Gamma Işıması - Simge γ - Epsilon Dalgası - Y Yansıması - Plütondan Ötesinin Dalgası
(Kar©glan'ın 18 Mart 2017 Vaazı)
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ ﷲِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
خَلَقَ الْإِنسَانَ مِن صَلْصَالٍ كَالْفَخَّارِ وَخَلَقَ الْجَانَّ مِن مَّارِجٍ مِّن نَّارٍ فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ
يَا مَعْشَرَ الْجِنِّ وَالْإِنسِ إِنِ اسْتَطَعْتُمْ أَن تَنفُذُوا مِنْ أَقْطَارِ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ فَانفُذُوا لَا تَنفُذُونَ إِلَّا بِسُلْطَانٍ فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ
فِيهِنَّ قَاصِرَاتُ الطَّرْفِ لَمْ يَطْمِثْهُنَّ إِنسٌ قَبْلَهُمْ وَلَا جَانٌّ فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ
مُدْهَامَّتَانِ فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ
Halakal insâne min salsâlin kel fahhâr, ve halakal cânne min mâricin min nâr, fe bi eyyi âlâi rabbikumâ tukezzibân.
Yâ ma'şeral cinni vel insi inisteta'tum en tenfuzû min aktâris semâvâti vel ardı fenfuzû, lâ tenfuzûne illâ bi sultân, fe bi eyyi âlâi rabbikumâ tukezzibân.
Fîhinne kâsirâtut tarfi lem yatmishunne insun kablehum ve lâ cânn, fe bi eyyi âlâi rabbikumâ tukezzibân.
Mudhâmmetân, fe bi eyyi âlâi rabbikumâ tukezzibân.
Sadakallahul Aziym. RAHMAN Suresi 14-15-16. ayetler.
RAHMAN Suresi 33-34. ayetler.
RAHMAN Suresi 56-57. ayetler.
RAHMAN Suresi 64-65. ayetler.
Meali:
Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.
"Allah insanı pişmiş çamur gibi bir balçıktan yarattı. Cinleri de dumansız, saf alevden yarattı. O hâlde Rabbinizin hangi nimetlerini yalanlıyorsunuz?"
Sadakallahul Aziym. RAHMAN Suresi 14-16. ayetler.
"Ey cin ve insan toplulukları! Göklerin ve yerin çerçevesinden çıkıp gitmeye gücünüz yetiyorsa geçin. Fakat bir güç ve imkân olmadan geçemezsiniz. O hâlde Rabbinizin hangi nimetlerini yalanlıyorsunuz?"
RAHMAN Suresi 33-34. ayetler.
"Oralarda gözlerini yalnız eşlerine çevirmiş güzeller vardır ki, bunlardan önce onlara ne insan ne de cin dokunmuştur. O hâlde Rabbinizin hangi nimetlerini yalanlıyorsunuz?"
RAHMAN Suresi 56-57. ayetler.
"İkisi de yemyeşildir."
RAHMAN Suresi 64-65. ayetler.
---oOo---
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"İçki yapanı, yaptıranı, içeni, taşıyanı, kendisine taşınanı, dağıtanı, satanı, parasını yiyeni, satın alanı ve kendisi için satın alınanı..."
(Tirmizî, Büyû, 37; İbn Mâce, Eşribe, 6)
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Çoğu sarhoşluk veren şeyin azı da haramdır."
(Hadis-i Şerif, Ebû Dâvud, Eşribe, 5; Tirmizî, Eşribe, 3)
"Allâhumme salli alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ salleyte alâ İbrâhîme ve alâ âli İbrâhîme inneke hamîdun mecîd.
Allâhumme bârik alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ bârekte alâ İbrâhîme ve alâ âli İbrâhîme inneke hamîdun mecîd."
Yolculuğumuza Başlıyoruz:
Bu bölümde insan bedeninin yaratılışı, farklı beden özellikleri ve nesilden nesile aktarılan bazı özellikler üzerine kendi gözlemlerimi ve düşüncelerimi anlatıyorum.
İnsan bedeninde yaratılıştan gelen birçok farklılık vardır. Bazı özellikler daha belirgin, bazıları daha farklı olabilir. Bunların bir kısmı genetik özelliklerle, bir kısmı ise bedenin yapısıyla ilgilidir.
Burada yaptığım sınıflandırmalar, tıbbî bir sınıflandırma iddiası değildir. Bunlar benim gözlemlerimden ve kendi tefekkürümden hareketle ortaya koyduğum benzetmelerdir.
İnsan neslinin devamı, yaratılışın ve Allah'ın kudretinin üzerinde düşünmemiz gereken meselelerden biridir.
Bir çocuğun dünyaya gelmesi için anne ve babanın yaratılıştaki vazifeleri vardır. Fakat bütün bu sebeplerin üzerinde Allah'ın yaratma kudreti bulunur.
Bu sebeple yaratılışı yalnızca görünen sebeplerle açıklamak yeterli değildir.
Ben burada Hz. Hasan, Hz. Hüseyin, Hz. İsa ve Hz. Mehdi ile ilgili bazı soy ve yaratılış benzetmeleri de yapıyorum. Ancak bunlar kesin bir tarihî veya biyolojik bilgi olarak değil, benim kişisel yorum ve tefekkürüm olarak anlaşılmalıdır.
Hz. Ömer'den nakledilen bir rivayete göre Peygamber Efendimiz şöyle buyurmuşlardır:
"Allah'a ve ahiret gününe iman eden kimse, üzerinde içki bulunan sofraya oturmasın."
(Tirmizî, Edeb, 43)
Burada benim üzerinde durduğum mesele, dinî hükümlerin insanlara doğru şekilde öğretilmesi ve kişinin haram ile helali ayırt edebilecek bir bilinç kazanmasıdır.
Bir çocuğa bir kelimeyi yanlış öğretirseniz, çocuk daha sonra o kelimeyi yanlış yerde kullanabilir. Aynı şekilde dinî bir hükmü eksik veya yanlış öğretmek de kişinin ileride yanlış davranışlarda bulunmasına sebep olabilir.
Bu nedenle eğitim önemlidir.
İnsana sadece "Bu haramdır." demek yerine, neden haram olduğunu, hangi şartlarda hükmün nasıl uygulandığını ve dinî hükümlerin nasıl anlaşılması gerektiğini de öğretmek gerekir.
Burada özellikle içki meselesinde de adalet ve sorumluluk kavramları üzerinde düşünmek gerekir.
Bir suç işlendiğinde, suçun kim tarafından ve hangi şartlarda işlendiğini doğru değerlendirmek gerekir. Suçsuz olan kişiye suç yüklemek adalet değildir.
Bu meselelerden hareketle Hz. Meryem'in ve Hz. İsa'nın yaratılışı üzerinde de düşünmek mümkündür.
Hz. İsa'nın doğumu, Kur'an'da Allah'ın kudretinin bir mucizesi olarak anlatılmıştır. İnsanların bildiği normal sebeplerin dışında gerçekleşen bu yaratılış, Allah'ın dilediği zaman sebeplerin ötesinde de yaratmaya kadir olduğunu gösterir.
Çiçeklerin döllenmesi, kuşların ve hayvanların üremesi gibi tabiatta gördüğümüz olaylar da yaratılışın çeşitliliği üzerine düşünmemize vesile olabilir.
Ancak bunları Hz. İsa'nın doğumunun doğrudan açıklaması olarak değil, Allah'ın yaratma kudreti üzerine bir tefekkür olarak değerlendirmek gerekir.
Zikirci Kuş ve Tefekkür:
Bizimki zikirci kuş...
Yani virdi var. Bülbül gibi sabahları zikreder.
Pencereni açarsın, bahar aylarında sabah saat beş civarında kuşların seslerini duyarsın. Yaz aylarında da bu sesleri işitirsin.
Bazı kuşlar göç eder, bazıları ise kışın da bölgede kalır.
Ben kuşların sabah zikrini, Allah'ın yarattığı canlıların kendilerine mahsus hâlleriyle Allah'ı tesbih etmelerine bir tefekkür vesilesi olarak görüyorum.
Karatavuk Üzerine:
Die Amsel (Turdus merula) veya Schwarzdrossel, Avrupa'da yaygın olarak bulunan bir kuş türüdür. Türkçede karatavuk olarak bilinir.
Karatavukgiller (Turdidae) familyasından olan bu kuşların erkekleri genellikle siyah tüyleri ve sarı gagalarıyla dikkat çeker. Dişilerinin tüyleri ise daha koyu kahverengi tonlarındadır.
Karatavuklar Avrupa'nın birçok bölgesinde yaşarlar. Genellikle böcek, solucan, meyve ve çeşitli küçük canlılarla beslenirler.
Erkek karatavukların melodik ve yüksek sesli ötüşleri özellikle ilkbahar ve yaz aylarında dikkat çeker. Ötüşleri sabahın erken saatlerinde başlayabilir.
Karatavuklar yuvalarını ağaç ve çalıların arasına yapabilirler. İnsan yerleşimlerine de kolaylıkla uyum sağlayabilen bir kuş türüdür.
Türkçesi:
Karatavuk veya kara bakal (erkek) ve boz bakal (dişi) olarak bilinen Turdus merula, karatavukgiller (Turdidae) familyasından, meyve ve böceklerle beslenen ötücü bir kuş türüdür.
Kanat uzunlukları yaklaşık 25 cm civarındadır. Erkek karatavukların gagası parlak sarı, tüyleri siyah; dişilerin ise gagası daha soluk ve tüyleri koyu kahverengidir.
Karatavuklar özellikle sık çalılıkların bulunduğu alanlarda yaşarlar. Sabahları erken saatlerde ötüşleri duyulabilir.
Tehlike hissettiklerinde farklı sesler çıkarabilirler. Avrupa kıtasının büyük bölümünde yaşayabilirler.
Yaratılış Üzerine Kişisel Tefekkür:
Ey yar, ey sevgili!
Ben Ankara'da, Hz. Muhammed'in dedesi Hâşim'in geçtiği yerlerden geçen bir insanım. Sen oralarda bulunmadıysan bunları benim gibi bilemezsin.
Mekke ve Medine'ye gittik. Mekke'deki Sevr Dağı'nda Peygamber Efendimizin geçtiği mağarayı da gördüm.
İnsan bazen bulunduğu yerleri ve yaşadığı tecrübeleri kendi soyuyla, geçmişiyle ve manevî dünyasıyla ilişkilendirebilir.
Ben de burada kendimi Hz. Âmine, Hz. Muhammed ve onların yaşadığı coğrafyayla sembolik bir bağ içerisinde düşünerek anlatıyorum.
Bu anlatım benim kişisel ve sembolik tefekkürüm olup, soy bağı veya tarihî bir gerçeklik iddiası olarak değerlendirilmemelidir.
İnsan bazen yılanı, kuşu, ağacı, dağı veya başka bir canlıyı kendisine sembol olarak seçebilir. Ben de burada yılanı, kuşu ve farklı hayvanları çeşitli semboller şeklinde kullanıyorum.
Maksadım insanları kırmak değil; farklı semboller ve benzetmeler üzerinden düşünmeye sevk etmektir.
Maksadımız:
Maksadımız, insanları hakka yönlendirmek, imanla ve güzel ahlâkla Allah'a teslim olmalarına vesile olmaktır.
Peygamber Efendimizin insanlara yaklaşımında farklı metotlar bulunmuştur. Kimi insanı sevgiyle kazanmış, kimi insanın hatasını uyarmış, kimi zaman da dua etmiştir.
Bizim de insanları hakka davet ederken kırmadan, doğruyu anlatarak, güzel ahlâkla ve hikmetle hareket etmemiz gerekir.
İnsanları boş sözlerle değil, imanla, ilimle, güzel ahlâkla ve hakikate teslimiyetle doldurmak gerekir.
Maksadımız, bu insan topluluğunu hakka yönelen, imanla dolu ve Allah'a teslim olmuş bir topluluk hâline getirebilmektir inşallah.
---oOo---
أَأَللَّهُمَّ أَرِنَا الْحَقَّ حَقاً وَ ارْزُقْنَا اتِّبَاعَهْ وَ أَرِنَا الْبَاطِلَ بَاطِلاً وَ ارْزُقْنَا اجْتِنَابَهْ
"Allahım! Bizlere hakkı Hak gösterip ona tâbi olmayı, bâtılı da bâtıl gösterip ondan yüz çevirmeyi nasip eyle..!"
وَآخِرُ دَعْوَاهُمْ أَنِ الْحَمْدُ لِلّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ
Ve âhıru da'vâhum enil hamdulillâhi rabbil âlemîn.
Âmin.
El-Fâtiha maassalavât.
سُبْحاَنَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ، أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلهَ إِلاَّ أَنْتَ، أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ
Sübhâneke Allahümme ve bihamdik, eşhedü en lâ ilâhe illâ ent, estağfirullahe ve etûbu ileyk.
---oOo---
Kar©glan
Başağaçlı Raşit Tunca
Schrems, 18 Mart 2017 Cumartesi
Original Kar © glan
İstiaze ve Besmele Zikiri
(Kar©glan'ın 25 Mart 2017 Vaazı)
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ ﷲِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
فَإِذَا قَرَأْتَ الْقُرْآنَ فَاسْتَعِذْ بِاللّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ
Fe izâ kara'tel kur'âne festeız billâhi mineş şeytânir racîm.
Meali:
Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.
"Kur'an okuduğun zaman, o kovulmuş şeytandan Allah'a sığın."
Sadakallahul Aziym. NAHL Suresi 98. ayet.
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ ﷲِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
وَإِمَّا يَنزَغَنَّكَ مِنَ الشَّيْطَانِ نَزْغٌ فَاسْتَعِذْ بِاللّهِ إِنَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ
Ve immâ yenzeganneke mineş şeytâni nezgun festeiz billâh, innehu semîun alîm.
Meali:
Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.
"Eğer şeytandan bir kışkırtma seni dürterse veya sana bir dürtü gelirse, hemen Allah'a sığın. Muhakkak ki O, işitendir, bilendir."
Sadakallahul Aziym. A'RÂF Suresi 200. ayet.
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ ﷲِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
يَسْأَلُونَكَ مَاذَا أُحِلَّ لَهُمْ قُلْ أُحِلَّ لَكُمُ الطَّيِّبَاتُ وَمَا عَلَّمْتُم مِّنَ الْجَوَارِحِ مُكَلِّبِينَ تُعَلِّمُونَهُنَّ مِمَّا عَلَّمَكُمُ اللّهُ فَكُلُواْ مِمَّا أَمْسَكْنَ عَلَيْكُمْ وَاذْكُرُواْ اسْمَ اللّهِ عَلَيْهِ وَاتَّقُواْ اللّهَ إِنَّ اللّهَ سَرِيعُ الْحِسَابِ
Yes'elûneke mâzâ uhılle lehum kul uhılle lekumut (:::)âtu ve mâ allemtum minel cevârihi mukellibîne tuallimûnehunne mimmâ allemekumullâhu fe kulû mimmâ emsekne aleykum vezkurûsmallâhi aleyhi vettekûllâh, innallâhe serîul hısâb.
Meali:
Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.
"Kendileri için nelerin helâl kılındığını sana soruyorlar. De ki: Bütün iyi ve temiz şeyler size helâl kılınmıştır. Allah'ın size öğrettiğinden öğretip avcı hâle getirdiğiniz hayvanların sizin için yakaladıklarından da yiyin ve üzerine Allah'ın adını anın (besmele çekin). Allah'tan korkun. Allah'ın hesabı pek çabuktur."
Sadakallahul Aziym. MAİDE Suresi 4. ayet.
---oOo---
Hz. Âişe (r.a.) Anlatıyor:
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Sizden kim bir şey yerse 'Bismillah (Allah'ın adıyla)' desin. Başlangıçta söylemeyi unutmuşsa, sonunda şöyle söylesin: 'Bismillâhi fî evvelihî ve âhirihî' (Başında da sonunda da Bismillah)."
(Hadis-i Şerif 3842)
Hz. Âişe (r.a.) anlatıyor:
"Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm, bir defasında Ashabından altı kişiyle beraber yemek yiyordu. Bir bedevi geldi ve hazır yemeği iki lokmada yiyip bitirdi. Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm:
'Eğer bu misafir Bismillah deseydi, yemek hepinize yeterdi. Öyleyse biriniz yemek yediği vakit Bismillah desin. Yemeğin başında Bismillah demeyi unutacak olursa, hatırlayınca Bismillâhi fî evvelihî ve âhirihî (başında da sonunda da Bismillah) desin!' buyurdular."
(Hadis-i Şerif 6922)
"Allâhumme salli alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ salleyte alâ İbrâhîme ve alâ âli İbrâhîme inneke hamîdun mecîd.
Allâhumme bârik alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ bârekte alâ İbrâhîme ve alâ âli İbrâhîme inneke hamîdun mecîd."
Yolculuğumuza Başlıyoruz:
Ey salik, ey sofi!
Bizi sevmek öyledir ki... Bak gülüm, kızma. Fenerbahçe'yi herkes sever. "Fenerbahçe'yi yalnız ben seveceğim, benim olacak" denmez.
Yine hayvan seven ve kedi seven birisi bütün kedileri sever. Çiçek seven, bütün çiçekleri ve gülleri sever, değil mi?
Beni de öyle say; bir bahçıvan gibi düşün. Her çiçeğini ayrı ayrı sevip sulayan bir bahçıvan... Ya da Ali'nin çiftliği ve Ali Baba'yı düşün. Her hayvanını ayrı ayrı seven; birinin yemini, diğerinin suyunu veren, diğerinin yavrusunu koruyup sevip gözeten bir sahip gibi düşün.
Gülüm, anla beni. Kırılma, darılma; sevmeye devam et.
Güzelim, "Her vardığımda beni geri itiyorsun" diyorsan, "Neden acaba?" diye düşünmek gerekmez mi?
Mıknatıs gibiyiz. Aynı yüzler birbirini iter. Aynı yüzler birbirine yapışmaz. Ne kadar yaklaşsan, o kadar ileri iter. Bizi de böyle bir kader birbirimizden uzaklaştırıyor.
İnsana nefes alıp vermeyi, nefesin ne olduğunu, burun ve ağızdan nefes almanın nasıl olduğunu anlatmayınca, insan nefes aldığını ve verdiğini bile fark etmez. Hâlbuki her an hem nefes almakta hem de vermektedir. "Kaç defa nefes aldım, kaç defa verdim?" diye saymazsın bile.
Ama heyecanlanınca veya kendisine nefes alması hatırlatılınca birden hızlı hızlı nefes almaya başlar. Çünkü burada farkındalık vardır.
Hani namazda Allah'ı ve kitabı unutup tarla, takla ve dünya derdine düşersin de birden uyanıp "Namazdayım!" dersin. Fakat hangi rekâtta olduğunu unutmuşsundur. İşte bu da farkındalıktır.
Zaman yolculuğu konusunun da benim düşünceme göre farkındalık teorisi üzerinden anlaşılabilecek bir yönü vardır.
Mesela göz sola bakarken, sen "Sağındayım" veya "Ardındayım" demeden "Merhaba Ahmet!" desen, Ahmet bir bakar ama senin sağında mı, solunda mı olduğunu bilemez. Her tarafını kontrol etmeye çalışır.
Ahmet'in nerede olduğunu anlamaya çalışırken, eğer onun arkasındaysan her tarafa baksa bile seni göremez. Sonra sana doğru döner. Eğer gerçekten "Hangi Ahmet?" diye merak ederse, arkasına da bakar ve seni orada bulabilir.
Yani zamanda yolculukta da gideceğin yer, bulunduğun yerin ardında mı, önünde mi, bunu nasıl bileceksin? Önce bunu keşfetmek gerekir.
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ ﷲِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
وَمَنْ نُعَمِّرْهُ نُنَكِّسْهُ فِي الْخَلْقِ أَفَلَا يَعْقِلُونَ وَمَا عَلَّمْنَاهُ الشِّعْرَ وَمَا يَنبَغِي لَهُ إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ وَقُرْآنٌ مُّبِينٌ
Ve men nuammirhu nunekkishu fîl halkı, e fe lâ ya'kılûn. Ve mâ allemnâhuş şi're ve mâ yenbagî lehu, in huve illâ zikrun ve kur'ânun mubîn.
Meali:
Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.
"Biz kimin ömrünü uzatırsak, onun yaratılışını güçten düşürürüz. Hâlâ akletmezler mi? Biz ona şiir öğretmedik; bu ona yaraşmaz da. O, sadece bir öğüt ve apaçık bir Kur'an'dır."
Sadakallahul Aziym. YASİN Suresi 68 ve 69. ayetler.
Bir insanı büyütmek için onun sadece bir yerine bakmak yeter. Yine bir insanı küçültmek için de onun sadece bir yerine bakmak yeter.
Peki, nasıl?
Mesela insan kocaman bir varlık olduğu hâlde onun gözü veya gözünü koruyan kirpiği çok küçüktür. Fakat yaptığı görevi, vücutta hareket ettirilmesini ve bir çöp göze doğru geldiğinde anında reaksiyon göstererek gözü korumasını düşündüğümüzde, bunun ne kadar karmaşık ve büyük bir sistem olduğunu görürüz.
O kirpiğin hareketini sağlayacak enerjinin, ekilip biçilen ürünlerden başlayarak vücudun o bölgesine kadar taşınması ve o anda gereken gücün kullanılması... Bütün bu sistemi yaratan Mühendis ne büyük bir Mühendis'dir!
Hâlbuki semaya başımızı kaldırdığımızda gördüğümüz kocaman güneşlerin ve gezegenlerin de aynı şekilde karmaşık sistemler içerisinde hareket ettiğini fark ederiz.
Koca koca gezegenleri ve yıldızları birbirine çarpmadan hareket ettirmek mi daha zor, yoksa bir kirpiği hareket ettirmek mi?
Bunu düşündüğümüzde yine işin içinden çıkamayız.
O zaman senin küçük gördüğün bir sistemin, bir böceğin, hatta bir çöpün bile bu âlemde başıboş şekilde hareket etmediğini; hepsinin karmaşık bir sistematik içerisinde bulunduğunu düşünürüz.
Öyle olunca senin gözün binlerce parçadan meydana geliyor. O gözün meydana gelmesi için gereken maddeler belki dünyanın dört bir yanına dağılmış vaziyetteyken, onları toplayıp bir araya getiren bir Zât vardır ki, O Allah'tır.
Allah Teâlâ bize, hepimizin O'na muhtaç olduğunu; fakat O'nun hiçbirimize muhtaç olmadığını bildirir. İhlâs Suresi'nde O'nun Ehad ve Samed olduğunu bildirir.
Bu sıfatların bazı tecellilerini yarattıkları üzerinde cüz'î miktarda gösterir ki bizler bunun manasını anlayabilelim.
"Ehad" ismi, birlik ve teklik manasına gelir.
Benim bu vaazdaki yorumumda Avrupa'daki çam ağaçları da bu manaya bir örnek olarak düşünülmektedir. Kış geldiğinde diğer ağaçlar yapraklarını döküp uykuya varırken, sararıp solarken, bir nevi ölürken çam ağacı yeşil kalmaya devam eder.
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ ﷲِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
لاَ تَأْخُذُهُ سِنَةٌ وَلاَ نَوْمٌ
Lâ te'huzuhu sinetun ve lâ nevm.
"O'nu ne bir uyuklama ne de bir uyku hâli tutar."
(BAKARA Suresi 255. ayetten pasaj)
O'nu uyku tutmaz. Bu ayet ile birlikte, benim yorumumda Ehad isminin bir tecellisi düşünülür. Herkes ölürken, O diri kalan, yek kalan, tek kalan ve daimî olandır.
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ ﷲِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
اللّهُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّومُ
Allâhu lâ ilâhe illâ huvel hayyul kayyûm.
"Allah ki, O'ndan başka ilâh yoktur. Hayy'dır, Kayyûm'dur; daima diri ve her şeyi ayakta tutandır."
(BAKARA Suresi 255. ayetten pasaj)
Bunun gibi bir mana yine çam ağaçlarında düşünülebilir. Rabbimizin Ehad, yani tek ve bir olan; uyumayan ve ölmeyen isimlerinin tecelli göstermesi, bizim bu isimlerin nasıl bir keyfiyette olduğunu anlamamız içindir.
Yoksa Allah, çamlar kesilince ölmez; onlar uyutulunca uyumaz. Bunlar sadece bir mühendisin bir problemi öğrencisine anlatırken, çözümü tahtaya yazıp göstermesi gibidir. Yani bir örnekleme ve izah içindir.
Allah'ın o isminin asıl tecellisini Allah bilir. Kudretini ve gücünü de yine Allah bilir.
Raşid Teorisi - Raşid Yasası - Raşid Kanunu
Burada anlatacağım husus, benim 25 Mart 2017 tarihinde ortaya koyduğum kişisel bir teorik düşüncedir. Bunu ilmî olarak ispatlanmış bir kanun şeklinde değil, kendi gözlem ve düşüncelerimden doğan bir teori olarak ifade ediyorum.
Benim düşünceme göre dünya sadece sağdan sola dönen ve 23 derece eğik bir küre olarak değil, aynı zamanda bir tesbih tanesinin tesbih ipi üzerindeki hareketine benzer şekilde, yukarıdan aşağıya veya aşağıdan yukarıya doğru da hareket ediyor olabilir.
İkinci hareket, yine tesbihin ip üzerinde dizili olduğu gibi, kendi etrafında dönüş hareketidir.
Üçüncü hareket ise kutuplarda yaz ve kışın oluşmasıyla ilgilidir. Bunu, tesbihi iki elimizle tutup çekmemize benzetiyorum.
Bu teorimi inşallah en yakın zamanda çizimlerle ve anlatımla Almancaya çevirip yayımlamak istiyorum. Bu düşünceyi ilk ortaya atan kişinin ben olduğuna inanıyor ve adına "Raşid Teorisi - Raşid Yasası - Raşid Kanunu" diyorum.
Bu fikir bugün, 25 Mart 2017'den yaklaşık iki hafta önce aklıma geldi.
Dünyanın tesbih tanesinin tesbih ipindeki dönüş hareketine benzer şekilde yukarı-aşağı hareket ettiğini düşünürsek, güneşi önce doğuda ufukta, sonra tepede görmemizi de farklı bir hareketin sonucu olarak yorumlayabiliriz.
Yani dünya güneşin altına geldiğinde güneşin tepemize geldiğini düşünüyor olabiliriz. Tesbih tanesinin ipin üzerinde ilerlemesi gibi, dünyanın da farklı hareketleri olduğunu düşünmek mümkündür.
Yaz ve kışın kutuplarda oluşmasını da tesbihi iki elimizle tutarak çekme örneğiyle açıklıyorum. Tesbihin bir tarafı karanlık ve kış, diğer tarafı aydınlık ve yaz gibi düşünülebilir.
Tesbih tanesi diğer tarafa ilerledikçe bu durum tersine döner.
İnşallah en kısa zamanda bu düşüncelerimin çizimlerini yapıp yayımlayacağım.
Basit çizimim ile anlatım, aşağıdaki iki çizimde görülmektedir.
---
Kutupların yukarıda veya aşağıda değil, sağda ve solda olduğunu düşünüyorum. Bunun mümkün olmadığını söyleyenlere karşı, mıknatıs örneğini veriyorum.
Bir mıknatısı masaya koyduğumuzda artı ve eksi kutuplar sağ ve solda bulunabilir. Onu dikey olarak koymadığımız sürece artı ve eksiyi yukarı-aşağı şeklinde düşünmeyiz.
Buradaki magnetizma düşüncesi de benim teorimin bir parçasıdır.
Sağ ve solda neden sağ ve sol diye bir şey olduğunu düşündüğümüzde, burada kutuplar devreye giriyor.
Ters ve düz etkisi arka ve ön tarafta düşünülebilir. Yukarı-aşağı ise baş ve ayak yönleri olarak düşünülebilir.
Not: Aşağıdaki Hitler ve benzeri tarihî-siyasi anlatım, vaazın bütünlüğüne katkı sağlamadığı için çıkarılmıştır.
Kafanın üstünden içeri giren bir şey var mı? Kafanın üstü açık mı? Delik var mı?
Kafalar genel olarak aynıdır. Bir insanın veya hayvanın kafasında doğal olarak açık bir delik görmezsin. Ancak ağız, burun ve kulaklarda delikler vardır.
Peki mescidi Aksa ağız olabilir mi? Gözler neresi? Dünyanın gözü neresi?
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ ﷲِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
يَا مَعْشَرَ الْجِنِّ وَالْإِنسِ إِنِ اسْتَطَعْتُمْ أَن تَنفُذُوا مِنْ أَقْطَارِ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ فَانفُذُوا لَا تَنفُذُونَ إِلَّا بِسُلْطَانٍ فَبِأَيِّ آلَاء رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ
Yâ ma'şeral cinni vel insi inisteta'tum en tenfuzû min aktâris semâvâti vel ardı fenfuzû, lâ tenfuzûne illâ bi sultân.
"Ey cin ve insan toplulukları! Göklerin ve yerin çerçevesinden çıkıp gitmeye gücünüz yetiyorsa geçin. Fakat bir güç ve imkân olmadan geçemezsiniz."
RAHMAN Suresi 33. ayet.
Buradaki "tenfuz" kelimesini Serat kardeş "füze" şeklinde yorumluyor.
Ben ise bunun füze olarak yorumlanmasının yeterli olmadığını düşünüyorum. Çünkü füze dikey giden bir araçtır; sağa ve sola hareket edebilen bir araç değildir. Her şeyin döndüğünü düşündüğümüzde, dikey giden bir nesnenin uzayı yakalaması da ayrı bir meseledir.
İki boyutlu hareketten çıkıp üç boyutlu hareketi düşünmek gerekir.
UFO gibi bir şey olması gerekmez; fakat benim düşünceme göre sağa-sola, yukarı-aşağı ve farklı yönlere hareket edebilen bir sistem üzerinde düşünmek gerekir.
Yaşayan canlıların bazıları bâtınî, yani gözle görünmeyen yapılara sahip olabilir. Kalsiyum ve oksijende olduğu gibi, gözle göremediğimiz hâlde hareket eden ve işleyen yapılar vardır.
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ ﷲِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
وَإِذَا وَقَعَ الْقَوْلُ عَلَيْهِمْ أَخْرَجْنَا لَهُمْ دَابَّةً مِّنَ الْأَرْضِ تُكَلِّمُهُمْ أَنَّ النَّاسَ كَانُوا بِآيَاتِنَا لَا يُوقِنُونَ
Ve izâ vakaal kavlu aleyhim ahracnâ lehum dâbbeten minel ardı tukellimuhum ennen nâse kânû bi âyâtinâ lâ yûkınûn.
Meali:
Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.
"(Kıyametin kopacağına dair) o söz başlarına gelince, onlar için yerden kendilerine bir dâbbe çıkarırız. O, insanlara âyetlerimize kesin olarak inanmadıklarını söyler."
Sadakallahul Aziym. NEML Suresi 82. ayet.
"Dâbbe" kelimesi hareket eden, yürüyen canlı anlamıyla ilişkilidir. Ben burada "dab daba" şeklindeki ses ve hareket çağrışımından da hareket ederek, konuşan ve hareket eden bir canlı düşüncesi üzerinde duruyorum.
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ ﷲِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
وَلِلّهِ يَسْجُدُ مَن فِي السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ طَوْعًا وَكَرْهًا وَظِلالُهُم بِالْغُدُوِّ وَالآصَالِ
Ve lillâhi yescudu men fîs semâvâti vel ardı tav'an ve kerhen ve zilâluhum bil guduvvi vel âsâli.
Meali:
Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.
"Göklerde ve yerde kim varsa, ister istemez kendileri de gölgeleri de sabah akşam Allah'a boyun eğer ve yalnız Allah'a secde ederler."
Sadakallahul Aziym. RA'D Suresi 15. ayet.
Her birimizin bir yıldızı, yani yıldızımız var dediğim meseleyi açıklayan ayet ve onların gölgeleriyle ilgili bu anlatımı şöyle yorumluyorum:
Biz yerdeki gerçek varlık isek, semadaki yıldızımız bizim gölgemiz olabilir. Yahut tam tersine, gerçek olan o yıldız ise biz yerdeki gölgeleri olabiliriz.
Yani yıldız ve yerde gezen insan arasında böyle bir gölge ilişkisi düşünülebilir. Buradaki anlatım benim kişisel tefekkür ve yorumumdur.
Bütün bunların dışında bir yer daha düşünüyorum. Küpler fonksiyonu gibi farklı boyutları düşünmek mümkündür.
Kutup yıldızını bir radyasyon sistemi olarak düşünüyorum. Bu, benim cinlerin maddesi ve cinlerin bulunduğu sistem hakkındaki kişisel yorumlarımdan biridir.
Benim bu yorumumda cin taifesi bize doğrudan fiziksel olarak yaklaşamıyor; aramızda bir tür magnetizma veya frekans farkı bulunuyor. Bu nedenle bizimle bağlantıları fiziksel temasla değil, vesvese gibi farklı bir etkiyle gerçekleşiyor olabilir.
Yanına gelen bir insan sana elini vurabilir, dokunabilir, konuşabilir, seni sevebilir veya sana zarar verebilir. Fakat benim bu yorumuma göre cinlerin etkisi daha çok vesvese ve frekans yoluyla düşünülmelidir.
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ ﷲِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
وَإِن مِّنكُمْ إِلَّا وَارِدُهَا كَانَ عَلَى رَبِّكَ حَتْمًا مَّقْضِيًّا
Ve in minkum illâ vâriduhâ, kâne alâ rabbike hatmen makdıyyâ.
Meali:
Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.
"(Ey insanlar!) Sizden cehenneme varmayacak hiç kimse yoktur. Rabbin için bu, kesin olarak hükme bağlanmış bir iştir."
Sadakallahul Aziym. MERYEM Suresi 71. ayet.
Cehennemi alıp cennete yol etmek budur güzelim.
Yani senin günah sandıklarını sevaba çevirebilmek, senin şer sandıklarını hayra çevirebilmek, onları ilme çevirebilmektir.
---
Çiftlikte horozun tavukların yemini ve suyunu verdiği nerede görülmüş?
Tavuğun da horozun da yemini ve suyunu sahipleri verir. Horozluk görevi horozundur, tavukluk da tavuğundur.
Sen kime hüküm biçiyorsun?
Senin rızkını da benim rızkımı da veren Allah'tır. Sahibimiz O'dur.
Kimse kimsenin rızkını kendi başına kesemez veya veremez. Ancak Allah, bazı kullarının rızkını bazı kullarına sebep kılmıştır. Verirken onun eli verir; fakat veren yine Allah'tır.
Ve lekad yessernel Kur'âne...
Bu ayetteki mana, Kur'an'ın anlaşılabilmesi için kolaylaştırılmasıdır. Yani Kur'an karmaşık olmaktan çıkarılıp insanın anlayabileceği şekilde açıklanmıştır demektir.
Fakat bu, "Kur'an'ı okuyan herkes her şeyi aynı seviyede anlayacaktır" demek değildir.
Doktorun yazdığı reçeteden eczacı anlar. Sen ve ben aynı reçeteye baktığımızda her şeyi anlayamayabiliriz.
Eczacının bildiği farklıdır, mühendisinki farklıdır. Çünkü her insanın bilgi ve uzmanlık alanı farklıdır.
Kur'an sadece doktorlara inmedi; mühendise de, çiftçiye de, astronota da, her insana hitap eder.
Fakat astronotluk ilmiyle ilgili bir ayeti köyde tavuk besleyen Mehmet amca okuduğunda, onun bütün teknik ayrıntılarını bir anda anlaması beklenmez. O kendi seviyesine hitap eden kısmı alır ve uygular. Mühendis kendi alanında, doktor kendi alanında, çiftçi kendi alanında düşünür.
Dolayısıyla Kur'an'ın kolaylaştırılmış olması, herkesin bütün ilimleri aynı seviyede bilmesi anlamına gelmez.
Raşidi Tarikatındaki paralel evrenler konusunun devamı:
Muhammed Mehdi zamanına çıkınca, ona Mehdi vakti bir cennet gibi görünebilir. Çünkü onun zamanında bizim bugün sahip olduğumuz bazı imkânlar bulunmayabilir.
Mesela kâğıt bile olmayabilir; ayetleri unutmamak için yazabilecek imkânlar olmayabilir. Evinde tuvaleti olmayabilir, tuvalet için dışarı çıkmak zorunda kalabilir. Evinde sıcak su olmayabilir, hatta bir yorganı bile olmayabilir.
Bizler ona göre cennette yaşıyor gibi görünebiliriz.
Hristiyanlar cennet için "Himmel" derler. Himmel gök ve sema anlamında kullanılır. Biz de cennet için yukarıya alınmış ruh gibi ifadeler kullanırız.
Benim paralel evrenler hakkındaki yorumumda ise "yukarı" kavramı, ileri bir zamanın bulunduğu başka bir boyut olarak düşünülebilir.
Tesbihin bir tanesinin bir ileriye vardığı yerde başka bir zaman dilimi varmış gibi düşünülebilir. Biz burada bulunurken, diğer tesbih tanesi ileride başka bir noktadadır. Tesbih çekildikçe o da bizim daha önce geçtiğimiz yere gelecektir.
Bizim bulunduğumuz zaman dilimi, daha sonraki bir zamana göre cennet gibi düşünülebilir.
Yani paralel evrenler, bizim evrenimizin üst modelleri veya bir üst zaman boyutu gibi düşünülebilir. Bu benim kişisel teorik yorumumdur.
---
Galatasaray ve Fenerbahçe'nin aynı evde yaşaması gibi düşünelim.
Bir evde biri Fenerbahçeli, biri Galatasaraylı olunca renkler üzerinden bir sevgi çatışması oluşabilir.
Ben sarı ve kırmızıyı seviyorsam, karşımdaki sarı ve maviyi seviyor olabilir. Ben kırmızı ve sarıyı severken, o sarı ve maviyi seviyorsa, ortak olan renk sarı olsa bile diğer renkler farklıdır.
Burada anlatmak istediğim, sevgi ve aidiyetlerin farklı olması hâlinde insanların aynı ortamda birbirlerini anlamakta zorlanabilecekleridir.
Kader meselesinde ve yaratma hususunda Caner Hoca, Darwin'in görüşlerini ele alan bir adama atfen satranç modelini öne sürüyor.
Diyor ki: Satranç oyununu icat eden kişi, karşısındakiyle oynarken onun taşlarını almak için kurallar koymuştur. Taşları kurallara uygun şekilde almak veya oyunun dışında fiziksel olarak yok etmek arasında büyük fark vardır.
İnsanın aklına hemen gelen, tabii ki kurallara bağlı kalarak oynamanın daha güzel olduğudur.
Burada Caner Hoca'nın satranç örneğiyle anlatmak istediği şudur:
Allah, kendi koyduğu kurallar çerçevesinde bu kâinatın oluşumunu yaratmıştır.
Fakat benim itirazım şu noktadadır:
Satranç oyununu yapan kişi, benim seninle oynarken hangi stratejiyi kullanacağımı, senin beni nasıl yeneceğini veya benim seni nasıl yeneceğimi tek tek belirlemez. Sadece kuralları koyar ve oyun bu kurallar içerisinde oynanır.
Allah'ın yaratmasında ise mesele bundan daha farklıdır.
Allah yaratır ve her kul için binlerce seçenek ve kapı bulunur. Hangi kapının açılması hâlinde nelerin gerçekleşeceği de O'nun ilmindedir.
Ben bu binlerce ihtimal içerisinden bir kapıyı cüz'î irademle kendim açsam bile, yine de Allah'ın ilmi ve iradesi içerisindeki bir senaryoyu yaşamış olurum.
İnnemâ emruhû izâ erâde şey'en en yekûle lehu kün fe yekûn.
O irade ettiği için olay gerçekleşir.
Allah benim ne yapacağımı bilmiyor olsaydı, kader ve ilim meselesini açıklamak çok daha farklı olurdu.
Mesela bir insan hile yaparak bütün oyuncuları yenebilir, sahtekârlıkla para kazanabilir, insanları aldatabilir ve daha büyük ölçekte çeşitli olaylara sebep olabilir.
Peki bütün bunlarda Allah'ın rolü nerededir?
Allah kuralları koymuş ve kainatı bu kurallar içerisinde yaratmıştır. Fakat aynı zamanda bütün ihtimalleri ve sonuçları bilen O'dur.
Allah sayıları yaratmış, sayılara aritmetik sistem koymuştur. Bütün aritmetik de bu kurallar içerisindedir.
Aritmetik mühendislikte kullanılırsa bu sayılardan bir köprü veya bina meydana gelir.
Bilgisayar mühendisi kullanırsa aynı matematikten bilgisayar ve program meydana gelir.
Gemi mühendisi kullanırsa sayılarla geminin uzunluğu, genişliği, parçaları ve vidalarının ölçüleri hesaplanır.
Ben Kur'an'da da bir aritmetik ve metrik sistem bulunduğunu ve bunun ebced ile ilişkilendirilebileceğini düşünüyorum.
Fakat ebced sabit ve tek bir sistem olarak her şeyi belirleseydi, o zaman her şey satranç gibi önceden tek biçimde belirlenmiş olurdu.
Oysa hayat böyle değildir.
Matrix filmindeki rakamların ekrandan akması gibi düşünürsek, insanlar aynı görünür, fakat kaderleri aynı olmak zorunda değildir.
Sözler de böyledir. Bazen aynı söz farklı anlamlarda kullanılabilir.
Mesela Almancada "muss" kelimesi Türkçedeki "muz" kelimesine benzer şekilde duyulabilir. Sen onu muz zannedebilirsin; hâlbuki Almancada "muss", "mecburum/mecbursun" anlamında kullanılır.
Yani sözler aynı veya benzer duyulsa bile manaları farklı olabilir.
Aynı sözü söyleyen insanlar bile farklı anlamlar taşıyabilir.
Herkese bu kadar kader yazmak, her an bunları gözetlemek ve sonuçlarını bilmek bize çok zor görünebilir.
Fakat şöyle bir örnek düşünelim:
Ben göle bir taş attığım zaman göldeki balıklar etrafa kaçar. Sonra ördekler uçar. Oradaki kurbağa korkup göle atlar. Geyik su içmeye gelmişse ürküp kaçabilir. Taş gölde dalgalar oluşturur, dibe hava kabarcıkları gönderir.
Yani tek bir taş, binlerce sonuca sebep olabilir.
Fakat bunu yapan benim elim ve kolumdur. Bir çakıl taşını göle atmak benim için ne kadar zor olabilir? Çok kolaydır.
İşte Allah'ın bütün kainatı aynı anda sevk ve idare etmesi de bize zor görünse bile, Allah'ın kudreti karşısında bunun zor olmadığını ifade etmek gerekir.
Her olayın ayrı sebepleri ve sonuçları vardır; buna rağmen Allah'ın ilmi ve kudreti hepsini kuşatır.
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Men lâ yerham, lâ yurham."
"Merhamet etmeyene merhamet edilmez."
(Hadis-i Şerif)
Ey Rabbim!
"Kozumu çekince araya girenler var. Sen hayırlısını biliyorsun; ben ise sonucu bilmiyorum. Sonucun ne olacağını Sen bilirsin."
Mor koyunlar, mor bulutlar, Lût askerleri, kara lahana...
Hande, Hande... Er-Rahmân... Hızır, İlyas...
Burç, doğum tarihi, yani bahar doğumlu...
Kesin bir zaman veremem; fakat doğumun baharı gösterdiğini düşünüyorum.
Bu konu kişiye özel bir cevap olup herkesi ilgilendirmez.
Raşidi Tarikatında "Eûzü Besmele" Zikrinin Sebebi ve Hikmetleri Nelerdir?
"Allah adın zikredelim evvelâ
Vâcib oldur cümle işde her kula
Allah adın her kim ol evvel ana
Her işi âsân ider Allah ana
Allah adı olsa her işin önü
Hergiz ebter olmaya anın sonu
Her nefeste Allah adın di müdâm
Allah adıyle olur her iş tamam
Bir kez Allah dese aşk ile lisan
Dökülür cümle günah misl-i hazan
İsm-i pâkin pâk olur zikr eyleyen
Her murada erişir Allah diyen
Aşk ile gel imdi Allah diyelim
Dert ile göz yaş ile âh edelim
Ola kim rahmet kıla ol padişah
Ol Kerîm-ü ol Rahîm-ü ol İlâh
Birdir O, birliğine şek yoktur."
(Mevlid-i Şerif'ten pasaj. Müellifi merhum Süleyman Çelebi)
Raşidi Tarikatında "Eûzü Besmele" zikri, 5. sınıftan 10. sınıf sofilere kadar günde 100 defa zikredilir.
10. sınıftan sonra zikirlerini ezberleyen ve artık mevsim zikri çekmeye hak kazanan sofiler ise günde 200 defa "Eûzü Besmele" zikri çekerler.
Süleyman Çelebi'nin Mevlid'inde ifade ettiği gibi, eğer bir işe besmele ile başlanırsa o işin sonunun kolay ve güzel olması temenni edilir. Besmele ile başlanmayan işin sonu ise kesik, yani ebter olabilir.
Bu yüzden bizim tarikimize giren en acemi sofimiz dahi günde 5, 10 veya 100 defa Eûzü Besmele çeker.
Çünkü insan bazı işlerinde besmele çekmeyi unutabilir. Yahut bir işe başlarken besmele çekmek henüz ahlak hâline gelmemiş olabilir.
İşte çektiğimiz "Eûzü Besmele" zikirleri, besmele çekmeyi unuttuğumuz işlerin başında besmele bulunması niyetiyle okunur.
Böylece en zayıf sofi bile günde yüz işinde, amelinde besmele çekmiş gibi bir niyet taşımış olur.
10. sınıf sofiler ise günde en az 200 işinin başında besmele çekmiş olma niyetiyle bu zikri yaparlar.
Velhâsıl-ı kelâm, niyetinizi böyle tutarak bu "Eûzü Besmele" zikrinize gayret gösteriniz.
En son gözlemlerime göre, 29 Mart Çarşamba Recep ayının 1'i demek oluyor. Salı gecesi oruca niyet edecekler, sahura kalkacaklar. 30 Mart Perşembe'yi Cuma'ya bağlayan gece de Regaip Kandili'dir.
Regaibiniz ve üç aylarınız hayırlara ve sevaplara vesile olsun inşallah, ey Mehdi askeri.
"Allahümme bârik lenâ fî Recebe ve Şa'bâne ve belliğnâ Ramazân."
---oOo---
أَللَّهُمَّ أَرِنَا الْحَقَّ حَقاً وَ ارْزُقْنَا اتِّبَاعَهْ وَ أَرِنَا الْبَاطِلَ بَاطِلاً وَ ارْزُقْنَا اجْتِنَابَهْ
"Allahım! Bizlere hakkı Hak gösterip ona tâbi olmayı, bâtılı da bâtıl gösterip ondan yüz çevirmeyi nasip eyle..!"
وَآخِرُ دَعْوَاهُمْ أَنِ الْحَمْدُ لِلّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ
Ve âhıru da'vâhum enil hamdulillâhi rabbil âlemîn.
Âmin.
El-Fâtiha maassalavât.
سُبْحاَنَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ، أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلهَ إِلاَّ أَنْتَ، أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ
Sübhâneke Allahümme ve bihamdik, eşhedü en lâ ilâhe illâ ent, estağfirullahe ve etûbu ileyk.
---oOo---
Kar©glan
Başağaçlı Raşit Tunca
Schrems, 25 Mart 2017 Cumartesi
Original Kar © glan
İki Kere İki 20 Eder
(Kar©glan'ın 28 Ocak 2017 Vaazı)
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ اللَّهُ الصَّمَدُ لَمْ يَلِدْ وَلَمْ يُولَدْ وَلَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُوًا أَحَدٌ
Kul hüvellâhü ehad. Allâhüssamed. Lem yelid ve lem yûled. Ve lem yekün lehû küfüven ehad.
Meali:
Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillahirrahmânirrahîm.
De ki: O Allah birdir. Allah Samed'dir. Bütün varlıklar O'na muhtaçtır; O ise hiçbir şeye muhtaç değildir. Doğurmamış ve doğmamıştır. O'nun hiçbir dengi ve benzeri yoktur.
Sadakallahul Azîm. İhlâs Suresi 1, 2, 3 ve 4. ayetler.
---oOo---
Bize Nasr b. Ali el-Cehdamî rivayet etti. Dedi ki: Bana babam rivayet etti. Dedi ki: Bize Müsennâ rivayet etti. H. Band Muhammed b. Hâtim de rivayet etti. Dedi ki: Bize Abdurrahman b. Mehdî, Müsennâ b. Saîd'den, o da Katâde'den, o da Ebû Eyyûb'dan, o da Ebû Hureyre'den naklen rivayet etti. Ebû Hureyre, Resûlullah'ın şöyle buyurduğunu nakletmiştir.
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
İbnu Hâtim'in hadisinde ise Peygamber Efendimizden naklen şu ifade vardır:
“Biriniz kardeşiyle kavga ederse yüzden kaçınsın! Çünkü Allah Âdem'i kendi suretinde yaratmıştır.”
(Hadis-i Şerif, Sahih-i Müslim / 45- İyilik, Sıla ve Âdâb Bahsi / 32- “Yüze Vurmanın Yasak Edilmesi” Babı-115)
"Allâhumme salli alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ salleyte alâ İbrâhîme ve alâ âli İbrâhîme inneke hamîdun mecîd."
"Allâhumme bârik alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ bârakte alâ İbrâhîme ve alâ âli İbrâhîme inneke hamîdun mecîd."
Yolculuğumuza başlıyoruz:
Birisi, “İki kere iki dört eder.” dedi. Ben de itiraz edebilirim ve “Hayır, iki kere iki 20 eder.” diyebilirim.
Peki, hangimiz doğru söylüyoruz?
O, matematikteki iki tane ikiyi alıp topluyor ve “Dört eder.” diyor. Ben ise şöyle cevap veriyorum:
Allah insana iki tane el, iki tane de ayak verdi. İki tane ikili toplam dört eder. Ama Allah tek bir eli de beşe ayırmış; bir elde beş parmak, diğer elde beş parmak vardır. İki elde on parmak eder. Ayaklarda da aynı sistem vardır. Böylece toplam yirmi parmak eder.
Sana göre iki kere iki dört ederken, ben iki kere ikinin 20 eden tarafını da görebiliyorum.
Sen göremiyorsan buna itiraz mı etmelisin?
Yahut ben bunu söylemesem, iki kere iki 20 etmiyor mu olacak?
Yani var olan bir şey, sen bilmiyorsun diye yok mu olacak?
İnsan bazen bir meseleye yalnızca tek bir açıdan bakar. Başka bir açıdan bakıldığında ise aynı şeyin farklı bir yönünün de görülebileceğini düşünmek gerekir.
---
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
يَسْأَلُونَكَ عَنِ الْخَمْرِ وَالْمَيْسِرِ قُلْ فِيهِمَا إِثْمٌ كَبِيرٌ وَمَنَافِعُ لِلنَّاسِ وَإِثْمُهُمَآ أَكْبَرُ مِن نَّفْعِهِمَا وَيَسْأَلُونَكَ مَاذَا يُنفِقُونَ قُلِ الْعَفْوَ كَذَلِكَ يُبيِّنُ اللّهُ لَكُمُ الآيَاتِ لَعَلَّكُمْ تَتَفَكَّرُونَ
Sana içkiyi ve kumarı sorarlar. De ki: “Onlarda hem büyük günah, hem de insanlar için bazı faydalar vardır. Ama günahları faydalarından daha büyüktür.” Yine sana Allah yolunda ne harcayacaklarını soruyorlar. De ki: “İhtiyaçtan arta kalanı.” Allah, size ayetleri böyle açıklıyor ki düşünesiniz.
Sadakallahul Azîm. Bakara Suresi, 219. ayet.
Sigara mekruhtur, içki haramdır. Ancak Allah Kur'an'da içkinin bazı faydalarının da bulunduğunu, fakat zararının ve günahının faydasından büyük olduğunu bildiriyor.
Buna göre bazı ilaçlara çok küçük miktarda alkol katılıyor. Burada onun faydalı bir özelliğinden faydalanıldığı söylenebilir. Bu durumda meselenin hükmü ayrıca değerlendirilmelidir.
Yine domuz eti haram olduğu hâlde zaruret hâlinde, insanın hayatını kurtaracak başka bir yiyecek bulunmuyorsa, zaruret miktarınca yenmesine izin verilmiştir.
Mesela insan açlıktan ölmek üzereyse ve önünde yalnızca haram olan bir yiyecek varsa, o yiyecekten hayatını kurtaracak kadar yemesi zaruret hükmüne girer.
Buradan hareketle şunu düşünmek gerekir:
Allah'ın koyduğu her hükmün bir hikmeti vardır. Biz bazen o hikmeti biliriz, bazen de bilemeyiz.
Bu sebeple, “Ben sebebini bilmiyorum, o hâlde bunun hiçbir hikmeti yoktur.” demek doğru bir yaklaşım değildir.
Bu bölümdeki anlatımın maksadı, haramı helal göstermek değil; Allah'ın hükümlerinin hikmetlerini düşünmeye ve meseleleri farklı yönleriyle değerlendirmeye çağırmaktır.
---
Azrail Aleyhisselâm'ın İbrahim Aleyhisselâm'ın canını almaya geldiği vakit, İbrahim Aleyhisselâm'ın canını vermeye yanaşmadığı ve:
“Ben Allahü Teâlâ'nın dostu değil miyim? Dost dostun canını alır mı?”
dediği rivayet edilir.
Azrail Aleyhisselâm bunu Allahü Teâlâ'ya bildirince, Allahü Teâlâ'nın şöyle buyurduğu nakledilir:
“Ben de bir dostun durumuna şaşarım ki dostuna kavuşmak istemiyor.”
Bu anlatım, kulun Allah'a olan sevgisini ve ölümün Allah'a kavuşmaya vesile oluşunu düşünmek açısından ibretli bir rivayet olarak aktarılmıştır.
---
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
لاَ إِكْرَاهَ فِي الدِّينِ قَد تَّبَيَّنَ الرُّشْدُ مِنَ الْغَيِّ فَمَنْ يَكْفُرْ بِالطَّاغُوتِ وَيُؤْمِن بِاللّهِ فَقَدِ اسْتَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقَىَ لاَ انفِصَامَ لَهَا وَاللّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ
Lâ ikrâhe fîd dîni kad tebeyyener ruşdu minel gayy(gayyi), fe men yekfur bit tâgûti ve yu’min billâhi fe kadistemseke bil urvetil vuskâ, lânfisâme lehâ, vallâhu semîun alîm(alîmun).
Meali:
Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillahirrahmânirrahîm.
Dinde zorlama yoktur. Çünkü doğruluk sapıklıktan iyice ayrılmıştır. O hâlde kim tâğûtu tanımayıp Allah'a inanırsa, kopmak bilmeyen sapasağlam bir kulpa yapışmıştır. Allah hakkıyla işitendir, hakkıyla bilendir.
Sadakallahul Azîm. Bakara Suresi, 256. ayet.
Bu meseleye, nasip olursa, bir dahaki sohbetimizde devam edeceğiz.
---
Sırat Köprüsü - Sırat köprüsü denen bir köprünün olmadığını iddia edenler var. Ayet ve hadislerde Sırat Köprüsü hakkında bilgi var mı?
Kar©glan Hoca'nın bu konuyu izahı ve yorumu
Kar©glan'ın Sırat Köprüsü ve Haşr Risalesi
22 Ocak 2017
Sırat kelimesi Kur'an'da “köprü” olarak geçmez; fakat “yol” anlamında kullanılır. Fâtiha Suresi'nde “İhdinâ's-sırâtal müstakîm” denilir. Yani “Bizi dosdoğru yola ilet.” denir.
Daha öncelerdeki sesli vaazlarımızı takip edenler bu konudaki sesli izahımızı hatırlayacaklardır.
Bir ağacın dikilmesindeki bütün gayelerden biri, o ağacın meyve vermesi, meyvesine ulaşılması ve ondan faydalanılmasıdır.
İnsan denilen soy ağacının sonucunda da daha olgun bir insan hâline gelmek, yeni bilgileri sonraki nesillere taşımak ve insan soyunun devam etmesi için çocuk sahibi olmak, bir bakıma onun meyve vermesidir.
Öyleyse insanın öldükten sonra haşrolması da insanı meydana getiren unsurların yeniden toplanması şeklinde düşünülebilir.
Haşr meselesini şöyle bir örnekle anlatabiliriz:
Bir kadın hamile kaldığında, Manavgat'tan mandalina, Malatya'dan kayısı, Diyarbakır'dan karpuz geldiğini ve kadının bunları yediğini düşünelim. Bunlar doğacak çocuğun bedenini meydana getiren unsurların bir kısmına dönüşür.
Malatya'nın toprağı, Diyarbakır'ın toprağı ve başka yerlerin topraklarında yetişen ürünler, meyve ve sebze hâline gelir; insan tarafından yenilir ve bedenin bir parçası hâline gelir.
Amerika'dan fıstık, Amasya'dan elma ve başka yerlerden çeşitli yiyecekler gelir. Bütün bu unsurlar insan bedeninde birleşerek yeni bir insanın oluşumuna katkıda bulunur.
Benim burada anlatmak istediğim haşr düşüncesi de, farklı unsurların bir araya gelerek yeni bir bütün oluşturması üzerinden anlaşılabilir.
Sırat meselesine gelince:
Sıratın kıldan ince, kılıçtan keskin olduğu ve cehennemin üzerine kurulacağı şeklinde rivayetler vardır. Bazı âlimler, anne rahmindeki ilk hâli ve anne karnını çocuk açısından bir tür cennet olarak değerlendirmişlerdir.
Çünkü çocuk için çalışma derdi, fatura derdi yoktur. Beslenmesi kendisine ulaşır. Anne karnında dış dünyadaki anlamıyla bir kirlenme de söz konusu değildir.
Buradan hareketle şöyle bir tefekkür yapılabilir:
Çocuğun anne rahmine ulaşmasını sağlayan biyolojik sistem de bir çeşit geçiş yoludur. Erkekten gelen üreme hücreleri, kadın rahmine ulaşır ve yeni bir hayatın başlangıcına vesile olur.
Bu sebeple ben Sırat meselesini yalnızca fiziksel bir köprü şeklinde değil, insanın bir hâlden başka bir hâle geçişini ifade eden sembolik bir “yol” olarak da düşünüyorum.
İlk insan Hz. Âdem Aleyhisselâm ile Hz. Havva'nın yaratılışı ve insan neslinin devamı da bu geçişin başlangıç noktalarından biri olarak düşünülebilir.
Burada anlattıklarımın bir kısmı benim tefekkür ve yorumlarımdır. Bunları biyolojik veya ilmî bir açıklama olarak değil, Sırat ve haşr kavramları üzerinde düşünmeye yardımcı olacak bir benzetme olarak değerlendirmek gerekir.
---
Risalenin Sonu
Bazı kimseler, yaratılışta yalnızca bir Âdem ve bir Havva bulunduğunu, bunların çocuklarının ikişer ikişer doğduğunu ve kardeşlerin birbirleriyle evlendirildiğini ileri süren yorumlar bulunduğunu söylerler.
Bu konuya bizim getirdiğimiz açıklama şöyledir:
Tavuğun yumurtlamasını düşünelim. Dokuz yumurtanın dokuzunu da aynı anda yumurtlamaz. Yumurtaların sayısı zaman içerisinde tamamlanır. Daha sonra tavuk kuluçkaya yatar ve civcivler çıkar.
Allah dileseydi elbette farklı bir sistem yaratabilirdi. Ancak tavuğun yumurtlamasına bir sistem ve düzen koymuştur.
Yumurtalar tavuğun içinde sıra hâlindedir. Bir yumurta olgunlaşır ve yumurtlanır; diğerleri sıradadır.
Belli bir zaman sonra yumurtalar tamamlanır ve kuluçka süreci başlar.
Buradan hareketle, insan neslinin yaratılışında da Allah'ın farklı bir düzen ve sistem kurmuş olabileceği üzerinde tefekkür edilebilir.
Aynı şekilde bir çiftlikte bir horozun ve tavukların soyunun nasıl devam ettiğini düşündüğümüzde, hayvanlarda da neslin devamı için belirli bir sistem olduğunu görürüz.
Buradaki benzetmenin maksadı, insan yaratılışı hakkında kesin bir biyolojik hüküm vermek değil; Allah'ın yaratmasında sistem, düzen ve aşamalar bulunduğunu anlatmaktır.
Allah dünyayı bir anda yaratmaya kadirdir. Fakat yaratılışta gördüğümüz düzen ve aşamalar, üzerinde düşünmemiz gereken ilahî bir sistemdir.
---
Hz. Lût'un Kızları ile Ensest İlişki Meselesi
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
وَجَاءهُ قَوْمُهُ يُهْرَعُونَ إِلَيْهِ وَمِن قَبْلُ كَانُواْ يَعْمَلُونَ السَّيِّئَاتِ قَالَ يَا قَوْمِ هَؤُلاء بَنَاتِي هُنَّ أَطْهَرُ لَكُمْ فَاتَّقُواْ اللّهَ وَلاَ تُخْزُونِ فِي ضَيْفِي أَلَيْسَ مِنكُمْ رَجُلٌ رَّشِيدٌ
Ve câehu kavmuhu yuhraûne ileyhi ve min kablu kânû ya'melûnes seyyiât(seyyiâti), kâle yâ kavmi hâulâi benâtî hunne etharu lekum, fettekullâhe ve lâ tuhzûni fî dayfî, e leyse minkum raculun raşîdun.
Meali:
Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillahirrahmânirrahîm.
Kavmi, konuklarıyla çirkin ilişkide bulunmak üzere ona doğru koşa koşa geldiler. Zaten onlar önceden de bu tür çirkin işleri yapıyorlardı. Lût dedi ki:
“Ey kavmim! İşte kızlarım. Onlarla nikâhlanmanız sizin için daha temizdir. Allah'a karşı gelmekten sakının ve konuklarıma karşı beni rezil etmeyin. İçinizde hiç aklı başında bir adam yok mu?”
Sadakallahul Azîm. Hûd Suresi, 78. ayet.
Ayete böyle bir meal verilmiştir.
Bu konuyu anlamaya çalışırken yalnızca bir kelimeye veya tek bir cümleye bakmak yerine, olayın tamamını ve Kur'an'ın genel hükümlerini değerlendirmek gerekir.
Bir köyde, kentte veya çiftlikte bir damızlık hayvan bulunabilir. Bu hayvanın nesli, yetiştiricilik amacıyla devam ettirilir. Hayvanların soylarının devamı için yapılan uygulamalar, insanlarla ilgili hükümlere doğrudan kıyas edilemez.
Burada önemli olan, Hz. Lût'un kavminin yaptığı çirkin fiiller ile Hz. Lût'un kavmini meşru ve temiz bir yola davet etmesi arasındaki farkı görmektir.
Bu konu hakkında farklı kaynaklarda farklı anlatımlar bulunmaktadır.
ALINTI
Tevrat Yaratılış 19. Bab:
1. İki melek akşamleyin Sodom'a vardılar. Lut kentin kapısında oturuyordu. Onları görür görmez karşılamak için ayağa kalktı. Yere kapanarak,
2. “Efendilerim” dedi, “Kulunuzun evine buyurun. Ayaklarınızı yıkayın, geceyi bizde geçirin. Sonra erkenden kalkıp yolunuza devam edersiniz.” Melekler, “Olmaz” dediler, “Geceyi kent meydanında geçireceğiz.”
3. Ama Lut çok diretti. Sonunda onunla birlikte evine gittiler. Lut onlara yemek hazırladı, mayasız ekmek pişirdi. Yediler.
4. Onlar yatmadan, kentin erkekleri -Sodom'un her mahallesinden genç yaşlı bütün erkekler- evi sardı.
5. Lut'a seslenerek, “Bu gece sana gelen adamlar nerede?” diye sordular, “Getir onları da yatalım.”
6. Lut dışarı çıktı, arkasından kapıyı kapadı.
7. “Kardeşler, lütfen bu kötülüğü yapmayın” dedi,
8. “Erkek yüzü görmemiş iki kızım var. Size onları getireyim, ne isterseniz yapın. Yeter ki, bu adamlara dokunmayın. Çünkü onlar konuğumdur, çatımın altına geldiler.”
9. Adamlar, “Çekil önümüzden!” diye karşılık verdiler, “Adam buraya dışarıdan geldi, şimdi yargıçlık taslıyor! Sana daha beterini yaparız.” Lût'u ite kaka kapıyı kırmaya davrandılar.
10. Ama içerideki adamlar uzanıp Lût'u evin içine, yanlarına aldılar ve kapıyı kapadılar.
11. Kapıya dayanan adamları, büyük küçük hepsini kör ettiler. Öyle ki adamlar kapıyı bulamaz oldu.
12. İçerideki iki adam Lût'a, “Senin burada başka kimin var?” diye sordular, “Oğullarını, kızlarını, damatlarını, kentte sana ait kim varsa hepsini dışarı çıkar.
13. Çünkü burayı yok edeceğiz. RAB bu halk hakkında birçok kötü suçlama duydu, kenti yok etmek için bizi gönderdi.”
14. Lût dışarı çıktı ve kızlarıyla evlenecek olan adamlara, “Hemen buradan uzaklaşın!” dedi, “Çünkü RAB bu kenti yok etmek üzere.” Ne var ki damat adayları onun şaka yaptığını sandılar.
15. Tan ağarırken melekler Lût'a, “Karınla iki kızını al, hemen buradan uzaklaş” diye üstelediler, “Yoksa kent cezasını bulurken sen de canından olursun.”
16. Lût ağır davrandı, ama RAB ona acıdı. Adamlar Lût'un, karısının ve iki kızının elinden tutup onları kentin dışına çıkardılar.
17. Kent dışına çıkınca adamlardan biri Lût'a, “Kaç, canını kurtar, arkana bakma” dedi, “Bu ovanın hiçbir yerinde durma. Dağa kaç, yoksa ölür gidersin.”
18. Lût, “Aman, efendim!” diye karşılık verdi,
19. “Ben kulunuzdan hoşnut kaldınız, canımı kurtarmakla bana büyük iyilik yaptınız. Ama dağa kaçamam. Çünkü felaket bana yetişir, ölürüm.
20. İşte, şurada kaçabileceğim yakın bir kent var, küçücük bir kent. İzin verin, oraya kaçıp canımı kurtarayım. Zaten küçücük bir kent.”
21. Adamlardan biri, “Peki, dileğini kabul ediyorum” dedi, “O kenti yıkmayacağım.
22. Çabuk ol, hemen kaç! Çünkü sen oraya varmadan bir şey yapamam.” Bu yüzden o kente Soar adı verildi.
23. Lût Soar'a vardığında güneş doğmuştu.
24. RAB Sodom ve Gomora'nın üzerine gökten ateşli kükürt yağdırdı.
25. Bu kentleri, bütün ovayı, oradaki insanların hepsini ve bütün bitkileri yok etti.
26. Ancak Lût'un peşisıra gelen karısı dönüp geriye bakınca tuz kesildi.
27. İbrahim sabah erkenden kalkıp önceki gün RAB'bin huzurunda durduğu yere gitti.
28. Sodom ve Gomora'ya ve bütün ovaya baktı. Yerden, tüten bir ocak gibi duman yükseliyordu.
29. Tanrı ovadaki kentleri yok ederken İbrahim'i anımsamış ve Lût'un yaşadığı kentleri yok ederken Lût'u bu felaketin dışına çıkarmıştı.
30. Lût Soar'da kalmaktan korkuyordu. Bu yüzden iki kızıyla kentten ayrılarak dağa yerleşti, onlarla birlikte bir mağarada yaşamaya başladı.
31. Büyük kızı küçüğüne, “Babamız yaşlı” dedi, “Dünya geleneklerine uygun biçimde burada bizimle yatabilecek bir erkek yok.
32. Gel, babamıza şarap içirelim, soyumuzu yaşatmak için onunla yatalım.”
33. O gece babalarına şarap içirdiler. Büyük kız gidip babasıyla yattı. Ancak Lût yatıp kalktığının farkında değildi.
34. Ertesi gün büyük kız küçüğüne, “Dün gece babamla yattım” dedi, “Bu gece de ona şarap içirelim. Soyumuzu yaşatmak için sen de onunla yat.”
35. O gece de babalarına şarap içirdiler ve küçük kız babasıyla yattı. Ama Lût yatıp kalktığının farkında değildi.
36. Böylece Lût'un iki kızı da öz babalarından hamile kaldılar.
37. Büyük kız bir erkek çocuk doğurdu, ona Moav adını verdi. Moav bugünkü Moavlıların atasıdır.
38. Küçük kızın da bir oğlu oldu, adını Ben-Ammi koydu. O da bugünkü Ammonluların atasıdır.
ALINTI SONU
Bu alıntı üzerinden yapılan değerlendirmelerde, Tevrat metni ile Kur'an'ın anlatımının birbirinden ayrılması gerekir. Kur'an'ın verdiği mesajı kendi bütünlüğü içerisinde değerlendirmek daha doğru olacaktır.
---
MEHDİ'NİN MEZHEPLERİ, FIRKALARI VE DİNLERİ BİRLEŞTİRMESİ
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
“Hz. Mehdi geldiğinde dağılmış olan dini toplayacak.”
(Hadis-i Şerif)
Bu anlayışa göre Hanefî, Mâlikî, Hanbelî gibi mezhepler arasındaki ayrılıkların ve farklı dinî grupların dağınıklığının giderilmesi hedeflenmektedir.
Hazret-i Mehdi geldiğinde, doğru İslam bilgilerinin unutulmuş ve ortadan kalkmış olacağı rivayet edilir. Hazret-i Mehdi Ehl-i sünnet bilgilerini tazeleyeceği zaman, İslam âlimlerinin azalmış veya ortadan kalkmış olacağı ifade edilir.
Bu rivayetlerde, Hazret-i Mehdi'nin karşısına çıkacak bazı kişilerin onun getirdiği anlayışa karşı çıkacağı anlatılır.
Hazret-i İsa Aleyhisselâm'ın da Hazret-i Mehdi gibi içtihat edeceği yönünde bazı rivayet ve âlim görüşleri bulunmaktadır.
İmam-ı Rabbânî Hazretleri'nin naklettiği bir görüşte:
“Muhammed Parisa Hazretleri, Fusûl-i Sitte kitabında, İsa Aleyhisselâm gökten inip İmam-ı Âzam Ebû Hanife'nin mezhebine uygun içtihat edecek, onun helal dediğine helal diyecek, haram dediğine haram diyecektir.”
buyurulmaktadır.
Hazret-i Mehdi'nin İslamiyet'i yayacağı ve Resûlullah'ın sünnetlerini ortaya çıkaracağı yönünde de çeşitli rivayetler vardır.
“İşte sizin ümmetiniz bir tek ümmettir ve Ben de sizin Rabbinizim; öyleyse Benden korkup sakının. Ancak onlar işlerini kendi aralarında farklı kitaplar hâlinde böldüler; her bir grup kendi ellerinde olanla yetinip sevinmektedir.”
[Mü'minûn Suresi, 52-53]
Bu ayetlerde ümmetin birlik içerisinde olması gerektiğine dikkat çekilmektedir.
Allah başka bir ayette şöyle buyurur:
“O, dini dosdoğru ayakta tutun ve onda ayrılığa düşmeyin diye dinden Nuh'a vasiyet ettiğini ve sana vahyettiğimizi, İbrahim'e, Musa'ya ve İsa'ya vasiyet ettiğimizi sizin için de teşri' etti. Senin kendilerini çağırdığın şey müşriklere ağır geldi. Allah dilediğini buna seçer ve içten kendisine yöneleni hidayete erdirir.”
[Şûrâ Suresi, 13]
Mezhepleri birleştirme görevinin Hz. Mehdi'ye ait olduğu yönündeki görüşler, çeşitli eserlerde yer almaktadır.
Muhyiddin Arabî'nin Fütûhât-ı Mekkiyye isimli eserine atıfla şöyle bir bilgi aktarılmıştır:
“Hz. Mehdi, dini Peygamber'in zamanında olduğu gibi aynen uygulayacak. Yeryüzünde mezhepleri kaldıracak. Halis hakiki dinden başka hiçbir mezhep kalmayacak.”
(Muhammed b. Resûl el-Hüseyn el-Berzencî, Kıyamet Alametleri, s. 186-187)
Hüseyin Hilmi Işık'ın Saadet-i Ebediyye adlı eserinde de Hz. Mehdi'nin bu özelliği şöyle aktarılmıştır:
“Hazret-i Mehdi (a.s.) ahir zamanda dünyaya gelecektir. Resûlullah Efendimiz'in (s.a.v.) soyundan olacaktır. İsa Aleyhisselâm'la buluşacak, mezhepleri kaldıracak, yalnız onun mezhebi kalacak.”
(H. Hilmi Işık, Saadet-i Ebediyye, s. 35)
Hadis ve rivayetlerden hareketle yapılan bu yorumlara göre Hz. Mehdi, Allah'a iman eden, aynı Peygamber'e biat etmiş, aynı Kitap'a inanan ve aynı kıbleye yönelen Müslümanlar arasındaki mezhep çatışmalarını sona erdirmeye vesile olacaktır.
Böylece olayları kör bir kavgaya dönüştüren öfke dolu bir ortam yerine, kardeşliğin ve sevginin hâkim olduğu bir ortamın oluşması hedeflenmektedir.
---
Kişiye Özel Din mi Olur? Diyenlere Cevabım
Hz. Muhammed Sallallâhü Aleyhi ve Sellem'e farklı insanlar farklı sorularla geldiklerinde, onların durumlarına göre farklı cevaplar verdiği rivayet edilir.
Bedevi geldiğinde başka, Hz. Ali geldiğinde başka bir cevap vermesi, kişilerin durumlarının farklı olabileceğini gösteren örneklerden biri olarak değerlendirilebilir.
Her şeye aynı ölçü uygulanmaz.
Mesela her vidaya aynı anahtar uymaz. Bazı vidalar küçük, bazıları daha büyük olabilir. Her vidanın kendisine uygun bir anahtarı vardır.
Dinî hükümlerde de kişinin durumu, şartları ve içinde bulunduğu zaruretler dikkate alınabilir.
Mesela ameliyat yapan bir doktoru düşünelim. Saatler süren bir ameliyatın ortasında bulunan doktorun, ameliyatı yarıda bırakıp bütün şartları değiştirmesi mümkün olmayabilir.
Burada dinin kolaylaştırıcı hükümleri, zaruretler ve kişinin şartları dikkate alınarak değerlendirme yapılması gerekir.
Dolayısıyla “kişiye göre hiçbir farklılık olmaz” şeklindeki genel bir yaklaşım yerine, İslam'ın zaruret, kolaylık ve şartlara göre hüküm verme prensiplerini de dikkate almak gerekir.
---
Şefaat Var mı? Kimler Şefaat Edebilir?
Şöyle bir örnek verelim:
Senin bir amcan var, onun da oğlu var. Sen inşaat malzemesi satıyorsun. Bazı mallara yüzde 40, bazılarına yüzde 50 kâr koymuşsun.
Sana gelen bir adam:
“Ben senin amcanın oğlunun arkadaşıyım. Bana biraz indirim yapabilir misin? İhtiyacım var.”
dese, sen de amcanla iyi olduğunu ve yeğenini sevdiğini düşünerek o kişiye indirim yapabilirsin.
Burada bir yakınlığın ve hatırın etkisiyle yapılan bir kolaylık söz konusu olur.
Benim burada vermek istediğim örnek, şefaat meselesini anlamaya yönelik bir benzetmedir.
Peygamberlerden ve Allah dostlarından bazılarına Allah'ın izniyle şefaat yetkisi verilmiş olması, İslam geleneğinde kabul edilen bir anlayıştır.
Onların hürmetine bazı sıkıntıların kaldırılması, yağmur duası yapılması ve insanların Allah'ın rahmetine vesile olmaları da bu çerçevede düşünülür.
Nitekim Hz. Muhammed Sallallâhü Aleyhi ve Sellem'in yağmur duasına çıktığı ve Allah'tan yağmur istediği rivayet edilmiştir.
Burada esas olan, şefaatin Allah'ın izniyle gerçekleşmesidir.
---
İktisad Meselesinde: Yetiş, Meded Ya Mehdi Vakfı
Allah'ın bir ekmek için çok sayıda buğday tanesi yaratması üzerine tefekkür edelim.
Bir başaktan tek başına bir ekmek çıkmaz. Bir ekmek için birçok buğday tanesi gerekir.
İnsan şöyle düşünebilir:
“Allah bunu neden daha büyük yaratmadı? Bir buğday tanesinden iki ekmek çıksaydı olmaz mıydı?”
Fakat Allah'ın yaratmasında böyle bir sistem vardır.
Bir ekmek için çok sayıda buğday tanesi gerekir. Her bir buğday tanesi de Allah'ın ilmi ve kudreti dâhilindedir.
Allah her birini özene bezene yaratmış, her birinden haberdar olmuştur.
Bunun üzerinde biraz tefekkür etmek gerekir:
Allah neden her şeyi daha basit ve daha büyük yaratmadı?
Bu sadece buğdayla ilgili midir, yoksa yaratılışta başka hikmetler de var mıdır?
Biraz tefekkür edin ve kendi aranızda bunun cevaplarını düşünün.
---
İktisad Meselesine Gelince:
Bir saat 60 dakikadır. Bir dakika 60 saniyedir.
İnsanda iki el vardır ve her el beş parmağa ayrılmıştır. Böylece iki elde on parmak bulunur.
Saniyeler dakikayı, dakikalar saati, saatler günü, günler ayı, aylar da seneyi oluşturur.
Buradan hareketle benim ekonomik tezimde, herkesin kendi bölgesindeki en küçük para biriminden bir payın ortak bir fonda toplanması düşünülmektedir.
Mesela Almanya'dan 1 cent, Amerika'dan kendi en küçük para birimi, Türkiye'den kuruş gibi her ülkenin en küçük para biriminden sembolik bir miktar alınabilir.
Bu para yalnızca bir ülke için değil, bütün insanlık için kullanılacak bir fon hâline getirilebilir.
En acil ve en önemli ihtiyaç neredeyse para öncelikle oraya harcanır.
Örneğin bir bölgede büyük bir felaket yaşanıyorsa ve başka bir bölgede daha küçük bir ihtiyaç varsa, ortak fon öncelikle büyük felaketin giderilmesine yönlendirilir.
Bu fonun adı benim düşüncemde “Raşidi Fon” olabilir.
Aynı şekilde “Raşid Yetiş Vakfı”, “Meded Vakfı” veya “Meded Ya Raşid Vakfı” gibi isimlerle yardım amaçlı bir yapı düşünülebilir.
“Simurg” burada bizleri temsil eden bir sembol olarak düşünülebilir.
Mehdi'yi bekleyen insanlar, yardım isteyenlere Allah'ın izniyle yetişmeye çalışan bir topluluk hâline gelebilirler.
Mehdi'nin gökten milyonlarca lira getirmesini beklemek yerine, insanların birlikte hareket ederek ihtiyaç sahiplerine yardımcı olması gerekir.
Kar©glan'ın İktisad Tezi — 23.01.2017
---
Diyanet Camisinde Tilavet Secdesi Meselesi
Buradaki bizim gittiğimiz Diyanet camisinde bir zamanlar Kur'an okunuyordu. Ayetlerden biri secde ayetine geldi ve okundu.
Hoca, “Bu ayet secde ayetiydi, haydi kalkın, tilavet secdesi yapılacak.” demedi.
Ben bunu söyledim ve daha sonra secde yaptık.
Ardından Kur'an baştan alındı ve aynı ayet tekrar okundu. Hoca yine ikinci defa secde yapılacağını söylemedi.
Hoca, “Birkaç defa okununca bir defa yapmak yeterlidir.” şeklinde cevap verdi.
Ben ise bu konuda farklı düşündüm ve bu sebeple camiye gitme konusunda soğukluk yaşadım.
Bunu şu misalle izah edelim:
Sen bir işçisin ve gün içinde susadın. Su bulamadın veya o anda su içme imkânın olmadı. Kendini tuttun ve gün geçti, akşam oldu.
İşten çıktın ve artık imkânın var. Bir bardak su içtin ve susuzluğun geçti. İkinci bardağı içmek istemedin.
Ama bilim insanları insan vücudunun gün içerisinde belli miktarda suya ihtiyaç duyduğunu söylüyor.
Burada mesele yalnızca bir bardak su içmek değil, ihtiyaca uygun miktarı almaktır.
Çamaşır makinesinde de benzer bir örnek düşünülebilir. Makine, yükün miktarına göre belli miktarda su kullanır. Çok az su kullanılırsa çamaşırlar yeterince temizlenmeyebilir.
Bu nedenle ibadetlerde de her meselenin kendi şartları ve hükmü içerisinde değerlendirilmesi gerekir.
Tilavet secdesi konusunda da farklı fıkıh mezheplerinin hükümleri bulunmaktadır. Bu sebeple böyle meselelerde farklı görüşleri öğrenmek ve mezheplerin delillerini birlikte değerlendirmek gerekir.
---
Zaman Karanlık Vaktine mi Gidiyor, Aydınlığa mı? Meselesi
Evet, yol kıyametin sabahına doğru gidiyorsa artık gece vakti diyebiliriz.
Fakat karanlık mı, aydınlık mı meselesine kısa ve öz cevap verirsek:
Eğer lamban, elektriğin ve ateşin varsa, gece olsa bile senin için karanlıkta kalmak diye bir şey olmayabilir.
Gece olsa da ışığın varsa aydınlıktasın.
Lamban yoksa karanlıkta kalırsın.
Benim bu konudaki tasavvufi yorumumda, Allah'ın semaya astığı yıldızlar ve ışıklar birer sembol olarak düşünülebilir.
Aziz ve mukarreb kimselerin ruhani aydınlığı da insanlara yol gösteren bir ışık gibi değerlendirilebilir.
Senin bir âlimin, bir mürşidin veya peygamberin varsa ve Allah'a inanıyorsan, hakikati arama yolunda karanlıkta kalmazsın.
Fakat Allah'a, peygamberlere ve hakikate sırtını dönersen, insan kendi tercihleriyle karanlıkta kalabilir.
---
Kader Bahsi
“Allah eğer herkese rolleri dağıttıysa, o zaman onlara bir de ceza verme hakkı yoktur.” diyorsun.
Yani rolleri Allah verdiyse, “Neden suç işledin, neden günah işledin?” diye soramaz diyorsun.
Mesela Allah mıknatısı yarattı ve insanda da çekicilik, cezbedicilik gibi özellikler bulunmaktadır.
Koyunu yarattı. İnsan için de “koyunlaşmak” şeklinde bir benzetme yapılabilir.
Köpeği yarattı. İnsan için de “köpekleşmek” şeklinde bir sıfat kullanılabilir.
Burada asıl mesele, insanın tercih hakkıdır.
İnsan hangi yolu seçeceğine karar verebilir.
İyiliği seçen de vardır, kötülüğü seçen de.
Benim burada yaptığım hayvanlar üzerinden kurduğum benzetmeler, insanın karakter ve davranışlarını anlatmak içindir.
Sonuçta insanın hangi yola tabi olduğuna bakmak gerekir.
Kimin koyunu oldun?
Peygamberin yolunun mu, salihlerin yolunun mu, yoksa seni Allah'tan uzaklaştıran bir yolun mu?
İnsan kime tabi olduğunu ve kimin peşinden gittiğini düşünmelidir.
---
“Allah Yeter” Bahsine Gelince
Cübbeli Ahmet Hoca'nın “Allah ete kemiğe büründü, Mahmut diye göründü” şeklinde söylediği iddia edilen söz üzerine bazı kimselerin ayet ve hadislerle itiraz ettiğini görüyoruz.
Kur'an'da şöyle buyurulur:
“Tuttular, bazı kullarını O'nun bir parçası saydılar. Şüphesiz insan gerçekten apaçık bir nankördür.”
[Zuhruf Suresi, 15]
Yine:
“Allah, Meryem oğlu Mesih'tir.” diyenler gerçekten kâfir olmuşlardır. Oysa Mesih şöyle demişti: “Ey İsrailoğulları! Benim de sizin de Rabbiniz olan Allah'a kulluk edin. Kim Allah'a ortak koşarsa Allah ona cenneti haram kılmıştır. Onun barınağı ateştir. Zalimlerin yardımcıları yoktur.”
[Mâide Suresi, 72]
Burada dikkat edilmesi gereken nokta Allah'ın yaratılmışlara benzetilmemesidir.
Biz rızkı verenin Allah olduğuna iman ederiz.
Peki insan rızkını nasıl alır?
Bir öğretmen devletten maaş alabilir. Bir işçi işverenden ücret alabilir.
Fakat bunlar rızkın asıl sahibi değildir. Bunlar rızkın ulaşmasına vesile olan sebeplerdir.
Rızkı veren Allah'tır; patron, işveren veya devlet ise rızkın insana ulaşmasında bir vesile olabilir.
Dolayısıyla sebep ile müsebbibi birbirine karıştırmamak gerekir.
Allah'ın dünyada bazı şeyleri sebepler vasıtasıyla yaratması, o sebeplerin Allah olması anlamına gelmez.
---
Akıl ve Kapasite Meselesi
Microsoft'un yazılım sistemlerini geliştiren insanlar bilgisayar teknolojisinin gelişmesine büyük katkılar sağlamışlardır.
Daha sonra internet ortaya çıktı ve Google gibi sistemler insanların bilgiye ulaşmasını kolaylaştırdı.
Sen bilgisayarda yazıyor, çiziyor ve çeşitli işlemler yapıyorsun. Fakat bütün bunları gerçekleştiren yazılım sistemleri vardır.
Buradan hareketle insan aklı ile onu yaratan Allah'ın ilmi arasında bir karşılaştırma yapmanın mümkün olmadığını düşünebiliriz.
İnsan aklının kapasitesi sınırlıdır.
Allah'ın ilmi ise sınırsızdır.
Bunu parmak örneğiyle de anlatabiliriz:
El bir bütündür. Beş parmak eli oluşturur.
El kola bağlıdır. Kol bedenin bir parçasıdır. Beden ise bundan daha büyük bir bütündür.
Her parça kendi içinde bir bütündür fakat daha büyük bir bütünün de parçasıdır.
Kirpiklerde de aynı şekilde her bir kirpik kendi başına bir birimdir. Fakat bütün kirpikler bir araya geldiğinde daha büyük bir bütün oluştururlar.
Dolayısıyla “kapasite” dediğimiz şeyi değerlendirirken, neye göre büyük veya küçük olduğunu düşünmek gerekir.
İnsan kendi kapasitesine bakarak her şeyi anlayabileceğini düşünmemelidir.
---
Mesela bir kuralı koyan kişi, bazı özel durumlarda o kurala istisna getirebilir.
Kırmızı ışıkta durmak bir kuraldır.
Fakat düşün ki arkadan freni kopmuş bir TIR geliyor ve sen orada kalırsan ezileceksin.
O anda canını kurtarmak için kırmızı ışığı geçmek zorunda kalabilirsin.
Bu durumda kuralı bilmediğin için değil, daha büyük bir zarardan korunmak için o anda farklı davranmış olursun.
Günah ve haram meselelerini değerlendirirken de zaruret, niyet, şartlar ve sonuçlar gibi konuların dikkate alınması gerekir.
Tanrı'yı kıyamete veya hata yapmaya zorlama hikâyesi olarak anlattığım mesele de buna benzer bir düşünce üzerinden ele alınabilir.
İlkokuldaki “deve-cüce” oyununu düşünelim.
Öğretmen çocuklara “deve” deyince kalkmalarını, “cüce” deyince oturmalarını söyler.
Çocukların hepsi kuralı bilir.
Fakat hızlı şekilde komutlar değiştirildiğinde, bir çocuk bir an önceki komutta kaldığı için hata yapabilir.
Bu, çocuğun kuralı bilmediği anlamına gelmez.
Sadece reaksiyon hızının yeterli olmaması sebebiyle hata yapmıştır.
Bu örnek üzerinden benim anlatmak istediğim, insanın bazı hatalarının bilgisizlikten değil, şartlardan ve zayıflıklardan kaynaklanabileceğini düşünmektir.
Dolayısıyla günah ve haram meselelerini değerlendirirken insanın niyetini, şartlarını, bilgisini ve içinde bulunduğu durumu da göz önünde bulundurmak gerekir.
---
---oOo---
أَللَّهُمَّ أَرِنَا الْحَقَّ حَقاً وَ ارْزُقْنَا اتِّبَاعَهْ وَ أَرِنَا الْبَاطِلَ بَاطِلاً وَ ارْزُقْنَا اجْتِنَابَهْ
“Allah'ım! Bizlere hakkı Hak gösterip ona tabi olmayı, bâtılı da bâtıl gösterip ondan yüz çevirmeyi nasip eyle!”
وَآخِرُ دَعْوَاهُمْ أَنِ الْحَمْدُ لِلّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ
Ve âhıru da'vâhum enil hamdulillâhi rabbil âlemîn. Âmin.
El-Fâtiha maassalavât.
سُبْحاَنَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ، أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلهَ إِلاَّ أَنْتَ، أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ
Sübhâneke Allahümme ve bihamdik, eşhedü en lâ ilâhe illâ ent, estağfirullahe ve etûbu ileyk.
--OoO--
Kar©glan
Başağaçlı Raşit Tunca
Schrems, 28 Ocak 2017 Cumartesi
Original Kar © glan
(Kar©glan'ın 28 Ocak 2017 Vaazı)
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ اللَّهُ الصَّمَدُ لَمْ يَلِدْ وَلَمْ يُولَدْ وَلَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُوًا أَحَدٌ
Kul hüvellâhü ehad. Allâhüssamed. Lem yelid ve lem yûled. Ve lem yekün lehû küfüven ehad.
Meali:
Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillahirrahmânirrahîm.
De ki: O Allah birdir. Allah Samed'dir. Bütün varlıklar O'na muhtaçtır; O ise hiçbir şeye muhtaç değildir. Doğurmamış ve doğmamıştır. O'nun hiçbir dengi ve benzeri yoktur.
Sadakallahul Azîm. İhlâs Suresi 1, 2, 3 ve 4. ayetler.
---oOo---
Bize Nasr b. Ali el-Cehdamî rivayet etti. Dedi ki: Bana babam rivayet etti. Dedi ki: Bize Müsennâ rivayet etti. H. Band Muhammed b. Hâtim de rivayet etti. Dedi ki: Bize Abdurrahman b. Mehdî, Müsennâ b. Saîd'den, o da Katâde'den, o da Ebû Eyyûb'dan, o da Ebû Hureyre'den naklen rivayet etti. Ebû Hureyre, Resûlullah'ın şöyle buyurduğunu nakletmiştir.
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
İbnu Hâtim'in hadisinde ise Peygamber Efendimizden naklen şu ifade vardır:
“Biriniz kardeşiyle kavga ederse yüzden kaçınsın! Çünkü Allah Âdem'i kendi suretinde yaratmıştır.”
(Hadis-i Şerif, Sahih-i Müslim / 45- İyilik, Sıla ve Âdâb Bahsi / 32- “Yüze Vurmanın Yasak Edilmesi” Babı-115)
"Allâhumme salli alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ salleyte alâ İbrâhîme ve alâ âli İbrâhîme inneke hamîdun mecîd."
"Allâhumme bârik alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ bârakte alâ İbrâhîme ve alâ âli İbrâhîme inneke hamîdun mecîd."
Yolculuğumuza başlıyoruz:
Birisi, “İki kere iki dört eder.” dedi. Ben de itiraz edebilirim ve “Hayır, iki kere iki 20 eder.” diyebilirim.
Peki, hangimiz doğru söylüyoruz?
O, matematikteki iki tane ikiyi alıp topluyor ve “Dört eder.” diyor. Ben ise şöyle cevap veriyorum:
Allah insana iki tane el, iki tane de ayak verdi. İki tane ikili toplam dört eder. Ama Allah tek bir eli de beşe ayırmış; bir elde beş parmak, diğer elde beş parmak vardır. İki elde on parmak eder. Ayaklarda da aynı sistem vardır. Böylece toplam yirmi parmak eder.
Sana göre iki kere iki dört ederken, ben iki kere ikinin 20 eden tarafını da görebiliyorum.
Sen göremiyorsan buna itiraz mı etmelisin?
Yahut ben bunu söylemesem, iki kere iki 20 etmiyor mu olacak?
Yani var olan bir şey, sen bilmiyorsun diye yok mu olacak?
İnsan bazen bir meseleye yalnızca tek bir açıdan bakar. Başka bir açıdan bakıldığında ise aynı şeyin farklı bir yönünün de görülebileceğini düşünmek gerekir.
---
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
يَسْأَلُونَكَ عَنِ الْخَمْرِ وَالْمَيْسِرِ قُلْ فِيهِمَا إِثْمٌ كَبِيرٌ وَمَنَافِعُ لِلنَّاسِ وَإِثْمُهُمَآ أَكْبَرُ مِن نَّفْعِهِمَا وَيَسْأَلُونَكَ مَاذَا يُنفِقُونَ قُلِ الْعَفْوَ كَذَلِكَ يُبيِّنُ اللّهُ لَكُمُ الآيَاتِ لَعَلَّكُمْ تَتَفَكَّرُونَ
Sana içkiyi ve kumarı sorarlar. De ki: “Onlarda hem büyük günah, hem de insanlar için bazı faydalar vardır. Ama günahları faydalarından daha büyüktür.” Yine sana Allah yolunda ne harcayacaklarını soruyorlar. De ki: “İhtiyaçtan arta kalanı.” Allah, size ayetleri böyle açıklıyor ki düşünesiniz.
Sadakallahul Azîm. Bakara Suresi, 219. ayet.
Sigara mekruhtur, içki haramdır. Ancak Allah Kur'an'da içkinin bazı faydalarının da bulunduğunu, fakat zararının ve günahının faydasından büyük olduğunu bildiriyor.
Buna göre bazı ilaçlara çok küçük miktarda alkol katılıyor. Burada onun faydalı bir özelliğinden faydalanıldığı söylenebilir. Bu durumda meselenin hükmü ayrıca değerlendirilmelidir.
Yine domuz eti haram olduğu hâlde zaruret hâlinde, insanın hayatını kurtaracak başka bir yiyecek bulunmuyorsa, zaruret miktarınca yenmesine izin verilmiştir.
Mesela insan açlıktan ölmek üzereyse ve önünde yalnızca haram olan bir yiyecek varsa, o yiyecekten hayatını kurtaracak kadar yemesi zaruret hükmüne girer.
Buradan hareketle şunu düşünmek gerekir:
Allah'ın koyduğu her hükmün bir hikmeti vardır. Biz bazen o hikmeti biliriz, bazen de bilemeyiz.
Bu sebeple, “Ben sebebini bilmiyorum, o hâlde bunun hiçbir hikmeti yoktur.” demek doğru bir yaklaşım değildir.
Bu bölümdeki anlatımın maksadı, haramı helal göstermek değil; Allah'ın hükümlerinin hikmetlerini düşünmeye ve meseleleri farklı yönleriyle değerlendirmeye çağırmaktır.
---
Azrail Aleyhisselâm'ın İbrahim Aleyhisselâm'ın canını almaya geldiği vakit, İbrahim Aleyhisselâm'ın canını vermeye yanaşmadığı ve:
“Ben Allahü Teâlâ'nın dostu değil miyim? Dost dostun canını alır mı?”
dediği rivayet edilir.
Azrail Aleyhisselâm bunu Allahü Teâlâ'ya bildirince, Allahü Teâlâ'nın şöyle buyurduğu nakledilir:
“Ben de bir dostun durumuna şaşarım ki dostuna kavuşmak istemiyor.”
Bu anlatım, kulun Allah'a olan sevgisini ve ölümün Allah'a kavuşmaya vesile oluşunu düşünmek açısından ibretli bir rivayet olarak aktarılmıştır.
---
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
لاَ إِكْرَاهَ فِي الدِّينِ قَد تَّبَيَّنَ الرُّشْدُ مِنَ الْغَيِّ فَمَنْ يَكْفُرْ بِالطَّاغُوتِ وَيُؤْمِن بِاللّهِ فَقَدِ اسْتَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقَىَ لاَ انفِصَامَ لَهَا وَاللّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ
Lâ ikrâhe fîd dîni kad tebeyyener ruşdu minel gayy(gayyi), fe men yekfur bit tâgûti ve yu’min billâhi fe kadistemseke bil urvetil vuskâ, lânfisâme lehâ, vallâhu semîun alîm(alîmun).
Meali:
Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillahirrahmânirrahîm.
Dinde zorlama yoktur. Çünkü doğruluk sapıklıktan iyice ayrılmıştır. O hâlde kim tâğûtu tanımayıp Allah'a inanırsa, kopmak bilmeyen sapasağlam bir kulpa yapışmıştır. Allah hakkıyla işitendir, hakkıyla bilendir.
Sadakallahul Azîm. Bakara Suresi, 256. ayet.
Bu meseleye, nasip olursa, bir dahaki sohbetimizde devam edeceğiz.
---
Sırat Köprüsü - Sırat köprüsü denen bir köprünün olmadığını iddia edenler var. Ayet ve hadislerde Sırat Köprüsü hakkında bilgi var mı?
Kar©glan Hoca'nın bu konuyu izahı ve yorumu
Kar©glan'ın Sırat Köprüsü ve Haşr Risalesi
22 Ocak 2017
Sırat kelimesi Kur'an'da “köprü” olarak geçmez; fakat “yol” anlamında kullanılır. Fâtiha Suresi'nde “İhdinâ's-sırâtal müstakîm” denilir. Yani “Bizi dosdoğru yola ilet.” denir.
Daha öncelerdeki sesli vaazlarımızı takip edenler bu konudaki sesli izahımızı hatırlayacaklardır.
Bir ağacın dikilmesindeki bütün gayelerden biri, o ağacın meyve vermesi, meyvesine ulaşılması ve ondan faydalanılmasıdır.
İnsan denilen soy ağacının sonucunda da daha olgun bir insan hâline gelmek, yeni bilgileri sonraki nesillere taşımak ve insan soyunun devam etmesi için çocuk sahibi olmak, bir bakıma onun meyve vermesidir.
Öyleyse insanın öldükten sonra haşrolması da insanı meydana getiren unsurların yeniden toplanması şeklinde düşünülebilir.
Haşr meselesini şöyle bir örnekle anlatabiliriz:
Bir kadın hamile kaldığında, Manavgat'tan mandalina, Malatya'dan kayısı, Diyarbakır'dan karpuz geldiğini ve kadının bunları yediğini düşünelim. Bunlar doğacak çocuğun bedenini meydana getiren unsurların bir kısmına dönüşür.
Malatya'nın toprağı, Diyarbakır'ın toprağı ve başka yerlerin topraklarında yetişen ürünler, meyve ve sebze hâline gelir; insan tarafından yenilir ve bedenin bir parçası hâline gelir.
Amerika'dan fıstık, Amasya'dan elma ve başka yerlerden çeşitli yiyecekler gelir. Bütün bu unsurlar insan bedeninde birleşerek yeni bir insanın oluşumuna katkıda bulunur.
Benim burada anlatmak istediğim haşr düşüncesi de, farklı unsurların bir araya gelerek yeni bir bütün oluşturması üzerinden anlaşılabilir.
Sırat meselesine gelince:
Sıratın kıldan ince, kılıçtan keskin olduğu ve cehennemin üzerine kurulacağı şeklinde rivayetler vardır. Bazı âlimler, anne rahmindeki ilk hâli ve anne karnını çocuk açısından bir tür cennet olarak değerlendirmişlerdir.
Çünkü çocuk için çalışma derdi, fatura derdi yoktur. Beslenmesi kendisine ulaşır. Anne karnında dış dünyadaki anlamıyla bir kirlenme de söz konusu değildir.
Buradan hareketle şöyle bir tefekkür yapılabilir:
Çocuğun anne rahmine ulaşmasını sağlayan biyolojik sistem de bir çeşit geçiş yoludur. Erkekten gelen üreme hücreleri, kadın rahmine ulaşır ve yeni bir hayatın başlangıcına vesile olur.
Bu sebeple ben Sırat meselesini yalnızca fiziksel bir köprü şeklinde değil, insanın bir hâlden başka bir hâle geçişini ifade eden sembolik bir “yol” olarak da düşünüyorum.
İlk insan Hz. Âdem Aleyhisselâm ile Hz. Havva'nın yaratılışı ve insan neslinin devamı da bu geçişin başlangıç noktalarından biri olarak düşünülebilir.
Burada anlattıklarımın bir kısmı benim tefekkür ve yorumlarımdır. Bunları biyolojik veya ilmî bir açıklama olarak değil, Sırat ve haşr kavramları üzerinde düşünmeye yardımcı olacak bir benzetme olarak değerlendirmek gerekir.
---
Risalenin Sonu
Bazı kimseler, yaratılışta yalnızca bir Âdem ve bir Havva bulunduğunu, bunların çocuklarının ikişer ikişer doğduğunu ve kardeşlerin birbirleriyle evlendirildiğini ileri süren yorumlar bulunduğunu söylerler.
Bu konuya bizim getirdiğimiz açıklama şöyledir:
Tavuğun yumurtlamasını düşünelim. Dokuz yumurtanın dokuzunu da aynı anda yumurtlamaz. Yumurtaların sayısı zaman içerisinde tamamlanır. Daha sonra tavuk kuluçkaya yatar ve civcivler çıkar.
Allah dileseydi elbette farklı bir sistem yaratabilirdi. Ancak tavuğun yumurtlamasına bir sistem ve düzen koymuştur.
Yumurtalar tavuğun içinde sıra hâlindedir. Bir yumurta olgunlaşır ve yumurtlanır; diğerleri sıradadır.
Belli bir zaman sonra yumurtalar tamamlanır ve kuluçka süreci başlar.
Buradan hareketle, insan neslinin yaratılışında da Allah'ın farklı bir düzen ve sistem kurmuş olabileceği üzerinde tefekkür edilebilir.
Aynı şekilde bir çiftlikte bir horozun ve tavukların soyunun nasıl devam ettiğini düşündüğümüzde, hayvanlarda da neslin devamı için belirli bir sistem olduğunu görürüz.
Buradaki benzetmenin maksadı, insan yaratılışı hakkında kesin bir biyolojik hüküm vermek değil; Allah'ın yaratmasında sistem, düzen ve aşamalar bulunduğunu anlatmaktır.
Allah dünyayı bir anda yaratmaya kadirdir. Fakat yaratılışta gördüğümüz düzen ve aşamalar, üzerinde düşünmemiz gereken ilahî bir sistemdir.
---
Hz. Lût'un Kızları ile Ensest İlişki Meselesi
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
وَجَاءهُ قَوْمُهُ يُهْرَعُونَ إِلَيْهِ وَمِن قَبْلُ كَانُواْ يَعْمَلُونَ السَّيِّئَاتِ قَالَ يَا قَوْمِ هَؤُلاء بَنَاتِي هُنَّ أَطْهَرُ لَكُمْ فَاتَّقُواْ اللّهَ وَلاَ تُخْزُونِ فِي ضَيْفِي أَلَيْسَ مِنكُمْ رَجُلٌ رَّشِيدٌ
Ve câehu kavmuhu yuhraûne ileyhi ve min kablu kânû ya'melûnes seyyiât(seyyiâti), kâle yâ kavmi hâulâi benâtî hunne etharu lekum, fettekullâhe ve lâ tuhzûni fî dayfî, e leyse minkum raculun raşîdun.
Meali:
Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillahirrahmânirrahîm.
Kavmi, konuklarıyla çirkin ilişkide bulunmak üzere ona doğru koşa koşa geldiler. Zaten onlar önceden de bu tür çirkin işleri yapıyorlardı. Lût dedi ki:
“Ey kavmim! İşte kızlarım. Onlarla nikâhlanmanız sizin için daha temizdir. Allah'a karşı gelmekten sakının ve konuklarıma karşı beni rezil etmeyin. İçinizde hiç aklı başında bir adam yok mu?”
Sadakallahul Azîm. Hûd Suresi, 78. ayet.
Ayete böyle bir meal verilmiştir.
Bu konuyu anlamaya çalışırken yalnızca bir kelimeye veya tek bir cümleye bakmak yerine, olayın tamamını ve Kur'an'ın genel hükümlerini değerlendirmek gerekir.
Bir köyde, kentte veya çiftlikte bir damızlık hayvan bulunabilir. Bu hayvanın nesli, yetiştiricilik amacıyla devam ettirilir. Hayvanların soylarının devamı için yapılan uygulamalar, insanlarla ilgili hükümlere doğrudan kıyas edilemez.
Burada önemli olan, Hz. Lût'un kavminin yaptığı çirkin fiiller ile Hz. Lût'un kavmini meşru ve temiz bir yola davet etmesi arasındaki farkı görmektir.
Bu konu hakkında farklı kaynaklarda farklı anlatımlar bulunmaktadır.
ALINTI
Tevrat Yaratılış 19. Bab:
1. İki melek akşamleyin Sodom'a vardılar. Lut kentin kapısında oturuyordu. Onları görür görmez karşılamak için ayağa kalktı. Yere kapanarak,
2. “Efendilerim” dedi, “Kulunuzun evine buyurun. Ayaklarınızı yıkayın, geceyi bizde geçirin. Sonra erkenden kalkıp yolunuza devam edersiniz.” Melekler, “Olmaz” dediler, “Geceyi kent meydanında geçireceğiz.”
3. Ama Lut çok diretti. Sonunda onunla birlikte evine gittiler. Lut onlara yemek hazırladı, mayasız ekmek pişirdi. Yediler.
4. Onlar yatmadan, kentin erkekleri -Sodom'un her mahallesinden genç yaşlı bütün erkekler- evi sardı.
5. Lut'a seslenerek, “Bu gece sana gelen adamlar nerede?” diye sordular, “Getir onları da yatalım.”
6. Lut dışarı çıktı, arkasından kapıyı kapadı.
7. “Kardeşler, lütfen bu kötülüğü yapmayın” dedi,
8. “Erkek yüzü görmemiş iki kızım var. Size onları getireyim, ne isterseniz yapın. Yeter ki, bu adamlara dokunmayın. Çünkü onlar konuğumdur, çatımın altına geldiler.”
9. Adamlar, “Çekil önümüzden!” diye karşılık verdiler, “Adam buraya dışarıdan geldi, şimdi yargıçlık taslıyor! Sana daha beterini yaparız.” Lût'u ite kaka kapıyı kırmaya davrandılar.
10. Ama içerideki adamlar uzanıp Lût'u evin içine, yanlarına aldılar ve kapıyı kapadılar.
11. Kapıya dayanan adamları, büyük küçük hepsini kör ettiler. Öyle ki adamlar kapıyı bulamaz oldu.
12. İçerideki iki adam Lût'a, “Senin burada başka kimin var?” diye sordular, “Oğullarını, kızlarını, damatlarını, kentte sana ait kim varsa hepsini dışarı çıkar.
13. Çünkü burayı yok edeceğiz. RAB bu halk hakkında birçok kötü suçlama duydu, kenti yok etmek için bizi gönderdi.”
14. Lût dışarı çıktı ve kızlarıyla evlenecek olan adamlara, “Hemen buradan uzaklaşın!” dedi, “Çünkü RAB bu kenti yok etmek üzere.” Ne var ki damat adayları onun şaka yaptığını sandılar.
15. Tan ağarırken melekler Lût'a, “Karınla iki kızını al, hemen buradan uzaklaş” diye üstelediler, “Yoksa kent cezasını bulurken sen de canından olursun.”
16. Lût ağır davrandı, ama RAB ona acıdı. Adamlar Lût'un, karısının ve iki kızının elinden tutup onları kentin dışına çıkardılar.
17. Kent dışına çıkınca adamlardan biri Lût'a, “Kaç, canını kurtar, arkana bakma” dedi, “Bu ovanın hiçbir yerinde durma. Dağa kaç, yoksa ölür gidersin.”
18. Lût, “Aman, efendim!” diye karşılık verdi,
19. “Ben kulunuzdan hoşnut kaldınız, canımı kurtarmakla bana büyük iyilik yaptınız. Ama dağa kaçamam. Çünkü felaket bana yetişir, ölürüm.
20. İşte, şurada kaçabileceğim yakın bir kent var, küçücük bir kent. İzin verin, oraya kaçıp canımı kurtarayım. Zaten küçücük bir kent.”
21. Adamlardan biri, “Peki, dileğini kabul ediyorum” dedi, “O kenti yıkmayacağım.
22. Çabuk ol, hemen kaç! Çünkü sen oraya varmadan bir şey yapamam.” Bu yüzden o kente Soar adı verildi.
23. Lût Soar'a vardığında güneş doğmuştu.
24. RAB Sodom ve Gomora'nın üzerine gökten ateşli kükürt yağdırdı.
25. Bu kentleri, bütün ovayı, oradaki insanların hepsini ve bütün bitkileri yok etti.
26. Ancak Lût'un peşisıra gelen karısı dönüp geriye bakınca tuz kesildi.
27. İbrahim sabah erkenden kalkıp önceki gün RAB'bin huzurunda durduğu yere gitti.
28. Sodom ve Gomora'ya ve bütün ovaya baktı. Yerden, tüten bir ocak gibi duman yükseliyordu.
29. Tanrı ovadaki kentleri yok ederken İbrahim'i anımsamış ve Lût'un yaşadığı kentleri yok ederken Lût'u bu felaketin dışına çıkarmıştı.
30. Lût Soar'da kalmaktan korkuyordu. Bu yüzden iki kızıyla kentten ayrılarak dağa yerleşti, onlarla birlikte bir mağarada yaşamaya başladı.
31. Büyük kızı küçüğüne, “Babamız yaşlı” dedi, “Dünya geleneklerine uygun biçimde burada bizimle yatabilecek bir erkek yok.
32. Gel, babamıza şarap içirelim, soyumuzu yaşatmak için onunla yatalım.”
33. O gece babalarına şarap içirdiler. Büyük kız gidip babasıyla yattı. Ancak Lût yatıp kalktığının farkında değildi.
34. Ertesi gün büyük kız küçüğüne, “Dün gece babamla yattım” dedi, “Bu gece de ona şarap içirelim. Soyumuzu yaşatmak için sen de onunla yat.”
35. O gece de babalarına şarap içirdiler ve küçük kız babasıyla yattı. Ama Lût yatıp kalktığının farkında değildi.
36. Böylece Lût'un iki kızı da öz babalarından hamile kaldılar.
37. Büyük kız bir erkek çocuk doğurdu, ona Moav adını verdi. Moav bugünkü Moavlıların atasıdır.
38. Küçük kızın da bir oğlu oldu, adını Ben-Ammi koydu. O da bugünkü Ammonluların atasıdır.
ALINTI SONU
Bu alıntı üzerinden yapılan değerlendirmelerde, Tevrat metni ile Kur'an'ın anlatımının birbirinden ayrılması gerekir. Kur'an'ın verdiği mesajı kendi bütünlüğü içerisinde değerlendirmek daha doğru olacaktır.
---
MEHDİ'NİN MEZHEPLERİ, FIRKALARI VE DİNLERİ BİRLEŞTİRMESİ
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
“Hz. Mehdi geldiğinde dağılmış olan dini toplayacak.”
(Hadis-i Şerif)
Bu anlayışa göre Hanefî, Mâlikî, Hanbelî gibi mezhepler arasındaki ayrılıkların ve farklı dinî grupların dağınıklığının giderilmesi hedeflenmektedir.
Hazret-i Mehdi geldiğinde, doğru İslam bilgilerinin unutulmuş ve ortadan kalkmış olacağı rivayet edilir. Hazret-i Mehdi Ehl-i sünnet bilgilerini tazeleyeceği zaman, İslam âlimlerinin azalmış veya ortadan kalkmış olacağı ifade edilir.
Bu rivayetlerde, Hazret-i Mehdi'nin karşısına çıkacak bazı kişilerin onun getirdiği anlayışa karşı çıkacağı anlatılır.
Hazret-i İsa Aleyhisselâm'ın da Hazret-i Mehdi gibi içtihat edeceği yönünde bazı rivayet ve âlim görüşleri bulunmaktadır.
İmam-ı Rabbânî Hazretleri'nin naklettiği bir görüşte:
“Muhammed Parisa Hazretleri, Fusûl-i Sitte kitabında, İsa Aleyhisselâm gökten inip İmam-ı Âzam Ebû Hanife'nin mezhebine uygun içtihat edecek, onun helal dediğine helal diyecek, haram dediğine haram diyecektir.”
buyurulmaktadır.
Hazret-i Mehdi'nin İslamiyet'i yayacağı ve Resûlullah'ın sünnetlerini ortaya çıkaracağı yönünde de çeşitli rivayetler vardır.
“İşte sizin ümmetiniz bir tek ümmettir ve Ben de sizin Rabbinizim; öyleyse Benden korkup sakının. Ancak onlar işlerini kendi aralarında farklı kitaplar hâlinde böldüler; her bir grup kendi ellerinde olanla yetinip sevinmektedir.”
[Mü'minûn Suresi, 52-53]
Bu ayetlerde ümmetin birlik içerisinde olması gerektiğine dikkat çekilmektedir.
Allah başka bir ayette şöyle buyurur:
“O, dini dosdoğru ayakta tutun ve onda ayrılığa düşmeyin diye dinden Nuh'a vasiyet ettiğini ve sana vahyettiğimizi, İbrahim'e, Musa'ya ve İsa'ya vasiyet ettiğimizi sizin için de teşri' etti. Senin kendilerini çağırdığın şey müşriklere ağır geldi. Allah dilediğini buna seçer ve içten kendisine yöneleni hidayete erdirir.”
[Şûrâ Suresi, 13]
Mezhepleri birleştirme görevinin Hz. Mehdi'ye ait olduğu yönündeki görüşler, çeşitli eserlerde yer almaktadır.
Muhyiddin Arabî'nin Fütûhât-ı Mekkiyye isimli eserine atıfla şöyle bir bilgi aktarılmıştır:
“Hz. Mehdi, dini Peygamber'in zamanında olduğu gibi aynen uygulayacak. Yeryüzünde mezhepleri kaldıracak. Halis hakiki dinden başka hiçbir mezhep kalmayacak.”
(Muhammed b. Resûl el-Hüseyn el-Berzencî, Kıyamet Alametleri, s. 186-187)
Hüseyin Hilmi Işık'ın Saadet-i Ebediyye adlı eserinde de Hz. Mehdi'nin bu özelliği şöyle aktarılmıştır:
“Hazret-i Mehdi (a.s.) ahir zamanda dünyaya gelecektir. Resûlullah Efendimiz'in (s.a.v.) soyundan olacaktır. İsa Aleyhisselâm'la buluşacak, mezhepleri kaldıracak, yalnız onun mezhebi kalacak.”
(H. Hilmi Işık, Saadet-i Ebediyye, s. 35)
Hadis ve rivayetlerden hareketle yapılan bu yorumlara göre Hz. Mehdi, Allah'a iman eden, aynı Peygamber'e biat etmiş, aynı Kitap'a inanan ve aynı kıbleye yönelen Müslümanlar arasındaki mezhep çatışmalarını sona erdirmeye vesile olacaktır.
Böylece olayları kör bir kavgaya dönüştüren öfke dolu bir ortam yerine, kardeşliğin ve sevginin hâkim olduğu bir ortamın oluşması hedeflenmektedir.
---
Kişiye Özel Din mi Olur? Diyenlere Cevabım
Hz. Muhammed Sallallâhü Aleyhi ve Sellem'e farklı insanlar farklı sorularla geldiklerinde, onların durumlarına göre farklı cevaplar verdiği rivayet edilir.
Bedevi geldiğinde başka, Hz. Ali geldiğinde başka bir cevap vermesi, kişilerin durumlarının farklı olabileceğini gösteren örneklerden biri olarak değerlendirilebilir.
Her şeye aynı ölçü uygulanmaz.
Mesela her vidaya aynı anahtar uymaz. Bazı vidalar küçük, bazıları daha büyük olabilir. Her vidanın kendisine uygun bir anahtarı vardır.
Dinî hükümlerde de kişinin durumu, şartları ve içinde bulunduğu zaruretler dikkate alınabilir.
Mesela ameliyat yapan bir doktoru düşünelim. Saatler süren bir ameliyatın ortasında bulunan doktorun, ameliyatı yarıda bırakıp bütün şartları değiştirmesi mümkün olmayabilir.
Burada dinin kolaylaştırıcı hükümleri, zaruretler ve kişinin şartları dikkate alınarak değerlendirme yapılması gerekir.
Dolayısıyla “kişiye göre hiçbir farklılık olmaz” şeklindeki genel bir yaklaşım yerine, İslam'ın zaruret, kolaylık ve şartlara göre hüküm verme prensiplerini de dikkate almak gerekir.
---
Şefaat Var mı? Kimler Şefaat Edebilir?
Şöyle bir örnek verelim:
Senin bir amcan var, onun da oğlu var. Sen inşaat malzemesi satıyorsun. Bazı mallara yüzde 40, bazılarına yüzde 50 kâr koymuşsun.
Sana gelen bir adam:
“Ben senin amcanın oğlunun arkadaşıyım. Bana biraz indirim yapabilir misin? İhtiyacım var.”
dese, sen de amcanla iyi olduğunu ve yeğenini sevdiğini düşünerek o kişiye indirim yapabilirsin.
Burada bir yakınlığın ve hatırın etkisiyle yapılan bir kolaylık söz konusu olur.
Benim burada vermek istediğim örnek, şefaat meselesini anlamaya yönelik bir benzetmedir.
Peygamberlerden ve Allah dostlarından bazılarına Allah'ın izniyle şefaat yetkisi verilmiş olması, İslam geleneğinde kabul edilen bir anlayıştır.
Onların hürmetine bazı sıkıntıların kaldırılması, yağmur duası yapılması ve insanların Allah'ın rahmetine vesile olmaları da bu çerçevede düşünülür.
Nitekim Hz. Muhammed Sallallâhü Aleyhi ve Sellem'in yağmur duasına çıktığı ve Allah'tan yağmur istediği rivayet edilmiştir.
Burada esas olan, şefaatin Allah'ın izniyle gerçekleşmesidir.
---
İktisad Meselesinde: Yetiş, Meded Ya Mehdi Vakfı
Allah'ın bir ekmek için çok sayıda buğday tanesi yaratması üzerine tefekkür edelim.
Bir başaktan tek başına bir ekmek çıkmaz. Bir ekmek için birçok buğday tanesi gerekir.
İnsan şöyle düşünebilir:
“Allah bunu neden daha büyük yaratmadı? Bir buğday tanesinden iki ekmek çıksaydı olmaz mıydı?”
Fakat Allah'ın yaratmasında böyle bir sistem vardır.
Bir ekmek için çok sayıda buğday tanesi gerekir. Her bir buğday tanesi de Allah'ın ilmi ve kudreti dâhilindedir.
Allah her birini özene bezene yaratmış, her birinden haberdar olmuştur.
Bunun üzerinde biraz tefekkür etmek gerekir:
Allah neden her şeyi daha basit ve daha büyük yaratmadı?
Bu sadece buğdayla ilgili midir, yoksa yaratılışta başka hikmetler de var mıdır?
Biraz tefekkür edin ve kendi aranızda bunun cevaplarını düşünün.
---
İktisad Meselesine Gelince:
Bir saat 60 dakikadır. Bir dakika 60 saniyedir.
İnsanda iki el vardır ve her el beş parmağa ayrılmıştır. Böylece iki elde on parmak bulunur.
Saniyeler dakikayı, dakikalar saati, saatler günü, günler ayı, aylar da seneyi oluşturur.
Buradan hareketle benim ekonomik tezimde, herkesin kendi bölgesindeki en küçük para biriminden bir payın ortak bir fonda toplanması düşünülmektedir.
Mesela Almanya'dan 1 cent, Amerika'dan kendi en küçük para birimi, Türkiye'den kuruş gibi her ülkenin en küçük para biriminden sembolik bir miktar alınabilir.
Bu para yalnızca bir ülke için değil, bütün insanlık için kullanılacak bir fon hâline getirilebilir.
En acil ve en önemli ihtiyaç neredeyse para öncelikle oraya harcanır.
Örneğin bir bölgede büyük bir felaket yaşanıyorsa ve başka bir bölgede daha küçük bir ihtiyaç varsa, ortak fon öncelikle büyük felaketin giderilmesine yönlendirilir.
Bu fonun adı benim düşüncemde “Raşidi Fon” olabilir.
Aynı şekilde “Raşid Yetiş Vakfı”, “Meded Vakfı” veya “Meded Ya Raşid Vakfı” gibi isimlerle yardım amaçlı bir yapı düşünülebilir.
“Simurg” burada bizleri temsil eden bir sembol olarak düşünülebilir.
Mehdi'yi bekleyen insanlar, yardım isteyenlere Allah'ın izniyle yetişmeye çalışan bir topluluk hâline gelebilirler.
Mehdi'nin gökten milyonlarca lira getirmesini beklemek yerine, insanların birlikte hareket ederek ihtiyaç sahiplerine yardımcı olması gerekir.
Kar©glan'ın İktisad Tezi — 23.01.2017
---
Diyanet Camisinde Tilavet Secdesi Meselesi
Buradaki bizim gittiğimiz Diyanet camisinde bir zamanlar Kur'an okunuyordu. Ayetlerden biri secde ayetine geldi ve okundu.
Hoca, “Bu ayet secde ayetiydi, haydi kalkın, tilavet secdesi yapılacak.” demedi.
Ben bunu söyledim ve daha sonra secde yaptık.
Ardından Kur'an baştan alındı ve aynı ayet tekrar okundu. Hoca yine ikinci defa secde yapılacağını söylemedi.
Hoca, “Birkaç defa okununca bir defa yapmak yeterlidir.” şeklinde cevap verdi.
Ben ise bu konuda farklı düşündüm ve bu sebeple camiye gitme konusunda soğukluk yaşadım.
Bunu şu misalle izah edelim:
Sen bir işçisin ve gün içinde susadın. Su bulamadın veya o anda su içme imkânın olmadı. Kendini tuttun ve gün geçti, akşam oldu.
İşten çıktın ve artık imkânın var. Bir bardak su içtin ve susuzluğun geçti. İkinci bardağı içmek istemedin.
Ama bilim insanları insan vücudunun gün içerisinde belli miktarda suya ihtiyaç duyduğunu söylüyor.
Burada mesele yalnızca bir bardak su içmek değil, ihtiyaca uygun miktarı almaktır.
Çamaşır makinesinde de benzer bir örnek düşünülebilir. Makine, yükün miktarına göre belli miktarda su kullanır. Çok az su kullanılırsa çamaşırlar yeterince temizlenmeyebilir.
Bu nedenle ibadetlerde de her meselenin kendi şartları ve hükmü içerisinde değerlendirilmesi gerekir.
Tilavet secdesi konusunda da farklı fıkıh mezheplerinin hükümleri bulunmaktadır. Bu sebeple böyle meselelerde farklı görüşleri öğrenmek ve mezheplerin delillerini birlikte değerlendirmek gerekir.
---
Zaman Karanlık Vaktine mi Gidiyor, Aydınlığa mı? Meselesi
Evet, yol kıyametin sabahına doğru gidiyorsa artık gece vakti diyebiliriz.
Fakat karanlık mı, aydınlık mı meselesine kısa ve öz cevap verirsek:
Eğer lamban, elektriğin ve ateşin varsa, gece olsa bile senin için karanlıkta kalmak diye bir şey olmayabilir.
Gece olsa da ışığın varsa aydınlıktasın.
Lamban yoksa karanlıkta kalırsın.
Benim bu konudaki tasavvufi yorumumda, Allah'ın semaya astığı yıldızlar ve ışıklar birer sembol olarak düşünülebilir.
Aziz ve mukarreb kimselerin ruhani aydınlığı da insanlara yol gösteren bir ışık gibi değerlendirilebilir.
Senin bir âlimin, bir mürşidin veya peygamberin varsa ve Allah'a inanıyorsan, hakikati arama yolunda karanlıkta kalmazsın.
Fakat Allah'a, peygamberlere ve hakikate sırtını dönersen, insan kendi tercihleriyle karanlıkta kalabilir.
---
Kader Bahsi
“Allah eğer herkese rolleri dağıttıysa, o zaman onlara bir de ceza verme hakkı yoktur.” diyorsun.
Yani rolleri Allah verdiyse, “Neden suç işledin, neden günah işledin?” diye soramaz diyorsun.
Mesela Allah mıknatısı yarattı ve insanda da çekicilik, cezbedicilik gibi özellikler bulunmaktadır.
Koyunu yarattı. İnsan için de “koyunlaşmak” şeklinde bir benzetme yapılabilir.
Köpeği yarattı. İnsan için de “köpekleşmek” şeklinde bir sıfat kullanılabilir.
Burada asıl mesele, insanın tercih hakkıdır.
İnsan hangi yolu seçeceğine karar verebilir.
İyiliği seçen de vardır, kötülüğü seçen de.
Benim burada yaptığım hayvanlar üzerinden kurduğum benzetmeler, insanın karakter ve davranışlarını anlatmak içindir.
Sonuçta insanın hangi yola tabi olduğuna bakmak gerekir.
Kimin koyunu oldun?
Peygamberin yolunun mu, salihlerin yolunun mu, yoksa seni Allah'tan uzaklaştıran bir yolun mu?
İnsan kime tabi olduğunu ve kimin peşinden gittiğini düşünmelidir.
---
“Allah Yeter” Bahsine Gelince
Cübbeli Ahmet Hoca'nın “Allah ete kemiğe büründü, Mahmut diye göründü” şeklinde söylediği iddia edilen söz üzerine bazı kimselerin ayet ve hadislerle itiraz ettiğini görüyoruz.
Kur'an'da şöyle buyurulur:
“Tuttular, bazı kullarını O'nun bir parçası saydılar. Şüphesiz insan gerçekten apaçık bir nankördür.”
[Zuhruf Suresi, 15]
Yine:
“Allah, Meryem oğlu Mesih'tir.” diyenler gerçekten kâfir olmuşlardır. Oysa Mesih şöyle demişti: “Ey İsrailoğulları! Benim de sizin de Rabbiniz olan Allah'a kulluk edin. Kim Allah'a ortak koşarsa Allah ona cenneti haram kılmıştır. Onun barınağı ateştir. Zalimlerin yardımcıları yoktur.”
[Mâide Suresi, 72]
Burada dikkat edilmesi gereken nokta Allah'ın yaratılmışlara benzetilmemesidir.
Biz rızkı verenin Allah olduğuna iman ederiz.
Peki insan rızkını nasıl alır?
Bir öğretmen devletten maaş alabilir. Bir işçi işverenden ücret alabilir.
Fakat bunlar rızkın asıl sahibi değildir. Bunlar rızkın ulaşmasına vesile olan sebeplerdir.
Rızkı veren Allah'tır; patron, işveren veya devlet ise rızkın insana ulaşmasında bir vesile olabilir.
Dolayısıyla sebep ile müsebbibi birbirine karıştırmamak gerekir.
Allah'ın dünyada bazı şeyleri sebepler vasıtasıyla yaratması, o sebeplerin Allah olması anlamına gelmez.
---
Akıl ve Kapasite Meselesi
Microsoft'un yazılım sistemlerini geliştiren insanlar bilgisayar teknolojisinin gelişmesine büyük katkılar sağlamışlardır.
Daha sonra internet ortaya çıktı ve Google gibi sistemler insanların bilgiye ulaşmasını kolaylaştırdı.
Sen bilgisayarda yazıyor, çiziyor ve çeşitli işlemler yapıyorsun. Fakat bütün bunları gerçekleştiren yazılım sistemleri vardır.
Buradan hareketle insan aklı ile onu yaratan Allah'ın ilmi arasında bir karşılaştırma yapmanın mümkün olmadığını düşünebiliriz.
İnsan aklının kapasitesi sınırlıdır.
Allah'ın ilmi ise sınırsızdır.
Bunu parmak örneğiyle de anlatabiliriz:
El bir bütündür. Beş parmak eli oluşturur.
El kola bağlıdır. Kol bedenin bir parçasıdır. Beden ise bundan daha büyük bir bütündür.
Her parça kendi içinde bir bütündür fakat daha büyük bir bütünün de parçasıdır.
Kirpiklerde de aynı şekilde her bir kirpik kendi başına bir birimdir. Fakat bütün kirpikler bir araya geldiğinde daha büyük bir bütün oluştururlar.
Dolayısıyla “kapasite” dediğimiz şeyi değerlendirirken, neye göre büyük veya küçük olduğunu düşünmek gerekir.
İnsan kendi kapasitesine bakarak her şeyi anlayabileceğini düşünmemelidir.
---
Mesela bir kuralı koyan kişi, bazı özel durumlarda o kurala istisna getirebilir.
Kırmızı ışıkta durmak bir kuraldır.
Fakat düşün ki arkadan freni kopmuş bir TIR geliyor ve sen orada kalırsan ezileceksin.
O anda canını kurtarmak için kırmızı ışığı geçmek zorunda kalabilirsin.
Bu durumda kuralı bilmediğin için değil, daha büyük bir zarardan korunmak için o anda farklı davranmış olursun.
Günah ve haram meselelerini değerlendirirken de zaruret, niyet, şartlar ve sonuçlar gibi konuların dikkate alınması gerekir.
Tanrı'yı kıyamete veya hata yapmaya zorlama hikâyesi olarak anlattığım mesele de buna benzer bir düşünce üzerinden ele alınabilir.
İlkokuldaki “deve-cüce” oyununu düşünelim.
Öğretmen çocuklara “deve” deyince kalkmalarını, “cüce” deyince oturmalarını söyler.
Çocukların hepsi kuralı bilir.
Fakat hızlı şekilde komutlar değiştirildiğinde, bir çocuk bir an önceki komutta kaldığı için hata yapabilir.
Bu, çocuğun kuralı bilmediği anlamına gelmez.
Sadece reaksiyon hızının yeterli olmaması sebebiyle hata yapmıştır.
Bu örnek üzerinden benim anlatmak istediğim, insanın bazı hatalarının bilgisizlikten değil, şartlardan ve zayıflıklardan kaynaklanabileceğini düşünmektir.
Dolayısıyla günah ve haram meselelerini değerlendirirken insanın niyetini, şartlarını, bilgisini ve içinde bulunduğu durumu da göz önünde bulundurmak gerekir.
---
---oOo---
أَللَّهُمَّ أَرِنَا الْحَقَّ حَقاً وَ ارْزُقْنَا اتِّبَاعَهْ وَ أَرِنَا الْبَاطِلَ بَاطِلاً وَ ارْزُقْنَا اجْتِنَابَهْ
“Allah'ım! Bizlere hakkı Hak gösterip ona tabi olmayı, bâtılı da bâtıl gösterip ondan yüz çevirmeyi nasip eyle!”
وَآخِرُ دَعْوَاهُمْ أَنِ الْحَمْدُ لِلّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ
Ve âhıru da'vâhum enil hamdulillâhi rabbil âlemîn. Âmin.
El-Fâtiha maassalavât.
سُبْحاَنَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ، أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلهَ إِلاَّ أَنْتَ، أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ
Sübhâneke Allahümme ve bihamdik, eşhedü en lâ ilâhe illâ ent, estağfirullahe ve etûbu ileyk.
--OoO--
Kar©glan
Başağaçlı Raşit Tunca
Schrems, 28 Ocak 2017 Cumartesi
Original Kar © glan
Halime Anne ve Süt Annelerimiz
(Kar©glan'ın 1 Nisan 2017 Vaazı)
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ ﷲِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
وَإِذْ قَالَ مُوسَى لِقَوْمِهِ إِنَّ اللّهَ يَأْمُرُكُمْ أَنْ تَذْبَحُواْ بَقَرَةً قَالُواْ أَتَتَّخِذُنَا هُزُواً قَالَ أَعُوذُ بِاللّهِ أَنْ أَكُونَ مِنَ الْجَاهِلِينَ قَالُواْ ادْعُ لَنَا رَبَّكَ يُبَيِّن لّنَا مَا هِيَ قَالَ إِنَّهُ يَقُولُ إِنَّهَا بَقَرَةٌ لاَّ فَارِضٌ وَلاَ بِكْرٌ عَوَانٌ بَيْنَ ذَلِكَ فَافْعَلُواْ مَا تُؤْمَرونَ قَالُواْ ادْعُ لَنَا رَبَّكَ يُبَيِّن لَّنَا مَا لَوْنُهَا قَالَ إِنَّهُ يَقُولُ إِنّهَا بَقَرَةٌ صَفْرَاء فَاقِعٌ لَّوْنُهَا تَسُرُّ النَّاظِرِينَ
Ve iz kâle Mûsâ li-kavmihi innallâhe ye'murukum en tezbehû bakarah. Kâlû e-tettehizunâ huzuvâ. Kâle eûzü billâhi en ekûne minel câhilîn. Kâlû'du lenâ rabbeke yubeyyin lenâ mâ hiye. Kâle innehû yekûlü innehâ bakaratün lâ fâridun ve lâ bikrun avânun beyne zâlik. Fef'alû mâ tu'merûn. Kâlû'du lenâ rabbeke yubeyyin lenâ mâ levnuhâ. Kâle innehû yekûlü innehâ bakaratün safrâu fâkiun levnuhâ tesurrun nâzırîn.
Meali:
Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.
Hani Mûsâ kavmine, “Allah, size bir sığır kesmenizi emrediyor.” demişti. Onlar da, “Sen bizimle eğleniyor musun?” demişlerdi. Mûsâ, “Kendini bilmez cahillerden olmaktan Allah’a sığınırım.” demişti.
“Bizim için Rabbine dua et de onun nasıl bir sığır olduğunu bize açıklasın.” dediler. Mûsâ şöyle dedi: “Rabbim diyor ki: O, ne yaşlı ne körpe, ikisi arası bir sığırdır. Haydi, emrolunduğunuz işi yapın.”
Onlar, “Bizim için Rabbine dua et de rengi neymiş, açıklasın.” dediler. Mûsâ şöyle dedi: “Rabbim diyor ki: O, sapsarı; rengi, bakanların içini açan bir sığırdır.”
Sadakallâhü'l-Azîm — Bakara Sûresi, 67-69. âyetler
---oOo---
Hz. Peygamber, süt annesi Halime annemizin yanında iken birçok mucize meydana gelmiştir. Bunlardan en meşhuru, İslâm tarihinde “Şakku's-Sadr”, yani göğsünün yarılması olarak geçen olaydır.
Olayı Kâinatın Efendisi şöyle anlatıyor:
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
“Yanıma beyaz elbiseli iki kişi geldi. Birinin elinde içi karla dolu bir tas vardı. Beni tuttular ve göğsümü yardılar. Kalbimi de çıkarıp yardılar. Ondan siyah bir kan pıhtısı çıkarıp bir yana attılar. Göğsümü ve kalbimi o karla temizledikten sonra ayrılıp gittiler.”
(Hadis-i Şerif)
“Allahümme salli alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ salleyte alâ İbrâhîme ve alâ âli İbrâhîme inneke hamîdün mecîd.
Allahümme bârik alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ bârekte alâ İbrâhîme ve alâ âli İbrâhîme inneke hamîdün mecîd.”
Yolculuğumuza başlıyoruz:
MEALLERDE YUKARIDAKİ BAKARA, YANİ İNEK ÂYETİ BÖYLEDİR:
“Hani Mûsâ kavmine, ‘Allah size bir sığır kesmenizi emrediyor.’ demişti. Onlar da, ‘Sen bizimle eğleniyor musun?’ demişlerdi. Mûsâ, ‘Kendini bilmez cahillerden olmaktan Allah’a sığınırım.’ demişti.
‘Bizim için Rabbine dua et de onun nasıl bir sığır olduğunu bize açıklasın.’ dediler. Mûsâ şöyle dedi: ‘Rabbim diyor ki: O, ne yaşlı ne körpe, ikisi arası bir sığırdır. Haydi, emrolunduğunuz işi yapın.’
Onlar, ‘Bizim için Rabbine dua et de rengi neymiş, açıklasın.’ dediler. Mûsâ şöyle dedi: ‘Rabbim diyor ki: O, sapsarı; rengi, bakanların içini açan bir sığırdır.’
‘Bizim için Rabbine dua et de onun nasıl bir sığır olduğunu bize açıklasın. Çünkü sığırlar, bizce birbirlerine benzemektedir. Ama Allah dilerse elbet buluruz.’ dediler.
Mûsâ şöyle dedi: ‘Rabbim diyor ki: O, çift sürmek, ekin sulamak için boyunduruğa vurulmamış, kusursuz, hiç alacası olmayan bir sığırdır.’ Onlar, ‘İşte şimdi tam doğrusunu bildirdin.’ dediler.
Nihayet o sığırı kestiler. Neredeyse bunu yapmayacaklardı. Hani bir kimseyi öldürmüştünüz de suçu birbirinizin üstüne atmıştınız. Hâlbuki Allah gizlemekte olduğunuzu ortaya çıkaracaktı.
‘Sığırın bir parçası ile öldürülene vurun.’ dedik. Denileni yaptılar ve ölü dirildi. İşte Allah ölüleri böyle diriltir, düşünesiniz diye mucizelerini de size böyle gösterir.”
﴾Bakara, 2/67-73﴿
Bu âyetlerde İsrâil tarihine ilişkin olaylardan bir sahne anlatılmaktadır. Burada, Hz. Peygamber dönemindeki Yahudilerce bilindiği için, söz konusu ineğin kesilmesini gerektiren olayın ayrıntısı hakkında fazla bilgi verilmemiş, sadece 72. âyette bir adam öldürme olayından söz edilmiştir.
Hz. Peygamber dönemindeki Yahudilerin bu olay hakkında bilgi sahibi oldukları, bazı sahâbîlerin de onlardan edindikleri bilgilerle olayın ayrıntıları hakkında açıklamalar yaptıkları rivayet edilmiştir.
Abdullah b. Abbas, Ubeyde b. Sâmit, Ebü’l-Âliye gibi sahâbîler ve ilk dönem müfessirlerinin birbirine yakın rivayetlerine göre, hayli zengin ve yaşlı bir Yahudi, mirasına ve kan bedeline göz diken yeğeni tarafından öldürülüp bir yere atılmış; cinayet bir mâsumun üzerine yıkılmak istenmiştir.
Katilin bulunamaması yüzünden toplumda ciddi bir gerginlik meydana gelmiş ve olay Mûsâ Aleyhisselâm'a bildirilerek kendisinden çözüm bulması istenmiştir. O da Allah’tan aldığı vahye uygun olarak bir inek kesmelerini ve bunun bir parçasıyla maktulün cesedine vurmalarını emretmiştir. Denilenin yapılması üzerine maktulün dirildiği ve kendisini öldüren kişinin kimliğini açıkladığı rivayet edilmiştir.
Hz. Muhammed'in Süt Anneleri
Hz. Muhammed Sallallâhü Aleyhi ve Sellem'in süt annesi olarak genellikle Halime-i Sadiye bilinmesine rağmen, bazı tarihî kayıtlarda kendisine süt annelik yapmış birkaç hanımdan söz edilmektedir.
Bunların başında Süveybe, Halime-i Sadiye ve Ümmü Eymen zikredilir. Bunlar arasında Hz. Muhammed Sallallâhü Aleyhi ve Sellem'e en uzun süre süt annelik yapan kişi Halime-i Sadiye olmuştur.
Hz. Muhammed Sallallâhü Aleyhi ve Sellem, Ümmü Eymen'den bahsederken “Anamdan sonra anamdır.” buyurmuşlardır. Yine bir rivayette Resûlullah Sallallâhü Aleyhi ve Sellem, Ümmü Eymen ile evlenmek isteyenin onunla evlenmesini tavsiye etmiş, Zeyd bin Hârise onunla evlenmiştir. Bu evlilikten Üsâme bin Zeyd dünyaya gelmiştir.
Süveybe, Ebû Leheb'in cariyesi olup daha önceleri Hz. Muhammed Sallallâhü Aleyhi ve Sellem'in amcası Hz. Hamza'yı da emzirmiştir. Süveybe, Hz. Muhammed Sallallâhü Aleyhi ve Sellem'i oğlu Mesruh ile beraber emzirmiş ve bu olay Halime-i Sadiye'den önce gerçekleşmiştir.
Peygamberimiz yetim olduğu için bazı Arap kadınları onu almak istememişlerdir. Halime-i Sadiye ise kabilesine götürecek bir çocuk bulamayınca eli boş dönmek istememiş ve Peygamberimizi kabul etmiştir.
Peygamberimizi aldıktan sonra Halime'nin ve ailesinin hayatında büyük bir bereket meydana geldiği rivayet edilir.
Halime annemiz şöyle anlatmıştır:
“İçinde bulunduğumuz kuraklık ve kıtlık yılında hiçbir şeyimiz kalmamıştı.
Ben kır merkebimin üzerinde idim. Yanımızda yaşlı bir devemiz vardı; bize bir damla süt vermiyordu. Üzerinde bulunduğum merkebin ağır yürümesi yol arkadaşlarımı çileden çıkarıyordu.
Nihayet Mekke'ye varıp emzirilecek oğlan çocukları aramaya başladık. İçimizden hiçbir kadın Muhammed'i almak istemiyor, ondan uzak duruyorduk. Çünkü bizler emzireceğimiz çocuğun babasından bir karşılık almayı ve hediyeler görmeyi bekliyorduk.
Bir ara Muhammed'in dedesi Abdülmuttalib ile karşılaştım. Bana, ‘İsmin nedir?’ diye sordu.
‘Halime.’ dedim.
Bana, ‘Ey Halime! Benim yanımda bir yetim çocuğum var. Onu emzirmek için Benî Sa'd kabilesi kadınlarına teklif ettim; öksüz olduğu için kabul etmediler. Sen kabul eder misin?’ dedi.
Ben, ‘Bana biraz müsaade et de kocama danışayım.’ dedim.
Hemen kocamın yanına döndüm ve ona haber verdim. Kocam izin verince Muhammed'i aldım.
Muhammed bize gelince evimiz öyle bereketlendi ki kocamla hayretler içinde kaldık. Sütü çekilmiş olan devemizin sütü fazlaca akmaya, zayıf olan merkebimiz yolda diğer binek hayvanlarını geçmeye, davarlarımızın sütü de artmaya başladı.”
Rivayet olunur ki Halime-i Sadiye, Medine'den Mekke'ye kendisine süt evladı bulmak için gelirken altında yaşlı bir merkep vardı. Bu nedenle kafilenin gerisinde kalmış ve şehre en son varmıştı.
Hal böyle olunca, varlıklı ailelerin çocukları çoktan seçilmiş ve kendisine sadece Abdülmuttalib'in yetim torunu kalmıştı.
Abdülmuttalib'in teklifi üzerine Halime-i Sadiye, kocasıyla bir süre konuştuktan sonra Hz. Muhammed Sallallâhü Aleyhi ve Sellem'in süt anneliğini kabul etmiştir.
Halime-i Sadiye ve kocası bu yetim yavruyu alıp, onun vesilesiyle Allah'tan bereket dileyerek evlerine geri dönmüşlerdir.
Hz. Muhammed Sallallâhü Aleyhi ve Sellem, Halime-i Sadiye'nin yanında yaklaşık dört yıl kalmıştır.
Benî Sa'd kabilesine mensup olan Halime-i Sadiye'nin kocasının adı Hâris bin Abdüluzzâ'dır.
Halime annemizin çocukları arasında Şeymâ (Cüdâme), Üneyse ve Abdullah zikredilmektedir. Hz. Muhammed Sallallâhü Aleyhi ve Sellem'in süt kardeşleri arasında Hz. Hamza, Ebû Seleme b. Abdi’l-Esed el-Mahzûmî, Abdullah b. Cahş, Mesruh, Ebû Süfyan, Şeymâ binti Hâris, Abdullah b. Hâris ve Üneyse binti Hâris gibi isimler zikredilmektedir.
Mevzubahis Ebû Süfyan, Hz. Peygamber'in evlendiği Ümmü Habibe'nin babası olan Ebû Süfyan değildir. Buradaki Ebû Süfyan, Hz. Peygamber'in amca oğlu olan Abdülmuttalib'in oğlu Hâris'in oğlu Ebû Süfyan'dır.
Halime annemiz, Hz. Muhammed Sallallâhü Aleyhi ve Sellem'i oğlu Abdullah ile birlikte emzirmiş, kızları da onun bakımında annelerine yardımcı olmuşlardır.
Hz. Muhammed Sallallâhü Aleyhi ve Sellem'in süt annesi Halime-i Sadiye, onu birçok kez ziyaret etmiştir. Bir keresinde Peygamberimiz Hz. Hatice ile evli olduğu dönemde gerçekleşen ziyarette Halime-i Sadiye kuraklık ve sıkıntıdan söz açmış, Hz. Hatice de kendisine koyun ve bir deve bağışlamıştır.
Hz. Muhammed Sallallâhü Aleyhi ve Sellem'in süt annesi Halime-i Sadiye'nin kabrinin Medine'deki Baki Kabristanı'nda bulunduğu rivayet edilmektedir.
Hz. Muhammed Sallallâhü Aleyhi ve Sellem, Süveybe'yi hiçbir zaman unutmamış ve sürekli hâlinden haberdar olmuştur. Süveybe'nin Hayber Savaşı'nın hemen sonrasında vefat ettiği rivayet edilir.
Ümmü Ma'bed ve Süt Mucizesi
Peygamberimiz döneminde Ümmü Ma'bed, akıllı, iffetli ve güçlü bir köylü kadını olarak tanınırdı. Kuraklık ve kıtlık yıllarında Kubeyd mevkiindeki çadırının önünde oturur, gelen geçen yolcuların su ve yiyecek ihtiyaçlarını karşılamaya çalışırdı.
Peygamber Aleyhisselâm ile Ebû Bekir, Âmir b. Füheyre ve Abdullah b. Uraykıt, hicret yolculuğu sırasında onun çadırına uğradılar. Ondan hurma veya et satın almak istediler. Fakat Ümmü Ma'bed'in yanında bunlardan hiçbiri yoktu. Çünkü azığı tükenen veya kıtlığa uğrayan herkes onda bulduklarını satın alıp tüketmişti.
Ümmü Ma'bed Peygamberimize:
“Vallahi, yanımda bir şey bulunsaydı sizin ihtiyacınızı gidermek için ikram ederdim!” dedi.
Peygamber Aleyhisselâm:
“Ey Ümmü Ma'bed, yanında süt bulunur mu?” diye sordu.
Ümmü Ma'bed:
“Yoktur! Vallahi, davarlar kısırdır.” dedi.
Peygamber Aleyhisselâm çadırın bir tarafında duran çelimsiz koyunu gördü ve sordu:
“Ey Ümmü Ma'bed, nedir şu koyun?”
Ümmü Ma'bed:
“O, sürüden geri kalmış, dermansız, güçsüz bir hayvandır. Hiçbir işe yaramaz. Orada durur.” dedi.
Peygamber Aleyhisselâm:
“Onda süt var mı?” diye sordu.
Ümmü Ma'bed:
“O bundan tamamıyla mahrumdur.” dedi.
Peygamber Aleyhisselâm:
“Benim onu sağmama izin verir misiniz?” diye sordu.
Ümmü Ma'bed:
“Anam babam sana fedâ olsun. Eğer sen onda süt bulabileceğini sanıyorsan sağ!” dedi.
Peygamber Aleyhisselâm koyunu getirtti. Koyunun yanına çömeldi, besmele çekti, memesini eliyle sıvazladı ve:
“Allah'ım! Onun hayvanını bereketli kıl!” diyerek dua etti.
Bu dua ile birlikte hayvanın memeleri sütle dolup taştı.
Peygamber Aleyhisselâm, beş-on kişinin içip doyacağı büyüklükte bir kap getirtti ve sütü içine sağdı. Kabı ağzına kadar doldurdu.
İlk önce Ümmü Ma'bed ondan kana kana içti.
Peygamber Aleyhisselâm'ın yol arkadaşları da ondan kana kana içtiler. Onlardan sonra Peygamber Aleyhisselâm da afiyetle içti.
Peygamber Aleyhisselâm tekrar kabın içine süt sağıp doldurdu ve Ümmü Ma'bed'e bıraktı.
Resûlullah ve arkadaşları ayrılıp gittikten biraz sonra Ümmü Ma'bed'in kocası Ebû Ma'bed geldi. Bir kap dolusu sütü görünce şaşırdı.
“Bu süt bize nereden geldi? Hayvanlar kısır ve uzaktalar. Çadırda süt sağılacak bir hayvan da yok.” dedi.
Ümmü Ma'bed:
“Vallahi, bize mübarek bir zat uğradı. Şöyle şöyle söyledi, şöyle şöyle yaptı.” diyerek yaşananları anlattı.
Ümmü Ma'bed'in anlattığına göre Peygamber Aleyhisselâm tarafından kesilmemesi emredilen bu koyun, bir mucize eseri olarak hicretin on sekizinci yılındaki şiddetli kuraklığa kadar yaşamış ve o zor günlerde ondan sabah akşam süt sağarak ihtiyaçlarını gidermişlerdir.
---oOo---
Süt Anneliği Üzerine Benim Tefekkürüm
Şimdi biz konuya dahil olursak, yani Hz. Muhammed Sallallâhü Aleyhi ve Sellem'in Halime annesi, Ümmü Eymen ve Süveybe gibi süt annelerinin yanında, Ümmü Ma'bed'in o kısır koyunla yaşadığı hadisenin de üzerinde düşünürsek, burada başka bir sembolik anlam görüyorum.
Ümmü Ma'bed'in kısır kabul edilen bir koyundan süt sağması ve bu sütü içmesi, benim tefekkürümde süt anneliği kavramının daha geniş bir sembolik anlam taşımasına vesile oluyor.
Burada “koyun süt annesi oldu” derken bunu biyolojik anlamda değil, bir sembol ve temsil olarak söylüyorum.
Bir insanın hayatında kendisine süt veren anne nasıl bir vesile ise, insanın beslenmesine vesile olan diğer canlılar da bu açıdan düşünülebilir.
İnsan süt içiyorsa, annesinden başka bir süt kaynağı da vardır. Kahve, sütlü kahve veya sütlü kakao içiyorsan; peynir, yoğurt, kaymak veya kremalı bir yiyecek yiyorsan, bunların da bir kaynağı vardır.
İnekten süt içiyorsan, sembolik olarak bir inek süt annen vardır. Koyun sütü içiyorsan bir koyun süt annen vardır. Keçi sütü içiyorsan bir keçi süt annen vardır. Eşek sütü içiyorsan, sembolik düşüncem içerisinde bir eşek süt annen vardır.
Bal yiyorsan, bu defa arıyı ve onun ürettiği balı düşünürsün. Ekmek yiyorsan, buğdayın ve başağın sana nasıl ulaştığını düşünürsün.
Yani burada anlatmak istediğim, insanın beslendiği her nimetin arkasındaki yaratılış zincirini ve Allah'ın nimetini düşünmesidir.
Koyun peyniri seviyorsan, koyun sütünden gelen nimeti düşün. Kaymak seviyorsan, kaymağın hangi nimetten meydana geldiğini düşün.
Buradaki “anne” ve “baba” ifadelerini biyolojik akrabalık anlamında değil, nimetin meydana gelmesine vesile olan unsurları sembolik olarak anlatmak için kullanıyorum.
Peygamberimizin döneminde Serban isimli bir sahabinin, Ashab'ın sığırlarının çobanlığını yaptığına dair benim dinlediğim bir rivayet bulunmaktadır.
Çobanlık belli bir süre yapılır. Sonra çoban yorulur, görev değişebilir veya sona erebilir.
Rivayete göre Serban Radıyallahu Anh'a çobanlığının karşılığında ne istediği sorulmuş, o da sığırların arasında bulunan sarı bir danayı istemiştir.
Kendisine o dana verilmiş ve o da danayı alıp yola çıkmıştır.
Benim burada yaptığım tefekkür, bu tür rivayetleri bir silsile ve nesil sembolü olarak değerlendirmektir.
Bu anlatımı kesin bir tarihî soy bilgisi olarak değil, benim keşfî ve sembolik yorumum olarak anlamak gerekir.
Bakara Sûresi'nde anlatılan sarı sığır meselesi de bana bereket, neslin devamı ve Allah'ın yaratma kudreti üzerine düşünmeyi hatırlatmaktadır.
Mûsâ Aleyhisselâm'a sığırın kesilmesinin emredilmesiyle ilgili olarak, geçmiş toplumların hayat şartlarını da düşünmek gerekir.
Eskiden insanların ateş yakmak için bugün olduğu gibi kibrit ve çakmakları yoktu. Ateşin korunması önemliydi. Bir evde ateş sönerse, komşunun ateşinden kor alınarak yeniden yakılırdı.
Atalarımızın “Komşu komşunun çırasına muhtaçtır.” sözü de bu dayanışmayı anlatır.
Benim tefekkürümde bu ateş, nesiller boyunca aktarılan hayat ve bereket sembolü olarak da düşünülebilir.
Allah'ın bir nimeti bir kişiden diğerine aktarılır; bir yerde azalan şey başka bir yerde devam eder. Böylece hayatın ve nimetin zinciri sürer.
Bu sebeple insan, kendisini meyvesiz ve bereketsiz görmemelidir. Allah, kısır kabul edilenlerden bile nice nimetler çıkaran Rabbimizdir.
Hz. İbrahim'in hanımı Sâre validemize İshak Aleyhisselâm'ın, Hz. Zekeriyyâ Aleyhisselâm'ın hanımına da Yahyâ Aleyhisselâm'ın verilmesi bunun en güzel örneklerindendir.
Buradan benim çıkardığım ders şudur:
Sen yolu bilmiyorsan öğren.
Dünyada bire yedi yüz veren başak ve buğday örneği varken, insan kendisini tamamen bereketsiz görmemelidir.
İnsan Allah'ın rahmetinden ümidini kesmemeli, kendisini geliştirmeli, hayırlı bir nesil ve hayırlı eserler bırakmaya çalışmalıdır.
Bir'e Yedi Yüz Veren Başak Üzerine
Benim tefekkürümde Hz. Yusuf Aleyhisselâm'ın rüyasında geçen yedi semiz inek ve başaklar da bereket konusu ile birlikte düşünülebilir.
Semiz ineklerin yediği başak, yani buğday, insanın rızkına dönüşür.
Buğdayın nasıl işlendiği de önemlidir. Bazı hayvanların doğrudan buğday yemesi onların sağlığına zarar verebilirken, uygun şekilde hazırlanması beslenmeye vesile olabilir.
Bundan hareketle ben “başak”, “inek”, “dana” ve “bereket” kavramlarını birbirine bağlayan sembolik bir tefekkür yapıyorum.
Bunu ilmî veya biyolojik bir yasa olarak değil, benim tasavvufî yorumum olarak anlamak gerekir.
İnsan da kendisine verilen nimeti çoğaltmaya, hayra dönüştürmeye çalışmalıdır.
---oOo---
Büyük Çark ve Küçük Çarklar Üzerine
Dünyada bazı markalar ve büyük ekonomik yapılar vardır. Bunları bir saatin büyük çarkına benzetebiliriz.
Büyük çark dönerse küçük çarklar da hareket eder. Küçük çarkların dönmesi için bazen büyük çarkların hareketi gerekir.
Geçmişte Rockefeller ailesi ve benzeri büyük ekonomik aktörler dünya ekonomisinde önemli bir yere sahip olmuşlardır.
Benim burada anlatmak istediğim şey, ekonomik sistemin bazı büyük aktörler üzerinden birbirine bağlı olmasıdır.
Benim kendi tefekkürümde, Rockefeller'ın vefatı gibi büyük bir ekonomik aktörün sistemden çekilmesini büyük çarklardan birinin değişmesi gibi değerlendirmiştim.
O dönemlerde bunu kendi zikir ve manevî hayatım açısından da farklı şekilde hissettiğimi düşünmüştüm. Birkaç gün zikir konusunda zorlandığım olmuştu.
Bunu kesin olarak “semâ kaosa girdi” şeklinde ilmî bir gerçek olarak değil, o zamanki kişisel tecrübem ve tefekkürüm olarak anlatıyorum.
Çünkü dünya üzerinde büyük ekonomik çarklar değiştiğinde, bunun başka çarklar üzerinde de etkisi olabilir.
Daha önce söylediğimiz gibi, Nutella örneğinde de benzer bir düşünceye dikkat çekmiştik.
Bir ürünün pahalı olması veya belirli bir kesime hitap etmesi, onun değerinin sistem içerisindeki konumuyla bağlantılı olabilir. Bir kişi bir başkasına hediye vermek isterse bunu kendi gönlüyle yapar. Herkese aynı hediyeyi vermek zorunda değildir.
Bir kişi birine hediye verdiğinde, başka birinin “Ona var da bana neden yok?” demesi, gönül işini bir zorunluluğa çevirebilir.
Büyük çarkın küçülmesi veya ürünün çok daha ucuz hâle gelmesi, sistem içerisindeki diğer çarkları da etkileyebilir.
Bunu otomobil markaları, içecekler ve diğer ticari ürünler üzerinden de düşünebiliriz.
Mesela pahalı bir otomobil markası daha geniş kitlelere ulaşırsa, markanın toplumdaki algısı değişebilir. Bir kafede bir bardak içeceğin fiyatı ile markette satılan büyük şişenin fiyatı arasında fark olması da aynı şekilde farklı ticari sistemlerin sonucudur.
Buradaki amacım herhangi bir kişiyi suçlamak değildir.
Benim anlatmak istediğim şudur:
İnsan, dünyadaki ekonomik sistemlerin birbirine bağlı olduğunu ve büyük değişikliklerin küçük sistemleri de etkileyebileceğini düşünmelidir.
Bir insanın ekonomik veya toplumsal konumunu değerlendirirken de sadece dış görünüşe bakmamak gerekir.
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem'in fakir ve güçsüz görülen kimselere verdiği değeri de burada hatırlamak gerekir.
Allah Teâlâ şöyle buyurur:
عَبَسَ وَتَوَلَّىٰ أَن جَاءَهُ الْأَعْمَىٰ
“Surat astı ve yüz çevirdi; çünkü kendisine âmâ geldi.”
Bu olay bize, insanın makamına, servetine veya toplumdaki konumuna göre değil, Allah katındaki değerine göre değerlendirilmesi gerektiğini öğretmektedir.
---oOo---
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
وَاسْتَفْزِزْ مَنِ اسْتَطَعْتَ مِنْهُمْ بِصَوْتِكَ وَأَجْلِبْ عَلَيْهِم بِخَيْلِكَ وَرَجِلِكَ وَشَارِكْهُمْ فِي الأَمْوَالِ وَالأَوْلَادِ وَعِدْهُمْ وَمَا يَعِدُهُمُ الشَّيْطَانُ إِلاَّ غُرُورًا
Vestefziz menisteta'te minhum bi-savtike ve eclib aleyhim bi-haylike ve racilike ve şârikhum fil-emvâli vel-evlâdi veıdhum, ve mâ yaiduhumu'ş-şeytânu illâ gurûrâ.
Meali:
Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.
“(Haydi) onlardan gücünün yettiğinin ayağını çağrınla kaydır. Atlıların ve yayalarınla onların üzerine yürü. Onların mallarına ve evlatlarına ortak ol. Onlara vaatlerde bulun.”
Hâlbuki şeytan onlara aldatmadan başka bir şey vaat etmez.
Sadakallâhü'l-Azîm — İsrâ Sûresi, 64. âyet
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
فَاتَّخَذَتْ مِن دُونِهِمْ حِجَابًا فَأَرْسَلْنَا إِلَيْهَا رُوحَنَا فَتَمَثَّلَ لَهَا بَشَرًا سَوِيًّا قَالَتْ إِنِّي أَعُوذُ بِالرَّحْمَنِ مِنكَ إِن كُنتَ تَقِيًّا قَالَ إِنَّمَا أَنَا رَسُولُ رَبِّكِ لِأَهَبَ لَكِ غُلَامًا زَكِيًّا قَالَتْ أَنَّىٰ يَكُونُ لِي غُلَامٌ وَلَمْ يَمْسَسْنِي بَشَرٌ وَلَمْ أَكُ بَغِيًّا قَالَ كَذَٰلِكِ قَالَ رَبُّكِ هُوَ عَلَيَّ هَيِّنٌ وَلِنَجْعَلَهُ آيَةً لِّلنَّاسِ وَرَحْمَةً مِّنَّا وَكَانَ أَمْرًا مَّقْضِيًّا
Fettehazet min dûnihim hicâben fe erselnâ ileyhâ rûhanâ fe temessele lehâ beşeren seviyyâ. Kâlet innî eûzü bir-Rahmâni minke in kunte takıyyâ. Kâle innemâ ene rasûlu rabbiki li-ehebe leki gulâmen zekiyyâ. Kâlet ennâ yekûnu lî gulâmun ve lem yemsesnî beşerun ve lem eku bagıyyâ. Kâle kezâliki kâle rabbuki huve aleyye heyyinun ve li-nec'alehû âyeten lin-nâsi ve rahmeten minnâ ve kâne emren makdıyyâ.
Meali:
Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.
Meryem onlarla kendi arasına bir perde çekmişti. Derken biz ona ruhumuzu gönderdik de o, kendisine tastamam bir insan şeklinde göründü.
Meryem, “Senden, Rahmân’a sığınırım. Eğer Allah’tan çekinen biri isen bana kötülük etme.” dedi.
Ruh, “Ben ancak Rabbinin elçisiyim. Sana tertemiz bir çocuk bağışlamak için gönderildim.” dedi.
Meryem, “Bana bir beşer dokunmamışken ve ben iffetsiz de değilken nasıl çocuğum olabilir?” dedi.
Ruh, “İşte böyle. Rabbin, ‘O bana kolaydır. Onu insanlara bir âyet ve bizden bir rahmet kılacağız.’ buyurdu. Bu, hükme bağlanmış bir iştir.” dedi.
Sadakallâhü'l-Azîm — Meryem Sûresi, 17-21. âyetler
Melekler ve Soy Meselesi Üzerine Benim Yorumum
Burada anlatacağım kısım, benim tefekkürüm ve sembolik yorumumdur. Bunu biyolojik bir ırk teorisi veya kesin tarihî bilgi olarak değerlendirmiyorum.
Meryem Sûresi'nde ruhun insan suretinde görünmesi ve Hz. Meryem'e çocuk müjdesinin verilmesi, melekler ve ruh kavramları üzerine düşünmemize vesile olabilir.
Benim eski sohbetlerimde yaptığım yorumlardan biri de, meleklerin insanlarla olan ilişkisini ve isimlerin sembolik anlamlarını düşünmek üzerineydi.
Fakat burada insanların göz rengine, saç rengine, milliyetine veya hangi ülkede yaşadığına bakarak onların herhangi bir meleğin biyolojik soyundan geldiğini kesin olarak söylemek doğru olmaz.
Mavi gözlü insanların mutlaka Münker ve Nekir soyundan geldiği, yeşil gözlü insanların Azazil soyundan geldiği veya belirli isimleri taşıyan herkesin belirli bir meleğin soyundan geldiği şeklindeki ifadeler, benim sembolik tefekkürlerim olarak anlaşılmalıdır.
Bunları dinin kesin hükümleri veya biyolojik gerçekler olarak sunmuyorum.
İnsanların Michael, Michaela, Rafael, Rafaella, Gabriel, Gabriele, Zara ve benzeri isimler taşıması da tek başına onların meleklerle biyolojik bir soy bağlantısı bulunduğunu göstermez.
Benim burada dikkat çekmek istediğim şey, isimlerin ve sembollerin insanın zihninde nasıl anlamlar oluşturabildiğidir.
Bizim zikir anlayışımız içerisinde de bazı isimlere ve salavatlara yer verilmiştir.
Bu bağlamda zikrimize:
Allahümme salli alâ seyyidinâ İrmiyâ,
Allahümme salli alâ seyyidetine's-seyyidete Râbia,
Allahümme salli alâ seyyidinâ Dânyal,
Allahümme salli alâ seyyidetine's-seyyidete Mâşite,
şeklindeki salavatları ekledik.
Haftada bir defa, cuma günlerinde de:
Allahümme salli alâ seyyidetine's-seyyidete Dânyela,
Allahümme salli alâ seyyidetine's-seyyidete Gabriela,
Allahümme salli alâ seyyidetine's-seyyidete Michaela,
Allahümme salli alâ seyyidetine's-seyyidete Raffaella,
Allahümme salli alâ seyyidetine's-seyyidete Zara,
şeklindeki salavatları zikrimize ekledik.
Ve gelelim haftanın konusu olan Halime annemize.
Halime annemize de Fâtiha ve salavat okuyalım.
Allahümme salli alâ seyyidinâ İmâmü'l-Ebû Bekri Sıddîk,
sonrasına Muhammed Sallallâhü Aleyhi ve Sellem'den önce gelecek şekilde:
Allahümme salli alâ seyyidetinâ Halîmetü's-Sa'diyye,
diye salavat getireceğiz.
Sonra yine silsilede Fâtiha ve İhlâs okurken, silsile-i kebirdeki:
21.) Hz. Ebû Bekir — 3 İhlâs, 1 Fâtiha
dan sonra:
22.1.) Hz. Halime-i Sadiye annemize
diye okuyacağız.
Yani Muhammed Sallallâhü Aleyhi ve Sellem'den bir önceki sıraya koymuş olduk.
Rabbim bunu kabul buyursun, zikreden cemaatimize hayırlı ve mübarek eylesin. Onların sırrına mazhar olabilmeyi bizlere nasip eylesin.
---oOo---
أَللَّهُمَّ أَرِنَا الْحَقَّ حَقاً وَ ارْزُقْنَا اتِّبَاعَهْ وَ أَرِنَا الْبَاطِلَ بَاطِلاً وَ ارْزُقْنَا اجْتِنَابَهْ
“Allahım! Bizlere hakkı Hak gösterip ona tâbi olmayı, bâtılı da bâtıl gösterip ondan yüz çevirmeyi nasip eyle!”
وَآخِرُ دَعْوَاهُمْ أَنِ الْحَمْدُ لِلّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ
Ve âhıru da'vâhum enil hamdülillâhi rabbil âlemîn.
Âmin.
El-Fâtiha maassalavât.
سُبْحاَنَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ، أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلهَ إِلاَّ أَنْتَ، أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ
Sübhâneke Allahümme ve bihamdik, eşhedü en lâ ilâhe illâ ent, estağfiruke ve etûbü ileyk.
---oOo---
Kar©glan
Başağaçlı Raşit Tunca
Schrems, 1 Nisan 2017 Cumartesi
Original Kar © glan
Derecesi Arşa Kadar Ulaşmış Olan Kul
(Kar©glan'ın 30 Nisan 2017 Vaazı)
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ ﷲِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
رَفِيعُ الدَّرَجَاتِ ذُو الْعَرْشِ يُلْقِي الرُّوحَ مِنْ أَمْرِهِ عَلَى مَن يَشَاء مِنْ عِبَادِهِ لِيُنذِرَ يَوْمَ التَّلَاقِ يَوْمَ هُم بَارِزُونَ لَا يَخْفَى عَلَى اللَّهِ مِنْهُمْ شَيْءٌ لِّمَنِ الْمُلْكُ الْيَوْمَ لِلَّهِ الْوَاحِدِ الْقَهَّارِ لْيَوْمَ تُجْزَى كُلُّ نَفْسٍ بِمَا كَسَبَتْ لَا ظُلْمَ الْيَوْمَ إِنَّ اللَّهَ سَرِيعُ الْحِسَابِ
Rafîud deracâti zûl arşi, yulkır rûha min emrihî alâ men yeşâu min ibâdihî li yunzira yevmet telâk. Yevme hum bârizûne lâ yahfâ alallâhi minhum şey'un. Limenil mulkul yevme? Lillâhil vâhidil kahhâr. El yevme tüczâ kullu nefsin bimâ kesebet. Lâ zulmel yevme. İnnallâhe serîul hisâb.
Meali:
Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.
Dereceleri yükselten, Arş'ın sahibi olan Allah, kullarından dilediğine emrinden olan ruhu, buluşma ve hesap gününü hatırlatmak üzere indirir. O gün herkes ortaya çıkar. Hiçbir şey Allah'tan gizli kalmaz. Bugün mülk ve hükümranlık kimindir? Tek ve kahredici olan Allah'ındır. Bugün her nefse kazandığının karşılığı verilir. Bugün zulüm yoktur. Şüphesiz Allah'ın hesabı çok süratlidir.
Sadakallahul Azîm. Mü'min Suresi, 15-17. ayetler.
---oOo---
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Cennetlikler, Âdem'in suretinde olacaklardır."
(Hadis-i Şerif, Buhârî)
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem yine buyurdular:
"Cehennemin etrafı şehvetlerle donatıldı, cennetinki ise zorluklarla kuşatıldı."
(Hadis-i Şerif, Buhârî)
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem yine buyurdular:
"Kıyamet gününde kulun ayakları, Rabbinin huzurundan şu hususlar soruluncaya kadar bir yere kıpırdamaz: Ömrünü nasıl geçirdiğinden, gençliğini nerede geçirdiğinden, malını nereden kazanıp nereye harcadığından ve bildiklerini uygulayıp uygulamadığından."
(Hadis-i Şerif, Tirmizî)
"Allâhumme salli alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ salleyte alâ İbrâhîme ve alâ âli İbrâhîme inneke hamîdun mecîd.
Allâhumme bârik alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ bârakte alâ İbrâhîme ve alâ âli İbrâhîme inneke hamîdun mecîd."
Yolculuğumuza Başlıyoruz:
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ ﷲِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
يَعْلَمُ خَائِنَةَ الْأَعْيُنِ وَمَا تُخْفِي الصُّدُورُ
Ya'lemu hâinetel a'yuni ve mâ tuhfîs sudûr.
Meali:
Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.
"Allah, gözlerin hain bakışını ve sinelerin gizlediği şeyleri bilir."
Sadakallahul Azîm. Mü'min Suresi, 19. ayet.
Tasavvufta Letâifler: Çakralar ve Enerji Merkezleri
Letâif: Arapça "latîfe" kelimesinin çoğuludur. Latifeler anlamına gelir.
Latîf: İnce, görülemeyecek kadar ince ve saf olan demektir. Mesela oksijenin taneciklerini gözümüzle göremeyiz. Hücreleri de mikroskop olmadan göremeyiz. Bu bakımdan bunları bir benzetme olarak "latîf" varlıklar şeklinde düşünebiliriz.
Gizli, sırlı ve iç bünyede saklı cevherler olarak anlatılan letâif, baş gözüyle görülmez; ancak onlara atfedilen vazifelerden söz edilerek varlıkları açıklanır. Tasavvuf geleneğinde insanın manevî yapısıyla ilgili önemli kavramlardan biri olarak ele alınırlar.
Latîfe kavramı, tasavvufî literatürde insanın manevî ve psikospiritüel yönleriyle ilişkilendirilmiştir. Geleneksel bazı yorumlarda bunlar, Çin tıbbındaki meridyenler veya çakralarla benzetilerek açıklanmıştır.
İnsanın on latifeden, yani "Letâif-i Aşere"den meydana geldiği şeklinde bir tasavvufî yaklaşım vardır:
* Kalp,
* Ruh,
* Sır,
* Hafî,
* Ahfâ,
* Nefs,
* Ateş,
* Hava,
* Su,
* Toprak.
Bunlardan ilk beşi Letâif-i Hamse olarak âlem-i emirle; diğerleri ise âlem-i halkla ilişkilendirilir.
1. Kalp: Makamının sol memenin dört parmak altında olduğu kabul edilir. İlâhî huzur ve tecellî mahallidir.
2. Ruh: Makamının sağ memenin dört parmak altında olduğu kabul edilir. İlâhî aşk ve muhabbet mahallidir.
3. Sır: Makamının sol memenin iki parmak üstünde olduğu kabul edilir. İlâhî mârifet mahallidir.
4. Hafî: Makamının sağ memenin iki parmak üstünde olduğu kabul edilir. İlâhî tecellî ve nurlar içinde kaybolma mahallidir. Buna istiğrak denir.
5. Ahfâ: Makamının göğüs kafesinin üst ucundan, yani gırtlak çukurundan iki parmak kadar aşağıda olduğu kabul edilir. İlâhî sır mahallidir. Gizli ilimler ve tecellîlerle ilişkilendirilir. Burada elde edilen duruma izmihlâl denir.
6. Nefs-i Nâtıka: Küllî latifenin yerinin iki kaşın ortası olduğu şeklinde bir tasavvufî anlayış vardır.
7. Nefs-i Küllî: Tüm bedenle ilişkilendirilir ve Sultânî Zikir Makamı olarak ifade edilir.
8. Akl-ı Küll: Beyinle temsil edildiği, Cebrâil, ilham ve vahiy kavramlarıyla ilişkilendirildiği şeklinde yorumlar vardır.
Bu letâiflerin nurlarına gelince:
Latîfe-i kalbin ziyası sarı, nuru yeşil olarak tasavvur edilir.
Latîfe-i ruhun nuru, renksiz oksijen ve karbondioksitle; siyah veya duman rengiyle sembolik olarak ilişkilendirilir.
Latîfe-i sırrın nuru mavi, deniz ve okyanus rengiyle ilişkilendirilir.
Latîfe-i hafînin nuru kırmızı, kan ve ateşle ilişkilendirilir.
Latîfe-i ahfânın ziyası turuncu, nuru ise kar beyazı veya süt beyazı olarak tasavvur edilir. Bu renkler, benim tasavvufî yorumum içerisinde sembolik anlamlar taşımaktadır.
Allah Teâlâ insanın cesedini yaratmış ve diğer latifeleri bedendeki yerleriyle irtibatlandırmıştır.
Seyr u Sülûk ve Letâif
Seyr u sülûk sırasında âlem-i emirden olan beş latifenin; imkân dairesi, velâyet-i suğrâ ve velâyet-i kübrânın ilk kısmı olan akrebiyyet dairesiyle ilişkilendirildiği tasavvufî açıklamalar vardır.
Nefs, velâyet-i kübrânın ikinci, üçüncü ve dördüncü kısımları olan muhabbet daireleriyle; ateş, hava ve su unsurları velâyet-i ulyâ ile; toprak unsuru ise kemâlât-ı nübüvvetle ilişkilendirilir.
On latifenin tasfiye ve tezkiyelerinden sonra bir araya toplanarak "hey'et-i vahdâniyye" ismini aldığı ve kemâlât-ı risâlet mertebesinden itibaren seyr u sülûkun sonuna kadar feyzin geldiği yerin hey'et-i vahdâniyye olduğu anlatılır.
Nefs
Nefsin yedi mertebesi vardır: Emmâre, Levvâme, Mülhime, Mutmainne, Râzıyye, Marziyye ve Sâfiyye/Kâmile.
Nakşibendî tarikatında nefsin mertebeleri icmâlî olarak nefs-i emmâre ve nefs-i mutmainne biçiminde de ele alınır. Nefsin itminana ermesi velâyet-i kübrâda, rıza makamının elde edilmesiyle ilişkilendirilir.
Nefs-i emmâre sahibinde akıl, akl-ı meaş olarak; nefs-i mutmainnede ise akl-ı meâd olarak açıklanır.
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Dikkat ediniz ki, insanın cesedinde bir et parçası vardır ki, o et parçası sâlih oldukça bütün vücuttaki âzalar sağlam olur. Eğer o fasid olursa bütün cesedi bozulur. O et parçası kalptir."
(Hadis-i Şerif, Buhârî)
Kalp, bütün latifelerin merkezi olup ruhun sarayı olarak anlatılır. Ruh kalpte egemen olduğunda bedenin davranışlarının da ruhun emirleri doğrultusunda şekilleneceği ifade edilir. Ruh vasıtasıyla alınan ilâhî feyiz ve terbiye, bedenin bütün işlerine yansır.
Kalpte yakîn nuru parlamaya başlayınca dünya hayatı fânî ve değersiz görünür. Çünkü kalp, mârifetullah nurunun parlayacağı mahal olarak kabul edilir. Bütün ilâhî sırların orada tecellî ettiği düşünülür.
Kalpte o hakikî ve lâhûtî güneşin doğmasıyla, bu yüksek tecellînin nurlu eserleri insanın bütün azalarında zâhir olur. O zaman kulluk vazifelerini derin ve derûnî bir zevk ve neşe içerisinde seve seve îfa eder.
ZİKİR VE LETÂİFLER — ÇAKRALAR
Zikrin nurunun ilk olarak kalbe, daha sonra diğer letâife sirayet ettiği tasavvufî olarak ifade edilir.
Zikre devam edildiğinde kalpten Allah'ın sevmediği ve razı olmadığı düşüncelerin silinip gittiği, zikir kalbe iyice yerleşince insanın her hâlinde zikretme hâline geçtiği ve böylece gafletin azaldığı anlatılır.
Zikir sayesinde insanın sıfatlarının değişeceği, Cenâb-ı Hakk'ın razı olduğu ahlâk ve sıfatların insanda oluşacağı ifade edilir.
SU UNSURU
Vücudumuzun su içeriği yaş, cinsiyet, boy uzunluğu, vücut ağırlığı ve fiziksel aktiviteye göre değişir.
Çocukların vücudundaki su oranı yüksektir. Yaş ilerledikçe suyun yerini yağ dokusu almaya başlar. Yetişkinlerde vücut su oranı yaklaşık yüzde 60 civarında olabilir. Bu oran kişiden kişiye değişir.
Tasavvufî yorum içerisinde vücuttaki su unsuru, nefsin kötü sıfatlarından biri olarak görülen nifak özelliğiyle ilişkilendirilir. Suyun bulunduğu kabın şeklini alması ve bulunduğu şartlara göre değişmesi, sembolik olarak insandaki iki yüzlülükle benzetilir.
Ancak bu sıfatın mürşid-i kâmilin terbiyesi, himmeti ve tasarrufu ile alçak gönüllülüğe dönüşebileceği; kalpten nifak ve yalancılığın giderilip yerine samimiyet ve mertliğin gelebileceği ifade edilir.
İnsan kemâle erdiğinde su gibi saf, temiz, renksiz, kokusuz, tatsız ve temizleyici bir hâle ulaşmanın sembolik olarak anlatıldığı düşünülebilir.
ATEŞ UNSURU
Ateş unsurunun kötü hâli hiddet ve celâli; kemâl hâli ise olgunluk ve pişmişliği temsil eder.
Ateş unsurundan kaynaklanan zulüm ve hiddet sıfatının, İslâm'ın emir ve hükümleri karşısında gayrete, ince davranmaya ve rahmânî taraftarlığa dönüşmesi gerektiği ifade edilir.
HAVA UNSURU
Hava unsurunun anlamı, onsuz olunamayacağını bilmektir. Ruhsuz canlılık olmaz. İnsan hayatında oksijen ve diğer gazların önemli bir yeri vardır.
Hava unsurundan ileri gelen kibir ve üstünlük taslama sıfatının, kemâl hâlinde izzet, vakar ve heybet gibi olumlu özelliklere dönüşebileceği ifade edilir.
TOPRAK VE ELEMENTLER
Toprak unsuru, nefs-i nâtıkayı ve insan bedeninin meydana gelmesinde rol alan maddî unsurları temsil eden bir sembol olarak ele alınır.
Toprak unsurundan kaynaklanan tembellik ve uyuşukluk gibi durumların, kemâl hâlinde sabır ve itidal sıfatına dönüşeceği ifade edilir.
Toprağın da farklı çeşitleri vardır: Killi toprak, humuslu kara toprak, kahverengi humuslu toprak, kireçli beyaz toprak, kumlu toprak, demirli toprak ve çeşitli kayaçlar gibi.
Ben bunu insanın kemâl yolculuğuna da bir benzetme olarak görüyorum. İnsan da bulunduğu hâle göre sert veya yumuşak, verimli veya verimsiz olabilir. Kemâle ulaştığında ise farklı özellikleriyle değer kazanır; bakır ve altın gibi madenler de bu bakımdan sembolik olarak düşünülebilir.
İnsan küçük bir âlemdir ve büyük âlemin nümunelerini taşır. Buna göre ruhun, sırrın, hafînin ve ahfânın asılları büyük âlemde nedir? Yani hafî, ahfâ ve sır latifeleri büyük âlemde neyi temsil eder?
Âlem ikiye ayrılır:
1. Âlem-i halk,
2. Âlem-i emir.
Âlem-i halk; bütün yaratılan şeyler, mâsivâ dediğimiz kâinat ve mahlûkattır.
Âlem-i emir ise zât, sıfat, isim ve şuunât-ı ilâhiyye ile ilişkilendirilen âlemdir.
İnsan, kâinatın ve kâinatta tecellî eden âlem-i emrin özü ve özeti olarak görülür. Yani insan-ı kâmil, hem âlem-i emrin hem de âlem-i halkın özü ve nümunesi olarak düşünülür.
Âlem-i emrin ve âlem-i halkın asıllarının, külliyatının, gölgelerinin ve nümunelerinin; âlem-i asgar olan insanda da bulunduğu tasavvufî bir anlayıştır.
İşte tasavvufta ve literatürde beş cevher diye isimlendirilen kalp, ruh, sır, hafâ ve ahfânın asıllarının kâinat ve emir âleminde olduğu; gölgeleri ve nümunelerinin ise insanda ve insanın mahiyetinde bulunduğu ifade edilir.
Burada "asıllar" deyince emir âlemindeki vücutlar; "gölgeler ve nümuneler" deyince mahlûkattaki tecellîler ve vücutlar anlaşılmalıdır.
1. Kalp: Güneşi Temsil Eder
Âlem-i halk açısından Hz. Muhammed'e ve kâinatta onunla alakalı makamlara, mekânlara ve boyutlara işaret ettiği şeklinde bir yorum yapılır. Âlem-i emir açısından ise Hz. Muhammed'in mahiyetine ve hakikatine bakar.
2. Ruh: Hava ve Akciğerleri Temsil Eder
Âlem-i ervahın nümunesi olarak kabul edilir. Âlem-i halk itibariyle Hz. İsa aleyhisselâmın varlığına, makamına, mekânına ve kâinatla münasebetine bakar. Âlem-i emir itibariyle de Hz. İsa aleyhisselâmın mahiyetine ve hakikatine bakar.
3. Sır: Su ve Böbrekleri Temsil Eder
Âlem-i ervahın nümunesi olarak ele alınır. Âlem-i halk itibariyle Hz. Nuh aleyhisselâmın varlığına, makamına, mekânına ve kâinatla münasebetine bakar. Âlem-i emir itibariyle de Hz. Nuh aleyhisselâmın mahiyetine ve hakikatine bakar.
4. Hafî: Kan ve Ateşi; Bedende Karaciğeri Temsil Eder
Âlem-i ervahın nümunesi olarak ele alınır. Âlem-i halk itibariyle Hz. İbrahim aleyhisselâmın varlığına, makamına, mekânına ve kâinatla münasebetine bakar. Âlem-i emir itibariyle de Hz. İbrahim aleyhisselâmın mahiyetine ve hakikatine bakar.
5. Ahfâ: Hormonları ve Duyguları Temsil Eder
Bu latife; hormonlar, duygular, parçacıklar ve modern dönemde ortaya çıkan bazı ilmî keşiflerle sembolik olarak ilişkilendirilmektedir. Dalak ve hormon sistemi de bu anlatım içerisinde sembolik anlamlar taşır.
Ahfâ, gizlenen, saklanan ve korunan anlamlarına gelir. Benim bu konudaki tefekkürümde, kuantum ve parçacık fiziğiyle ilgili bilgilerin zaman içerisinde inkişaf etmesi de "vakti gelen bilginin ortaya çıkması" şeklinde sembolik olarak düşünülebilir.
Bu anlatımlar tasavvufî bir yorum ve tefekkürdür; modern fizik ile tasavvufî letâif kavramlarının birebir aynı şeyler olduğunu söylemek değildir.
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Nasıl yaşarsanız öyle ölürsünüz; nasıl ölürseniz öyle haşrolunursunuz."
(Hadis-i Şerif)
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Yine Buyurdular:
"Müminin ruhu, cennet ağacına konup beslenecek olan bir kuştur. Allah o kulunu diriltinceye kadar ruhu orada bekler."
(Hadis-i Şerif, Mâlik)
Enes radıyallahu anh'tan:
Allah Resûlü sallallahu aleyhi ve sellemden, kıyamet gününde bana şefaat etmesini rica ettim.
"Yaparım inşallah!" buyurdu.
"Peki seni nerede arayayım?"
"Beni ilk arayacağın yer Sırat'tır."
"Seni orada bulamazsam?"
"Beni Mîzan'ın yanında ara!"
"Seni Mîzan'ın yanında da bulamazsam?"
"Beni Havuz'un yanında ara! Bu üç yerden şaşmam." buyurdu.
(Hadis-i Şerif, Tirmizî)
"Cennet, birinize ayakkabısının bağından daha yakındır. Cehennem de öyle."
İbn Mes'ûd radıyallahu anh. Buhârî.
Allah Resûlü sallallahu aleyhi ve sellem buyurdu:
"Cennette, her bir derecenin arası gökle yer arası kadar olan tam yüz derece vardır. Firdevs bunların en üst derecesidir ki dört nehir oradan fışkırıp akar. Arş ise onun üstündedir. Allah'tan istekte bulunduğunuz zaman Firdevs cennetini dileyin!"
Ubâde radıyallahu anh. Tirmizî.
Muhyiddin-i Arabî'nin Vahdet-i Vücûd Anlayışına Göre
"Hakikat budur ki Hâlik, mahlûktur ve yine hakikat budur ki mahlûk, Hâlik'tir. Bunların hepsi tek bir varlıktandır. Hayır, belki O tek varlıktır. Ve yine O, çokluk hâlinde olan tek bir varlıktır."
Buradaki ifadeyi benim anlayışım içerisinde şöyle düşünebiliriz: Binlerce parçadan oluşan bir bedenin tek bir beden olması, onun binlerce parçadan meydana gelmesine engel değildir. Parçalar çokluk, beden ise vahdet olarak düşünülebilir.
"IV. Fass: İdris Kelimesindeki Kudsî Hikmet'in Özü"
"Cennetlikler, Âdem'in suretinde olacaklardır."
(Buhârî)
Bu hadis-i şerifi, vahdet-i vücûd anlayışı içerisinde farklı şekillerde yorumlamak mümkündür. Benim bu vaazdaki yorumumda, insanın bütünlüğü ve kemâli üzerinde durulmaktadır.
Başlangıçta yazdığımız âyet ile "Derecesi Arşa kadar ulaşmış olan Kul" ifadesi de bu anlayış içerisinde ele alınmaktadır.
رَفِيعُ الدَّرَجَاتِ ذُو الْعَرْشِ يُلْقِي الرُّوحَ
"Rafîud deracâti zûl arşi, yulkır rûha..."
Benim tefekkürümde bu ifade, zamanımızdaki Hz. Mehdi anlayışıyla da ilişkilendirilmektedir. Bunun yanında iyi ve kötü, siyah ve beyaz, gece ve gündüz, yaz ve kış gibi zıtlıklar da bir bütünün farklı yönleri olarak düşünülebilir.
فَوَرَبِّكَ لَنَحْشُرَنَّهُمْ وَالشَّيَاطِينَ ثُمَّ لَنُحْضِرَنَّهُمْ حَوْلَ جَهَنَّمَ جِثِيًّا
Fe ve rabbike le nahşurennehum veş şeyâtîne sümme le nuhdırannehum havle cehenneme cisiyyâ.
"Rabbine andolsun ki biz onları ve şeytanları mutlaka haşredeceğiz; sonra onları diz çökmüş hâlde cehennemin çevresinde hazır bulunduracağız."
Meryem Suresi, 68. ayet.
Hilye-i Şerif Nedir? — Hz. Muhammed Sallallâhü Aleyhi ve Sellem'in Hilyesi
Hilye-i Şerif, genel olarak Hz. Peygamber'in şemailini ve güzel vasıflarını anlatan metin ve levhalarla ilişkilendirilir.
Benim bu vaazdaki yorumum ise Hilye'yi yalnızca fizikî özellikleri anlatan bir metin olarak değil, Hz. Muhammed'in manevî konumunu ve çevresindeki isimlerle ilişkisini sembolik olarak gösteren bir harita şeklinde ele almaktır.
Allah Teâlâ'nın onun yakın ve uzak çevresindeki kişileri farklı konumlarla irtibatlandırdığına dair bu yorum, tasavvufî bir tefekkür olarak değerlendirilmelidir.
Hz. Muhammed hicret ederken Hz. Ebû Bekir'in onu korumak için bazen önüne, bazen arkasına geçmesi de bu anlatım içerisinde sembolik olarak düşünülebilir.
"Sen güneşsin, sen kamersin" ifadesi de bu bakış içerisinde güneş, ay ve yıldızların birbirleriyle olan konumlarını sembolik olarak anlatmaktadır.
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Receb Allah'ın ayı, Şaban benim ayım, Ramazan da ümmetimin ayıdır."
(Hadis-i Şerif, Süyûtî, el-Câmiu's-Sağîr, nr. 4411; Müttakî-i Hindî, Kenzü'l-Ummâl, nr. 35164.)
Dün, 29.04.2017 tarihinde Şaban ayının biri idi. Bu anlayış içerisinde Şaban ayını, Hz. Muhammed'in güneş ve kamer sembolleriyle ilgili tefekkürümüze bağlayabiliriz.
İşte Hilye'yi, benim yorumumla, Hz. Muhammed'in manevî ve sembolik haritası olarak düşünebiliriz.
Herkesin bir Hilyesi vardır ve herkesinki kendisine göre farklıdır. Biz buna Raşidi Tarikatında "Silsile-i Ülâ"yı ve "Silsile-i Melâe"yi tespit etmek diyoruz.
Silsile-i Ülâ Nedir? Silsile-i Ülâ'yı Tespit Etmek İçin Ne Yapılır?
"Silsile-i Ülâ"yı tespit etmek için ailecek bir yerde toplanılır.
Bir kalem ve kâğıt alınıp yazmaya başlanır.
Evimizin sağ tarafına doğru gidildiğinde en yakındaki Hasan veya Hüseyin isimli akrabalar araştırılır. Hasan ise, bizim üst kolumuzun Peygamber Efendimizin şerifler koluyla ilişkili olduğu; Hüseyin ise seyyidlerden olduğumuz şeklinde bir değerlendirme yapılır.
Daha sonra sağ veya sol tarafta bulunan Hüseyin isimli kişiler araştırılır. Bunların sağda mı, solda mı bulunduğu ve akrabalık dereceleri not edilir. Anne tarafından ise anne tarafına, baba tarafından ise baba tarafına ait olduğu değerlendirilir.
Sonra evimizin arka tarafına doğru gidilerek peygamber isimli kişiler araştırılır ve hangi kola ait olduğuna dair notlar alınır.
Bu çalışma içerisinde Hasan, Hüseyin, Fatma, Ali, Osman, Ömer, Bekir, Ayşe ve Hatice gibi isimler araştırılabilir. Ancak burada amaç, aile ve akrabalık ilişkileri üzerinden sembolik bir silsile oluşturmaktır.
Not edilen isimler, yakınlık ve akrabalık derecelerine göre düzenlenir. Bu şekilde oluşturulan listeye, bizim Raşidi Tarikatındaki anlayışımıza göre "Silsile-i Ülâ" denir.
Vakti müsait olan bir zamanda, senede bir defa bu silsileye 3 İhlâs 1 Fâtiha veya 3 Fâtiha 7 İhlâs hediye edilir.
Silsile-i Melâe Nedir? Silsile-i Melâe'yi Tespit Etmek İçin Ne Yapılır?
Silsile-i Melâe, bizim hangi melekle sembolik olarak ilişkilendirildiğimizi ve cibilliyetimizin nasıl yorumlandığını gösteren bir çalışma olarak ele alınır.
Evimizin sağında, solunda, arkasında ve önünde Cebrâil, Mikâil, İsrâfil ve Azrâil isimleri araştırılır. Bu anlatım içerisinde bunların hormon sistemi ve çeşitli sembolik unsurlarla ilişkilendirildiği görülmektedir.
Evimizin önüne doğru döndüğümüzde sağımızda Mikâil, solumuzda İsrâfil, önümüzde Cebrâil ve arkamızda Azrâil bulunduğu şeklindeki anlatım da bu sembolik sistemin bir parçasıdır.
Hz. Hasan, Hz. Osman, Hz. Hacer, Hz. Süleyman, Hz. Yunus, Hz. Hüseyin, Hz. İbrahim ve Hz. İsmail gibi isimler de farklı yönlerde sembolik olarak ele alınmaktadır.
Kâinatın sürekli hareket hâlinde olması sebebiyle bu konumların değişebileceği; doğum haritasının ise doğulan yerle ilişkilendirildiği şeklinde bir yorum yapılmaktadır.
Burada anlatılanları benim tasavvufî ve sembolik yorumlarım olarak değerlendirmek gerekir. Bunları insanların ırkını, değerini veya gerçek soyunu belirleyen ilmî ölçüler olarak kabul etmemek gerekir.
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ ﷲِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
وَاسْتَفْزِزْ مَنِ اسْتَطَعْتَ مِنْهُمْ بِصَوْتِكَ وَأَجْلِبْ عَلَيْهِم بِخَيْلِكَ وَرَجِلِكَ وَشَارِكْهُمْ فِي الأَمْوَالِ وَالأَوْلادِ وَعِدْهُمْ وَمَا يَعِدُهُمُ الشَّيْطَانُ إِلاَّ غُرُورًا
Vestefziz menisteta'te minhum bi savtike ve eclib aleyhim bi haylike ve racilike ve şârikhum fîl emvâli vel evlâdi vaıdhum. Ve mâ yaiduhumuş şeytânu illâ gurûrâ.
Meali:
Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.
"(Haydi) onlardan gücünün yettiğinin ayağını çağrınla kaydır. Atlıların ve yayalarınla onların üzerine yürü. Onların mallarına ve evlatlarına ortak ol. Onlara vaatlerde bulun." Hâlbuki şeytan onlara aldatmadan başka bir şey vaat etmez.
Sadakallahul Azîm. İsrâ Suresi, 64. ayet.
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ ﷲِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
فَاتَّخَذَتْ مِن دُونِهِمْ حِجَابًا فَأَرْسَلْنَا إِلَيْهَا رُوحَنَا فَتَمَثَّلَ لَهَا بَشَرًا سَوِيًّا قَالَتْ إِنِّي أَعُوذُ بِالرَّحْمَن مِنكَ إِن كُنتَ تَقِيًّا قَالَ إِنَّمَا أَنَا رَسُولُ رَبِّكِ لِأَهَبَ لَكِ غُلَامًا زَكِيًّا قَالَتْ أَنَّى يَكُونُ لِي غُلَامٌ وَلَمْ يَمْسَسْنِي بَشَرٌ وَلَمْ أَكُ بَغِيًّا قَالَ كَذَلِكِ قَالَ رَبُّكِ هُوَ عَلَيَّ هَيِّنٌ وَلِنَجْعَلَهُ آيَةً لِّلنَّاسِ وَرَحْمَةً مِّنَّا وَكَانَ أَمْرًا مَّقْضِيًّا
Fettehazet min dûnihim hicâben fe erselnâ ileyhâ rûhanâ fe temessele lehâ beşeren seviyyâ. Kâlet innî eûzu bir-Rahmâni minke in kunte takıyyâ. Kâle innemâ ene resûlu rabbiki li ehebe leki gulâmen zekiyyâ. Kâlet ennâ yekûnu lî gulâmun ve lem yemsesnî beşerun ve lem eku bağiyyâ. Kâle kezâlik. Kâle rabbuki huve aleyye heyyinun ve li nec'alehu âyeten linnâsi ve rahmeten minnâ ve kâne emren makdıyyâ.
Meali:
Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.
Meryem onlarla kendi arasına bir perde çekmişti. Derken biz ona ruhumuzu gönderdik de o, kendisine tastamam bir insan şeklinde göründü.
Meryem, "Senden, Rahmân'a sığınırım. Eğer Allah'tan çekinen biri isen bana kötülük etme." dedi.
Ruh dedi ki: "Ben ancak Rabbinin elçisiyim. Sana tertemiz bir çocuk bağışlamak için gönderildim."
Meryem dedi ki: "Bana bir beşer dokunmamış olduğu hâlde benim nasıl bir oğlum olabilir? Ben de iffetsiz biri değilim."
Ruh dedi ki: "İşte böyle. Rabbin, 'O benim için kolaydır. Onu insanlara bir âyet ve bizden bir rahmet kılacağız.' buyurdu. Bu, hükme bağlanmış bir iştir."
Sadakallahul Azîm. Meryem Suresi, 17-21. ayetler.
Bu âyetlerden hareketle melekler, ruh ve insan arasındaki ilişki konusunda çeşitli yorumlar yapılmıştır. Ancak meleklerin soy oluşturması, belirli insan topluluklarının belirli meleklerden türemesi veya insanların göz rengi gibi fiziksel özelliklerinin meleklerle ilişkilendirilmesi konusunda kesin bir hüküm vermek doğru olmaz.
Benim burada anlatmak istediğim, bu konuların tasavvufî semboller üzerinden yorumlanabileceğidir. İnsanların ırklarını veya değerlerini fizikî özelliklerine göre birbirinden üstün veya aşağı görmek doğru değildir.
Ben ve Benlik Üzerine
Bir insanın kusurunu araştırırsak, en üstün görünen kişinin bile mutlaka bir eksiği olduğunu görürüz. Bu nedenle insanın "Ben niye senin gibi veya başka biri gibi olmak zorundayım?" sorusunu düşünmesi gerekir.
Ben ve benlik, insanın sevdiği, hoşlandığı ve kendisine yakın gördüğü şeylerin bir araya gelmesiyle oluşan alışkanlıkları da ifade eder.
Mesela karpuzu seviyorsam evimde her yaz karpuz yenir. Domatesi seviyorsam domates bulunur. Altını seviyorsam altına ilgi gösteririm. Parayı seviyorsam paraya yönelirim.
İnsanın zaafları da vardır. Bazı şeylere karşı diğerlerinden daha fazla meyil gösterebilir.
İşte bizler zaaflarımızla, eksiklerimizle ve dikenlerimizle var olan kullarız.
Öyleyse hatasız kul arama.
Gülü seviyorsan dikenini de sev. Dikenine razı gelmeyen, gülün gerçek hâlini de bütünüyle kabul etmiş olmaz.
İncitme. Gülü koparıp dikenini ağlatma; dikeni yolup gülü de ağlatma. İncitme, zarar verme.
Şefaat Meselesi
Enes radıyallahu anh'tan:
Allah Resûlü sallallahu aleyhi ve sellemden kıyamet gününde bana şefaat etmesini rica ettim.
"Yaparım inşallah!" buyurdu.
"Peki seni nerede arayayım?"
"Beni ilk arayacağın yer Sırat'tır."
"Seni orada bulamazsam?"
"Beni Mîzan'ın yanında ara!"
"Seni Mîzan'ın yanında da bulamazsam?"
"Beni Havuz'un yanında ara! Bu üç yerden şaşmam." buyurdu.
(Hadis-i Şerif, Tirmizî)
Temsilî Misal ile:
Seyr u sülûkünü tamam edip özüne erdiğini düşünelim.
Bir peynir parçası gibi sofraya konulduğunu düşün. Yolda nice dikenler ve engeller vardır. Sofraya konulan peyniri birisi alır ve kesmek için bıçağı eline alır.
Peynirin sesi duyulmaz. Ne kadar bağırsa da bıçak onu keser.
Burada şefaat kavramını, sana yol gösteren ve seni doğru istikamete ulaştıran bir rehberlik olarak düşünebiliriz.
Bu anlatımda Muhammedî yol, yani Peygamber Efendimizin getirdiği şeriat; helal ve harama, yasak ve serbest olanlara dikkat etmek bakımından bir yol haritası olarak ele alınmaktadır.
İnsanın yaratılışından kemâle doğru olan yolculuğu da burada "seyri sülûk" olarak sembolik biçimde anlatılmaktadır.
İnsan olmak için gerekli bilgileri öğrenmek, görmek, işitmek, anlamak ve bunları hayata geçirmek; insanın kemâle doğru ilerlemesinin aşamaları olarak düşünülebilir.
Bu yolculukta "Nefs-i İspat", insanın nefsini tanıması ve kemâle doğru ilerlemesi anlamında kullanılmaktadır.
Arşa kadar çıkmak ise burada en yüksek kemâl derecesine ulaşmak, yani mânevî bir mi'rac gerçekleştirmek şeklinde yorumlanmaktadır.
Arşın en tepe noktası olması da insanın başı ve aklıyla ilgili sembolik bir anlatım içerisinde ele alınabilir.
Kemâl derecelerinin Râzıyye ve Marziyye gibi makamlarla ifade edilmesi ise insanın farklı yönlerinin ve kabiliyetlerinin olgunlaşması şeklinde düşünülebilir.
İmam Ahmed'in Rivayet Ettiği Hadis:
Abdullah b. Amr b. Âs radıyallahu anhın şöyle dediği bildirilmiştir:
"Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem bir gün sanki bize veda edecekmiş gibi konuşma yaptı. Üç defa şöyle dedi: 'Ben Ümmî Peygamber Muhammed'im.' Sonra şöyle dedi: 'Benden sonra peygamber yoktur. Bana sözün en güzeli, en özü ve en hikmetlisi verildi. Bana cehennem bekçilerinin ve Arş'ı taşıyanların sayısı bildirildi.'"
Yahudiler, "Peygamberiniz cehennem ehlinin sayısını biliyor mu?" dediler.
"Onlar ne cevap verdiler?"
"Bilmiyoruz; ancak Peygamberimize sormamız gerekir." dediler.
Peygamberimize soruyu sordular ve Rasûlullah bir seferinde on, ikinci seferde ise dokuz parmağını kaldırarak bunun böyle olduğunu bildirdi.
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ ﷲِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
سَنَدْعُ الزَّبَانِيَةَ
Se ned'uz zebâniyeh.
"Biz de yakında zebanileri çağıracağız."
Alak Suresi, 18. ayet.
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ ﷲِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
خُذُوهُ فَاعْتِلُوهُ إِلَى سَوَاء الْجَحِيمِ ثُمَّ صُبُّوا فَوْقَ رَأْسِهِ مِنْ عَذَابِ الْحَمِيمِ
Huzûhu fa'tilûhu ilâ sevâil cahîm. Sümme subbû fevka ra'sihî min azâbil hamîm.
Meali:
Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.
"Onu tutun da cehennemin orta yerine sürükleyin. Sonra başının üstüne azap olarak kaynar su dökün."
Duhân Suresi, 47-48. ayetler.
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
صُمٌّ بُكْمٌ عُمْيٌ فَهُمْ لاَ يَرْجِعُونَ
Summun bukmun umyun fe hum lâ yerciûn.
"Onlar sağırdırlar, dilsizdirler, kördürler. Artık onlar geri dönmezler."
Bakara Suresi, 18. ayet.
Peyniri kesmek için gelen bıçak gibi, bıçağın peyniri keserken çıkardığı sesi duymaz. Efendisi onu göreve çağırınca görevinden dönmez ve işini yapar.
Bunun gibi buğday değirmene döküldüğünde, değirmenci ve değirmen taşı buğdayın sesini duymaz. Buğdayın ezilmesine engel olacak bir şey yoktur. Değirmen taşı da görevinden dönmez; onu un hâline getirir.
Sonuç ve Dua
Rabbim, Mehdi askerine zikrimiz ile bütün çakralarını açıp arşa, yani insan bedenindeki en yüksek kemâl noktasına kadar ulaşacak gayret versin.
Oradan da nefsini bilip bir anneden doğabilecek saflık ve uhrevî boyuta kadar ermeyi nasip etsin.
İnsan-ı kâmil, yani tam ve sağlıklı bir insan olarak dünyaya gelme ve nefsini kemâle erdirme yolculuğunda bizlere idrak, sabır, gayret ve istikamet nasip etsin.
---oOo---
وَآخِرُ دَعْوَاهُمْ أَنِ الْحَمْدُ لِلّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ
Ve âhıru da'vâhum enil hamdulillâhi rabbil âlemîn.
Âmin.
El-Fâtiha maassalavât.
سُبْحاَنَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ، أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلهَ إِلاَّ أَنْتَ، أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ
Sübhâneke Allahümme ve bihamdik, eşhedü en lâ ilâhe illâ ent, estağfiruke ve etûbu ileyk.
---oOo---
Kar©glan
Başağaçlı Raşit Tunca
Schrems, 30 Nisan 2017 Pazar
Original Kar © glan
Marifetullah (Allah'tan İnen İlim) Nedir?
(Kar©glan'ın 3 Temmuz 2017 Vaazı)
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِ الرَّحْمَنِ اارَّحِيم
أَلَا يَعْلَمُ مَنْ خَلَقَ وَهُوَ اللَّطِيفُ الْخَبِيرُ
Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.
E lâ ya'lemu men halak, ve huvel latîful habîr.
Meali:
Yaratan bilmez mi? O, her şeyi en ince ayrıntısına kadar bilen ve her şeyden haberdar olandır.
Sadakallahul Azîm. Mülk Suresi, 14. ayet.
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ اارَّحِيم
إِنَّ اللَّهَ يَعْلَمُ غَيْبَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَاللَّهُ بَصِيرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ
Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.
İnnallâhe ya'lemu gaybes semâvâti vel ard, vallâhu basîrun bimâ ta'melûn.
Meali:
Muhakkak ki Allah, göklerin ve yerin gaybını bilir. Ve Allah yaptıklarınızı görendir.
Sadakallahul Azîm. Hucurât Suresi, 18. ayet.
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ اارَّحِيم
وَعَلَّمَ آدَمَ الأَسْمَاء كُلَّهَا
Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.
Ve alleme Âdemel esmâe kullehâ.
Meali:
Ve Allah, Âdem'e isimlerin hepsini öğretti.
Sadakallahul Azîm. Bakara Suresi, 31. ayet.
---oOo---
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ اارَّحِيم
علماء أمتي كأنبياء بني إسرائيل
“Ümmetimin âlimleri, Benî İsrail peygamberleri gibidir.”
(Hadis-i Şerif)
(Bk. Râzî, Tefsir, VIII/302; Neysâburî, Tefsir, I/264; Keşfü'l-Hafâ, II/64)
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem yine buyurdular:
“Âlimler peygamberlerin varisleridir.”
(Hadis-i Şerif, Buhârî)
"Allâhumme salli alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ salleyte alâ İbrâhîme ve alâ âli İbrâhîme inneke hamîdun mecîd."
"Allâhumme bârik alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ bârekte alâ İbrâhîme ve alâ âli İbrâhîme inneke hamîdun mecîd."
Yolculuğumuza Başlıyoruz:
Biz ilk defa tasavvuf yoluna girip, dil sorunu yüzünden ilk girdiğimiz tarik yerine, yakınımıza gelen Nakşibendi Dergâhı'nda tevbe alıp seyri ilallah yolculuğumuzda seyr ü sülûkümüze başladığımız zaman bir rüya gördük.
Meğer bu yolda yolun başında son gösterilebiliyormuş.
Hani çocuğa hamile kaldığını öğrenen kadına doğum yapacağı ayın tarihi verilir ya; yani daha baştan sona atıf yapılır, hedef belirlenir. İşte biz de buna benzer bir rüya ile rüyalandık.
Rüyamız şöyleydi:
Tarikatın büyüklerinden Yarbay Mehmet İldırar rahmetli, o zamanlar Almanya'nın Dortmund şehrinde vekildi ve sohbet veriyordu. Biz bunu duyuyor, kasetlerden sohbetlerini dinliyorduk; fakat kendisini daha görmemiştik.
Rüyamda onun dergâhına gitmişim. Dergâh, yüksek katları olan bir bina ve aynı zamanda camiymiş. Kapıdan gireceğim sırada, bulunduğum yerdeki tekkenin vekili olan diğer Mehmet Hoca kapıda belirdi.
Kapıda iki genç vardı. Ellerinde tepsiler tutuyorlardı ve tepsilerinin üzerinde anahtarlar bulunuyordu. Mehmet Hoca bir tepsiden bir avuç anahtar aldı. Ben de bana uzatılan tepsiden anahtarları aldım ve iki cebimi doldurdum.
Mehmet Hoca bana yaklaşarak, beni kandırmaya çalışır gibi:
“Sen zaten o anahtarları en sonunda bana geri teslim edeceksin. Alma, bana ver.” dedi.
Ben ise hayıflandım ve “Hadi oradan.” dercesine yoluma devam ettim ve anahtarlarımı vermedim.
Çünkü bana ikram edilen benim ve benim ehlim için; sana ikram edilen de senin için değil midir? Ben de bana ikram edileni vermedim ve katları çıkmaya başladım.
Her katın merdiven başında sofiler kapıyı açıp beni karşıladılar. Bana:
“Geri dönüşünde gördüğün ve öğrendiklerini bize de anlat, sohbet et, olur mu?” dediler.
Ben de “Tamam.” diye cevap verdim.
Bir kat, bir kat daha çıktım. Dördüncü katta Yarbay Mehmet Hoca varmış. Siyah sakallı, kısa boylu bir şekilde kapıdan girince orada oturuyor ve sohbet ediyordu.
Tam ben içeri girdiğimde benden bahsederek bir cümle söyledi. O cümle bana ait olan bir cümleydi.
Matrix filmindeki bir sahneye benzetirsek, nasıl ki bir kimse geleceğe dair bir söz söyler ve o söz yolculuğun başlangıcına vesile olursa, benim rüyamdaki bu cümle de beni bir kader yolculuğuna doğru yöneltti.
Aradan aylar, yıllar geçti. Biz her hafta veya iki haftada bir, bu yolculukta keşfen ve ilmen bildiklerimizi, öğrendiklerimizi sizlere vaaz ve sohbet olarak anlatmaya devam ettik.
Ta ki bazı kimseler bizi buna ehil ve layık görmeyip akan suyumuzu kesmeye çalışıncaya kadar.
İlim bu yolculukta Allah'tan gelir ve Allah'a gider.
Nitekim Allah, Hz. Âdem'e Rahman nedir, Rahîm nedir, Rezzak nedir ve daha nice şeyleri tafsilatıyla öğretti ki insanlık dünyada nasıl yaşayacağını ve dünyayı nasıl imar edeceğini öğrensin.
Sonra dünyaya indirildi.
Yani insan önce bir mesleği ilmen öğrenir, sonra pratik olarak uygular.
Hz. Âdem'e de insanlık ilmi ve Allah'ın isimleri, yani esma bilgisi öğretildi. Bu isimler sayesinde insan, dünyadaki hayatın nasıl sürdürüleceğini öğrendi.
Mesela bağda çapa yapmak nedir, ne işe yarar? Üzüm denen asmanın budanması, bakımının yapılması, altındaki yabani otların temizlenmesi, kökünün etrafına çukur açılarak yağmur suyunun kökünde toplanmasının sağlanması gibi bilgilerin hepsi birer ilimdir.
Bunları ilk insan nasıl bilecekti? Ona bunları bildiren ve öğreten biri olması gerekirdi.
Âdem'e ayrıca Rahmanlık, yani babalık nedir; Havva ile birleşip çocuk sahibi olduğunda babalık sorumluluğu nedir, bunlar da öğretildi.
Sonra Rablik nedir; yani terbiye eden, evlatlarını yetiştiren kimsenin görevi nedir, bunlar öğretildi.
Havva için de Rahimlik ve mürebbiyelik gibi sorumluluklar söz konusuydu.
Hâsılı, dünyada ve kâinatta yaşayabilmek için gerekli olan ilim Allah'ın esmasında gizlidir.
Her bir esma, bir ilme işaret eder.
Allah esmasını kime ne kadar öğretmişse, o kimse de o kadar ilim sahibi olur.
Biz de seyri sülûk yolculuğumuzda marifetullah ilmi, yani Allah'ı bilme ilminde Allah'ın bize bildirdiklerini sizlerle her hafta paylaşırken birden kesilme oldu.
Çünkü altın çok olup kömür gibi bol olsaydı, altının değeri kalmazdı.
Altın az ve öz olduğu için değerlidir.
Bizim yolumuzu kesen haramiler, sahte Mehdi iddiaları ve sahte hocalar yüzünden her yerde kendisini hoca ve âlim sanan kimseler çoğaldı. Böyle olunca gerçek ilim ile taklit birbirine karıştı.
Biz de bir müddet çekildik ki gerçek olan ile sahte olan daha iyi ayırt edilsin.
Biz çekilince suyu kurumuş bir nehre döndüğünüzü söylemekteyiz.
Eğer bu gidişimiz de fayda etmezse, daha uzun süre çekilebiliriz. Maksadımız, hakikatin ve samimiyetin ortaya çıkmasıdır.
Marifetullah Ne Demektir?
Marifet, bilmek ve tanımak anlamlarına gelir.
Bizde “Yaptığını marifet sanma.” diye bir söz vardır. Yani bildiğini uygulamak, öğrendiğini hayata geçirmek anlamında kullanılır.
Marifetullah ise Allah'tan öğrenilen bilgiyi uygulamaya geçirmek demektir.
Rahman nedir, bunu en ince tafsilatıyla bilince Rahman isminin tecellilerini anlamaya çalışmak; Rahîm nedir, Rezzak nedir, Şâfî nedir ve şifa nedir bilince bunları hayatta tatbik etmeye çalışmak gibi...
Allah ve esma bilgisini uygulamaya geçirmek, benim anlayışıma göre marifetullahtır.
Yani sadece bildiklerin marifet değildir. Bildiklerinden bir netice çıkarıp onu hayata geçirmen marifet olarak ifade edilir.
Ve Her Şey O'ndan Çıkıp Yine O'na Döner.
Çeşmede akan su çeşmenin değildir. Nehirde akan su da nehrin değildir. Su akar ve geçer. Su kesilince nehir de çeşme de akamaz.
İlim ise Allah'tandır.
Yağmur yağar, küçük ırmaklar oluşur. Irmaklar çaylara, çaylar daha büyük akarsulara, nehirler göllere ve denizlere, denizler de okyanuslara ulaşır.
Sonra okyanustaki suyun bir kısmı buharlaşır ve dağlarda, çayırlarda, ovalarda yeniden yağmur olur.
İlim de buna benzer şekilde Allah'tan gelir ve tekrar Allah'a döner.
Kalpten çıkan kanın dolaşıp tekrar kalbe dönmesi gibi, Allah'tan gelen ilim de sonunda yine Allah'a döner.
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ اارَّحِيم
فَسُبْحَانَ الَّذِي بِيَدِهِ مَلَكُوتُ كُلِّ شَيْءٍ وَإِلَيْهِ تُرْجَعُونَ
Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.
Fe subhânellezî bi yedihî melekûtu kulli şey'in ve ileyhi turceûn.
Meali:
İşte O, Sübhan'dır. Her şeyin melekûtu, yani mülkü ve hükümranlığı O'nun elindedir. Ve her şey O'ndan çıkıp yine O'na döner.
Sadakallahul Azîm. Yâsîn Suresi, 83. ayet.
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ اارَّحِيم
رَبِّ قَدْ آتَيْتَنِي مِنَ الْمُلْكِ وَعَلَّمْتَنِي مِن تَأْوِيلِ الأَحَادِيثِ فَاطِرَ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ أَنتَ وَلِيِّي فِي الدُّنُيَا وَالآخِرَةِ تَوَفَّنِي مُسْلِمًا وَأَلْحِقْنِي بِالصَّالِحِينَ
Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.
Rabbi kad âteytenî minel mulki ve allemtenî min te'vîlil ehâdîs, fâtıras semâvâti vel ardı ente veliyyî fîd-dünyâ vel âhireti, teveffenî muslimen ve elhıknî bis-sâlihîn.
Meali:
“Rabbim! Bana mülk verdin ve olayların, sözlerin ve rüyaların tevîlini, yani yorumunu bana öğrettin. Semaları ve yeryüzünü yaratan Sensin. Sen benim dünyada ve ahirette velîmsin. Beni Müslüman olarak vefat ettir ve beni salihler arasına kat.”
Sadakallahul Azîm. Yûsuf Suresi, 101. ayet.
Peki, bu ayet bana da bir şeyler demiyor mu?
Rüya ile başladığımız seyri sülûk yolunda, sonra keşfen bildiklerimizi hayata geçirmek ve olayları yorumlamakla ben de bazı şeyleri anlamaya çalışmadım mı?
“Zararın neresinden dönersen kârdır.” sözüyle anlatıldığı gibi, insan yaşadıklarından ders çıkarmalıdır.
Ben de bildiklerimi sizlere anlattıysam ve sizlerin de bunlardan nasiplenmesini istediysem, bunun yanlış anlaşılmasını istemem.
Benim maksadım, öğrendiğim ve tecrübe ettiğim şeyleri paylaşmaktır.
Neydi O “Zararın Neresinden Dönersen Kârdır” Sözü?
Biz mülhime nefis makamına çıkıp ilk defa hafif hafif ilhamlandığımız zamanlardan bir hatıra anlatayım.
1994 veya 1995 seneleri olmalı. Avusturya'nın Gmünd ili, Schrems Belediyesi'nde oturuyorum. Waidhofen'de yaklaşık 20-22 kilometre uzakta bir firmaya iş başvurusu yapmak için arabayla yola çıktım.
Yaklaşık iki kilometre gittikten sonra içimden bir ses:
“Zararın neresinden dönersen kârdır.”
diyordu.
Ben de düşündüm:
“Zaten yola çıktık, yolun bir kısmını gittik. Eğer benzinden tasarruf olacaksa benzin zaten gitti.”
diyerek devam ettim.
Sonra Waidhofen kavşağına geldim. Yine aynı şekilde:
“Zararın neresinden dönersen kârdır.”
şeklinde bir ilham geldi.
Ben:
“Artık yolu yarıladık. Bunun kârı mı kaldı? Ben gidip iş başvurusu yapacağım.”
diyerek devam ettim.
Waidhofen'e vardım. Şehrin içinde Mondo Market vardı. İçeri girip bir Semmel çöreği almak için karşısına park ettim.
Park levhasına dikkat etmemişim. İçeri girdim, yaklaşık beş dakika sonra çıktım. Arabanın camında polis tarafından yazılmış 300 Schilling ceza kâğıdını gördüm.
O anda kafamda adeta bir şimşek çaktı.
“Ha! Zararın neresinden dönersen kârdır!”
sözünün ne demek olduğunu anladım.
Bize gelen ilhama dikkat etmemiş ve zarar etmiştik.
Sonra iş başvurusuna gittim. Başvurumu aldılar fakat ne aradılar ne de sordular.
Velhâsıl, benim kanaatime göre Rabbim bazı şeyleri insana ilham yoluyla fark ettirebilir. O zaman biz daha toy bir delikanlıydık ve gelen uyarıyı yeterince dikkate almamıştık.
Siz siz olun; eğer şeriata aykırı olmayan bir ilham veya iç uyarı size gelirse ve sizi zarardan uzaklaştırıyorsa, üzerinde düşünün.
Kar©glan Raşit Tunca — 1994 veya 1995, Avusturya Waidhofen Thaya Hatırası
Nakşî büyükleri “Yolumuz sohbet yoludur.” demişlerdir.
Bizim yolumuzda hem zikir hem de sohbet vardır.
Bazen insan, çevresindeki kişileri gözlemleyerek bazı güzel davranışları öğrenir. Bir kimse sakal bırakır, başkası görür ve o da sakal bırakır. Bir kimse güzel bir davranışta bulunur, onu gören de örnek alabilir.
Fakat bizim yolumuz yalnızca görünüşten ibaret değildir.
Konuşma, kelam etme, vaaz ve nasihat etme yoludur.
Nasihat eden Lokman yoludur.
Hz. İsa gibi şifa verme anlayışını, Rahman ve Rahîm isimlerini, Rezzak ismini, ilmiyle amel etmeyi ve ilmel yakin, aynel yakin, hakkal yakin anlayışını öğrenme yoludur.
Yine yeni keşfettiğimizi düşündüğümüz bir ilimden söz edelim.
Mesela Allah'ın isimlerinden biri “Mümît”tir. Mümît, öldüren ve ölümü yaratan anlamında Allah'ın isimlerindendir.
Kur'an'da şöyle buyurulur:
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ اارَّحِيم
فَصَلِّ لِرَبِّكَ وَانْحَرْ
Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.
Fe salli li rabbike venhar.
Meali:
“Öyleyse Rabbin için namaz kıl ve kurban kes.”
Sadakallahul Azîm. Kevser Suresi, 2. ayet.
Buradan hareketle benim tasavvufî yorumum şudur: İnsan Allah'ın isimlerini sadece dil ile zikretmekle kalmayıp, o isimlerin işaret ettiği hakikatleri anlamaya ve hayatında görmeye çalışmalıdır.
Peygamber Efendimizin kendi kurbanını kestiği rivayetleri de vardır.
Bunun yanında Bektaşî büyükleri hakkında anlatılan bazı menkıbelerde ölüm ve dönüş ile ilgili çeşitli hikâyeler nakledilir. Bunları da birer tasavvufî hikmet ve menkıbe olarak değerlendirmek gerekir.
“Yâ Evvel, Yâ Âhir, Yâ Zâhir, Yâ Bâtın” zikri de Allah'ın isimlerinin farklı tecellilerini düşünmeye vesile olur.
Gelecekten geçmişe, geçmişten geleceğe yolculuk gibi anlatımlar da benim tasavvufî düşüncem içerisinde çeşitli hikmetleri ifade etmektedir.
---
Bir kısım Kureyşli, Medine'deki Yahudi bilginlerine müracaat ederek Hz. Peygamber'e sormak üzere zor sorular hazırlamalarını istediler.
Onlar da üç soru hazırladılar:
Ashâb-ı Kehf, Zülkarneyn ve ruhun mahiyeti.
Hz. Peygamber'e sorular sorulunca:
“Size yarın cevap vereyim.”
buyurdu.
Ancak bunu söylerken “İnşallah” demeyi unuttu.
Bu sebeple bir müddet vahiy gelmedi.
Bu olayda ümmete, gelecekte yapılacak bir iş için “İnşallah” demenin gerekliliği konusunda büyük bir ders vardır.
Daha sonra gelen ayetlerle sorulara cevaplar verildi.
İnananlar da bu olaydan ders alarak bir şeyi yapacağına söz verirken “İnşallah” demeyi ihmal etmemeyi prensip edindiler.
Biz de Kar©glan'ın 30 Nisan 2017 tarihli vaazından sonra bir müddet yeni vaaz etmedik ve bunun sebebini daha önce yazdık.
Bu süre içerisinde çeşitli olaylar yaşandı.
İnsan bazen böyle imtihanlardan geçer. Kimin haklı, kimin haksız olduğunun nihai hükmünü ise Allah bilir.
Muhyî ve Mümît
Yine zikrimizde Muhyî ile birlikte Mümît'i okuruz.
Muhyî ismi Kur'an'da çeşitli ayetlerde diriltme anlamıyla geçmektedir. Rabbimiz Rum Suresi'nde şöyle buyuruyor:
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ اارَّحِيم
فَانظُرْ إِلَى آثَارِ رَحْمَتِ اللَّهِ كَيْفَ يُحْيِي الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا إِنَّ ذَلِكَ لَمُحْيِي الْمَوْتَى وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ
Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.
Fenzur ilâ âsâri rahmetillâhi keyfe yuhyil arda ba'de mevtihâ, inne zâlike le muhyil mevtâ, ve huve alâ kulli şey'in kadîr.
Meali:
“Allah'ın rahmetinin eserlerine bak! Yeryüzünü ölümünden sonra nasıl diriltiyor. Şüphesiz O, ölüleri de elbette diriltecektir. O, her şeye hakkıyla gücü yetendir.”
Sadakallahul Azîm. Rûm Suresi, 50. ayet.
Allah'ın diriltme yöntemlerinden birisini yeryüzünde açıkça görüyoruz.
Kıştan sonra bahar gelir ve ölü gibi görünen yeryüzü yeniden canlanır.
Kur'an bunu bir misal olarak verir.
Hayata geçmenin yollarından birisi de bitki olarak yeniden canlanmaktır.
Tohum ekmek, dikmek, yetiştirmek ve üretmek, benim anlayışıma göre Muhyî ismini tefekkür etmeye vesile olabilir.
Peygamber Efendimizin:
“Kıyamet kopuyor olsa bile elinizdeki hurma fidanını dikin.”
anlamındaki hadisi de insanı üretmekten ve hayırlı iş yapmaktan vazgeçmemeye teşvik eder.
İnsanın yaptığı iyiliklerin ve kötülüklerin de hayatında karşılıkları olduğunu düşünmek gerekir.
Ancak insanların başka canlılara dönüşeceği şeklindeki bazı anlatımlar, benim burada yaptığım tasavvufî ve sembolik bir tefekkürdür; bunu kesin bir dinî hüküm olarak değerlendirmemek gerekir.
Âdem'e Esma'nın Öğretilmesi
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ اارَّحِيم
وَعَلَّمَ آدَمَ الأَسْمَاء كُلَّهَا ثُمَّ عَرَضَهُمْ عَلَى الْمَلاَئِكَةِ فَقَالَ أَنبِئُونِي بِأَسْمَاء هَؤُلاء إِن كُنتُمْ صَادِقِينَ قَالُواْ سُبْحَانَكَ لاَ عِلْمَ لَنَا إِلاَّ مَا عَلَّمْتَنَا إِنَّكَ أَنتَ الْعَلِيمُ الْحَكِيمُ
Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.
Ve alleme Âdemel esmâe kullehâ summe aradahum alel melâiketi fe kâle enbiûnî bi esmâi hâulâi in kuntum sâdikîn. Kâlû subhâneke lâ ilme lenâ illâ mâ allemtenâ inneke entel alîmul hakîm.
Meali:
Allah, Âdem'e bütün isimleri öğretti. Sonra onları meleklere göstererek:
“Eğer doğru söyleyenler iseniz, haydi bana bunların isimlerini bildirin.”
dedi.
Melekler:
“Seni bütün eksikliklerden uzak tutarız. Senin bize öğrettiklerinden başka hiçbir bilgimiz yoktur. Şüphesiz Sen her şeyi hakkıyla bilen, hikmet sahibi olansın.”
dediler.
Bu ayet, insanın bilgisinin Allah'ın öğretmesiyle meydana geldiğini gösterir.
Peygamber Efendimize nispet edilen:
“Nefsini bilen Rabbini bilir.”
sözü de bu ayetin tasavvufî açıdan yapılan bir açıklaması olarak değerlendirilebilir.
Hamd Yani “Elhamdü” Tefsiri
Verdiğine de vermediğine de teşekkür edebilmek...
Neden her gün beş vakit, haftanın yedi günü ve senenin 365 günü “Elhamdülillah” deriz?
Verdiğine şükretmek kolaydır.
Fakat vermediğine de teşekkür etmek gerekir.
Çünkü öyle durumlar vardır ki insan:
“İstedim, vermedi. Ya verseydi şimdi halim nice olurdu?”
diyebilir.
Mustafa Hoca'nın anlattığı bir misal vardı:
Bir adam uçakla yolculuk edecektir. Fakat yolda bir kaza meydana gelir ve uçağa binemez. O anda üzülür ve sinirlenir.
Bir süre sonra radyodan haberleri dinler ve bineceği uçağın düştüğünü, kurtulan olmadığını öğrenir.
Bu defa:
“İyi ki uçağa binmemişim.”
der.
Bu sebeple insan, kendisine verilmeyen bazı şeylerin de aslında bir rahmet olabileceğini düşünmelidir.
Bizim yaşadığımız bir olayda da buna benzer bir tecrübe yaşadık.
Eğer Bir İşinde Önüne Bir Engel Çıktıysa, O İşten Vazgeçmeyi Düşün; Belki de O Senin İçin Hayırlı Değildir.
1999 senesinde Avusturya'da yaklaşık bir buçuk yıllık kazancımı tasarruf ederek yaklaşık 200.000 Schilling biriktirmiştim.
Bir süre sonra bu parayı Türkiye'ye gönderdim.
Memlekete gittiğimizde çeşitli finans kurumlarını araştırmaya başladık.
Bir kuruma para yatırma düşüncesi oluştu.
Fakat o sırada bazı engeller çıktı. Yolda yaşadığımız bir tartışma ve ardından karşılaştığımız bir avukat sayesinde mesele büyümeden kapandı.
Biz bunu o gün için bir ikaz olarak değerlendirdik.
Fakat yine de sonunda paramızı yatırdık.
Aradan yıllar geçti ve yatırdığımız parayla ilgili büyük sıkıntılar yaşadık.
Bu olay bana şunu öğretti:
Bir işin önüne sürekli engeller çıkıyor ve iş hayırlı bir şekilde ilerlemiyorsa, insan biraz durup düşünmelidir.
Belki de Rabbimiz bizi o işten uzaklaştırmaya çalışıyordur.
Olayın Tevili ve Çıkardığımız Sonuç
Size 1999 senesinden 2012 senesine kadar başımızdan geçen bu olaydan bir “kulak küpesi” ikram etmek istedik.
Umarım sizler de bundan ders çıkarır ve karşınıza çıkan engelleri düşünmeden zorlamazsınız.
Hayırlı olan işi Cenâb-ı Mevlâ bazen kolaylaştırır.
Hayırlı olmayan işlerde ise çeşitli engeller ve tatsızlıklar ortaya çıkabilir.
Kıssa Sonu.
İşte verdiğine de şükretmek, vermediğine de teşekkür etmek anlamında hamd etmek budur.
Öyle bir anlayış sahibi olmak gerekir ki insan hem olumlu hem de olumsuz durumlarda Rabbine hamd edebilsin.
Yani gerektiğinde ilerlesin, gerektiğinde geri çekilsin; her iki durumda da Allah'ın hikmetini arayabilsin.
Elhamdülillah'ın hikmetlerinden biri de budur.
Raşidî Tarikatı Zikir Evradından Bir Bölüm
Raşidî Tarikatı'nın zikir evradında 21. sınıfa gelen sofiler için zikre ek olarak bazı okumalar yapılır.
Elemneşrah Suresi okunduktan sonra, İnnî veccehtü ayetinden önce Fatiha'dan:
“Yalnız Sana kulluk eder, yalnız Senden yardım dileriz.”
anlamındaki ayet 21 defa okunur.
إِيَّاكَ نَعْبُدُ وإِيَّاكَ نَسْتَعِينُ
Sonra Fatiha'nın kalan kısmı bir defa okunur ve İnnî veccehtü ayetiyle zikre devam edilir.
İbn Sînâ'ya Nispet Edilen Dört Sebep ve Dört Hılt Anlayışı
İbn Sînâ'ya nispet edilen klasik tıp anlayışında sağlık ve hastalık dört sınıf sebep üzerinden açıklanır.
1) Maddi sebepler:
Bunlar azalar ve vücutta dolaşan kan, safra, balgam ve sevda olarak ifade edilen dört unsurla ilgilidir.
2) Fail sebepler:
Bunlar yiyecek ve içeceklerdir. Bunların vücutta meydana getirdiği değişiklikler, hava, buharlar, dumanlar, gazlar, iklim, şehirler, oturulan evler, erkeklik, dişilik ve daha birçok etken bu sınıfa dâhil edilir.
3) Sûrî sebepler:
Bunlar insanın şekliyle ilgilidir. Bir uzvun fazla büyük veya küçük olması yahut tabiî biçimde bulunmaması bu sınıfta değerlendirilir.
4) Tamamlayıcı sebepler:
Bunlar vücuttaki kan, safra, sevda, balgam ve organların faaliyetleriyle ilgili hallerdir. Bunların kendileri sağlam olsa bile faaliyetleri bozuk olursa hastalık meydana gelebileceği kabul edilir.
İnsanın vücudundaki en hararetli şeyin ruh ve kalp olduğu, ruhun kalpte meydana gelip oradan bütün organlara yayıldığı şeklinde klasik bir anlayış vardır.
Bundan sonra hararet bakımından kan, karaciğer, böbrekler ve adaleler zikredilir.
Vücuttaki soğuk olan şeyler olarak balgam, kemik, kıllar, kıkırdaklar, beyin, yağ ve sümük sayılır.
Rutubetli olan şeyler olarak balgam, yağ, beyin, ilik, akciğer, dalak, böbrek ve adaleler zikredilir.
Kuru olan şeyler ise kıllar ve kemikler olarak ifade edilir.
1- Kan:
Kan sıcak ve rutubetli kabul edilir.
Klasik anlayışa göre kanın normalden fazla olması durumunda baş ağrısı, şişlikler, duyu organlarında tembellik, vücutta ve başta ağırlık gibi belirtilerden söz edilir.
Çaresi:
Klasik tıp kaynaklarında ekşi nar, ekşi meyve suları ve sirkeli gıdalar gibi yiyecekler tavsiye edilmiştir.
2- Safra:
Safra sıcak ve kuru kabul edilir.
Klasik anlayışta fazla safra ile baş ağrısı, migren, uykusuzluk, nabız yükselmesi, sararma, ağızda acılık ve benzeri belirtiler arasında ilişki kurulmuştur.
Çaresi:
Soğuk ve rutubetli kabul edilen gıdalarla birlikte şeker, keçi yağı, arpa suyu ve ekmeği, hıyar, karpuz ve demirhindi şerbeti gibi yiyecekler zikredilmiştir.
3- Balgam:
Balgam soğuk ve rutubetli kabul edilir.
Klasik anlayışta balgamın artmasıyla çeşitli bedensel belirtiler arasında ilişki kurulmuştur.
Çaresi:
Bal, zencefil, günlük, mesteki, karabiber, deve sütü, susam, mısır ve sıcak-kuru kabul edilen bazı gıdalar zikredilmiştir.
4- Sevda:
Sevda soğuk ve kuru kabul edilir.
Klasik anlayışta sevdanın artmasıyla durgunluk, uyku bozukluğu, susuzluk, vesvese, sıkıntı, keder ve çeşitli belirtiler arasında ilişki kurulmuştur.
Çaresi:
Bal şerbeti, zencefil, karabiber, mesteki, şekerli süt, tereyağı, pırasa ve koyun sütü gibi gıdalar zikredilmiştir.
Bu bölümün, günümüz tıbbının teşhis ve tedavi anlayışından farklı olan klasik tıp yaklaşımını anlattığını özellikle belirtmek gerekir.
---
İşte zikirimize devam eden sofilerde, benim tasavvufî anlayışıma göre, bazı kötü hâl ve ahlaklardan kurtulmaya yönelik çalışmalar yapılır.
21. sınıfta yukarıda yazdığımız “İyyâke na'büdü ve iyyâke nesteîn” ayetinin zikrine devam edilir.
Benim anlatımımda bu çalışma, insanın iç dünyasını temizlemesi ve kötü alışkanlıklardan uzaklaşması amacıyla yapılan bir tasavvufî eğitim olarak değerlendirilmelidir.
Zikir esnasında bedende çeşitli değişiklikler hissedilebilir. Ancak bunların her kişide aynı şekilde gerçekleşeceğini veya bunların tıbbî olarak belirli bir hastalığın kesin göstergesi olduğunu söylemek doğru olmaz.
Zikir, tasavvuf yolunda kişinin kendi nefsini terbiye etmesine ve Allah'ı daha çok hatırlamasına vesile olan bir ibadettir.
Bazı kimseler:
“Bunların dinde yeri yoktur, bunlar batıldır.”
diyebilir.
Benim cevabım şudur:
Bu dünyada insanın yaptığı birçok iş, tecrübe ve araştırma yoluyla öğrenilmiştir.
Buğday nasıl ekilir, nasıl biçilir, nasıl sulanır, sonra nasıl öğütülür ve nasıl ekmek yapılır?
Bunların bütün ayrıntıları Kur'an'da yazıyor mu?
Hayır.
Fakat insan bunları yaşayarak, deneyerek ve araştırarak öğrenmiştir.
Aynı şekilde tıp da zaman içerisinde gelişmiştir.
Bir doktor bazı gıdaların insan vücuduna faydalı olduğunu araştırmalarla öğrenebilir ve tavsiye edebilir.
Bu bilgi, Peygamber Efendimizin zamanında bulunmadığı için otomatik olarak değersiz sayılmaz.
Patates de Peygamber Efendimizin zamanında Arabistan'da bilinen bir yiyecek değildi. Daha sonra dünyaya yayıldı.
Peygamberimiz yemedi diye patates yemeyi haram veya bid'at sayamayız.
Demek ki her yeni şeyin değerlendirilmesinde fayda, zarar, dinin temel hükümleri ve insan tecrübesi birlikte düşünülmelidir.
Zikir konusunda da benim anlayışım budur.
Her âlim veya mürşid, kendi uyguladığı zikrin insan üzerindeki etkilerini zaman içerisinde gözlemleyebilir.
Biz de yolumuzdan ve arkamızdan gelecek olanlara öğrendiklerimizi aktarmaya çalışıyoruz.
Muharref Kitaplar Meselesi: İncil ve Tevrat'ın Tahrif Edildiğine İnanmak
Burada önemli bir mesele üzerinde durmak istiyorum.
Kur'an'ın toplanması ve kitap hâline getirilmesi de bir süreç içerisinde gerçekleşmiştir.
Hz. Peygamber'in vefatından sonra ayetler bir araya getirilmiş ve Hz. Ebû Bekir, Hz. Ömer ve Hz. Osman dönemlerinde mushafın korunması ve çoğaltılması konusunda çalışmalar yapılmıştır.
Daha sonra Kur'an hafızlar tarafından ezberlenerek ve yazılarak nesilden nesile aktarılmıştır.
Buradan hareketle şunu soruyorum:
Hz. İsa'nın getirdiği vahiy ve onun havarileri tarafından aktarılan bilgiler konusunda da tarihî süreci dikkate almak gerekmez mi?
Hz. İsa'nın kalbine doğan vahiy ve ilhamları kendi havarilerine aktardığı, onların da bunları insanlara ulaştırdığı kabul edilir.
Aynı şekilde Hz. Musa'ya verilen Tevrat'ın da bir vahiy süreci vardır.
Dolayısıyla diğer peygamberlerin getirdiği vahiyleri anlamaya çalışırken, onların da kendi dönemlerindeki aktarım süreçlerini dikkate almak gerekir.
Ben burada farklı din mensuplarını küçümsemek yerine, vahiylerin insanlara nasıl ulaştığı meselesini düşünmeye çalışıyorum.
Herkesin kendi anlayışının ve inancının bulunduğu bir dünyada, insan öncelikle kendi inancını doğru yaşamaya çalışmalı ve başkasına hakaret etmemelidir.
Kur'an'da şöyle buyurulur:
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ اارَّحِيم
لَكُمْ دِينُكُمْ وَلِيَ دِينِ
Lekum dînukum ve liye dîn.
“Sizin dininiz size, benim dinim de banadır.”
Kâfirûn Suresi, 6. ayet.
Bunun üzerinde şöyle bir benzetmeyle düşünelim:
Karpuz tatlı ve serinletici bir yaz meyvesidir. Üzüm de tatlıdır fakat özellikleri farklıdır.
Üzüm karpuzun yerini alamaz, karpuz da üzümün yerini alamaz.
Her şeyin kendine has özellikleri vardır.
Benim anlayışım da şudur:
Sen sen kal, ben de ben kalayım.
Ancak bu farklılıklar insanlara birbirlerine hakaret etme hakkı vermez.
Kur'an yine şöyle buyurur:
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ اارَّحِيم
آمَنَ الرَّسُولُ بِمَا أُنزِلَ إِلَيْهِ مِن رَّبِّهِ وَالْمُؤْمِنُونَ كُلٌّ آمَنَ بِاللّهِ وَمَلآئِكَتِهِ وَكُتُبِهِ وَرُسُلِهِ لاَ نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِّن رُّسُلِهِ وَقَالُواْ سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا غُفْرَانَكَ رَبَّنَا وَإِلَيْكَ الْمَصِيرُ
Âmener resûlu bimâ unzile ileyhi min rabbihî vel mu'minûn, kullun âmene billâhi ve melâiketihî ve kutubihî ve rusulihî, lâ nuferriku beyne ehadin min rusulihî, ve kâlû semi'nâ ve ata'nâ gufrâneke rabbenâ ve ileykel masîr.
Meali:
Peygamber, Rabbinden kendisine indirilene iman etti, mü'minler de iman ettiler. Her biri Allah'a, meleklerine, kitaplarına ve peygamberlerine iman ettiler ve şöyle dediler:
“Onun peygamberlerinden hiçbirini diğerinden ayırt etmeyiz.”
Şöyle de dediler:
“İşittik ve itaat ettik. Ey Rabbimiz! Senden bağışlanma dileriz. Sonunda dönüş yalnız Sanadır.”
Bakara Suresi, 285. ayet.
Burada “Onun peygamberlerinden hiçbirini diğerinden ayırt etmeyiz.” buyuruluyor.
Müslüman, Hz. Musa'yı, Hz. İsa'yı, Hz. Muhammed'i ve diğer peygamberleri Allah'ın peygamberleri olarak kabul eder.
Benim üzerinde durduğum nokta da budur.
Vahyin nasıl geldiğini ve peygamberlerin bunu ümmetlerine nasıl aktardığını araştırırken, farklı peygamberlerin hayatlarını birbirine düşman gibi göstermemek gerekir.
Bu dinler gökten bir sepet içerisinde hazır bir kitap olarak inmedi.
Vahiy peygamberlere geldi; peygamberler onu yaşadı, anlattı ve ümmetlerine aktardı.
Kur'an da Hz. Muhammed'in aldığı vahiylerin ve bunları ümmetine aktarmasının sonucunda bize ulaşmıştır.
İncil konusunda da Hz. İsa'nın tebliğ ettiği vahiylerin ve onun hayatının sonraki nesillere nasıl aktarıldığı tarihî bir meseledir.
Tevrat konusunda da aynı şekilde tarihî aktarım süreci araştırılmalıdır.
Burada benim maksadım, kimsenin dinine hakaret etmek değildir.
Maksadım, vahiylerin insanlara nasıl ulaştığını ve insanların bunları nasıl koruduğunu düşünmektir.
Rabbim, Mehdi'ye ve onun askerlerine idrak versin; iyi ile kötüyü ayırt edebilecek bir firasete, furkana ve farkındalığa kavuşmayı nasip etsin.
--oOo---
أَللَّهُمَّ أَرِنَا الْحَقَّ حَقاً وَ ارْزُقْنَا اتِّبَاعَهْ وَ أَرِنَا الْبَاطِلَ بَاطِلاً وَ ارْزُقْنَا اجْتِنَابَهْ
“Allah'ım! Bizlere hakkı Hak gösterip ona tâbi olmayı, bâtılı da bâtıl gösterip ondan yüz çevirmeyi nasip eyle.”
وَآخِرُ دَعْوَاهُمْ أَنِ الْحَمْدُ لِلّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ
Ve âhıru da'vâhum enil hamdulillâhi rabbil âlemîn.
Âmin.
El-Fâtiha maassalavât.
سُبْحاَنَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ، أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلهَ إِلاَّ أَنْتَ، أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ
Sübhâneke Allahümme ve bihamdik, eşhedü en lâ ilâhe illâ ent, estağfiruke ve etûbu ileyk.
--OoO--
Kar©glan
Başağaçlı Raşit Tunca
Schrems, 3 Temmuz 2017 Pazartesi
Original Kar © glan
Ey Mehdi Askeri! Zikirden Kesilenlerden Olmayın. Şeytanın, Allah’ı Anmayı Unutturduğu Kimseler Gibi Olmayın
(Kar©glan'ın 15 Temmuz 2017 Vaazı)
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيم
فَسُبْحَانَ الَّذِي بِيَدِهِ مَلَكُوتُ كُلِّ شَيْءٍ وَإِلَيْهِ تُرْجَعُونَ
Eûzü billâhi mineşşeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.
Fe sübhânellezî bi yedihî melekûtu kulli şey’in ve ileyhi turceûn.
Meali:
İşte O, Sübhan'dır. Her şeyin melekûtu (mülkü ve hükümdarlığı) O'nun elindedir. Ve her şey O'ndan çıkıp yine O'na dönücüdür.
Sadakallahul Azîm — Yâsîn Suresi, 83. ayet
---oOo---
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
İyi arkadaş, güzel koku satan kimse gibidir. Sana koku sürmese bile, yanında bulunduğun müddetçe güzel kokusundan faydalanırsın.
Kötü arkadaş ise demirci körüğü gibidir. Üflendiği zaman ateş kıvılcımları seni yakmasa bile kokusu seni rahatsız eder.
(Hadis-i Şerif, Müslim ve Buhârî)
"Allâhumme salli alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ salleyte alâ İbrâhîme ve alâ âli İbrâhîme inneke hamîdun mecîd."
"Allâhumme bârik alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ bârakte alâ İbrâhîme ve alâ âli İbrâhîme inneke hamîdun mecîd."
Yolculuğumuza Başlıyoruz:
İyi insanlarla gezmek ve iyilerden bahsetmek de nimettir. Çünkü hadis-i şerifte, "Salihler, iyiler anıldığı zaman rahmet nazil olur." buyuruldu. (İ. Ahmed)
Rahmetin sebebi iyi işlerdir. İyi işlerin sebebi de onlara heves etmektir. Onlara heves etmenin âmili de sâlihleri iyi hâlleri ile anmak ve hatırlamaktır.
Kötüler anıldığında ise lânetin inmesidir. Çünkü kötüleri ve kötülükleri çokça anmak, insana kötülük yapmayı kolaylaştırır. Bu da lâneti gerektirir. Lânet ise Allah'tan uzak kalmak demektir.
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيم
اسْتَحْوَذَ عَلَيْهِمُ الشَّيْطَانُ فَأَنسَاهُمْ ذِكْرَ اللَّهِ أُوْلَئِكَ حِزْبُ الشَّيْطَانِ أَلَا إِنَّ حِزْبَ الشَّيْطَانِ هُمُ الْخَاسِرُونَ نَّ الَّذِينَ يُحَادُّونَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ أُوْلَئِكَ فِي الأَذَلِّينَ كَتَبَ اللَّهُ لَأَغْلِبَنَّ أَنَا وَرُسُلِي إِنَّ اللَّهَ قَوِيٌّ عَزِيزٌ
Eûzü billâhi mineşşeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.
İstahveze aleyhimuş şeytânu fe ensâhum zikrallâh, ulâike hizbuş şeytâni, e lâ inne hizbeş şeytâni humul hâsirûn. İnnellezîne yuhâddûnallâhe ve resûlehû ulâike fîl ezellîn. Keteballâhu le aglibenne ene ve rusulî, innallâhe kaviyyun azîz.
Meali:
Esteûzü billâh.
Şeytan onları hâkimiyeti altına alıp Allah'ın zikrini onlara unutturdu. İşte onlar şeytanın tarafında olanlardır. İyi bilin ki şeytanın hizbi, yani şeytanın tarafında olanlar, ziyana uğrayanların ta kendileridir.
Allah'a ve Peygamberine düşman olanlar var ya, işte onlar en aşağı kimselerin arasındadırlar.
Allah, kâinatın programına, "Şüphesiz ben ve peygamberlerim galip geleceğiz." diye yazmıştır. Muhakkak ki Allah Kavî'dir; şüphe yok ki Allah çok kuvvetlidir, mutlak güç sahibidir.
Sadakallahul Azîm — Mücâdele Suresi, 19, 20 ve 21. ayetler
Bizim "Salavât-ı Kebîre" ve "Salavât-ı Kasr"da okuduğumuz salavatın sebebi ve hikmeti bunlara binaendir. Yani iyileri anıp onların güzelliklerine ve iyiliklerine talip ve sahip olabilmek için; yine zikir ile Allah'ı, peygamberlerini ve meleklerini anıp, onlardan manevî olarak fayda görmek içindir.
Ruh için uzaklık ve yakınlık sorun değildir. İyi ruhlar anıldıkları yerde oluverirler. Kötü ruhlar da böyledir; kötülükleri ile beraber kötü olanların yanında bulunurlar. Yani Deccal ve hizbi, şeytan ve hizbi gibi.
Peygamber Efendimiz de hadis-i şeriflerinde şu tavsiyelerde bulunmaktadır:
"İyi arkadaş yalnızlıktan, yalnızlık da kötü arkadaştan hayırlıdır. İyilerle dost olan, misk satanla beraber olan gibidir. Onun güzel kokusu diğerine bulaşır.
Kötülerle beraber olan da demirci çırağı ile beraber olan gibidir. Onun kiri de diğerine yansır."
(Buhârî, Zebâih, 31; Buyû', 38; Müslim, Birr, 146; Ebû Dâvûd, Edeb, 16)
"Kişi dostunun dini üzeredir. O hâlde kiminle arkadaşlık ettiğine dikkat etsin."
(Tirmizî, Zühd, 45)
"Kişi sevdikleriyle beraberdir."
(Buhârî, Edeb, 96; Müslim, Birr, 165; Tirmizî, Zühd, 50, Da'avat, 98)
"Mümin, müminin aynasıdır."
(Ebû Dâvûd, Edeb, 49)
"Müminler bir binanın tuğlaları gibi birbirini destekler."
(Buhârî, Mezâlim, 5; Salât, 88; Tirmizî, Birr, 18)
"Uçurumun kenarında dolaşan, uçuruma yuvarlanabilir."
(Buhârî)
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيم
تَكَادُ تَمَيَّزُ مِنَ الْغَيْظِ كُلَّمَا أُلْقِيَ فِيهَا فَوْجٌ سَأَلَهُمْ خَزَنَتُهَا أَلَمْ يَأْتِكُمْ نَذِيرٌ
Eûzü billâhi mineşşeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.
Tekâdu temeyyezu minel gayz, kullemâ ulkıye fîhâ fevcun seelehum hazenetuhâ e lem ye'tikum nezîr.
Meali:
Neredeyse cehennem öfkeden çatlayacaktır! Oraya her bir topluluk atıldıkça oranın bekçileri onlara, "Size bir uyarıcı gelmemiş miydi?" diye sorarlar.
Onlar da şöyle derler: "Evet, bize bir uyarıcı gelmişti. Fakat biz onu yalanlamış ve 'Allah hiçbir şey indirmemiştir. Siz ancak büyük bir sapıklık içindesiniz.' demiştik."
Sadakallahul Azîm — Mülk Suresi, 8 ve 9. ayetler
Zikir çeken sofilerimizde su gibi olma özelliği meydana gelir. Neyin yanına varsa, neye değse, ondan ve onun renginden, kokusundan, şeklinden ve kabından oluvermek gibi bir hâl, yani hâl sektesi denen bir durum vuku bulur.
Öyle olunca, ne ile, kim ile dostluk kurup ne ile meşgul olduğunuza dikkat edin. Yoksa zikirden kesiliverirsiniz ve Allah'ı unutanlardan oluverirsiniz. Çünkü hâl geçmesi diye bir durum vardır. O yüzden dikkat etmek gerekir.
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Kişinin dini, arkadaşının dini gibidir. O hâlde kiminle arkadaşlık edeceğinize çok dikkat edin."
(Hadis-i Şerif, Hâkim)
Kötü arkadaşları terk et. Onlara sevgi duyma, salihleri sev. Yakının bile olsa kötü arkadaştan uzak dur. Uzak bile olsa iyi arkadaşlarla beraber ol.
Kimi seversen, seninle onun arasında bir yakınlık hâsıl olur. Bu bakımdan, sevgi beslediğin kimsenin kim olduğuna iyi bak.
Bir sepet sağlam meyvenin içine bir adet çürük meyve koysanız hepsini bozabilir. Bir sepet sağlam meyve, o bir çürük meyveyi sağlam yapamaz. Hatta bir sepet çürük meyvenin içine bir adet iyi meyve koysanız, o iyi meyve çürükleri iyi yapamaz.
Mehdi'nin görevi de bundan daha zordur. Kötüleri iyi yapmak ancak Allah'ın işidir. Ancak iyi bir meyve bozulmadıysa ve bir de iyi bir tohum ve çekirdek verdiyse, yine o çekirdekten dikdikçe, ektikçe bir orman kadar, bir harman kadar iyi şeyler meydana gelebilir, değil mi?
O yüzden Muhammed Aleyhisselâm yine dedi:
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Kıyametin kopacağını bilseniz, kıyameti kopuyor da görseniz, elinizdeki hurma çekirdeğini, yani fidanı dikiniz."
(Hadis-i Şerif, Riyâzü's-Sâlihîn)
Salihlerle beraber olan, onlardan hiçbir şey öğrenemese bile yedi ikrama kavuşur:
1- İlim talebesinin faziletine kavuşur.
2- Onlarla beraber iken günahtan uzak olur.
3- Evinden çıkışından itibaren rahmete girer.
4- Onlara inen rahmetten o da faydalanır.
5- Onları dinlerken kendine sevap yazılır.
6- Melekler ondan memnun olup dua eder.
7- Attığı her adım günahına kefaret olur.
Allahü Teâlâ da ona altı ikramda bulunur:
1- İlim ehliyle bulunmayı ona sevdirir.
2- Âlime uyanlar gibi sevaba kavuşur.
3- O salihlerden birinin şefaatine kavuşur.
4- Günahkârların gittiği yerlerden soğur.
5- O da salihlerin yoluna girmiş olur.
6- Dinimizin emirlerine uymuş olur.
Bir kimse Peygamber Efendimize, "Kıyamet ne zaman kopacaktır?" diye sordu. Ona cevaben, "Kıyamet için ne hazırladın?" buyurdu.
O kimse, "Fazla ibadetim yok. Fakat Allah ve Resulünü seviyorum." dedi.
O kimseye, "Herkes sevdiği ile beraber olacaktır. Sen de ahirette sevdiğinle beraber olacaksın." buyurdu.
(Buhârî)
Hikmet ehli buyuruyor ki:
1- Âlimlerle beraber olanın ilmi artar.
2- Salihlerle beraber olanın ibadete rağbeti ve günahlardan kaçma arzusu artar.
3- Fâsıklarla, yani açıktan günah işleyenlerle düşüp kalkanın günah işleme cüreti artar.
4- Zenginlerle düşüp kalkanın dünya sevgisi artar.
5- Fakirlerle beraber olanın şükrü artar.
Bir kimse bir âlimle dünyayı dolaşsa, âlimden dinine ait bir mesele öğrense, birlikte yaptıkları seyahati boşa gitmiş olmaz.
Bir kimse de âlimlerle, salihlerle beraber olsa, hiçbir şey istifade edemese bile onların yüzüne bakması onun için büyük bir nimettir. Çünkü salih Müslümanın yüzüne bakmak ibadettir.
Kötü arkadaş bir tane olsa da çoktur. İyi arkadaş bin tane olsa da azdır. İyilerle dost olmalı ve sayısını çoğaltmaya çalışmalıdır!
Hadis-i şeriflerde buyuruldu ki:
"Çok dostunuz olsun; çünkü Rabbiniz kerimdir. Kıyamette dostları arasında bulunan kuluna azap etmekten haya eder."
[Şir'a]
"Çok tanıdığınız olsun! Kıyamette hepsi de şefaat eder."
[Şir'a]
"Allahü Teâlâ, rıza-i ilahi için bir din kardeşi edinenin Cennetteki derecesini yükseltir."
[İ. Ebiddünya]
"Allah için ahiret kardeşliği yapan, ahirette öz kardeşinden daha faydalı yardımları o ahiret kardeşinden görür. Allahü Teâlâ, ahiret kardeşini çok seveni o nispette çok sever."
[Ey Oğul İlm.]
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيم
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ اتَّقُواْ اللّهَ وَكُونُواْ مَعَ الصَّادِقِينَ
Eûzü billâhi mineşşeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.
Yâ eyyühellezîne âmenûttekûllâhe ve kûnû meas sâdikîn.
Meali:
Ey iman edenler! Allah'a karşı gelmekten sakının ve doğrularla, iyilerle beraber olun.
Sadakallahul Azîm — Tevbe Suresi, 119. ayet
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيم
الَّذِينَ يَتَّخِذُونَ الْكَافِرِينَ أَوْلِيَاء مِن دُونِ الْمُؤْمِنِينَ أَيَبْتَغُونَ عِندَهُمُ الْعِزَّةَ فَإِنَّ العِزَّةَ لِلّهِ جَمِيعًا
Eûzü billâhi mineşşeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.
Ellezîne yettehızûnel kâfirîne evliyâe min dûnil mu'minîn. E yebtegûne indehumul izzete fe innel izzete lillâhi cemîâ.
Meali:
Esteûzü billâh.
Müminlere düşmanlık etmek için kâfirleri dost edinenler var ya, izzeti ve şerefi onların yanında mı arıyorlar? Oysa muhakkak ki izzet ve şeref tamamen Allah'a aittir.
Sadakallahul Azîm — Nisâ Suresi, 139. ayet
İyilerle beraber olacağız. Fakat iyi olsan, en iyi olsan, senin de bir zayıf ve kötü tarafın olabilir. Gülün bile dikeni olur, değil mi?
Öyle olunca, sevdiğini gereğince sev. Yani ne demektir bu? Seviyorsun, tamam; ama sevdiğinin her şeyini alma. Sadece iyi ve güzel huylarını al. Kötü ve çirkin olan bazı hâlleri olabilir; onları es geç.
Bin iyiliğin yanındaki bir kötü hâlini ele alıp da onu yerme. Gül dikensiz olmaz, mümin hatasız olmaz. Beşer şaşar, değil mi?
Günah, bizlerin ders alıp iyiliği seçmemiz için konmuş sınır taşlarıdır. Sınır taşlarını gördükçe yolumuza devam etmeye çalışmak müminin alametidir.
İşte mesela kiraz seviyorsan, tamam, kirazı sev ve ye; ama Allah kirazın içine çekirdek, ucuna da sap koymuş. Sapını ve çekirdeğini ayırıp kenara koy. Çekirdeğini de yeme. Bazen çekirdeği de yenebilenler vardır elbet; kılçıksız hamsi gibi...
Yani öyle olunca herkes kılçıksız hamsi arıyor. Ama hatasız kul olmaz, dikensiz gül olmaz.
O yüzden sen arı gibi ol. Arı çiçeğe konar; ne yaprağını koparıp yer, ne sapını. O çiçeğin özü olan balını alır.
Ey mümin, ey Mehdi askeri! Sen de bizi severken gereğince sev. Bazı kötü huylarımız ve kötü hâllerimiz olabilir. Sen onları örnek alma. Onlar bizim dikenimiz gibidir. Boynumuzu eğmemizi sağlayan kusurlarımızdır.
Yoksa günahsız olsak, Allah muhafaza, Firavun gibi tanrılığa kalkar insan, değil mi? O yüzden günahımız boynumuzu eğdiren yerimizdir.
Sen onu alma. Elbette senin de boynunu eğdiren başka bir hâlin sende mevcuttur. Sen seninki ile boynunu eğ ve Firavun gibi olma.
Altın çamura düştüyse, sen onu çamurlu çamurlu alıp cebine koyma. Yıka, sonra cebine koy ki cebin batmasın.
Bizi de öyle hatalarımızla alma. Sen iyi olan yönlerimizi örnek al. Biz bazen çamura batsak da Allah gayret verir, sonra yine yüz düzlüğe çıkarız.
Sen de gayret et. Âdem gibi günahtan sonra tevbe etmesini öğren. Onlar dediler ki:
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيم
قَالاَ رَبَّنَا ظَلَمْنَا أَنفُسَنَا وَإِن لَّمْ تَغْفِرْ لَنَا وَتَرْحَمْنَا لَنَكُونَنَّ مِنَ الْخَاسِرِينَ
Eûzü billâhi mineşşeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.
Kâlâ rabbenâ zalemnâ enfusenâ ve in lem tagfirlenâ ve terhamnâ le nekûnenne minel hâsirîn.
Meali:
Esteûzü billâh.
"Rabbimiz! Biz kendimize zulüm ettik. Eğer bizi bağışlamaz ve bize acımazsan mutlaka ziyan edenlerden oluruz."
Sadakallahul Azîm — A'râf Suresi, 23. ayet
Tevbenin ikinci makbul ve elzem olan yeri günahtan sonra, aklımız başımıza geldiği ilk anda hemen tevbe edivermektir.
Yani acı yemek yerken ardından yoğurt yemek ve onun acısını izale etmek gibi. Yoksa su içmek onun acısını ve hararetini kesmez. Yani rahmetin söndüremediği yangın var mıdır?
Evet, rahmet yani su biber acısını dindiremez, söndüremez; sadece bir an keser ama acı ve hararet sönmez. Hâlbuki yoğurt onun acısını keser.
Yani öyle günahlar vardır ki onları tevbe bile kurtarmaz; ancak nur-u ilahî lazımdır ki onu, yani o günahkârı, tekrar eski hâline getirsin, alevini söndürsün.
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيم
إِنَّ الدِّينَ عِندَ اللّهِ الإِسْلاَمُ وَمَا اخْتَلَفَ الَّذِينَ أُوْتُواْ الْكِتَابَ إِلاَّ مِن بَعْدِ مَا جَاءهُمُ الْعِلْمُ بَغْيًا بَيْنَهُمْ وَمَن يَكْفُرْ بِآيَاتِ اللّهِ فَإِنَّ اللّهَ سَرِيعُ الْحِسَابِ
Eûzü billâhi mineşşeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.
İnned dîne indâllâhil islâm, ve mâhtelefellezîne ûtûl kitâbe illâ min ba'di mâ câehumul ilmu bagyen beynehum, ve men yekfur bi âyâtillâhi fe innallâhe serîul hısâb.
Meali:
Esteûzü billâh.
Muhakkak ki Allah'ın indinde din ve deyn, yani dünya, İslâm'dır. Kendilerine kitap verilenler, kendilerine ilim geldikten sonra aralarındaki haset sebebiyle ihtilâfa düştüler. Ve kim Allah'ın âyetlerini örterse, yani inkâr ederse, o takdirde muhakkak ki Allah hesabı çabuk görendir.
Sadakallahul Azîm — Âl-i İmrân Suresi, 19. ayet
Deniyor ki bu ayete meal verirken, "Allah katında din yalnızca İslâm'dır, gayrisi yok." manası veriliyor.
Fakat benim kanaatimce ayetin üzerinde daha dikkatli tefekkür etmek gerekir. Eğer din bir İslâm olacaksa, İsa'yı peygamber yapıp gönderen kimdir? Yine İncil'de gönderdiği ayetler ve onların hükmü olan dini kim göndermiştir?
Aynı şekilde Musa'ya inen Tevrat'ı kim göndermiştir?
O hâlde "Din bir İslâm'dır." denilirken, İsa'nın dini kimin dini, Musa'nın dini kimin dini demek yok mudur?
Onlar farklı zamanlarda ve farklı topluluklara gönderilmiş peygamberlerdir. Benim anlayışıma göre dinin özü Allah'a teslimiyet olmakla birlikte, farklı ümmetlere farklı hüküm ve hukuklar verilmiştir.
Mesela buğday ekimi ile domates fidesinin dikimi aynı değildir. Buğdayın bakımı başka, domatesin sulaması başka, meyvesi ve yetişme şartları başkadır. Fakat hepsi Allah'ın yaratması içerisindedir.
İnsandaki görev ve sorumluluklar da buna benzer şekilde farklı olabilir.
İsa ümmeti de bir grup ve ümmettir. Onların içinde farklı cibilliyet ve yaratılış özelliklerinde olanlar bulunabilir. Kitmir de İsa askeriydi, yani Ashab-ı Kehf'in köpeği olan sadık bir varlıktı.
Öyle olunca kimler hangi gruptan ise, onlara inen kurallar da onların hâllerine göre olabilir. Köpeğe verilen kediye verilmez, kediye verilen ineğe verilmez. İneğe ot, kediye ve köpeğe et verilir, değil mi?
Köpeğin dışkısı gübre yerine geçmezken, ineğin dışkısı gübre olarak kullanılabilir. Yani faydalı varlıkların faydası da derecelerine göre değişebilir.
Müminlik ve iman dereceleri de insanın ne kadar fayda verdiğini göstermesi bakımından önemlidir.
Sadece yanına gelene kokusu faydalı olan mümin vardır. Hâlbuki bazı müminler vardır ki birbirlerinden binlerce kilometre veya zaman aralığı ile fersah fersah uzak olsalar da biri diğerine hâlâ fayda verebilir.
Nitekim Muhammed Aleyhisselâm'ın bekâya göçeli binlerce sene olmuş gibi düşünsek bile, hâlâ insanlığa ve müminlere fayda vermektedir.
Yani imanın derecesi, senin hangi cibilliyatta olduğunu tespit etmemize yarar.
Bir dahaki haftalara tefekkür sorusu:
"İsa'ya İsa ismini kim verdi? İsa demek ne demek?"
Biraz tefekkür ediniz.
Hani ölüme çok yaklaşanlar, "Bir ışık gördüm." diyorlar ya... Yine hani bir laf vardır, yeni doğan çocuklar için, "Işığı gören geliyor." denir.
Yani iki ışık... Biri ölürken ışık görüyor, biri doğarken ışık görüyor.
O zaman bu ışık, hamile kadında rahmin suyunu bırakıp açıldığı anda rahimden içeri giren ışık mı?
Bir dünyadan bir dünyaya, yine anneden başka bir anneye geçiş mi acaba, demek yok mu?
---
Ahmet Hulusi amca ve Hulusi Tarikatı'nı sevenler ve bir de Adnancılar, dünya hologram dünya diyorlar. Yani demek istiyorlar ki dünya diye bir yer yok, sadece beynin senin öyle sanıyor; Matrix filmindeki Matrix denen yer gibi, diyorlar. Öyle mi?
ELCEVAP:
Hani biz diyoruz ki: Her şeyin bir frekansı var. Kur'an'ın, duanın, ayetin, yaptığın işin, müziğin, fiziğin bir frekansı var.
İşte bilgisayarda bunları göstermek veya müzik çalmak veya video göstermek için bir ve sıfırların yan yana gelmesinden oluşuyor dedik.
Deccal'ın da bunları ters çevirip, yani kehrwertini alarak iyiyi kötüye çevirdiğini yazdık, söyledik.
Bizde de bir frekans sistemi var; matematiksel veyahut metriksel bir dünya var. Fakat eğer dünya gerçekte olmasa idi, sadece beynimiz öyle algılıyor olsa idi, beyin ne o zaman?
Beynin çalışması için enerjiye, enerji için şekere, şeker için pancara, bala, böreğe ihtiyaç var. O zaman beynin bir sinyali algılaması için karpuz lazım, domates lazım. Eğer dünya gerçekte yoksa domates nereden gelecek, karpuz nereden gelecek?
Beyin algılayacak demek yok mu?
O sadece insanın boyutlarından birisi; algı boyutu, beynin algı mekanizması, yani kodu ve programı. Sadece metriksel çalışıyor. Ciğer öyle mi? Değil. Yine böbrek öyle değil.
Sadece beyin metriksel çalışıyor. Yine mesela burun koku ile algı yapıyor. Yani Kitmir sistemi, köpek sistemi.
Yani dünya öyle Hulusi Baba'nın dediği gibi hologram falan değildir.
Şeriat, "Oruç tut, zekât ver." diyor. Eğer oruç tutmak için yememek, sonra iftar için akşam yemek lazım ise yemek nedir? Hologram olur mu?
Şeriat dünyanın maddî tarafıyla alakalıdır; metriksel değildir. Fakat sevap ve günah nedir? Onlar ancak metriksel kod ile algılanabilir.
Yine cibilliyet nedir? Bizim cibilliyetimiz olan hayvan ile bağımız hangi bağ ile bağlı? Biz yerken o ne yapıyor?
Çünkü bir kedinin ömrü belki 20-25 sene, ama o 25 senede bütün ömrünü tamam ediyor. İnsan ömrü misal olarak 90 sene olabilir.
Cibilliyeti kedi olan birisinin kedisi 23 senede belki bu 90 seneyi tamam ediyor. Yani Muhammed'e peygamberlik geldikten sonraki 23 sene gibi.
Ama bir bağ var. Onun cibilliyeti olan ruh ile bir bağı var. Fakat hangi sistem ile?
İşte Allah çeşitli sinyal sistemleri, algılama metodları halketmiş. Farklı farklı boyut ve emmareler...
O yüzden 124 bin âlemden bahsedilir ve denir ki: "124 bin âlemin Muhammedî."
"Sen hangi âlemdeki Raşid'i soruyorsun?" demek lazım.
Bitki olan Raşid mi, hayvan olan Raşid mi, kuş olan Raşid mi, çiçek olan Raşid mi, bebek olan Raşid mi, baba olan Raşid mi? Belki başka bir hâl, anne olan da olabilir, değil mi?
Her hâlden biraz biraz tadıyorsa insan, tekâmül içinde rahim ismini atmak olmaz, değil mi?
Yani isimlerde, esmalarda seyahat böyle işte.
Berber olan Raşid, tırcı olan Raşid, kadastro tapucusu Raşid, hâkim olan Raşid...
Ve biz işte bu levellingimizde, yani bu seferki misyonumuzda Adalet Yüksekokulunda bir sene okuduk.
Allah Mehdi'ye her meslekten öğrettiği için, "Damdan düşenin hâlinden damdan düşen bilir." hikmeti gereği bize Allah; hâkimlik, savcılık, avukatlık, noterlik, ateşelik ve maliye derslerini bu bir senenin içinde paketleyip bir nebze sundu, gereğince yetecek kadar öğretti.
Çünkü bu okul hızlandırılmış bir eğitimdi. Hukuk fakültesinde dört senede görülen dersler, işte toplam bir senenin içinde görülüyordu.
Mesela medeni hukuk dersi, hukuk fakültesinin dördüncü sınıfında görülürken, biz birinci sınıftaki iki dönemde onu okuyup bitiriyorduk.
Yine ceza hukuku üçüncü ve dördüncü sınıfın dersleri iken, biz ceza hukukunu ikinci semesterde okuyup bitirdik.
Yine hukukun ekstra olan noterlik dersini okuduk bitirdik. Yine kâtiplik dersi, daktiloyu okuduk. Yine maliye dersi...
Yani hızlı eğitim işte.
Öyle olunca aynen Mehdi'nin bir kedinin 90 senelik veya 63 senelik bir insan ömrünü 23 senede tamam etmesi gibi, Mehdi'nin de bütün ilimleri bu ömrüne sığdırması zorunda.
Çünkü eğer sona kalacak ve Fâtır-üs-Semâvât yapılacağı, kâinatın yok edildikten sonra tekrar açılacağı zaman bütün kâinatın içinde olması gereken asıl meyve ve çekirdek, yaratılışın gayesi o ise, kâinatın meyvesi o ise, o zaman onun içine aynı Nuh'un gemisi gibi bütün ilimler, dinler ve cibilliyetler sığmak zorunda değil mi?
Son asker, son iyi asker: "The Last Man."
Deccal da son kötüleri barındıran çekirdektir, yani.
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيم
وَاخْفِضْ لَهُمَا جَنَاحَ الذُّلِّ مِنَ الرَّحْمَةِ وَقُل رَّبِّ ارْحَمْهُمَا كَمَا رَبَّيَانِي صَغِيرًا
Eûzü billâhi mineşşeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.
Vahfıd lehumâ cenâhaz zulli miner rahmeti ve kul rabbirhamhumâ kemâ rabbeyânî sagîrâ.
Meali:
Esteûzü billâh.
Onlara, anne ve babana, merhamet ederek tevazu kanadını indir ve de ki:
"Rabbim! Tıpkı beni küçükken koruyup yetiştirdikleri gibi Sen de onlara acı, ikisine de merhamet et."
Sadakallahul Azîm — İsrâ Suresi, 24. ayet
Bu ayette deniyor ki: "De ki, o ikisine acı, merhamet et."
Yani eğer Allah acıyıp merhamet edecekse, o zaman bizim dememizin anlamı ne?
Yine ayetin baş tarafında ise onlara yardım ve tevazu kanatlarını indir deniyor. Yani bizim hem fiilî hem de kavlî olarak yapmamız gereken bir dua ve fiilmiş.
Peki bizim dememizin ne gibi bir yaptırımı var?
Mehmet Okuyan Hoca, zikir ve tesbih çekmekle falan bir şey olmaz, fiilî olacak, dua ve zikir fiilî olacak, diyor. Bunun manası nedir?
Allah eğer bizden sadece fiilen gidip anne babamıza merhamet edip, yardım edip, onlar yaşlanınca onların bakımını yapmamızı emredip isteseydi, bunu açıkça demez miydi?
"O halde gidin ve annenize babanıza yardım edin, bakın." demez miydi?
Oysa diyor ki: "Rabbim, o ikisine merhamet et." deyin, diyor.
"De" demek, zikredin demektir ve biz Raşidi Tarikatı zikrimize bunu aldık.
Demin dedik ya: Senin 124 bin, yani binlerce versiyonun var; "Sen hangi Raşid'i soruyorsun?" dedik.
Yani sen belki anana babana bakacaksın. Ama annenin ve babanın yeni versiyonu var. Onlar o ışığı görüp yeniden doğdularsa, eğer tekâmüllerini daha hayattayken tamamladılarsa, bir defa daha doğmuşlar demektir.
Öyle olunca, "O ikisine merhamet et." demek sadece o ikisine değil, belki senin babanın ismi Ahmet'ti ve senin çocuğun oldu, ismini yine sen Ahmet koydun. Yani baban yeniden doğdu demek olmaz mı?
Allah o ayetteki "hüma" zamirini sadece ikisi demek için kullanmamış, yani "o ikiliye acı, merhamet et" demektir.
Öyle olunca "tevazu kanadını indir" demek; işte o anne ve baban eğer vefat ettiyse ve sen sonra onların ismini çocuğuna koyduysan, artık onlara merhamet edip acıyıp koruyup gözetmek...
Onlar sana çocukken baktı, büyüttü. Şimdi sen onlara, onların çocukluk hâllerine merhamet et, bak, demek yani bu.
Yine onların bir de hayvan olan cibilliyetleri var. Onların ve senin cibilliyetin olan hayvanın sahibi olan kimseyi sen tanıyor musun?
Kimin evindeler, kimin ahırındalar veya kimin ormanındalar, demek yok mu?
Onları sen bilip bulup onlara merhamet edebilir misin?
Ancak onların nerede, sahibinin kim olduğunu Allah bilir. Sana düşen görev ise:
"Ve kul rabbirhamhumâ kemâ rabbeyânî sagîrâ."
demek kalır.
Çünkü Allah onların sahibi olan kimseye merhamet ve vicdan verirse, Allah ancak o zaman, işte o bir köpekse, merhametli ve muvafık iyi bir sahip ise ona iyi bakıp merhamet eder.
Yoksa sen ne bileceksin nerede ve ne hâldeler, değil mi?
Yine kuş hâli, kurt hâli, böcek hâli, balık hâli...
Yani bir insandan 124 bin tane var demektir bu. Sen onların sadece bir kendini ve anne-baba olanını biliyorsun. Gerisini biliyor musun?
Peki hangi çiçek onlar, hangi ağaç onlar, biliyor musun?
Bilmiyorsun.
Ne yapacaksın o zaman?
"Ve kul rabbirhamhumâ" diye zikredeceksin.
Allah acıyacak onlara.
Hangi Allah? O sahibin olan Allah'ın.
Ve bizim zikrimizde "es'elüke" duamızda ne deriz işte:
"Ve sâhiben muvâfikan..."
Yani vefalı bir sahip nasip et. Kitmir'in sahipleri gibi vefalı.
Yahut sen Kitmir isen, bu sefer yine sen vefalı ol sahiplerine.
Yedi uyuyanları bekle ki Allah sana da cennet nasip etsin. Çünkü Kitmir'in sadıklığı ve o güzel ahlâkı, onu cennete dâhil edecek olan yüce bir ahlâktır.
Cennete girmenin tek yolu güzel ahlâk, güzel ahlâktır.
Ve Muhammed Aleyhisselâm dedi:
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Ben güzel ahlâkı tamamlamak için gönderildim."
(Hadis-i Şerif, Muvatta, Hüsnü'l-Hulk, 8; Ahmed b. Hanbel, Müsned 2/381, Mâlik)
Yani öyle olunca:
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Kişi sevdiğiyle beraberdir!.."
(Hadis-i Şerif)
Enes bin Mâlik (r.a.) der ki:
Bir adam geldi ve Resûl-i Ekrem Efendimiz'e (a.s.m.):
"Kıyamet ne zaman kopacak?" diye sordu.
Peygamberimiz de:
"Kıyamet için ne hazırladın ki onu bekliyorsun?" deyince, o sahabi dedi ki:
"Ya Rasûlullah! Ben çok namaz kılan, çok oruç tutan ve çok çok sadaka veren biri değilim. Fakat Allah ve Rasûlünün sevgisi kalbimdedir."
Bunun üzerine Allah'ın Rasûlü şöyle buyurdu:
"Kişi sevdiği ile haşrolunacaktır. Kişi kimi severse kıyamette onunla beraber olacaktır."
Hz. Enes (r.a.) diyor ki:
"Bu sözden sahabe-i kiram o kadar çok hoşlandılar ki hiçbir sözden bu kadar hoşlanmamışlardı."
Nasıl hoşlanmasınlar ki, Peygamber sevgisi onların damarlarına, kanına girmişti.
Hz. Ali'ye, "Siz Rasûlullah'ı (s.a.s.) ne kadar seviyordunuz?" diye sorulduğunda, o şu cevabı vermişti:
"Rasûlullah bize malımız, mülkümüz, çoluk çocuğumuzdan, anamız ve babamızdan daha sevgili idi. O'na çölde susadığımızda soğuk suya duyduğumuz arzudan daha çok arzu duyar, daha çok severdik."
Öyle olunca seven, sevdiğini çokça anar, zikreder, telaffuz eder. İki lafından biri o olur, değil mi?
Evde, çarşıda, yatakta, yorganda, işte, aşta, her yerde Ayten vardır. Saatler "Ayten'i beş geçiyor." olur, değil mi?
Öyle olunca ben şaşarım ki Allah'ı çok sevdiğini söyleyip de Allah'ın güzel isimlerini, fiillerini günde çokça anmayan, zikretmeyene...
Yine Muhammed'i sevdiğini söyleyip de onu her gün çokça anmayana...
Yine İsa'yı sevip de bir defa İsa'ya salavat getirmeyene...
Yine Mehdi'yi arayıp da Mehdi'ye salavat getirmeyene şaşarım.
Ve biz işte yine zikrimizde:
"Onlar ayakta, otururken ve yanları üstü yatarken Allah'ı anıp zikrederler."
ayetini okuruz.
Yan gelip de zikir değil de fiil mi olur? Yatığı yerden iş tutan dam mı olur, ey Mehmet Okuyan Hoca? Nasıl fiil olacak bu?
Ve yine bu güzel ahlâka ulaşmak için Allah'ı anmak demek, "Allah" zikri çekmek demektir.
Yine biz zikrimizde Esma'yı ve Allah zikrini çekeriz.
Yine Muhammed'i anmak, Muhammed'e salavat getirmektir.
Yine İsa'yı sevmek, İsa'ya salavat getirmektir.
Öyle olunca bizler neden çokça salavat ederiz?
Onların manevî gücü ve güzel ahlâkları bizimle olsun diye.
Seven sevdiği ile beraberse, onları çokça anar isek, Kitmir gibi, onlar cennete girecekse, belki bizi de onların yanında bir Kitmir olarak halketse Allah...
Onların evinin köpeği bile olsak...
Yani başka bir cibilliyetimiz, onların belki köpeği, belki caminin önündeki saksısındaki çiçeği, belki bahçesindeki armut ağacı oluveririz inşallah.
Yine Mehdi hayatta ise onun tarağı olmak, taşı olmak, arabasının kapısı olmak gibi; yine yemek yediği tabağı, çatalı olmak, kahve fincanı gibi yakınında olmak...
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيم
رَبِّ قَدْ آتَيْتَنِي مِنَ الْمُلْكِ وَعَلَّمْتَنِي مِن تَأْوِيلِ الأَحَادِيثِ فَاطِرَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ أَنتَ وَلِيِّي فِي الدُّنُيَا وَالْآخِرَةِ تَوَفَّنِي مُسْلِمًا وَأَلْحِقْنِي بِالصَّالِحِينَ
Eûzü billâhi mineşşeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.
Rabbi kad âteytenî minel mulki ve allemtenî min te'vîlil ehâdîs, fâtıras semâvâti vel ardı ente veliyyî fîd dunyâ vel âhırati, teveffenî muslimen ve elhıknî bis sâlihîn.
Meali:
Esteûzü billâh.
Bir nevi bu ayetteki:
وَأَلْحِقْنِي بِالصَّالِحِينَ
ayetin anlamı, yani:
"Allahümmahşurna fî zümretissâlihîn."
"Allah'ım! Bizleri salihlerin grubuyla haşret." anlamına gelir.
Yukarıdaki ayet bizim tarikatımızın zikirlerindendir.
Yani öyle demek olur ki yeniden toplanıp doğacağımız zaman, mesela Müslüman bir devlette doğarsak, en azından Müslümanlar arasında haşretmiş oluruz.
Yine eğer Mehdi hayatta ise onunla aynı vakitte yaşamak, bir de mümin veya Müslüman olmak, bir de onu bilmek... Ne büyük bahtiyarlık, değil mi?
İşte eğer siz bu duayı önceki versiyonunuzda, ışığı görmeden önce çok okuduysanız, Mehdi vaktinde belki onun çaydanlığı, bahçesindeki gül, yatağındaki yastığı oldunuz demektir.
Çünkü "Salihlerle haşret" dediğiniz için Allah size son gemide yer verdi.
Kıyametten önceki son gemiye bir bilet...
Ve Peygamber'in sözü ile:
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Ehl-i Beytim Nuh'un gemisi gibidir, ona binen kurtulur, uzak duran boğulup helâk olur."
(Hâkim, Müstedrek, III, 151; Ahmed, Müsned, III, 157; Tabarânî, el-Kebîr, No: 2636-2638)
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem yine Buyurdular:
"Rabbim bana, Ehl-i Beytim içinde kim Allah'ın birliğini ve benim peygamberliğimi kabul ederse ona azap etmeyeceğini vaadetti."
(Hâkim, Müstedrek, III, 150)
Rabbim Mehdi askerine, son gemiye, Mehdi gemisine binip kıyamete kadar ondan ayrılmamayı nasip etsin.
--oOo---
للَّهُمَّ أَرِنَا الْحَقَّ حَقاً وَ ارْزُقْنَا اتِّبَاعَهْ وَ أَرِنَا الْبَاطِلَ بَاطِلاً وَ ارْزُقْنَا اجْتِنَابَهْ
"Allah'ım! Bizlere hakkı Hak gösterip ona tâbi olmayı, bâtılı da bâtıl gösterip ondan yüz çevirmeyi nasip eyle!."
وَآخِرُ دَعْوَاهُمْ أَنِ الْحَمْدُ لِلّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ
Ve âhıru da'vâhum enil hamdulillâhi rabbil âlemîne.
Âmin.
El-Fâtiha maassalavât.
سُبْحاَنَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ، أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلهَ إِلاَّ أَنْتَ، أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ
Sübhâneke Allahümme ve bihamdik, eşhedü en lâ ilâhe illâ ent, estağfirullahe ve etûbu ileyk.
--OoO--
Kar©glan
Başağaçlı Raşit Tunca
Schrems, 15 Temmuz 2017 Cumartesi
Original Kar © glan
Korkma, Öyle Mahzun da Olma "Elbet Allah Bizimle Beraber"
(Kar©glan'ın 22 Temmuz 2017 Vaazı)
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيم
لاَّ تَنصُرُوهُ فَقَدْ نَصَرَهُ اللّهُ إِذْ أَخْرَجَهُ الَّذِينَ كَفَرُواْ ثَانِيَ اثْنَيْنِ إِذْ هُمَا فِي الْغَارِ إِذْ يَقُولُ لِصَاحِبِهِ لاَ تَحْزَنْ إِنَّ اللّهَ مَعَنَا فَأَنزَلَ اللّهُ سَكِينَتَهُ عَلَيْهِ وَأَيَّدَهُ بِجُنُودٍ لَّمْ تَرَوْهَا وَجَعَلَ كَلِمَةَ الَّذِينَ كَفَرُواْ السُّفْلَى وَكَلِمَةُ اللّهِ هِيَ الْعُلْيَا وَاللّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ
Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.
İllâ tensurûhu fekad nasarahullâhu iz ahracehullezîne keferû sâniyesneyni iz humâ fîl gâri iz yekûlu li sâhibihî lâ tahzen innallâhe meanâ, fe enzelallâhu sekînetehû aleyhi ve eyyedehû bicunûdin lem terevhâ ve ceale kelimetellezîne keferûs suflâ, ve kelimetullâhi hiyel ulyâ vallâhu azîzun hakîm.
Meali:
Eğer siz ona (Peygamber'e) yardım etmezseniz, (biliyorsunuz ki) inkâr edenler onu iki kişiden biri olarak (Mekke'den) çıkardıkları zaman, ona bizzat Allah yardım etmişti. Hani onlar mağarada bulunuyorlardı. Hani o arkadaşına, "Üzülme, çünkü Allah bizimle beraber" diyordu. Allah da onun üzerine güven duygusu ve huzur indirmiş, sizin kendilerini görmediğiniz birtakım ordularla onu desteklemiş, böylece inkâr edenlerin sözünü alçaltmıştı. Allah'ın sözü ise en yücedir. Allah mutlak güç sahibidir, hüküm ve hikmet sahibidir.
Sadakallahul Azîm — TEVBE Suresi 40. ayet
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيم
مُوتُواْ بِغَيْظِكُمْ إِنَّ اللّهَ عَلِيمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ
Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.
Mûtû bi gayzikum.
Meali:
Kininizle kahrolun. Şüphesiz Allah, göğüslerin özünü çok iyi bilendir.
Sadakallahul Azîm — ÂLİ İMRÂN Suresi 119. ayet
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيم
وَاِذَا تَوَلَّى سَعَى فِى اْلاَرْضِ لِيُفْسِدَ فِيهَا وَيُهْلِكَ الْحَرْثَ وَالنَّسْلَ وَاللهُ لاَ يُحِبُّ الْفَسَادَ
Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.
Ve izâ tevellâ seâ fîl ardı li yufside fîhâ ve yuhlikel harse ven nesl, vallâhu lâ yuhıbbul fesâd.
Meali:
Esteûzü billâh.
"Bu gibileri, işbaşına geçti mi yeryüzünde bozgunculuk çıkarmaya, ekonomik ve sosyal düzeni ve nesli bozmaya çalışırlar. Ama Allah bozgunculuğu sevmez."
Sadakallahul Azîm — BAKARA Suresi 205. ayet
---oOo---
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Her kim, (Bismillâhillezî lâ yedurru ma'asmihî şey'ün fil erdı ve lâ fissemâi ve hüves-semî'ul alîm) duasını sabah üç kere okursa akşama kadar, akşam okursa sabaha kadar hiçbir bela gelmez."
(Hadis-i Şerif, İbn Mâce)
"Allâhumme salli alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ salleyte alâ İbrâhîme ve alâ âli İbrâhîme inneke hamîdun mecîd."
"Allâhumme bârik alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ bârakte alâ İbrâhîme ve alâ âli İbrâhîme inneke hamîdun mecîd."
Yolculuğumuza başlıyoruz:
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيم
وَلأُضِلَّنَّهُمْ وَلأُمَنِّيَنَّهُمْ وَلآمُرَنَّهُمْ فَلَيُبَتِّكُنَّ آذَانَ الأَنْعَامِ وَلآمُرَنَّهُمْ فَلَيُغَيِّرُنَّ خَلْقَ اللّهِ وَمَن يَتَّخِذِ الشَّيْطَانَ وَلِيًّا مِّن دُونِ اللّهِ فَقَدْ خَسِرَ خُسْرَانًا مُّبِينًا
Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.
Ve le udillennehum ve le umenniyennehum ve le âmurannehum fe le yubettikunne âzânel en'âmi, ve le âmurannehum fe le yugayyirunne halkallâh. Ve men yettehıziş şeytâne veliyyen min dûnillâhi fe kad hasira husrânen mubîn.
Meali:
Esteûzü billâh.
Şeytanın bazı kulları dalalette bırakacağı, onları saptıracağı ve Allah'ın yarattığı düzeni değiştirmeye yönlendireceği bildirilmektedir. Buradaki ifadeleri, hayvanların ve bitkilerin yaratılışındaki düzenin bozulması ve yaratılışın tabiatının değiştirilmesi şeklinde de anlayabiliriz.
Benim bu konudaki yorumuma göre, yaratılışın düzenini bozmak; Allah'ın yarattığı fıtratı değiştirmeye kalkışmak anlamına da gelir. İnsanların çeşitli yollarla yaratılışın tabiatına müdahale etmeleri, bu ayetin üzerinde düşünülmesi gereken yönlerinden biridir.
Daha önce de suyun, toprağın ve yaratılışın çeşitli unsurları üzerinden şeytanın bozucu yönünü anlatmıştık. Bunlar, vaazımızdaki tasavvufî yorum ve temsilî anlatımlardır.
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيم
بِسْمِ اللَّهِ الَّذِى لاَ يَضُرّ ُ معَ اِسْمِهِ شَيْءٌ فِي اْلاَرْدِ وَلاَ فِي السَّمَاءِ وَ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمْ
Bismillahillezî Duasının Türkçe Okunuşu:
"Bismillâhillezî lâ yedurru ma'asmihî şey'ün fil erdı ve lâ fissemâi ve hüves-semî'ul alîm."
Anlamı:
"Öyle bir Allah vardır ki, O Allah'ın yüce ismine sığınana yerde ve gökte hiçbir şey zarar veremez. O, her şeyi işitir ve her şeyi bilir."
Peki burada ne deniyor? "Lâ yedurru" yani zarar veren hiçbir şey, yerde veya gökte olsun, Allah'ın ismine sığınana zarar veremez. Hastalık da zarar veren şeylerden biri olarak düşünülebilir.
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيم
وَأَيُّوبَ إِذْ نَادَى رَبَّهُ أَنِّي مَسَّنِيَ الضُّرُّ وَأَنتَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ
Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.
Ve Eyyûbe iz nâdâ rabbehû ennî messeniyed durru ve ente erhamur râhimîn.
Meali:
Esteûzü billâh.
Ve Hz. Eyyûb Rabbine şöyle nida etmişti:
"Muhakkak ki bana bir zarar isabet etti. Sen ise merhamet edenlerin en merhametlisisin."
Sadakallahul Azîm — ENBİYÂ Suresi 83. ayet
Yani hastalık ve sıkıntı insanın karşısına bir imtihan olarak çıkabilir. Burada önemli olan, kulun Rabbine sığınması ve O'nun rahmetinden ümit kesmemesidir.
Bismillahillezî duasında da Allah'ın ismine sığınmanın ve O'ndan korunma dilemenin hikmeti anlatılmaktadır.
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيم
لاَ يَضُرّ ُ معَ اِسْمِهِ شَيْءٌ فِي اْلاَرْدِ وَلاَ فِي السَّمَاءِ
Yerde ve gökte hiçbir şeyin Allah'ın ismine sığınan kimseye zarar veremeyeceği ifade edilmektedir.
---
Gavslık makamına çıkmış bir kimse, yani vahdet-i vücud makamına çıkmış olan kimse gerçekten o makamdaysa, o zaman vahdet-i vücud anlayışına göre bütün kâinatı Allah'ın kudreti ve tecellisi içinde görür.
Öyle olunca insanın kendi hâlini düzeltmesi, kendi nefsini terbiye etmesi ve şifayı Allah'tan istemesi gerekir.
Hz. İbrahim ateşe atılırken Cebrail gelip, "Bir şey istiyor musun?" diye sorduğunda, Hz. İbrahim'in doğrudan Allah'a tevekkül ettiği rivayet edilir. Yani kul, Allah'a güvenmeli ve O'ndan yardım istemelidir.
Aracısız olarak Allah'a yönelmek ve doğrudan O'ndan yardım istemek, Halilullah makamının önemli bir anlamıdır.
Bizim zikirlerimizde de ne çektiğimizi anlatmıştık. En son 21. sınıf sofilerin Halilurrahmanlık makamına yaklaşmak için ne okuduklarını konuşmuştuk. Bir yere gelinir ki zikre ek yapmak gerekir.
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيم
إِيَّاكَ نَعْبُدُ وإِيَّاكَ نَسْتَعِينُ
Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.
İyyâke na'budu ve iyyâke nestaîn.
Meali:
Esteûzü billâh.
"Ancak sana kulluk ederiz ve yalnız senden medet umarız."
Sadakallahul Azîm — FÂTİHA Suresi 5. ayet
Yani 21 defa okunur, sonra Fâtiha'nın kalan kısmı tamamlanır.
"Cebrail, sen çık aradan. Biz yalnız Allah'a kulluk eder, Allah'tan medet ve yardım bekleriz." demektir bu.
Yani artık vahdete doğru yelken açmak ve Halilurrahman gemisine binmek gibi bir anlam taşır. Kendi nefsinin terbiyesinde insanın kendi sorumluluğunu üstlenmesi, Allah'a güvenmesi ve O'ndan yardım istemesi anlatılır.
Kendi işini kendin görmek, elinden geleni yapmak, farklı meslek ve sanatları öğrenmek; kısacası hayatın çeşitli alanlarında beceri sahibi olmak da bu anlayışın bir yönü olarak düşünülebilir.
Yine "İstiâze Duamızın", "Rabbenâ Efrig" ve "Vedfea" dualarımızın tefsirine gelince, ne diyoruz?
"Va'fu annâ, vağfirlena, verhamnâ, ente mevlânâ fensurnâ alel kavmil kâfirîn."
"(Ey Rabbimiz!) Bizi affet, bizi bağışla, bize acı! Sen bizim Mevlâmızsın. Kâfirler topluluğuna karşı bize yardım et."
Buradaki kötü kimlikli kimseler kimdir? Kâfirler.
Nereden belli? Çünkü Allah Kur'an'da şöyle buyuruyor:
Esteûzü billâh.
فَاِنَّ اللهَ لاَ يُحِبُّ الْكَافِرِينَ
"Allah kâfirleri sevmez."
ÂLİ İMRÂN — 32. ayet
Yine mesela istiâze duamızda münafıklara karşı da Rabbimizden medet ve yardım dileriz.
Nitekim Kur'an'da münafıklar hakkında şöyle buyrulmaktadır:
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيم
وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ آمِنُواْ كَمَا آمَنَ النَّاسُ قَالُواْ أَنُؤْمِنُ كَمَا آمَنَ السُّفَهَاء أَلا إِنَّهُمْ هُمُ السُّفَهَاء وَلَكِن لاَّ يَعْلَمُونَ وَإِذَا لَقُواْ الَّذِينَ آمَنُواْ قَالُواْ آمَنَّا وَإِذَا خَلَوْاْ إِلَى شَيَاطِينِهِمْ قَالُواْ إِنَّا مَعَكْمْ إِنَّمَا نَحْنُ مُسْتَهْزِؤُونَ اللّهُ يَسْتَهْزِئُ بِهِمْ وَيَمُدُّهُمْ فِي طُغْيَانِهِمْ يَعْمَهُونَ وْلَئِكَ الَّذِينَ اشْتَرُوُاْ الضَّلاَلَةَ بِالْهُدَى فَمَا رَبِحَت تِّجَارَتُهُمْ وَمَا كَانُواْ مُهْتَدِينَ
Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.
Ve izâ kîle lehum âminû kemâ âmenen nâsu kâlû e nu'minu kemâ âmenes sufehâu, e lâ innehum humus sufehâu ve lâkin lâ ya'lemûn.
Ve izâ lekûllezîne âmenû kâlû âmennâ, ve izâ halev ilâ şeyâtînihim kâlû innâ meakum, innemâ nahnu mustehziûn. Allâhu yestehziu bihim ve yemudduhum fî tugyânihim ya'mehûn.
Ulâikellezîneşterevûd dalâlete bil hudâ, fe mâ rabihat ticâretuhum ve mâ kânû muhtedîn.
Onlara, "İnsanların inandıkları gibi siz de inanın" denildiğinde, "Biz de akılsızlar gibi iman mı edelim?" derler. İyi bilin ki asıl akılsızlar kendileridir, fakat bilmezler.
İman edenlerle karşılaştıkları zaman, "İnandık" derler. Fakat şeytanlarıyla yalnız kaldıkları zaman, "Şüphesiz, biz sizinle beraberiz. Biz ancak onlarla alay ediyoruz" derler. Allah da onları kendi azgınlıkları içinde bırakır.
İşte onlar, hidayet ile dalâleti satın alan kimselerdir. Fakat onların ticareti kendilerine hiçbir kâr sağlamamış ve hidayete ermiş değillerdir.
Bu ayetler, münafıkların iki yüzlü tavrını ortaya koymaktadır. Müminlerle alay etmeleri ve hakikatten uzaklaşmaları anlatılmaktadır.
Yani duamızın bu kısmı da Kur'an ayetleri ile sabittir. İnsan, kendisini kötülüklerden ve kötü huylardan korumak için Allah'tan yardım istemelidir.
Yine istiâzede şöyle deriz:
"Va'fu annâ, vağfirlena, verhamnâ, ente mevlânâ fensurnâ alel kavmil müsrifîn."
"Allah'ım, müsriflere karşı bize yardım et ve bizi onların zararından koru" şeklinde dua ederiz.
Bu yanlış mıdır? Kur'an dışı bir istek midir? Hayır. Çünkü Kur'an'da şöyle buyrulmaktadır:
Allah Teâlâ Müsrifleri Sevmez
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيم
يَابَنِى اَدَمَ خُذُوا زِينَتَكُمْ عِنْدَ كُلِّ مَسْجِدٍ وَكُلُوا وَاشْرَبُوا وَلاَ تُسْرِفُوا اِنَّهُ لاَ يُحِبُّ الْمُسْرِفِينَ
Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.
Yâ benî âdeme huzû zînetekum inde kulli mescidin ve kulû veşrebû ve lâ tusrifû, innehu lâ yuhıbbul musrifîn.
Meali:
"Ey Âdemoğulları! Allah Teâlâ'ya kulluk olsun diye, yapıp ettiğiniz her işte kendinize çeki düzen verin, yiyip için, fakat saçıp savurmayın; çünkü Allah savurganları sevmez."
A'RÂF Suresi 31. ayet
Ve böyle böyle duamızın her birinin delilleri vardır. Kur'an'da bildirilen bu kötü vasıflardan uzak durmak, bunların zararından korunmak ve Allah'tan yardım dilemek gerekir.
Bu dualarımıza delil olacak ayetlerden oluşan bir konu hazırladık. Onu buraya eklersek konu çok uzun olacağı için, ilgili konuya ayrıca bakılabilir:
Ayetlerde Geçen Allah-u Teâlâ'nın Sevmediği İnsanlar Kimlerdir?
Ve artık 21 Haziran'ı geride bıraktık. Gün döndü ve günlerin kısalması, mevsimin dönmesi başladı.
5. sınıf sofilerimiz, günde iki defa zikir yapanlar olarak, ikindiden sonra uzun zikri ve sabahleyin kısa zikri yapacaklar. Ayrıca Allah zikirimizde artık 21 Aralık'a kadar 66 defa çekilecek.
Yani gündüz kısalacak, geceler ve karanlık yavaş yavaş çoğalacak. Bununla birlikte zikir düzenimizde de mevsimlere göre bazı değişiklikler yapılacaktır.
Yarından itibaren sabah namazını bazen son vaktine bırakmak, gecenin gündüzü itekleyip yerine karanlığı geçirmesini temsil etmek; ikindi namazını ise ilk vaktinde kılmaya çalışmak, geceye yer vermek gibi düşünülmüştür.
Akşamları da ara ara akşam namazından sonra Evvâbin namazı kılınacaktır.
Biz, zikir yolculuğunda bu seyri daha önce başladığımız için mevsimlerin değişimini kendi zikir düzenimiz içerisinde takip ediyoruz. Siyah tesbihe geçtik; bizim gibi aynı burç sistemine göre hareket eden kimselerin de siyah tesbihe geçmesini tavsiye ediyoruz.
Çünkü gezegenlerin seyrinde iç kulvar ve dış kulvar meselesi vardır.
![[Resim: 5973578438fb3.png]](https://efsane1turk.net/Resimci/5973578438fb3.png)
Merkür burçlu kimse içten döndüğü için, döndüğü mesafe daha kısadır ve daha çabuk döner. Dışarıdaki gezegenlerin dönüş süreleri ise daha uzundur.
Mesela Plüton'un bir turunu yaklaşık 83 yılda tamamladığı şeklindeki anlatımdan hareketle, gezegenlerin farklı dönüş süreleri ile insanların zaman algıları arasında tasavvufî bir bağlantı kuruyoruz.
Biz dünyalı olarak mevsimleri yaklaşık 365 günlük bir döngü içinde yaşarken, farklı gezegenlerin dönüş süreleri çok daha uzundur. Bu sebeple her burcun ve her insanın mevsim algısının aynı olmayabileceğini düşünüyoruz.
O yüzden siz hangi burçtan iseniz, mevsim tesbihini değiştirme işlemini vücudunuzdaki hassas alametlere bakarak, ayrıca astronomi ve astroloji bilgilerinizi de değerlendirerek yapacaksınız.
Kâbe'de dönerken iç kulvar ve dış kulvar meselesi gibi düşünün. İçten dönen biraz daha ileridedir; dıştan dönen ise onun yanına hemen varamaz. En dıştan dönen, Hacerü'l-Esved'i selamlama yerine daha geç ulaşır.
Bunlar, tarikata mensup kimselerde görülebilecek hassas ayarlar olarak anlatılmaktadır.
Vücudunuzu ve hâlinizi iyi gözlemleyin. Mevsim tesbihinin değişim zamanını anlamaya çalışın. Maksat, insanın kendi hâlini ve kâinatın düzenini anlamaya çalışmasıdır.
Geçenki vaazlarımızda Golden Halime'den ve Bakara Suresi'ne ismini veren inekten bahsetmiştik.
Kur'an'da ineğin kesilmesiyle ilgili kıssa anlatılmaktadır. Bu kıssadan hareketle, farklı toplumların hayvanlara yüklediği anlamlar üzerinde de düşünmek mümkündür.
---
Ali Semerkandî Hazretleri şöyle diyor:
"Ne sen kimseden incin, ne kimse senden incinsin."
Dedik ya geçen vaazımızda: "Allahümmahşurnâ fî zümretissâlihîn."
Yani Allah seni salihlerin arasına katsın. Hatta bir müminin evindeki çaydanlık, yastık veya yorgan gibi, ona fayda veren bir şey olmayı örnek vermiştik.
Öyle bir mümin olmalı ki pamuk gibi olsun. Ne kimseden incinsin, ne de kimse ondan incinsin.
Müminin yastığı olmak o kadar kolay bir iş değildir. Yukarıdaki sözü başarabilecek er gibi adam var mı veya er gibi kadın var mı?
Müminlerle haşrolmayı istemek ve bizim zikirlerimizdeki "ve elhıknî bissâlihîn", yani "beni salihlerin arasına kat" duasını etmek kolaydır. Fakat salihlerin ahlâkına ulaşmak ayrı bir meseledir.
Belki sen bir müminin camisinin önündeki çiçeği, cebindeki kalemi veya evindeki bir eşyayı oldun. Ama bir müminin yastığı olmaya adaysan, senin yapacağın en güzel ahlâklardan biri Ali Semerkandî Hazretleri'nin söylediği gibi:
"Ne sen kimseden incin, ne kimse senden incinsin."
Bunu başarabilirsen, belki de bir müminin evindeki yastığı veya yorganı olmak gibi, ona huzur veren bir hâle erişmiş olursun.
Yumuşak huylu Müslümandan bahsedilir. Sertlikten değil, rahmetten bahsedilir.
İnsanın nefsindeki sertlik ile yumuşaklık arasında da bir terbiye vardır. İnsan, nefsinin sertliğini azaltıp rahmet ve merhameti öğrenmelidir.
Şeytanın secde etmeyi reddetmesi, eğilmeyi ve teslimiyeti kabul etmemesi üzerinden de bu meseleye bakabiliriz. İnsan mümin olduğunda yumuşamalı, Allah'ın kullarına karşı merhametli olmalıdır.
Sertleşmek, insanı günaha ve kibire götürebilir. Bunun karşısında rahmet, tevazu ve teslimiyet vardır.
Hz. Musa'nın kıssasında da kuvvet ve sertlik ile merhamet ve teslimiyet arasındaki dengeyi düşünmek mümkündür.
Firavun karşısında Hz. Musa'nın yaşadığı imtihanlar, Hz. Muhammed'in Mekke'den Medine'ye hicreti ve peygamberlerin karşılaştıkları zorluklar bize şunu öğretir:
İnsan her zaman sertlik göstermek zorunda değildir. Bazen geri çekilmek, bazen sabretmek, bazen boyun eğmek ve Allah'a tevekkül etmek de bir güçtür.
Allah Teâlâ, Hz. Muhammed hakkında şöyle buyuruyor:
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيم
لَقَدْ جَاءكُمْ رَسُولٌ مِّنْ أَنفُسِكُمْ عَزِيزٌ عَلَيْهِ مَا عَنِتُّمْ حَرِيصٌ عَلَيْكُم بِالْمُؤْمِنِينَ رَؤُوفٌ رَّحِيمٌ
Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.
Lekad câekum resûlun min enfusikum azîzun aleyhi mâ anittum harîsun aleykum bil mu'minîne raûfun rahîm.
Meali:
Andolsun, size kendi içinizden öyle bir peygamber gelmiştir ki, sizin sıkıntıya düşmeniz ona çok ağır gelir. O, size çok düşkün, müminlere karşı da çok şefkatli ve merhametlidir.
Sadakallahul Azîm — TEVBE Suresi 128. ayet
Rabbimiz burada Peygamber Efendimizin rahmet ve merhamet yönünü göstermektedir.
Yani rahmet ve merhameti kazanan insan, yüce bir ahlâka yaklaşmış olur. Bizim zikirlerimizdeki "Rahmânirrahîm" ve "Raûfurrahîm" isimlerinin hikmetlerinden biri de budur.
Rabbim seyri sülûkunuzda, Yüce Rabbimizin bildiğimiz 99 güzel esmasının bütün elbiselerini bir defa giyip çıkarmayı nasip etsin askerime.
--oOo---
أَأَللَّهُمَّ أَرِنَا الْحَقَّ حَقاً وَ ارْزُقْنَا اتِّبَاعَهْ وَ أَرِنَا الْبَاطِلَ بَاطِلاً وَ ارْزُقْنَا اجْتِنَابَهْ
"Allah'ım! Bizlere hakkı Hak gösterip ona tâbi olmayı, bâtılı da bâtıl gösterip ondan yüz çevirmeyi nasip eyle."
وَآخِرُ دَعْوَاهُمْ أَنِ الْحَمْدُ لِلّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ
Ve âhıru da'vâhum enil hamdulillâhi rabbil âlemîn.
Âmîn.
El-Fâtiha maassalavât.
سُبْحاَنَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ، أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلهَ إِلاَّ أَنْتَ، أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ
Sübhâneke Allahümme ve bihamdik, eşhedü en lâ ilâhe illâ ent, estağfirullahe ve etûbu ileyk.
--OoO--
Kar©glan
Başağaçlı Raşit Tunca
Schrems, 22 Temmuz 2017 Cumartesi
Original Kar © glan
Herşey Aslına Rücu Eder “Ve İleyhi Türceûn”
(Kar©glan'ın 30 Temmuz 2017 Vaazı)
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
إِنَّمَا أَمْرُهُ إِذَا أَرَادَ شَيْئًا أَنْ يَقُولَ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ فَسُبْحَانَ الَّذِي بِيَدِهِ مَلَكُوتُ كُلِّ شَيْءٍ وَإِلَيْهِ تُرْجَعُونَ
Eûzü billâhi mineş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.
İnnemâ emruhû izâ erâde şey'en en yekûle lehu kun fe yekûn. Fe subhânellezî bi yedihî melekûtu kulli şey'in ve ileyhi turceûn.
Meali:
Bir şey yaratmak istediği zaman O'nun yaptığı, “Ol!” demekten ibarettir; hemen oluverir. Her şeyin hükümranlığı elinde olan Allah'ın şanı yücedir! Siz yalnız O'na döndürüleceksiniz. Ondan geldik, O'nun yaratmasıyla var olduk ve yine O'na dönüşümüz olacaktır. Her şey aslına rücu eder.
Sadakallahul Azîm — YÂSÎN Suresi, 82-83. ayetler
---oOo---
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
“Kuvvetli mümin, zayıf ve güçsüz müminden daha iyi, daha üstün ve Allah'a daha sevimlidir.”
(Hadis-i Şerif, Müslim, Kader, 34; İbn Mâce, Zühd, 4168)
“Allâhumme salli alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ salleyte alâ İbrâhîme ve alâ âli İbrâhîme inneke hamîdun mecîd.”
“Allâhumme bârik alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ bârekte alâ İbrâhîme ve alâ âli İbrâhîme inneke hamîdun mecîd.”
Yolculuğumuza başlıyoruz:
İncil, Tevrat ve Zebur'da geçen yaratılış bahsinin ilgili bölümünde şöyle geçmektedir:
RAB Tanrı'nın yarattığı yabanıl hayvanların en kurnazı yılandı. Yılan kadına, “Tanrı gerçekten, ‘Bahçedeki ağaçların hiçbirinin meyvesini yemeyin’ dedi mi?” diye sordu.
Kadın, “Bahçedeki ağaçların meyvelerinden yiyebiliriz” diye yanıtladı. “Ama Tanrı, ‘Bahçenin ortasındaki ağacın meyvesini yemeyin, ona dokunmayın; yoksa ölürsünüz’ dedi.”
Yılan, “Kesinlikle ölmezsiniz” dedi. “Çünkü Tanrı biliyor ki, o ağacın meyvesini yediğinizde gözleriniz açılacak, iyiyi ve kötüyü bilerek Tanrı gibi olacaksınız.”
Kadın ağacın güzel, meyvesinin yemek için uygun ve bilgelik kazanmak için çekici olduğunu gördü. Meyveyi koparıp yedi. Yanındaki kocasına verdi, o da yedi. İkisinin de gözleri açıldı. Çıplak olduklarını anladılar. Bu yüzden incir yaprakları dikip kendilerine önlük yaptılar.
Derken günün serinliğinde bahçede yürüyen RAB Tanrı'nın sesini duydular. O'ndan kaçıp ağaçların arasına gizlendiler. RAB Tanrı Adem'e, “Neredesin?” diye seslendi.
Adem, “Bahçede sesini duyunca korktum. Çünkü çıplaktım, bu yüzden gizlendim” dedi.
RAB Tanrı, “Çıplak olduğunu sana kim söyledi?” diye sordu. “Sana meyvesini yeme dediğim ağaçtan mı yedin?”
Adem, “Yanıma koyduğun kadın ağacın meyvesini bana verdi, ben de yedim” diye yanıtladı.
RAB Tanrı kadına, “Nedir bu yaptığın?” diye sordu.
Kadın, “Yılan beni aldattı, o yüzden yedim” diye karşılık verdi.
Bunun üzerine RAB Tanrı yılana, “Bu yaptığından ötürü bütün evcil ve yabanıl hayvanların en lanetlisi sen olacaksın” dedi. “Karnının üzerinde sürünecek, yaşamın boyunca toprak yiyeceksin. Seninle kadını, onun soyuyla senin soyunu birbirinize düşman edeceğim. Onun soyu senin başını ezecek, sen onun topuğuna saldıracaksın.”
RAB Tanrı kadına, “Çocuk doğururken sana çok acı çektireceğim” dedi. “Ağrı çekerek doğum yapacaksın. Kocana istek duyacaksın, seni o yönetecek.”
RAB Tanrı Adem'e, “Karının sözünü dinlediğin ve sana, ‘Meyvesini yeme’ dediğim ağaçtan yediğin için toprak senin yüzünden lanetlendi” dedi. “Yaşam boyu emek vermeden yiyecek bulamayacaksın. Toprak sana diken ve çalı verecek, yaban otu yiyeceksin. Toprağa dönünceye dek ekmeğini alın teri dökerek kazanacaksın. Çünkü topraksın, topraktan yaratıldın ve yine toprağa döneceksin.”
Adem karısına Havva adını verdi. Çünkü o bütün insanların annesiydi.
RAB Tanrı Adem'le karısı için deriden giysiler yaptı, onları giydirdi. Sonra, “Adem iyiyi ve kötüyü bilmekle bizlerden biri gibi oldu” dedi. “Artık yaşam ağacına uzanıp meyve almasına, yiyip ölümsüz olmasına izin verilmemeli.”
Böylece RAB Tanrı, yaratılmış olduğu toprağı işlemek üzere Adem'i Aden bahçesinden çıkardı. Onu kovdu. Yaşam ağacının yolunu denetlemek için de Aden bahçesinin doğusuna Keruvlar ve her yana dönen alevli bir kılıç yerleştirdi.
---
İsevî gelenekte cenaze törenlerinde söylenen Almanca bir ifade şöyledir:
“Erde zu Erde, Asche zu Asche, Staub zu Staub.”
Türkçesi ise: “Toprak toprağa, küller küllere, tozlar tozlara karışsın.” demektir.
Bizde ise Yâsîn Suresi'nin son iki ayetinde şöyle buyurulmaktadır:
“İnnemâ emruhû izâ erâde şey'en en yekûle lehu kun fe yekûn. Fe subhânellezî bi yedihî melekûtu kulli şey'in ve ileyhi turceûn.”
Yani yaratılış ve geri dönüşün hakikati burada anlatılmaktadır. Beden topraktan geldi ve toprağa dönecektir. Ruh ise Rabbimizin emrindendir ve nihayetinde Rabbimize dönecektir.
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
فَإِذَا سَوَّيْتُهُ وَنَفَخْتُ فِيهِ مِن رُّوحِي فَقَعُواْ لَهُ سَاجِدِينَ
Eûzü billâhi mineş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.
Fe izâ sevveytuhu ve nefahtu fîhi min rûhî fe kaû lehu sâcidîn.
Meali:
Artık onu dizayn edip içine ruhumdan üflediğim zaman, hemen ona secde ederek yere kapanın!
Burada insanın yaratılışına dair büyük bir hakikat anlatılmaktadır. Allah'ın emriyle varlıklar insana hizmet edecek şekilde yaratılmıştır.
Sadakallahul Azîm — HİCR Suresi, 29. ayet
O yüzden Rabbimiz, “Ve ileyhi turceûn” buyuruyor. Yani her şey O'na döndürülecektir.
Biz de zikrimizde bu ayeti alıyoruz. On defa:
“İnnemâ emruhû izâ erâde şey'en en yekûle lehu kun fe yekûn.”
Bir defa da:
“Fe subhânellezî bi yedihî melekûtu kulli şey'in ve ileyhi turceûn.”
Bu ayetler, insanın elindeki ve bedenindeki kuvvetlerin de Allah'ın yaratmasıyla meydana geldiğini hatırlatmaktadır.
Nitekim Kur'an'da bunu açıklayan başka bir ayet şöyledir:
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
وَمَا أَصَابَكُم مِّن مُّصِيبَةٍ فَبِمَا كَسَبَتْ أَيْدِيكُمْ وَيَعْفُو عَن كَثِيرٍ
Eûzü billâhi mineş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.
Ve mâ esâbekum min musîbetin fe bimâ kesebet eydîkum ve ya'fû an kesîrin.
Meali:
Başınıza her ne musibet gelirse gelsin, kendi yaptıklarınız yüzündendir. O, yine de çoğunu affeder.
Sadakallahul Azîm — ŞÛRÂ Suresi, 30. ayet
O yüzden insan eliyle, koluyla, ayağıyla hareket eden; iş ve güç tutabilen bir varlıktır. Onun amelleri elleriyle yaptıkları, aklıyla düşündükleri, diliyle söyledikleri, ayaklarıyla ve gücüyle taşıdıklarıdır.
Bu ayetin manasını yine başka bir ayetle açıklarsak:
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
وَأَن لَّيْسَ لِلْإِنسَانِ إِلَّا مَا سَعَى
Eûzü billâhi mineş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.
Ve en leyse lil insâni illâ mâ seâ.
Meali:
Bilsin ki insan için kendi çalışmasından başka hiçbir şey yoktur.
Sadakallahul Azîm — NECM Suresi, 39. ayet
Ve bizler her gün namazlarımızın oturuşlarında, yani Tahiyyat'ta, şöyle deriz:
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
اَلتَّحِيَّاتُ ِللهِ، وَالصَّلَوَاتُ وَالطَّيِّـبَاتُ، اَلسَّلاَمُ عَلَيْكَ أَيُّهَا النَّبِيُّ وَرَحْمَةُ اللهِ وَبَرَكَاتُهُ، اَلسَّلاَمُ عَلَيْنَا وَعَلَى عِبَادِ اللهِ الصَّالِحِينَ. أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللهُ، وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ
Okunuşu:
Ettehıyyâtü lillâhi vessalevâtü vettayyibât. Esselâmü aleyke eyyühen-Nebiyyü ve rahmetullâhi ve berekâtüh. Esselâmü aleynâ ve alâ ibâdillâhis-Sâlihîn. Eşhedü en lâ ilâhe illallah ve eşhedü enne Muhammeden abdühü ve Resûlüh.
Anlamı:
Dil ile, beden ve mal ile yapılan bütün ibadetler Allah'a aittir. Ey Peygamber! Allah'ın selamı, rahmet ve bereketleri senin üzerine olsun. Selam bizim üzerimize ve Allah'ın bütün iyi kulları üzerine olsun. Şahitlik ederim ki Allah'tan başka ilah yoktur. Yine şahitlik ederim ki Muhammed, O'nun kulu ve Peygamberidir.
Peygamberimiz Mirac'da Rabbimizin huzuruna vardığında O'na selam vermiştir. İnsan eğer Rabbimizin halifesi ise, yeryüzünde Allah'ın temsilcisi ise, o zaman onun yapıp ettiklerinin tümü Allah'ın emrine uygun olmalıdır.
İnsan eliyle, koluyla, diliyle, bedeniyle ve malıyla yaptığı bütün işleri Allah'ın rızasına uygun hâle getirmelidir.
Bunun böyle olduğunu ilk idrak edenlerden biri Hz. Muhammed'dir. Bu hakikat Mirac'da ona gösterilmiş ve o da idrak ederek Tahiyyat'ı öğretmiştir.
“Ettehıyyât” insanın yapıp ettiği fiillerle ve amellerle ilgili bir hakikati hatırlatır. Ellerimizle yaptıklarımız, dilimizle söylediklerimiz, malımızla ve gücümüzle sarf ettiklerimiz Allah'ın huzurunda hesaba konu olacaktır.
İnsan bedenini yöneten bir komutan gibidir. Mesela bardağı almak istediğinde eline emir verir ve eli uzanıp bardağı alır. Yüzünü yıkamak istediğinde eli suya gider ve yüzünü yıkar. Yürümek istediğinde ayağına emir verir ve ayağı yürür. Gözüne “önüne bak” der, gözü önüne bakar.
Sen koluna, “Bardağı al!” diye ayrıca yüksek sesle söylüyor musun? Hayır. İçinden gelen emirle el hareket eder.
İşte insan bedenindeki bu düzen, Allah'ın yaratışındaki kudreti düşünmemiz için bir ibret vesilesidir.
Namazda secdeye varmak da kulun Rabbine teslimiyetini gösteren en önemli hâllerden biridir. Mirac hadisesi de kulun Allah'a yönelişini ve kulluğun hakikatini anlamamız açısından büyük bir ibrettir.
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
“Allah Teâlâ buyuruyor ki: Âdemoğlu dehre, yani zamana söverek bana eziyet verir. Hâlbuki ben dehrim. Her şey benim elimdedir. Geceyi ve gündüzü ben idare ederim.”
(Hadis-i Şerif, Buhârî, Tefsir, 45)
Allah'ın güzel isimlerinden dört tanesi de şunlardır:
“El-Evvel Allah, El-Âhir Allah, Ez-Zâhir Allah, El-Bâtın Allah.”
Biz Raşidi Tarikatı zikrimizde bunu da zikrederiz.
El-Evvel, Allah'ın başlangıcı olmayan oluşunu; El-Âhir, sonu olmayan oluşunu hatırlatır. Zamanın başlangıcı ve sonu hakkında düşünürken insan, Allah'ın kudretini ve yaratılmış olanların O'na muhtaçlığını idrak etmelidir.
“Feleğin çarkı” veya “(:::) felek” gibi ifadelerde geçen felekler, göklerdeki hareketleri ve zamanın dönüşlerini hatırlatan bir anlatım olarak düşünülebilir.
Her sene dünya Güneş'in etrafındaki hareketiyle farklı mevsimlerden geçer. İnsan da doğar, yaşar, yaşlanır ve ölür. Hayatın bu döngüsü, insanı yaratılışın ve dönüşün hakikatini düşünmeye sevk eder.
Bu döngünün dışına çıkabilen ve Allah'ın kendisine gösterdiği hakikati idrak eden kimseye Hızır denilmesi de tasavvufi bir anlayış içerisinde ele alınabilir.
Kâinat bir bütün ise beden de onun küçük bir örneği gibidir. Bedenin giriş ve çıkış yolları, organları ve sistemleri vardır. Ağız, burun, göz, kulak ve deri gibi yaratılıştan gelen yollar vardır.
Beden içerisinde her şeyin bir yeri ve düzeni vardır. Kan damarları, sinirler ve diğer sistemler kendi yolları üzerinde hareket eder.
İnsanın bedeni büyük bir âlem gibidir. Bu âlemin içinde her şeyin bir adresi ve düzeni vardır. Tıpkı bir yıldızın ve gezegenin büyük sistem içerisindeki yeri gibi, beden içerisindeki organların da kendi düzenleri bulunmaktadır.
Güneşimiz, gezegenlerimiz ve galaksilerimiz de Allah'ın koyduğu düzen içerisinde hareket etmektedir. Bu büyük düzeni hesap edip kuran, her şeye gücü yeten Rabbimizdir.
İnsan bu düzeni düşündükçe Allah'ın kudretini daha iyi anlayabilir.
Cin, şeytan ve görünmeyen varlıklarla ilgili anlatımlarda da insanın dikkatli olması gerekir. İnsan bedenini Allah'ın kendisine emanet ettiği bir emanet olarak görmeli, kendisini zararlı etkilerden korumaya çalışmalıdır.
Hipnoz ve benzeri konularda da insanın kendi iradesine ve bedenine sahip çıkması gerektiğini düşünüyorum. Kişinin kendi iradesini başkasına teslim etmesi, üzerinde düşünülmesi gereken bir meseledir.
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
“Her şeyin bir kalbi vardır. Kur'ân'ın kalbi de Yâsin'dir. Kim Yâsin'i okursa, Allah onun okumasına Kur'ân'ı on kere okumuş gibi sevap yazar.”
(Hadis-i Şerif, Tirmizî, Fedâilu'l-Kur'ân, 7; Dârimî, Fedâilu'l-Kur'ân, 21)
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem yine Buyurdular:
“Yâsin, Kur'ân'ın kalbidir. Allah'ı ve ahiret gününü arzu ederek Yâsin okuyan kimsenin geçmiş günahı affedilir. Onu ölülerinize okuyunuz.”
(Hadis-i Şerif, Ebû Dâvud, Cenâiz, 20; İbn Mâce, Cenâiz, 4; İbn Hanbel, Müsned, V, 26-27)
Kâinat bir bütün ise ve Kur'an da kâinatın hakikatlerini insana bildiren ilahi bir kitap ise, Yâsin'in kalp ile ilişkilendirilmesi de üzerinde düşünülmesi gereken bir hakikattir.
Kalp, bedenin bütün yollarını ve merkezlerini birbirine bağlayan önemli bir merkezdir. Kan yoluyla bedenin her tarafına hayatın devamı için gerekli olan şeyler taşınır.
Bu sebeple Yâsin'in kalp olarak anılması, insanın hakikate ve Allah'a dönüş yolunu düşünmesi bakımından önemli bir işarettir.
Müminin tarifi Kur'an'da şöyle bildirilmektedir:
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
والَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِمَا أُنزِلَ إِلَيْكَ وَمَا أُنزِلَ مِن قَبْلِكَ وَبِالْآخِرَةِ هُمْ يُوقِنُونَ أُوْلَئِكَ عَلَى هُدًى مِّن رَّبِّهِمْ وَأُوْلَئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ
Eûzü billâhi mineş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.
Vellezîne yu'minûne bimâ unzile ileyke ve mâ unzile min kablike ve bil âhireti hum yûkınûn. Ulâike alâ huden min rabbihim ve ulâike humul muflihûn.
Meali:
Mümin; sana ve sana indirilene iman eden, senden öncekilere indirilene de iman eden ve ahirete kesin olarak inanan kimsedir. İşte onlar Rablerinden gelen bir hidayet üzeredirler ve kurtuluşa erecek olanlar da onlardır.
Sadakallahul Azîm — BAKARA Suresi, 3-4. ayetler
Sırat-ı müstakim, yani dosdoğru yol, insanın Allah'a doğru olan yolculuğudur.
Güneşimizin, gezegenlerimizin ve diğer gök cisimlerinin de Allah'ın koyduğu düzen içerisinde takip ettikleri yollar vardır. Kur'an şöyle buyuruyor:
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
وَالشَّمْسُ تَجْرِي لِمُسْتَقَرٍّ لَّهَا ذَلِكَ تَقْدِيرُ الْعَزِيزِ الْعَلِيمِ وَالْقَمَرَ قَدَّرْنَاهُ مَنَازِلَ حَتَّى عَادَ كَالْعُرْجُونِ الْقَدِيمِ لَا الشَّمْسُ يَنبَغِي لَهَا أَن تُدْرِكَ الْقَمَرَ وَلَا اللَّيْلُ سَابِقُ النَّهَارِ وَكُلٌّ فِي فَلَكٍ يَسْبَحُونَ
Eûzü billâhi mineş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.
Veş şemsu tecrî li mustekarrin lehâ, zâlike takdîrul azîzil alîm. Vel kamera kaddernâhu menâzile hattâ âdekel urcûnil kadîm. Lâş şemsu yenbegî lehâ en tudrikel kamer, ve lel leylu sâbikun nehâr. Ve kullun fî felekin yesbehûn.
Meali:
Güneş de kendisi için belirlenen yerde ve yörüngesinde akıp gitmektedir. Bu, mutlak güç sahibi, hakkıyla bilen Allah'ın takdiridir.
Ay için de birtakım menziller tayin ettik. Sonunda o, eski hurma dalı gibi olur.
Güneş'in Ay'a yetişmesi mümkün değildir. Gece de gündüzü geçemez. Her biri kendi yörüngesinde yüzmektedir.
Sadakallahul Azîm — YÂSÎN Suresi, 38-40. ayetler
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
وَالطُّورِ وَكِتَابٍ مَّسْطُورٍ فِي رَقٍّ مَّنشُورٍ وَالْبَيْتِ الْمَعْمُورِ وَالسَّقْفِ الْمَرْفُوعِ وَالْبَحْرِ الْمَسْجُورِ إِنَّ عَذَابَ رَبِّكَ لَوَاقِعٌ مَا لَهُ مِن دَافِعٍ يَوْمَ تَمُورُ السَّمَاء مَوْرًا وَتَسِيرُ الْجِبَالُ سَيْرًا فَوَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِلْمُكَذِّبِينَ الَّذِينَ هُمْ فِي خَوْضٍ يَلْعَبُونَ يَوْمَ يُدَعُّونَ إِلَى نَارِ جَهَنَّمَ دَعًّا هَذِهِ النَّارُ الَّتِي كُنتُم بِهَا تُكَذِّبُونَ
Eûzü billâhi mineş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.
Vet-tûri. Ve kitâbin mestûrin. Fî rakkın menşûrin. Vel beyt-il ma'mûri. Ves sakfil merfûi. Vel bahril mescûri. İnne azâbe rabbike le vâkı'un. Mâ lehu min dâfiin. Yevme temûrus semâu mevran ve tesîrul cibâlu seyrâ. Fe veylun yevme izin lil mukezzibîn. Ellezîne hum fî havdın yel'abûn. Yevme yuda'ûne ilâ nâri cehenneme de'â. Hâzihin nârulletî kuntum bihâ tukezzibûn.
Meali:
“Ve't-Tûr” ifadesi üzerine düşünürken uçmak, hareket etmek ve seyretmek kavramları da insanın dikkatini çeker. “Seyr” hareket ederek gitmek, “tayy-i mekân” mekânda bir anda yolculuk etmek, “tayy-i zaman” ise zamanda yolculuk etmek şeklinde tasavvufi ve sembolik anlatımlarda kullanılmıştır.
Bu ayetlerde Allah'ın kudreti, gökyüzünün hareketleri ve yaratılış düzeni üzerine dikkat çekilmektedir.
Ve o gün gökyüzü hareket eder, dağlar yürür ve Allah'ın kudreti karşısında hiçbir şey O'nun hükmünün dışında kalamaz.
Sadakallahul Azîm — TÛR Suresi, 1-15. ayetler
İslâm'da gözlere sürme çekme sünneti
Kâinatımızdaki Güneş ve Güneşimizin içinde bulunduğu galaksinin sarmal şeklini düşündüğümüzde, insan bedenindeki bazı simetrik hareketleri de bununla ilişkilendiren tasavvufi yorumlar yapılabilir.
Sağ ve sol tarafın simetrisi, ellerin ve gözlerin birbirine karşılıklı hareketleri, insanın yaratılışındaki düzeni düşündürür.
Safa ile Merve arasında yapılan sa'y da insanın hareket hâlinde Allah'ı zikretmesini ve kulluk yolculuğunu hatırlatmaktadır.
Kâinatın hareketleri içerisinde Allah'ın zikrini ve tesbihini görmek mümkündür. Nitekim Kur'an şöyle buyuruyor:
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
هُوَ اللَّهُ الْخَالِقُ الْبَارِئُ الْمُصَوِّرُ لَهُ الْأَسْمَاء الْحُسْنَى يُسَبِّحُ لَهُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ
Eûzü billâhi mineş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.
Huvallâhul hâlikul bâriul musavviru lehul esmâul husnâ. Yusebbihu lehu mâ fîs semâvâti vel ard. Ve huvel azîzul hakîm.
Meali:
O, yaratan, yoktan var eden, şekil veren Allah'tır. Güzel isimler O'nundur. Göklerde ve yerde bulunan her şey O'nu tesbih eder. O, mutlak güç sahibidir, hüküm ve hikmet sahibidir.
Sadakallahul Azîm — HAŞR Suresi, 24. ayet
İnsan, Allah'ın kudretini ve isimlerinin tecellilerini düşündükçe imanını kuvvetlendirebilir.
Allah'ın ulûhiyyeti bölünmez. Allah birdir ve bütün varlıkların Rabbidir. İyilerin Allah'ı ayrı, kötülerin Allah'ı ayrı değildir. Allah bütün âlemlerin Rabbidir.
Ateş, su, hava, radyasyon ve diğer sebeplerin tamamı Allah'ın yaratmasıyla meydana gelir. Bir sebebin etkili olması da yine Allah'ın dilemesiyle gerçekleşir.
Allah dilerse ateş yakar, dilerse ateşin yakıcılığını kaldırır. Nitekim Hz. İbrahim'in ateşe atılması kıssasında ateşin yakıcı özelliğinin Allah'ın emriyle etkisiz hâle geldiği anlatılır.
Su da Allah'ın yaratmış olduğu bir nimettir. Fakat her şeyde olduğu gibi suyun özellikleri de Allah'ın koyduğu kanunlara bağlıdır.
Allah Samed'dir. Kendinden başkasına muhtaç değildir. O'nun gücü her şeye yeter.
Şeytanın insana düşmanlığı da Kur'an'da açıkça anlatılmıştır:
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
قَالَ أَرَأَيْتَكَ هَذَا الَّذِي كَرَّمْتَ عَلَيَّ لَئِنْ أَخَّرْتَنِي إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ لَأَحْتَنِكَنَّ ذُرِّيَّتَهُ إِلَّا قَلِيلًا قَالَ اذْهَبْ فَمَن تَبِعَكَ مِنْهُمْ فَإِنَّ جَهَنَّمَ جَزَاؤُكُمْ جَزَاء مَّوْفُورًا وَاسْتَفْزِزْ مَنِ اسْتَطَعْتَ مِنْهُمْ بِصَوْتِكَ وَأَجْلِبْ عَلَيْهِم بِخَيْلِكَ وَرَجِلِكَ وَشَارِكْهُمْ فِي الأَمْوَالِ وَالأَوْلادِ وَعِدْهُمْ وَمَا يَعِدُهُمُ الشَّيْطَانُ إِلَّا غُرُورًا إِنَّ عِبَادِي لَيْسَ لَكَ عَلَيْهِمْ سُلْطَانٌ وَكَفَى بِرَبِّكَ وَكِيلًا
Eûzü billâhi mineş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.
Kâle e raeyteke hâzâllezî kerremte aleyye, le in ahharteni ilâ yevmil kıyâmeti le ahtenikenne zurriyyetehû illâ kalîlâ. Kâlezheb fe men tebiake minhum fe inne cehenneme cezâukum cezâen mevfûrâ. Vestefziz menisteta'te minhum bi savtike ve eclib aleyhim bi haylike ve racilike ve şârikhum fîl emvâli vel evlâdi vaıdhum. Ve mâ yaiduhumuş şeytânu illâ gurûrâ. İnne ibâdî leyse leke aleyhim sultânun ve kefâ bi rabbike vekîlâ.
Meali:
İblis dedi ki: “Senin görüşüne göre, benim üzerime benden daha şerefli kıldığın kimse bu mu? Eğer beni kıyamet gününe kadar ertelersen, onun zürriyetinden pek azı hariç, mutlaka bana tâbi kılacağım.”
Allah şöyle buyurdu: “Git! Artık onlardan kim sana tâbi olursa, muhakkak ki sizin cezanız eksiksiz bir ceza olarak cehennemdir. Onlardan gücünün yettiğini sesinle aldat. Atlıların ve yayalarınla onları yönlendir. Mallarında ve evlatlarında onlara ortak ol. Onlara vaatte bulun. Şeytanın vaat ettikleri aldatmadan başka bir şey değildir. Muhakkak ki benim kullarımın üzerinde senin bir sultanlığın yoktur. Rabbin vekil olarak yeter.”
Sadakallahul Azîm — İSRÂ Suresi, 62-65. ayetler
Şeytanın görevi insanı hak yoldan uzaklaştırmaya çalışmaktır. Fakat Allah'ın samimi kulları üzerinde onun mutlak bir hâkimiyeti yoktur.
Bu sebeple insan, şeytanın vesvesesine karşı uyanık olmalı ve Allah'a sığınmalıdır.
Kâinatta farklı yönlerde hareket eden sistemler bulunması da Allah'ın yaratışındaki çeşitliliği ve düzeni düşünmemize vesile olabilir.
Biz zikirlerimizde de farklı yönlerde yapılan bazı hareketleri ve tekrarları, kâinatın düzeni üzerine düşünmeye vesile olacak şekilde ele alırız.
Allah'ım, müntesiplerimize merhamet et. Onlara doğruyu doğru olarak görmeyi, hakikati idrak etmeyi ve dosdoğru yolda yürümeyi nasip eyle.
Rabbim müntesiplerimize bu konuda merhamet etsin inşallah.
--oOo---
وَآخِرُ دَعْوَاهُمْ أَنِ الْحَمْدُ لِلّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ
Ve âhıru da'vâhum enil hamdulillâhi rabbil âlemîn.
Âmin. El-Fâtiha maassalavât.
سُبْحاَنَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ، أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلهَ إِلاَّ أَنْتَ، أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ
Sübhâneke Allahümme ve bihamdik, eşhedü en lâ ilâhe illâ ente, estağfiruke ve etûbu ileyk.
--OoO--
Kar©glan
Başağaçlı Raşit Tunca
Not: Metnin başında vaaz tarihi 30 Temmuz 2017 olarak belirtilmiş, sonunda ise “Schrems, 2 Ocak 2016 Cumartesi” tarihi yer almaktadır. Kaynak metindeki bu tarih farklılığı düzeltilmeden korunmuştur.
Original Kar © glan
Hikmet Nedir? Yaptığımız Her Amel ve Fiilin Bir Hikmeti mi Vardır?
(Kar©glan'ın 20 Ağustos 2016 Vaazı)
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ اللهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
كَمَا أَرْسَلْنَا فِيكُمْ رَسُولاً مِّنكُمْ يَتْلُو عَلَيْكُمْ آيَاتِنَا وَيُزَكِّيكُمْ وَيُعَلِّمُكُمُ الْكِتَابَ وَالْحِكْمَةَ وَيُعَلِّمُكُم مَّا لَمْ تَكُونُواْ تَعْلَمُونَ
Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.
Kemâ erselnâ fîkum resûlen minkum yetlû aleykum âyâtinâ ve yuzekkîkum ve yuallimukumul kitâbe vel hikmete ve yuallimukum mâ lem tekûnû ta'lemûn.
Meali:
Nitekim size, aranızda, sizden bir Resûl gönderdik ki âyetlerimizi size tilâvet etsin, sizi tezkiye etsin, size Kitab'ı ve hikmeti öğretsin ve bilmediğiniz şeyleri öğretsin.
Sadakallahul Azîm. Bakara Suresi, 151. ayet.
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ اللهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
يُؤتِي الْحِكْمَةَ مَن يَشَاء وَمَن يُؤْتَ الْحِكْمَةَ فَقَدْ أُوتِيَ خَيْرًا كَثِيرًا وَمَا يَذَّكَّرُ إِلاَّ أُوْلُواْ الأَلْبَابِ
Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.
Yu'til-hikmete men yeşâ'. Ve men yu'tel-hikmete fekad ûtiye hayran kesîrâ. Ve mâ yezzekkeru illâ ulûl-elbâb.
Meali:
Esteûzü billâh.
Allah hikmeti dilediğine verir. Kime hikmet verilmişse, şüphesiz ona çokça hayır verilmiştir. Bunu ancak akıl sahipleri düşünüp anlar.
Sadakallahul Azîm. Bakara Suresi, 269. ayet.
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Bir meclise oturup hikmetli söz dinleyip, sonra bunu başka bir mecliste anlatırken işittiği şeylerin sadece kötü kısımlarını anlatan kimsenin misali; bir çobana gelip: 'Ey çoban, süründen bana bir koyun kes!' deyince, çobanın: 'Git, en iyisinin kulağından tut al.' demesine rağmen gidip sürünün köpeğinin kulağından tutan adamın misalidir."
(Hadis-i Şerif, 7233 - Ebu Hureyre)
Hz. Ebu Eyyûb radıyallahu anh anlatıyor:
"Resûlullah aleyhissalâtü vesselâm'a bir adam gelerek: 'Ey Allah'ın Resûlü! Bana dini öğret; fakat çok özlü olsun, hikmetli olsun.' dedi."
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Namaza kalktığın vakit, dünyaya veda eden kimsenin namazı gibi namaz kıl. Sonradan pişman olup özür dileyeceğin sözü söyleme. İnsanların ellerinde bulunan dünyalıklardan ümidini kesmeye azmet."
(Hadis-i Şerif, 7232 - Ebu Hureyre)
"Allâhumme salli alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ salleyte alâ İbrâhîme ve alâ âli İbrâhîme inneke hamîdun mecîd.
Allâhumme bârik alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ bârekte alâ İbrâhîme ve alâ âli İbrâhîme inneke hamîdun mecîd."
Yolculuğumuza Başlıyoruz:
Mesela ben gözlük takarım; çünkü gözlerim bozuktur. Bir başkası gözlük takar; yakışıklı görünmek için. Bir başkası güneşin zararlı ışınlarından korunmak için gözlük takar. Bir başkası karın yansımasının gözlerine zarar vermemesi için takar. Bir kaynakçı ise çok yüksek derecedeki ışığın gözlerine zarar vermemesi için koruyucu gözlük kullanır.
Sonuçta kullanılan obje aynıdır: Gözlük.
Fakat herkes o gözlüğü farklı bir maksatla kullanmaktadır.
Benim gözlük takmaktaki maksadım daha iyi görebilmektir. Kaynakçının maksadı ise gözlerini korumaktır.
İşte hikmet de buna benzer. Yapılan bir fiilin hangi maksatla yapıldığı ve sonucunda ne gibi bir fayda meydana getirdiği, o işin hikmetini anlamamıza yardımcı olur.
Ben burada vaaz ediyorum. Maksadım, birkaç mümin kardeşimin anlamadığı veya bilmediği konularda bilgi sahibi olmasıdır. Bu sözleri insanları sadece güldürmek için söylemiyoruz. Vaazı dinleyen insan, ondan bir nasihat almalı ve aldığı nasihati hayatında iyi ve faydalı işlerde kullanmalıdır.
Yoksa vaazdan nasihat çıkarılmayacaksa, hikmetin özü anlaşılmamış olur.
Peygamber Efendimizin buyurduğu hadiste de anlatıldığı gibi, hikmetli bir sözün sadece hoşumuza gitmeyen tarafını alıp gerisini bırakmak, sürünün en güzel koyununu almak yerine köpeğin kulağından tutmaya benzer.
---
Allah Teâlâ aslana rızık olarak eti vermiş ve onun tabiatına avlanma kabiliyeti koymuştur.
Arıya ise çiçeklerin özünü vermiş, o küçücük canlıyı çiçeklerden nektar toplamaya ve onu bal hâline getirmeye vesile kılmıştır.
Bizler arının yaptığı işi kendimiz yapmaya kalksak, bunun ne kadar büyük bir emek ve masraf gerektireceğini düşünelim.
Bir insanın çiçek çiçek dolaşıp nektar toplaması, bunu taşıması ve ardından bal hâline getirmesi ne kadar zor olurdu.
Allah Teâlâ ise bütün bu işi küçücük bir arıya yaptırıyor.
Üstelik arı sadece bal yapmıyor. Çiçekten çiçeğe konarken bitkilerin döllenmesine de vesile oluyor. Yani onun bizim bildiğimiz ve bilmediğimiz pek çok faydası var.
İnsan bütün bunları düşündüğünde, bunun başıboş ve anlamsız olmadığını fark eder.
Küçücük bir canlının yaptığı büyük iş, Allah'ın yaratmasındaki hikmeti gösterir.
İnsan da bütün bunları görüp:
"Ya Rabbi! Sen arıyı yaratmasaydın biz balı nasıl yiyecektik? Bu nimetleri bize nasıl ulaştıracaktın?"
diye düşünmeli ve Rabbine şükretmelidir.
İşte hikmeti görmek budur.
Fakat aslana baktığımızda başka bir özellik görürüz. Aslan avlanmak zorundadır. Eğer avlanmazsa aç kalır.
Arı ile aslanın tabiatları farklıdır.
Bu, aslanın hikmetsiz yaratıldığı anlamına gelmez.
Tam tersine, her varlığın yaratılışında farklı bir görev ve hikmet vardır.
Aslanın avlanması, arının bal yapması, koyunun yün vermesi, köpeğin bekçilik yapması ve tilkinin tabiatındaki kurnazlık; bütün bunlar yaratılıştaki farklı özelliklere örnektir.
Tasavvuf dilinde insanın yaratılıştan gelen bazı özelliklerine "cibilliyet" denir.
Ancak insan, hayvanların özelliklerini olduğu gibi taklit etmek için yaratılmamıştır.
İnsanın asıl imtihanı, kendisine verilen özellikleri nerede ve nasıl kullanacağını bilmektir.
Güçlü olmak gerektiğinde güçlü olmak, fakat zulmetmemek; akıllı ve tedbirli olmak gerektiğinde tedbirli olmak, fakat hilekârlığa düşmemek; yumuşak olmak gerektiğinde yumuşak olmak, fakat hakkını korumaktan vazgeçmemek gerekir.
İşte hikmet biraz da budur.
---
Tilki yaratılmıştır; kurnazlığı ve tedbirliliğiyle bilinir.
Fakat insanın kurnazlığı, başkasının hakkını yemek veya hırsızlık yapmak için kullanılmamalıdır.
İnsan zekâsını hayra kullanmalıdır.
Çünkü bir insan zekâsını kötülük için kullanırsa, kendisine verilen nimeti yanlış yerde kullanmış olur.
Koyun yaratılmıştır; etinden, sütünden ve yününden faydalanırız.
İnsanlar da birbirlerine fayda sağlayabilirler.
Bir anne veya baba çocukları için fedakârlık yapar. Çocuğunun geleceği için kendi rahatından vazgeçer.
İşte böyle insanlar toplumun iyiliğini ayakta tutarlar.
Eğer iyilik azalır, insanlar birbirlerine sadece zarar vermeye başlarsa, toplumun dengesi bozulur.
Bu nedenle insan, kendisine verilen gücü ve kabiliyeti kötülük için değil, iyilik için kullanmalıdır.
Dünya da insanın ebedî mülkü değildir.
İnsan dünyaya gelir, yaşar ve sonra göçüp gider.
Mülk Allah'ındır.
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ اللهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
كُلُّ مَنْ عَلَيْهَا فَانٍ وَيَبْقَى وَجْهُ رَبِّكَ ذُو الْجَلَالِ وَالْإِكْرَامِ فَبِأَيِّ آلَاء رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ
Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.
Kullu men aleyhâ fân. Ve yebkâ vechü rabbike zül-celâli vel-ikrâm. Fe bi-eyyi âlâi rabbikumâ tukezzibân.
Meali:
Esteûzü billâh.
"Yeryüzünde bulunan herkes fanidir. Ancak azamet ve ikram sahibi Rabbinin zâtı bâki kalacaktır. Öyleyse Rabbinizin hangi nimetlerini yalanlıyorsunuz?"
Sadakallahul Azîm. Rahmân Suresi, 26-28. ayetler.
---
İşte insan bazen çok yumuşak davranabilir.
Fakat hikmet, nerede yumuşak ve nerede kararlı olunacağını bilmektir.
Örneğin cevizi çok kibar davranarak kıramazsın. Cevizin kabuğunu kırmak için gerektiği kadar kuvvet kullanmak gerekir.
Buradan hareketle şunu anlamalıyız:
Güç kullanılması gereken yerde güçsüzlük göstermek de doğru değildir. Fakat güç kullanmayı zulme dönüştürmek de doğru değildir.
Hikmet, gücün nereye ve ne kadar kullanılacağını bilmektir.
Kurban kesmek de bunun bir başka örneğidir.
Allah Teâlâ:
"فَصَلِّ لِرَبِّكَ وَانْحَرْ"
"Rabbin için namaz kıl ve kurban kes."
buyurmaktadır.
İnsan burada hayvanı kesmekten ibaret bir anlam görmemelidir. Asıl mesele, Allah'ın emrine itaat etmek ve gerektiğinde nefsinden fedakârlık edebilmektir.
İnsanın güçlü olması, zalim olması anlamına gelmez.
Gerçek güç, gücü olduğu hâlde zulmetmemektir.
---
Bir insan zulme karşı mücadele ettiğini söyleyebilir. Fakat mücadelede de hikmet gerekir.
Yumuşaklık güzeldir; ancak hakkını ve hukukunu koruyamayacak kadar pasif hâle gelmek de doğru değildir.
Hz. Peygamberlerin ve salih insanların hayatlarında da hakkı savunmanın, gerektiğinde kararlı davranmanın örnekleri vardır.
Hikmet, bütün bunların yerini ve zamanını bilmektir.
İnsan bazen hakkını Allah'a bırakır ve sabreder. Bazen de hakkını aramak için gerekli adımları atar.
Bunların her ikisinin de yeri vardır.
---
Bir zamanlar Ankara'da Devlet Planlama'da tanıdığım bir kişi vardı. Bir işim için kendisinden yardım istemek üzere yanına gitmiştim.
O dönem bir parfüm almıştım ve boş gitmemek için hediye olarak götürdüm.
Fakat kendisi odasında yokmuş. Odada bulunan başka bir memura, bunu ona vermesini söyledim.
Sonradan düşündüğümde, yaptığım şeyin yanlış anlaşılabilecek bir davranış olduğunu fark ettim.
Buradan şu sonucu çıkarabiliriz:
İnsan yaptığı işin maksadını ve yöntemini iyi düşünmelidir.
Bir şey hediye mi, yardım mı, teşekkür mü, yoksa bir iş karşılığında menfaat sağlama amacı mı taşıyor?
Hikmet, bunların arasındaki farkı görebilmektir.
Rüşvet ise hakkın ve adaletin bozulmasına sebep olan bir davranıştır ve dinen yasaktır.
Bir insanın emeğinin karşılığını alması başka şeydir; bir işi haksız yere yaptırmak için menfaat sağlamak başka şeydir.
İnsan bunları birbirine karıştırmamalıdır.
Avukatın ücret alması ise yaptığı mesleğin karşılığıdır. Avukatın görevi, hukuku bilerek müvekkilini savunmaktır.
Burada önemli olan, hakkı ve hukuku çiğnemeden hareket etmektir.
Kurnazlık ile hikmet de aynı şey değildir.
Kurnazlık bazen insanı kandırmak için kullanılır.
Hikmet ise doğru olanı bulmak ve doğru yerde kullanmaktır.
---
Velhâsıl, her hayvanın kendine göre bir özelliği vardır.
Ancak insan, bu özelliklerin hepsinden ibret almalıdır.
Aslandan cesaret ve güç, tilkiden tedbir, koyundan fayda ve fedakârlık, arıdan çalışkanlık öğrenilebilir.
Fakat bunların kötü tarafları insana örnek olmamalıdır.
İnsan kendisine verilen özellikleri Allah'ın rızasına uygun şekilde kullanmalıdır.
Güçlüysen mazluma karşı değil, zulme karşı güçlü ol.
Akıllıysan insanları kandırmak için değil, doğruyu bulmak için aklını kullan.
Cesursan haksızlık yapmak için değil, hakkı savunmak için cesur ol.
İşte hikmet budur.
---
İnsanların zayıf olduğu anlar da vardır.
Peygamberlerin hayatlarında bile insanların imtihan edildiğini görüyoruz.
Bir olay karşısında hemen hüküm vermek yerine, Allah'tan gelecek açıklamayı beklemek gerektiği zamanlar olmuştur.
Bu bize şunu öğretir:
İnsan her şeyi aynı anda bilemez.
Bilmediği konuda "Ben her şeyi biliyorum." dememelidir.
Allah'ın bildirdiği kadarını biliriz.
Gerçek hikmet, insanın kendi sınırını da bilmesidir.
---
Hz. Ömer radıyallahu anh'ın hilafeti döneminde anlatılan meşhur bir rivayette, Hz. Ömer'in bir Cuma hutbesi sırasında:
"Yâ Sâriyetu'l-cebele, el-cebele!"
dediği aktarılır.
Sâriye, İran taraflarında görev yapan bir komutandı.
Hz. Ömer'in bu sözünün, Sâriye'nin bulunduğu yerdeki tehlikeye karşı bir uyarı olduğu ve Sâriye'nin de bunu duyup tedbir aldığı rivayet edilir.
Bu tür rivayetler bize keramet ve ilham meselesini düşündürür.
Fakat burada önemli olan şudur:
Keramet varsa, o da Allah'ın izniyledir.
Bir kulun bazı şeyleri bilmesi, onun her şeyi bildiği anlamına gelmez.
Peygamberlik başka, velâyet başka, keramet başka şeydir.
İnsan bunların arasındaki farkı bilmelidir.
Mehdi veya başka bir salih kul hakkında da ölçüsüz beklentilere girmemek gerekir.
Allah dilediği kuluna dilediği bilgiyi ve kabiliyeti verebilir.
Fakat kul yine kuldur.
Her şey Allah'ın dilemesi ve izniyledir.
---
Bir hadiste Kâbe'nin yıkılışıyla ilgili olarak şöyle rivayet edilmiştir:
Ebu Hureyre'nin rivayetine göre Resûlullah şöyle buyurdu:
"Kâbe'yi bacakları sıska, cılız bir Habeşli yıkacaktır."
(Buhârî, Tefsîru Sûreti'l-Mâide, 97)
Burada bizim almamız gereken ders, dünyanın ve dünyanın üzerindeki yapıların ebedî olmadığıdır.
Bugün güçlü görünenler yarın güçsüz kalabilir.
Bugün ayakta duran bir yapı yarın yıkılabilir.
İnsanların makamları, devletleri ve dünyadaki güçleri geçicidir.
Bâki olan yalnızca Allah'tır.
---
Kur'ân-ı Kerîm'de Felak Suresi'nde şöyle buyurulur:
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ اللهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ مِن شَرِّ مَا خَلَقَ وَمِن شَرِّ غَاسِقٍ إِذَا وَقَبَ
Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.
Kul eûzü bi-rabbil-felak. Min şerri mâ halak. Ve min şerri gâsikın izâ vekab.
Meali:
Esteûzü billâh.
De ki: "Yarattıklarının şerrinden, karanlık çöktüğü zaman gecenin şerrinden, sabahın Rabbine sığınırım."
Sadakallahul Azîm. Felak Suresi, 1-3. ayetler.
Burada bize öğretilen en önemli şeylerden biri, karanlığın ve kötülüğün karşısında Allah'a sığınmaktır.
Nas Suresi'nde de insanın Rabbine, Melikine ve İlâhına sığınması emredilir.
قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ مَلِكِ النَّاسِ إِلَهِ النَّاسِ
"Kul eûzü bi-rabbin-nâs. Melikin-nâs. İlâhin-nâs."
"De ki: İnsanların Rabbine, insanların Melikine, insanların İlâhına sığınırım."
İnsan, nefsin ve şeytanın vesveselerinden korunmak için Rabbine sığınmalıdır.
---
Bütün bunların sonunda insanın anlayacağı gerçek şudur:
Dünya fanidir.
İnsan fanidir.
Makam fanidir.
Güç fanidir.
Servet fanidir.
İnsanların birbirleri üzerindeki üstünlükleri fanidir.
Bâki olan yalnız Allah'tır.
Bu nedenle insan dünyayı kendisinin ebedî mülkü zannetmemelidir.
Dünyaya gelirken hiçbir şey getirmedik.
Giderken de hiçbir şeyi yanımızda götürmeyeceğiz.
Bize verilen nimetleri yerinde kullanmalı ve aldığımızı yerine koymayı öğrenmeliyiz.
İnsan olmak, sadece güçlü olmak değildir.
İnsan olmak; gücünü, aklını, malını, makamını ve bütün imkânlarını doğru yerde kullanabilmektir.
İşte hikmet budur.
---
Allah Teâlâ'nın yaratmış olduğu her şeyde bir hikmet vardır.
Biz o hikmetlerin tamamını bilemeyebiliriz.
Arının neden öyle yaratıldığını, aslanın neden öyle yaratıldığını, insanın neden farklı kabiliyetlerle yaratıldığını düşündüğümüzde, her varlığın kendine göre bir vazifesi olduğunu görürüz.
Fakat insanın görevi, bütün bu yaratılıştan ibret almaktır.
Güçlü ol ama zalim olma.
Akıllı ol ama hilekâr olma.
Tedbirli ol ama insanları kandırma.
Yumuşak ol ama hakkından vazgeçme.
Cesur ol ama ölçüyü kaybetme.
Şefkatli ol ama kötülüğe karşı tedbirsiz olma.
Bütün bunların yerini ve zamanını bil.
Çünkü hikmet, her şeyi aynı şekilde yapmak değil; her şeyi yerli yerinde yapabilmektir.
Hikmet; doğruyu bilmek, doğruyu anlamak ve doğru zamanda doğru şekilde uygulamaktır.
---
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ اللهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
يَوْمَ نَطْوِي السَّمَاء كَطَيِّ السِّجِلِّ لِلْكُتُبِ كَمَا بَدَأْنَا أَوَّلَ خَلْقٍ نُّعِيدُهُ وَعْدًا عَلَيْنَا إِنَّا كُنَّا فَاعِلِينَ
Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.
Yevme natvis-semâe ke-tayyis-sicilli lil-kutub. Kemâ bede'nâ evvele halkın nuîduhu. Va'den aleynâ. İnnâ kunnâ fâilîn.
Meali:
Esteûzü billâh.
"O gün göğü, kitapların sayfalarını dürer gibi düreriz. İlk yaratmaya başladığımız gibi onu tekrar var ederiz. Bu, üzerimize aldığımız bir vaattir. Şüphesiz biz bunu yaparız."
Sadakallahul Azîm. Enbiyâ Suresi, 104. ayet.
İşte bütün bunlar bize dünyanın sonlu olduğunu, Allah'ın kudretinin ise sonsuz olduğunu hatırlatmaktadır.
---
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ اللهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
فَادْعُوا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ وَلَوْ كَرِهَ الْكَافِرُونَ رَفِيعُ الدَّرَجَاتِ ذُو الْعَرْشِ يُلْقِي الرُّوحَ مِنْ أَمْرِهِ عَلَى مَن يَشَاء مِنْ عِبَادِهِ لِيُنذِرَ يَوْمَ التَّلَاقِ يَوْمَ هُم بَارِزُونَ لَا يَخْفَى عَلَى اللَّهِ مِنْهُمْ شَيْءٌ لِّمَنِ الْمُلْكُ الْيَوْمَ ۖ لِلَّهِ الْوَاحِدِ الْقَهَّارِ الْيَوْمَ تُجْزَى كُلُّ نَفْسٍ بِمَا كَسَبَتْ ۚ لَا ظُلْمَ الْيَوْمَ ۚ إِنَّ اللَّهَ سَرِيعُ الْحِسَابِ
Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.
Fed'ûllâhe muhlisîne lehud-dîne ve lev kerihel-kâfirûn. Rafîud-deracâti zûl-arş. Yulkır-rûha min emrihî alâ men yeşâu min ibâdihî li-yunzira yevmet-telâk. Yevme hum bârizûn. Lâ yahfâ alâllâhi minhum şey'. Li-menil mulkul-yevme? Lillâhil-vâhidil-kahhâr. El-yevme tuczâ kullu nefsin bimâ kesebet. Lâ zulmel-yevme. İnnallâhe serîul-hisâb.
Meali:
Esteûzü billâh.
"O hâlde, kâfirler hoşlanmasa da dini Allah'a has kılarak O'na ibadet edin. O, dereceleri yükselten, Arş'ın sahibidir. Buluşma günüyle uyarmak için kullarından dilediğine emrinden olan ruhu indirir. O gün onlar ortaya çıkarlar ve onlardan hiçbir şey Allah'a gizli kalmaz. O gün mülk kimindir? Tek ve Kahhâr olan Allah'ındır. O gün her nefse kazandığının karşılığı verilir. O gün zulüm yoktur. Şüphesiz Allah hesabı çabuk görendir."
Sadakallahul Azîm. Mü'min Suresi, 14-17. ayetler.
Rabbim bizlere, hakikati anlayıp ona tabi olmayı nasip eylesin.
Bize güç, sabır, hikmet ve basiret versin.
Bizleri nefsimizin ve şeytanın aldatmalarından korusun.
İnsanlık için hayırlı işler yapmayı ve Allah'ın yolunda sadakatle yürümeyi hepimize nasip eylesin.
Hikmet sahibi Rabbimiz, bizlere doğruyu doğru olarak görüp ona uymayı; yanlışı da yanlış olarak görüp ondan uzak durmayı nasip eylesin.
--oOo---
أَأَللَّهُمَّ أَرِنَا الْحَقَّ حَقاً وَ ارْزُقْنَا اتِّبَاعَهْ وَ أَرِنَا الْبَاطِلَ بَاطِلاً وَ ارْزُقْنَا اجْتِنَابَهْ
"Allah'ım! Bizlere hakkı Hak gösterip ona tâbi olmayı, bâtılı da bâtıl gösterip ondan yüz çevirmeyi nasip eyle!"
وَآخِرُ دَعْوَاهُمْ أَنِ الْحَمْدُ لِلّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ
Ve âhiru da'vâhum enil-hamdü lillâhi Rabbil-âlemîn.
Âmin.
El-Fâtiha maassalavât.
سُبْحاَنَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ، أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلهَ إِلاَّ أَنْتَ، أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ
Sübhâneke Allahümme ve bihamdik. Eşhedü en lâ ilâhe illâ ent. Estağfiruke ve etûbü ileyk.
--OoO--
Kar©glan
Başağaçlı Raşit Tunca
Schrems, 20 Ağustos 2016 Pazar
Original Kar © glan
Günahlardan Tövbe İstiğfar Kirlendikten Sonra Yıkanmak Gibidir
(Kar©glan'ın 27 Ağustos 2017 Vaazı)
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ اللهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
الَّذِي خَلَقَ الْمَوْتَ وَالْحَيَاةَ لِيَبْلُوَكُمْ أَيُّكُمْ أَحْسَنُ عَمَلًا وَهُوَ الْعَزِيزُ الْغَفُورُ
Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.
Ellezî halakal mevte vel hayâte li yebluvekum eyyukum ahsenu amelen ve huvel azîzul gafûr.
Meali:
O, hanginizin daha güzel amel yapacağını imtihan etmek için ölümü ve hayatı yaratandır. Ve O, Azîz'dir, Gafûr'dur. (Yüce bir bağışlayıcıdır.)
Sadakallâhul Azîm — Mülk Suresi, 2. Ayet
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ اللهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
وَلَلْآخِرَةُ خَيْرٌ لَّكَ مِنَ الْأُولَى
Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.
Ve lel âhiretu hayrun leke minel ûlâ.
Meali:
Esteûzü billâh.
Ve âhiret hayatı, senin için evvelkinden daha hayırlıdır.
Sadakallâhul Azîm — Duhâ Suresi, 4. Ayet
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ اللهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
بَلْ تُؤْثِرُونَ الْحَيَاةَ الدُّنْيَا وَالْآخِرَةُ خَيْرٌ وَأَبْقَى
Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.
Bel tu'sirûnel hayâted-dünyâ. Vel âhiretu hayrun ve ebkâ.
Meali:
Esteûzü billâh.
Siz dünya hayatını tercih ediyorsunuz. Oysa âhiret daha hayırlı ve daha kalıcıdır.
Sadakallâhul Azîm — A'lâ Suresi, 16-17. Ayetler
---oOo---
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Allah'a ve son güne (âhiret gününe) iman eden, ya hayır söylesin yahut sussun. Allah'a ve son güne iman eden, komşusuna ikram etsin. Allah'a ve son güne iman eden, konuğuna ikram eylesin."
(Hadis-i Şerif, Sahih-i Müslim)
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem yine Buyurdular:
"Yarın ölecekmiş gibi âhirete ve hiç ölmeyecekmiş gibi dünya işlerine çalışınız!"
(Hadis-i Şerif, İbn-i Asâkir)
"Allâhumme salli alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ salleyte alâ İbrâhîme ve alâ âli İbrâhîme inneke hamîdun mecîd.
Allâhumme bârik alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ bârekte alâ İbrâhîme ve alâ âli İbrâhîme inneke hamîdun mecîd."
Yolculuğumuza Başlıyoruz:
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem yine Buyurdular:
"Dünya âhiretin tarlasıdır."
(Hadis-i Şerif, Deylemî)
Abdullah bin Ömer radıyallahu anhümâdan:
"Bir defa Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem hazretleri iki omuzumu tuttu da:
'Ey Abdullah! Sen dünyada bir garip yahut geçici bir yolcu gibi ol!' buyurdu.
Bu hadisin ravilerinden Leys der ki: İbn-i Ömer bana şöyle derdi:
'Ey Leys! Akşama erişince sabahı gözetleme, sabaha erişince de akşamı bekleme. Sıhhat ve âfiyet zamanından bir kısmını hastalık zamanın için ayır. Hayatından bir kısmını da ölümün için ayır.'"
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ اللهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
لَّيْسَ الْبِرَّ أَن تُوَلُّواْ وُجُوهَكُمْ قِبَلَ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ وَلَكِنَّ الْبِرَّ مَنْ آمَنَ بِاللّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ وَالْمَلآئِكَةِ وَالْكِتَابِ وَالنَّبِيِّينَ وَآتَى الْمَالَ عَلَى حُبِّهِ ذَوِي الْقُرْبَى وَالْيَتَامَى وَالْمَسَاكِينَ وَابْنَ السَّبِيلِ وَالسَّآئِلِينَ وَفِي الرِّقَابِ وَأَقَامَ الصَّلاةَ وَآتَى الزَّكَاةَ وَالْمُوفُونَ بِعَهْدِهِمْ إِذَا عَاهَدُواْ وَالصَّابِرِينَ فِي الْبَأْسَاء والضَّرَّاء وَحِينَ الْبَأْسِ أُولَئِكَ الَّذِينَ صَدَقُوا وَأُولَئِكَ هُمُ الْمُتَّقُونَ
Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.
Leysel birre en tuvellû vucûhekum kıbelal maşrıkı vel mağribi ve lâkinnel birre men âmene billâhi vel yevmil âhıri vel melâiketi vel kitâbi ven nebiyyîne ve âtel mâle alâ hubbihî zevil kurbâ vel yetâmâ vel mesâkîne vebnes sebîli ves sâilîne ve fir rikâbi ve ekâmes salâte ve âtez zekâte vel mûfûne bi ahdihim izâ âhedû ves sâbirîne fil be'sâi ved darrâi ve hînel be'si ulâikellezîne sadakû ve ulâike humul muttekûn.
Meali:
Esteûzü billâh.
İyilik, yüzlerinizi doğu ve batı taraflarına çevirmenizden ibaret değildir. Asıl iyilik; Allah'a, âhiret gününe, meleklere, kitaba ve peygamberlere iman edenlerin; mala olan sevgilerine rağmen onu yakınlara, yetimlere, yoksullara, yolda kalmışlara, ihtiyaç sahiplerine ve özgürlükleri için mücadele edenlere verenlerin; namazı dosdoğru kılanların, zekâtı verenlerin, antlaşma yaptıklarında sözlerini yerine getirenlerin ve zorlukta, hastalıkta ve savaşın kızıştığı zamanlarda sabredenlerin tutum ve davranışlarıdır. İşte bunlar doğru olanlardır. İşte bunlar Allah'a karşı gelmekten sakınanların ta kendileridir.
Sadakallâhul Azîm — Bakara Suresi, 177. Ayet
ÂHİRET NEDİR O ZAMAN?
Âhiret nedir?
Âhiret kelimesi, genel olarak ölümden sonraki hayat için kullanılır. Ancak bu vaazdaki yorumumuzda "âhir" kelimesini "sonraki, daha sonra gelen" anlamı üzerinden de ele alabiliriz.
"El-evvel Allah, el-âhir Allah" denildiğinde, başlangıçta da Allah'ın, sonda da Allah'ın var olduğunu ifade ederiz.
Bu açıdan baktığımızda, dünün geleceği bugün, bugünün geleceği ise yarındır. Dün, daha önceki zamanların "âhiri" olmuş olur. Yarın da bugünün ardından gelen zaman, yani onun "âhiri" olur.
İnsanlık tarihine baktığımızda da ilim, teknoloji ve yaşam şartlarının sürekli değiştiğini görüyoruz. Dün kullanılan bazı araçlar bugün eski model hâline geliyor. Mektupların yerini elektronik haberleşme, görüntülü görüşmeler ve videolu mesajlar alıyor. Bugünün teknolojisi de yarının insanı için eski bir teknoloji hâline gelebiliyor.
Bu anlamda insan, sürekli bir sonraki zamana doğru ilerlemektedir.
Rabbimiz buyuruyor:
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ اللهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِالْغَيْبِ وَيُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَمِمَّا رَزَقْنَاهُمْ يُنفِقُونَ وَالَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِمَا أُنزِلَ إِلَيْكَ وَمَا أُنزِلَ مِن قَبْلِكَ وَبِالْآخِرَةِ هُمْ يُوقِنُونَ
Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.
Ellezîne yu'minûne bil gaybi ve yukîmûnes salâte ve mimmâ razaknâhum yunfikûn. Vellezîne yu'minûne bimâ unzile ileyke ve mâ unzile min kablike ve bil âhireti hum yûkınûn.
Meali:
Esteûzü billâh.
Onlar gayba inanırlar, namazı dosdoğru kılarlar ve kendilerine rızık olarak verdiğimiz şeylerden Allah yolunda harcarlar. Onlar sana indirilene ve senden önce indirilene iman ederler; âhirete de kesin olarak inanırlar.
Sadakallâhul Azîm — Bakara Suresi, 3-4. Ayetler
Allah'ın var ve bir olması, kötülüğün ve imtihanın var olmasına engel değildir. Kâinatı düşündüğümüzde, karanlık içinde yıldızların birer kandil gibi parladığını görürüz. Yıldızlar bütün karanlığı ortadan kaldırmazlar; fakat bulundukları yeri aydınlatırlar.
İyilik yapan insanlar da buna benzetilebilir. İyiler, bütün dünyadaki kötülükleri bir anda ortadan kaldırmasalar bile, bulundukları çevreyi aydınlatırlar.
Güneşin bulunduğu tarafta gündüzü, dünyanın diğer tarafında ise geceyi görürüz. Bu da bize hayatın içinde aydınlık ve karanlığın, iyilik ve kötülüğün birlikte bulunabildiğini düşündürür.
İşte insanın imtihanı da burada başlar.
Günah işlemekten sonra tövbe etmek ve istiğfar etmek, kirlenen elbiseyi veya bedeni yıkamak gibidir. Elbise hiç kirlenmemişse onu sürekli yıkamaya gerek yoktur. Fakat kirlendiğinde temizlemek gerekir.
Aynı şekilde insan da hata yaptığında tövbe ve istiğfar etmelidir.
Tövbe, yalnızca dil ile "Estağfirullah" demekten ibaret değildir. Yapılan hatadan pişman olmak, Allah'tan bağışlanma dilemek ve mümkün olduğu ölçüde o hatayı düzeltmeye çalışmaktır.
Bir insan başkasının malını almışsa, imkânı ölçüsünde onu sahibine iade etmeli; bir kimseyi incitmişse ondan özür dilemeli ve aynı hatayı tekrarlamamaya gayret etmelidir.
Bazen insanın günahından vazgeçmesi kadar, yaptığı zararı telafi etmesi de önemlidir.
Bu nedenle tövbe ve istiğfar, insanın manevi temizliğinin yollarından biridir.
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Muhakkak kötü arzular kalbime gelir de bu yüzden günde yetmiş defa istiğfar ederim."
(Hadis-i Şerif, Müslim)
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem yine Buyurdular:
"Vallahi ben Allah'a günde yetmiş defadan çok istiğfar ediyorum."
"Bütün insanlar hatalıdır; hatalı insanların Allah katında en makbul olanları tövbe edenlerdir."
Bu nedenle Ebû Hüreyre radıyallahu anh:
"Peygamberden daha çok istiğfar edeni görmedim." demiştir.
(El-Kurtubî)
Deniz ne kadar büyük olursa, içine düşen bir şey onun tamamını değiştirmeyebilir. Fakat küçük bir kuyuya veya havuza düşen kir, o suyun tamamını kullanılmaz hâle getirebilir.
Buradan hareketle insanın kalbinin de genişlemesi, iyiliklerinin ve güzel amellerinin çoğalması gerekir. Ancak bu, günahın önemsenmemesi anlamına gelmez.
Günahı küçük görmemek, insanın kendisini sürekli hesaba çekmesi gerekir.
Benim kanaatimce insanın zaman zaman kendi hâlini kontrol etmesi gerekir. Acaba dün beni rahatsız eden bir günah bugün beni artık rahatsız etmiyor mu? Acaba kalbimdeki hassasiyet azaldı mı?
Bunları düşünmek bile insanın kendisini sorgulamasıdır.
Bazen insanın çevresindeki olaylar da kalbine tesir eder. İnsan, haberlerden, görüntülerden ve günlük hayatın karmaşasından etkilenebilir. Bu nedenle kalbi korumak, zikre ve istiğfara devam etmek önemlidir.
Asıl mesele, insanın kalbinin kirlenmesini normal kabul etmemesidir.
Her İnsan Yaptığının Karşılığını Bulur
İnsan yaptığı iyiliğin de kötülüğün de karşılığını bulur.
"Her kim ne eder ise, kendine eder; yine kendine eder."
Bu söz, insanın davranışlarının sonuçlarından kaçamayacağını ifade eder.
Bir iyilik yaptığında yalnızca başkasına değil, aslında kendi ruhuna da iyilik etmiş olursun. Bir kötülük yaptığında ise yalnızca karşındaki insana değil, kendi kalbine de zarar verirsin.
Bu sebeple insan, Allah'ın kullarına karşı nasıl davrandığına dikkat etmelidir.
"La mevcûde illâ Hû" anlayışını da bu noktada, Allah'ın yaratmış olduğu kullara yapılan muamelenin insanın kendi manevi hâlini etkilediğini düşünmek açısından ele alabiliriz.
Fakat burada dikkat edilmesi gereken husus şudur: Allah ile kul aynı şey değildir. Kul, Allah'ın yarattığı bir varlıktır. Bu nedenle başka bir insana yapılan kötülüğü Allah'a yapılan bir kötülükle aynı görmek yerine, Allah'ın kuluna karşı sorumluluğumuzu yerine getirip getirmediğimizi düşünmemiz gerekir.
İşte asıl ders budur.
İyilerle Beraber Olmak
İnsanın kimlerle beraber olduğu da çok önemlidir.
Peygamber Efendimiz sallallahu aleyhi ve sellem'e bir sahabi kıyametin ne zaman kopacağını sordu.
Peygamber Efendimiz:
"Kıyamet için ne hazırladın ki onu bekliyorsun?" buyurdu.
Sahabi:
"Ya Rasûlullah! Ben çok namaz kılan, çok oruç tutan ve çok sadaka veren biri değilim. Fakat Allah ve Rasûlünün sevgisi kalbimdedir." dedi.
Bunun üzerine Allah'ın Rasûlü şöyle buyurdu:
"Kişi sevdiği ile beraberdir."
(Hadis-i Şerif, Buhârî)
İnsanın sevdiği ve beraber bulunduğu kimseler, onun davranışlarını ve karakterini etkiler.
Bu yüzden iyi insanlarla beraber olmak, güzel alışkanlıklar kazanmak ve salih kimselerin sohbetlerinden istifade etmek önemlidir.
"Hubbi fillah ve buğdi fillah", yani Allah için sevmek ve Allah için buğzetmek anlayışı da burada önem kazanır.
Ancak Allah için sevmek; insanlara karşı kin, düşmanlık ve zulüm üretmek değildir. Aksine hakkı, adaleti ve iyiliği sevmek; kötülükten ve zulümden uzak durmaktır.
Mevsimler ve İnsan Hâli
Sonbahara, ardından kış mevsimine doğru ilerliyoruz.
Yazın sürekli aydınlık, sıcak ve canlı olan tabiatı zamanla değişiyor. Rüzgâr, yağmur, soğuk ve kar hayatımıza giriyor. Ağaçlar yapraklarını döküyor.
İnsan hayatında da buna benzer dönemler vardır.
Bazen insan güçlenir, bazen zayıflar. Bazen gönlü aydınlanır, bazen sıkıntılarla karşılaşır. Bazen de kendi hataları sebebiyle manevi olarak zor bir dönem geçirir.
Fakat hiçbir mevsim sonsuza kadar sürmez.
Sonbaharın ardından kış, kışın ardından ilkbahar ve yaz gelir.
İnsan da kendi manevi hâlini değiştirmek için çalışabilir.
Evliyalardan Allahu âlem Abdurrahman Tâgî Hazretleri'ne ait olduğu rivayet edilen bir sözde, kendisine mesleğinin ne olduğu sorulduğunda:
"Biz bağlayıp çözücüyüz."
dediği anlatılır.
Bizim mesleğimiz de elektrikçilik olduğundan, elektrik hatlarını bağlamak ve çözmek üzerinden buna bir benzetme yapabiliriz.
Maneviyatta da gönülden gönüle giden bağların kurulması, insanların birbirine sevgi, rahmet ve iyilik ulaştırması vardır.
Fakat bunun karşısında insanları birbirinden uzaklaştırmaya, zarar vermeye ve gönüllere kötülük sokmaya çalışan davranışlar da bulunabilir.
Büyü, sihir ve benzeri uygulamalarla insanlara zarar vermeye çalışmak da dinimizde sakınılması gereken işlerdendir.
Bu nedenle Allah'a sığınmak, dua etmek ve O'ndan yardım istemek gerekir.
Kur'an'ın son bölümlerinde de kötülüklerden Allah'a sığınmayı öğreten duaların bulunması, insanın her zaman Rabbine sığınması gerektiğini göstermektedir.
Biz de zikir ve evradımızda Allah'a sığınmayı ve O'ndan yardım dilemeyi önemseriz.
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ اللهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
أَنتَ وَلِيُّنَا فَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَا وَأَنتَ خَيْرُ الْغَافِرِينَ
Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.
Ente veliyyunâ fagfir lenâ verhamnâ ve ente hayrul gâfirîn.
Meali:
Esteûzü billâh.
Sen bizim velimiz, dostumuz ve yardımcımızsın. Artık bizi bağışla ve bize merhamet et. Sen bağışlayanların en hayırlısısın.
Sadakallâhul Azîm — A'râf Suresi, 155. Ayetten Pasaj
Allah, karanlığın ve kötülüğün karşısında iyiliği de var etmiştir. İyiler, karanlık içerisinde birer yıldız gibi çevrelerini aydınlatabilirler.
Rabbimiz buyuruyor:
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ اللهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
تُولِجُ اللَّيْلَ فِي الْنَّهَارِ وَتُولِجُ النَّهَارَ فِي اللَّيْلِ وَتُخْرِجُ الْحَيَّ مِنَ الْمَيِّتِ وَتُخْرِجُ الَمَيَّتَ مِنَ الْحَيِّ وَتَرْزُقُ مَن تَشَاء بِغَيْرِ حِسَابٍ
Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.
Tûlicul leyle fin nehâri ve tûlicun nehâra fil leyli, ve tuhricul hayye minel meyyiti ve tuhricul meyyite minel hayyi ve terzuku men teşâu bi gayri hisâb.
Meali:
Esteûzü billâh.
Geceyi gündüze sokarsın, gündüzü geceye sokarsın. Diriyi ölüden çıkarırsın, ölüyü diriden çıkarırsın. Dilediğini hesapsız rızıklandırırsın.
Sadakallâhul Azîm — Âl-i İmrân Suresi, 27. Ayet
Yani Rabbimiz geceyi gündüzün, gündüzü de gecenin peşine takmıştır.
Hayat da böyle devam eder. Bir hâl diğerini takip eder. Bir mevsim diğerine dönüşür.
Sonbahara doğru ilerliyoruz. Göçmen kuşların göç mevsimine giriyoruz. Hac ve kurban mevsimi de bu günlere denk geliyor.
Rabbim hac edenlerin haclarını, kurban kesenlerin kurbanlarını, iyiliklerini, sadakalarını, dualarını, zikirlerini, namazlarını ve bütün hayırlı amellerini kabul buyursun.
Bizlerin ve sizlerin ibadetlerini, dualarını ve zikirlerini hayırlısıyla kabul eylesin.
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ اللهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
رَبَّنَا تَقَبَّلْ مِنَّا إِنَّكَ أَنتَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ
Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.
"Rabbenâ tekabbel minnâ inneke entes semîul alîm."
Meali:
Esteûzü billâh.
"Ey Rabbimiz! Bizden bunu kabul buyur. Şüphesiz Sen işitensin, bilensin."
Sadakallâhul Azîm — Bakara Suresi, 127. Ayetten Pasaj
Zikirlerimizde yer alan bu dua da Hz. İbrahim'in dualarındandır.
Dualarda, vaazlarda, sohbetlerde ve zikirlerde buluşmak dileğiyle.
Esselâmu aleyküm.
---oOo---
أَللَّهُمَّ أَرِنَا الْحَقَّ حَقّاً وَارْزُقْنَا اتِّبَاعَهُ، وَأَرِنَا الْبَاطِلَ بَاطِلاً وَارْزُقْنَا اجْتِنَابَهُ
"Allah'ım! Bizlere hakkı Hak gösterip ona tâbi olmayı, bâtılı da bâtıl gösterip ondan yüz çevirmeyi nasip eyle!"
وَآخِرُ دَعْوَاهُمْ أَنِ الْحَمْدُ لِلّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ
Ve âhiru da'vâhum enil hamdulillâhi rabbil âlemîn.
Âmin.
El-Fâtiha maassalavât.
سُبْحَانَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ، أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلهَ إِلاَّ أَنْتَ، أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ
Sübhâneke Allahümme ve bihamdik, eşhedü en lâ ilâhe illâ ent, estağfiruke ve etûbu ileyk.
---oOo---
Kar©glan
Başağaçlı Raşit Tunca
Schrems, 27 Ağustos 2017 Pazar
Original Kar © glan
Şeytanın Gözlükleri
(Kar©glan'ın 4 Eylül 2017 Vaazı)
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
وَاسْتَفْزِزْ مَنِ اسْتَطَعْتَ مِنْهُمْ بِصَوْتِكَ وَأَجْلِبْ عَلَيْهِم بِخَيْلِكَ وَرَجِلِكَ وَشَارِكْهُمْ فِي الأَمْوَالِ وَالأَوْلادِ وَعِدْهُمْ وَمَا يَعِدُهُمُ الشَّيْطَانُ إِلاَّ غُرُورًا
Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.
Vestefziz menisteta'te minhum bi-savtike ve eclib aleyhim bi-haylike ve racilike ve şârikhum fil-emvâli vel-evlâdi ve'id'hum. Ve mâ ya'iduhumu'ş-şeytânu illâ gurûrâ.
Meali:
Ve onlardan gücünün yettiği kimseleri sesinle ayart. Atlıların ve yayalarınla onların üzerine yürü. Mallarına ve evlatlarına ortak ol. Onlara vaadlerde bulun. Hâlbuki şeytanın onlara verdiği söz, aldatmadan başka bir şey değildir.
Sadakallahul Azîm — İSRÂ Suresi, 64. ayet
---oOo---
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
Dün gece rüyamda acayip şeyler gördüm. Ümmetimden bir kimse gördüm ki azap melekleri onu kuşatmışlardı. Abdesti gelip onu içinde bulunduğu istenmeyen hâlden kurtardı.
Yine bir kimse gördüm ki kabir onu sıkıyordu. Namazı ona geldi ve onu kabir azabından kurtardı.
Yine bir kimseye şeytanların musallat olduğunu gördüm. Zikrullahı ona geldi ve şeytanın tasallutundan onu kurtardı. Şeytanın tasallutu, yürek sıkıntısından anlaşılır.
Gene ümmetimden bir kimse gördüm ki susuzluktan dili çıkmıştı. Ramazan orucu geldi ve onu suvardı.
Yine bir kimse gördüm, kendisini zulmet sarmıştı. Haccı ve umresi geldi ve onu o karanlıklardan çıkardı.
Birini de gördüm. Melekü'l-Mevt ruhunu kabzetmek için ona gelmişti. Anasına ve babasına yaptığı iyilikler gelip o meleğe karşı çıktı ve onu geri çevirdi.
Bir kimse de gördüm, "Müslümanlarla konuşayım." diyordu, fakat konuşturmuyorlardı. Buna da sıla-i rahmi gelip, "Bu adam akrabalarını ziyaret ederdi." diyerek şefaat etti. Onlarla konuştu ve beraber oldu.
Birini de gördüm, peygamberlerin yanına gitmek istiyor fakat halkalar hâlinde onu kovuyorlardı. Onu da cünüplükten korkması, yani gusül abdesti alması kurtardı ve yanıma oturttu.
Bir kimse de gördüm, ateşin şiddetinden eliyle korunmak istiyordu. Sadakası geldi, başının üzerinde gölge yaptı ve yüzüne perde oldu.
Birini de gördüm, zebaniler kendisini almaya gelmişti. Yaptığı emr-i bil maruf ve nehy-i anil münker geldi ve kendisini kurtardı.
Bir kimse de gördüm, ateşe atılmıştı. Allah korkusundan döktüğü gözyaşları geldi ve onu Cehennemden kurtardı.
Birini de gördüm, defteri solundan veriliyordu. Allah korkusu geldi, onu kurtardı ve defterini sağına aldı.
Terazisi hafif gelen bir kimse gördüm. Kendisinden evvel ölen çocukları gelip mizanını ağırlaştırdı.
Cehennemin kenarında bir adam gördüm. Onu da Allah korkusu kurtardı.
Birini de gördüm, hurma dalı gibi titriyordu. Allah'a hüsnüzannı geldi ve titremesi durdu.
Sırat köprüsünde düşe kalka giden birini gördüm. Onu da salât ve selâm gelip kurtardı ve Sırat'ı geçene kadar doğrulttu.
Birisi de Cennetin kapısına kadar geldi fakat kapılar kapanıyordu. Onu da Kelime-i Şehadet gelip Cennete koydu.
(Hadis-i Şerif — Ramûzü'l-Ehâdîs)
"Allâhümme salli alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ salleyte alâ İbrâhîme ve alâ âli İbrâhîme inneke hamîdun mecîd."
"Allâhümme bârik alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ bârekte alâ İbrâhîme ve alâ âli İbrâhîme inneke hamîdun mecîd."
Yolculuğumuza Başlıyoruz:
Muhyiddin İbn Arabî'nin Şeceretü'l-Kevn isimli eserinde geçen "Şeytanın Hileleri" başlığı altında şöyle bir rivayet nakledilir:
İbn-i Abbas (R.A.) Hazretleri'nden naklen Muaz bin Cebel rivayet ediyor:
"Bir gün Resûlullah (S.A.V.) ile beraberdik. Ensardan birinin evinde toplanmıştık. Tam bir cemaat olmuştuk.
Ev sahibi:
'İçeridekiler, eve girmem için bana izin verir misiniz? Benim sizden bir dileğim var, görülecek bir işim var.' dedi.
Bunun üzerine herkes Resûlullah (S.A.V.) Efendimiz'in yüzüne bakmaya başladı. Orada ve her zaman büyük O'ydu. İzin O'ndan çıkacaktı.
Resûlullah (S.A.V.) Efendimiz duruma vâkıf oldu ve:
'Bu seslenen kimdir, bilir misiniz?' buyurdu.
Biz hep birden:
'En iyi bilen Allah ve Resûlüdür.' dedik.
Bunun üzerine Resûlullah (S.A.V.) Efendimiz:
'O, lâin İblis'tir. Şeytandır. Allah'ın lâneti onun üzerine olsun.' buyurdu.
Bunun üzerine Hz. Ömer:
'Ya Resûlallah, bana izin veriniz, onu öldüreyim.' dedi."
.................
Hadis uzun bir yer aldığı için tamamını buraya eklemek istemedim. Hadisin devamını sayfamızın Hadisler ve Sünnetler bölümünde, "Muhyiddin İbn Arabî'nin Şeceretü'l-Kevn isimli eserinde geçen Şeytanın Hileleri" başlıklı konudan okuyabilirsiniz.
Şeytan, insanı yoldan çıkarmak için birçok hileye başvurur. Bu hile ve desiselerin en mühimlerinden bazıları şunlardır:
1. Şehvet ve öfke:
Bunlar şeytanın insana tesir etme yollarının en büyüklerindendir. Bu sebeple hadis-i şerifte:
"Şeytan, kanın bedende cereyanı gibi insan vücuduna hulûl eder. Onun yollarını açlıkla, yani oruçla daraltınız."
buyurulmuştur.
Çünkü şeytanın insana en büyük hulûl yollarından biri şehvettir. Açlık ise şehveti kırar.
2. Hased ve hırs:
Hırslı insan, hakkı görmekten kör ve hakikati duymaktan sağır olur.
3. Tama:
Şeytan, insanın tama ettiği şeyleri çeşitli riya ve hilelerle ona sevdirir. Öyle ki âdeta tama ettiği şey, insanın mabudu hâline gelir.
4. Acelecilik:
Acele anında insan düşünmeye fırsat bulamaz. Şeytan da tam bu anda ona vesvese verebilir.
5. Cimrilik ve yoksulluk korkusu:
Bu korku, insanı infaktan alıkoyar ve mal yığmaya davet eder.
6. Dine hizmette mezhep ve meşrep taassubu:
Şeytanın kalbe nüfuz ettiği kapılardan biri de dine hizmette mezhep ve meşrep taassubudur.
Böylece insanı kendi mezhep ve meşrebinde olmayanlara karşı kin tutmaya, onları küçümsemeye ve hakaretle bakmaya sevk eder. Bu hâl çok tehlikelidir. Fasıklar gibi, abidleri de helake götürebilir.
İnsanları hakir görmek ve onlarda kusur aramak kötü bir haslettir. Fakat şeytan, bu kötü hasletleri dine hizmet perdesi altında insana hoş gösterir ve yerleştirir.
Kişi bu hareketiyle din namına bir gayret sarf ettiğini sanarak kendisinde sevinç ve neş'e hisseder. Hâlbuki tamamen şeytanın tuzağına düşmüş olabilir.
7. Lüzumsuz işlerle meşgul etmek:
Şeytanın aldatma yollarından biri de kulu, insanlar arasındaki mezhep, meşrep ve görüş ihtilaflarıyla ve bu husustaki dedikodularla lüzumsuz işlerle meşgul etmesidir.
8. Şüpheye düşürmek:
Şeytanın kalbe giriş kapılarından biri de cehalet ve gafletleri veya günahlara dalmaları sebebiyle akılları darlaşan, muhakemeleri kıtlaşan bazı kimseleri, akıllarının almayacağı imanî meseleler üzerinde düşünmeye sevk edip şüpheye düşürmesidir.
9. Suizan:
Kim bir insan hakkında kötü düşünmeye başlarsa, şeytan bu kimseyi o adamın aleyhinde gıybet etmeye sevk eder. Yahut o adamın hakkına riayet ettirmez ve ona hakaret gözüyle baktırır.
---
VEDFEA DUAMIZIN TEVİLİ
Zikirlerimizden birisi olan Vedfea duamızdaki, "Allah'ım, bizden falanca kötü kimselerin falanca kötü hasletini uzaklaştır." diye yaptığımız duamızın birkaç satırını ele alırsak:
"Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.
Allahümme vedfeannâ küfrel kâfirîn,
Allahümme vedfeannâ şirkel müşrikîn,
Allahümme vedfeannâ nifâkel münâfikîn,
Allahümme vedfeannâ hasedel hâsidîn,
Allahümme vedfeannâ fıskel fâsıkîn,
Allahümme vedfeannâ hıyânetel hâinîn,
Allahümme vedfeannâ kezibel kâzibîn,
Allahümme vedfeannâ ifsâdel müfsidîn,
Allahümme vedfeannâ isrâfel müsrifîn,
.......
.....
"
Şeytan aleyhillâne, bazı zayıf kullara âdeta bir gözlük takar. Küfür gözlüğüyle bakan insan, Allah muhafaza, Allah'ı, kitabı, peygamberi ve dini inkâr etmeye başlayabilir.
İşte şeytanın bu silahı olan küfür gözlüğünden korunmak için:
"Allahümme vedfeannâ küfrel kâfirîn."
diye zikrederiz.
Şeytan yine bir gözlük takar ki onun ismi ve görevi şirk gözlüğüdür. Onu taktığı insan, her şeyi çift görmeye ve her şeyde ortaklar aramaya başlar. Sonunda Allah muhafaza, "Allah her şeyi yarattı, Allah'ı kim yarattı?" gibi bâtıl düşüncelere kapılabilir. Allah'a eş ve ortak koşma durumuna düşebilir.
İşte bu şirk gözlüğünden korunmak için:
"Allahümme vedfeannâ şirkel müşrikîn."
diye zikrederiz.
Şeytan aleyhillâne yine bazı kullara öyle bir gözlük takar ki o gözlükle bakan kimse:
"Onun var da benim niye yok?"
diye düşünmeye başlar.
Neye baksa, "Onda var, bende niye yok?" diye düşünür. Sonra haset etmeye başlar. "Bende yoksa onda da olmasın." diye düşünerek başkasının elindekini dökmeye, düşürmeye, almaya veya yok etmeye çalışır. Böylece içi dışı haset duygusuyla dolar.
İşte bu gözlükten de Allah'a sığınmak için:
"Allahümme vedfeannâ hasedel hâsidîn."
diye zikrederiz.
Yine şeytan aleyhillâne bir gözlük takar. Bu gözlükle bakan insanlar, başkalarının eksik ve gediklerini aramaya başlar:
"Onun zayıf tarafı ne? Nereden bunu yıkarım? Bunun zayıf tarafı ne? Bunu nasıl deviririm?"
diye düşünürler.
Adeta bir güreşçi gibi herkesin zayıf noktasını ararlar. Dünyada bozgunculuk çıkaran insanların bir kısmı da böyle hareket eder. Birinin ayağına çelme takmak, diğerinin boynunu bükmek, bir başkasının kolunu kırmak gibi sürekli başkasının zayıf tarafını ararlar.
Münafık kimseler de sana dost görünür, fakat zayıf noktanı öğrenmeye çalışabilir. Sonra öğrendiği bu bilgiyi sana karşı kullanabilir.
Bu durum, Hazreti Süleyman kıssasında anlatılan olaylarda olduğu gibi, insanın sırrını ve zayıf noktasını başkasına vermesinin ne kadar tehlikeli olabileceğini hatırlatır.
Ancak bütün hilelerin üzerinde Allah'ın takdiri vardır. İnsanların kurduğu tuzaklar ne kadar büyük olursa olsun, Allah dilerse onların hilesini boşa çıkarır.
Nitekim:
"Ve mekerû ve mekerallâh, vallâhu hayrul mâkirîn."
ayetinin bildirdiği üzere, Allah'ın adaleti sonunda tecelli eder.
Bu sebeple münafıkların ve hainlerin hilesinden korunmak için hem:
"Ve mekerû ve mekerallâh, vallâhu hayrul mâkirîn."
zikrini okuruz, hem de:
"Allahümme vedfeannâ nifâkel münâfikîn."
diye zikrederiz.
Şeytan aleyhillâne yine bir gözlük takar ki o gözlükle bakan kimse, etrafındaki insanların sözlerini şeytanın vesvesesiyle yorumlamaya başlar.
Vesvese veren şeytan, iki arkadaşın arasını, karı ile kocanın arasını, anne ile evladın arasını açmak için vesvese verir ve insanların içine bir kurt düşürür.
Erkek, karısını kıskanmaya başlar:
"Acaba yanlış mı yaptı? Beni aldatıyor mu?"
diye düşünür.
Yine anne ile evladın arasına vesvese sokar. "Annen Mehmet'i çok seviyor, seni sevmiyor." diye vesvese verir. Sonra anne ile evladın arasını açar.
Başka zaman da anneye:
"Mehmet oğlun seni çok seviyor, diğerleri seni sevmiyor. O senin sözünü tutuyor."
gibi sözlerle diğer evlatlara karşı ayrımcılık yaptırabilir.
Baba ile evladın arasına da aynı şekilde vesvese sokabilir. Milletlerin arasına fitne ve fesat sokabilir.
İşte bu gözlük, fısk ve fücur gözlüğüdür.
Ondan korunmak için:
"Allahümme vedfeannâ fıskel fâsıkîn."
deriz.
Yani fasıkların fıskını ve fücurunu bizden uzak eyle, bozguncuların şerrinden bizi koru, diye zikrederiz.
Yine zikirlerimizden biri:
"Allahümme vedfeannâ hıyânetel hâinîn."
zikridir.
Yani şeytan bazı insanlara öyle bir gözlük takar ki onlar baktıkları insanlara düşmanca ve hainlikle bakarlar.
Bu hain kimseler senin yanına dost gibi gelir, fakat seni hain bakışlarla inceler. Sırlarını öğrenir. Sonra kendi düşmanlıklarını belli etmemek için öğrendiği sırları senin düşmanına ifşa edebilir ve sana karşı tuzak kurulmasına vesile olabilir.
Bunlar, koyun postuna bürünmüş kurtlar gibidir.
İşte bunlara karşı da:
"Allahümme vedfeannâ hıyânetel hâinîn."
diye zikrederiz.
Vedfea zikrimizdeki diğer zikirler de yine şeytan aleyhillânenin insanları kandırmak için taktığı çeşitli gözlüklerden korunmak içindir.
Çünkü insan bazen iyi şeylerin kötü taraflarını görmeye başlayabilir. Biz de onların şerrinin bizlerden uzak olması için Vedfea zikrimizi çekeriz.
---
YAZ, KIŞ, İLKBAHAR VE SONBAHAR DÖNENCELERİ
İnsan simetrik hâlde halkolmuştur. Sağ el ve sağ taraf, Yemânî tarafı; sol el ve sol taraf ise Şimal tarafını ifade eder.
Kutup yıldızına da biz Şimal yıldızı deriz. İnsan açısından bakıldığında sol taraf, kutup yıldızı tarafı olur. Bu taraf karanlığa ve daha derine doğru yönelişi ifade eder.
Öyle olunca, eğer insan güzel ahlaklarla ahlaklanıp sağ tarafa, yani Zikr-i Yemânî'ye doğru yönelirse güneşe, iyiliğe, aydınlığa, olgunluğa ve erginliğe doğru yönelmiş olur.
Eğer sol tarafına, yani Zikr-i Şimal'e doğru yönelirse kâinatın derinine ve dibe doğru yönelmiş olur. Bu da karanlık, soğuk ve kış tarafıdır.
Mevsim olarak sonbahar ve kışa doğru gidilirken, zikirdeki yönümüz de Şimal ve soğuğa doğru olmaya başlar.
Daha önce demiştik ki günler yavaş yavaş kısaldıkça vakit daralmaya başlar. İş güç derken namazlar birer birer kaçmaya başlayabilir.
Otuz vakit namaz kaçırınca sonbaharın girmiş olduğunu söylemiştik. Yani artık otuz vakit tamam olmuş ve sonbahara girilmiştir.
İnsan bu dönemde bazen kötü şeyler yapabilir, günah işleyebilir. Fakat bunun arkasından tövbe etmek şarttır.
Sevap kefesi hafif yukarı çıkmaya, günah kefesi ise yanlışlar ve hatalar ile ağırlaşmaya başlayınca karanlık ve soğuk vakti gelir.
Dünya tesbih sistemi gibi yukarıdan aşağıya doğru döndüğü için, kuzey kutbu sonbahar ve kışa doğru ilerlerken bu sefer alt yüz bahar ve yaz mevsimini yaşar.
Burada şöyle bir soru ortaya çıkar:
Eğer güneşten uzaklaşınca kış mevsimi oluyorsa, alt kürenin de güneşten uzaklaşması gerekmez mi? O zaman alt küre nasıl oluyor da sıcak ve yaz mevsimini yaşıyor?
Dünya'nın yaklaşık 13 bin kilometrelik bir çapı vardır. Yarıçapı ise yaklaşık 6 bin 500 kilometredir.
Dünya'nın ekseninin yaklaşık 23 derecelik eğimi sebebiyle güneş ışınlarının geliş açısı değişmektedir. Böylece mevsimler meydana gelmektedir.
Fakat bizim burada anlattığımız tezde, tesbih çeken parmağımız sabit, boncuklar ise gidip gelen bir sistem gibidir.
Bir boncuk parmağımıza geldikten sonra onu arkaya iter ve diğer boncukları da çekersek, ilk çektiğimiz boncuk tesbihin en alt kıvrımına, yani en uzak noktaya kadar gider. Oradan dönüp tekrar parmak ucumuza gelmesine kadar geçen süreyi dört mevsim gibi düşünebiliriz.
Boncuk en uzak noktaya vardığında kış mevsimini yaşar. Parmak ucumuza geri geldiğinde ise güneşe yakın, yaz mevsimini yaşar. Arada sonbahar ve ilkbahar vardır.
Boncuk arkadayken, arka yüz güneşe sırtını dönmüş olduğundan sonbaharı temsil eder. Şimal tarafına doğru zikir edilirken sonbahar ve kış ile uzağa doğru yol alınır.
Orta kıvrımdan dönüp tekrar güneşe, yani parmağımızın ucuna doğru gelirken önce ilkbahar, en son yakına geldiğinde ise yaz olur.
Öyle olunca dünyanın uzaklaşması demek, iyiliklerden, güzelliklerden ve aydınlıktan yüz çevirip uzaklaşmak gibi düşünülebilir.
Fakat bir yere kadar. Ondan sonra yeniden tövbe ve iyiliklerle, "Tövbe kötülükleri siler." anlayışıyla bahara ve yeniden güneşe doğru dönmek gerekir.
Yani yeniden tövbe, ibadet ve sevaplarla güzelliğe, ışığa, aydınlığa ve güneşe doğru yol almak gerekir.
---
GAİBE İMAN MESELESİ
Gaibe iman meselesini şöyle bir örnekle anlatabiliriz:
Mesela ben Ankara'yı hiç görmemiş olayım ve Afyon'dan Ankara'ya doğru yola çıkayım.
Ahmet amca ise benden önce yola çıkmış, Ankara'ya varmış, orayı görmüş, gezmiş ve tanımış olsun. Sonra bana doğru geri geliyor olsun.
Ben daha Ankara'ya giderken o Ankara'dan geliyor olacaktır. Ankara'da kar mı yağıyor, yağmur mu var, kavga mı dövüş mü var, bunları biliyor olacaktır.
Ben ise daha Ankara'ya gitmemişimdir. Fakat Ahmet amcayı yolda durdurup:
"Ankara'da ne var ne yok?"
diye sorarsam, daha Ankara'ya varmadan Ankara'nın haberini almış olurum.
Ankara benim için gelecekteki bir yer olduğu hâlde, ben gelecekten haber almış olurum.
İşte bazı kimselerin gaipten, yani gelecekten haber bilmeleri de böyle düşünülebilir. Eğer bir kimse senden önde ise, yani mesela deden senden önce yaşamış ve vefat etmişse, deden senden önce yer alan birisidir.
Sen dedeni rüyanda görsen ve onun sana gelmesine izin verilmişse, sana bazı şeyler anlatabilir diye düşünülür. Çünkü o senden çok daha önce yaşamıştır.
İyilik, güzellik, olgunluk, erginlik, güneş ve aydınlık demek ise; o zaman yaz mevsimi, güneşe yaklaşmak, iyilik ve cennet vakti demektir.
Fakat güneş ateş ve Cehennem gibi sıcak ise burada bir tezat ortaya çıkıyor gibi görünmektedir.
Nasıl olur da hem aydınlık, güzellik, iyilik, olgunluk ve güzel Müslümanlık güneş ile ilişkilendirilir, hem de serinlik ve soğukluk başka bir yerde ortaya çıkar?
İşte burada da bir tezat görüyoruz.
Öyle olunca Allahu Teâlâ şöyle buyuruyor:
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
وَمَن يُشَاقِقِ الرَّسُولَ مِن بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُ الْهُدَى وَيَتَّبِعْ غَيْرَ سَبِيلِ الْمُؤْمِنِينَ نُوَلِّهِ مَا تَوَلَّى وَنُصْلِهِ جَهَنَّمَ وَسَاءتْ مَصِيرًا
Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.
Ve men yuşâkıkır resûle min ba'di mâ tebeyyene lehul hudâ ve yettebi' gayra sebîlil mü'minîne nuvellihî mâ tevellâ ve nuslihî cehenneme. Ve sâet masîrâ.
Meali:
Esteûzü billâh.
Kim, kendisine hidayet (doğru yol) besbelli olduktan sonra Peygamber'e karşı çıkar, müminlerin yolundan başkasına uyarsa, onu yöneldiği yolda bırakırız ve Cehennem'e sokarız. Orası ne kötü bir varış yeridir.
Sadakallahul Azîm — NİSÂ Suresi, 115. ayet
Günahlar, hatalar ve yoldan çıkmak Cehennem'e gitmeye sebep oluyorsa, o zaman Cehennem neresidir?
Cehennemde ve Cennette ebedî kalınacağı söyleniyorsa, Âdem ile Havva neden Cennette ebedî kalamadılar? Cennette hata etmek mümkün olmuş ve hata ettikleri için oradan çıkarılmışlardı.
Cennetten çıkarılmak varsa, geçmişte olanın bugün de farklı bir şekilde anlaşılması mümkün müdür?
Şeytan nasıl Cennete girdi ve orada vesvese vererek Âdem ile Havva'nın imtihanına sebep oldu?
Öyleyse Cennet nedir?
Dünyanın bir yarısı karanlık iken diğer yarısı aydınlıktır. Bir tarafta gece yaşanırken diğer tarafta gündüz yaşanmaktadır. Bir tarafta kış yaşanırken diğer tarafta yaz yaşanabilmektedir.
O hâlde bizim yeni tezimizde, bir tarafın Cennet, diğer tarafın Cehennem hâli gibi düşünülmesi mümkün müdür?
Bu sadece üzerinde düşünülmesi gereken bir tezdir ve ispatı ayrıca gerekir.
Yine dünyanın bir tarafı dünya, diğer tarafı ahiret gibi düşünülebilir mi?
Çünkü bir taraf bugününü yaşarken, diğer taraf yarına geçmektedir. Böyle düşünüldüğünde dünyanın bir tarafı dünya ve bugün iken, diğer tarafı yarın ve ahiret gibi düşünülebilir.
Burada önemli olan şudur:
"Allah'ın kulları hakkında hüküm vermekte acele etmeyelim. Allah'ın adaletini, rahmetini ve hikmetini kendi dar anlayışımızla sınırlamayalım."
Geçmişte çeşitli kavimlere, milletlere ve topluluklara yapılan zulümler vardır. İnsanlık tarihi boyunca birçok masum insan haksız yere öldürülmüş, sürgün edilmiş veya yurtlarından çıkarılmıştır.
Bunları düşündüğümüzde, insanın bugün aynı zulümleri tekrar etmemesi gerektiğini anlaması gerekir.
"Allah'ın acımadığına acınmaz; sen Allah'tan daha merhametli değilsin."
şeklindeki söz de insanın Allah'ın hükmü karşısında haddini bilmesi gerektiğini ifade eden bir uyarı olarak anlaşılmalıdır.
Biz insanların görevi, zulme karşı çıkmak, mazluma yardım etmek, insanları dinleri veya ırkları sebebiyle öldürmemek ve herkesin insanlık onuruna sahip olduğunu kabul etmektir.
Bir insanın Yahudi, Müslüman, Hristiyan, Budist veya başka bir inanca mensup olması, onun haksız yere öldürülmesini meşru hâle getirmez.
İnsanlık tarihindeki zulümlerden ders almak ve aynı hataları tekrar etmemek gerekir.
Allah'ın kullarının tamamını Allah bizden daha iyi bilir. Kimin hangi hâlde olduğunu, geçmişini, bugününü ve geleceğini yalnızca Allah hakkıyla bilir.
Bu sebeple bizler insanlara zulmetmek yerine onları iyiliğe, tövbeye ve doğruluğa davet etmeliyiz.
İnsan pişman olur ve tövbe ederse Allah'ın rahmeti geniştir.
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
لَكِنِ الَّذِينَ اتَّقَوْاْ رَبَّهُمْ لَهُمْ جَنَّاتٌ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا نُزُلاً مِّنْ عِندِ اللّهِ وَمَا عِندَ اللّهِ خَيْرٌ لِّلأَبْرَارِ
Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.
Lâkinillezînettekav rabbehum lehum cennâtun tecrî min tahtihâl enhâru hâlidîne fîhâ nuzulen min indillâhi ve mâ indallâhi hayrun lil-ebrâr.
Meali:
Esteûzü billâh.
Fakat Rablerine karşı gelmekten sakınanlar için Allah katından bir konaklama yeri olarak, içinde ebedî kalacakları, içinden ırmaklar akan Cennetler vardır. Allah katında olan şeyler iyiler için daha hayırlıdır.
Sadakallahul Azîm — ÂL-İ İMRÂN Suresi, 198. ayet
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
إِنَّ الَّذِينَ آمَنُواْ وَعَمِلُواْ الصَّالِحَاتِ يَهْدِيهِمْ رَبُّهُمْ بِإِيمَانِهِمْ تَجْرِي مِن تَحْتِهِمُ الأَنْهَارُ فِي جَنَّاتِ النَّعِيمِ
Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.
İnnellezîne âmenû ve amilûs sâlihâti yehdîhim rabbuhum bi îmânihim, tecrî min tahtihimul enhâru fî cennâtin naîm.
Meali:
Esteûzü billâh.
İman edip güzel işler yapanlara gelince, imanları sebebiyle Rableri onları nimet dolu Cennetlerde, altlarından ırmaklar akan saraylara erdirir.
Sadakallahul Azîm — YÛNUS Suresi, 9. ayet
Bugünün evlerinin neredeyse hepsinde su tesisatı döşelidir. Evlerin içinde su akan lavabolar, musluklar ve sıcak-soğuk su sistemleri vardır.
Bunlar, insanın geçmişte hayal bile edemeyeceği kadar büyük nimetlerdir.
Öyleyse burada şöyle bir soru sorabiliriz:
Eğer "altından ırmaklar akan saraylar" ifadesini bir benzetme üzerinden düşünürsek, bugün insanların içinde su akan büyük ve konforlu evlerde yaşamaları bize Cennet nimetlerini hatırlatmıyor mu?
Peki Cennet neresi?
İşte insanın üzerinde düşünmesi gereken mesele budur.
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
تِلْكَ حُدُودُ اللّهِ وَمَن يُطِعِ اللّهَ وَرَسُولَهُ يُدْخِلْهُ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا وَذَلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ
Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.
Tilke hudûdullâh. Ve men yutııllâhe ve resûlehu yudhılhu cennâtin tecrî min tahtihâl enhâru hâlidîne fîhâ. Ve zâlikel fevzul azîm.
Meali:
Esteûzü billâh.
İşte bunlar Allah'ın hudutlarıdır. Kim Allah'a ve O'nun Resûlü'ne itaat ederse, Allah onu altından nehirler akan, içinde ebedî kalacakları Cennetlere koyar. İşte bu büyük kurtuluştur.
Sadakallahul Azîm — NİSÂ Suresi, 13. ayet
Günümüzde bazı insanların yaşadığı imkânlara bakınca, geçmiş dönemlerde insanların saraylarında bile bulunmayan nimetlerin bugün sıradan evlerde bulunduğunu görüyoruz.
Sıcak su, soğuk su, elektrik, ısınma, ulaşım, haberleşme ve çeşitli nimetler insan hayatını çok kolaylaştırmıştır.
Bu sebeple insan, elindeki nimetlerin kıymetini bilmeli ve Allah'a şükretmelidir.
Cennet nimetlerini düşünürken de yalnızca maddî nimetleri değil, Allah'ın rızasını, huzuru, güveni, temiz kalbi ve ebedî saadeti de düşünmek gerekir.
Cennet ehli için, canlarının istediklerinin kendilerine verileceği bildirilir.
Bugün insan markete gidip elini uzatıyor; süt, bal, kaymak, ekmek, peynir ve daha birçok nimeti satın alıp evine götürüyor.
Geçmişte insanın bunları elde etmek için hayvan beslemesi, ineği sağması, yem vermesi, bakımını yapması ve daha birçok zahmete katlanması gerekiyordu.
Bugün ise birçok nimet insana hazır şekilde ulaşmaktadır.
O hâlde insan, içinde bulunduğu nimetlerin değerini bilmelidir.
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
وَ الَّذِي خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوَى عَلَى الْعَرْشِ يَعْلَمُ مَا يَلِجُ فِي الْأَرْضِ وَمَا يَخْرُجُ مِنْهَا وَمَا يَنزِلُ مِنَ السَّمَاء وَمَا يَعْرُجُ فِيهَا وَهُوَ مَعَكُمْ أَيْنَ مَا كُنتُمْ وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ
Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.
Huvellezî halakas semâvâti vel arda fî sitteti eyyâmin summestevâ alel-arş. Ya'lemu mâ yelicu fil-ardı ve mâ yahrucu minhâ ve mâ yenzilu mines-semâi ve mâ ya'rucu fîhâ. Ve huve meakum eyne mâ kuntum. Vallâhu bimâ ta'melûne basîr.
Meali:
Esteûzü billâh.
Gökleri ve yeri altı günde yaratan O'dur. Sonra arşın üzerine istiva etti. Arza gireni ve ondan çıkanı, gökten ineni ve oraya yükseleni bilir. Ve siz nerede olursanız olun, O sizinle beraberdir. Allah, yaptıklarınızı hakkıyla görendir.
Sadakallahul Azîm — HADÎD Suresi, 4. ayet
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
وَمَا أَرْسَلْنَا قَبْلَكَ إِلاَّ رِجَالاً نُّوحِي إِلَيْهِمْ فَاسْأَلُواْ أَهْلَ الذِّكْرِ إِن كُنتُمْ لاَ تَعْلَمُونَ
Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.
Ve mâ erselnâ kableke illâ ricâlen nûhî ileyhim fes'elû ehlez-zikri in kuntum lâ ta'lemûn.
Meali:
Esteûzü billâh.
Senden önce de kendilerine vahyettiğimiz birtakım erkekleri gönderdik. Eğer bilmiyorsanız, zikir ehline sorun.
Sadakallahul Azîm — ENBİYÂ Suresi, 7. ayet
Buradan hareketle, gelecekte gelecek olan büyük şahsiyetler ve rehberler hakkında konuşurken de ölçülü olmak gerekir.
Kim olduğunu kesin olarak bilmediğimiz kişiler hakkında kesin hükümler vermek yerine, Kur'an'ın ve sünnetin ölçülerine bağlı kalmak gerekir.
Rabbim, bütün Müminlere dünyayı ve ahireti, iyiliği ve kötülüğü, günahı ve sevabı, rahmeti ve azabı doğru şekilde anlamayı nasip etsin.
Hata ettikten sonra tövbe etmeyi, günahlarımızdan dönmeyi ve doğruluğa yönelmeyi nasip etsin.
رَبَّنَا لاَ تُؤَاخِذْنَا إِن نَّسِينَا أَوْ أَخْطَأْنَا
Rabbenâ lâ tuâhiznâ in nesînâ ev ahta'nâ.
"Ey Rabbimiz! Unutur veya yanılıp hata edersek bizi sorumlu tutma!"
BAKARA Suresi, 286. ayetten pasaj
---oOo---
أَأَللَّهُمَّ أَرِنَا الْحَقَّ حَقاً وَ ارْزُقْنَا اتِّبَاعَهْ وَ أَرِنَا الْبَاطِلَ بَاطِلاً وَ ارْزُقْنَا اجْتِنَابَهْ
"Allah'ım! Bizlere hakkı hak gösterip ona tabi olmayı, bâtılı da bâtıl gösterip ondan yüz çevirmeyi nasip eyle!"
وَآخِرُ دَعْوَاهُمْ أَنِ الْحَمْدُ لِلّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ
Ve âhiru da'vâhum enil hamdulillâhi rabbil âlemîn. Âmin.
El-Fâtiha maassalavât.
سُبْحاَنَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ، أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلهَ إِلاَّ أَنْتَ، أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ
Sübhâneke Allahümme ve bihamdik, eşhedü en lâ ilâhe illâ ente, estağfiruke ve etûbü ileyk.
--OoO--
Kar©glan
Başağaçlı Raşit Tunca
Schrems, 4 Eylül 2017 Pazartesi
Original Kar © glan
ALLAH
BAYRAK
WEB-TUNCA
Radyo Karoglan
Foruma Misafir Olarak Gir
Forumda Neler Var
GALATASARAY
FENERBAHÇE
BEŞiKTAŞ
TRABZONSPOR
MiLLi TAKIM
ETKiNLiKLERiMiZ
MEVLANA'DAN