecektir. Ruh ise Rabbimizin emrindendir ve nihayetinde Rabbimize dönecektir.

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

فَإِذَا سَوَّيْتُهُ وَنَفَخْتُ فِيهِ مِن رُّوحِي فَقَعُواْ لَهُ سَاجِدِينَ

Eûzü billâhi mineş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.

Fe izâ sevveytuhu ve nefahtu fîhi min rûhî fe kaû lehu sâcidîn.

Meali:

Artık onu dizayn edip içine ruhumdan üflediğim zaman, hemen ona secde ederek yere kapanın!

Burada insanın yaratılışına dair büyük bir hakikat anlatılmaktadır. Allah'ın emriyle varlıklar insana hizmet edecek şekilde yaratılmıştır.

Sadakallahul Azîm — HİCR Suresi, 29. ayet

O yüzden Rabbimiz, “Ve ileyhi turceûn” buyuruyor. Yani her şey O'na döndürülecektir.

Biz de zikrimizde bu ayeti alıyoruz. On defa:

“İnnemâ emruhû izâ erâde şey'en en yekûle lehu kun fe yekûn.”

Bir defa da:

“Fe subhânellezî bi yedihî melekûtu kulli şey'in ve ileyhi turceûn.”

Bu ayetler, insanın elindeki ve bedenindeki kuvvetlerin de Allah'ın yaratmasıyla meydana geldiğini hatırlatmaktadır.

Nitekim Kur'an'da bunu açıklayan başka bir ayet şöyledir:

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

وَمَا أَصَابَكُم مِّن مُّصِيبَةٍ فَبِمَا كَسَبَتْ أَيْدِيكُمْ وَيَعْفُو عَن كَثِيرٍ

Eûzü billâhi mineş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.

Ve mâ esâbekum min musîbetin fe bimâ kesebet eydîkum ve ya'fû an kesîrin.

Meali:

Başınıza her ne musibet gelirse gelsin, kendi yaptıklarınız yüzündendir. O, yine de çoğunu affeder.

Sadakallahul Azîm — ŞÛRÂ Suresi, 30. ayet

O yüzden insan eliyle, koluyla, ayağıyla hareket eden; iş ve güç tutabilen bir varlıktır. Onun amelleri elleriyle yaptıkları, aklıyla düşündükleri, diliyle söyledikleri, ayaklarıyla ve gücüyle taşıdıklarıdır.

Bu ayetin manasını yine başka bir ayetle açıklarsak:

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

وَأَن لَّيْسَ لِلْإِنسَانِ إِلَّا مَا سَعَى

Eûzü billâhi mineş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.

Ve en leyse lil insâni illâ mâ seâ.

Meali:

Bilsin ki insan için kendi çalışmasından başka hiçbir şey yoktur.

Sadakallahul Azîm — NECM Suresi, 39. ayet

Ve bizler her gün namazlarımızın oturuşlarında, yani Tahiyyat'ta, şöyle deriz:

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

اَلتَّحِيَّاتُ ِللهِ، وَالصَّلَوَاتُ وَالطَّيِّـبَاتُ، اَلسَّلاَمُ عَلَيْكَ أَيُّهَا النَّبِيُّ وَرَحْمَةُ اللهِ وَبَرَكَاتُهُ، اَلسَّلاَمُ عَلَيْنَا وَعَلَى عِبَادِ اللهِ الصَّالِحِينَ. أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللهُ، وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ

Okunuşu:

Ettehıyyâtü lillâhi vessalevâtü vettayyibât. Esselâmü aleyke eyyühen-Nebiyyü ve rahmetullâhi ve berekâtüh. Esselâmü aleynâ ve alâ ibâdillâhis-Sâlihîn. Eşhedü en lâ ilâhe illallah ve eşhedü enne Muhammeden abdühü ve Resûlüh.

Anlamı:

Dil ile, beden ve mal ile yapılan bütün ibadetler Allah'a aittir. Ey Peygamber! Allah'ın selamı, rahmet ve bereketleri senin üzerine olsun. Selam bizim üzerimize ve Allah'ın bütün iyi kulları üzerine olsun. Şahitlik ederim ki Allah'tan başka ilah yoktur. Yine şahitlik ederim ki Muhammed, O'nun kulu ve Peygamberidir.

Peygamberimiz Mirac'da Rabbimizin huzuruna vardığında O'na selam vermiştir. İnsan eğer Rabbimizin halifesi ise, yeryüzünde Allah'ın temsilcisi ise, o zaman onun yapıp ettiklerinin tümü Allah'ın emrine uygun olmalıdır.

İnsan eliyle, koluyla, diliyle, bedeniyle ve malıyla yaptığı bütün işleri Allah'ın rızasına uygun hâle getirmelidir.

Bunun böyle olduğunu ilk idrak edenlerden biri Hz. Muhammed'dir. Bu hakikat Mirac'da ona gösterilmiş ve o da idrak ederek Tahiyyat'ı öğretmiştir.

“Ettehıyyât” insanın yapıp ettiği fiillerle ve amellerle ilgili bir hakikati hatırlatır. Ellerimizle yaptıklarımız, dilimizle söylediklerimiz, malımızla ve gücümüzle sarf ettiklerimiz Allah'ın huzurunda hesaba konu olacaktır.

İnsan bedenini yöneten bir komutan gibidir. Mesela bardağı almak istediğinde eline emir verir ve eli uzanıp bardağı alır. Yüzünü yıkamak istediğinde eli suya gider ve yüzünü yıkar. Yürümek istediğinde ayağına emir verir ve ayağı yürür. Gözüne “önüne bak” der, gözü önüne bakar.

Sen koluna, “Bardağı al!” diye ayrıca yüksek sesle söylüyor musun? Hayır. İçinden gelen emirle el hareket eder.

İşte insan bedenindeki bu düzen, Allah'ın yaratışındaki kudreti düşünmemiz için bir ibret vesilesidir.

Namazda secdeye varmak da kulun Rabbine teslimiyetini gösteren en önemli hâllerden biridir. Mirac hadisesi de kulun Allah'a yönelişini ve kulluğun hakikatini anlamamız açısından büyük bir ibrettir.

Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:

“Allah Teâlâ buyuruyor ki: Âdemoğlu dehre, yani zamana söverek bana eziyet verir. Hâlbuki ben dehrim. Her şey benim elimdedir. Geceyi ve gündüzü ben idare ederim.”

(Hadis-i Şerif, Buhârî, Tefsir, 45)

Allah'ın güzel isimlerinden dört tanesi de şunlardır:

“El-Evvel Allah, El-Âhir Allah, Ez-Zâhir Allah, El-Bâtın Allah.”

Biz Raşidi Tarikatı zikrimizde bunu da zikrederiz.

El-Evvel, Allah'ın başlangıcı olmayan oluşunu; El-Âhir, sonu olmayan oluşunu hatırlatır. Zamanın başlangıcı ve sonu hakkında düşünürken insan, Allah'ın kudretini ve yaratılmış olanların O'na muhtaçlığını idrak etmelidir.

“Feleğin çarkı” veya “(:::) felek” gibi ifadelerde geçen felekler, göklerdeki hareketleri ve zamanın dönüşlerini hatırlatan bir anlatım olarak düşünülebilir.

Her sene dünya Güneş'in etrafındaki hareketiyle farklı mevsimlerden geçer. İnsan da doğar, yaşar, yaşlanır ve ölür. Hayatın bu döngüsü, insanı yaratılışın ve dönüşün hakikatini düşünmeye sevk eder.

Bu döngünün dışına çıkabilen ve Allah'ın kendisine gösterdiği hakikati idrak eden kimseye Hızır denilmesi de tasavvufi bir anlayış içerisinde ele alınabilir.

Kâinat bir bütün ise beden de onun küçük bir örneği gibidir. Bedenin giriş ve çıkış yolları, organları ve sistemleri vardır. Ağız, burun, göz, kulak ve deri gibi yaratılıştan gelen yollar vardır.

Beden içerisinde her şeyin bir yeri ve düzeni vardır. Kan damarları, sinirler ve diğer sistemler kendi yolları üzerinde hareket eder.

İnsanın bedeni büyük bir âlem gibidir. Bu âlemin içinde her şeyin bir adresi ve düzeni vardır. Tıpkı bir yıldızın ve gezegenin büyük sistem içerisindeki yeri gibi, beden içerisindeki organların da kendi düzenleri bulunmaktadır.

Güneşimiz, gezegenlerimiz ve galaksilerimiz de Allah'ın koyduğu düzen içerisinde hareket etmektedir. Bu büyük düzeni hesap edip kuran, her şeye gücü yeten Rabbimizdir.

İnsan bu düzeni düşündükçe Allah'ın kudretini daha iyi anlayabilir.

Cin, şeytan ve görünmeyen varlıklarla ilgili anlatımlarda da insanın dikkatli olması gerekir. İnsan bedenini Allah'ın kendisine emanet ettiği bir emanet olarak görmeli, kendisini zararlı etkilerden korumaya çalışmalıdır.

Hipnoz ve benzeri konularda da insanın kendi iradesine ve bedenine sahip çıkması gerektiğini düşünüyorum. Kişinin kendi iradesini başkasına teslim etmesi, üzerinde düşünülmesi gereken bir meseledir.

Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:

“Her şeyin bir kalbi vardır. Kur'ân'ın kalbi de Yâsin'dir. Kim Yâsin'i okursa, Allah onun okumasına Kur'ân'ı on kere okumuş gibi sevap yazar.”

(Hadis-i Şerif, Tirmizî, Fedâilu'l-Kur'ân, 7; Dârimî, Fedâilu'l-Kur'ân, 21)

Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem yine Buyurdular:

“Yâsin, Kur'ân'ın kalbidir. Allah'ı ve ahiret gününü arzu ederek Yâsin okuyan kimsenin geçmiş günahı affedilir. Onu ölülerinize okuyunuz.”

(Hadis-i Şerif, Ebû Dâvud, Cenâiz, 20; İbn Mâce, Cenâiz, 4; İbn Hanbel, Müsned, V, 26-27)

Kâinat bir bütün ise ve Kur'an da kâinatın hakikatlerini insana bildiren ilahi bir kitap ise, Yâsin'in kalp ile ilişkilendirilmesi de üzerinde düşünülmesi gereken bir hakikattir.

Kalp, bedenin bütün yollarını ve merkezlerini birbirine bağlayan önemli bir merkezdir. Kan yoluyla bedenin her tarafına hayatın devamı için gerekli olan şeyler taşınır.

Bu sebeple Yâsin'in kalp olarak anılması, insanın hakikate ve Allah'a dönüş yolunu düşünmesi bakımından önemli bir işarettir.

Müminin tarifi Kur'an'da şöyle bildirilmektedir:

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

والَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِمَا أُنزِلَ إِلَيْكَ وَمَا أُنزِلَ مِن قَبْلِكَ وَبِالْآخِرَةِ هُمْ يُوقِنُونَ أُوْلَئِكَ عَلَى هُدًى مِّن رَّبِّهِمْ وَأُوْلَئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ

Eûzü billâhi mineş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.

Vellezîne yu'minûne bimâ unzile ileyke ve mâ unzile min kablike ve bil âhireti hum yûkınûn. Ulâike alâ huden min rabbihim ve ulâike humul muflihûn.

Meali:

Mümin; sana ve sana indirilene iman eden, senden öncekilere indirilene de iman eden ve ahirete kesin olarak inanan kimsedir. İşte onlar Rablerinden gelen bir hidayet üzeredirler ve kurtuluşa erecek olanlar da onlardır.

Sadakallahul Azîm — BAKARA Suresi, 3-4. ayetler

Sırat-ı müstakim, yani dosdoğru yol, insanın Allah'a doğru olan yolculuğudur.

Güneşimizin, gezegenlerimizin ve diğer gök cisimlerinin de Allah'ın koyduğu düzen içerisinde takip ettikleri yollar vardır. Kur'an şöyle buyuruyor:

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

وَالشَّمْسُ تَجْرِي لِمُسْتَقَرٍّ لَّهَا ذَلِكَ تَقْدِيرُ الْعَزِيزِ الْعَلِيمِ وَالْقَمَرَ قَدَّرْنَاهُ مَنَازِلَ حَتَّى عَادَ كَالْعُرْجُونِ الْقَدِيمِ لَا الشَّمْسُ يَنبَغِي لَهَا أَن تُدْرِكَ الْقَمَرَ وَلَا اللَّيْلُ سَابِقُ النَّهَارِ وَكُلٌّ فِي فَلَكٍ يَسْبَحُونَ

Eûzü billâhi mineş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.

Veş şemsu tecrî li mustekarrin lehâ, zâlike takdîrul azîzil alîm. Vel kamera kaddernâhu menâzile hattâ âdekel urcûnil kadîm. Lâş şemsu yenbegî lehâ en tudrikel kamer, ve lel leylu sâbikun nehâr. Ve kullun fî felekin yesbehûn.

Meali:

Güneş de kendisi için belirlenen yerde ve yörüngesinde akıp gitmektedir. Bu, mutlak güç sahibi, hakkıyla bilen Allah'ın takdiridir.

Ay için de birtakım menziller tayin ettik. Sonunda o, eski hurma dalı gibi olur.

Güneş'in Ay'a yetişmesi mümkün değildir. Gece de gündüzü geçemez. Her biri kendi yörüngesinde yüzmektedir.

Sadakallahul Azîm — YÂSÎN Suresi, 38-40. ayetler

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

وَالطُّورِ وَكِتَابٍ مَّسْطُورٍ فِي رَقٍّ مَّنشُورٍ وَالْبَيْتِ الْمَعْمُورِ وَالسَّقْفِ الْمَرْفُوعِ وَالْبَحْرِ الْمَسْجُورِ إِنَّ عَذَابَ رَبِّكَ لَوَاقِعٌ مَا لَهُ مِن دَافِعٍ يَوْمَ تَمُورُ السَّمَاء مَوْرًا وَتَسِيرُ الْجِبَالُ سَيْرًا فَوَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِلْمُكَذِّبِينَ الَّذِينَ هُمْ فِي خَوْضٍ يَلْعَبُونَ يَوْمَ يُدَعُّونَ إِلَى نَارِ جَهَنَّمَ دَعًّا هَذِهِ النَّارُ الَّتِي كُنتُم بِهَا تُكَذِّبُونَ

Eûzü billâhi mineş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.

Vet-tûri. Ve kitâbin mestûrin. Fî rakkın menşûrin. Vel beyt-il ma'mûri. Ves sakfil merfûi. Vel bahril mescûri. İnne azâbe rabbike le vâkı'un. Mâ lehu min dâfiin. Yevme temûrus semâu mevran ve tesîrul cibâlu seyrâ. Fe veylun yevme izin lil mukezzibîn. Ellezîne hum fî havdın yel'abûn. Yevme yuda'ûne ilâ nâri cehenneme de'â. Hâzihin nârulletî kuntum bihâ tukezzibûn.

Meali:

“Ve't-Tûr” ifadesi üzerine düşünürken uçmak, hareket etmek ve seyretmek kavramları da insanın dikkatini çeker. “Seyr” hareket ederek gitmek, “tayy-i mekân” mekânda bir anda yolculuk etmek, “tayy-i zaman” ise zamanda yolculuk etmek şeklinde tasavvufi ve sembolik anlatımlarda kullanılmıştır.

Bu ayetlerde Allah'ın kudreti, gökyüzünün hareketleri ve yaratılış düzeni üzerine dikkat çekilmektedir.

Ve o gün gökyüzü hareket eder, dağlar yürür ve Allah'ın kudreti karşısında hiçbir şey O'nun hükmünün dışında kalamaz.

Sadakallahul Azîm — TÛR Suresi, 1-15. ayetler

İslâm'da gözlere sürme çekme sünneti

Kâinatımızdaki Güneş ve Güneşimizin içinde bulunduğu galaksinin sarmal şeklini düşündüğümüzde, insan bedenindeki bazı simetrik hareketleri de bununla ilişkilendiren tasavvufi yorumlar yapılabilir.

Sağ ve sol tarafın simetrisi, ellerin ve gözlerin birbirine karşılıklı hareketleri, insanın yaratılışındaki düzeni düşündürür.

Safa ile Merve arasında yapılan sa'y da insanın hareket hâlinde Allah'ı zikretmesini ve kulluk yolculuğunu hatırlatmaktadır.

Kâinatın hareketleri içerisinde Allah'ın zikrini ve tesbihini görmek mümkündür. Nitekim Kur'an şöyle buyuruyor:

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

هُوَ اللَّهُ الْخَالِقُ الْبَارِئُ الْمُصَوِّرُ لَهُ الْأَسْمَاء الْحُسْنَى يُسَبِّحُ لَهُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ

Eûzü billâhi mineş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.

Huvallâhul hâlikul bâriul musavviru lehul esmâul husnâ. Yusebbihu lehu mâ fîs semâvâti vel ard. Ve huvel azîzul hakîm.

Meali:

O, yaratan, yoktan var eden, şekil veren Allah'tır. Güzel isimler O'nundur. Göklerde ve yerde bulunan her şey O'nu tesbih eder. O, mutlak güç sahibidir, hüküm ve hikmet sahibidir.

Sadakallahul Azîm — HAŞR Suresi, 24. ayet

İnsan, Allah'ın kudretini ve isimlerinin tecellilerini düşündükçe imanını kuvvetlendirebilir.

Allah'ın ulûhiyyeti bölünmez. Allah birdir ve bütün varlıkların Rabbidir. İyilerin Allah'ı ayrı, kötülerin Allah'ı ayrı değildir. Allah bütün âlemlerin Rabbidir.

Ateş, su, hava, radyasyon ve diğer sebeplerin tamamı Allah'ın yaratmasıyla meydana gelir. Bir sebebin etkili olması da yine Allah'ın dilemesiyle gerçekleşir.

Allah dilerse ateş yakar, dilerse ateşin yakıcılığını kaldırır. Nitekim Hz. İbrahim'in ateşe atılması kıssasında ateşin yakıcı özelliğinin Allah'ın emriyle etkisiz hâle geldiği anlatılır.

Su da Allah'ın yaratmış olduğu bir nimettir. Fakat her şeyde olduğu gibi suyun özellikleri de Allah'ın koyduğu kanunlara bağlıdır.

Allah Samed'dir. Kendinden başkasına muhtaç değildir. O'nun gücü her şeye yeter.

Şeytanın insana düşmanlığı da Kur'an'da açıkça anlatılmıştır:

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

قَالَ أَرَأَيْتَكَ هَذَا الَّذِي كَرَّمْتَ عَلَيَّ لَئِنْ أَخَّرْتَنِي إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ لَأَحْتَنِكَنَّ ذُرِّيَّتَهُ إِلَّا قَلِيلًا قَالَ اذْهَبْ فَمَن تَبِعَكَ مِنْهُمْ فَإِنَّ جَهَنَّمَ جَزَاؤُكُمْ جَزَاء مَّوْفُورًا وَاسْتَفْزِزْ مَنِ اسْتَطَعْتَ مِنْهُمْ بِصَوْتِكَ وَأَجْلِبْ عَلَيْهِم بِخَيْلِكَ وَرَجِلِكَ وَشَارِكْهُمْ فِي الأَمْوَالِ وَالأَوْلادِ وَعِدْهُمْ وَمَا يَعِدُهُمُ الشَّيْطَانُ إِلَّا غُرُورًا إِنَّ عِبَادِي لَيْسَ لَكَ عَلَيْهِمْ سُلْطَانٌ وَكَفَى بِرَبِّكَ وَكِيلًا

Eûzü billâhi mineş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.

Kâle e raeyteke hâzâllezî kerremte aleyye, le in ahharteni ilâ yevmil kıyâmeti le ahtenikenne zurriyyetehû illâ kalîlâ. Kâlezheb fe men tebiake minhum fe inne cehenneme cezâukum cezâen mevfûrâ. Vestefziz menisteta'te minhum bi savtike ve eclib aleyhim bi haylike ve racilike ve şârikhum fîl emvâli vel evlâdi vaıdhum. Ve mâ yaiduhumuş şeytânu illâ gurûrâ. İnne ibâdî leyse leke aleyhim sultânun ve kefâ bi rabbike vekîlâ.

Meali:

İblis dedi ki: “Senin görüşüne göre, benim üzerime benden daha şerefli kıldığın kimse bu mu? Eğer beni kıyamet gününe kadar ertelersen, onun zürriyetinden pek azı hariç, mutlaka bana tâbi kılacağım.”

Allah şöyle buyurdu: “Git! Artık onlardan kim sana tâbi olursa, muhakkak ki sizin cezanız eksiksiz bir ceza olarak cehennemdir. Onlardan gücünün yettiğini sesinle aldat. Atlıların ve yayalarınla onları yönlendir. Mallarında ve evlatlarında onlara ortak ol. Onlara vaatte bulun. Şeytanın vaat ettikleri aldatmadan başka bir şey değildir. Muhakkak ki benim kullarımın üzerinde senin bir sultanlığın yoktur. Rabbin vekil olarak yeter.”

Sadakallahul Azîm — İSRÂ Suresi, 62-65. ayetler

Şeytanın görevi insanı hak yoldan uzaklaştırmaya çalışmaktır. Fakat Allah'ın samimi kulları üzerinde onun mutlak bir hâkimiyeti yoktur.

Bu sebeple insan, şeytanın vesvesesine karşı uyanık olmalı ve Allah'a sığınmalıdır.

Kâinatta farklı yönlerde hareket eden sistemler bulunması da Allah'ın yaratışındaki çeşitliliği ve düzeni düşünmemize vesile olabilir.

Biz zikirlerimizde de farklı yönlerde yapılan bazı hareketleri ve tekrarları, kâinatın düzeni üzerine düşünmeye vesile olacak şekilde ele alırız.

Allah'ım, müntesiplerimize merhamet et. Onlara doğruyu doğru olarak görmeyi, hakikati idrak etmeyi ve dosdoğru yolda yürümeyi nasip eyle.

Rabbim müntesiplerimize bu konuda merhamet etsin inşallah.

--oOo---

وَآخِرُ دَعْوَاهُمْ أَنِ الْحَمْدُ لِلّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ

Ve âhıru da'vâhum enil hamdulillâhi rabbil âlemîn.

Âmin. El-Fâtiha maassalavât.

سُبْحاَنَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ، أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلهَ إِلاَّ أَنْتَ، أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ

Sübhâneke Allahümme ve bihamdik, eşhedü en lâ ilâhe illâ ente, estağfiruke ve etûbu ileyk.

--OoO--

Kar©glan

Başağaçlı Raşit Tunca

Not: Metnin başında vaaz tarihi 30 Temmuz 2017 olarak belirtilmiş, sonunda ise “Schrems, 2 Ocak 2016 Cumartesi” tarihi yer almaktadır. Kaynak metindeki bu tarih farklılığı düzeltilmeden korunmuştur.

Original Kar © glan
]]>