Soğuk Cehennem ve Sıcak Cehennem ve Soğuk içecekler Cenneti
(Kar©glanin 26 Eylül 2018 Vaazi)
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ اارَّحِيم
لَّا يَذُوقُونَ فِيهَا بَرْدًا وَلَا شَرَابًا
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
Lâ yezûkûne (la yerzugune) fîhâ berden ve lâ şerâbâ(şerâben).
Meali :
orada (cehennem ehlinin oldugu yerde) onlara serinletici soguk bir şerab veya içecek yokdur. (yada orada onlar onun ile (soguk içecekler ile) riziklandirilmazlar).
Sadakallahul Aziym NEBE-AMME Suresi 24. ayet
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ اارَّحِيم
يُطَافُ عَلَيْهِم بِكَأْسٍ مِن مَّعِينٍ بَيْضَاء لَذَّةٍ لِّلشَّارِبِينَ
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
Yutâfu aleyhim bi ke’sin min maîn. Beydâe lezzetin liş şâribîn.
Meali :
onlara (cennteliklere) kadehler icinde buzluga sürülmüş buz gibi şerbetler sunulur.
Sadakallahul Aziym SÂFFÂT Suresi 45. ve 46. ayet
bu yukardaki ayeete gecen beydzai kelimesini, beyaz süt gibi, beyaz diye yorum getirmişler, halbuku o kelime beydzae degil, buz kelimesidir, buz arapcadir aslen, ve hadisin orjinli olan aşagidaki hadisde, peygamberimizin Hz. Ali ile Fatima ya geldiginde (vardiklarinda) ayaklari buz kesmişti cümlesinde, buz kelimesi geciyor, ve buz arapcadir aslen, ve ayaklari buz kesmek cümlesinde gecen buz kelimesi, üşümek, cekilmek, büzülmek, manalarini taşir, buz kelimesi arapcada byz şeklinde yazilir, byuz diye okunur, yani buz işte, buz, soguk yani, ve yukardaki ayette ise ytafu yani sürülmek, yani buzluga sürmek cümlesinde ayni teleffuz kullanilir, yani buzluga sürülmüş soguk şeribler, yani yine maiyn ise, mae kelimesinden türeme ve o cümledeki anlami, yani su, "buz gibi su" demekdir "maiyin" buz gibi su asil arapcada ki manasi.
---oOo---
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem den Hz. Fâtıma’nın Hizmetçi İstemesi:
O’nun terbiye sisteminden bir diğer kesiti de İmam Buharî ve Müslim veriyor. Hâdiseyi bize Hz. Ali (r.a.) anlatıyor ve diyor ki: “Evimizde hizmetçimiz yoktu. Bütün işlerini bizzat Fâtıma kendisi yapıyordu. Zâten, bütünü bir tek odadan ibâret olan bir hücrecikte kalıyorduk. O odacıkta, Fâtıma ocağı yakar ve yemek pişirmeye çalışırdı. Çok kere, ateşi alevlendirmek için eğilip üflerken, ateşten çıkan kılvılcımlar benek benek elbisesini yakardı. Onun için elbisesi delik-deşik olmuştu. Yaptığı sadece bu değildi. Ekmek yapmak, evin ihtiyacı olan suyu taşımak da onun yüklendiği işlerdendi. Ayrıca değirmen taşını çevire çevire eli; su taşıya taşıya da sırtı nasır bağlamıştı.
Bu arada bir harp dönüşü Medine’ye esirler getirilmişti. Allah Rasûlü bu esirleri, müracaat eden Medine halkına dağıtıyordu. Fâtıma’ya, babasına gidip ev işlerinde kendisine yardımcı olabilecek bir hâdim (hizmetçi) istemesini söyledim. O da gitti ve istedi... Şimdi, hâdisenin gerisini Hz. Fâtıma Vâlidemiz’den dinleyelim: “Babama gittim; fakat evde yoktu. Hz. Âişe: “Geldiğinde ben haber veririm” dedi, ben de geri döndüm. Az sonra Allah Rasûlü birdenbire çıkageldi. Ben ve Ali doğrulmak istedikse de O, buna mâni oldu ve aramıza oturdu. Öyle ki ayağındaki serinliği hissediyordum. Arzumuzu sordu. Ben de durumu aynen naklettim. Allah Rasûlü birden uhrevîleşti ve şöyle dedi: “Yâ Fâtıma, Allah’tan kork ve Allah’a karşı vazifende kusur etme! Allah’ın omuzuna yüklediği farzları hakkıyla yerine getir. Kocana da dâima sâdık ve itaatkâr ol! Onun hakkını da gözet! (Yani, senin iki vazifen var: Allah’a karşı kulluk etmek ve sonra da kocana itaatde bulunmak.) Sana ayrı bir şey daha söyleyeyim: Yatağına girmek istediğin zaman, otuz üç defa 'Sübhânallah', otuz üç defa 'El-hamdü lillâh', otuz üç defa da 'Allahu ekber' de. İşte bu, senin için hizmetçiden daha hayırlıdır.”
( Hadis-i Şerif ,Buhari, Müslim, İbn Hişam, Sîre I/262)
"Allâhumme salli alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ salleyte alâ ibrâhîme ve alâ âli ibrâhîme inneke hamîdun mecîd"
"Allâhumme bârik alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ bârakte alâ ibrahîme ve alâ âli ibrâhîme inneke hamîdun mecîd"
Yolculugumuza başliyoruz :
Sıfır birden büyükmü? kücük mü? yokluk varligi yok ediyorsa(Sıfır ile kaci carparsan carp onu Sıfırlar) Sıfır mi büyük, bir mi büyük, bir de varlık (var olmak) ise yoklugu delip cikiyorsa, Sıfır mi büyük, bir mi büyük. Rahman mi büyük, rahim mi büyük, kadin mi üstün, erkekmi üstün, sen Sıfırlamak ile mesulsen bende birlemek ile mesulun.
sen "la" isen ben "illayim" . Diken batinca acimadi demek, cocuk kandirmakdir, sen cocuk mu kandiryorsun burada, ben 40 yaşini gecmiş biriyin.
Akintiya karşi kürek cekmek aptallik olsa idi, hic bir cocuk rahmi yirtip dogmazdi, hic bir bitki topragi delmesi gerektigini bilmezdi ve yeşermezdi.
ismi cemal olan biri için, cemalullah yani Allah in cemali, yüzü simasi cok güzelmiş, onu bir kere görmek dünyalara bedelmiş, amma Allah her ismini dünyada tezahür etiriyorsa, o zaman onun cemalini görmek isteyen, Allahin nice güzel yüzlü yusuflarina (ismi yusuf olmasi şart degil yüzü yusuf olanlar) züleyhalarina, ayşelerine, hatcelerine.... bakinca göreceksin. Yoksa burasi cennet ise, hani cemalullah nerede o zaman? işde yüzü güzel kadinlar, yüzü ve bedeni güzel erkek ve kadinlarda işte cemalullah tecelli ediyor demek olur. yoksa Allahi görmek nerdeeeeee? bak herkes her an Allah i bakinca aslinda karşisinda görüyor amma sanki görmüyor, gördügünün farkinda degil. bir cicekde de Allah görülür, güzel bir cicek de bile Allahin güzelligini görebilirsin, ve sen (birine atfen) cok güzel olmamana ragmen, birde dünyada cemallige soyunursan, ismini cemal koyarlarsa, cirkin bir cemal de de(cemal yüz sima demekdir) Allah görülürmü? en güzel Allah ise, en cirkinde de Allah varmidir? cirkinde bile güzellik yaratan Allah.
şayet için o kadar güzel olsa, testide ne varsa, ne olur biliyorsun degil mi? dişina vurur, icinde güzel şeyler olsa, yüzünde güzel olurdu, tasavvuf riyazet allah mallah güzelde, (Burda mallah demek hakaret ve terbiyesizlik degildir, yani hamd in önüne me gelince muhamd veya muhammed oluyorda, el hadi isminin önüne me gelince, mhd yada mehdi oluyorda, allahin önüne me gelince mallah oluncami olmadi, hakaret ve edebsizilik degildir bu mallah ismi mef ul ve arapca allahlik eden demekdir ) gercekde icinde ne var, herkese akil satmak güzelde, icinde olmayani, yüzünde olmayani, ele satmak, ne garip. bedeninde cok güzel degilse 90 6 0 kadinlar , sixback gögüslü göbekli erkekler varken, yani bizim millet öyledir, cirkine güzel derler (güzel ismi koyalar (Cemil veya Cemile ) veya fakire sultan koyarlar, Yani arapca bilmeyen türkler, osmanli arapcasi bilen böyle ahmaklar, böyle isim koyar işte, birde güzel isim koydum olur, Hz. muhammed cocuklarinizin adini isimini güzel isim koyun deyince, böylemi dedi, yani armuta karpuz deyin, güneşe kumaş deyin mi dedi, ayi ya dayi deyin mi dedi, güzel isim koymak bu mu, adi güzel manasi bokdan bişey, anlami yanliş yani. kisaya uzun, kücüge iri derler, hirsiza futbolcuya muhammed ismi koyarlar (futbolcuya muhammed ismi neden olmaz, futbol ve top hakkindaki eski vaazi mizi okuman lazimki anlayasin) işte, cirkini güzel güzel diye cagirinca, cokmu dogru ve güzel isim oldu Allah aşkina, ahmak bu mu güzel isim koymak, manasi nerde, cirkin len cirkin, ona sen güzel diye isim koyup cirkine bir ömür güzel demek, ne garip, ve ne kadar ahmaklik degilmi, arapca bilmemek bu işte, peki cocugun güzel olup olmaycagini nerden bilcez ne bilelimde ona güzel yada cirkin diyelim diyen olcakdir (o zamanda kaportanin güzelligi motorun aksami vazini bir oku dinle) osmanli arapcasi insani buraya kadar götürebilir ancak işte, şeytanin oyunlari bunlar. Halbuki Allah varken, en güzelde o, en cirkinde de o varsa, en cirkin dedigin de o, en zenginde o, en fakir de o, en pis de de o tecelli ediyor, en temiz de de o demek olmaz mi? en pis mikroplar ve şeytan ise, şeytani yaratip ona canindan can koyan Allah (Tek varlik var olan O ise, bütün canlar ve var olanlar O) degil mi? ondan gayrisi yoksa, şeytan da kim, en cirkin mi, o zaman en cirkinde de o var demek olmaz mi? en cirkin pejmurde bir can taşiyan insanda da onun ruhundan varsa, o da Allahin gezen yürüyen bir halifesi ama, cirkin bir halifesi ise, o zaman en cirkinde Allah, en güzelde Allah. Ama bana erkek olarak, bir kadini eş olarak sec deseler, elbet en güzel olani tercih ederim. niye cirkini tercih edeyim ben kabilden dahami geri zekaliyin, kabil kadar aklim calişmiyor mu güzeli bilcek kadar, ama tercih hakkim varsa, o gibi zorla alip başinida belaya sok ma derim yinede. amma cirkin ruhlu biride kendine uygun, cirkin birini sececekdir zaten. yani pireye deveyi eş olarak vermiyorlar, ata otu eş olarak vermiyorlar ata arpa lazim degil mi, davul bile dengi dengine degil mi? yani notalar müzik bile birbirine uygun ritim ile caliyor dengi dengince caliyor, zart zurt, cart curt diye calinca müzik olmuyor, kulak tirmaliyor, o yüzden bir güzeli bir cirkine verseler diyen Türk milleti, güzel aglar cirkin güler demiş, oysa muhammed cirkin kara ve fakir bir ashabindan birini, en güzel ve zengin bir kadina eş yapmişdir.
Hîfâ Hatun (r.a.): Menkıbesi anlatılan fakat hayatı hakkında malumat verilmeyen kadın sahabelerden biridir. Medineli ve ensardan olduğu anlaşılmaktadır. Kabilesi ve doğum tarihi bilinmemektedir. Medine-i Münevvere’de güzelliği ile ün salmış bir kadındı. Bir gün Rasûlullah (s.a.v) efendimizin huzuruna gelip şöyle söyledi:
“Ya RasûlALLAH! Bana beni cennete götürecek bir iş öğret!”
Rasûlullah (s.a.v) “Önce biriyle evlen. Bununla dinin yarısını emniyete alırsın.” buyurdu. Ya RasûlALLAH! Benim dengim kim olur? “Beni Habeş Necâşîsi (kral) istedi, ben onu istemedim. Ubeydullah yüz deve ve başka şeyler de verdi, onu da kabul etmedim. Lakin siz ahirette kurtuluşumun evlilikten geçtiğini buyurdunuz. Siz kimi münasip görürseniz onunla evlenmeye razıyım.” dedi.
Hîfâ Hatun’un siz kimi münasip görürseniz razıyım sözünün altında, gönlünden Peygamberimizin kendisini müminlerin annelerinden kılacağı ümidi vardı. Lakin Rasûlullah’ın (s.a.v) böyle bir niyeti yoktu. Onu gücendirmek de istemiyordu. “Yarın sabah mescide en evvel kim gelirse onunla evlendireceğim.” buyurdu. Onunla evlenmek isteyen sahabeleri de ümitsizliğe düşürmek istemediğinden böyle bir yol takip etmeyi uygun görmüştü.
Ertesi gün hiç biri erken uyanamadı. ALLAH .(c.c) onlara uykudayken uyanma imkanı bahşetmedi. Rasûlullah (s.a.v) kimin geleceğini bekleyiverirken aniden Süheyb isimli, fakir, siyah renkli, görünüşü güzel olmayan, uzun boylu, zayıf ve ince yapılı olan sahabe geldi.
Hîfâ Hatun ise, zengin, güzel ve rağbet edilen biriydi. Namazdan sonra Hîfâ Hatunu çağırdı, durumu bildirdi. O da buna razı oldu. Hiç itiraz etmedi. Rasûlullah (s.a.v) hutbe okudu, nikahlarını akdetti. “Süheyb, kalk ve bu hanımın için bir şeyler al!” buyurdu. Lakin Süheyb, dünyalığı olmadığını söyleyince Hîfâ Hatun, kendi servetinden on bin dirhem gümüşlük bir kese getirtti. Onları Süheyb’e verdiler. O da gerekli şeyleri alıverdi. Sonra Rasûlullah (s.a.v) “Ey Süheyb! Hanımının elini tut, onu evine götür!” buyurdu.
Bu sefer Süheyb (r.a) dedi ki, Ya RasûlALLAH (s.a.v)! benim evim mesciddir. Hangi eve götüreyim?” Süheyb’in bu cevabını işiten Hîfâ Hatun, “filan yerdeki hazır konağı sana bağışladım. Kalk beni oraya götür.” dedi. Onun bu âlicenap tavrı ve hareketi Rasûlullah’ın (s.a.v) çok hoşuna gitti de ona dua etti. Sahabe de onun bu hareketini çok takdir ettiler ve onu övdüler.
Karı ve koca kalktılar ve birlikte konağa gittiler. Akşam olunca yemeklerini yediler. Rablerine hamd ettiler. Nihayet yatma vakti gelince, Hîfâ Hatun “Ey Süheyb! Bil ki, ben sana nimetim, sen bana mihnetsin. Sen bu nimete şükür, ben bu mihnete sabır için, gel bu geceyi ibadet ve taatle geçirelim. Sen şükrediciler, ben sabrediciler sevabına kovuşayım. Çünkü Rasûlullah (s.a.v) ‘Cennette yüksek çardak vardır. Bunda yalnız şükredenler ve sabredenler bulunur’ buyurdu.” dedi.
O gece ikisi de taat ve ibadet ile meşgul oldular. Sabah namazını eda için Süheyb mescide geldi.
Daha sonra cihada çağrı yapıldı.savaş meydanında Cüleybib de hazır oldu.Kendi eliyle 7 kafir öldürdü.Sonra Allah yolunda şehit oldu.Rabbinden,Onun Peygamberinden ve uğrundan can verdiği ilkelerden razı olarak toprağı kendisine yastık edindi. Rasulullah s.a.v savaşta ölenleri araştırıyordu. Ölüleerin ismi tek tek okundu fakat onun ismi unutuldu. Çünkü parlak ve meşhur birisi değildi. Fakat Allahın Rasulu Cüleybibi unutmamıştı. Cüleybibi göremiyorum dedi. Onun cansız bedeni toz toprak içindeydi. Yüzündeki toprağı sildikten sonra şöyle dedi. ”Yedi kişiyi öldürdükten sonra mı öldürüldün?? Sen bendensin ,ben sendenim. Sen bendensin, ben sendenim, sen bendensin ben sendenim “Peygamberin bu madalyası Cüleybibe mükafat olarak yeterdi.
Çirkin şansı diye bir şey var mı?
H.K. isimli Victoria's Secret models ile eski zenci eşine bakinca görülcektir ki,
Bazilari cirkin seviyor azizim, ve Ben kara ve en cirkin biri bile olsam bile, muhammedin hatirina deseler bile, yani bu cagda en cirkini, bu kadin gibi alip yemem (afrikaya gidip otu pohu yiyecek diye yiyenler var, halbuki temizler temizler icindir) yani öyle olunca ben da hi cirkin birisi bile olsam, bende en güzeli almak isterim, ve güzeli tercih ederim, ve cirkin güler güzel aglar gibi falan degil, yani ikiside gülüyor ve memnunlar neden? amma Çirkin şansı diye bir şey var adamda da işde.
isa ya şeytan gelir : Hadi Allah için kendini dagdan aşagi birak, o seni seviyorsa, kurtaracaktir der.
isa da der ki: Allah insani sinar imtihan eder de insan Allahi sinayip imtihan etme hakkina sahip degil diye cevap verir. yani her kime haydi filan hatrina yardan aşagi kendini birak deseler, akilli adam birakir mi? kimin hatirina olursa olsun, ve bana muhammed hatrina cirkin ye diyen ahmak, sen ye önce, ben bakan, begenirsem, ben öyle yerim, sen kendini yardan birak, Allah tutuyor mu bir gören ben, ben de o zaman belki birakirin, inanirsam bile birakmam len, garantisi var mi bunun.
Yani bak onlar Hifa Hatun ile süheyb veya cüleyb isimli iki ashabin örnegi ile, Hz. muhammed kainati nakiş nakiş dokuyor, ve bak hifa hatuna sana cenneti kazandircak amel, evlenmen deyince, yanliş mi dedi, ve onu kara adamla evlendirince yanliş mi yapti? ve ikisi bu hikmete sarilip katlaninca, hakikatten cenneti kazananlar mi oldular, yoksa muhammed uydurdu öyle birşey yokmu diyeceksin, bak da gör. ve onlar kainatin yapi taşlari, ana duvarlari, muster örnekler, ve muhammed kainata öyle bir desen vurdu ki, haala gecerli o desen, ve işte süheyl ile hifa hatun mehdi vaktinde ALTIN cagda cennette, yeniden dünyaya gelmiş, vaktimiz olan cennetteki H. K. ile sevgilisi, kocasi oldular işte, bakma öyle sen onlarin hiristiyan falan olduklarina, onlar onlarin yeni yüzü işte.
amma bak cennette yine onlar var (peygamberler ashablari ümmetleri ve iyi kimseler) bak bu ikisi işte hifa hatun ile süheyb ve muhammed ikisini evlendirmiş ve haala evlendirmeye devam ediyor, cirkin şansi len, en güzel kadini kapan cirkin adam olmak, ve sebebine gelince, sen en cirkin bile olsan, eger güzeli ve güzel insanlardan yana olmayi, yani muhammedden yana mehdiden yana olmayi tercih edersen, Allah sana cennetlerde böyle H.K. gibi Victoria Secret mankeni kadini hatun yapar, aynisi kadin icinde gecerli, en yakişikli C... gibi birini koca da yapabilir yani, sen yeterki iyi ve iyilerden yana olmayi tercih et. ve cennetteler işte, bak hangi cirkin ile güzel kadin evli ise, işte ikisi onlarin yeni yüzü, sadece muhammede verilmedi cennetler, diger peygamberler ve ümmetleri de buradalar, ve yine bir fakir köle ile sultan evlendiyse onlarda yusuf ile züleyha gibiler,
Ya sen ve ben kimiz biz?
Yani insan bir cirkin bile olsa, en güzel kizi almak ister, bir cirkin kadin bile olsa, en güzel adamla ile evlenmeyi hayal eder, ister. öyleyse riyazetle, miyazetle Allaha ulaşacan diye kendini cirkinleştiren insanlar, bu cennet vaktinde bizden degildir. en cirkin kadinda güzeldir deniyor bu devirde, sadece bakimini yapmiyordur deniyor, ama birisi lokum gibi biri olmak varken, riyazet edip zayiflayip, kara kuru cirpi gibi, kendini cirkin hale soktuysa, ne gariptir. Allah ulaşacakken, Allah dan uzak kalmak, Allah in seni sevmesi ve, senin onu sevmen demek, aslen öyle riyazetle falan degildir, nasildir peki :
Allah kucaklanirmi, evet. Ben Allah i kucaklamak istiyorum, ben Rahman tabiatli (erkek olarak) bir Allah halifesi olarak evlenince, rahim tabiatli bir kadini (bayani) kucaklamam, sarilmam sevmem sevişmem, işte, Allahi kucaklamam degilde ne? O nunde beni kucaklamasi ayni yani, Allahi sevmek, ben rahman tabiati ile bir kizi sevdimi, işte Allahi sevdim, ve Allah a aşik oldum, o kizda beni sevdimi Allah da beni sevdi, yoksa bunlar olmadan, Allah bu dünyada, bunlar ile tecelli etmiyor mu? yani, herşey burdaaaaaaa, daha anlamadinmiz mi, öyleyse, riyezeti falan birakin.
Allahi icimizdemi arayacagiz, dışımızdamı? benim dışım ise : Anmein içinden çıkmadım mı ben, o halde ben içdemiyim dışdamıyın? Allah iç de mi dışda mı nerede? Allah heryerdeyse, heryer neresi peki? içmi dışmı, ben cennetteysem, annemin içi benim cennetim,
şu an cennet burasıysa, benim cenentim annemin anamin içi demek degil mi? şu an zamanin sahibi ben isem bu dünya ben demek, ve cenentete benim dünyam ise (şu andaki cennet), sen benim cennetimdeki bir adamsin, benim tanidigim bir adam, amma benle alakan olmasi benim cennetimde olmana sebeb oluyor. benim cenetimin icindeki birisi, sadece bana bilgi veren veya benimle alakali, ya ben onu aradim buldum, ya da o beni aradi ve buldu demek olur. amma benim cenetim anamin ici degilmiydi, o zaman o cennet acildi benim şu görünen bu dünya oldu, Allah burada mi, icde mi? yoksa dişdami? anem ise annesinin icindeydi degilmi? annem dış ise, ninem kim o zaman...
Allah nerdeeeeeeeeee semayami bakacaz, sema annemin karninin yada rahminin iciyse, oysa ben dişdayin zahir dünya burda, ben ice bakiyorsam, bu dünya olur, dünya yalanmi, yani benim icim yalan mi? anemin ici dogruda benim icim yalan mi bu en eskiye kadar gidince Hz Ademe ve Havvaya variriz.
Evvel Allah (Allahşu an Hz Ademde mi) yooksa ahir Allah, Allah ben de mi tecelli ediyor şu an. en son ahirde mi yoksa, yani benim de en son cocugumda mi, yoksa benim dedemin dedesinin dedesi........ ademde mi? evvelmi Allah yoksa ahir mi Allah, nerde peki?
diyorlarki Salat(namaz) kelimesi için
essalat pers ceden(iran dilinden) gecse kuranda ne arayacak be adam, Allah perscedenmi caldi yani, iftira etme, herif sallu ne demek perscemi arapcami kuranda p var yani perscede arapcanin icinden bir parca zaten.
"esselah, tuveselah" ey namaz, ey namaz. mana oldumu, hayir tuvesellah ne peki, salah telah olmasi gerekli degilmiy di "tuve" deki ve nerden cikdi peki?
"too you" ne demek, "senin için" ve tuvesselah demek senin için kilinan namaz (yada senin namazin demek) ayni "too you" daki senin gibi demek, peki senin için namaz, ne zaman kilinir? ölünce cenaze namazi, hani namaz Allah için kiliniyordu, bak ölünce, senin için kiliniyormuş, ne oldu, bak kural degişdi degil mi!
ve şeytanin ademe secde etmedigi namaz, hangi namazmiş, önce kilinan namaz degil, adem ölünce, onun ceneze namaziymiş, ne oldu? cenaze namazi önce kilinirmi hic? ölmeden cenaze namazi kilinirmi, ama gece önce geldigi gibi, ölüden diri cikaran Allah, Hz Ademi önce ölü yaratti toprakdan ölü gibi testi gibi idi, namazini kildirdi ki, sonra can verdi. yani sonda baş var, başta da son var, evel allah ve ahir allah ve kilit.
Para Satan Dükkanlar Yahut da Bankalar
Sana desem ki, ben sana bir ev verecen, sen bana bunun için ne verirsin dersem, senin de evin olmasa, o ev için neler vermezsin, peki bunun için bir miktar fazla para vermen demekde, faiz oluyor, peki faiz niye burada haram olsun.
Dükkana gittin ekmek alacan ayni durum var degil mi, ekmekciye gittin ve bir ekmek istedin, temsili misal ile, sana dedi ki, sana ekmek verecen amma, sen bana bunun için ne verecen, sende on lira verecen dedin, tamam dedi verdi, peki.
Bankaya gittin Adam sana para vercek, paraya karşilik daha degerli ne varki, sen onlara verebilesin, yani ona paraya karşilik para verince, bunun ismi, neden faiz olsun, ve bu bugün mülgadir kalkmişdir, yani adam sana para satiyor kardeşim.
Faizden kasit sadece haksiz kazancdir, haksiz kazancin hepsi haramdir, yasakdir, insanligada, kişiyede, toplumada zarar verir.
Nasil cumartesi balik tutmayin emrini ihlal edenler, bugün cumartesi pazar tatilini bildi buldu koydu. israili boykot etcek adama sözüm: önce onlarin kurali olan, cumartesi pazar tatili yapmayacak, eşek gibi hergün calişcak ona iyi geliyorsa bunlar, bana öyle gelcek tavsiye etcek israili boykot edelim diye. (eşeklige raziysa, israilinin yerine haşari eşeklik yapcaksa bize, bütün yükü alcaksa üstüne, dünyanin yükünü len, denizlerin yükünü üstüne alan adamlar bunlar. Denizlerin dibindeki firavunun....)
Her kötüde de bir iylik vardir. Burak ve refrefe binipde cennettin oldugu yere gittiyse muhammed ve bu hizli bir binek ile olduysa asil mesele binek önce( ammmmm. var sage kadin gibi, bende var sage adam olarak kafani bir kariştirayim baken, ne olcak, onun(refref ve buragin) varacağı yer zaten burasiysa, burak ve refref ile nereye gideceksin bunu düşündünmü ahmak???) ice dogrumu dişa dogrumu hangi tarafa doguyami batiyami hangi tarafa??? ? allah nerde kible neresi allah kim...
Amerikada Bilim adamalari Allahi ariyor, ve bizim türkiyede ise daha ancak beyin gücünden söz ediyorlar beyinden degilde beyin göcünden, ve buna engel olmak lazim diyorlar, mühendisin cöpcülük yaptigi, kacak corap sattigi Türkiyede, bu beyinleri burada vatanda tutmak ,ancak köreltmek olur, dünyanin ileri gitmesine engel olur, bize Türkiye ye falan faydasi olmaz, Türkiyede kalsa cöpcülük etcek bilim adami, aclikdan sirtina palto alamayan mehmet akifin Türkiye sinde ne olacak, edebiyatci olsan ne yazar, en akilli adam olsan ne yazar, ne faydasi olur allah aşkina. ... gibi cahillerin başta oturup konuşani kaynaşani milleti ezdigi bir Türkiyede, ne olursan ol, bir işe yaramaz işte.
Kara delikler nasil oluşur
insan dogmadan önce ölürse, yada dogup hemen ölürse, o zaman kara delik oluşur, yani sönük yildiz demek.
ruhun dünya ya gelince, akilli bir ruhun dogunca, geldigi adresin yanliş zaman ve yer oldugunu görünce, hemen geri dönmesi, ve yildizinda cökme olmasi, kara bir delik geri dönüş manevrasi ve ice dogru hizle giden bir ruhun başka ana arayişi için, ve ice dogu geri dönüşü yani, oysa oradan sadece, o ruhun dogacak cocuk oldugu yerdeki kainata giden izi takip edilebilir, yani başka bir zaman dilimine gidebilir, eger o ruh yolunu adresini bulabilirse, eger kaybolursa sende kaybolursun. yine hizirinde bu delikler ile bir zaman diliminden diger dilime gittigi yollarda olabilir. amma zamanda yolculukda keşfolmasi gereken ilk bilgi ise, o zamanda, o zamanin sahibi kim (vahdeti vücut kim) ona gitmeden, sen o sisteme ve zamana gidemezsin, yani onun bedenine yolculuk edersen, onun cenneti olan dünyaya varirsin, yani yukardaki meselenin acilimi da budur yani.
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular
Cehennemliklerin tepelerine kaynar su dökülür. Bu su, vücudlarının içine nüfuz eder, öyle ki karınlarına kadar ulaşır; içlerinde ne var ne yok, söker atar ve ayaklarını delip, geçer. Bu hadise "Bununla karınlarının içinde ne varsa hepsi ve derileri eritilecektir" (Hacc 20) ayetinde zikri geçen) eritme (es-Sahru) hadisesidir. Sonra (eriyen cesedleri) eski haline iade edilir.
Ravi: Ebu Hureyre
Kaynak: Tirmizi, Cehennem 4, (2586)
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular
"Cennete en son giren kimse, bazan yürür, bazan ağlar. Ateş de arada sırada onu yalar geçer. Cehennemi tamamen geçince dönüp ona bir nazar eder ve: "Senden beni kurtaran Allah münezzehdir! Allah Teala hazretleri, bana evvelin ve ahirinden hiç kimseye vermediği şeyi verdi!" der. Derken ona bir ağaç gösterilir. "Ya Rabbi!" der, "beni şu ağaca yaklaştır da altında gölgeleneyim, suyundan içeyim." Allah Teala hazretleri: "Ey ademoğlu! Dilediğini versem benden başka bir şey istemezsin değil mi?" der. Adam: "Ey Rabbim, ondan başka bir şey istemeyeceğim!" der ve başka bir şey istemeyeceğine dair söz verir. Rabbi de onun özrünü kabul eder. Çünkü o, sabredemeyeceği şeyi görmüştür. Onu ağaca yaklaştırır. Adamcağız, onun gölgesinde gölgelenir, suyundan içer. Sonra adama, evvelkinden daha güzel bir ağaç daha gösterilir. Dayanamayıp: "Ey Rabbim! Beni şuna yaklaştır, gölgesinde gölgeleneyim, suyundan içeyim, artık senden başka bir şey istemeyeceğim!" der. Allah Teala: "Ey ademoğlu! Bana öncekinden başkasını istememeye söz vermemiş miydin? Ben seni yaklaştıracak olsam başka şeyler isteyeceksin!" der. Adam, başka şey istemeyeceği hususunda söz verir. Rabbi de onu mazur görür. Çünkü o, sabredemeyeceği şeyi görmüştür. Adamı ona yaklaştırır. Adam onun gölgesinde gölgelenir, suyundan içer. Sonra ona cennetin kapısının yanında bir ağaç yükseltilir. Bu ağaç diğer ikisinden daha güzeldir. Adam yine: "Ey Rabbim! Beni şuna yaklaştır da gölgesinde gölgeleneyim, suyundan içeyim, senden başka bir şey istemiyorum!" der. Rab Teala: "Ey ademoğlu! Sen, ondan başka bir şey istemeyeceğine dair bana söz vermemiş miydin?" der. Adam: "Evet, Rabbim! Senden, başka bir şey istemeyeceğim!" der. Rabbi onu mazur görür. Çünkü o, sabredemeyeceği bir şey görmüştür. Onu bu ağaca yaklaştırır. Adam ona yaklaştırılınca cennet ehlinin seslerini işitir. (Dayanamayıp): "Ey Rabbim! Beni cennete sok!" der. Rab Teala: "Ey ademoğlu! Beni senden kurtaracak şey nedir! Dünya kadarını ve beraberinde mislini versem razı olur musun!" der. Adam: "Ey Rabbim! Benimle istihza mı ediyorsun? Sen ki Alemlerin Rabbisin!"der." İbnu Mes'ud bu noktada güldü ve: "Niye güldüğümü sormuyor musunuz?" dedi. "Niye güldün söyle!" dediler. "Resulullah (asa) da böyle gülmüştü. "Niye güldünüz?" diye soruldu da: "Rabbülalemin'in, adamın "Sen ki Alemlerin Rabbisin, benimle istihza mı ediyorsun?" demesine gülmesine gülüyorum!" dedi. Allah Teala hazretleri: "Ben seninle istihza etmiyorum. Lakin ben, Azimüşşan dilediğimi yapmaya kadirim!" buyurdular."
Ravi: İbnu Mes'ud
Kaynak: Müslim, İman 310, (187)
"Cennette yüz derece vardır. Her iki derece arasında yüz yıl(lık yürüme mesafesi) vardır."
Tirmizi, Cennet 4, (2531).
5067 - Ubâde İbnu's-Sâmit radıyallahu anh anlatıyor: "Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm buyurdular ki:
"Cennette yüz derece vardır. Her bir derecenin diğer derece ile arası, sema ile arz arası kadar geniştir. Firdevs bunların en yukarıda olanıdır. Cennetin dört nehri buradan çıkar. Bunun üstünde Arş vardır. Allah'tan cennet istediğiniz vakit Firdevs'i isteyin."
Tirmizi, Cennet 4, (2533).
5068 - Ebu Said radıyallahu anh anlatıyor: "Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm buyurdular ki:
"Cennette yüz derece vardır. Bütün alemler bunlardan birinin içinde toplansalar, hepsini de kuşatır, istiab eder."
Tirmizi, Cennet 4, (2534).
Hz. Büreyde radıyallahu anh anlatıyor: "Bir adam Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm'a: "Cennette at var mı?" diye sordu. Aleyhissalatu vesselam da:
"Allah Teâla Hazretleri seni cennete koyduğu takdirde, kızıl yâkuttan bir at üzerinde orada dolaşmak isteyecek olsan, o seni istediğin her yere uçuracaktır" buyurdular. Bunun üzerine diğer biri de:
"Cennette deve var mı?" diye sordu. Ama buna Aleyhissalatu vesselam öncekine söylediği gibi söylemedi. Şöyle buyurdular:
"Eğer Allah seni cennete koyarsa, orada canının her çektiği, gözünün her hoşlandığı şey bulunacaktır."
Tirmizi, Cennet 11, (2546).
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ اارَّحِيم
وَلاَ تُفْسِدُواْ فِي الأَرْضِ بَعْدَ إِصْلاَحِهَا وَادْعُوهُ خَوْفًا وَطَمَعًا إِنَّ رَحْمَتَ اللّهِ قَرِيبٌ مِّنَ الْمُحْسِنِينَ
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
Ve lâ tufsidû fîl ardı ba'de ıslâhıhâ ved'ûhu havfen ve tamaâ(tamaan) inne rahmetallâhi karîbun minel muhsinîn.
Meali :
Düzene sokulduktan sonra yeryüzünde bozgunculuk yapmayın. Allah’a (azabından) korkarak ve (rahmetini) umarak dua edin. Şüphesiz, Allah’ın rahmeti iyilik edenlere çok yakındır.
(Sadakallahul Aziym A'RÂF Suresi 56. ayet)
Ne armegdonu falan filen, yahu ahmak olmayin, diyoruz ki cennetler kurulmuş, ve haala isa bekleyen var, len isada burada muhammed de burda ahmak burasi cenet diyoruz, daha haala niye bozgunculuk cikariyorsunuz, demedi mi yukarda ayette düzen kuruldukdan sonra, düzeni bozup bozgunculuk cikarmayin, artik yeni düzen işde, cennet ve cehennemler düzeni kuruldu, hepimiz icindeyiz, ya cenette, yada cehennemde, ve cehennemdeki cehennemde ebedi kalici degil, cennettekide güvende degil hava ile adem gibi bile sifir kilometre cennetten kovulduysa, sen ben kimiz ki,
bu hal ile yani artik düzeni bozmamasnii ne zaman ögrendiniz, asil cennet o zaman olacak, ve bütün mesele burayi cennete cevirebilmekdi zaten, dinin gayesi de o idi işte. ve düzen kurulmuş, cark işliyor, anla artik. armegedona falan ihtiyac yok, sen daha mehdi kim, isa kim, muhammed kim, tanimadin mi ahmak, bütün peygamberler ve ashabi ve cennetlik ümmetleri onun bedeninde ve dünyasinda haşroldu işte, zamanin sahibi olan vahdeti vücut o, isa arasan o işte, musa ararsan, o işte, amma dişarda gezen binler isa, cristian, ve kristinalar var, yine cristophlar var, yine muhammed ler var, mustafalar var, ahmetler var, musalar var.... eski zaman peygamberleri ve ümmetleri onun vaktini gördü, ve onlar dediler Allah a : aman biz onlardan yap, amma Allah musa ya dedi, hayir sen musasin, sende musanin ümmeti, ibrahim dedi di beni onlardan yap, Allah dedi : hayir sen ibrahimsin, sende ibrahim ümmeti, yani öyle olunca, muhammed bile miracda geldi gördü özendi mehdinin vaktine, ashab bile o ndan o nu ve vaktini dinlemekden yorulmadi, ona anlat anlat diye geceler sabahlara akşamlara döndü ve, o nun vaktini dinlediler, bak bunlarin oldugu bir devir, ne yok ki, hangi peygamber bu vakte özenmez len, hangi peygamber ve ümmeti özenmez ki, bu mehdi vaktine ve bereketine, ahmak olmayin, sizin armegdonunuzua falan ti... bana, geri z.. ahmaklar.
ALINTI
Muhammed(sav) Ümmetinin Üstün Vasıfları:
Musa Aleyhisselam'ın konumuzla ilgili çok ilginç bir kıssası var:
“Musa Aleyhisselam, Tevrat'ı eline aldığı vakit onun baş tarafında Kalemin Levh'a ilk yazdığı yazıyı gördü ve dedi ki: “Ya Rab, ümmetlerin hayırlısını bildim. Onlarda vaz-u nasihat ile emr-i maruf ve nehy-i münker (iyiliği emreder ve kötülükten nehyeder) vaizleri vardır. Bütün kitaplara inanır ve Deccal'ı onlar öldürürler. O halde bunları benim ümmetim eyle” dedi.
Allah Teala: “Onlar ahir zaman peygamberi Muhammed'in ümmetidir” buyurdu.
Yine Musa (Aleyhisselam): “Ya Rab, öyle bir kavim görüyorum ki, yaptıkları iyiliklere bire on, yedi yüz ve kat kat daha çok mükâfatlar verirken, yaptıkları kötülüklere yalnız karşılığı ile ceza veriyorsun. Onlar kitaplarını ezberlerler. Namazda melekler gibi saf bağlarlar. Mescitlerde arı gibi vızıldaşır, okur ve seni tesbih ederler. Onlar cehenneme girmezler. Onları benim ümmetim eyle” dedi.
Allah Teala: “Onlar da ahir zaman peygamberinin ümmetidirler.” buyurdu.
Musa (Aleyhisselam), Hz. Muhammed (Sallallahu Aleyhi ve Selem) ve onun ümmetine verilen bu üstünlüklere hayranlığından: “ Hiç olmazsa beni de ona ümmet eyle” dedi.
Allah Teala: “ Ya Musa, seni aziz kıldım, seni peygamber yaptım, seninle konuştum, sana verdiklerimi al ve şükredenlerden ol. Tevrat'ı kendi kudret elimle yazdım. Bütün öğütleri açıklayarak sana verdim. Kavmine söyle, Salihlerden olsunlar. Benim yardımımla onlar hidayet bulmuşlardır” buyurdu.
Musa (Aleyhisselam), bunları dinleyince rahatladı, gönlü hoş oldu ve sonra da: “ Ya Rab, bu peygamberi görmek isterim” dedi.
Allah Teala: “Sen onun zamanına kadar yaşayamazsın” buyurdu. “İstersen ümmetinin seslerini sana duyurayım” buyurdu ve Hz. Musa'nın isteği üzerine Allah Teala: “ Ey Muhammed ümmeti!” diye seslenince onlar: “LEBBEYK ALLAHÜMME LEBBEYKE LE ŞERİKE LEKE LEBBEYK İNNELHAMDE VENNİ'METE LEKE VELMÜLKE LE ŞERİKE LEKE” dediler.
Allah Teala: “Ey Muhammed ümmeti, Benim rahmetim gazabımı geçmiştir. Siz benden istemeden, ben size verir ve günahlarınızı bağışlarım” buyurdu.
Sehl b. Abdullah et- Tüsteri'nin anlattığına göre; Musa (Aleyhisselam), Allah Teala'dan, Muhammed (Aleyhisselam)'in ümmetinin derecelerini kendisine göstermelerini istedi.
Allah Teala: “ Sen onların hepsini görmeye dayanamazsın, fakat birisinin menzilini sana göstereyim” buyurdu. Göklerin sır ve gizliliklerinden perdeyi kaldırdı. Musa (Aleyhissalam) bir menzil gördü ve oradaki nurun parlaklığından hayretler içinde kaldı ve :” Ya Rab, bunlar bu dereceleri hangi amel sayesinde elde ettiler” diye sordu.
Allah Teala: “Onlar dünyayı terk etmekle bu menzile eriştiler” buyurdu.” (Envarül Aşıkin'den)
Kıssada anlatıldığı gibi; Muhammed ümmetini üstün ve özel kılan vasıfları, “dünyayı terk etmeleri” idi. Bilhassa Sahabe-i Kiram, dünyanın nefsanî, fani yüzüne bakmayarak, esma-i ilahiyenin tecellileri olma ve ahiretin tarlası olma cihetleri ile ilgilenerek; ebedi ahiret saadetini kazanabilmek için çalışmışlar, dünya zevklerine ve geçici dünya saadetine itibar etmemişler.
Ümmetine karşı son derece şefkatli olan ve bizi bizden daha çok seven Peygamber Efendimiz(sav), Ümmetinin ahir zaman fertleri yani günümüz Müslümanları hakkındaki endişelerini bakınız nasıl ifade ediyor:
1-Ebu Hüreyre (r.a.) Resulullahın (a.s.m.) şöyle buyurduğunu rivayet ediyor:
“Ahir zamanda öyle adamlar çıkacak ki dinlerini dünya menfaatleri karşılığında satacaklardır. Bunlar yumuşak görünmek için koyun postuna bürünecekler, dilleri şekerden tatlı, fakat kalpleri kurt kalbi gibi katı olacaktır. Allahü Teala bunlar hakkında şöyle buyurur:
“Bunlar benim rahmet ve şefkatime bakıp aldanıyorlar mı, yoksa bana karşı çıkma cüretinde mi bulunuyorlar? Kendi adıma yemin ederim ki, onlara kendi içlerinden öyle bir bela ve fitne musallat edeceğim ki, en yumuşak huylu olanı bile şaşkınlığa düşürecektir.” (Tirmizi, Zühd :60.)
2-Ali (r.a.) rivayet ediyor:
Resulullah (a.s.m.), “ Ümmetim on beş şeyi yaptığı zaman bir takım belalara müstahak olur “ buyurdu.
Resulullah'a (a.s.m.), “ Bunlar nedir, ya Resulullah?” diye soruldu.
Resulullah (a.s.m.) şöyle cevap verdi:
(1) Devlet malının yalnız belirli kimselere verilip, diğerlerinin mahrum bırakılması,
(2) Emanetin ganimet sayılması,
(3) Zekâtın yerine getirilmesi kaçınılmaz bir zarar olarak düşünülmesi,
(4) Kocanın her hususta karısının emri altına girmesi,
(5) Kişinin annesine isyan etmesi,
(6) Arkadaşına (iyi kötü her hususta) itaat etmesi,
(7) Babasına sıkıntı vermesi,
(8) Mescitlerde yüksek sesle konuşulmaması,
(9) Aşağılık kimselerin milletin başına geçmesi,
(10) Bir kimseye kötülüğünden korkulduğu için ikramda bulunulması,
(12) İçkinin çok çok içilmesi,
(13) İpek elbiselerin giyilmesi,
(14) Çalgı aletlerinin yaygınlaşması,
(15) Bu ümmetin sonunda gelenlerin önce gelenlere lanet etmesi.
“İşte o zaman bir kızıl rüzgârı, yere batmayı ve suret değişmesi belalarını beklesinler.” (Tirmizi, Fitlen: 91.)
3-Ebu Said'den (r.a.) rivayet edilmiştir:
Resulullah (a.s.m.), “Sizin için en çok korktuğum şey, Allah'ın sizin için topraktan çıkarmış olduğu bereketlerdir.” buyurdu.
Resulullah'a (a.s.m.), “ Toprağın bereketleri nelerdir? ” diye soruldu
Resulullah (a.s.m.), “ Dünyanın güzellikleridir” diye cevap verdi.
Bunun üzerine orada bulunan birisi, “ Hiç hayır bir şey şer getirir mi? ” diye sordu.
Peygamberimiz (a.s.m.) cevap vermeyip sustu. Hatta kendisine vahiy nazil olacak sandık. Bir müddet sonra alnını sildi ve “ O soruyu soran nerede? ” dedi. O zat, “Benim, işte burada” dedi. Resul-ü Ekrem (a.s.m.) :
“Hayır, ancak hayır getirir. Şu dünya malı taze ve tatlıdır. Yağmurun yeşertip bitirdiği her şey insana şişkinlik vererek ya öldürür veya ölüme yaklaştırır. Ancak bitki ile beslenen hayvanlar böyle değildir. Çünkü onlar yerler, yerler; karınları şişince güneşe çıkarlar ve karınlarındakini çıkarıp ikinci defa yerler.
“ Dünya malı gerçekten tatlıdır. Kim onu helal bir şekilde elde eder ve onun zekâtını vererek hayırda harcarsa, sahibinin Allah rızasına nail olması için, ne güzel bir vesile olur! Ve her kim onu haramdan kazanırsa, yiyip de doymayan birisine benzer.” (Buhari, Rikak:7; Müslim, Zekât:122.)
4-“Ümmetim hakkında üç şeyden korkuyorum:
1-Âlimin hatası,
2-Münafığın Kur'anı alet ederek mücadeleye kalkması,
3-Kaderin inkâr edilmesi.” (Taberani'nin Kebir'inden)
5-“Benden sonra ümmetim hakkında üç şeyden korkuyorum:
1-Heva ve heveslerin kendilerini şaşırtması,
2-Mide düşkünlüğü ve şehvani isteklerine uymaları,
3-Hakikati bilip öğrendikten sonra gaflete düşmeleri.”(Hakim, Ebu Nuaym ve İbni Mende'den)
6-“Benden sonra ümmetim hakkında şu üç şeyden korkuyorum:
1-İdarecilerin zulme sapmaları,
2-Yıldızların tesirine inanmaları,
3-Kaderi inkâr etmeleri.” (İbni Asakir'den)
7-“Ümmetim hakkında en çok şu hususlardan korkuyorum:
1-Şişmanlık,
2-Uykuya düşkünlük
3-Tembellik ve iman zayıflığı” (Darekutni'nin Sünen'inden)
8-“Ümmetim hakkında en çok korktuğum şey ağzı iyi laf yapan münafıktır.” (İbni Adiyy'in el-Kamil'inden)
9-“Ümmetim hakkında en çok korktuğum şey nefsin isteklerine uymak ve ölümsüzlük hayalidir.” (İbni Adiyy'in el-Kamil'inden)
10-Ebu Hüreyre (r.a.) Resulullahın (a.s.m.) şöyle buyurduğunu rivayet etmiştir:
“Benim halim şu misaldeki zatın durumuna benzer. Ateşi yakmış ve ateş etrafı aydınlattığı zaman, irili ufaklı hayvanlar ateşin içine düşmeye başlamışlardır. O zat, bu hayvanların ateşe düşmesine mani olmaya çalışıyorsa da, hayvanlar baskın gelip sür'atle ateşe düşerler. İşte benimle sizin durumunuz da böyledir. Ben sizi ateşten korumak için eteğinizden tutuyorum, 'Ateşten uzak durun! Ateşten uzat durun!' diyorum. Sizler ise bana baskın gelip, düşünmeden ateşe atılıyorsunuz.” (İbnü's Sünni'den) [1]
ALINTI SONU
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ اارَّحِيم
مَثَلُ الْجَنَّةِ الَّتِي وُعِدَ الْمُتَّقُونَ فِيهَا أَنْهَارٌ مِّن مَّاء غَيْرِ آسِنٍ وَأَنْهَارٌ مِن لَّبَنٍ لَّمْ يَتَغَيَّرْ طَعْمُهُ وَأَنْهَارٌ مِّنْ خَمْرٍ لَّذَّةٍ لِّلشَّارِبِينَ وَأَنْهَارٌ مِّنْ عَسَلٍ مُّصَفًّى وَلَهُمْ فِيهَا مِن كُلِّ الثَّمَرَاتِ وَمَغْفِرَةٌ مِّن رَّبِّهِمْ كَمَنْ هُوَ خَالِدٌ فِي النَّارِ وَسُقُوا مَاء حَمِيمًا فَقَطَّعَ أَمْعَاءهُمْ
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
Meselul cennetilletî vuidel muttakûn(muttakûne), fîhâ enhârun min mâin gayri âsin(âsinin), ve enhârun min lebenin lem yetegayyer ta’muhu, ve enhârun min hamrin lezzetin liş şâribîn(şâribîne), ve enhârun min aselin musaffâ(musaffen), ve lehum fîhâ min kullis semerâti ve magfiratun min rabbihim, ke men huve hâlidun fîn nâri ve sukû mâen hamîmen fe kattaa em’âehum.
Meali :
Muttakilere vaat olunan cennetin durumu şöyledir; İçinde bozulmayan sudan ırmaklar, tadı değişmeyen sütten ırmaklar, içenlere lezzet veren şaraptan ırmaklar ve süzme baldan ırmaklar vardır. Orada meyvelerin her çeşidi onlarındır. Rab’lerinden de bağışlama vardır. Hiç bu, ateşte ebedi kalan ve bağırsaklarını parça parça edecek kaynar su içirilen kimselerin durumu gibi olur mu?
(Sadakallahul Aziym MUHAMMED Suresi 15. ayet)
Karoglanin Cennet Tasvirlerine devam
Ve muhammedin vaktinde, isa nin vaktinde, musa nin vaktinde... buzdolabi ve buz muhafazasi diye birşey varmiydi, soguk su nerde lazim olur, yazin ve sicak olan yerlerde, yahutta sicak cehennemlerde, yani öyle olunca Arabistanda israil de brezilyada, afrikada, yazin şöyle karpuzunu koyup, serinletcek, yine suyunu şişelere koyup, serinletcek bir bozdolaplarimi vardi onlarin, ve bak mehdi vaktinde, altincagda suyunu buz gibi sogutabiliyorsun, ve likir likir buz gibi suyu, sicakda icince, canin tak diye düşmezmi, nasil bir keyif degilmi aman allahim. şöyle kavunu karpuzu sogutup, buz gibi dilimleri yutmak, nasil bir tat ve keyif ve, vakit cennet vakti, ve bak bunlara biz sahibiz, ve yine ayran sogutup icebiloyoruz, binlerce gazoz ve soguk şeribler, şarablar, icecekler vakti, yani buz ve buzdollaplari, soguk hava depolari cennetindeyiz. yani ekmegi benim calişdigim ekmek fabrikasinda eksi 22 derece donduruyorduk, ve markete satiliyor, merkette buharli firin var, ve orada tezece pişiriyorlar, sabahlari kahvalti için sicak sicak satiyorlar.
Yani dondurma yöntemi ile, yine bircok mal uzun süreli dayanikli yine, meyva sebzeler için, buzhaneler yani, soguk hava depolari var, ve uzun süre meyva saklanabiliyor, hatta öyle ki, bir sene önceki meyvayi bile, bir sene sonra satabiliyorlar bu sayede.
yani ne cennetiymiş " Buz ve buzdolabi ve sogutucular, ve soguk icecekler cenneti" ndeyiz işte.
Yine muhammedin vaktinde tas tabak ne kadardi hemde kutsal emanetlerde su ictigi tas var agacdan oyma, onun dişindaki gümüşü osmanli hürmeten ve korumak için kaplamiş. bugün bizlerde, binler güzel celik veya cam, veya tatli tatli renkli porselen, naylon, mika emaye, tava tencere ve tabaklar, bardaklarimiz var yine, ve onlar için dün muhammed vaktinde diyordu ki, onlar cennetlerdekiler altin tabak ve kaselerden yer icerler, ve dünya da altin tabak tas kullanmak haram deniyordu. halbuki muhammed mehdi vaktine gelmiş ve yaldizli porselenleri görmüş, ve onlar altin ve gümüş taslardan yiyip iciyorlar demiş, cünkü celik tecncereleri o devirdekiler görseler, bunlar gümüş kaplardan yiiyip iciyorlar derler. yine altin yaldizli yada bakir kaplari görseler, yine altin kaplardan yiyip iciyorlar demezlermiy di, aynende öyle zaten yani. Halbuki altin kap kullanan cok az kimse var, saglikli degil, amma altin kaplama yaldizli kab kullanan cok, celik tencere, caydanlik, tas tabak kullanan cok degil mi bu devirde.
Rabbim dinleyenleri duyanlari haberi olanlari O nun (Mehdi nin) ve o nun vaktinin kiymetini bilenlerden eylesin
Dipnotlar :
[1]mumsema org/Peygamber Efendimizin Ümmeti Hakkındaki Endişeleri (Erturul Kocadağ)
--oOo---
أَأَللَّهُمَّ أَرِنَا الْحَقَّ حَقاً وَ ارْزُقْنَا اتِّبَاعَهْ وَ أَرِنَا الْبَاطِلَ بَاطِلاً وَ ارْزُقْنَا اجْتِنَابَهْ
''Allahım! Bizlere, hakkı Hak gösterip ona tabi olmayı, bâtılı da Bâtıl gösterip ondan yüz çevirmeyi nasib eyle..! '
وَآخِرُ دَعْوَاهُمْ أَنِ الْحَمْدُ لِلّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ
Ve âhıru da'vâhum enil hamdulillâhi rabbil âlemîne,
Amiyn.
Elfatiha maassalavat.
سُبْحاَنَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ، أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلهَ إِلاَّ أَنْتَ، أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ
Sübhâneke Allahümme ve bihamdik, eşhedü en lâ ilâhe illâ ent, estağfirullahe ve
etûbu ileyk.
--OoO--
Kar©glan
Başağaçlı Raşit Tunca
Schrems, 26 Eylül 2018 Çarşamba
Original Kar © glan
Tasavvuftaki Önemli Makamlar ve Dereceler ve Kavramlar
Tasavvuf, insanın nefsini terbiye ederek Allah’a yakınlaşmasını hedefleyen derin bir manevi yolculuktur. Bu yolculuk içerisinde bazı manevi dereceler ve görevler vardır ki bunlara “makamlar” ve “manevi mertebeler” denir. Bu makamlar, tasavvuf ehlinin kalbi olgunluğa ulaşma sürecinde kat ettiği aşamaları ve bazı seçilmiş kullara verilen ilahi vazifeleri ifade eder. Bu yazıda tasavvuftaki önemli makamlar ve kavramlar ele alınacaktır.
Tasavvuftaki Makamlar ve Manevi Hiyerarşi Üzerine Bir İnceleme
Tasavvuf, İslam düşüncesinin kalbine inen, insanın nefsini terbiye ederek manevi bir olgunluğa erişmesini hedefleyen derin bir ilimdir. Bu yolda, sâlikin (manevi yolcu) kat etmesi gereken aşamalar "makam" olarak adlandırılır. Makamlar, bir nevi Allah'a yakınlaşma yolculuğunda bir ağacın gövdesinden yükselen dallar gibidir; her biri bir öncekinin üzerine inşa edilir ve manevi olgunluğu simgeler.
Makam Nedir?
Sözlükte "durulan yer, mevki" anlamına gelen makam, tasavvuf terimi olarak mücahede (nefisle mücadele) ve riyazet (nefsi terbiye) sonucunda elde edilen kalıcı manevi mertebeleri ifade eder. Tasavvufa göre makamlar, kişinin kendi iradesi ve çabasıyla kazandığı, belli bir süreklilik arz eden hallerdir. Bir makamın hakkı verilmeden diğerine geçilemez. Farklı mutasavvıflar, makamları çeşitli şekillerde tasnif etmişlerdir. Örneğin, Necmüddin Kübra "Usûl-i Aşere" adlı eserinde on temel makamdan bahsederken, Hâce Abdullah Herevî, "Menâzilü's-sâirîn" isimli eserinde bu mertebeleri yüz başlık altında toplamıştır.
Tasavvuf Hiyerarşisindeki Özel Konumlar: Kutup, Gavs ve Evliya
Tasavvufta makamların ötesinde, manevi hiyerarşinin zirvesinde yer alan özel dereceler ve topluluklar bulunur. Bunlar, âlemin manevi düzenini ayakta tutan, Allah'ın izniyle tasarruf sahibi kabul edilen seçkin velîlerdir.
Gavs Nedir Tasavvufta en büyük manevi makamlardan biridir. Gavs, Allah’ın izniyle zor durumda kalan kullara yardım eden, manevi olarak en yüksek derecelerden birine sahip veli demektir. Gavs, yeryüzünde Allah’ın rahmetinin tecelli ettiği en önemli şahsiyetlerden biri olarak kabul edilir ve zamanın en büyük manevi yardım kaynağıdır.
Gavs: Sözlükte "yardım istenen, imdada yetişen" anlamına gelen Gavs, manevi hiyerarşide Kutup'tan sonra gelen veya bazen Kutup ile eşdeğer tutulan en yüksek mertebelerden biridir. Gavs, özellikle zor zamanlarda kendisine başvurulan, manevi yardımına inanılan büyük bir velîdir. Bu makam, halk arasında en çok bilinen ve sevilen manevi liderlik mertebelerinden biridir.
Kutup Nedir Kutup, tasavvufta kainatın manevi merkezi kabul edilen en büyük velidir. Tüm veliler onun etrafında manevi bir düzen içerisinde bulunur. Kutup, Allah’ın izniyle kainattaki manevi düzenin korunmasında görevli kabul edilir. Her dönemde bir kutup bulunduğuna inanılır.
Kutup (Kutb): Arapça "eksen" anlamına gelen bu terim, manevi hiyerarşinin en üst noktasında bulunan, "kutub" olarak anılan büyük velîyi ifade eder. Kutup, bir nevi manevi âlemin merkezidir ve kendisine bağlı olan diğer bütün manevi dereceler onun etrafında döner. Allah'ın yeryüzündeki en büyük dostu olarak kabul edilir ve irşat görevini üstlenir. "İrşad Kutbu" ise, bu makamda bulunup manevi rehberlik ve irşat görevini fiilen yürüten kutbu tanımlar.
Evliyâullah ve Manevi Topluluklar: Ebdal, Rical-i Gayb
Allah'ın dostları anlamına gelen Evliyâullah, iman eden ve takva sahibi olan bütün müminleri kapsayan geniş bir kavramdır. Ancak tasavvufî gelenekte, bu dostların içinde özel görevleri olan manevi topluluklar bulunduğuna inanılır.
İrşad Kutbu Nedir İrşad Kutbu, insanlara doğru yolu gösteren, onları hakka davet eden ve manevi terbiyeden geçiren en yüksek rehberlerden biridir. Bu makam sahibi zat, müridlerin kalplerini Allah’a yönlendirme görevini üstlenir ve irşad faaliyetinin merkezinde bulunur.
Ebdal Nedir Ebdal, sayıları belirli olan ve yeryüzünde sürekli bulunan özel velilerdir. Birinin vefatıyla yerine bir başkası geçer. Bu yüzden “yerine geçenler” anlamına gelir. Ebdallar, Allah’ın izniyle yeryüzünde düzenin korunmasına vesile olan manevi görevlilerdir.
Ebdal: "Bedel" kelimesinin çoğulu olan Ebdal, manevi hiyerarşide önemli bir yere sahip olan, sayılarının genellikle 40 olduğu kabul edilen seçkin velîler topluluğudur. Bunların, dünyanın çeşitli bölgelerinde bulunduklarına ve Allah'ın izniyle oradaki işlerin yolunda gitmesi için manevi görevler üstlendiklerine inanılır. Ebdal'den birinin vefatıyla yerine bir başkasının getirildiği (bedel olduğu) düşünülür.
Kırklar Nedir ve Kırklar Meclisi Nedir Tasavvuf geleneğinde “Kırklar”, kırk seçilmiş veliden oluşan manevi bir topluluğu ifade eder. Bu topluluğun bir araya geldiği manevi ortama “Kırklar Meclisi” denir. Bu meclisin, ilahi sırların paylaşıldığı ve manevi kararların alındığı bir makam olduğuna inanılır.
Kırklar ve Kırklar Meclisi: Tasavvufta "Kırklar" olarak bilinen bu topluluk, manevi hiyerarşinin üst basamaklarındaki gizli velîler topluluğudur. "Kırklar Meclisi", bu velîlerin bir araya geldikleri, manevi sohbet ve iş birliği içinde bulundukları kabul edilen manevi meclisi ifade eder. Bu meclis, Hz. Muhammed (sav) döneminde sahabeler arasında bulunan ve kerametleriyle bilinen kişilere dayandırılır ve tarikat geleneğinde önemli bir yere sahiptir.
Sayısal Mertebeler: 1'ler, 3'ler, 5'ler, 7'ler, 300'ler, 500'ler, 700'ler
1’ler 3’ler 5’ler 7’ler 300’ler 500’ler 700’ler Nedir Tasavvufta bu sayılar, belirli manevi derecelere sahip veli topluluklarını ifade eder. 1’ler en yüksek makamı temsil ederken, 3’ler, 5’ler ve 7’ler daha alt ama yine yüksek manevi derecelerdeki velileri ifade eder. 300’ler, 500’ler ve 700’ler ise daha geniş veli gruplarını temsil eder. Bu sistem, kainattaki manevi düzenin hiyerarşik bir yapıda olduğunu gösterir.
Tasavvuf literatüründe ve özellikle tarikat geleneklerinde, manevi hiyerarşinin katmanlarını ifade etmek için "Rical-i Gayb" (Görünmeyen Erler) olarak adlandırılan gruplar ve onların sayısal mertebeleri zikredilir. Bu sayısal ifadeler, manevi dereceleri ve bu derecelerdeki velîlerin sayısını simgeler:
1'ler: En üst mertebede bulunan, "Kutup" veya "Gavs" makamındaki tek velîyi ifade eder.
3'ler, 5'ler, 7'ler: Kutup'un hemen altındaki manevi hiyerarşi basamaklarını temsil eder. Bu sayılar, o makamda bulunan velîlerin sayısına işaret eder. Örneğin, "Üçler" "Evtad" (direkler) veya "Nüceba" (seçkinler) gibi farklı isimlerle de anılabilir.
300'ler, 500'ler, 700'ler: Daha geniş kapsamlı manevi toplulukları belirtir. Bu sayılar, genellikle "Ebdal" ve "Nükaba" (nakibler) gibi gruplarla ilişkilendirilir. Örneğin, bazı kaynaklarda "Ebdal"ın sayısı 300, bazılarında 40 olarak geçer. Bu sayıların kesinliğinden çok, manevi bir düzenin ve hiyerarşinin var olduğu inancı önemlidir.
Tasavvuf Yolunun Üç Sacayağı: Şeyh, Mürşid ve Mürid
Bu makamlar ve mertebeler, boşlukta var olmaz. Tasavvuf eğitimi, usta-çırak ilişkisine dayalı bir sistem üzerine kuruludur.
Sofi Nedir Sofi, tasavvuf yoluna girmiş, nefsini terbiye etmeye çalışan ve Allah’a yakınlaşmayı hedefleyen kişidir. Sofi, dünya sevgisinden uzaklaşarak kalbini temizlemeye çalışan bir yolcudur.
Sofi (Sufi): Tasavvuf yolunda ilerlemiş, manevi olgunluğa ulaşmış kişiye denir. Bu, sadece bilgi sahibi olmak değil, o bilgiyi yaşayıp içselleştirmiş, ahlaki olgunluğa ermiş kişidir.
Mürid Nedir Mürid, bir mürşide bağlanarak tasavvuf yoluna giren kişidir. Mürid, nefsini terbiye etmek için şeyhinin rehberliğinde ilerler ve manevi eğitim alır.
Mürid: Tasavvuf yoluna girmeye karar vermiş, bir şeyhe intisap ederek onun rehberliğinde manevi eğitim alan ve nefsini terbiye etmeye çalışan kişidir. "İrade" eden anlamına gelen mürid, şeyhinin gösterdiği yolda ilerleyerek makamları kat etmeyi hedefler.
Mürşid Nedir Mürşid, müridlere yol gösteren, onları eğiten ve Allah’a ulaşma yolunda rehberlik eden kimsedir. Mürşid, ilim ve irfan sahibi olup, talebelerini manevi olgunluğa ulaştırmayı hedefler.
Şeyh Nedir Şeyh, tasavvuf yolunda yüksek derecelere ulaşmış, mürid yetiştirme yetkisine sahip olan kimsedir. Şeyh, mürşid ile aynı anlamda da kullanılabilir ve tasavvuf yolunun rehberidir.
Şeyh (Mürşid): Yolun başındaki kişidir. Sâlike (mürid) rehberlik eden, ona manevi terbiye veren ve onu olgunlaştıran kâmil insandır. Şeyh, bir anlamda müridin kalp gözünü açar, onu nefsinin tuzaklarından kurtararak Hakk'a ulaştırmaya çalışır.
Sonuç
Tasavvuf, zahiri ilimlerin yanında, insanın iç dünyasına yönelen ve onu terbiye ederek en mükemmel hale getirmeyi amaçlayan derin bir sistemdir. Makamlar, bu terbiye yolculuğunda birer durak, manevi olgunlaşmanın basamaklarıdır. Kutup, Gavs, Ebdal, Kırklar ve sayısal mertebeler gibi kavramlar ise bu yolculuğun sadece bireysel olmadığını, aynı zamanda âlemin manevi düzenini sağlayan kozmik bir hiyerarşinin parçası olduğunu gösterir. Bu hiyerarşinin başında, rehberlik eden bir şeyh/mürşid ve ona gönülden bağlanan mürid bulunur. Tasavvuf, özünde, insanı Allah'a götüren en güzel ahlakı edinme sanatıdır.
Tasavvuftaki bu makamlar ve kavramlar, insanın manevi yolculuğunu anlaması açısından büyük önem taşır. Bu sistem, Allah’a yakınlaşmak isteyen kulların belirli bir disiplin ve rehberlik içerisinde ilerlemesini sağlar. Her makam, bir sorumluluk ve bir imtihan içerir. Bu nedenle tasavvuf yolunda ilerlemek isteyen kişinin samimi, sabırlı ve ihlaslı olması gerekir.
KAYNAKLAR
İhya-u Ulumiddin
Risale-i Kuşeyri
Fütuhat-ı Mekkiyye
Mesnevi
Tasavvuf Terimleri Sözlüğü
Abdünnâfi İffet Efendi Divanı'nda Tasavvufî Makamlar
Tasavvufî hâl, makam, mertebe nedir; kim ve neresi içindir
Makam Nedir? Tasavvufta Makam Kelimesi Hangi Anlamda Kullanılır?
Tasavvufî Terbiyenin Mertebeleri
Makamların Temeli: Yaratılıştan Gelen Kabiliyet
Evliyâullah
-------------------------
Raşit Tunca
Schrems, 06.08.2026
Tasavvuf, insanın nefsini terbiye ederek Allah’a yakınlaşmasını hedefleyen derin bir manevi yolculuktur. Bu yolculuk içerisinde bazı manevi dereceler ve görevler vardır ki bunlara “makamlar” ve “manevi mertebeler” denir. Bu makamlar, tasavvuf ehlinin kalbi olgunluğa ulaşma sürecinde kat ettiği aşamaları ve bazı seçilmiş kullara verilen ilahi vazifeleri ifade eder. Bu yazıda tasavvuftaki önemli makamlar ve kavramlar ele alınacaktır.
Tasavvuftaki Makamlar ve Manevi Hiyerarşi Üzerine Bir İnceleme
Tasavvuf, İslam düşüncesinin kalbine inen, insanın nefsini terbiye ederek manevi bir olgunluğa erişmesini hedefleyen derin bir ilimdir. Bu yolda, sâlikin (manevi yolcu) kat etmesi gereken aşamalar "makam" olarak adlandırılır. Makamlar, bir nevi Allah'a yakınlaşma yolculuğunda bir ağacın gövdesinden yükselen dallar gibidir; her biri bir öncekinin üzerine inşa edilir ve manevi olgunluğu simgeler.
Makam Nedir?
Sözlükte "durulan yer, mevki" anlamına gelen makam, tasavvuf terimi olarak mücahede (nefisle mücadele) ve riyazet (nefsi terbiye) sonucunda elde edilen kalıcı manevi mertebeleri ifade eder. Tasavvufa göre makamlar, kişinin kendi iradesi ve çabasıyla kazandığı, belli bir süreklilik arz eden hallerdir. Bir makamın hakkı verilmeden diğerine geçilemez. Farklı mutasavvıflar, makamları çeşitli şekillerde tasnif etmişlerdir. Örneğin, Necmüddin Kübra "Usûl-i Aşere" adlı eserinde on temel makamdan bahsederken, Hâce Abdullah Herevî, "Menâzilü's-sâirîn" isimli eserinde bu mertebeleri yüz başlık altında toplamıştır.
Tasavvuf Hiyerarşisindeki Özel Konumlar: Kutup, Gavs ve Evliya
Tasavvufta makamların ötesinde, manevi hiyerarşinin zirvesinde yer alan özel dereceler ve topluluklar bulunur. Bunlar, âlemin manevi düzenini ayakta tutan, Allah'ın izniyle tasarruf sahibi kabul edilen seçkin velîlerdir.
Gavs Nedir Tasavvufta en büyük manevi makamlardan biridir. Gavs, Allah’ın izniyle zor durumda kalan kullara yardım eden, manevi olarak en yüksek derecelerden birine sahip veli demektir. Gavs, yeryüzünde Allah’ın rahmetinin tecelli ettiği en önemli şahsiyetlerden biri olarak kabul edilir ve zamanın en büyük manevi yardım kaynağıdır.
Gavs: Sözlükte "yardım istenen, imdada yetişen" anlamına gelen Gavs, manevi hiyerarşide Kutup'tan sonra gelen veya bazen Kutup ile eşdeğer tutulan en yüksek mertebelerden biridir. Gavs, özellikle zor zamanlarda kendisine başvurulan, manevi yardımına inanılan büyük bir velîdir. Bu makam, halk arasında en çok bilinen ve sevilen manevi liderlik mertebelerinden biridir.
Kutup Nedir Kutup, tasavvufta kainatın manevi merkezi kabul edilen en büyük velidir. Tüm veliler onun etrafında manevi bir düzen içerisinde bulunur. Kutup, Allah’ın izniyle kainattaki manevi düzenin korunmasında görevli kabul edilir. Her dönemde bir kutup bulunduğuna inanılır.
Kutup (Kutb): Arapça "eksen" anlamına gelen bu terim, manevi hiyerarşinin en üst noktasında bulunan, "kutub" olarak anılan büyük velîyi ifade eder. Kutup, bir nevi manevi âlemin merkezidir ve kendisine bağlı olan diğer bütün manevi dereceler onun etrafında döner. Allah'ın yeryüzündeki en büyük dostu olarak kabul edilir ve irşat görevini üstlenir. "İrşad Kutbu" ise, bu makamda bulunup manevi rehberlik ve irşat görevini fiilen yürüten kutbu tanımlar.
Evliyâullah ve Manevi Topluluklar: Ebdal, Rical-i Gayb
Allah'ın dostları anlamına gelen Evliyâullah, iman eden ve takva sahibi olan bütün müminleri kapsayan geniş bir kavramdır. Ancak tasavvufî gelenekte, bu dostların içinde özel görevleri olan manevi topluluklar bulunduğuna inanılır.
İrşad Kutbu Nedir İrşad Kutbu, insanlara doğru yolu gösteren, onları hakka davet eden ve manevi terbiyeden geçiren en yüksek rehberlerden biridir. Bu makam sahibi zat, müridlerin kalplerini Allah’a yönlendirme görevini üstlenir ve irşad faaliyetinin merkezinde bulunur.
Ebdal Nedir Ebdal, sayıları belirli olan ve yeryüzünde sürekli bulunan özel velilerdir. Birinin vefatıyla yerine bir başkası geçer. Bu yüzden “yerine geçenler” anlamına gelir. Ebdallar, Allah’ın izniyle yeryüzünde düzenin korunmasına vesile olan manevi görevlilerdir.
Ebdal: "Bedel" kelimesinin çoğulu olan Ebdal, manevi hiyerarşide önemli bir yere sahip olan, sayılarının genellikle 40 olduğu kabul edilen seçkin velîler topluluğudur. Bunların, dünyanın çeşitli bölgelerinde bulunduklarına ve Allah'ın izniyle oradaki işlerin yolunda gitmesi için manevi görevler üstlendiklerine inanılır. Ebdal'den birinin vefatıyla yerine bir başkasının getirildiği (bedel olduğu) düşünülür.
Kırklar Nedir ve Kırklar Meclisi Nedir Tasavvuf geleneğinde “Kırklar”, kırk seçilmiş veliden oluşan manevi bir topluluğu ifade eder. Bu topluluğun bir araya geldiği manevi ortama “Kırklar Meclisi” denir. Bu meclisin, ilahi sırların paylaşıldığı ve manevi kararların alındığı bir makam olduğuna inanılır.
Kırklar ve Kırklar Meclisi: Tasavvufta "Kırklar" olarak bilinen bu topluluk, manevi hiyerarşinin üst basamaklarındaki gizli velîler topluluğudur. "Kırklar Meclisi", bu velîlerin bir araya geldikleri, manevi sohbet ve iş birliği içinde bulundukları kabul edilen manevi meclisi ifade eder. Bu meclis, Hz. Muhammed (sav) döneminde sahabeler arasında bulunan ve kerametleriyle bilinen kişilere dayandırılır ve tarikat geleneğinde önemli bir yere sahiptir.
Sayısal Mertebeler: 1'ler, 3'ler, 5'ler, 7'ler, 300'ler, 500'ler, 700'ler
1’ler 3’ler 5’ler 7’ler 300’ler 500’ler 700’ler Nedir Tasavvufta bu sayılar, belirli manevi derecelere sahip veli topluluklarını ifade eder. 1’ler en yüksek makamı temsil ederken, 3’ler, 5’ler ve 7’ler daha alt ama yine yüksek manevi derecelerdeki velileri ifade eder. 300’ler, 500’ler ve 700’ler ise daha geniş veli gruplarını temsil eder. Bu sistem, kainattaki manevi düzenin hiyerarşik bir yapıda olduğunu gösterir.
Tasavvuf literatüründe ve özellikle tarikat geleneklerinde, manevi hiyerarşinin katmanlarını ifade etmek için "Rical-i Gayb" (Görünmeyen Erler) olarak adlandırılan gruplar ve onların sayısal mertebeleri zikredilir. Bu sayısal ifadeler, manevi dereceleri ve bu derecelerdeki velîlerin sayısını simgeler:
1'ler: En üst mertebede bulunan, "Kutup" veya "Gavs" makamındaki tek velîyi ifade eder.
3'ler, 5'ler, 7'ler: Kutup'un hemen altındaki manevi hiyerarşi basamaklarını temsil eder. Bu sayılar, o makamda bulunan velîlerin sayısına işaret eder. Örneğin, "Üçler" "Evtad" (direkler) veya "Nüceba" (seçkinler) gibi farklı isimlerle de anılabilir.
300'ler, 500'ler, 700'ler: Daha geniş kapsamlı manevi toplulukları belirtir. Bu sayılar, genellikle "Ebdal" ve "Nükaba" (nakibler) gibi gruplarla ilişkilendirilir. Örneğin, bazı kaynaklarda "Ebdal"ın sayısı 300, bazılarında 40 olarak geçer. Bu sayıların kesinliğinden çok, manevi bir düzenin ve hiyerarşinin var olduğu inancı önemlidir.
Tasavvuf Yolunun Üç Sacayağı: Şeyh, Mürşid ve Mürid
Bu makamlar ve mertebeler, boşlukta var olmaz. Tasavvuf eğitimi, usta-çırak ilişkisine dayalı bir sistem üzerine kuruludur.
Sofi Nedir Sofi, tasavvuf yoluna girmiş, nefsini terbiye etmeye çalışan ve Allah’a yakınlaşmayı hedefleyen kişidir. Sofi, dünya sevgisinden uzaklaşarak kalbini temizlemeye çalışan bir yolcudur.
Sofi (Sufi): Tasavvuf yolunda ilerlemiş, manevi olgunluğa ulaşmış kişiye denir. Bu, sadece bilgi sahibi olmak değil, o bilgiyi yaşayıp içselleştirmiş, ahlaki olgunluğa ermiş kişidir.
Mürid Nedir Mürid, bir mürşide bağlanarak tasavvuf yoluna giren kişidir. Mürid, nefsini terbiye etmek için şeyhinin rehberliğinde ilerler ve manevi eğitim alır.
Mürid: Tasavvuf yoluna girmeye karar vermiş, bir şeyhe intisap ederek onun rehberliğinde manevi eğitim alan ve nefsini terbiye etmeye çalışan kişidir. "İrade" eden anlamına gelen mürid, şeyhinin gösterdiği yolda ilerleyerek makamları kat etmeyi hedefler.
Mürşid Nedir Mürşid, müridlere yol gösteren, onları eğiten ve Allah’a ulaşma yolunda rehberlik eden kimsedir. Mürşid, ilim ve irfan sahibi olup, talebelerini manevi olgunluğa ulaştırmayı hedefler.
Şeyh Nedir Şeyh, tasavvuf yolunda yüksek derecelere ulaşmış, mürid yetiştirme yetkisine sahip olan kimsedir. Şeyh, mürşid ile aynı anlamda da kullanılabilir ve tasavvuf yolunun rehberidir.
Şeyh (Mürşid): Yolun başındaki kişidir. Sâlike (mürid) rehberlik eden, ona manevi terbiye veren ve onu olgunlaştıran kâmil insandır. Şeyh, bir anlamda müridin kalp gözünü açar, onu nefsinin tuzaklarından kurtararak Hakk'a ulaştırmaya çalışır.
Sonuç
Tasavvuf, zahiri ilimlerin yanında, insanın iç dünyasına yönelen ve onu terbiye ederek en mükemmel hale getirmeyi amaçlayan derin bir sistemdir. Makamlar, bu terbiye yolculuğunda birer durak, manevi olgunlaşmanın basamaklarıdır. Kutup, Gavs, Ebdal, Kırklar ve sayısal mertebeler gibi kavramlar ise bu yolculuğun sadece bireysel olmadığını, aynı zamanda âlemin manevi düzenini sağlayan kozmik bir hiyerarşinin parçası olduğunu gösterir. Bu hiyerarşinin başında, rehberlik eden bir şeyh/mürşid ve ona gönülden bağlanan mürid bulunur. Tasavvuf, özünde, insanı Allah'a götüren en güzel ahlakı edinme sanatıdır.
Tasavvuftaki bu makamlar ve kavramlar, insanın manevi yolculuğunu anlaması açısından büyük önem taşır. Bu sistem, Allah’a yakınlaşmak isteyen kulların belirli bir disiplin ve rehberlik içerisinde ilerlemesini sağlar. Her makam, bir sorumluluk ve bir imtihan içerir. Bu nedenle tasavvuf yolunda ilerlemek isteyen kişinin samimi, sabırlı ve ihlaslı olması gerekir.
KAYNAKLAR
İhya-u Ulumiddin
Risale-i Kuşeyri
Fütuhat-ı Mekkiyye
Mesnevi
Tasavvuf Terimleri Sözlüğü
Abdünnâfi İffet Efendi Divanı'nda Tasavvufî Makamlar
Tasavvufî hâl, makam, mertebe nedir; kim ve neresi içindir
Makam Nedir? Tasavvufta Makam Kelimesi Hangi Anlamda Kullanılır?
Tasavvufî Terbiyenin Mertebeleri
Makamların Temeli: Yaratılıştan Gelen Kabiliyet
Evliyâullah
-------------------------
Raşit Tunca
Schrems, 06.08.2026
Dua ve Kabul Olmuş Dualar: Rabb'e Yakarışın Sırrı
Giriş: Dua, Kulluğun Özü
Dua, insanın yaratıcısı ile kurduğu en samimi ve güçlü bağdır. Sözlükte; seslenmek, çağırmak, yardım istemek ve Allah’tan hayır talep etmek anlamlarına gelen dua , terim olarak kulun bütün benliğiyle Allah’a yönelerek maddi ve manevi isteklerini O’na arz etmesidir . Bu eylem, basit bir istekte bulunmaktan çok ötedir; kişinin aczini, fakrını ve Rabbine olan ihtiyacını itiraf etmesi, O’na olan teslimiyetinin ve kulluk bilincinin en güzel ifadesidir.
Duanın Önemi ve Fazileti
İslam’da dua, ibadetin özü ve temel direğidir. Nitekim Peygamber Efendimiz (s.a.s.) bu hakikati şu sözleriyle vurgulamıştır: “Dua, ibadetin ta kendisidir.” (Tirmizî, De'avât, 1) . Bir başka hadis-i şerifte ise “Dua, ibadetin özüdür (muhhudur)” buyurularak , duanın dinin merkezindeki konumuna dikkat çekilmiştir.
Allah katında duadan daha kıymetli ve şerefli hiçbir şey yoktur. Resûlullah (s.a.s.) bu hususu şöyle ifade etmiştir: “Allah Teâlâ katında duadan daha kıymetli bir şey yoktur.” (Tirmizî, De'avât, 1) . Dua eden kul, bu eylemiyle Allah’ın yüceliğini, kudretini ve kullarına yardım eden olduğunu kabul ederken, aynı zamanda kendi acziyetini ve O’na olan muhtaçlığını da ikrar etmiş olur .
Duanın bir diğer önemli yönü ise müminin manevi silahı olmasıdır. Hadis-i şerifte, “Dua, mü'minin silahıdır, dinin direğidir, göklerin ve yerin nurudur.” (Hâkim, De'avât) buyurulmuştur . Bu silah, görünür ve görünmez tüm bela ve musibetlere karşı bir kalkandır. Dua, kişinin başına gelen ve daha henüz gelmeyen belaları defeder; kader ile dua kıyamete kadar mücadele eder . Bu sebeple Allah Resûlü, “Dua etmekte aciz olmayın, çünkü dua eden hiçbir insan helâk olmaz.” (İbn Hıbbân) buyurmuştur .
Dua İle İlgili Ayet-i Kerimeler
Kur’an-ı Kerim’de dua, kulluk bilincinin merkezine konulmuş ve doğrudan emredilmiştir. Yüce Rabbimiz şöyle buyurur:
“Rabbiniz buyurdu ki: Bana dua edin, duanızı kabul edeyim. Bana kulluk etmeyi kibirlerine yediremeyenler, aşağılanmış olarak cehenneme gireceklerdir.” (Mü’min Sûresi, 60) . Bu ayet, dua ile kulluk arasındaki kopmaz bağı gösterir ve dua etmeyi terk etmenin büyük bir kibir ve kayıp olduğunu bildirir.
“Bana dua edin, size cevap vereyim.” (Mü’min Sûresi, 60) Bu vaat, Allah’ın kullarına verdiği en büyük garantilerden biridir.
“(Resûlüm) de ki: Duanız olmasa, Rabbim size ne diye değer versin?” (Furkân Sûresi, 77) Bu ayet, insanın değerinin ve kıymetinin, Rabbiyle kurduğu bu bağa, yani duaya bağlı olduğunu çarpıcı bir şekilde ifade eder.
Kur’an’ın ilk sûresi olan Fatiha, bir dua niteliğindedir: “Bizi doğru yola ilet.” (Fâtiha, 6) Bu, Rabbimizin bizlere nasıl dua edeceğimizi bizzat öğrettiğinin en açık delilidir.
Kur’an’da peygamberlerin dualarına da sıkça yer verilir. Hz. Âdem ve Havva validemiz, “Rabbimiz! Biz kendimize zulmettik, eğer bizi bağışlamaz ve bize acımazsan, muhakkak ziyan edenlerden oluruz.” (A’raf, 23) diyerek tövbe etmişlerdir . Hz. Nuh (a.s.) ise kavmine olan ümitsizliğin ardından, “Beni ve benimle birlikte olan mü’minleri kurtar.” (Şu’ara, 118) diyerek Rabbine sığınmıştır . Bu dualar, bizler için de birer rehberdir.
Dua İle İlgili Hadis-i Şerifler
Peygamber Efendimiz (s.a.s.) dua konusunda ümmetine hem sözleriyle hem de fiilleriyle en güzel örneği sunmuştur:
“Dua, rahmet (kapılarını açan) bir anahtardır.” (Süyûtî) . Dua, Allah’ın sonsuz rahmetine erişmenin en önemli vesilesidir.
“Sizden biriniz, 'Dua ettim de duam karşılık görmedi.' deyip acele etmediği müddetçe duası karşılık bulur.” (Buhârî, Müslim) . Bu hadis, duada acele etmemeyi ve netice konusunda Allah’a güvenip sabretmeyi öğretir.
“Allah’a, kabul edileceğine gerçekten inanarak dua edin. Bilin ki Allah, ciddiyetten uzak ve umursamaz bir kalp ile yapılan duaları kabul etmez.” (Tirmizî) . Duanın kabulü için en önemli şartlardan biri, kalbin tam bir inanç ve ihlasla Allah’a yönelmesidir.
“Kulun Rabbine en yakın olduğu hal secde halidir. O halde secdede çok dua etmeye bakın!” (Müslim) . Bu hadis, namaz gibi bir ibadet anının, dua için ne kadar kıymetli bir fırsat olduğunu gösterir.
“Rabbini zikredenle etmeyenin farkı, diriyle ölünün farkı gibidir.” (Buhârî) . Dua ve zikir, kalbi dirilten ve manevi hayatı canlı tutan en önemli ibadetlerdir.
Dua İle Yapılacak İbadetler ve Duaların Adabı
Dua, sadece dille yapılan bir talep değil; aynı zamanda hal ve fiil ile de yapılan bir ibadettir . Dua, ibadetin özü olduğu gibi, ibadetlerin kendisi de birer dua niyetiyle yapılabilir. Namaz, oruç, zekât ve hac gibi temel ibadetlerin hepsi, kulun Allah’a yönelişini ve O’ndan yardım dilemesini içerir. Özellikle namazda, özellikle de secde halinde yapılan dualar, kabul olma ihtimali en yüksek olan dualardır . Ayrıca, yağmur duası (istiskâ) gibi özel durumlar için yapılan müstakil dua ibadetleri de vardır.
Duaların kabulü için bazı edeplere ve şartlara riayet etmek gerekir:
İhlas ve Kesin İnanç: Allah’a, duasının kabul olacağına dair kesin bir inançla ve kalp huzuruyla dua etmeli.
Israr ve Acele Etmemek: Duada ısrarcı olmalı, ancak hemen kabul olmadı diye ümitsizliğe kapılıp duayı terk etmemelidir.
Helal Kazanç ve Haramlardan Kaçınmak: Kişinin yediği içtiği helal olmalı; haramdan uzak durmalıdır. Aksi takdirde duanın kabulüne mani olabilir.
Münacaat ve Yakarış: Dua, bir emir değil, bir yakarıştır. Alçak sesle, huşu içinde, yalvararak ve tazarru ile yapılmalıdır.
Günah ve Sınır Tanımazlıktan Kaçınmak: Dua, günah işleme veya akrabalık bağlarını koparma gibi Allah’ın razı olmadığı şeyler için yapılmamalıdır.
Sonuç
Dua, müminin nefes alması gibidir. Hayatın her anında, her derdinde ve her sevincinde Rabbine yönelmesi, O’na sığınması ve O’ndan yardım dilemesidir. Unutmayalım ki dua, belayı önler, rahmet kapılarını açar, manevi silahımızdır ve bizi Rabbi nezdinde değerli kılar. Rabbimiz, kendisine içtenlikle yalvaran kullarını asla geri çevirmez. O, her an kuluna yakındır ve duasına icabet eder. Öyleyse bizler de, “Dua edin ki size icabet edeyim” vaadine sımsıkı sarılalım ve hayatımızı dua ile diriltelim.
Kaynaklar
Diyanet İşleri Başkanlığı, Dua Risalesi
Diyanet İşleri Başkanlığı, Zamanı Diri Tutmak
Tirmizî, Sünen, De'avât
Müslim, Sahih, Zikir ve Dua
Diyanet Haber, Kur'an-ı Kerim'de Peygamber Duaları
Diyanet Haber, Dua Adabı: Rabbe Yöneliş
Diyanet Haber, Duada Samimiyet Önemlidir
Hadis Metinleri 4. Ünite, İbadetle İlgili Hadisler
Altınoluk Dergisi, Dua İbadeti
Tevilat Dergisi, Hadislerde Rukye
Giriş: Dua, Kulluğun Özü
Dua, insanın yaratıcısı ile kurduğu en samimi ve güçlü bağdır. Sözlükte; seslenmek, çağırmak, yardım istemek ve Allah’tan hayır talep etmek anlamlarına gelen dua , terim olarak kulun bütün benliğiyle Allah’a yönelerek maddi ve manevi isteklerini O’na arz etmesidir . Bu eylem, basit bir istekte bulunmaktan çok ötedir; kişinin aczini, fakrını ve Rabbine olan ihtiyacını itiraf etmesi, O’na olan teslimiyetinin ve kulluk bilincinin en güzel ifadesidir.
Duanın Önemi ve Fazileti
İslam’da dua, ibadetin özü ve temel direğidir. Nitekim Peygamber Efendimiz (s.a.s.) bu hakikati şu sözleriyle vurgulamıştır: “Dua, ibadetin ta kendisidir.” (Tirmizî, De'avât, 1) . Bir başka hadis-i şerifte ise “Dua, ibadetin özüdür (muhhudur)” buyurularak , duanın dinin merkezindeki konumuna dikkat çekilmiştir.
Allah katında duadan daha kıymetli ve şerefli hiçbir şey yoktur. Resûlullah (s.a.s.) bu hususu şöyle ifade etmiştir: “Allah Teâlâ katında duadan daha kıymetli bir şey yoktur.” (Tirmizî, De'avât, 1) . Dua eden kul, bu eylemiyle Allah’ın yüceliğini, kudretini ve kullarına yardım eden olduğunu kabul ederken, aynı zamanda kendi acziyetini ve O’na olan muhtaçlığını da ikrar etmiş olur .
Duanın bir diğer önemli yönü ise müminin manevi silahı olmasıdır. Hadis-i şerifte, “Dua, mü'minin silahıdır, dinin direğidir, göklerin ve yerin nurudur.” (Hâkim, De'avât) buyurulmuştur . Bu silah, görünür ve görünmez tüm bela ve musibetlere karşı bir kalkandır. Dua, kişinin başına gelen ve daha henüz gelmeyen belaları defeder; kader ile dua kıyamete kadar mücadele eder . Bu sebeple Allah Resûlü, “Dua etmekte aciz olmayın, çünkü dua eden hiçbir insan helâk olmaz.” (İbn Hıbbân) buyurmuştur .
Dua İle İlgili Ayet-i Kerimeler
Kur’an-ı Kerim’de dua, kulluk bilincinin merkezine konulmuş ve doğrudan emredilmiştir. Yüce Rabbimiz şöyle buyurur:
“Rabbiniz buyurdu ki: Bana dua edin, duanızı kabul edeyim. Bana kulluk etmeyi kibirlerine yediremeyenler, aşağılanmış olarak cehenneme gireceklerdir.” (Mü’min Sûresi, 60) . Bu ayet, dua ile kulluk arasındaki kopmaz bağı gösterir ve dua etmeyi terk etmenin büyük bir kibir ve kayıp olduğunu bildirir.
“Bana dua edin, size cevap vereyim.” (Mü’min Sûresi, 60) Bu vaat, Allah’ın kullarına verdiği en büyük garantilerden biridir.
“(Resûlüm) de ki: Duanız olmasa, Rabbim size ne diye değer versin?” (Furkân Sûresi, 77) Bu ayet, insanın değerinin ve kıymetinin, Rabbiyle kurduğu bu bağa, yani duaya bağlı olduğunu çarpıcı bir şekilde ifade eder.
Kur’an’ın ilk sûresi olan Fatiha, bir dua niteliğindedir: “Bizi doğru yola ilet.” (Fâtiha, 6) Bu, Rabbimizin bizlere nasıl dua edeceğimizi bizzat öğrettiğinin en açık delilidir.
Kur’an’da peygamberlerin dualarına da sıkça yer verilir. Hz. Âdem ve Havva validemiz, “Rabbimiz! Biz kendimize zulmettik, eğer bizi bağışlamaz ve bize acımazsan, muhakkak ziyan edenlerden oluruz.” (A’raf, 23) diyerek tövbe etmişlerdir . Hz. Nuh (a.s.) ise kavmine olan ümitsizliğin ardından, “Beni ve benimle birlikte olan mü’minleri kurtar.” (Şu’ara, 118) diyerek Rabbine sığınmıştır . Bu dualar, bizler için de birer rehberdir.
Dua İle İlgili Hadis-i Şerifler
Peygamber Efendimiz (s.a.s.) dua konusunda ümmetine hem sözleriyle hem de fiilleriyle en güzel örneği sunmuştur:
“Dua, rahmet (kapılarını açan) bir anahtardır.” (Süyûtî) . Dua, Allah’ın sonsuz rahmetine erişmenin en önemli vesilesidir.
“Sizden biriniz, 'Dua ettim de duam karşılık görmedi.' deyip acele etmediği müddetçe duası karşılık bulur.” (Buhârî, Müslim) . Bu hadis, duada acele etmemeyi ve netice konusunda Allah’a güvenip sabretmeyi öğretir.
“Allah’a, kabul edileceğine gerçekten inanarak dua edin. Bilin ki Allah, ciddiyetten uzak ve umursamaz bir kalp ile yapılan duaları kabul etmez.” (Tirmizî) . Duanın kabulü için en önemli şartlardan biri, kalbin tam bir inanç ve ihlasla Allah’a yönelmesidir.
“Kulun Rabbine en yakın olduğu hal secde halidir. O halde secdede çok dua etmeye bakın!” (Müslim) . Bu hadis, namaz gibi bir ibadet anının, dua için ne kadar kıymetli bir fırsat olduğunu gösterir.
“Rabbini zikredenle etmeyenin farkı, diriyle ölünün farkı gibidir.” (Buhârî) . Dua ve zikir, kalbi dirilten ve manevi hayatı canlı tutan en önemli ibadetlerdir.
Dua İle Yapılacak İbadetler ve Duaların Adabı
Dua, sadece dille yapılan bir talep değil; aynı zamanda hal ve fiil ile de yapılan bir ibadettir . Dua, ibadetin özü olduğu gibi, ibadetlerin kendisi de birer dua niyetiyle yapılabilir. Namaz, oruç, zekât ve hac gibi temel ibadetlerin hepsi, kulun Allah’a yönelişini ve O’ndan yardım dilemesini içerir. Özellikle namazda, özellikle de secde halinde yapılan dualar, kabul olma ihtimali en yüksek olan dualardır . Ayrıca, yağmur duası (istiskâ) gibi özel durumlar için yapılan müstakil dua ibadetleri de vardır.
Duaların kabulü için bazı edeplere ve şartlara riayet etmek gerekir:
İhlas ve Kesin İnanç: Allah’a, duasının kabul olacağına dair kesin bir inançla ve kalp huzuruyla dua etmeli.
Israr ve Acele Etmemek: Duada ısrarcı olmalı, ancak hemen kabul olmadı diye ümitsizliğe kapılıp duayı terk etmemelidir.
Helal Kazanç ve Haramlardan Kaçınmak: Kişinin yediği içtiği helal olmalı; haramdan uzak durmalıdır. Aksi takdirde duanın kabulüne mani olabilir.
Münacaat ve Yakarış: Dua, bir emir değil, bir yakarıştır. Alçak sesle, huşu içinde, yalvararak ve tazarru ile yapılmalıdır.
Günah ve Sınır Tanımazlıktan Kaçınmak: Dua, günah işleme veya akrabalık bağlarını koparma gibi Allah’ın razı olmadığı şeyler için yapılmamalıdır.
Sonuç
Dua, müminin nefes alması gibidir. Hayatın her anında, her derdinde ve her sevincinde Rabbine yönelmesi, O’na sığınması ve O’ndan yardım dilemesidir. Unutmayalım ki dua, belayı önler, rahmet kapılarını açar, manevi silahımızdır ve bizi Rabbi nezdinde değerli kılar. Rabbimiz, kendisine içtenlikle yalvaran kullarını asla geri çevirmez. O, her an kuluna yakındır ve duasına icabet eder. Öyleyse bizler de, “Dua edin ki size icabet edeyim” vaadine sımsıkı sarılalım ve hayatımızı dua ile diriltelim.
Kaynaklar
Diyanet İşleri Başkanlığı, Dua Risalesi
Diyanet İşleri Başkanlığı, Zamanı Diri Tutmak
Tirmizî, Sünen, De'avât
Müslim, Sahih, Zikir ve Dua
Diyanet Haber, Kur'an-ı Kerim'de Peygamber Duaları
Diyanet Haber, Dua Adabı: Rabbe Yöneliş
Diyanet Haber, Duada Samimiyet Önemlidir
Hadis Metinleri 4. Ünite, İbadetle İlgili Hadisler
Altınoluk Dergisi, Dua İbadeti
Tevilat Dergisi, Hadislerde Rukye
Kur'an ve Sünnette Özel Yeri Olan Derin Zikirler
İslam'da zikir, yalnızca dilin tekrarından ibaret değil, kalbin ve ruhun Allah'a yönelmesi, O'nunla kurulan derin ve canlı bir bağdır. Bilinen tesbih, tahmid ve tekbirler zikrin temelini oluştururken, Kur'an-ı Kerim'de ve Hadis-i Şeriflerde, özel anlamları ve faziletleriyle öne çıkan, Allah ile kul arasındaki ilişkiyi bambaşka bir boyuta taşıyan zikirler ve kavramlar bulunmaktadır. Bu makale, bu daha az bilinen ancak derin manalı zikirleri ve arka planlarındaki ilahi mesajları ele alacaktır.
1. Zikrin Zirvesi: Allah'ın Kulu Zikretmesi
Zikrin en büyük ve en derin boyutu, kulun Allah'ı anmasından çok daha öte bir anlam taşır. Kur'an-ı Kerim'de, "Öyleyse beni anın ki ben de sizi anayım. Bana şükredin, sakın bana nankörlük etmeyin" (Bakara Suresi, 152) buyrulmaktadır. Bu ayet, zikri tek taraflı bir eylem olmaktan çıkarıp, ilahi bir muamele ve karşılıklı bir rahmet ilişkisine dönüştürür. Kul, Rabbi'ni zikrederken, aslında Rabbi'nin de kendisini andığı, yani rahmet ve mağfiretle kuşattığı bir atmosfere adım atar. Allah'ın kulunu zikri, ona olan sevgisinin, ilgisinin ve bağışlamasının en büyük nişanesidir. Bu, zikrin özünde bir "anılma" ve "hatırlanma" müjdesi olduğunu gösterir.
2. En Büyük İbadet Olarak Zikir
Zikir, diğer tüm ibadetlerden üstün tutulmuş ve "en büyük ibadet" olarak nitelendirilmiştir. Bu husus, Ankebût Suresi 45. ayette açıkça beyan edilir: "...Namazı dosdoğru kıl. Muhakkak ki namaz, hayasızlıktan ve kötülükten alıkoyar. Allah'ı zikretmek (namaz içinde ve dışında O'nu anmak) ise en büyük ibadettir." Bu ayet, namaz gibi temel bir ibadetin bile nihai hedefinin ve özünün Allah'ı zikir olduğunu vurgular. Diğer tüm ameller, bu zikir bilinciyle taçlandırıldığında gerçek değerini bulur. Zikir, sadece dil ile değil, tüm benliğin, uzuvların ve kalbin Allah'a yönelmesi anlamına gelir.
3. Her An ve Her Halde Zikir
Zikir, belirli vakitlerle veya mekânlarla sınırlı değildir. Kur'an, müminleri "gafillerden olmamaya" çağırarak zikrin sürekliliğine vurgu yapar. A'râf Suresi 205. ayette bu durum şöyle ifade edilir: "Rabbini, içinden yalvararak ve korkarak, sesini yükseltmeden, sabah akşam zikret. Gafillerden olma!" Bu ayet, zikrin sadece dil ile değil, kalp huzuru, derin bir saygı ve huşu içinde, sessizce ve samimiyetle yapılması gerektiğini öğretir. Zikir, günlük hayatın telaşı içinde Allah'ı unutmamak, O'nun her an farkında olarak yaşamaktır. Bu bilinç, kişiyi "gafil" olmaktan kurtarır ve hayatına anlam katar.
4. Diri Kalmanın Sırrı: Zikir
Peygamber Efendimiz (s.a.v.), zikrin hayati önemini en çarpıcı şekilde bir benzetmeyle anlatmıştır: "Rabbini zikreden kimse ile zikretmeyen kimsenin misali, diri ile ölünün misali gibidir." (Buhârî, Deavât, 66) Bu hadis, zikri ruhun gıdası, kalbin hayat kaynağı olarak konumlandırır. Zikrederek Allah'a bağlanan bir kalp, manevi olarak canlıdır, huzur bulur ve hayat bulur. Zikirden mahrum bir kalp ise katılaşır, maneviyattan uzaklaşır ve adeta ölü gibidir. Zikir, ruhu dirilten, gaflet uykusundan uyandıran en kuvvetli ilaçtır.
5. Allah'ın Zikreden Kulunu Yüceltmesi
Kulun zikri, Allah katında karşılıksız kalmaz. Hadis-i Kudsî'de Yüce Rabbimiz şöyle buyurur: "Ben kulumun beni zikrettiği vakit kendisiyle beraber olurum. Kulum Beni nefsinde zikir edecek olursa Ben de onu nefsimde zikrederim. Kulum Beni bir topluluk içerisinde zikrederse Ben de onu daha faziletli bir topluluk içerisinde zikrederim..." (Müslim, Zikir, 1-6) Bu hadis, zikrin ne denli ulvi bir makama ulaştırdığını gösterir. Kul, Allah'ı yalnız başına andığında, Allah onu meleklerin ve özel kullarının bulunduğu "daha hayırlı bir topluluk" içinde anar ve şereflendirir. Bu, zikir eden kulun yalnız olmadığının, Allah'ın manevi huzurunda olduğunun en büyük delilidir.
Tesbih Zikirleri: Anlamı, Fazileti ve Hayatımızdaki Yeri
Giriş
İslam dininde zikir, Allah'ı anmanın, O'na olan kulluk bilincini tazelemenin ve manevi huzura ermenin en temel yollarından biridir. Zikir, sadece dil ile yapılan tekrarlardan ibaret olmayıp, kalbin ve aklın da Allah'a yönelmesi, O'nun yüceliğini, kudretini ve merhametini derin bir idrak ile hissetmesidir. Kur'an-ı Kerim'de, "Ey iman edenler! Allah'ı çokça zikredin." (Ahzab Suresi, 41) buyrulmaktadır. Bu ilahi emir, zikrin önemini ve bir Müslümanın hayatındaki vazgeçilmez yerini açıkça ortaya koymaktadır. Tesbih, bu zikir pratiğinin en yaygın ve faziletli araçlarından biridir. Bu makalede, tesbih ile çekilebilecek en önemli zikirleri, anlamlarını, dayanaklarını ve faziletlerini ele alacağız.
Tesbih ve Zikir Nedir?
Tesbih, sözlükte "Allah'ı noksan sıfatlardan tenzih etmek, O'nu yüceltmek" anlamına gelir. Zikir ise, Allah'ı anmak, hatırlamak ve O'nun adını dile getirmektir. Tesbih çekmek, genellikle belirli sayılarda "Sübhanallah", "Elhamdülillah", "Allahu Ekber" ve "La ilahe illallah" gibi sözleri tekrarlayarak Allah'ı anma pratiğidir. Bu uygulama, Hz. Peygamber (s.a.v.) tarafından teşvik edilmiş ve sahabeler tarafından da titizlikle uygulanmıştır. Hatta sahabelerin, zikir sayılarını çekirdek, taş veya ip düğümleriyle saydıklarına dair rivayetler bulunmaktadır. Bu da tesbih kullanımının temelinin sahih sünnete dayandığını göstermektedir.
En Önemli Zikirler ve Anlamları
Tesbih ile sıklıkla çekilen ve büyük faziletleri bulunan başlıca zikirler şunlardır:
1. Tesbih:
Arapça Yazılışı: سُبْحَانَ اللّٰهِ
Türkçe Okunuşu: Sübhanallah
Türkçe Anlamı: Allah (c.c.) noksan sıfatlardan münezzehtir, yücedir. Bu zikir, Allah'ı eksikliklerden ve kusurlardan arındırmayı ifade eder.
2. Tahmid:
Arapça Yazılışı: اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ
Türkçe Okunuşu: Elhamdülillah
Türkçe Anlamı: Hamd (övgü ve şükür) Allah'a mahsustur. Bu zikir, sahip olduğumuz tüm nimetler için Allah'a şükretmeyi ve O'nu övmeyi içerir.
3. Tekbir:
Arapça Yazılışı: اَللّٰهُ أَكْبَرُ
Türkçe Okunuşu: Allahu Ekber
Türkçe Anlamı: Allah en büyüktür. Bu zikir, Allah'ın zatının ve sıfatlarının her şeyden üstün ve büyük olduğunu ilan eder.
4. Tehlil:
Arapça Yazılışı: لَا إِلٰهَ إِلَّا اللّٰهُ
Türkçe Okunuşu: La ilahe illallah
Türkçe Anlamı: Allah'tan başka hiçbir ilah yoktur. Bu zikir, tevhidin (Allah'ın birliğinin) en özlü ifadesidir ve İslam'ın özünü oluşturur.
Zikir Çekmenin Fazileti ve Önemi
Allah'ı zikretmek, kalplere huzur verir ve kişiyi manevi olarak O'na yaklaştırır. Zikir, kişinin günlük hayatın koşuşturmacası içinde Rabbini unutmamasını sağlar ve O'nunla sürekli bir bağ kurulmasına vesile olur. Peygamber Efendimiz (s.a.v.), zikrin önemini vurgulayan birçok hadis-i şerif buyurmuştur. Bu hadislerden bazıları şunlardır:
Her namazın ardından 33 defa "Sübhanallah", 33 defa "Elhamdülillah" ve 33 defa "Allahu Ekber" diyen ve sonrasında şu tehlil getiren kişinin günahlarının deniz köpüğü kadar çok olsa dahi affedileceği müjdelenmiştir: "La ilahe illallahu vahdehu la şerike leh, lehul-mulku ve lehul-hamdu ve huve ala kulli şey'in kadir." (Allah'tan başka ilah yoktur, O tektir ve ortağı yoktur. Mülk O'nundur, hamd O'na mahsustur ve O her şeye kadirdir.)
Her gün 100 defa "Sübhanallah ve bi-hamdihi" demenin, kişiye bin sevap kazandırdığı ve bin günahını sildiği bildirilmiştir.
Cuma günü Peygamber Efendimiz'e (s.a.v.) çokça salevat getirmek tavsiye edilmiştir. Zira o gün getirilen salevatların kendisine arz edildiği belirtilmiştir.
Bu zikirler, namazların ardından yapılan tesbihatın temelini oluşturduğu gibi, günün her saatinde, ister evde, ister yolda, ister işteyken çekilebilir. Tesbih, bu zikirleri saymak için pratik bir araçtır ve kişinin zihnini sayıya odaklayarak zikirdeki huşuyu artırmaya yardımcı olur.
Tesbih Namazı ve Zikir İbadetleri
Tesbih ile yapılan sadece zikir değil, aynı zamanda özel bir ibadet olan Tesbih Namazı da vardır. Bu namaz, Hz. Peygamber (s.a.v.) tarafından amcası Hz. Abbas'a (r.a.) öğretilmiş ve günahların affına vesile olan faziletli bir nafile ibadet olarak tavsiye edilmiştir. Dört rekât olarak kılınan bu namazın her rekâtında, kıyam, rükû, secde gibi her bir harekette toplam 75 defa "Sübhanallahi ve'l-hamdü lillâhi ve lâ ilâhe illallâhü vallâhü ekber" zikri tekrarlanır. Bu namazı kılmak için belirli bir vakit yoktur, ancak haftada bir, ayda bir veya ömürde en az bir kez kılınması tavsiye edilmiştir. Konuyla ilgili hadislerde farklı görüşler bulunmakla birlikte, birçok İslam alimi bu namazı müstehap (sevap) kabul etmiştir.
Zikir Sonrası Yapılabilecek Dualar
Zikir, duaların kabulü için de önemli bir ön hazırlıktır. Kul, zikirle Rabbine yaklaştıktan sonra dua ederek O'ndan isteklerini dile getirir. Zikir ve tesbihatın ardından, Peygamber Efendimiz'in (s.a.v.) sıkça yaptığı şu dualar edilebilir:
"Allah'ım, selam sensin; selamet de ancak sendendir. Mübareksin. Ey Celal ve İkram sahibi!" (Müslim, Mesâcid, 135)
"Rabbimiz! Bizim günahlarımızı ve işlerimizdeki taşkınlıklarımızı bağışla ve (yolunda) ayaklarımızı sabit kıl, kâfirler güruhuna karşı da bize yardım et!" (Al-i İmrân, 3/147)
"Ey Rabbimiz! Bize ihsan ettiğin hidayetten sonra kalplerimizi haktan saptırma, bize kendi katından rahmet ihsan eyle! Şüphesiz ki, Sen bol ihsan sahibisin." (Âl-i İmrân, 3/8)
6. Özel Zikirler ve Anlamları
Yukarıda bahsedilen derin anlamların yanı sıra, Peygamber Efendimiz'in (s.a.v.) özel durumlarda okuduğu ve ümmetine tavsiye ettiği, her biri ayrı bir derinlik ve fazilet taşıyan zikirler bulunmaktadır. Bu zikirler, tesbih çekmenin ötesinde, kişinin Allah'a olan tevekkülünü, güvenini ve O'na sığınışını en güzel şekilde ifade eder.
Hasbiyallahu Tevekkeltü... (Hasbünallah ve Ni'mel Vekil)
Bu zikir, "Allah bana yeter, O ne güzel vekildir" anlamına gelir.[citation:9] Kur'an-ı Kerim'de Al-i İmran Suresi 173. ayette şöyle buyrulur: "Onlar ki, bazı kimseler kendilerine: 'Düşmanlar sizinle savaşmak üzere ordular topladı, onlardan korkun!' dediklerinde, bu onların imanını bir kat daha artırdı da: 'Allah bize yeter, O ne güzel vekildir!' mukabelesinde bulundular." Bu zikir, Hz. İbrahim'in ateşe atılırken söylediği son söz olarak bilinir ve Peygamber Efendimiz de en kritik anlarda bu duayı okumuştur.[citation:9]
Arapça Yazılışı: حَسْبُنَا اللَّهُ وَنِعْمَ الْوَكِيلُ
Türkçe Okunuşu: Hasbünallahu ve ni'mel vekil
Türkçe Anlamı: Allah bize yeter, O ne güzel vekildir.[citation:9]
La Havle ve La Kuvvete İlla Billah (Havkale)
"Her türlü değişim ve gücün kaynağı sadece Allah'tır" anlamına gelen bu zikir, havkale olarak da bilinir.[citation:1][citation:6] Kulun bütün işlerinde Allah'a muhtaç olduğunu, bütün fiillerini Allah'tan aldığı güçle yaptığını ifade eder.[citation:6] Peygamber Efendimiz, bu zikri "cennet hazinelerinden bir hazine" olarak nitelendirmiş ve ezan okunurken "hayye ale's-salâh" sonrasında bu zikri getirmiştir.[citation:6] Hadislerde bu zikre devam edenlerin günahları çok da olsa affedileceği bildirilmiştir.[citation:1]
Arapça Yazılışı: لَا حَوْلَ وَلَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللهِ
Türkçe Okunuşu: La havle ve la kuvvete illa billah
Türkçe Anlamı: Her türlü değişim ve gücün kaynağı sadece Allah'tır.[citation:1][citation:6]
Euzu Bi İzzetillahi ve Kudretihi (Sığınma Duası)
Peygamber Efendimiz (s.a.v.), hastalık ve ağrı gibi durumlarda bu duayı okumuş ve ümmetine tavsiye etmiştir.[citation:7][citation:11] Bu dua, kişinin hissettiği rahatsızlığın şerrinden Allah'ın izzet ve kudretine sığınmasını ifade eder.[citation:2][citation:7]
Arapça Yazılışı: أَعُوذُ بِعِزَّةِ اللهِ وَقُدْرَتِهِ مِنْ شَرِّ مَا أَجِدُ وَأُحَاذِرُ
Türkçe Okunuşu: Euzu bi-izzetillahi ve bi-kudretihi min şerri ma ecidü ve uhaziru
Türkçe Anlamı: Hissettiğim ve çekindiğim şeyin şerrinden Allah'ın izzet ve kudretine sığınırım.[citation:7][citation:11]
Kur'an'da Geçen Tövbe ve Zikir Kıssaları: Hz. Yunus ve Hz. Adem
İslam inancında zikir ve tövbe, kulun Allah'a olan bağlılığını ve acziyetini ifade etmesinin en derin yollarıdır. Kur'an-ı Kerim'de, peygamberlerin hayatlarından verilen örneklerle bu kavramların ne denli hayati olduğu vurgulanır. Özellikle iki kıssa, zor anlarda Allah'a sığınmanın ve samimi bir pişmanlıkla O'na yönelmenin en çarpıcı örneklerini sunar: Hz. Yunus'un balığın karnındaki duası ve Hz. Adem ile Havva'nın cennet sonrası tövbesi.
Hz. Yunus (a.s.) ve Balığın Karnındaki Zikri
Hz. Yunus, kavmini uzun yıllar tevhide davet etmiş, ancak onların iman etmemesi üzerine Allah'ın emrini beklemeden, öfkeyle ve sabırsızlıkla ülkesini terk etmiştir. Bindiği gemide çekilen kura sonucu denize atılmış ve büyük bir balık tarafından yutulmuştur. Balığın karnındaki karanlıkta, yaptığı hatayı derinden idrak eden Hz. Yunus, eşsiz bir teslimiyet ve pişmanlıkla Rabbine yönelmiştir [citation:1][citation:4].
Bu an, Kur'an-ı Kerim'de Enbiya Suresi 87. ayette şöyle anlatılır:
Arapça Yazılışı: لَٓا اِلٰهَ اِلَّٓا اَنْتَ سُبْحَانَكَۗ اِنّ۪ي كُنْتُ مِنَ الظَّالِم۪ينَ
Türkçe Okunuşu: Lâ ilâhe illâ ente subhâneke innî kuntu minez zâlimîn.
Türkçe Anlamı: "Senden başka hiçbir ilâh yoktur. Sen'i tenzîh ederim. Gerçekten ben, zâlimlerden oldum!" [citation:1][citation:4][citation:8]
Bu dua, sadece bir kurtuluş çığlığı değil, aynı zamanda "La ilahe illallah" tevhid kelimesinin, Allah'ı tenzih etmenin ve kulun kendi hatasını itiraf etmesinin birleştiği en kapsamlı zikirlerden biridir. Peygamber Efendimiz (s.a.v.), bu duanın fazileti hakkında şöyle buyurmuştur: "Yûnus'un balığın karnındaki duası... şeklinde idi. Sıkıntıya düşmüş ve başı belâya düçâr olmuş hangi müslüman bu duayı yaparsa, Allah Teâlâ mutlaka onun duasını kabul buyurur." (Tirmizî) [citation:4]. Bu dua, sıkıntı ve darlık anlarında okunabilecek en tesirli zikirlerdendir.
Hz. Adem ve Hz. Havva'nın Tövbesi
İnsanlığın başlangıcına ışık tutan bir diğer derin kıssa ise Hz. Adem ve Havva Validemizle ilgilidir. Cennette yasak ağaca yaklaşmamaları yönündeki ilahi emre rağmen, şeytanın vesvesesiyle bu ağaçtan yemişler ve sonrasında büyük bir pişmanlık yaşamışlardır. Bu yanlışları, dünya hayatının zorluklarıyla yüzleşmelerine ve ilahi rahmete olan ihtiyaçlarını tam anlamıyla idrak etmelerine vesile olmuştur [citation:2][citation:3].
İşledikleri hatanın ardından, Yüce Allah'a karşı duydukları derin mahcubiyet ve pişmanlıkla yaptıkları tövbe, Kur'an'da A'raf Suresi 23. ayette şöyle geçmektedir:
Arapça Yazılışı: رَبَّنَا ظَلَمْنَا أَنفُسَنَا وَإِن لَّمْ تَغْفِرْ لَنَا وَتَرْحَمْنَا لَنَكُونَنَّ مِنَ الْخَاسِرِينَ
Türkçe Okunuşu: Rabbenâ zalemnâ enfüsenâ ve in lem tagfir lenâ ve terhamnâ lenekûnenne mine'l-hâsirîn.
Türkçe Anlamı: "Rabbimiz! Biz kendimize zulmettik. Eğer bizi bağışlamaz ve bize merhamet etmezsen, mutlaka hüsrana uğrayanlardan oluruz." [citation:3][citation:7]
Hz. Adem ve Havva'nın bu duası, samimi tövbenin en güzel örneğidir. Bu duada, günahın itirafı, sorumluluğun kabulü ve Allah'ın affına sığınma iç içedir. Onlar hatayı "biz kendimize zulmettik" diyerek üstlenmişler ve Allah'ın merhametinden ümit kesmemişlerdir. Bu tövbe, insanın yanılabilirliğini ve Allah'ın affediciliğinin sınırsız olduğunu gösteren evrensel bir mesaj taşır. Cennetten çıkarılıp dünyaya gönderilmeleri, aynı zamanda insanın imtihanı ve bu dünyadaki sorumluluğunun başlangıcı olmuştur [citation:2][citation:7].
Sonuç
Tesbih ile yapılan zikirler, bir Müslümanın günlük ibadet hayatının vazgeçilmez bir parçasıdır. "Sübhanallah", "Elhamdülillah", "Allahu Ekber" ve "La ilahe illallah" gibi kelimeler, hem kolayca tekrarlanabilir hem de derin manalar içerir. Bu zikirler, kişiyi Allah'a yaklaştırır, günahlarına kefaret olur ve kalbine huzur verir. Unutulmamalıdır ki zikrin özü, sadece lafzı tekrarlamak değil, bu kelimelerin manasını kalben tasdik ederek Allah'ı anmaktır. Tesbihlerimiz, bu anlamlı zikirleri hayatımıza daha kolay ve verimli bir şekilde dahil edebilmemiz için bizlere sunulmuş manevi birer yardımcıdır.
Zikir, yalnızca bir tesbih çekme eyleminden çok daha fazlasıdır. O, kulun Rabbi ile kurduğu en derin ve en samimi iletişimdir. Kur'an ve Sünnet, bize zikrin özünde Allah'ın rahmetine mazhar olmayı, O'nun tarafından anılmayı, en büyük ibadeti gerçekleştirmeyi, gafletten uyanıp dirilmeyi ve ilahi bir topluluk içinde şereflenmeyi vaat eden ilahi bir müjde olduğunu öğretir. Zikri hayatın her anına, kalbin atışına ve nefesin akışına sindirmek, gerçek ve derin anlamda O'nu anmak demektir.
Hz. Yunus'un balığın karnında yaptığı tevhid ve tenzih zikri, sıkıntı anlarında Allah'a olan güveni ve O'ndan başka kurtarıcı olmadığını ilan etmeyi öğretir. Hz. Adem'in tövbesi ise hata yapmanın insanın doğasında olduğunu, asıl önemli olanın hatada ısrar etmeyip derhal tövbe ederek Rabbine yönelmek olduğunu gösterir. Her iki kıssa da, zikir ve tövbenin kul için birer kurtuluş vesilesi, ilahi rahmete ulaşmanın yegâne yolu olduğunu bizlere hatırlatır.
Kaynaklar
Habertürk
Kur'an-ı Kerim (Enbiya Suresi, A'raf Suresi, Saffat Suresi, Kalem Suresi)
Sahih-i Müslim
Sahih-i Buhârî
Diyanet Haber
Diyanet İşleri Başkanlığı Kur'an Yolu Tefsiri
TDV İslâm Ansiklopedisi
İslam ve İhsan
Siyer Vakfı
İslam'da zikir, yalnızca dilin tekrarından ibaret değil, kalbin ve ruhun Allah'a yönelmesi, O'nunla kurulan derin ve canlı bir bağdır. Bilinen tesbih, tahmid ve tekbirler zikrin temelini oluştururken, Kur'an-ı Kerim'de ve Hadis-i Şeriflerde, özel anlamları ve faziletleriyle öne çıkan, Allah ile kul arasındaki ilişkiyi bambaşka bir boyuta taşıyan zikirler ve kavramlar bulunmaktadır. Bu makale, bu daha az bilinen ancak derin manalı zikirleri ve arka planlarındaki ilahi mesajları ele alacaktır.
1. Zikrin Zirvesi: Allah'ın Kulu Zikretmesi
Zikrin en büyük ve en derin boyutu, kulun Allah'ı anmasından çok daha öte bir anlam taşır. Kur'an-ı Kerim'de, "Öyleyse beni anın ki ben de sizi anayım. Bana şükredin, sakın bana nankörlük etmeyin" (Bakara Suresi, 152) buyrulmaktadır. Bu ayet, zikri tek taraflı bir eylem olmaktan çıkarıp, ilahi bir muamele ve karşılıklı bir rahmet ilişkisine dönüştürür. Kul, Rabbi'ni zikrederken, aslında Rabbi'nin de kendisini andığı, yani rahmet ve mağfiretle kuşattığı bir atmosfere adım atar. Allah'ın kulunu zikri, ona olan sevgisinin, ilgisinin ve bağışlamasının en büyük nişanesidir. Bu, zikrin özünde bir "anılma" ve "hatırlanma" müjdesi olduğunu gösterir.
2. En Büyük İbadet Olarak Zikir
Zikir, diğer tüm ibadetlerden üstün tutulmuş ve "en büyük ibadet" olarak nitelendirilmiştir. Bu husus, Ankebût Suresi 45. ayette açıkça beyan edilir: "...Namazı dosdoğru kıl. Muhakkak ki namaz, hayasızlıktan ve kötülükten alıkoyar. Allah'ı zikretmek (namaz içinde ve dışında O'nu anmak) ise en büyük ibadettir." Bu ayet, namaz gibi temel bir ibadetin bile nihai hedefinin ve özünün Allah'ı zikir olduğunu vurgular. Diğer tüm ameller, bu zikir bilinciyle taçlandırıldığında gerçek değerini bulur. Zikir, sadece dil ile değil, tüm benliğin, uzuvların ve kalbin Allah'a yönelmesi anlamına gelir.
3. Her An ve Her Halde Zikir
Zikir, belirli vakitlerle veya mekânlarla sınırlı değildir. Kur'an, müminleri "gafillerden olmamaya" çağırarak zikrin sürekliliğine vurgu yapar. A'râf Suresi 205. ayette bu durum şöyle ifade edilir: "Rabbini, içinden yalvararak ve korkarak, sesini yükseltmeden, sabah akşam zikret. Gafillerden olma!" Bu ayet, zikrin sadece dil ile değil, kalp huzuru, derin bir saygı ve huşu içinde, sessizce ve samimiyetle yapılması gerektiğini öğretir. Zikir, günlük hayatın telaşı içinde Allah'ı unutmamak, O'nun her an farkında olarak yaşamaktır. Bu bilinç, kişiyi "gafil" olmaktan kurtarır ve hayatına anlam katar.
4. Diri Kalmanın Sırrı: Zikir
Peygamber Efendimiz (s.a.v.), zikrin hayati önemini en çarpıcı şekilde bir benzetmeyle anlatmıştır: "Rabbini zikreden kimse ile zikretmeyen kimsenin misali, diri ile ölünün misali gibidir." (Buhârî, Deavât, 66) Bu hadis, zikri ruhun gıdası, kalbin hayat kaynağı olarak konumlandırır. Zikrederek Allah'a bağlanan bir kalp, manevi olarak canlıdır, huzur bulur ve hayat bulur. Zikirden mahrum bir kalp ise katılaşır, maneviyattan uzaklaşır ve adeta ölü gibidir. Zikir, ruhu dirilten, gaflet uykusundan uyandıran en kuvvetli ilaçtır.
5. Allah'ın Zikreden Kulunu Yüceltmesi
Kulun zikri, Allah katında karşılıksız kalmaz. Hadis-i Kudsî'de Yüce Rabbimiz şöyle buyurur: "Ben kulumun beni zikrettiği vakit kendisiyle beraber olurum. Kulum Beni nefsinde zikir edecek olursa Ben de onu nefsimde zikrederim. Kulum Beni bir topluluk içerisinde zikrederse Ben de onu daha faziletli bir topluluk içerisinde zikrederim..." (Müslim, Zikir, 1-6) Bu hadis, zikrin ne denli ulvi bir makama ulaştırdığını gösterir. Kul, Allah'ı yalnız başına andığında, Allah onu meleklerin ve özel kullarının bulunduğu "daha hayırlı bir topluluk" içinde anar ve şereflendirir. Bu, zikir eden kulun yalnız olmadığının, Allah'ın manevi huzurunda olduğunun en büyük delilidir.
Tesbih Zikirleri: Anlamı, Fazileti ve Hayatımızdaki Yeri
Giriş
İslam dininde zikir, Allah'ı anmanın, O'na olan kulluk bilincini tazelemenin ve manevi huzura ermenin en temel yollarından biridir. Zikir, sadece dil ile yapılan tekrarlardan ibaret olmayıp, kalbin ve aklın da Allah'a yönelmesi, O'nun yüceliğini, kudretini ve merhametini derin bir idrak ile hissetmesidir. Kur'an-ı Kerim'de, "Ey iman edenler! Allah'ı çokça zikredin." (Ahzab Suresi, 41) buyrulmaktadır. Bu ilahi emir, zikrin önemini ve bir Müslümanın hayatındaki vazgeçilmez yerini açıkça ortaya koymaktadır. Tesbih, bu zikir pratiğinin en yaygın ve faziletli araçlarından biridir. Bu makalede, tesbih ile çekilebilecek en önemli zikirleri, anlamlarını, dayanaklarını ve faziletlerini ele alacağız.
Tesbih ve Zikir Nedir?
Tesbih, sözlükte "Allah'ı noksan sıfatlardan tenzih etmek, O'nu yüceltmek" anlamına gelir. Zikir ise, Allah'ı anmak, hatırlamak ve O'nun adını dile getirmektir. Tesbih çekmek, genellikle belirli sayılarda "Sübhanallah", "Elhamdülillah", "Allahu Ekber" ve "La ilahe illallah" gibi sözleri tekrarlayarak Allah'ı anma pratiğidir. Bu uygulama, Hz. Peygamber (s.a.v.) tarafından teşvik edilmiş ve sahabeler tarafından da titizlikle uygulanmıştır. Hatta sahabelerin, zikir sayılarını çekirdek, taş veya ip düğümleriyle saydıklarına dair rivayetler bulunmaktadır. Bu da tesbih kullanımının temelinin sahih sünnete dayandığını göstermektedir.
En Önemli Zikirler ve Anlamları
Tesbih ile sıklıkla çekilen ve büyük faziletleri bulunan başlıca zikirler şunlardır:
1. Tesbih:
Arapça Yazılışı: سُبْحَانَ اللّٰهِ
Türkçe Okunuşu: Sübhanallah
Türkçe Anlamı: Allah (c.c.) noksan sıfatlardan münezzehtir, yücedir. Bu zikir, Allah'ı eksikliklerden ve kusurlardan arındırmayı ifade eder.
2. Tahmid:
Arapça Yazılışı: اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ
Türkçe Okunuşu: Elhamdülillah
Türkçe Anlamı: Hamd (övgü ve şükür) Allah'a mahsustur. Bu zikir, sahip olduğumuz tüm nimetler için Allah'a şükretmeyi ve O'nu övmeyi içerir.
3. Tekbir:
Arapça Yazılışı: اَللّٰهُ أَكْبَرُ
Türkçe Okunuşu: Allahu Ekber
Türkçe Anlamı: Allah en büyüktür. Bu zikir, Allah'ın zatının ve sıfatlarının her şeyden üstün ve büyük olduğunu ilan eder.
4. Tehlil:
Arapça Yazılışı: لَا إِلٰهَ إِلَّا اللّٰهُ
Türkçe Okunuşu: La ilahe illallah
Türkçe Anlamı: Allah'tan başka hiçbir ilah yoktur. Bu zikir, tevhidin (Allah'ın birliğinin) en özlü ifadesidir ve İslam'ın özünü oluşturur.
Zikir Çekmenin Fazileti ve Önemi
Allah'ı zikretmek, kalplere huzur verir ve kişiyi manevi olarak O'na yaklaştırır. Zikir, kişinin günlük hayatın koşuşturmacası içinde Rabbini unutmamasını sağlar ve O'nunla sürekli bir bağ kurulmasına vesile olur. Peygamber Efendimiz (s.a.v.), zikrin önemini vurgulayan birçok hadis-i şerif buyurmuştur. Bu hadislerden bazıları şunlardır:
Her namazın ardından 33 defa "Sübhanallah", 33 defa "Elhamdülillah" ve 33 defa "Allahu Ekber" diyen ve sonrasında şu tehlil getiren kişinin günahlarının deniz köpüğü kadar çok olsa dahi affedileceği müjdelenmiştir: "La ilahe illallahu vahdehu la şerike leh, lehul-mulku ve lehul-hamdu ve huve ala kulli şey'in kadir." (Allah'tan başka ilah yoktur, O tektir ve ortağı yoktur. Mülk O'nundur, hamd O'na mahsustur ve O her şeye kadirdir.)
Her gün 100 defa "Sübhanallah ve bi-hamdihi" demenin, kişiye bin sevap kazandırdığı ve bin günahını sildiği bildirilmiştir.
Cuma günü Peygamber Efendimiz'e (s.a.v.) çokça salevat getirmek tavsiye edilmiştir. Zira o gün getirilen salevatların kendisine arz edildiği belirtilmiştir.
Bu zikirler, namazların ardından yapılan tesbihatın temelini oluşturduğu gibi, günün her saatinde, ister evde, ister yolda, ister işteyken çekilebilir. Tesbih, bu zikirleri saymak için pratik bir araçtır ve kişinin zihnini sayıya odaklayarak zikirdeki huşuyu artırmaya yardımcı olur.
Tesbih Namazı ve Zikir İbadetleri
Tesbih ile yapılan sadece zikir değil, aynı zamanda özel bir ibadet olan Tesbih Namazı da vardır. Bu namaz, Hz. Peygamber (s.a.v.) tarafından amcası Hz. Abbas'a (r.a.) öğretilmiş ve günahların affına vesile olan faziletli bir nafile ibadet olarak tavsiye edilmiştir. Dört rekât olarak kılınan bu namazın her rekâtında, kıyam, rükû, secde gibi her bir harekette toplam 75 defa "Sübhanallahi ve'l-hamdü lillâhi ve lâ ilâhe illallâhü vallâhü ekber" zikri tekrarlanır. Bu namazı kılmak için belirli bir vakit yoktur, ancak haftada bir, ayda bir veya ömürde en az bir kez kılınması tavsiye edilmiştir. Konuyla ilgili hadislerde farklı görüşler bulunmakla birlikte, birçok İslam alimi bu namazı müstehap (sevap) kabul etmiştir.
Zikir Sonrası Yapılabilecek Dualar
Zikir, duaların kabulü için de önemli bir ön hazırlıktır. Kul, zikirle Rabbine yaklaştıktan sonra dua ederek O'ndan isteklerini dile getirir. Zikir ve tesbihatın ardından, Peygamber Efendimiz'in (s.a.v.) sıkça yaptığı şu dualar edilebilir:
"Allah'ım, selam sensin; selamet de ancak sendendir. Mübareksin. Ey Celal ve İkram sahibi!" (Müslim, Mesâcid, 135)
"Rabbimiz! Bizim günahlarımızı ve işlerimizdeki taşkınlıklarımızı bağışla ve (yolunda) ayaklarımızı sabit kıl, kâfirler güruhuna karşı da bize yardım et!" (Al-i İmrân, 3/147)
"Ey Rabbimiz! Bize ihsan ettiğin hidayetten sonra kalplerimizi haktan saptırma, bize kendi katından rahmet ihsan eyle! Şüphesiz ki, Sen bol ihsan sahibisin." (Âl-i İmrân, 3/8)
6. Özel Zikirler ve Anlamları
Yukarıda bahsedilen derin anlamların yanı sıra, Peygamber Efendimiz'in (s.a.v.) özel durumlarda okuduğu ve ümmetine tavsiye ettiği, her biri ayrı bir derinlik ve fazilet taşıyan zikirler bulunmaktadır. Bu zikirler, tesbih çekmenin ötesinde, kişinin Allah'a olan tevekkülünü, güvenini ve O'na sığınışını en güzel şekilde ifade eder.
Hasbiyallahu Tevekkeltü... (Hasbünallah ve Ni'mel Vekil)
Bu zikir, "Allah bana yeter, O ne güzel vekildir" anlamına gelir.[citation:9] Kur'an-ı Kerim'de Al-i İmran Suresi 173. ayette şöyle buyrulur: "Onlar ki, bazı kimseler kendilerine: 'Düşmanlar sizinle savaşmak üzere ordular topladı, onlardan korkun!' dediklerinde, bu onların imanını bir kat daha artırdı da: 'Allah bize yeter, O ne güzel vekildir!' mukabelesinde bulundular." Bu zikir, Hz. İbrahim'in ateşe atılırken söylediği son söz olarak bilinir ve Peygamber Efendimiz de en kritik anlarda bu duayı okumuştur.[citation:9]
Arapça Yazılışı: حَسْبُنَا اللَّهُ وَنِعْمَ الْوَكِيلُ
Türkçe Okunuşu: Hasbünallahu ve ni'mel vekil
Türkçe Anlamı: Allah bize yeter, O ne güzel vekildir.[citation:9]
La Havle ve La Kuvvete İlla Billah (Havkale)
"Her türlü değişim ve gücün kaynağı sadece Allah'tır" anlamına gelen bu zikir, havkale olarak da bilinir.[citation:1][citation:6] Kulun bütün işlerinde Allah'a muhtaç olduğunu, bütün fiillerini Allah'tan aldığı güçle yaptığını ifade eder.[citation:6] Peygamber Efendimiz, bu zikri "cennet hazinelerinden bir hazine" olarak nitelendirmiş ve ezan okunurken "hayye ale's-salâh" sonrasında bu zikri getirmiştir.[citation:6] Hadislerde bu zikre devam edenlerin günahları çok da olsa affedileceği bildirilmiştir.[citation:1]
Arapça Yazılışı: لَا حَوْلَ وَلَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللهِ
Türkçe Okunuşu: La havle ve la kuvvete illa billah
Türkçe Anlamı: Her türlü değişim ve gücün kaynağı sadece Allah'tır.[citation:1][citation:6]
Euzu Bi İzzetillahi ve Kudretihi (Sığınma Duası)
Peygamber Efendimiz (s.a.v.), hastalık ve ağrı gibi durumlarda bu duayı okumuş ve ümmetine tavsiye etmiştir.[citation:7][citation:11] Bu dua, kişinin hissettiği rahatsızlığın şerrinden Allah'ın izzet ve kudretine sığınmasını ifade eder.[citation:2][citation:7]
Arapça Yazılışı: أَعُوذُ بِعِزَّةِ اللهِ وَقُدْرَتِهِ مِنْ شَرِّ مَا أَجِدُ وَأُحَاذِرُ
Türkçe Okunuşu: Euzu bi-izzetillahi ve bi-kudretihi min şerri ma ecidü ve uhaziru
Türkçe Anlamı: Hissettiğim ve çekindiğim şeyin şerrinden Allah'ın izzet ve kudretine sığınırım.[citation:7][citation:11]
Kur'an'da Geçen Tövbe ve Zikir Kıssaları: Hz. Yunus ve Hz. Adem
İslam inancında zikir ve tövbe, kulun Allah'a olan bağlılığını ve acziyetini ifade etmesinin en derin yollarıdır. Kur'an-ı Kerim'de, peygamberlerin hayatlarından verilen örneklerle bu kavramların ne denli hayati olduğu vurgulanır. Özellikle iki kıssa, zor anlarda Allah'a sığınmanın ve samimi bir pişmanlıkla O'na yönelmenin en çarpıcı örneklerini sunar: Hz. Yunus'un balığın karnındaki duası ve Hz. Adem ile Havva'nın cennet sonrası tövbesi.
Hz. Yunus (a.s.) ve Balığın Karnındaki Zikri
Hz. Yunus, kavmini uzun yıllar tevhide davet etmiş, ancak onların iman etmemesi üzerine Allah'ın emrini beklemeden, öfkeyle ve sabırsızlıkla ülkesini terk etmiştir. Bindiği gemide çekilen kura sonucu denize atılmış ve büyük bir balık tarafından yutulmuştur. Balığın karnındaki karanlıkta, yaptığı hatayı derinden idrak eden Hz. Yunus, eşsiz bir teslimiyet ve pişmanlıkla Rabbine yönelmiştir [citation:1][citation:4].
Bu an, Kur'an-ı Kerim'de Enbiya Suresi 87. ayette şöyle anlatılır:
Arapça Yazılışı: لَٓا اِلٰهَ اِلَّٓا اَنْتَ سُبْحَانَكَۗ اِنّ۪ي كُنْتُ مِنَ الظَّالِم۪ينَ
Türkçe Okunuşu: Lâ ilâhe illâ ente subhâneke innî kuntu minez zâlimîn.
Türkçe Anlamı: "Senden başka hiçbir ilâh yoktur. Sen'i tenzîh ederim. Gerçekten ben, zâlimlerden oldum!" [citation:1][citation:4][citation:8]
Bu dua, sadece bir kurtuluş çığlığı değil, aynı zamanda "La ilahe illallah" tevhid kelimesinin, Allah'ı tenzih etmenin ve kulun kendi hatasını itiraf etmesinin birleştiği en kapsamlı zikirlerden biridir. Peygamber Efendimiz (s.a.v.), bu duanın fazileti hakkında şöyle buyurmuştur: "Yûnus'un balığın karnındaki duası... şeklinde idi. Sıkıntıya düşmüş ve başı belâya düçâr olmuş hangi müslüman bu duayı yaparsa, Allah Teâlâ mutlaka onun duasını kabul buyurur." (Tirmizî) [citation:4]. Bu dua, sıkıntı ve darlık anlarında okunabilecek en tesirli zikirlerdendir.
Hz. Adem ve Hz. Havva'nın Tövbesi
İnsanlığın başlangıcına ışık tutan bir diğer derin kıssa ise Hz. Adem ve Havva Validemizle ilgilidir. Cennette yasak ağaca yaklaşmamaları yönündeki ilahi emre rağmen, şeytanın vesvesesiyle bu ağaçtan yemişler ve sonrasında büyük bir pişmanlık yaşamışlardır. Bu yanlışları, dünya hayatının zorluklarıyla yüzleşmelerine ve ilahi rahmete olan ihtiyaçlarını tam anlamıyla idrak etmelerine vesile olmuştur [citation:2][citation:3].
İşledikleri hatanın ardından, Yüce Allah'a karşı duydukları derin mahcubiyet ve pişmanlıkla yaptıkları tövbe, Kur'an'da A'raf Suresi 23. ayette şöyle geçmektedir:
Arapça Yazılışı: رَبَّنَا ظَلَمْنَا أَنفُسَنَا وَإِن لَّمْ تَغْفِرْ لَنَا وَتَرْحَمْنَا لَنَكُونَنَّ مِنَ الْخَاسِرِينَ
Türkçe Okunuşu: Rabbenâ zalemnâ enfüsenâ ve in lem tagfir lenâ ve terhamnâ lenekûnenne mine'l-hâsirîn.
Türkçe Anlamı: "Rabbimiz! Biz kendimize zulmettik. Eğer bizi bağışlamaz ve bize merhamet etmezsen, mutlaka hüsrana uğrayanlardan oluruz." [citation:3][citation:7]
Hz. Adem ve Havva'nın bu duası, samimi tövbenin en güzel örneğidir. Bu duada, günahın itirafı, sorumluluğun kabulü ve Allah'ın affına sığınma iç içedir. Onlar hatayı "biz kendimize zulmettik" diyerek üstlenmişler ve Allah'ın merhametinden ümit kesmemişlerdir. Bu tövbe, insanın yanılabilirliğini ve Allah'ın affediciliğinin sınırsız olduğunu gösteren evrensel bir mesaj taşır. Cennetten çıkarılıp dünyaya gönderilmeleri, aynı zamanda insanın imtihanı ve bu dünyadaki sorumluluğunun başlangıcı olmuştur [citation:2][citation:7].
Sonuç
Tesbih ile yapılan zikirler, bir Müslümanın günlük ibadet hayatının vazgeçilmez bir parçasıdır. "Sübhanallah", "Elhamdülillah", "Allahu Ekber" ve "La ilahe illallah" gibi kelimeler, hem kolayca tekrarlanabilir hem de derin manalar içerir. Bu zikirler, kişiyi Allah'a yaklaştırır, günahlarına kefaret olur ve kalbine huzur verir. Unutulmamalıdır ki zikrin özü, sadece lafzı tekrarlamak değil, bu kelimelerin manasını kalben tasdik ederek Allah'ı anmaktır. Tesbihlerimiz, bu anlamlı zikirleri hayatımıza daha kolay ve verimli bir şekilde dahil edebilmemiz için bizlere sunulmuş manevi birer yardımcıdır.
Zikir, yalnızca bir tesbih çekme eyleminden çok daha fazlasıdır. O, kulun Rabbi ile kurduğu en derin ve en samimi iletişimdir. Kur'an ve Sünnet, bize zikrin özünde Allah'ın rahmetine mazhar olmayı, O'nun tarafından anılmayı, en büyük ibadeti gerçekleştirmeyi, gafletten uyanıp dirilmeyi ve ilahi bir topluluk içinde şereflenmeyi vaat eden ilahi bir müjde olduğunu öğretir. Zikri hayatın her anına, kalbin atışına ve nefesin akışına sindirmek, gerçek ve derin anlamda O'nu anmak demektir.
Hz. Yunus'un balığın karnında yaptığı tevhid ve tenzih zikri, sıkıntı anlarında Allah'a olan güveni ve O'ndan başka kurtarıcı olmadığını ilan etmeyi öğretir. Hz. Adem'in tövbesi ise hata yapmanın insanın doğasında olduğunu, asıl önemli olanın hatada ısrar etmeyip derhal tövbe ederek Rabbine yönelmek olduğunu gösterir. Her iki kıssa da, zikir ve tövbenin kul için birer kurtuluş vesilesi, ilahi rahmete ulaşmanın yegâne yolu olduğunu bizlere hatırlatır.
Kaynaklar
Habertürk
Kur'an-ı Kerim (Enbiya Suresi, A'raf Suresi, Saffat Suresi, Kalem Suresi)
Sahih-i Müslim
Sahih-i Buhârî
Diyanet Haber
Diyanet İşleri Başkanlığı Kur'an Yolu Tefsiri
TDV İslâm Ansiklopedisi
İslam ve İhsan
Siyer Vakfı
Salavatı Tac
1.New Version
ARAPÇASI
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى سَيِّدِنَا وَمَوْلَانَا مُحَمَّدٍ ❁ صَاحِبِ التَّاجِ وَالْمِعْرَاجِ وَالْبُرَاقِ وَالْعَلَمِ ❁ دَافِعِ الْبَلآءِ وَالْوَبَآءِ وَالْقَحْطِ وَالْمَرَضِ وَالْأَلَمِ ❁ اِسْمُهُ مَكْتُوبٌ مَرْفُوعٌ مَشْفُوعٌ مَنْقُوشٌ فِي اللَّوْحِ وَالْقَلَمِ ❁ سَيِّدِ الْعَرَبِ وَالْعَجَمِ ❁ جِسْمُهُ مُقَدَّسٌ مُعَطَّرٌ مُطَهَّرٌ مُنَوَّرٌ فِي الْبَيْتِ وَالْحَرَمِ ❁ شَمْسِ الضُّحَى ❁ بَدْرِ الدُّجَى ❁ صَدْرِ الْعُلَى ❁ نُورِ الْهُدَى ❁ كَهْفِ الْوَرَى ❁ مِصْبَاحِ الظُّلَمِ ❁ جَمِيلِ الشِّيَمِ ❁ شَفِيعِ الْأُمَمِ ❁ صَاحِبِ الْجُودِ وَالْكَرَمِ ❁ وَاللَّهُ عَاصِمُهُ ❁ وَجِبْرِيلُ خَادِمُهُ ❁ وَالْبُرَاقُ مَرْكَبُهُ ❁ وَالْمِعْرَاجُ سَفَرُهُ ❁ وَسِدْرَتُ الْمُنْتَهَى مَقَامُهُ ❁ وَقَابَ قَوْسَيْنِ مَطْلُوبُهُ ❁ وَالْمَطْلُوبُ مَقْصُودُهُ ❁ وَالْمَقْصُودُ مَوْجُودُهُ ❁ سَيِّدِ الْمُرْسَلِينَ ❁ خَاتِمِ النَّبِيِّينَ ❁ شَفِيعِ الْمُذْنِبِينَ ❁ أَنِيسِ الْغَرِيبِينَ ❁ رَحْمَةٍ لِلْعَالَمِينَ ❁ رَاحَةِ الْعَاشِقِينَ ❁ مُرَادِ الْمُشْتَاقِينَ ❁ شَمْسِ الْعَارِفِينَ ❁ سِرَاجِ السَّالِكِينَ ❁ مِصْبَاحِ الْمُقَرَّبِينَ ❁ مُحِبِّ الْفُقَرَاءِ وَالْغُرَبَاءِ وَالْمَسَاكِينِ ❁ سَيِّدِ الثَّقَلَيْنِ ❁ نَبِيِّ الْحَرَمَيْنِ ❁ إِمَامِ الْقِبْلَتَيْنِ ❁ وَسِيلَتِنَا فِي الدَّارَيْنِ ❁ صَاحِبِ قَابَ قَوْسَيْنِ ❁ مَحْبُوبِ رَبِّ الْمَشْرِقَيْنِ وَالْمَغْرِبَيْنِ ❁ جَدِّ الْحَسَنِ وَالْحُسَيْنِ ❁ مَوْلَانَا وَمَوْلَى الثَّقَلَيْنِ ❁ أَبِي الْقَاسِمِ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ ❁ نُورٍ مِنْ نُورِ اللَّهِ ❁ يَا أَيُّهَا الْمُشْتَاقُونَ بِنُورِ جَمَالِهِ ❁ صَلُّوا عَلَيْهِ وَآلِهِ وَأَصْحَابِهِ وَسَلِّمُوا تَسْلِيمًا ❁
OKUNUŞU
Allahümme salli alâ seyyidinâ ve mevlânâ Muhammedin, sâhibi’t-Tâci ve’l-Mi’râci ve’l-Burâki ve’l-Alemi, dâfi’i’l-belâi ve’l-vebâi ve’l-kahti ve’l-maradi ve’l-elemi, ismühû mektûbün merfûün meşfûün menkûşün fi’l-levhi ve’l-kalemi, seyyidi’l-Arabi ve’l-Acemi, cismühû mukaddesün muattarun mutahharun münevverun fi’l-beyti ve’l-harami, Şemsi’d-duhâ, Bedri’d-dücâ, Sadri’l-ulâ, Nûri’l-hüdâ, Kehfi’l-verâ, Misbâhi’z-zülemi, Cemîli’ş-şiyemi, Şefî’i’l-ümemi, Sâhibi’l-cûdi ve’l-keremi, vallâhü âsımühû, ve Cebrâîlü hâdimühû, ve’l-Burâku merkebühû, ve’l-Mi’râcu seferühû, ve Sidretü’l-Müntehâ makâmühû, ve Kâbe kavseyni matlûbühû, ve’l-matlûbü maksûdühû, ve’l-maksûdü mevcûdühû, seyyidi’l-mürselîn, Hâtemi’n-nebiyyîn, şefî’i’l-müznibîn, enîsi’l-garîbîn, rahmeten li’l-âlemîn, râhati’l-âşıkîn, murâdi’l-müştâkîn, Şemsi’l-ârifîn, Sirâci’s-sâlikîn, Misbâhi’l-mukarrebîn, muhibbi’l-fukarâi ve’l-gurabâi ve’l-mesâkîn, seyyidi’s-sekaleyn, Nebiyyi’l-Haremeyn, İmâmi’l-Kıbleteyn, vesîletünâ fi’d-dâreyn, sâhibi Kâbe kavseyn, mahbûbi Rabbi’l-meşrikayn ve’l-mağribeyn, ceddi’l-Haseni ve’l-Hüseyn, mevlânâ ve mevlâ’s-sekaleyn, Ebi’l-Kâsım Muhammed ibni Abdullah, nûrün min nûrillâh, yâ eyyühe’l-müştâkûne bi-nûri cemâlihî, sallû aleyhi ve âlihî ve ashâbihî ve sellimû teslîmâ.
ANLAMI
Allah’ım! Efendimiz ve Mevlâmız Muhammed’e salât eyle. O, Tac’ın, Miraç’ın, Burak’ın ve Sancağın sahibidir; belâları, salgınları, kuraklığı, hastalıkları ve acıları giderendir. Onun adı Levh ve Kalem’de yazılmış, yüceltilmiş, şefaatle şereflendirilmiş ve nakşedilmiştir. O, Arapların ve Acemlerin efendisidir. Mübarek bedeni mukaddes, güzel kokulu, tertemiz ve Beyt ile Harem’de nurludur. O, kuşluk vaktinin güneşi, karanlık gecenin dolunayı, yüceliğin zirvesi, hidayetin nuru, bütün mahlûkatın sığınağı ve karanlıkların kandilidir. Güzel ahlâk sahibidir; ümmetlerin şefaatçisi, cömertlik ve kerem sahibidir. Allah onun koruyucusudur. Cebrâil onun hizmetkârıdır. Burak onun bineği, Miraç onun yolculuğu, Sidretü’l-Müntehâ onun makamıdır. Kâbe kavseyn onun eriştiği makamdır. Aradığı gaye, maksududur; maksudu ise gerçekleşmiştir. O, peygamberlerin efendisi, nebilerin sonuncusu, günahkârların şefaatçisi, gariplerin dostu, âlemlere rahmet, âşıkların huzuru, hasret çekenlerin muradı, ariflerin güneşi, hak yolunda yürüyenlerin kandili, Allah’a yakın olanların nuru, fakirlerin, gariplerin ve muhtaçların dostudur. O, insanların ve cinlerin efendisi, iki Harem’in peygamberi, iki kıblenin imamı, dünya ve ahirette vesilemiz, Kâbe kavseyn makamının sahibi, iki doğunun ve iki batının Rabbi’nin sevgilisi, Hasan ve Hüseyin’in dedesi, Efendimiz ve insanların ve cinlerin Mevlâsı, Ebu’l-Kâsım Muhammed bin Abdullah, Allah’ın nurundan bir nurdur. Ey onun cemâlinin nuruna hasret duyanlar! Ona, âline ve ashâbına salât ve selâm edin.
Salavat-ı Tac'ın Orijinal Metni
Zamanla, Salavat-ı Tac’ın orijinal metni Hint alt kıtasındaki âlimler tarafından yapılan ilavelerle genişletilmiş ve bugün en yaygın olarak okunan şekli ortaya çıkmıştır. Şeyh Ebu Bekir bin Salim tarafından kaleme alınan Salavat-ı Tac’ın orijinal metni ise aşağıdaki gibidir:
2. Old Version
ARAPÇASI
اللَّهُمَّ صَلِّ وَسَلِّمْ ❁ وَبَارِكْ وَكَرِّمْ ❁ بِقَدْرِ عَظَمَةِ ذَاتِكَ الْعَلِيَّةِ ❁ فيِ كُلِّ وَقْتٍ وَحِيْنٍ أَبَدًا ❁ عَدَدَ مَا عَلِمْتَ وَزِنَةَ مَا عَلِمْتَ وَمِلْءَ مَا عَلِمْتَ ❁ عَلَى سَيِّدِنَا وَمَوْلَانَا مُحَمَّدٍ وَعَلَى آلِ سَيِّدِنَا وَمَوْلَانَا مُحَمَّدٍ ❁ صَاحِبِ التَّاجِ وَالْمِعْرَاجِ وَالْبُرَاقِ وَالْعَلَمِ ❁ وَدَافِعِ الْبَلآءِ وَالْوَبَآءِ وَالْمَرَضِ وَالْأَلَمِ ❁ جِسْمُهُ مُطَهَّرٌ مُعَطَّرٌ مُنَوَّرٌ ❁ مَنِ اسْمُهُ مَكْتُوبٌ مَرْفُوعٌ مَوْضُوعٌ عَلَى اللَّوْحِ وَالْقَلَمِ ❁ شَمْسِ الضُّحَى ❁ بَدْرِ الدُّجَى ❁ نُورِ الْهُدَى ❁ مِصْبَاحِ الظُّلَمِ ❁ أَبِي الْقَاسِمِ سَيِّدِ الْكَوْنَيْنِ وَشَفِيعِ الثَّقَلَيْنِ ❁ أَبِي الْقَاسِمِ سَيِّدِنَا مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ ❁ سَيِّدِ الْعَرَبِ وَالْعَجَمِ ❁ نَبِيِّ الْحَرَمَيْنِ ❁ مَحْبُوبٍ عِنْدَ رَبِّ الْمَشْرِقَيْنِ وَالْمَغْرِبَيْنِ ❁ يَا أَيُّهَا الْمُشْتَاقُونَ لِنُورِ جَمَالِهِ صَلُّوا عَلَيْهِ وَسَلِّمُوا تَسْلِيمًا ❁
OKUNUŞU
Allahümme salli ve sellim, ve bârik ve kerrim, bi-kadri azameti zâtike’l-aliyyeti, fî külli vaktin ve hînin ebeden, adede mâ alimte ve zinete mâ alimte ve mil’e mâ alimte, alâ seyyidinâ ve mevlânâ Muhammedin ve alâ âli seyyidinâ ve mevlânâ Muhammed. Sâhibi’t-Tâci ve’l-Mi’râci ve’l-Burâki ve’l-Alemi, ve dâfi’i’l-belâi ve’l-vebâi ve’l-maradi ve’l-elemi. Cismühû mutahharun muattarun münevverun. Men ismühû mektûbün merfûün mevdûun ale’l-levhi ve’l-kalemi. Şemsi’d-duhâ, Bedri’d-dücâ, Nûri’l-hüdâ, Misbâhi’z-zülemi, Ebi’l-Kâsım seyyidi’l-kevneyni ve şefî’i’s-sekaleyn, Ebi’l-Kâsım seyyidinâ Muhammed ibni Abdullah, seyyidi’l-Arabi ve’l-Acemi, Nebiyyi’l-Haremeyn, mahbûbin inde Rabbi’l-meşrikayn ve’l-mağribeyn. Yâ eyyühe’l-müştâkûne li-nûri cemâlihî, sallû aleyhi ve sellimû teslîmâ.
ANLAMI
Allah’ım! Efendimiz ve Mevlâmız Muhammed’e ve Efendimiz ve Mevlâmız Muhammed’in âline, yüce zâtının azameti ölçüsünce, her vakit ve her an, ebediyen; bildiklerinin sayısınca, bildiklerinin ağırlığınca ve bildiklerinin tamamını dolduracak kadar salât, selâm, bereket ve ikram eyle. O, Tac’ın, Miraç’ın, Burak’ın ve Sancağın sahibidir; belâları, salgınları, hastalıkları ve acıları giderendir. Mübarek bedeni tertemiz, güzel kokulu ve nurludur. Adı Levh ve Kalem üzerine yazılmış, yüceltilmiş ve yerleştirilmiştir. O, kuşluk vaktinin güneşi, karanlık gecenin dolunayı, hidayetin nuru ve karanlıkların kandilidir. Ebu’l-Kâsım, iki cihanın efendisi ve insanların ve cinlerin şefaatçisi; Ebu’l-Kâsım, Efendimiz Muhammed bin Abdullah, Arapların ve Acemlerin efendisi, iki Harem’in peygamberi ve iki doğunun ve iki batının Rabbi katında sevgili olandır. Ey onun cemâlinin nuruna hasret duyanlar! Ona salât edin ve tam bir teslimiyetle selâm gönderin.
HAKKINDA
Salavat-ı Tac (Arapça: صلاة التاج), Peygamber Efendimiz’e (s.a.v.) okunan en meşhur salavatlardan biridir. Dünyanın birçok yerinde okunmakta olup, özellikle Hint alt kıtasında büyük bir yaygınlığa sahiptir. Bu salavat, Yemen’in Hadramut Vadisi’ndeki Tarim şehrinden âlim ve arif Şeyh Ebu Bekir bin Salim tarafından kaleme alınmıştır. Kendisi, Hicrî 13 Cemâziyelâhir 919 (Milâdî 16 Ağustos 1513 Cumartesi) tarihinde doğmuştur. Lakapları arasında Fahrü’l-Vücûd da bulunmaktadır.
Salavatı Tac Fazileti
Salavatı Tac, Peygamber Efendimiz ﷺ üzerine okunan en meşhur salavatlardan biridir. Kaleme alındığı günden bu yana salihler, arifler ve müridler tarafından nesilden nesile okunmuş; pek çoğu onu günlük evrad ve ezkârlarının ayrılmaz bir parçası hâline getirmiştir. Çok sayıda âlim ve Allah dostu bu salavatı talebelerine ve müridlerine öğretmiş, Allah’ın sevgili Resûlü ﷺ’ne bolca salât u selâm getirerek Allah’a yakınlaşmanın bir vesilesi olarak devamlı okunmasını tavsiye etmiştir.
Geleneksel olarak Salavatı Tac, büyük bir bereket, mânevî nurlanma ve kalbin arınması vesilesi kabul edilir. Düzenli okunmasının kalbi yumuşattığı, rızkı artırdığı, sihir, haset, cinler ve diğer zararlı etkilerden Allah’ın izniyle koruduğu, keder ve üzüntüyü giderdiği, belâları uzaklaştırdığı ve Peygamber Efendimiz ﷺ’ne olan muhabbeti güçlendirdiği rivayet edilir. Birçok tasavvuf ehli ve irşad sahibi zat da bu salavatı ilhama mazhar olmaya ve Allah’ın izniyle Peygamber Efendimiz ﷺ’yi rüyada görmeye vesile kabul etmiştir.
Asırlar boyunca âlimler ve mâneviyat büyükleri, belirli maksatlar için şu şekilde okunmasını tavsiye etmişlerdir:
Kalbin arınması için: Her gün sabah namazından sonra 7 defa, ikindi namazından sonra 3 defa ve yatsı namazından sonra 3 defa okunur.
Rızkın artması için: Her gün sabah namazından sonra veya teheccüd ile sabah namazı arasında 7 defa okunur.
Sihir, cinler, şeytanlar, hastalıklar ve belâlardan korunmak için: Her gün 11 defa okunur.
Düşmanlardan, zulümden, hasetten ve sıkıntılardan korunmak için: Her gün 1 defa veya yatsı namazından sonra 41 defa, 40 gün boyunca okunur.
Meşru bir ihtiyacın veya hayırlı bir maksadın gerçekleşmesi için: Yatsı ile sabah namazı arasında gece vakti 40 defa okunur.
İlhama mazhar olmak için: Üç yıl boyunca her gün 100 defa okunur.
Peygamber Efendimiz ﷺ’yi rüyada görmek için: Her Perşembe gecesi (Cuma gecesi) 170 defa, 40 hafta boyunca okunur.
Hastalıktan şifa bulmak için: 11 defa okunur, suya üflenir ve o su içilir.
Muhabbet kazanmak için: Halvette 40 gece boyunca her gece 111 defa okunur.
Çocuk sahibi olmak isteyen kısır bir kadın için: 21 hurmanın her birine 7 defa salavat okunur (toplam 147 defa); ardından kadına her gün bir hurma yedirilir.
Hamilelik sırasında yaşanan sıkıntılar için: Yedi gün boyunca her gün su üzerine 7 defa okunur; yedinci gün bu su içirilir.
Bu uygulamalar çeşitli tasavvuf büyüklerinden nakledilmiştir. Bunların fayda vermesi nihayetinde Allah Teâlâ’nın iradesine bağlıdır. Bu sebeple samimiyet, ihlâs, meşru bir niyet ve Allah’a tam tevekkülle yerine getirilmelidir. Her şeyden önce Salavatı Tac, Allah Resûlü ﷺ’ne duyulan sevgi ve hürmetin bir ifadesidir. Onun en büyük bereketi ise, Allah’ın sevgili Peygamberi ﷺ’ne bolca salât u selâm getirerek Allah Teâlâ’ya yakınlaşmaya vesile olmasıdır.
1.New Version
ARAPÇASI
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى سَيِّدِنَا وَمَوْلَانَا مُحَمَّدٍ ❁ صَاحِبِ التَّاجِ وَالْمِعْرَاجِ وَالْبُرَاقِ وَالْعَلَمِ ❁ دَافِعِ الْبَلآءِ وَالْوَبَآءِ وَالْقَحْطِ وَالْمَرَضِ وَالْأَلَمِ ❁ اِسْمُهُ مَكْتُوبٌ مَرْفُوعٌ مَشْفُوعٌ مَنْقُوشٌ فِي اللَّوْحِ وَالْقَلَمِ ❁ سَيِّدِ الْعَرَبِ وَالْعَجَمِ ❁ جِسْمُهُ مُقَدَّسٌ مُعَطَّرٌ مُطَهَّرٌ مُنَوَّرٌ فِي الْبَيْتِ وَالْحَرَمِ ❁ شَمْسِ الضُّحَى ❁ بَدْرِ الدُّجَى ❁ صَدْرِ الْعُلَى ❁ نُورِ الْهُدَى ❁ كَهْفِ الْوَرَى ❁ مِصْبَاحِ الظُّلَمِ ❁ جَمِيلِ الشِّيَمِ ❁ شَفِيعِ الْأُمَمِ ❁ صَاحِبِ الْجُودِ وَالْكَرَمِ ❁ وَاللَّهُ عَاصِمُهُ ❁ وَجِبْرِيلُ خَادِمُهُ ❁ وَالْبُرَاقُ مَرْكَبُهُ ❁ وَالْمِعْرَاجُ سَفَرُهُ ❁ وَسِدْرَتُ الْمُنْتَهَى مَقَامُهُ ❁ وَقَابَ قَوْسَيْنِ مَطْلُوبُهُ ❁ وَالْمَطْلُوبُ مَقْصُودُهُ ❁ وَالْمَقْصُودُ مَوْجُودُهُ ❁ سَيِّدِ الْمُرْسَلِينَ ❁ خَاتِمِ النَّبِيِّينَ ❁ شَفِيعِ الْمُذْنِبِينَ ❁ أَنِيسِ الْغَرِيبِينَ ❁ رَحْمَةٍ لِلْعَالَمِينَ ❁ رَاحَةِ الْعَاشِقِينَ ❁ مُرَادِ الْمُشْتَاقِينَ ❁ شَمْسِ الْعَارِفِينَ ❁ سِرَاجِ السَّالِكِينَ ❁ مِصْبَاحِ الْمُقَرَّبِينَ ❁ مُحِبِّ الْفُقَرَاءِ وَالْغُرَبَاءِ وَالْمَسَاكِينِ ❁ سَيِّدِ الثَّقَلَيْنِ ❁ نَبِيِّ الْحَرَمَيْنِ ❁ إِمَامِ الْقِبْلَتَيْنِ ❁ وَسِيلَتِنَا فِي الدَّارَيْنِ ❁ صَاحِبِ قَابَ قَوْسَيْنِ ❁ مَحْبُوبِ رَبِّ الْمَشْرِقَيْنِ وَالْمَغْرِبَيْنِ ❁ جَدِّ الْحَسَنِ وَالْحُسَيْنِ ❁ مَوْلَانَا وَمَوْلَى الثَّقَلَيْنِ ❁ أَبِي الْقَاسِمِ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ ❁ نُورٍ مِنْ نُورِ اللَّهِ ❁ يَا أَيُّهَا الْمُشْتَاقُونَ بِنُورِ جَمَالِهِ ❁ صَلُّوا عَلَيْهِ وَآلِهِ وَأَصْحَابِهِ وَسَلِّمُوا تَسْلِيمًا ❁
OKUNUŞU
Allahümme salli alâ seyyidinâ ve mevlânâ Muhammedin, sâhibi’t-Tâci ve’l-Mi’râci ve’l-Burâki ve’l-Alemi, dâfi’i’l-belâi ve’l-vebâi ve’l-kahti ve’l-maradi ve’l-elemi, ismühû mektûbün merfûün meşfûün menkûşün fi’l-levhi ve’l-kalemi, seyyidi’l-Arabi ve’l-Acemi, cismühû mukaddesün muattarun mutahharun münevverun fi’l-beyti ve’l-harami, Şemsi’d-duhâ, Bedri’d-dücâ, Sadri’l-ulâ, Nûri’l-hüdâ, Kehfi’l-verâ, Misbâhi’z-zülemi, Cemîli’ş-şiyemi, Şefî’i’l-ümemi, Sâhibi’l-cûdi ve’l-keremi, vallâhü âsımühû, ve Cebrâîlü hâdimühû, ve’l-Burâku merkebühû, ve’l-Mi’râcu seferühû, ve Sidretü’l-Müntehâ makâmühû, ve Kâbe kavseyni matlûbühû, ve’l-matlûbü maksûdühû, ve’l-maksûdü mevcûdühû, seyyidi’l-mürselîn, Hâtemi’n-nebiyyîn, şefî’i’l-müznibîn, enîsi’l-garîbîn, rahmeten li’l-âlemîn, râhati’l-âşıkîn, murâdi’l-müştâkîn, Şemsi’l-ârifîn, Sirâci’s-sâlikîn, Misbâhi’l-mukarrebîn, muhibbi’l-fukarâi ve’l-gurabâi ve’l-mesâkîn, seyyidi’s-sekaleyn, Nebiyyi’l-Haremeyn, İmâmi’l-Kıbleteyn, vesîletünâ fi’d-dâreyn, sâhibi Kâbe kavseyn, mahbûbi Rabbi’l-meşrikayn ve’l-mağribeyn, ceddi’l-Haseni ve’l-Hüseyn, mevlânâ ve mevlâ’s-sekaleyn, Ebi’l-Kâsım Muhammed ibni Abdullah, nûrün min nûrillâh, yâ eyyühe’l-müştâkûne bi-nûri cemâlihî, sallû aleyhi ve âlihî ve ashâbihî ve sellimû teslîmâ.
ANLAMI
Allah’ım! Efendimiz ve Mevlâmız Muhammed’e salât eyle. O, Tac’ın, Miraç’ın, Burak’ın ve Sancağın sahibidir; belâları, salgınları, kuraklığı, hastalıkları ve acıları giderendir. Onun adı Levh ve Kalem’de yazılmış, yüceltilmiş, şefaatle şereflendirilmiş ve nakşedilmiştir. O, Arapların ve Acemlerin efendisidir. Mübarek bedeni mukaddes, güzel kokulu, tertemiz ve Beyt ile Harem’de nurludur. O, kuşluk vaktinin güneşi, karanlık gecenin dolunayı, yüceliğin zirvesi, hidayetin nuru, bütün mahlûkatın sığınağı ve karanlıkların kandilidir. Güzel ahlâk sahibidir; ümmetlerin şefaatçisi, cömertlik ve kerem sahibidir. Allah onun koruyucusudur. Cebrâil onun hizmetkârıdır. Burak onun bineği, Miraç onun yolculuğu, Sidretü’l-Müntehâ onun makamıdır. Kâbe kavseyn onun eriştiği makamdır. Aradığı gaye, maksududur; maksudu ise gerçekleşmiştir. O, peygamberlerin efendisi, nebilerin sonuncusu, günahkârların şefaatçisi, gariplerin dostu, âlemlere rahmet, âşıkların huzuru, hasret çekenlerin muradı, ariflerin güneşi, hak yolunda yürüyenlerin kandili, Allah’a yakın olanların nuru, fakirlerin, gariplerin ve muhtaçların dostudur. O, insanların ve cinlerin efendisi, iki Harem’in peygamberi, iki kıblenin imamı, dünya ve ahirette vesilemiz, Kâbe kavseyn makamının sahibi, iki doğunun ve iki batının Rabbi’nin sevgilisi, Hasan ve Hüseyin’in dedesi, Efendimiz ve insanların ve cinlerin Mevlâsı, Ebu’l-Kâsım Muhammed bin Abdullah, Allah’ın nurundan bir nurdur. Ey onun cemâlinin nuruna hasret duyanlar! Ona, âline ve ashâbına salât ve selâm edin.
Salavat-ı Tac'ın Orijinal Metni
Zamanla, Salavat-ı Tac’ın orijinal metni Hint alt kıtasındaki âlimler tarafından yapılan ilavelerle genişletilmiş ve bugün en yaygın olarak okunan şekli ortaya çıkmıştır. Şeyh Ebu Bekir bin Salim tarafından kaleme alınan Salavat-ı Tac’ın orijinal metni ise aşağıdaki gibidir:
2. Old Version
ARAPÇASI
اللَّهُمَّ صَلِّ وَسَلِّمْ ❁ وَبَارِكْ وَكَرِّمْ ❁ بِقَدْرِ عَظَمَةِ ذَاتِكَ الْعَلِيَّةِ ❁ فيِ كُلِّ وَقْتٍ وَحِيْنٍ أَبَدًا ❁ عَدَدَ مَا عَلِمْتَ وَزِنَةَ مَا عَلِمْتَ وَمِلْءَ مَا عَلِمْتَ ❁ عَلَى سَيِّدِنَا وَمَوْلَانَا مُحَمَّدٍ وَعَلَى آلِ سَيِّدِنَا وَمَوْلَانَا مُحَمَّدٍ ❁ صَاحِبِ التَّاجِ وَالْمِعْرَاجِ وَالْبُرَاقِ وَالْعَلَمِ ❁ وَدَافِعِ الْبَلآءِ وَالْوَبَآءِ وَالْمَرَضِ وَالْأَلَمِ ❁ جِسْمُهُ مُطَهَّرٌ مُعَطَّرٌ مُنَوَّرٌ ❁ مَنِ اسْمُهُ مَكْتُوبٌ مَرْفُوعٌ مَوْضُوعٌ عَلَى اللَّوْحِ وَالْقَلَمِ ❁ شَمْسِ الضُّحَى ❁ بَدْرِ الدُّجَى ❁ نُورِ الْهُدَى ❁ مِصْبَاحِ الظُّلَمِ ❁ أَبِي الْقَاسِمِ سَيِّدِ الْكَوْنَيْنِ وَشَفِيعِ الثَّقَلَيْنِ ❁ أَبِي الْقَاسِمِ سَيِّدِنَا مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ ❁ سَيِّدِ الْعَرَبِ وَالْعَجَمِ ❁ نَبِيِّ الْحَرَمَيْنِ ❁ مَحْبُوبٍ عِنْدَ رَبِّ الْمَشْرِقَيْنِ وَالْمَغْرِبَيْنِ ❁ يَا أَيُّهَا الْمُشْتَاقُونَ لِنُورِ جَمَالِهِ صَلُّوا عَلَيْهِ وَسَلِّمُوا تَسْلِيمًا ❁
OKUNUŞU
Allahümme salli ve sellim, ve bârik ve kerrim, bi-kadri azameti zâtike’l-aliyyeti, fî külli vaktin ve hînin ebeden, adede mâ alimte ve zinete mâ alimte ve mil’e mâ alimte, alâ seyyidinâ ve mevlânâ Muhammedin ve alâ âli seyyidinâ ve mevlânâ Muhammed. Sâhibi’t-Tâci ve’l-Mi’râci ve’l-Burâki ve’l-Alemi, ve dâfi’i’l-belâi ve’l-vebâi ve’l-maradi ve’l-elemi. Cismühû mutahharun muattarun münevverun. Men ismühû mektûbün merfûün mevdûun ale’l-levhi ve’l-kalemi. Şemsi’d-duhâ, Bedri’d-dücâ, Nûri’l-hüdâ, Misbâhi’z-zülemi, Ebi’l-Kâsım seyyidi’l-kevneyni ve şefî’i’s-sekaleyn, Ebi’l-Kâsım seyyidinâ Muhammed ibni Abdullah, seyyidi’l-Arabi ve’l-Acemi, Nebiyyi’l-Haremeyn, mahbûbin inde Rabbi’l-meşrikayn ve’l-mağribeyn. Yâ eyyühe’l-müştâkûne li-nûri cemâlihî, sallû aleyhi ve sellimû teslîmâ.
ANLAMI
Allah’ım! Efendimiz ve Mevlâmız Muhammed’e ve Efendimiz ve Mevlâmız Muhammed’in âline, yüce zâtının azameti ölçüsünce, her vakit ve her an, ebediyen; bildiklerinin sayısınca, bildiklerinin ağırlığınca ve bildiklerinin tamamını dolduracak kadar salât, selâm, bereket ve ikram eyle. O, Tac’ın, Miraç’ın, Burak’ın ve Sancağın sahibidir; belâları, salgınları, hastalıkları ve acıları giderendir. Mübarek bedeni tertemiz, güzel kokulu ve nurludur. Adı Levh ve Kalem üzerine yazılmış, yüceltilmiş ve yerleştirilmiştir. O, kuşluk vaktinin güneşi, karanlık gecenin dolunayı, hidayetin nuru ve karanlıkların kandilidir. Ebu’l-Kâsım, iki cihanın efendisi ve insanların ve cinlerin şefaatçisi; Ebu’l-Kâsım, Efendimiz Muhammed bin Abdullah, Arapların ve Acemlerin efendisi, iki Harem’in peygamberi ve iki doğunun ve iki batının Rabbi katında sevgili olandır. Ey onun cemâlinin nuruna hasret duyanlar! Ona salât edin ve tam bir teslimiyetle selâm gönderin.
HAKKINDA
Salavat-ı Tac (Arapça: صلاة التاج), Peygamber Efendimiz’e (s.a.v.) okunan en meşhur salavatlardan biridir. Dünyanın birçok yerinde okunmakta olup, özellikle Hint alt kıtasında büyük bir yaygınlığa sahiptir. Bu salavat, Yemen’in Hadramut Vadisi’ndeki Tarim şehrinden âlim ve arif Şeyh Ebu Bekir bin Salim tarafından kaleme alınmıştır. Kendisi, Hicrî 13 Cemâziyelâhir 919 (Milâdî 16 Ağustos 1513 Cumartesi) tarihinde doğmuştur. Lakapları arasında Fahrü’l-Vücûd da bulunmaktadır.
Salavatı Tac Fazileti
Salavatı Tac, Peygamber Efendimiz ﷺ üzerine okunan en meşhur salavatlardan biridir. Kaleme alındığı günden bu yana salihler, arifler ve müridler tarafından nesilden nesile okunmuş; pek çoğu onu günlük evrad ve ezkârlarının ayrılmaz bir parçası hâline getirmiştir. Çok sayıda âlim ve Allah dostu bu salavatı talebelerine ve müridlerine öğretmiş, Allah’ın sevgili Resûlü ﷺ’ne bolca salât u selâm getirerek Allah’a yakınlaşmanın bir vesilesi olarak devamlı okunmasını tavsiye etmiştir.
Geleneksel olarak Salavatı Tac, büyük bir bereket, mânevî nurlanma ve kalbin arınması vesilesi kabul edilir. Düzenli okunmasının kalbi yumuşattığı, rızkı artırdığı, sihir, haset, cinler ve diğer zararlı etkilerden Allah’ın izniyle koruduğu, keder ve üzüntüyü giderdiği, belâları uzaklaştırdığı ve Peygamber Efendimiz ﷺ’ne olan muhabbeti güçlendirdiği rivayet edilir. Birçok tasavvuf ehli ve irşad sahibi zat da bu salavatı ilhama mazhar olmaya ve Allah’ın izniyle Peygamber Efendimiz ﷺ’yi rüyada görmeye vesile kabul etmiştir.
Asırlar boyunca âlimler ve mâneviyat büyükleri, belirli maksatlar için şu şekilde okunmasını tavsiye etmişlerdir:
Kalbin arınması için: Her gün sabah namazından sonra 7 defa, ikindi namazından sonra 3 defa ve yatsı namazından sonra 3 defa okunur.
Rızkın artması için: Her gün sabah namazından sonra veya teheccüd ile sabah namazı arasında 7 defa okunur.
Sihir, cinler, şeytanlar, hastalıklar ve belâlardan korunmak için: Her gün 11 defa okunur.
Düşmanlardan, zulümden, hasetten ve sıkıntılardan korunmak için: Her gün 1 defa veya yatsı namazından sonra 41 defa, 40 gün boyunca okunur.
Meşru bir ihtiyacın veya hayırlı bir maksadın gerçekleşmesi için: Yatsı ile sabah namazı arasında gece vakti 40 defa okunur.
İlhama mazhar olmak için: Üç yıl boyunca her gün 100 defa okunur.
Peygamber Efendimiz ﷺ’yi rüyada görmek için: Her Perşembe gecesi (Cuma gecesi) 170 defa, 40 hafta boyunca okunur.
Hastalıktan şifa bulmak için: 11 defa okunur, suya üflenir ve o su içilir.
Muhabbet kazanmak için: Halvette 40 gece boyunca her gece 111 defa okunur.
Çocuk sahibi olmak isteyen kısır bir kadın için: 21 hurmanın her birine 7 defa salavat okunur (toplam 147 defa); ardından kadına her gün bir hurma yedirilir.
Hamilelik sırasında yaşanan sıkıntılar için: Yedi gün boyunca her gün su üzerine 7 defa okunur; yedinci gün bu su içirilir.
Bu uygulamalar çeşitli tasavvuf büyüklerinden nakledilmiştir. Bunların fayda vermesi nihayetinde Allah Teâlâ’nın iradesine bağlıdır. Bu sebeple samimiyet, ihlâs, meşru bir niyet ve Allah’a tam tevekkülle yerine getirilmelidir. Her şeyden önce Salavatı Tac, Allah Resûlü ﷺ’ne duyulan sevgi ve hürmetin bir ifadesidir. Onun en büyük bereketi ise, Allah’ın sevgili Peygamberi ﷺ’ne bolca salât u selâm getirerek Allah Teâlâ’ya yakınlaşmaya vesile olmasıdır.
Salavat-ı Münciye Duası (Salatan Tüncina)
ARAPÇASI
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍ صَلَاةً تُنْجِينَا بِهَا مِنْ جَمِيعِ الْأَهْوَالِ وَالْآفَاتِ ❁ وَتَقْضِى لَنَا بِهَا جَمِيعَ الْحَاجَاتِ ❁ وَتُطَهِّرُنَا بِهَا مِنْ جَمِيعِ السَّيِّئَاتِ ❁ وَتَرْفَعُنَا بِهَا عِنْدَكَ أَعْلَى الدَّرَجَاتِ ❁ وَتُبَلِّغُنَا بِهَا أَقْصَى الْغَايَاتِ ❁ مِنْ جَمِيعِ الْخَيْرَاتِ ❁ فِي الْحَيَاةِ وَبَعْدَ الْمَمَاتِ ❁
OKUNUŞU
Allahümme salli alâ seyyidinâ Muhammedin salâten tüncînâ bihâ min cemî’i’l-ehvâli ve’l-âfâti, ve takdî lenâ bihâ cemî’a’l-hâcâti, ve tutahhirunâ bihâ min cemî’i’s-seyyiâti, ve terfa’unâ bihâ indeke a’lâ’d-derecâti, ve tübelliğunâ bihâ aksa’l-ğâyâti, min cemî’i’l-hayrâti, fi’l-hayâti ve ba’de’l-memât.
ANLAMI
Allah’ım! Efendimiz Muhammed’e öyle bir salât eyle ki onun vesilesiyle bizi bütün korku ve musibetlerden kurtarasın, bütün ihtiyaçlarımızı gideresin, bizi bütün günahlardan arındırasın, katında bizi en yüksek derecelere yükseltesin, bizi bütün hayırların en yüce gayelerine ulaştırasın, dünya hayatında da ölümden sonra da.
HAKKINDA
Salat-ı Tüncina (Arapça: الصلاة التنجينية; Kurtuluş Duası) veya Salat-ı Münciye (Arapça: الصلاة المنجية; Kurtuluş Duası), Peygamber Efendimiz ﷺ’e okunan en meşhur salavatlardan biridir. Bu mübarek salavat, Şeyh Musa el-Darir tarafından nakledilmiştir.
Salaten Tüncina Fazileti
Salat-ı Tüncina veya Salat-ı Münciye’nin faziletleri, İslam tarihi boyunca birçok âlim tarafından zikredilmiştir. Bu mübarek salavat hakkında en eski rivayetlerden biri, Şeyh Ömer bin Ali bin Salim el-Fâkihânî’nin (v. 734 H.) Fecrü’l-Münîr adlı eserinde yer almaktadır. Burada Şeyh Musa el-Darir’den, bu mübarek salavatın nasıl nakledildiğine dair meşhur rivayet doğrudan aktarılmaktadır.
Şeyh Musa el-Darir
Şeyh Musa el-Darir şöyle buyurmuştur:
Bir gün denizde bir gemiyle yolculuk ediyordum. O sırada el-İklâbiyye (“Alabora Eden”) adı verilen şiddetli bir fırtınaya yakalandık. Bu fırtınadan çok az kimse sağ kurtulabilirdi. Şiddetli rüzgârlarla mücadele ederken uykuya daldım.
Rüyamda Resûlullah ﷺ’i gördüm. Bana şöyle buyurdu: “Gemide bulunan yolculara şu salavatı 1000 defa okumalarını söyle: Allahümme salli alâ seyyidinâ Muhammedin salâten tüncînâ bihâ…”
Uyandığımda gördüğüm rüyayı gemide bulunanlara anlattım. Biz bu salavatı 300 defa okuyuncaya kadar, Resûlullah ﷺ’e salât u selâm getirmenin bereketiyle fırtına dinmişti.
Yukarıda yer alan Salat-ı Tüncina metni, Şeyh Musa el-Darir’den nakledilen aslî lafızdır. Asırlar boyunca buna ilâve edilen bazı ifadeleri ihtiva eden, küçük farklılıklar gösteren başka rivayetler de yaygınlık kazanmıştır.
Sonradan Eklenen İfadeler
Muhaddis Ahmed el-Utaridî’nin, Seyyid Muhammed Efendi Âbidîn’den naklettiğine göre, el-Ârifü’l-Ekber bu salavatın sonuna şu ifadeleri ilâve etmiştir:
يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ يَا الله
Yâ Erhame’r-Râhimîn, Yâ Allah
Ey merhametlilerin en merhametlisi! Ey Allah!
XIX. yüzyıl Türk âlimi ve arifi Şeyh Muhammed Hakkı Efendi en-Nâzilî (v. 1301 H./1884 M.), Hazînetü’l-Esrâr adlı eserinde şöyle yazmaktadır:
Bu salavata, “Allahümme salli alâ seyyidinâ Muhammedin ve alâ âli seyyidinâ Muhammedin salâten tüncînâ bihâ…” diye başlayarak Resûlullah ﷺ’in Ehl-i Beyti’ni de dâhil etmek daha faziletlidir. Zira Resûlullah ﷺ bunun daha kâmil olduğunu ve duanın daha süratli kabulüne vesile olduğunu haber vermiştir.
Şeyhü’l-Ekber Muhyiddin İbn Arabî’nin naklettiği rivayette de Resûlullah ﷺ’in Ehl-i Beyti’ne salât yer almaktadır.
İmam el-Cezûlî
Salat-ı Tüncina, İmam el-Cezûlî tarafından telif edilen ve Resûlullah ﷺ’e salât u selâmları ihtiva eden meşhur eser Delâilü’l-Hayrât‘ta da yer almaktadır. Bu salavat, geleneksel olarak çarşamba günleri okunan üçüncü hizb içerisinde bulunmaktadır.
Şeyh Hasan bin Ali el-Esvânî, Delâilü’l-Hayrât şerhinde şöyle yazmaktadır:
Kim bu salavatı bir sıkıntı veya beklenmedik bir musibet anında 1000 defa okursa, Allah onu o musibetten kurtarır ve muradına eriştirir.
Yine şöyle nakleder:
Kim tâun salgını sırasında bu salavatı çokça okursa ondan korunur. Kim de deniz yolculuğuna çıkmadan önce bu salavatı çokça okursa boğulmaktan muhafaza edilir.
Muhyiddin İbn Arabî
Muhyiddin İbn Arabî şöyle buyurmuştur:
Bu salavat Arş’ın hazinelerindendir. Kim dünya veya ahiretle ilgili herhangi bir ihtiyacı için gece vakti bu salavatı 1000 defa okursa, Allah onun ihtiyacını giderir ve duası şimşek çakmasından daha süratli kabul olunur.
Yine şöyle buyurmuştur:
Bu salavatın sırları gizli tutulmalı ve onları anlayamayacak kimselere açıklanmamalıdır.
Nakledilen Diğer Faziletler
Âriflerden birinin şöyle dediği de nakledilmiştir:
Kim bu salavatı 500 defa okursa, Allah’ın izniyle arzu ettiği helâl kazanç ve hayra kavuşur. Bu salavat tecrübe edilmiş, doğruluğu ve faydası defalarca görülmüştür.
Şeyh Muhammed Hakkı Efendi en-Nâzilî de şöyle yazmaktadır:
Bu salavat çeşitli sayılarda okunmuştur; bunlar arasında 4000 ve başka bir rivayete göre 12000 defa okunması da vardır. Her topluluk faydasını gördüğü sayıyı tercih etmiş, insanlar da onun bereketlerine şahit olmuş, sıkıntılarının giderildiğini ve muratlarına eriştiklerini görmüşlerdir.
Şeyh Ahmed el-Bûnî ile İmam el-Cezûlî de bu salavatın faziletlerini ve mânevî inceliklerini zikretmişlerdir. Ancak sırlarının, kıymetini bilmeyen kimselerin eline geçmesinden endişe ettikleri için bunları açıklamamışlardır.
Not: Bu salavatın faziletleri ve tavsiye edilen okuma sayıları güvenilir âlimler ve mâneviyat büyüklerinden nakledilmiştir. Bunlardan elde edilecek fayda nihayetinde Allah Teâlâ’nın dilemesine bağlıdır. Bu sebeple ihlâs, sahih niyet ve Allah’a tam tevekkül ile okunmalıdır.
Kaynaklar
The Muhammadan Litanies: Prayers upon the Prophet Muhammad ﷺ for Invocation and Reflection – From the works of Shaykh Yusuf al-Nabahani. Translation and Notes by Abdul Aziz Suraqah.
ARAPÇASI
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍ صَلَاةً تُنْجِينَا بِهَا مِنْ جَمِيعِ الْأَهْوَالِ وَالْآفَاتِ ❁ وَتَقْضِى لَنَا بِهَا جَمِيعَ الْحَاجَاتِ ❁ وَتُطَهِّرُنَا بِهَا مِنْ جَمِيعِ السَّيِّئَاتِ ❁ وَتَرْفَعُنَا بِهَا عِنْدَكَ أَعْلَى الدَّرَجَاتِ ❁ وَتُبَلِّغُنَا بِهَا أَقْصَى الْغَايَاتِ ❁ مِنْ جَمِيعِ الْخَيْرَاتِ ❁ فِي الْحَيَاةِ وَبَعْدَ الْمَمَاتِ ❁
Allahümme salli alâ seyyidinâ Muhammedin salâten tüncînâ bihâ min cemî’i’l-ehvâli ve’l-âfâti, ve takdî lenâ bihâ cemî’a’l-hâcâti, ve tutahhirunâ bihâ min cemî’i’s-seyyiâti, ve terfa’unâ bihâ indeke a’lâ’d-derecâti, ve tübelliğunâ bihâ aksa’l-ğâyâti, min cemî’i’l-hayrâti, fi’l-hayâti ve ba’de’l-memât.
ANLAMI
Allah’ım! Efendimiz Muhammed’e öyle bir salât eyle ki onun vesilesiyle bizi bütün korku ve musibetlerden kurtarasın, bütün ihtiyaçlarımızı gideresin, bizi bütün günahlardan arındırasın, katında bizi en yüksek derecelere yükseltesin, bizi bütün hayırların en yüce gayelerine ulaştırasın, dünya hayatında da ölümden sonra da.
HAKKINDA
Salat-ı Tüncina (Arapça: الصلاة التنجينية; Kurtuluş Duası) veya Salat-ı Münciye (Arapça: الصلاة المنجية; Kurtuluş Duası), Peygamber Efendimiz ﷺ’e okunan en meşhur salavatlardan biridir. Bu mübarek salavat, Şeyh Musa el-Darir tarafından nakledilmiştir.
Salaten Tüncina Fazileti
Salat-ı Tüncina veya Salat-ı Münciye’nin faziletleri, İslam tarihi boyunca birçok âlim tarafından zikredilmiştir. Bu mübarek salavat hakkında en eski rivayetlerden biri, Şeyh Ömer bin Ali bin Salim el-Fâkihânî’nin (v. 734 H.) Fecrü’l-Münîr adlı eserinde yer almaktadır. Burada Şeyh Musa el-Darir’den, bu mübarek salavatın nasıl nakledildiğine dair meşhur rivayet doğrudan aktarılmaktadır.
Şeyh Musa el-Darir
Şeyh Musa el-Darir şöyle buyurmuştur:
Bir gün denizde bir gemiyle yolculuk ediyordum. O sırada el-İklâbiyye (“Alabora Eden”) adı verilen şiddetli bir fırtınaya yakalandık. Bu fırtınadan çok az kimse sağ kurtulabilirdi. Şiddetli rüzgârlarla mücadele ederken uykuya daldım.
Rüyamda Resûlullah ﷺ’i gördüm. Bana şöyle buyurdu: “Gemide bulunan yolculara şu salavatı 1000 defa okumalarını söyle: Allahümme salli alâ seyyidinâ Muhammedin salâten tüncînâ bihâ…”
Uyandığımda gördüğüm rüyayı gemide bulunanlara anlattım. Biz bu salavatı 300 defa okuyuncaya kadar, Resûlullah ﷺ’e salât u selâm getirmenin bereketiyle fırtına dinmişti.
Yukarıda yer alan Salat-ı Tüncina metni, Şeyh Musa el-Darir’den nakledilen aslî lafızdır. Asırlar boyunca buna ilâve edilen bazı ifadeleri ihtiva eden, küçük farklılıklar gösteren başka rivayetler de yaygınlık kazanmıştır.
Sonradan Eklenen İfadeler
Muhaddis Ahmed el-Utaridî’nin, Seyyid Muhammed Efendi Âbidîn’den naklettiğine göre, el-Ârifü’l-Ekber bu salavatın sonuna şu ifadeleri ilâve etmiştir:
يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ يَا الله
Yâ Erhame’r-Râhimîn, Yâ Allah
Ey merhametlilerin en merhametlisi! Ey Allah!
XIX. yüzyıl Türk âlimi ve arifi Şeyh Muhammed Hakkı Efendi en-Nâzilî (v. 1301 H./1884 M.), Hazînetü’l-Esrâr adlı eserinde şöyle yazmaktadır:
Bu salavata, “Allahümme salli alâ seyyidinâ Muhammedin ve alâ âli seyyidinâ Muhammedin salâten tüncînâ bihâ…” diye başlayarak Resûlullah ﷺ’in Ehl-i Beyti’ni de dâhil etmek daha faziletlidir. Zira Resûlullah ﷺ bunun daha kâmil olduğunu ve duanın daha süratli kabulüne vesile olduğunu haber vermiştir.
Şeyhü’l-Ekber Muhyiddin İbn Arabî’nin naklettiği rivayette de Resûlullah ﷺ’in Ehl-i Beyti’ne salât yer almaktadır.
İmam el-Cezûlî
Salat-ı Tüncina, İmam el-Cezûlî tarafından telif edilen ve Resûlullah ﷺ’e salât u selâmları ihtiva eden meşhur eser Delâilü’l-Hayrât‘ta da yer almaktadır. Bu salavat, geleneksel olarak çarşamba günleri okunan üçüncü hizb içerisinde bulunmaktadır.
Şeyh Hasan bin Ali el-Esvânî, Delâilü’l-Hayrât şerhinde şöyle yazmaktadır:
Kim bu salavatı bir sıkıntı veya beklenmedik bir musibet anında 1000 defa okursa, Allah onu o musibetten kurtarır ve muradına eriştirir.
Yine şöyle nakleder:
Kim tâun salgını sırasında bu salavatı çokça okursa ondan korunur. Kim de deniz yolculuğuna çıkmadan önce bu salavatı çokça okursa boğulmaktan muhafaza edilir.
Muhyiddin İbn Arabî
Muhyiddin İbn Arabî şöyle buyurmuştur:
Bu salavat Arş’ın hazinelerindendir. Kim dünya veya ahiretle ilgili herhangi bir ihtiyacı için gece vakti bu salavatı 1000 defa okursa, Allah onun ihtiyacını giderir ve duası şimşek çakmasından daha süratli kabul olunur.
Yine şöyle buyurmuştur:
Bu salavatın sırları gizli tutulmalı ve onları anlayamayacak kimselere açıklanmamalıdır.
Nakledilen Diğer Faziletler
Âriflerden birinin şöyle dediği de nakledilmiştir:
Kim bu salavatı 500 defa okursa, Allah’ın izniyle arzu ettiği helâl kazanç ve hayra kavuşur. Bu salavat tecrübe edilmiş, doğruluğu ve faydası defalarca görülmüştür.
Şeyh Muhammed Hakkı Efendi en-Nâzilî de şöyle yazmaktadır:
Bu salavat çeşitli sayılarda okunmuştur; bunlar arasında 4000 ve başka bir rivayete göre 12000 defa okunması da vardır. Her topluluk faydasını gördüğü sayıyı tercih etmiş, insanlar da onun bereketlerine şahit olmuş, sıkıntılarının giderildiğini ve muratlarına eriştiklerini görmüşlerdir.
Şeyh Ahmed el-Bûnî ile İmam el-Cezûlî de bu salavatın faziletlerini ve mânevî inceliklerini zikretmişlerdir. Ancak sırlarının, kıymetini bilmeyen kimselerin eline geçmesinden endişe ettikleri için bunları açıklamamışlardır.
Not: Bu salavatın faziletleri ve tavsiye edilen okuma sayıları güvenilir âlimler ve mâneviyat büyüklerinden nakledilmiştir. Bunlardan elde edilecek fayda nihayetinde Allah Teâlâ’nın dilemesine bağlıdır. Bu sebeple ihlâs, sahih niyet ve Allah’a tam tevekkül ile okunmalıdır.
Kaynaklar
The Muhammadan Litanies: Prayers upon the Prophet Muhammad ﷺ for Invocation and Reflection – From the works of Shaykh Yusuf al-Nabahani. Translation and Notes by Abdul Aziz Suraqah.
Salâvat-ı Tefrîciyye (nâriye)
ARAPÇASI
اللَّهُمَّ صَلِّ صَلَاةً كَامِلَةً ❁ وَسَلِّمْ سَلَامًا تَامًّا ❁ عَلَى سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍ الَّذِي تَنْحَلُّ بِهِ الْعُقَدُ ❁ وَتَنْفَرِجُ بِهِ الْكُرَبُ ❁ وَتُقْضَى بِهِ الْحَوَائِجُ ❁ وَتُنَالُ بِهِ الرَّغَائِبُ وَحُسْنُ الْخَوَاتِمِ ❁ وَيُسْتَسْقَى الْغَمَامُ بِوَجْهِهِ الْكَرِيمِ ❁ وَعَلى آلِهِ وَصَحْبِهِ ❁ فِي كُلِّ لَمْحَةٍ وَنَفَسٍ بِعَدَدِ كُلِّ مَعْلُومٍ لَكَ ❁
OKUNUŞU
Allahümme salli salâten kâmileten ve sellim selâmen tâmmen, alâ seyyidinâ Muhammedinillezî tenhallü bihil-ukadu, ve tenfericü bihil-kurabu, ve tukdâ bihil-havâicü, ve tünâlü bihir-regâibü ve hüsnü’l-havâtimi, ve yüsteskal-gamâmu bi-vechihi’l-kerîmi, ve alâ âlihî ve sahbihî, fî külli lemhatin ve nefesin bi-adedi külli ma‘lûmin lek.
ANLAMI
Allah’ım! Efendimiz Muhammed’e eksiksiz bir salât ve tam bir selâm eyle. O, kendisi vesilesiyle düğümlerin çözüldüğü, sıkıntıların giderildiği, ihtiyaçların karşılandığı, muratlara erişildiği ve hüsn-i hâtimeye kavuşulduğu zâttır. Onun mübarek yüzü hürmetine yağmur istenir. Salât ve selâm O’nun âline ve ashabına da olsun, her bakışta ve her nefeste, Senin bildiğin her şeyin sayısınca.
HAKKINDA
Salât-ı Tefriciye (Arapça: صلاة التفريجية; Ferahlık Duası), Salât-ı Nâriye (Arapça: الصلاة النارية; Ateş Duası) olarak da bilinen, Peygamber Efendimiz’e (s.a.v.) okunan en meşhur salavatlardan biridir. Geleneksel olarak İmam el-Kurtubî’ye nispet edilen bu salavat, Şeyh Abdülvehhâb et-Tâzî ile olan irtibatı sebebiyle Salât-ı Tâziye (Arapça: صلاة التازية) adıyla da tanınır. Peygamber Efendimiz’e (s.a.v.) yönelik bu kapsamlı salavat, sıkıntıların giderilmesi, darlıkların açılması, musibet ve belalardan korunmak için İslam dünyasında asırlardır okunmaktadır.
Salât-ı Tefriciye Fazileti
Salât-ı Tefriciye‘nin faziletleri, İslâm tarihi boyunca birçok âlim tarafından zikredilmiştir. Bu konuda en kapsamlı rivayetlerden biri, XIX. yüzyıl Osmanlı âlimi ve ârifi Şeyh Muhammed Hakkı Efendi en-Nâzilî‘nin (ö. 1301/1884) kaleme aldığı Hazînetü’l-Esrâr (Sırlar Hazinesi) adlı eserinde yer almaktadır. Şeyh en-Nâzilî bu eserinde, bu mübarek salavatın faziletleri ve düzenli okunmasının manevî faydaları hakkında önceki âlimlerden nakledilen rivayetleri bir araya getirmiştir.
İmam el-Kurtubî
Şeyh en-Nâzilî, meşhur Endülüslü âlim İmam el-Kurtubî‘den (ö. 671/1273) şu nakli aktarır:
Kim bu salavatı her gün düzenli olarak 141 defa veya daha fazla okursa, Allah Teâlâ onun gam ve kederini giderir, sıkıntılarını ve zorluklarını ortadan kaldırır, işlerini kolaylaştırır, kalbini nurlandırır, derecesini yükseltir, hâlini güzelleştirir, rızkını artırır ve kendisine pek çok hayır kapısı açar. Sözü tesirli olur, kıtlık ve fakirlik gibi musibetlerden korunur, insanların gönüllerine sevgisi yerleştirilir. Allah Teâlâ’dan istediği hiçbir şey yoktur ki Allah ona ihsan etmesin.
İmam el-Kurtubî sözlerine şöyle devam eder:
Bu faziletlere ancak bu salavatı düzenli olarak okumaya devam eden kimseler erişebilir. Bu salavat, Allah Teâlâ’nın hazinelerinden bir hazinedir ve onu okumak bu hazinelerin anahtarıdır. Bu salavata devam eden kimselere manevî fetihler ihsan edilir ve bu sayede Allah’ın kendileri için takdir ettiği nimetlere erişirler.
Şeyh Muhammed es-Senûsî
Cezayir’deki Senûsiyye Tarikatı’nın kurucusu Şeyh Muhammed es-Senûsî (ö. 1276/1859), salavatın sonuna şu ifadeyi eklemiştir:
“fî kulli lamḥatin ve nefesin bi-‘adedi kulli ma’lûmin lek.”
Kendisinden şu söz de nakledilmiştir:
Kim bu salavatı her gün 11 defa okumaya devam ederse, sanki bu salavat onun rızkının gökten inmesine ve yerden bitmesine vesile olur.
İmam ed-Dîneverî
Şeyh en-Nâzilî, İmam ed-Dîneverî‘den de bu salavatın faziletleri hakkında şu rivayetleri nakleder:
Her farz namazdan sonra 11 defa
Kim bu salavatı her farz namazdan sonra 11 defa okur ve bunu günlük virdi hâline getirirse, rızkı hiçbir zaman kesilmez; yüksek derecelere ve bol nimetlere kavuşur.
Sabah namazından sonra 41 defa
Kim bu salavatı her gün sabah namazından sonra düzenli olarak 41 defa okursa, dilek ve ihtiyaçlarına kavuşur.
Günde 100 defa
Kim bu salavatı her gün 100 defa okumaya devam ederse, arzu ettiği şeye kavuşur; hatta umduğundan daha fazlasını elde eder.
Günde 313 defa
Kim bu salavatı, peygamberlerin sayısına uygun olarak, manevî hakikatlerin açılması niyetiyle her gün 313 defa okursa, görmeyi arzu ettiği her şeyi görür.
Günde 1000 defa
Kim bu salavatı her gün 1000 defa okumaya devam ederse, hiçbir dilin tarif edemeyeceği nimetlere kavuşur; öyle nimetler ki hiçbir göz görmemiş, hiçbir kulak işitmemiş ve hiçbir insanın kalbinden geçmemiştir.
4444 Defa Okunması
Hazînetü’l-Esrâr‘ın başka bir bölümünde Şeyh en-Nâzilî, Kuzey Afrika’da sıkıntılardan kurtulmak veya önemli bir ihtiyacın yerine gelmesi için uygulanan geleneksel bir usulü şöyle anlatır:
Tecrübe edilmiş dualardan biri de İmam el-Kurtubî’den nakledilen Salât-ı Tefriciye‘dir. Mağrib halkı buna Salât-ı Nâriye adını verir. Çünkü önemli bir ihtiyacın gerçekleşmesini istediklerinde veya yaklaşan bir musibetten korunmayı dilediklerinde bir araya toplanır, bu salavatı 4444 defa okurlar. Allah’ın izniyle istediklerine kısa zamanda kavuşurlar. Manevî ilimlerle meşgul olanlar ise bu salavatı Miftâhu’l-Kenzi’l-Muhît li Neyli Murâdi’l-‘Âbid (Kulların Muradına Ulaştıran Kuşatıcı Hazinenin Anahtarı) olarak isimlendirirler.
Not: Bu usul uygulanırken 4444 salavat, genellikle bu salavatı düzenli okuyan 7 veya 11 kişi arasında paylaştırılır. Meselâ 11 kişi bulunuyorsa, her biri 404 defa okur. Okuma tamamlandıktan sonra cemaat hep birlikte Allah Teâlâ’ya dua ederek, bu hatmin hangi ihtiyaç için yapıldıysa onun kabulünü niyaz eder.
Şeyh en-Nâzilî’nin İcazeti
Şeyh Muhammed en-Nâzilî, bu salavatı okumaya nasıl icazet aldığını da şöyle nakleder:
Bu salavatı bu lafızlarla okumaya dair icazeti Mekke’deki Ebû Kubeys Dağı‘nda Şeyh Muhammed es-Senûsî’den aldım. Daha sonra Şeyh el-Mağribî’den, ardından da Şeyh Seyyid Zeyn bin Mekkî’den icazet aldım. Allah Teâlâ onların hepsinden razı olsun.
Şeyh Abdülvehhâb et-Tâzî
Salât-ı Nâriye, Faslı büyük âlim ve ârif Şeyh Abdülvehhâb et-Tâzî (ö. 1206/1792) ile olan irtibatı sebebiyle Salât-ı Tâziye adıyla da anılır. Kendisi, büyük mutasavvıf Şeyh Abdülazîz ed-Debbâğ‘ın (ö. 1132/1719) seçkin talebelerinden biri olmuş, daha sonra ise bu salavatın geniş kitlelere ulaşmasına vesile olan Şeyh Ahmed b. İdrîs el-Fâsî‘nin (ö. 1253/1837) hocaları arasında yer almıştır.
Not: Burada zikredilen faziletler ve tavsiye edilen zikir sayıları, güvenilir âlimler ve mâneviyat büyüklerinden nakledilmiştir. Bunlardan istifade etmek bütünüyle Allah Teâlâ’nın dilemesine bağlıdır. Bu salavat, ihlâs, meşru bir niyet ve Allah’a tam tevekkülle okunmalıdır.
İsimleri
İsim Anlamı
Salât-ı Nâriye Bu isim, Arapça nâr (ateş) kelimesinden türemiştir. Geleneksel inanışa göre, bu salavatı düzenli olarak okumak, kişinin ihtiyaçlarının ateşin süratle yayılması gibi hızlı bir şekilde yerine gelmesine vesile olur.
Salât-ı Tefriciye “Ferahlık Duası” olarak tercüme edilen bu isim, Allah Teâlâ’nın bu salavatı düzenli okuyan kimseleri sıkıntı ve darlıklardan kurtardığına dair yaygın inancı ifade eder. olarak okuyan kişiyi rahatlattığı için Rahatlama Duası olarak tercüme edilmiştir.
Salât-ı Kurtubiyye Bu isim, salavatın geleneksel olarak kendisine nispet edildiği meşhur Endülüslü âlim İmam el-Kurtubî‘den gelmektedir.
Salât-ı Tâziye Bu isim, salavatın yaygınlaşmasında önemli rol oynayan Faslı âlim ve ârif Şeyh Abdülvehhâb et-Tâzî‘ye nispet edilmiştir.
Salât-ı Kâmile “Kâmil Dua” veya “Mükemmel Salavat” anlamına gelen bu isim, bu salavatın içerdiği kapsamlı dua ve bereketlere işaret eder.
ARAPÇASI
اللَّهُمَّ صَلِّ صَلَاةً كَامِلَةً ❁ وَسَلِّمْ سَلَامًا تَامًّا ❁ عَلَى سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍ الَّذِي تَنْحَلُّ بِهِ الْعُقَدُ ❁ وَتَنْفَرِجُ بِهِ الْكُرَبُ ❁ وَتُقْضَى بِهِ الْحَوَائِجُ ❁ وَتُنَالُ بِهِ الرَّغَائِبُ وَحُسْنُ الْخَوَاتِمِ ❁ وَيُسْتَسْقَى الْغَمَامُ بِوَجْهِهِ الْكَرِيمِ ❁ وَعَلى آلِهِ وَصَحْبِهِ ❁ فِي كُلِّ لَمْحَةٍ وَنَفَسٍ بِعَدَدِ كُلِّ مَعْلُومٍ لَكَ ❁
Allahümme salli salâten kâmileten ve sellim selâmen tâmmen, alâ seyyidinâ Muhammedinillezî tenhallü bihil-ukadu, ve tenfericü bihil-kurabu, ve tukdâ bihil-havâicü, ve tünâlü bihir-regâibü ve hüsnü’l-havâtimi, ve yüsteskal-gamâmu bi-vechihi’l-kerîmi, ve alâ âlihî ve sahbihî, fî külli lemhatin ve nefesin bi-adedi külli ma‘lûmin lek.
ANLAMI
Allah’ım! Efendimiz Muhammed’e eksiksiz bir salât ve tam bir selâm eyle. O, kendisi vesilesiyle düğümlerin çözüldüğü, sıkıntıların giderildiği, ihtiyaçların karşılandığı, muratlara erişildiği ve hüsn-i hâtimeye kavuşulduğu zâttır. Onun mübarek yüzü hürmetine yağmur istenir. Salât ve selâm O’nun âline ve ashabına da olsun, her bakışta ve her nefeste, Senin bildiğin her şeyin sayısınca.
HAKKINDA
Salât-ı Tefriciye (Arapça: صلاة التفريجية; Ferahlık Duası), Salât-ı Nâriye (Arapça: الصلاة النارية; Ateş Duası) olarak da bilinen, Peygamber Efendimiz’e (s.a.v.) okunan en meşhur salavatlardan biridir. Geleneksel olarak İmam el-Kurtubî’ye nispet edilen bu salavat, Şeyh Abdülvehhâb et-Tâzî ile olan irtibatı sebebiyle Salât-ı Tâziye (Arapça: صلاة التازية) adıyla da tanınır. Peygamber Efendimiz’e (s.a.v.) yönelik bu kapsamlı salavat, sıkıntıların giderilmesi, darlıkların açılması, musibet ve belalardan korunmak için İslam dünyasında asırlardır okunmaktadır.
Salât-ı Tefriciye Fazileti
Salât-ı Tefriciye‘nin faziletleri, İslâm tarihi boyunca birçok âlim tarafından zikredilmiştir. Bu konuda en kapsamlı rivayetlerden biri, XIX. yüzyıl Osmanlı âlimi ve ârifi Şeyh Muhammed Hakkı Efendi en-Nâzilî‘nin (ö. 1301/1884) kaleme aldığı Hazînetü’l-Esrâr (Sırlar Hazinesi) adlı eserinde yer almaktadır. Şeyh en-Nâzilî bu eserinde, bu mübarek salavatın faziletleri ve düzenli okunmasının manevî faydaları hakkında önceki âlimlerden nakledilen rivayetleri bir araya getirmiştir.
İmam el-Kurtubî
Şeyh en-Nâzilî, meşhur Endülüslü âlim İmam el-Kurtubî‘den (ö. 671/1273) şu nakli aktarır:
Kim bu salavatı her gün düzenli olarak 141 defa veya daha fazla okursa, Allah Teâlâ onun gam ve kederini giderir, sıkıntılarını ve zorluklarını ortadan kaldırır, işlerini kolaylaştırır, kalbini nurlandırır, derecesini yükseltir, hâlini güzelleştirir, rızkını artırır ve kendisine pek çok hayır kapısı açar. Sözü tesirli olur, kıtlık ve fakirlik gibi musibetlerden korunur, insanların gönüllerine sevgisi yerleştirilir. Allah Teâlâ’dan istediği hiçbir şey yoktur ki Allah ona ihsan etmesin.
İmam el-Kurtubî sözlerine şöyle devam eder:
Bu faziletlere ancak bu salavatı düzenli olarak okumaya devam eden kimseler erişebilir. Bu salavat, Allah Teâlâ’nın hazinelerinden bir hazinedir ve onu okumak bu hazinelerin anahtarıdır. Bu salavata devam eden kimselere manevî fetihler ihsan edilir ve bu sayede Allah’ın kendileri için takdir ettiği nimetlere erişirler.
Şeyh Muhammed es-Senûsî
Cezayir’deki Senûsiyye Tarikatı’nın kurucusu Şeyh Muhammed es-Senûsî (ö. 1276/1859), salavatın sonuna şu ifadeyi eklemiştir:
“fî kulli lamḥatin ve nefesin bi-‘adedi kulli ma’lûmin lek.”
Kendisinden şu söz de nakledilmiştir:
Kim bu salavatı her gün 11 defa okumaya devam ederse, sanki bu salavat onun rızkının gökten inmesine ve yerden bitmesine vesile olur.
İmam ed-Dîneverî
Şeyh en-Nâzilî, İmam ed-Dîneverî‘den de bu salavatın faziletleri hakkında şu rivayetleri nakleder:
Her farz namazdan sonra 11 defa
Kim bu salavatı her farz namazdan sonra 11 defa okur ve bunu günlük virdi hâline getirirse, rızkı hiçbir zaman kesilmez; yüksek derecelere ve bol nimetlere kavuşur.
Sabah namazından sonra 41 defa
Kim bu salavatı her gün sabah namazından sonra düzenli olarak 41 defa okursa, dilek ve ihtiyaçlarına kavuşur.
Günde 100 defa
Kim bu salavatı her gün 100 defa okumaya devam ederse, arzu ettiği şeye kavuşur; hatta umduğundan daha fazlasını elde eder.
Günde 313 defa
Kim bu salavatı, peygamberlerin sayısına uygun olarak, manevî hakikatlerin açılması niyetiyle her gün 313 defa okursa, görmeyi arzu ettiği her şeyi görür.
Günde 1000 defa
Kim bu salavatı her gün 1000 defa okumaya devam ederse, hiçbir dilin tarif edemeyeceği nimetlere kavuşur; öyle nimetler ki hiçbir göz görmemiş, hiçbir kulak işitmemiş ve hiçbir insanın kalbinden geçmemiştir.
4444 Defa Okunması
Hazînetü’l-Esrâr‘ın başka bir bölümünde Şeyh en-Nâzilî, Kuzey Afrika’da sıkıntılardan kurtulmak veya önemli bir ihtiyacın yerine gelmesi için uygulanan geleneksel bir usulü şöyle anlatır:
Tecrübe edilmiş dualardan biri de İmam el-Kurtubî’den nakledilen Salât-ı Tefriciye‘dir. Mağrib halkı buna Salât-ı Nâriye adını verir. Çünkü önemli bir ihtiyacın gerçekleşmesini istediklerinde veya yaklaşan bir musibetten korunmayı dilediklerinde bir araya toplanır, bu salavatı 4444 defa okurlar. Allah’ın izniyle istediklerine kısa zamanda kavuşurlar. Manevî ilimlerle meşgul olanlar ise bu salavatı Miftâhu’l-Kenzi’l-Muhît li Neyli Murâdi’l-‘Âbid (Kulların Muradına Ulaştıran Kuşatıcı Hazinenin Anahtarı) olarak isimlendirirler.
Not: Bu usul uygulanırken 4444 salavat, genellikle bu salavatı düzenli okuyan 7 veya 11 kişi arasında paylaştırılır. Meselâ 11 kişi bulunuyorsa, her biri 404 defa okur. Okuma tamamlandıktan sonra cemaat hep birlikte Allah Teâlâ’ya dua ederek, bu hatmin hangi ihtiyaç için yapıldıysa onun kabulünü niyaz eder.
Şeyh en-Nâzilî’nin İcazeti
Şeyh Muhammed en-Nâzilî, bu salavatı okumaya nasıl icazet aldığını da şöyle nakleder:
Bu salavatı bu lafızlarla okumaya dair icazeti Mekke’deki Ebû Kubeys Dağı‘nda Şeyh Muhammed es-Senûsî’den aldım. Daha sonra Şeyh el-Mağribî’den, ardından da Şeyh Seyyid Zeyn bin Mekkî’den icazet aldım. Allah Teâlâ onların hepsinden razı olsun.
Şeyh Abdülvehhâb et-Tâzî
Salât-ı Nâriye, Faslı büyük âlim ve ârif Şeyh Abdülvehhâb et-Tâzî (ö. 1206/1792) ile olan irtibatı sebebiyle Salât-ı Tâziye adıyla da anılır. Kendisi, büyük mutasavvıf Şeyh Abdülazîz ed-Debbâğ‘ın (ö. 1132/1719) seçkin talebelerinden biri olmuş, daha sonra ise bu salavatın geniş kitlelere ulaşmasına vesile olan Şeyh Ahmed b. İdrîs el-Fâsî‘nin (ö. 1253/1837) hocaları arasında yer almıştır.
Not: Burada zikredilen faziletler ve tavsiye edilen zikir sayıları, güvenilir âlimler ve mâneviyat büyüklerinden nakledilmiştir. Bunlardan istifade etmek bütünüyle Allah Teâlâ’nın dilemesine bağlıdır. Bu salavat, ihlâs, meşru bir niyet ve Allah’a tam tevekkülle okunmalıdır.
İsimleri
İsim Anlamı
Salât-ı Nâriye Bu isim, Arapça nâr (ateş) kelimesinden türemiştir. Geleneksel inanışa göre, bu salavatı düzenli olarak okumak, kişinin ihtiyaçlarının ateşin süratle yayılması gibi hızlı bir şekilde yerine gelmesine vesile olur.
Salât-ı Tefriciye “Ferahlık Duası” olarak tercüme edilen bu isim, Allah Teâlâ’nın bu salavatı düzenli okuyan kimseleri sıkıntı ve darlıklardan kurtardığına dair yaygın inancı ifade eder. olarak okuyan kişiyi rahatlattığı için Rahatlama Duası olarak tercüme edilmiştir.
Salât-ı Kurtubiyye Bu isim, salavatın geleneksel olarak kendisine nispet edildiği meşhur Endülüslü âlim İmam el-Kurtubî‘den gelmektedir.
Salât-ı Tâziye Bu isim, salavatın yaygınlaşmasında önemli rol oynayan Faslı âlim ve ârif Şeyh Abdülvehhâb et-Tâzî‘ye nispet edilmiştir.
Salât-ı Kâmile “Kâmil Dua” veya “Mükemmel Salavat” anlamına gelen bu isim, bu salavatın içerdiği kapsamlı dua ve bereketlere işaret eder.
Salavatı Azimiyye
ARAPÇASI
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِنُورِ وَجْهِ اللَّهِ الْعَظِيمِ ❁ الَّذِي مَلَأَ أَرْكَانَ عَرْشِ اللَّهِ الْعَظِيمِ ❁ وَقَامَتْ بِهِ عَوَالِمُ اللَّهِ الْعَظِيمِ ❁ أَنْ تُصَلِّيَ عَلَى مَوْلَانَا مُحَمَّدٍ ذِي الْقَدْرِ الْعَظِيمِ ❁ وَعَلَى آلِ نَبِيِّ اللَّهِ الْعَظِيمِ ❁ بِقَدْرِ عَظَمَةِ ذَاتِ اللَّهِ الْعَظِيمِ ❁ فِي كُلِّ لَمْحَةٍ وَنَفَسٍ عَدَدَ مَا فِي عِلْمِ اللَّهِ الْعَظِيمِ ❁ صَلَاةً دَائِمَةً بِدَوَامِ اللَّهِ الْعَظِيمِ ❁ تَعْظِيمًا لِحَقِّكَ يَا مَوْلَانَا يَا مُحَمَّدُ يَا ذَا الْخُلُقِ الْعَظِيمِ ❁ وَسَلِّمْ عَلَيْهِ وَعَلَى آلِهِ مِثْلَ ذَلِكَ ❁ وَاجْمَعْ بَيْنِي وَبَيْنَهُ كَمَا جَمَعْتَ بَيْنَ الرُّوحِ وَالنَّفْسِ ❁ ظَاهِرًا وَبَاطِنًا ❁ يَقْظَةً وَمَنَامًا ❁ وَاجْعَلْهُ يَا رَبِّ رُوحًا لِذَاتِي مِنْ جَمِيعِ الْوُجُوهِ فِي الدُّنْيَا قَبْلَ الْآخِرَةِ يَا عَظِيمُ ❁لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ فِي كُلِّ لَمْحَةٍ وَنَفَسٍ عَدَدَ مَا وَسِعَهُ عِلْمُ اللَّهِ ❁
OKUNUŞU
Allâhumme innî es’elüke bi nûri vechi’llâhi’l-Azîm, ellezî mele’e erkâne arşi’llâhi’l-Azîm, ve kâmet bihî avâlimu’llâhi’l-Azîm, en tusalliye alâ Mevlânâ Muhammedin zi’l-kadri’l-Azîm ve alâ âli Nebiyyi’llâhi’l-Azîm, bi-kadri azameti zâti’llâhi’l-Azîm, fî kulli lemhatin ve nefesin adede mâ fî ilmi’llâhi’l-Azîm, salâten dâimeten bi-devâmi’llâhi’l-Azîm, ta’zîmen li-hakkike yâ Mevlânâ yâ Muhammedü yâ ze’l-huluki’l-Azîm. Ve sellim aleyhi ve alâ âlihî misle zâlik. Vecma’ beynî ve beynehû kemâ cema’te beyne’r-rûhi ve’n-nefs, zâhiran ve bâtınen, yakazaten ve menâmen. Vec’alhü yâ Rabbi rûhan li-zâtî min cemîi’l-vücûhi fi’d-dünyâ kable’l-âhireti yâ Azîm. Lâ ilâhe illallâh, Muhammedün Resûlüllâh. Fî kulli lemhatin ve nefesin adede mâ vesi’ahû ilmu’llâh.
ANLAMI
Allah’ım! Senden, Allah’ın Azîm Zâtının yüzünün nuru hürmetine niyaz ediyorum; o nur ki Allah’ın Azîm Arşı’nın bütün rükünlerini doldurmuş ve Allah’ın Azîm âlemleri onunla ayakta durmuştur. Efendimiz Muhammed’e ﷺ, yüce makam sahibi olana, Allah’ın Azîm Nebîsi’nin Âline, Allah’ın Azîm Zâtının azameti kadar salât eyle. Her bakışta ve her nefeste, Allah’ın Azîm ilminde bulunan her şeyin sayısınca, Allah’ın bekāsı kadar devamlı bir salât ihsan eyle. Ey Efendimiz Muhammed! Ey yüce ahlâk sahibi! Bu salâtı, senin hakkını yüceltmek için ihsan eyle. Ona ve Âline de bunun benzeriyle selâm eyle. Benimle onun arasını, ruh ile nefsi birleştirdiğin gibi birleştir; zâhirde ve bâtında, uyanıklıkta ve uykuda. Ey Rabbim! Onu, dünyada âhiretten önce, her bakımdan benim varlığımın ruhu kıl. Ey Azîm! Allah’tan başka ilâh yoktur. Muhammed, Allah’ın Resûlü’dür. Her bakışta ve her nefeste, Allah’ın ilminin kuşattığı her şeyin sayısınca.
Şeyh Ahmed bin İdris, manevî yolculuğunu Şazeliyye, Nakşibendiyye ve Kadiriyye tarikatlarına mensup birçok mürşidin rehberliğinde tamamladı. Manevî eğitimini tamamlayıp şeyhlerinden icazet aldıktan sonra, Resulullah ﷺ’i uyanık hâlde görmekle şereflendirildi. Bundan sonra kendisine hususi evrad verildi ve kendine mahsus bir manevi yol tesis etti. Kendisine verilen başlıca üç vird şunlardı: bir zikir virdi (İdrisi Tahlili), Resulullah ﷺ’e salavat (Salavatı Azimiyye) ve bir istiğfar duası (İstiğfar-ı Kebir).
Şeyh Ahmed bin İdris şöyle nakleder:
Resulullah ﷺ ile uyanık hâlde görüştüm. Hızır Aleyhisselam da onunla birlikteydi. Resulullah ﷺ, Hızır Aleyhisselam’a Şazeliyye tarikatının evradını bana telkin etmesini emretti; o da bunları bana Resulullah ﷺ’in huzurunda telkin etti. Ardından Resulullah ﷺ, Hızır Aleyhisselam’a şöyle buyurdu: “Ey Hızır! Ona bütün zikirleri, duaları ve istiğfarları içinde toplayan, sevabı daha büyük ve fazileti daha çok olan şeyi ver.” Hızır Aleyhisselam, “Ey Allah’ın Resulü! O nedir?” diye sordu. Resulullah ﷺ buyurdu: “De ki…”
İdrisi Tahlil
Lâ ilâhe illallâh, Muhammedün Resûlüllâh. Fî kulli lemhatin ve nefesin adede mâ vesi’ahû ilmu’llâh.
Allah’tan başka ilâh yoktur. Muhammed, Allah’ın Resûlü’dür. Her bakışta ve her nefeste, Allah’ın ilminin kuşattığı her şeyin sayısınca.
HAKKINDA
Salavatı Azimiyye (Arapça: الصلاة العظيمية; Azamet Salavatı), Salavatı İdrisiyye (Arapça: الصلاة الإدريسية) olarak da bilinen, büyük veli Şeyh Ahmed bin İdris el-Fasi (v. 1252 H / 1837 M) tarafından nakledilen meşhur bir salavattır. Şeyh Ahmed bin İdris, Şazeliyye yolunun bir kolu olan İdrisiyye tarikatının kurucusudur. Bu salavatı iki defa almıştır: İlki, hiçbir vasıta olmaksızın doğrudan Resulullah’tan ﷺ, ikincisi ise Hızır Aleyhisselam vasıtasıyla.
Şeyh Salih el-Caferi ve Salavatı Azimiyye
Salavatı Azimiyye, İdrisi Tahlili ve İstiğfar-ı Kebir ile birlikte, Şeyh Salih el-Caferi (v. 1399 H / 1979 M) tarafından kurulan manevi bir yol olan Caferiyye tarikatı mensuplarının her gün okudukları ezkârın bir parçasını oluşturur. Şeyh Salih, Şeyh Ahmed bin İdris’in manevi yolunu takip etmiş, İdrisi evradını ve öğretilerini Şeyh Ahmed bin İdris’in torunu olan Şeyh Muhammed eş-Şerif’ten almıştır.
Bir rüyasında Resulullah ﷺ, Şeyh Salih’e bu evradı okumaları için müridlerine icazet vermesini emretti. Şeyh şöyle anlatmıştır:
Cidde’den Libya’ya deniz yoluyla seyahat ediyordum. Uykumda, kaldığım kamarada oturduğumu gördüm. Bir yatağın üzerinde oturuyordum ve yanımda başka bir yatak vardı. Şeyh Ahmed bin İdris’in Salavatlarından Birinci Salavat’ı okurken, Resulullah ﷺ odaya girdi, diğer yatağa oturdu ve şöyle buyurdu: “İbn İdris’in Salavatı’nı senden dinlemeye geldim.”
Daha sonra Resulullah ﷺ sağ tarafına uzandı. Ben okumaya devam ettikçe mübarek nuru daha da arttı ve bana daha açık bir şekilde görünmeye başladı. Okumaya devam ederken içimden kalkıp kendisini selamlamayı geçirdim. Bunun üzerine ayağa kalktım, mübarek elini öptüm; o da mübarek eliyle yüzümü ve göğsümü meshetti. Ardından eliyle bana oturmamı ve salavatı tamamlamamı işaret etti. Ben de tekrar oturdum, Birinci Salavat’ı tamamladım ve ardından, “Ey Zatı kâmil olan, ey sıfatları güzel olan!” diye başlayan salavatı okuyarak Yedinci Salavat’ın sonuna kadar devam ettim. Daha sonra büyük bir sevinç ve mutluluk içinde, Allah Teâlâ’ya hamd ederek uyandım.
Resulullah ﷺ bana daha önce bütün Salavatlar için genel bir icazet vermişti. Bu, Resulullah ﷺ’e İdrisiyye tarikatımıza ait olanlar dışında başka salavat lafızlarıyla salavat getirdiğimi gördüğüm bir rüya vasıtasıyla gerçekleşmişti. Ancak Şeyh Ahmed bin İdris’in Salavatı Azimiyye’sini okumaya başladığımda, Resulullah ﷺ bana bir kürsü üzerinde oturur hâlde göründü. Ayağa kalktım, mübarek elini öptüm ve şöyle dedim:
“Ey Allah’ın Resulü, Sana bu salavat lafzıyla salavat getireyim mi?”
Bunun üzerine şöyle buyurdu: “Bununla da, bunun dışındakilerle de.” Ardından mübarek başıyla yukarıdan aşağıya, sonra da aşağıdan yukarıya doğru işaret etti.
Bunun üzerine, Resulullah ﷺ bana bu salavat için icazet verdiği gibi, ben de İdrisiyye tarikatından olsun veya olmasın, dünyanın doğusundan batısına kadar bütün kardeşlerime Salavatı Azimiyye için icazet veriyorum. Aynı şekilde, Resulullah ﷺ’in benden dinlediği Birinci Salavat için de onlara icazet veriyorum. Ayrıca, Resulullah ﷺ’in “Bununla da, bunun dışındakilerle de.” buyurarak bana icazet verdiği diğer bütün salavatlar için de onlara icazet veriyorum. Bütün bunlardaki senedim Resulullah ﷺ’e dayanmaktadır.
Büyük bir ümit taşıyorum ki, bu sözlerimi işiten, kalbi ve bedeniyle bu salavatlara yönelen, onları sevgi ve yakin ile düzenli olarak okuyan herkes, Resulullah ﷺ’i rüyada ve uyanık hâlde görmekle şereflendirilecektir. Buna şüpheyle yaklaşanlarla aramızda yalnızca tecrübe vardır. Ey kendini beğenen, yaptığı amellerle övünen, kutsiyetin mahfillerinden gafil olan ve Allah’a ünsiyet vesilelerinden yüz çeviren kimse! Bize gel, sonra yine bize gel! Çünkü her çağda tecelliler, inciler ve cevherler vardır.
Böylece ey mübarek okuyucu! Artık sen de Salavatı Azimiyye, Şeyh Ahmed bin İdris’in diğer Salavatları ve dünyadaki bütün salavat lafızları için icazet sahibi oldun. Senedin ise şöyledir: Büyük Kutup, Efendimiz Şeyh Salih el-Caferi’den, Resulullah ﷺ’e dayanır.
Şeyh şöyle devam etti:
Bu nasihate mutlaka uyun. Çünkü o, altın ve gümüşten daha kıymetlidir. Allah Teâlâ’nın izniyle sizi yarış meydanındaki en süratli süvarilerin bile önüne geçirir ve sizi arzuladığınız şeye, hiçbir gözün görmediği, hiçbir kulağın işitmediği ve hiçbir insanın kalbine doğmamış olan nimete ulaştırır. Bunun yolu şudur:
Salavatı Azimiyye’yi veya diğer Ahmediyye Salavatlarından herhangi birini okumak istediğinizde, abdestli olun. Kıbleye yönelerek dizleriniz üzerinde oturun ve bakışlarınızı aşağıya indirin. Kalbinizi ve ruhunuzu Resulullah ﷺ’e yöneltin, mübarek Muhammedî suretini kalbinizde canlandırın ve onu gerçekten görüyormuş gibi temaşa edin. Bunu yaptığınızda, sizinle müşahede edilen Zât ﷺ arasındaki perdeler kalkacaktır. O da size, sizin O’na baktığınız gibi bakacak, sizi sevdiğiniz gibi sevecek ve yüce nazarlarından ve nurani ruhundan size ihsan edecektir. Böylece ruhunuz, su verildiğinde titreşen taze bir yeşil dal gibi titreyecektir.
Bu hâl, özellikle tenha bir yerde sabah namazından sonra veya gecenin derin vaktinde okunduğunda daha belirgin olur. Eğer size herhangi bir keşif açılırsa, bunu manevî yolu kendisinden aldığınız şeyhinizden başka hiç kimseye anlatmayın. Eğer size hiçbir şey açılmazsa, manevî olgunluğa erişinceye ve buna layık oluncaya kadar sabredin.
Yüce Allah şöyle buyurmuştur: “Musa erginlik çağına gelip olgunlaşınca, ona hikmet ve ilim verdik.” (Kasas, 28:14)
Salavatı Azimiyye’nin Faziletleri
Şeyh Ahmed bin İdris’in önde gelen talebelerinden ve halifelerinden biri olan Şeyh İbrahim er-Raşid, mektuplarından birinde şöyle yazmıştır:
Salavatı Azimiyye’ye gelince, Resulullah ﷺ’e onun fazileti soruldu. Bunun üzerine şöyle buyurdu: “O, Delâilü’l-Hayrât’tan bin kere bin kere bin kere bin kere bin kat daha faziletlidir.” Ardından “bin” kelimesini yirmi defa tekrar etti.
Onun fazileti bundan da büyüktür. Ancak bu ifade, meseleyi anlamamızı kolaylaştırmak için kullanılmıştır. Şu sözün sırrını tefekkür edin: “Her bakışta ve her nefeste, Allah Teâlâ’nın ilminde bulunan her şeyin sayısınca.”
Şeyh İbrahim er-Raşid ayrıca şeyhi Şeyh Ahmed bin İdris’in hayatı ve yüce makamı hakkında bir risale kaleme almıştır. Orada naklettiği rivayetlerden biri şöyledir:
Onun kerametlerinden biri de şudur ki, Allah kendisinden razı olsun, müridlerinden biri Mekke-i Mükerreme’de vefat etmiş ve Cennetü’l-Muallâ’ya defnedilmişti. Defin sırasında, keşif ve basiret sahibi olan ihvanlardan bir zat da oradaydı.
Bu zat, Efendimiz Azrail Aleyhisselam’ın cennetten döşekler ve büyük kandillerle geldiğini gördü. Azrail Aleyhisselam kabri gözün görebildiği kadar genişletti, vefat eden kişi için döşeği hazırladı ve kandilleri kabrin içine yerleştirdi.
Bu manzarayı gören kişi kendi kendine şöyle dedi: “Keşke Allah bana da öldüğüm zaman böyle bir ikramda bulunsa.”
Bunun üzerine Efendimiz Azrail Aleyhisselam ona dönerek şöyle dedi: “Salavatı Azimiyye’nin bereketiyle hepiniz bu ikrama nail olacaksınız.”
Ayrıca şöyle rivayet edilir:
Bir gün Ba Alevî meşayihinden bir zat, bazı arkadaşlarıyla birlikte yolculuk yaparken başka bir kafileyle karşılaştı. Kafilenin durdurulmasını istedi ve yaşlı bir adamın heybesinin açılmasını talep etti. Heybenin içinde birkaç parça elbise ile üzerinde Salavatı Azimiyye yazılı tek bir kâğıt vardı.
Bunun üzerine şöyle dedi: “Demek o güçlü nurun nereden geldiğini merak ediyordum.”
İstiğfar el-Kebir
أَسْتَغْفِرُ اللَّهَ الْعَظِيمَ الَّذِي لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ الْحَيَّ الْقَيُّومَ ❁ غَفَّارَ الذُّنُوبِ ذا الْجَلاَلِ وَالْإِكْرَامِ ❁ وَأَتُوبُ إِلَيْهِ مِنْ جَمِيعِ الْمَعَاصِي كُلِّهَا وَالذُّنُوبِ وَالْآثَامِ ❁ وَمِنْ كُلِّ ذَنْبٍ أَذْنَبْتُهُ عَمْدًا وَخَطَئًا ظَاهِرًا وَبَاطِنًا ❁ قَوْلًا وَفِعْلًا ❁ فِي جَمِيعِ حَرَكَاتِي وَسَكَنَاتِي وَخَطَرَاتِي وَأَنْفَاسِي كُلِّهَا دَائِمًا أَبَدًا سَرْمَدًا ❁ مِنَ الذَّنْبِ الَّذِي أَعْلَمُ ❁ وَمِنَ الذَّنْبِ الَّذِي لَا أَعْلَمُ ❁ عَدَدَ مَا أَحَاطَ بِهِ الْعِلْمُ وَأَحْصَاهُ الْكِتَابُ ❁ وَخَطَّهُ الْقَلَمُ ❁ وَعَدَدَ مَا أَوْجَدَتْهُ الْقُدْرَةُ وَخَصَّصَتْهُ الْإِرَادَةُ ❁ وَمِدَادَ كَلِمَاتِ اللَّهِ كَمَا يَنْبَغِي لِجَلَالِ وَجْهِ رَبِّنَا وَجَمَالِهِ وَكَمَالِهِ ❁ وَكَمَا يُحِبُّ رَبُّنَا وَيَرْضَى ❁
Estağfirullâhe’l-Azîm ellezî lâ ilâhe illâ hüve’l-Hayyü’l-Kayyûm, Gaffâra’z-zünûbi ze’l-celâli ve’l-ikrâm. Ve etûbü ileyhi min cemîi’l-meâsî kullihâ ve’z-zünûbi ve’l-âsâm. Ve min külli zenbin eznebtühû amden ve hataen, zâhiran ve bâtınen, kavlen ve fi’len. Fî cemîi harekâtî ve sekenâtî ve hatarâtî ve enfâsî küllihâ, dâimen ebeden sermeden. Mine’z-zenbi’l-lezî a’lemü ve mine’z-zenbi’l-lezî lâ a’lem. Adede mâ ehâta bihi’l-ilmü ve ahsâhü’l-kitâb, ve hattahü’l-kalem. Ve adede mâ evcedethü’l-kudretü ve hassasathü’l-irâde. Ve midâde kelimâti’llâhi kemâ yenbağî li-celâli vechi Rabbinâ ve cemâlihî ve kemâlihî, ve kemâ yuhibbü Rabbünâ ve yerdâ.
Azîm olan Allah’tan mağfiret diliyorum. O Allah ki, O’ndan başka ilâh yoktur; Hayy’dır, Kayyûm’dur; günahları çokça bağışlayandır, celâl ve ikram sahibidir. Bütün isyanlarımdan, günahlarımdan ve hatalarımdan O’na tevbe ediyorum. Kasten veya hata ile işlediğim, açıkta veya gizlide, sözle yahut fiille işlediğim her günahtan; bütün hareketlerimde, sükûnetimde, düşüncelerimde ve nefeslerimin tamamında, daima, ebediyen ve sonsuza dek işlediğim günahlardan tevbe ediyorum. Bildiğim günahlardan da bilmediğim günahlardan da; ilmin kuşattığı, kitabın sayıp kaydettiği ve kalemin yazdığı her şeyin sayısınca; kudretin var ettiği ve iradenin tahsis ettiği her şeyin sayısınca; Allah’ın kelimelerinin mürekkebi kadar, Rabbimizin Zâtının celâline, cemâline ve kemâline lâyık olduğu şekilde ve Rabbimizin sevip razı olacağı biçimde mağfiret diliyor ve O’na tevbe ediyorum.
Bu, Büyük İstiğfar Duası’dır (İstiğfar-ı Kebir). Hızır Aleyhisselam onu okudu; ben de her ikisinin ardından tekrar ettim. Bunun üzerine nura büründürüldüm, Muhammedî Kuvvet (Kuvve-i Muhammediyye) ile desteklendim ve ilahî keşiflere mazhar kılındım. Ardından Resulullah ﷺ bana şöyle buyurdu: “Ey Ahmed! Sana göklerin ve yerin anahtarlarını verdim.” (Yani bu evradı kastetmektedir.) Bundan sonra Resulullah ﷺ bu salavatları bana hiçbir vasıta olmaksızın doğrudan telkin etti. Ben de onları, Resulullah ﷺ’in bana telkin ettiği gibi müridlere telkin etmeye başladım.
ARAPÇASI
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِنُورِ وَجْهِ اللَّهِ الْعَظِيمِ ❁ الَّذِي مَلَأَ أَرْكَانَ عَرْشِ اللَّهِ الْعَظِيمِ ❁ وَقَامَتْ بِهِ عَوَالِمُ اللَّهِ الْعَظِيمِ ❁ أَنْ تُصَلِّيَ عَلَى مَوْلَانَا مُحَمَّدٍ ذِي الْقَدْرِ الْعَظِيمِ ❁ وَعَلَى آلِ نَبِيِّ اللَّهِ الْعَظِيمِ ❁ بِقَدْرِ عَظَمَةِ ذَاتِ اللَّهِ الْعَظِيمِ ❁ فِي كُلِّ لَمْحَةٍ وَنَفَسٍ عَدَدَ مَا فِي عِلْمِ اللَّهِ الْعَظِيمِ ❁ صَلَاةً دَائِمَةً بِدَوَامِ اللَّهِ الْعَظِيمِ ❁ تَعْظِيمًا لِحَقِّكَ يَا مَوْلَانَا يَا مُحَمَّدُ يَا ذَا الْخُلُقِ الْعَظِيمِ ❁ وَسَلِّمْ عَلَيْهِ وَعَلَى آلِهِ مِثْلَ ذَلِكَ ❁ وَاجْمَعْ بَيْنِي وَبَيْنَهُ كَمَا جَمَعْتَ بَيْنَ الرُّوحِ وَالنَّفْسِ ❁ ظَاهِرًا وَبَاطِنًا ❁ يَقْظَةً وَمَنَامًا ❁ وَاجْعَلْهُ يَا رَبِّ رُوحًا لِذَاتِي مِنْ جَمِيعِ الْوُجُوهِ فِي الدُّنْيَا قَبْلَ الْآخِرَةِ يَا عَظِيمُ ❁لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ فِي كُلِّ لَمْحَةٍ وَنَفَسٍ عَدَدَ مَا وَسِعَهُ عِلْمُ اللَّهِ ❁
Allâhumme innî es’elüke bi nûri vechi’llâhi’l-Azîm, ellezî mele’e erkâne arşi’llâhi’l-Azîm, ve kâmet bihî avâlimu’llâhi’l-Azîm, en tusalliye alâ Mevlânâ Muhammedin zi’l-kadri’l-Azîm ve alâ âli Nebiyyi’llâhi’l-Azîm, bi-kadri azameti zâti’llâhi’l-Azîm, fî kulli lemhatin ve nefesin adede mâ fî ilmi’llâhi’l-Azîm, salâten dâimeten bi-devâmi’llâhi’l-Azîm, ta’zîmen li-hakkike yâ Mevlânâ yâ Muhammedü yâ ze’l-huluki’l-Azîm. Ve sellim aleyhi ve alâ âlihî misle zâlik. Vecma’ beynî ve beynehû kemâ cema’te beyne’r-rûhi ve’n-nefs, zâhiran ve bâtınen, yakazaten ve menâmen. Vec’alhü yâ Rabbi rûhan li-zâtî min cemîi’l-vücûhi fi’d-dünyâ kable’l-âhireti yâ Azîm. Lâ ilâhe illallâh, Muhammedün Resûlüllâh. Fî kulli lemhatin ve nefesin adede mâ vesi’ahû ilmu’llâh.
ANLAMI
Allah’ım! Senden, Allah’ın Azîm Zâtının yüzünün nuru hürmetine niyaz ediyorum; o nur ki Allah’ın Azîm Arşı’nın bütün rükünlerini doldurmuş ve Allah’ın Azîm âlemleri onunla ayakta durmuştur. Efendimiz Muhammed’e ﷺ, yüce makam sahibi olana, Allah’ın Azîm Nebîsi’nin Âline, Allah’ın Azîm Zâtının azameti kadar salât eyle. Her bakışta ve her nefeste, Allah’ın Azîm ilminde bulunan her şeyin sayısınca, Allah’ın bekāsı kadar devamlı bir salât ihsan eyle. Ey Efendimiz Muhammed! Ey yüce ahlâk sahibi! Bu salâtı, senin hakkını yüceltmek için ihsan eyle. Ona ve Âline de bunun benzeriyle selâm eyle. Benimle onun arasını, ruh ile nefsi birleştirdiğin gibi birleştir; zâhirde ve bâtında, uyanıklıkta ve uykuda. Ey Rabbim! Onu, dünyada âhiretten önce, her bakımdan benim varlığımın ruhu kıl. Ey Azîm! Allah’tan başka ilâh yoktur. Muhammed, Allah’ın Resûlü’dür. Her bakışta ve her nefeste, Allah’ın ilminin kuşattığı her şeyin sayısınca.
Şeyh Ahmed bin İdris, manevî yolculuğunu Şazeliyye, Nakşibendiyye ve Kadiriyye tarikatlarına mensup birçok mürşidin rehberliğinde tamamladı. Manevî eğitimini tamamlayıp şeyhlerinden icazet aldıktan sonra, Resulullah ﷺ’i uyanık hâlde görmekle şereflendirildi. Bundan sonra kendisine hususi evrad verildi ve kendine mahsus bir manevi yol tesis etti. Kendisine verilen başlıca üç vird şunlardı: bir zikir virdi (İdrisi Tahlili), Resulullah ﷺ’e salavat (Salavatı Azimiyye) ve bir istiğfar duası (İstiğfar-ı Kebir).
Şeyh Ahmed bin İdris şöyle nakleder:
Resulullah ﷺ ile uyanık hâlde görüştüm. Hızır Aleyhisselam da onunla birlikteydi. Resulullah ﷺ, Hızır Aleyhisselam’a Şazeliyye tarikatının evradını bana telkin etmesini emretti; o da bunları bana Resulullah ﷺ’in huzurunda telkin etti. Ardından Resulullah ﷺ, Hızır Aleyhisselam’a şöyle buyurdu: “Ey Hızır! Ona bütün zikirleri, duaları ve istiğfarları içinde toplayan, sevabı daha büyük ve fazileti daha çok olan şeyi ver.” Hızır Aleyhisselam, “Ey Allah’ın Resulü! O nedir?” diye sordu. Resulullah ﷺ buyurdu: “De ki…”
İdrisi Tahlil
لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ فِي كُلِّ لَمْحَةٍ وَنَفَسٍ عَدَدَ مَا وَسِعَهُ عِلْمُ اللَّهِ ❁
Lâ ilâhe illallâh, Muhammedün Resûlüllâh. Fî kulli lemhatin ve nefesin adede mâ vesi’ahû ilmu’llâh.
Allah’tan başka ilâh yoktur. Muhammed, Allah’ın Resûlü’dür. Her bakışta ve her nefeste, Allah’ın ilminin kuşattığı her şeyin sayısınca.
HAKKINDA
Salavatı Azimiyye (Arapça: الصلاة العظيمية; Azamet Salavatı), Salavatı İdrisiyye (Arapça: الصلاة الإدريسية) olarak da bilinen, büyük veli Şeyh Ahmed bin İdris el-Fasi (v. 1252 H / 1837 M) tarafından nakledilen meşhur bir salavattır. Şeyh Ahmed bin İdris, Şazeliyye yolunun bir kolu olan İdrisiyye tarikatının kurucusudur. Bu salavatı iki defa almıştır: İlki, hiçbir vasıta olmaksızın doğrudan Resulullah’tan ﷺ, ikincisi ise Hızır Aleyhisselam vasıtasıyla.
Şeyh Salih el-Caferi ve Salavatı Azimiyye
Salavatı Azimiyye, İdrisi Tahlili ve İstiğfar-ı Kebir ile birlikte, Şeyh Salih el-Caferi (v. 1399 H / 1979 M) tarafından kurulan manevi bir yol olan Caferiyye tarikatı mensuplarının her gün okudukları ezkârın bir parçasını oluşturur. Şeyh Salih, Şeyh Ahmed bin İdris’in manevi yolunu takip etmiş, İdrisi evradını ve öğretilerini Şeyh Ahmed bin İdris’in torunu olan Şeyh Muhammed eş-Şerif’ten almıştır.
Bir rüyasında Resulullah ﷺ, Şeyh Salih’e bu evradı okumaları için müridlerine icazet vermesini emretti. Şeyh şöyle anlatmıştır:
Cidde’den Libya’ya deniz yoluyla seyahat ediyordum. Uykumda, kaldığım kamarada oturduğumu gördüm. Bir yatağın üzerinde oturuyordum ve yanımda başka bir yatak vardı. Şeyh Ahmed bin İdris’in Salavatlarından Birinci Salavat’ı okurken, Resulullah ﷺ odaya girdi, diğer yatağa oturdu ve şöyle buyurdu: “İbn İdris’in Salavatı’nı senden dinlemeye geldim.”
Daha sonra Resulullah ﷺ sağ tarafına uzandı. Ben okumaya devam ettikçe mübarek nuru daha da arttı ve bana daha açık bir şekilde görünmeye başladı. Okumaya devam ederken içimden kalkıp kendisini selamlamayı geçirdim. Bunun üzerine ayağa kalktım, mübarek elini öptüm; o da mübarek eliyle yüzümü ve göğsümü meshetti. Ardından eliyle bana oturmamı ve salavatı tamamlamamı işaret etti. Ben de tekrar oturdum, Birinci Salavat’ı tamamladım ve ardından, “Ey Zatı kâmil olan, ey sıfatları güzel olan!” diye başlayan salavatı okuyarak Yedinci Salavat’ın sonuna kadar devam ettim. Daha sonra büyük bir sevinç ve mutluluk içinde, Allah Teâlâ’ya hamd ederek uyandım.
Resulullah ﷺ bana daha önce bütün Salavatlar için genel bir icazet vermişti. Bu, Resulullah ﷺ’e İdrisiyye tarikatımıza ait olanlar dışında başka salavat lafızlarıyla salavat getirdiğimi gördüğüm bir rüya vasıtasıyla gerçekleşmişti. Ancak Şeyh Ahmed bin İdris’in Salavatı Azimiyye’sini okumaya başladığımda, Resulullah ﷺ bana bir kürsü üzerinde oturur hâlde göründü. Ayağa kalktım, mübarek elini öptüm ve şöyle dedim:
“Ey Allah’ın Resulü, Sana bu salavat lafzıyla salavat getireyim mi?”
Bunun üzerine şöyle buyurdu: “Bununla da, bunun dışındakilerle de.” Ardından mübarek başıyla yukarıdan aşağıya, sonra da aşağıdan yukarıya doğru işaret etti.
Bunun üzerine, Resulullah ﷺ bana bu salavat için icazet verdiği gibi, ben de İdrisiyye tarikatından olsun veya olmasın, dünyanın doğusundan batısına kadar bütün kardeşlerime Salavatı Azimiyye için icazet veriyorum. Aynı şekilde, Resulullah ﷺ’in benden dinlediği Birinci Salavat için de onlara icazet veriyorum. Ayrıca, Resulullah ﷺ’in “Bununla da, bunun dışındakilerle de.” buyurarak bana icazet verdiği diğer bütün salavatlar için de onlara icazet veriyorum. Bütün bunlardaki senedim Resulullah ﷺ’e dayanmaktadır.
Büyük bir ümit taşıyorum ki, bu sözlerimi işiten, kalbi ve bedeniyle bu salavatlara yönelen, onları sevgi ve yakin ile düzenli olarak okuyan herkes, Resulullah ﷺ’i rüyada ve uyanık hâlde görmekle şereflendirilecektir. Buna şüpheyle yaklaşanlarla aramızda yalnızca tecrübe vardır. Ey kendini beğenen, yaptığı amellerle övünen, kutsiyetin mahfillerinden gafil olan ve Allah’a ünsiyet vesilelerinden yüz çeviren kimse! Bize gel, sonra yine bize gel! Çünkü her çağda tecelliler, inciler ve cevherler vardır.
Böylece ey mübarek okuyucu! Artık sen de Salavatı Azimiyye, Şeyh Ahmed bin İdris’in diğer Salavatları ve dünyadaki bütün salavat lafızları için icazet sahibi oldun. Senedin ise şöyledir: Büyük Kutup, Efendimiz Şeyh Salih el-Caferi’den, Resulullah ﷺ’e dayanır.
Şeyh şöyle devam etti:
Bu nasihate mutlaka uyun. Çünkü o, altın ve gümüşten daha kıymetlidir. Allah Teâlâ’nın izniyle sizi yarış meydanındaki en süratli süvarilerin bile önüne geçirir ve sizi arzuladığınız şeye, hiçbir gözün görmediği, hiçbir kulağın işitmediği ve hiçbir insanın kalbine doğmamış olan nimete ulaştırır. Bunun yolu şudur:
Salavatı Azimiyye’yi veya diğer Ahmediyye Salavatlarından herhangi birini okumak istediğinizde, abdestli olun. Kıbleye yönelerek dizleriniz üzerinde oturun ve bakışlarınızı aşağıya indirin. Kalbinizi ve ruhunuzu Resulullah ﷺ’e yöneltin, mübarek Muhammedî suretini kalbinizde canlandırın ve onu gerçekten görüyormuş gibi temaşa edin. Bunu yaptığınızda, sizinle müşahede edilen Zât ﷺ arasındaki perdeler kalkacaktır. O da size, sizin O’na baktığınız gibi bakacak, sizi sevdiğiniz gibi sevecek ve yüce nazarlarından ve nurani ruhundan size ihsan edecektir. Böylece ruhunuz, su verildiğinde titreşen taze bir yeşil dal gibi titreyecektir.
Bu hâl, özellikle tenha bir yerde sabah namazından sonra veya gecenin derin vaktinde okunduğunda daha belirgin olur. Eğer size herhangi bir keşif açılırsa, bunu manevî yolu kendisinden aldığınız şeyhinizden başka hiç kimseye anlatmayın. Eğer size hiçbir şey açılmazsa, manevî olgunluğa erişinceye ve buna layık oluncaya kadar sabredin.
Yüce Allah şöyle buyurmuştur: “Musa erginlik çağına gelip olgunlaşınca, ona hikmet ve ilim verdik.” (Kasas, 28:14)
Salavatı Azimiyye’nin Faziletleri
Şeyh Ahmed bin İdris’in önde gelen talebelerinden ve halifelerinden biri olan Şeyh İbrahim er-Raşid, mektuplarından birinde şöyle yazmıştır:
Salavatı Azimiyye’ye gelince, Resulullah ﷺ’e onun fazileti soruldu. Bunun üzerine şöyle buyurdu: “O, Delâilü’l-Hayrât’tan bin kere bin kere bin kere bin kere bin kat daha faziletlidir.” Ardından “bin” kelimesini yirmi defa tekrar etti.
Onun fazileti bundan da büyüktür. Ancak bu ifade, meseleyi anlamamızı kolaylaştırmak için kullanılmıştır. Şu sözün sırrını tefekkür edin: “Her bakışta ve her nefeste, Allah Teâlâ’nın ilminde bulunan her şeyin sayısınca.”
Şeyh İbrahim er-Raşid ayrıca şeyhi Şeyh Ahmed bin İdris’in hayatı ve yüce makamı hakkında bir risale kaleme almıştır. Orada naklettiği rivayetlerden biri şöyledir:
Onun kerametlerinden biri de şudur ki, Allah kendisinden razı olsun, müridlerinden biri Mekke-i Mükerreme’de vefat etmiş ve Cennetü’l-Muallâ’ya defnedilmişti. Defin sırasında, keşif ve basiret sahibi olan ihvanlardan bir zat da oradaydı.
Bu zat, Efendimiz Azrail Aleyhisselam’ın cennetten döşekler ve büyük kandillerle geldiğini gördü. Azrail Aleyhisselam kabri gözün görebildiği kadar genişletti, vefat eden kişi için döşeği hazırladı ve kandilleri kabrin içine yerleştirdi.
Bu manzarayı gören kişi kendi kendine şöyle dedi: “Keşke Allah bana da öldüğüm zaman böyle bir ikramda bulunsa.”
Bunun üzerine Efendimiz Azrail Aleyhisselam ona dönerek şöyle dedi: “Salavatı Azimiyye’nin bereketiyle hepiniz bu ikrama nail olacaksınız.”
Ayrıca şöyle rivayet edilir:
Bir gün Ba Alevî meşayihinden bir zat, bazı arkadaşlarıyla birlikte yolculuk yaparken başka bir kafileyle karşılaştı. Kafilenin durdurulmasını istedi ve yaşlı bir adamın heybesinin açılmasını talep etti. Heybenin içinde birkaç parça elbise ile üzerinde Salavatı Azimiyye yazılı tek bir kâğıt vardı.
Bunun üzerine şöyle dedi: “Demek o güçlü nurun nereden geldiğini merak ediyordum.”
İstiğfar el-Kebir
أَسْتَغْفِرُ اللَّهَ الْعَظِيمَ الَّذِي لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ الْحَيَّ الْقَيُّومَ ❁ غَفَّارَ الذُّنُوبِ ذا الْجَلاَلِ وَالْإِكْرَامِ ❁ وَأَتُوبُ إِلَيْهِ مِنْ جَمِيعِ الْمَعَاصِي كُلِّهَا وَالذُّنُوبِ وَالْآثَامِ ❁ وَمِنْ كُلِّ ذَنْبٍ أَذْنَبْتُهُ عَمْدًا وَخَطَئًا ظَاهِرًا وَبَاطِنًا ❁ قَوْلًا وَفِعْلًا ❁ فِي جَمِيعِ حَرَكَاتِي وَسَكَنَاتِي وَخَطَرَاتِي وَأَنْفَاسِي كُلِّهَا دَائِمًا أَبَدًا سَرْمَدًا ❁ مِنَ الذَّنْبِ الَّذِي أَعْلَمُ ❁ وَمِنَ الذَّنْبِ الَّذِي لَا أَعْلَمُ ❁ عَدَدَ مَا أَحَاطَ بِهِ الْعِلْمُ وَأَحْصَاهُ الْكِتَابُ ❁ وَخَطَّهُ الْقَلَمُ ❁ وَعَدَدَ مَا أَوْجَدَتْهُ الْقُدْرَةُ وَخَصَّصَتْهُ الْإِرَادَةُ ❁ وَمِدَادَ كَلِمَاتِ اللَّهِ كَمَا يَنْبَغِي لِجَلَالِ وَجْهِ رَبِّنَا وَجَمَالِهِ وَكَمَالِهِ ❁ وَكَمَا يُحِبُّ رَبُّنَا وَيَرْضَى ❁
Azîm olan Allah’tan mağfiret diliyorum. O Allah ki, O’ndan başka ilâh yoktur; Hayy’dır, Kayyûm’dur; günahları çokça bağışlayandır, celâl ve ikram sahibidir. Bütün isyanlarımdan, günahlarımdan ve hatalarımdan O’na tevbe ediyorum. Kasten veya hata ile işlediğim, açıkta veya gizlide, sözle yahut fiille işlediğim her günahtan; bütün hareketlerimde, sükûnetimde, düşüncelerimde ve nefeslerimin tamamında, daima, ebediyen ve sonsuza dek işlediğim günahlardan tevbe ediyorum. Bildiğim günahlardan da bilmediğim günahlardan da; ilmin kuşattığı, kitabın sayıp kaydettiği ve kalemin yazdığı her şeyin sayısınca; kudretin var ettiği ve iradenin tahsis ettiği her şeyin sayısınca; Allah’ın kelimelerinin mürekkebi kadar, Rabbimizin Zâtının celâline, cemâline ve kemâline lâyık olduğu şekilde ve Rabbimizin sevip razı olacağı biçimde mağfiret diliyor ve O’na tevbe ediyorum.
Bu, Büyük İstiğfar Duası’dır (İstiğfar-ı Kebir). Hızır Aleyhisselam onu okudu; ben de her ikisinin ardından tekrar ettim. Bunun üzerine nura büründürüldüm, Muhammedî Kuvvet (Kuvve-i Muhammediyye) ile desteklendim ve ilahî keşiflere mazhar kılındım. Ardından Resulullah ﷺ bana şöyle buyurdu: “Ey Ahmed! Sana göklerin ve yerin anahtarlarını verdim.” (Yani bu evradı kastetmektedir.) Bundan sonra Resulullah ﷺ bu salavatları bana hiçbir vasıta olmaksızın doğrudan telkin etti. Ben de onları, Resulullah ﷺ’in bana telkin ettiği gibi müridlere telkin etmeye başladım.
Tıbbil Kulubi Salavatı Şifa
1. VERSiYON
ARAPÇASI
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍ طِبِّ الْقُلُوبِ وَدَوَائِهَا ❁ وَعَافِيَةِ الْأَبْدَانِ وَشِفَائِهَا ❁ وَنُورِ الْأَبْصَارِ وَضِيَائِهَا ❁ وَعَلَى آلِهِ وَصَحْبِهِ وَسَلِّمْ ❁
OKUNUŞU
Allahümme salli alâ seyyidinâ Muhammedin, tıbbi’l-kulûbi ve devâihâ, ve âfiyeti’l-ebdâni ve şifâihâ, ve nûri’l-ebsâri ve dıyâihâ, ve alâ âlihî ve sahbihî ve sellim.
ANLAMI
Allah’ım! Efendimiz Muhammed’e salât eyle. O, kalplerin ilacı ve devası, bedenlerin afiyeti ve şifası, gözlerin nuru ve aydınlığıdır. Onun âline ve ashâbına da salât ve selâm eyle.
2. VERSiYON
ARAPÇASI
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍ طِبِّ الْقُلُوبِ وَدَوَائِهَا ❁ وَعَافِيَةِ الْأَبْدَانِ وَشِفَائِهَا ❁ وَقُوتِ الْأَرْوَاحِ وَغَذَائِهَا ❁ وَنُورِ الْأَبْصَارِ وَضِيَائِهَا ❁ وَعَلَى آلِهِ وَصَحْبِهِ وَسَلِّمْ ❁
OKUNUŞU
Allahümme salli alâ seyyidinâ Muhammedin, tıbbi’l-kulûbi ve devâihâ, ve âfiyeti’l-ebdâni ve şifâihâ, ve kûti’l-ervâhi ve gıdâihâ, ve nûri’l-ebsâri ve dıyâihâ, ve alâ âlihî ve sahbihî ve sellim.
ANLAMI
Allah’ım! Efendimiz Muhammed ﷺ’e salât eyle. O, kalplerin ilacı ve devası, bedenlerin afiyeti ve şifası, ruhların gıdası ve kuvveti, gözlerin nuru ve aydınlığıdır. Onun âline ve ashâbına da salât ve selâm eyle.
3. VERSiYON
ARAPÇASI
اللَّهُمَّ صَلِّ وَسَلِّمْ وَبَارِكْ عَلَى سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍ طِبِّ الْقُلُوبِ وَدَوَائِهَا ❁ وَعَافِيَةِ الْأَبْدَانِ وَشِفَائِهَا ❁ وَنُورِ الْأَبْصَارِ وَضِيَائِهَا ❁ وَرُوحِ الْأَرْوَاحِ وَسِرِّ بَقَائِهَا ❁
OKUNUŞU
Allahümme salli ve sellim ve bârik alâ seyyidinâ Muhammedin, tıbbi’l-kulûbi ve devâihâ, ve âfiyeti’l-ebdâni ve şifâihâ, ve nûri’l-ebsâri ve dıyâihâ, ve rûhi’l-ervâhi ve sirri bekâihâ.
ANLAMI
Allah’ım! Efendimiz Muhammed ﷺ’e salât, selâm ve bereket ihsan eyle. O, kalplerin ilacı ve devası, bedenlerin afiyeti ve şifası, gözlerin nuru ve aydınlığı, ruhların ruhu ve bekâlarının sırrıdır.
HAKKINDA
Tıbbıl Kulubi Duası, diğer adıyla Şifa Salavatı veya Salât-ı Tıbbü’l-Kulûb (Arapça: صلاة طب القلوب; Kalplerin İlacı Duası), ayrıca Salât-ı Tıbbiyye (Arapça: الصلاة الطبية; Tıp Duası) olarak da bilinir. Manevî ve bedenî şifa için okunan en meşhur salavatlardan biridir. Mısırlı büyük âlim Şeyh Ahmed ed-Derdîr (ö. 1204 H./1786 M.) tarafından kaleme alınmıştır. Müslümanlar asırlardır bu salavatı, Allah Teâlâ’nın izniyle manevî ve bedenî hastalıklardan şifa dilemek amacıyla okumaktadır.
Tıbbıl Kulubi Salavatı Fazileti
Bu salavatın her türlü hastalık için 2.000 defa okunması tavsiye edilmiştir. Ayrıca 400 defa okunabileceği de rivayet edilmiştir. Allah Teâlâ’nın izniyle hastalığın şifa bulacağı umulur.
Tıbbıl Kulubi Duası, göz rahatsızlıkları ve göz hastalıklarına şifa vesilesi olarak da bilinmektedir. Bu sebeple Salât Nûrü’l-Ebsâr (Arapça: صلاة نور الأبصار; Görmenin Nuru Duası) adıyla da anılır. Yemen’in Harîda şehrinden salih bir âlim olan Habib Ahmed bin Hasan el-Attas (ö. 1334 H./1916 M.), eserlerinde bu salavat hakkında şunları nakleder:
Görme engelli bir adam efendime, Allah ondan razı olsun, şikâyette bulundu. Efendim onun gözlerine elini sürdü ve kendisine Salât Nûrü’l-Ebsârı [Şifa Salavatı] bolca okumasını emretti. Habib Muhammed bin Zeyn Ba Aboud bana naklettiğine göre o kişi şöyle demiştir: “Gözümdeki rahatsızlığı Habib Salih bin Abdullah el-Attas’a arz ettim. Gözlerime elini sürdü ve bana şöyle dedi: ‘Her gün şu lafızlarla Resûlullah ﷺ’e 300 defa salavat getir: Allahümme salli alâ seyyidinâ Muhammedin, tıbbi’l-kulûbi ve devâihâ, ve âfiyeti’l-ebdâni ve şifâihâ, ve kûti’l-ervâhi ve gıdâihâ, ve nûri’l-ebsâri ve dıyâihâ, ve alâ âlihî ve sahbihî ve sellim.‘ Sonra şöyle dedi: ‘Görme yetim eski hâline döndü.'”
Fas, Fas şehrinden salih bir Mâlikî âlimi olan Şeyh Mevlây Ahmed bin el-Me’mûn el-Belğîtî (ö. 1348 H./1929 M.), Allah ona rahmet etsin, şöyle demiştir:
Şeyhimiz Seyyid Ebu’l-Abbas Ahmed bin el-Arabî bin Ömer el-Meknâsî bana bu salavatı okuma icazeti verdi. Bana, “Kalp hastalıklarından korunmak için bu salavat 315 defa okunmalıdır.” dedi. Ben de kendisine, “Bundan maksat bedenî kalp hastalığı mı, yoksa mânevî kalp hastalığı mı?” diye sordum. O da, “Her ikisi için de geçerlidir.” diye cevap verdi. Şeyhimiz Ebu Abdullah Cunûn da, Allah ona rahmet etsin, Taʿlîka ʿale’l-Muvaṭṭaʾ adlı eserinde bu salavatın okunmasının tâundan korunmaya vesile olduğunu zikretmiştir.
Merhum Prof. Dr. Şeyh Vehbe ez-Zühaylî (ö. 1436 H./2015 M.), Allah ona rahmet etsin, kendisine, “Peygamber Efendimiz ﷺ’e salavat getirmenin Allah’ın izniyle şifaya vesile olması mümkün müdür?” diye sorulduğunda şöyle cevap vermiştir:
Allahümme salli alâ seyyidinâ Muhammedin, tıbbi’l-kulûbi ve devâihâ, ve âfiyeti’l-ebdâni ve şifâihâ, ve nûri’l-ebsâri ve dıyâihâ, ve alâ âlihî ve sahbihî ve sellim. Şeyh Hâşim el-Hatîb bize sağ şakağımıza elimizi koyup huşû içinde bu salavatı 10 defa okumayı öğretti. Allah Teâlâ’nın izniyle şifa gerçekleşir. Bu, defalarca tecrübe edilmiş ve faydası görülmüş bir ameldir. Ben de bunu uyguluyorum ve ilaca ihtiyaç duymuyorum.
Bazı âlimler şöyle demiştir:
Bu salavat, her gün sabah namazından sonra 100 defa, ikindi namazından sonra 100 defa ve akşam namazından önce 100 defa okunmalıdır. Kalp hastalıkları ve daha birçok hastalığın tedavisinde hayret verici tesirlere sahip olduğu belirtilmiştir. Kim bu salavatı 7 defa su üzerine okuyup içerse, şaşırtıcı faydalar görür. Allah Teâlâ’nın izniyle bütün hastalıklar için tecrübe edilmiş bir uygulamadır.
Aşağıda bu salavatın bereketine dair dikkat çekici bir başka hatıra yer almaktadır. 1966 yılında, Allah ona rahmet etsin, Şeyh Süleyman Abdü Rabbihî el-Kalyûbî şöyle anlatmıştır:
Allah’ın takdiriyle ağır bir sinir hastalığına yakalandım. Doktorlara gittim ve bana, “Hayatta kalma ihtimalin sadece %1.” dediler. Bunun üzerine oradan ayrıldım, abdest aldım ve halvetime çekildim. Sürekli Resûlullah ﷺ’e şu lafızlarla salavat getiriyordum: “Allahümme salli ve sellim ve bârik alâ seyyidinâ Muhammedin, tıbbi’l-kulûbi ve devâihâ, ve âfiyeti’l-ebdâni ve şifâihâ, ve nûri’l-ebsâri ve dıyâihâ.” Fecr vakti yaklaşırken Resûlullah ﷺ’in mübarek elinin serinliğini başımın üzerinde hissettim. Bana, “Ey oğlum! ‘wa rūḥi l-arwāḥi wa sirri baqā’iha’ de.” buyurdu. Daha sonra tekrar doktorlara gittim. İyileştiğimi görünce hayretler içinde kaldılar. Doktorlardan biri gayrimüslimdi. Yaşadıklarımı ona anlattığımda şöyle dedi: “Şahitlik ederim ki Allah’tan başka ilâh yoktur ve Muhammed ﷺ Allah’ın Resûlüdür.”
1. VERSiYON
ARAPÇASI
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍ طِبِّ الْقُلُوبِ وَدَوَائِهَا ❁ وَعَافِيَةِ الْأَبْدَانِ وَشِفَائِهَا ❁ وَنُورِ الْأَبْصَارِ وَضِيَائِهَا ❁ وَعَلَى آلِهِ وَصَحْبِهِ وَسَلِّمْ ❁
OKUNUŞU
Allahümme salli alâ seyyidinâ Muhammedin, tıbbi’l-kulûbi ve devâihâ, ve âfiyeti’l-ebdâni ve şifâihâ, ve nûri’l-ebsâri ve dıyâihâ, ve alâ âlihî ve sahbihî ve sellim.
ANLAMI
Allah’ım! Efendimiz Muhammed’e salât eyle. O, kalplerin ilacı ve devası, bedenlerin afiyeti ve şifası, gözlerin nuru ve aydınlığıdır. Onun âline ve ashâbına da salât ve selâm eyle.
2. VERSiYON
ARAPÇASI
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍ طِبِّ الْقُلُوبِ وَدَوَائِهَا ❁ وَعَافِيَةِ الْأَبْدَانِ وَشِفَائِهَا ❁ وَقُوتِ الْأَرْوَاحِ وَغَذَائِهَا ❁ وَنُورِ الْأَبْصَارِ وَضِيَائِهَا ❁ وَعَلَى آلِهِ وَصَحْبِهِ وَسَلِّمْ ❁
OKUNUŞU
Allahümme salli alâ seyyidinâ Muhammedin, tıbbi’l-kulûbi ve devâihâ, ve âfiyeti’l-ebdâni ve şifâihâ, ve kûti’l-ervâhi ve gıdâihâ, ve nûri’l-ebsâri ve dıyâihâ, ve alâ âlihî ve sahbihî ve sellim.
ANLAMI
Allah’ım! Efendimiz Muhammed ﷺ’e salât eyle. O, kalplerin ilacı ve devası, bedenlerin afiyeti ve şifası, ruhların gıdası ve kuvveti, gözlerin nuru ve aydınlığıdır. Onun âline ve ashâbına da salât ve selâm eyle.
3. VERSiYON
ARAPÇASI
اللَّهُمَّ صَلِّ وَسَلِّمْ وَبَارِكْ عَلَى سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍ طِبِّ الْقُلُوبِ وَدَوَائِهَا ❁ وَعَافِيَةِ الْأَبْدَانِ وَشِفَائِهَا ❁ وَنُورِ الْأَبْصَارِ وَضِيَائِهَا ❁ وَرُوحِ الْأَرْوَاحِ وَسِرِّ بَقَائِهَا ❁
Allahümme salli ve sellim ve bârik alâ seyyidinâ Muhammedin, tıbbi’l-kulûbi ve devâihâ, ve âfiyeti’l-ebdâni ve şifâihâ, ve nûri’l-ebsâri ve dıyâihâ, ve rûhi’l-ervâhi ve sirri bekâihâ.
ANLAMI
Allah’ım! Efendimiz Muhammed ﷺ’e salât, selâm ve bereket ihsan eyle. O, kalplerin ilacı ve devası, bedenlerin afiyeti ve şifası, gözlerin nuru ve aydınlığı, ruhların ruhu ve bekâlarının sırrıdır.
HAKKINDA
Tıbbıl Kulubi Duası, diğer adıyla Şifa Salavatı veya Salât-ı Tıbbü’l-Kulûb (Arapça: صلاة طب القلوب; Kalplerin İlacı Duası), ayrıca Salât-ı Tıbbiyye (Arapça: الصلاة الطبية; Tıp Duası) olarak da bilinir. Manevî ve bedenî şifa için okunan en meşhur salavatlardan biridir. Mısırlı büyük âlim Şeyh Ahmed ed-Derdîr (ö. 1204 H./1786 M.) tarafından kaleme alınmıştır. Müslümanlar asırlardır bu salavatı, Allah Teâlâ’nın izniyle manevî ve bedenî hastalıklardan şifa dilemek amacıyla okumaktadır.
Tıbbıl Kulubi Salavatı Fazileti
Bu salavatın her türlü hastalık için 2.000 defa okunması tavsiye edilmiştir. Ayrıca 400 defa okunabileceği de rivayet edilmiştir. Allah Teâlâ’nın izniyle hastalığın şifa bulacağı umulur.
Tıbbıl Kulubi Duası, göz rahatsızlıkları ve göz hastalıklarına şifa vesilesi olarak da bilinmektedir. Bu sebeple Salât Nûrü’l-Ebsâr (Arapça: صلاة نور الأبصار; Görmenin Nuru Duası) adıyla da anılır. Yemen’in Harîda şehrinden salih bir âlim olan Habib Ahmed bin Hasan el-Attas (ö. 1334 H./1916 M.), eserlerinde bu salavat hakkında şunları nakleder:
Görme engelli bir adam efendime, Allah ondan razı olsun, şikâyette bulundu. Efendim onun gözlerine elini sürdü ve kendisine Salât Nûrü’l-Ebsârı [Şifa Salavatı] bolca okumasını emretti. Habib Muhammed bin Zeyn Ba Aboud bana naklettiğine göre o kişi şöyle demiştir: “Gözümdeki rahatsızlığı Habib Salih bin Abdullah el-Attas’a arz ettim. Gözlerime elini sürdü ve bana şöyle dedi: ‘Her gün şu lafızlarla Resûlullah ﷺ’e 300 defa salavat getir: Allahümme salli alâ seyyidinâ Muhammedin, tıbbi’l-kulûbi ve devâihâ, ve âfiyeti’l-ebdâni ve şifâihâ, ve kûti’l-ervâhi ve gıdâihâ, ve nûri’l-ebsâri ve dıyâihâ, ve alâ âlihî ve sahbihî ve sellim.‘ Sonra şöyle dedi: ‘Görme yetim eski hâline döndü.'”
Fas, Fas şehrinden salih bir Mâlikî âlimi olan Şeyh Mevlây Ahmed bin el-Me’mûn el-Belğîtî (ö. 1348 H./1929 M.), Allah ona rahmet etsin, şöyle demiştir:
Şeyhimiz Seyyid Ebu’l-Abbas Ahmed bin el-Arabî bin Ömer el-Meknâsî bana bu salavatı okuma icazeti verdi. Bana, “Kalp hastalıklarından korunmak için bu salavat 315 defa okunmalıdır.” dedi. Ben de kendisine, “Bundan maksat bedenî kalp hastalığı mı, yoksa mânevî kalp hastalığı mı?” diye sordum. O da, “Her ikisi için de geçerlidir.” diye cevap verdi. Şeyhimiz Ebu Abdullah Cunûn da, Allah ona rahmet etsin, Taʿlîka ʿale’l-Muvaṭṭaʾ adlı eserinde bu salavatın okunmasının tâundan korunmaya vesile olduğunu zikretmiştir.
Merhum Prof. Dr. Şeyh Vehbe ez-Zühaylî (ö. 1436 H./2015 M.), Allah ona rahmet etsin, kendisine, “Peygamber Efendimiz ﷺ’e salavat getirmenin Allah’ın izniyle şifaya vesile olması mümkün müdür?” diye sorulduğunda şöyle cevap vermiştir:
Allahümme salli alâ seyyidinâ Muhammedin, tıbbi’l-kulûbi ve devâihâ, ve âfiyeti’l-ebdâni ve şifâihâ, ve nûri’l-ebsâri ve dıyâihâ, ve alâ âlihî ve sahbihî ve sellim. Şeyh Hâşim el-Hatîb bize sağ şakağımıza elimizi koyup huşû içinde bu salavatı 10 defa okumayı öğretti. Allah Teâlâ’nın izniyle şifa gerçekleşir. Bu, defalarca tecrübe edilmiş ve faydası görülmüş bir ameldir. Ben de bunu uyguluyorum ve ilaca ihtiyaç duymuyorum.
Bazı âlimler şöyle demiştir:
Bu salavat, her gün sabah namazından sonra 100 defa, ikindi namazından sonra 100 defa ve akşam namazından önce 100 defa okunmalıdır. Kalp hastalıkları ve daha birçok hastalığın tedavisinde hayret verici tesirlere sahip olduğu belirtilmiştir. Kim bu salavatı 7 defa su üzerine okuyup içerse, şaşırtıcı faydalar görür. Allah Teâlâ’nın izniyle bütün hastalıklar için tecrübe edilmiş bir uygulamadır.
Aşağıda bu salavatın bereketine dair dikkat çekici bir başka hatıra yer almaktadır. 1966 yılında, Allah ona rahmet etsin, Şeyh Süleyman Abdü Rabbihî el-Kalyûbî şöyle anlatmıştır:
Allah’ın takdiriyle ağır bir sinir hastalığına yakalandım. Doktorlara gittim ve bana, “Hayatta kalma ihtimalin sadece %1.” dediler. Bunun üzerine oradan ayrıldım, abdest aldım ve halvetime çekildim. Sürekli Resûlullah ﷺ’e şu lafızlarla salavat getiriyordum: “Allahümme salli ve sellim ve bârik alâ seyyidinâ Muhammedin, tıbbi’l-kulûbi ve devâihâ, ve âfiyeti’l-ebdâni ve şifâihâ, ve nûri’l-ebsâri ve dıyâihâ.” Fecr vakti yaklaşırken Resûlullah ﷺ’in mübarek elinin serinliğini başımın üzerinde hissettim. Bana, “Ey oğlum! ‘wa rūḥi l-arwāḥi wa sirri baqā’iha’ de.” buyurdu. Daha sonra tekrar doktorlara gittim. İyileştiğimi görünce hayretler içinde kaldılar. Doktorlardan biri gayrimüslimdi. Yaşadıklarımı ona anlattığımda şöyle dedi: “Şahitlik ederim ki Allah’tan başka ilâh yoktur ve Muhammed ﷺ Allah’ın Resûlüdür.”
Salavatı Meşişiyye
ARAPÇASI
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مَنْ مِنْهُ انْشَقَّتِ الْأَسْرَارُ ❁ وَانْفَلَقَتِ الْأَنْوَارُ ❁ وَفِيهِ ارْتَقَتِ الْحَقَائِقُ ❁ وَتَنَزَّلَتْ عُلُومُ آدَمَ فَأَعْجَزَ الْخَلَائِقِ ❁ وَلَهُ تَضَاءَلَتِ الْفُهُومُ فَلَمْ يُدْرِكْهُ مِنَّا سَابِقٌ وَلَا لَاحِقٌ ❁ فَرِيَاضُ الْمَلَكُوتِ بِزَهْرِ جَمَالِهِ مُونِقَةٌ ❁ وَحِيَاضُ الْجَبَرُوتِ بِفَيْضِ أَنْوَارِهِ مُتَدَفِّقَةٌ ❁ وَلَا شَيْءَ إِلَّا وَهُوَ بِهِ مَنُوطٌ❁ إِذْ لَوْلَا الْوَاسِطَةُ لَذَهَبَ كَمَا قِيلَ الْمَوْسُوطُ ❁ صَلَاةً تَلِيقُ بِكَ مِنْكَ إِلَيْهِ كَمَا هُوَ أَهْلُهُ ❁
اللَّهُمَّ إِنَّهُ سِرُّكَ الْجَامِعُ الدَّالُّ عَلَيْكَ ❁ وَحِجَابُكَ الْأَعْظَمُ الْقَائِمُ لَكَ بَيْنَ يَدَيْكَ ❁
اللَّهُمَّ أَلْحِقْنِي بِنَسَبِهِ ❁ وَحَقِّقْنِي بِحَسَبِهِ ❁ وَعَرِّفْنِي إِيَّاهُ مَعْرِفَةً أَسْلَمُ بِهَا مِنْ مَوَارِدِ الْجَهْلِ ❁ وَأَكْرَعُ بِهَا مِنْ مَوَارِدِ الْفَضْلِ ❁ وَاحْمِلْنِي عَلى سَبِيلِهِ إِلَى حَضْرَتِكَ ❁ حَمْلًا مَحْفُوفًا بِنُصْرَتِكَ ❁ وَاقْذِفْ بِي عَلَى الْبَاطِلِ فَأَدْمَغَهُ ❁ وَزُجَّ بِي فِي بِحَارِ الْأَحَدِيَّةِ ❁ وَانْشُلْنِي مِنْ أَوْحَالِ التَّوْحِيدِ ❁ وَأَغْرِقْنِي فِي عَيْنِ بَحْرِ الْوَحْدَةِ ❁ حَتَّى لَا أَرَى وَلَا أَسْمَعَ وَلَا أَجِدَ وَلَا أُحِسَّ إِلَّا بِهَا ❁ وَاجْعَلِ الْحِجَابَ الْأَعْظَمَ حَيَاةَ رُوحِي ❁ وَرُوحَهُ سِرَّ حَقِيقَتِي ❁ وَحَقِيقَتَهُ جَامِعَ عَوَالِمِي بِتَحْقِيقِ الْحَقِّ الْأَوَّلِ ❁ يَا أَوَّلُ يَا آخِرُ يَا ظَاهِرُ يَا بَاطِنُ ❁ اِسْمَعْ نِدَائِي بِمَا سَمِعْتَ بِهِ نِدَاءَ عَبْدِكَ زَكَرِيَّا ❁ وَانْصُرْنِي بِكَ لَكَ ❁ وَأَيِّدْنِي بِكَ لَكَ ❁ وَاجْمَعْ بَيْنِي وَبَيْنَكَ ❁ وَحُلْ بَيْنِي وَبَيْنَ غَيْرِكَ ❁
﴿إِنَّ ٱلَّذِى فَرَضَ عَلَيْكَ ٱلْقُرْءَانَ لَرَآدُّكَ إِلَىٰ مَعَادٍ ❁﴾
﴿رَبَّنَآ ءَاتِنَا مِن لَّدُنكَ رَحْمَةً وَهَيِّئْ لَنَا مِنْ أَمْرِنَا رَشَدًا ❁﴾
﴿إِنَّ ٱللَّهَ وَمَلَـٰٓئِكَتَهُۥ يُصَلُّونَ عَلَى ٱلنَّبِىِّ يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ صَلُّواْ عَلَيْهِ وَسَلِّمُواْ تَسْلِيمًا ❁﴾
OKUNUŞU
Allahümme salli alâ men minhü’n-şakkati’l-esrârü, venfelekati’l-envârü, ve fîhi’rtekati’l-hakâiku, ve tenezzelat ulûmu Âdeme fea‘ceze’l-halâiki, ve lehû tedââleti’l-fühûmü felem yüdrikhü minnâ sâbikun ve lâ lâhikun, fe-riyâdu’l-melekûti bi-zehri cemâlihî mûnikatün, ve hıyâdu’l-ceberûti bi-feydi envârihî mütedeffikatün, ve lâ şey’e illâ ve hüve bihî menûtun, iz levle’l-vâsıtatü le-zehebe kemâ kıle’l-mevsûtu. Salâten telîku bike minke ileyhi kemâ hüve ehlühû. Allahümme innehû sirrüke’l-câmiu’d-dâllü aleyke, ve hicâbüke’l-a‘zamü’l-kâimü leke beyne yedeyke. Allahümme elhıknî bi-nesebihî, ve hakkıknî bi-hasebihî, ve arrifnî iyyâhü ma‘rifeten eslemü bihâ min mevâridi’l-cehli, ve ekrau bihâ min mevâridi’l-fadli, vahmilnî alâ sebîlihî ilâ hadratike, hamlen mahfûfen bi-nusratike, vakzif bî ale’l-bâtıli fe-edmağahû, ve zücc bî fî bihâri’l-ehadiyyeti, venşülnî min evhâli’t-tevhîdi, ve ağriknî fî ayni bahri’l-vahdeti, hattâ lâ erâ ve lâ esmea ve lâ ecide ve lâ ühisse illâ bihâ, vec‘ali’l-hicâbe’l-a‘zame hayâte rûhî, ve rûhahû sirra hakîkatî, ve hakîkatehû câmia avâlimî bi-tahkîki’l-Hakki’l-Evvel. Yâ Evvel, yâ Âhir, yâ Zâhir, yâ Bâtın, isma‘ nidâî bimâ semi‘te bihî nidâe abdike Zekeriyyâ, vensurnî bike leke, ve eyyidnî bike leke, vecma‘ beynî ve beyneke, ve hul beynî ve beyne gayrike.
Allah, Allah, Allah.
﴾İnne’llezî farada aleyke’l-Kur’âne le-râddüke ilâ meâdin.﴿
﴾Rabbenâ âtinâ min ledünke rahmeten ve heyyi’ lenâ min emrinâ reşedâ.﴿
﴾İnnallâhe ve melâiketehû yusallûne ale’n-nebiyy. Yâ eyyühe’llezîne âmenû sallû aleyhi ve sellimû teslîmâ.﴿
ANLAMI
Allah’ım! Kendisinden sırların açığa çıktığı, nurların fışkırdığı ve hakikatlerin yüceldiği zata salât eyle. Âdem’e verilen ilimler onun vasıtasıyla tecelli etmiş, böylece bütün mahlûkat onun makamına erişmekten âciz kalmıştır. Bütün idrakler onun karşısında küçülmüş; bu sebeple ne bizden önce gelenler ne de sonra gelecek olanlar onun hakikatini tam olarak kavrayabilmiştir. Melekût âleminin bahçeleri onun cemalinin çiçekleriyle güzelleşmiş, ceberût âleminin havuzları ise onun nurlarının feyziyle taşmıştır. Hiçbir şey yoktur ki ona bağlı olmasın. Zira, denildiği gibi, eğer vasıta olmasaydı gaye gerçekleşmezdi. Allah’ım! Ona, Sana layık olan, Sen’den ona ulaşan ve onun yüce makamına yaraşır bir salât eyle. Allah’ım! Şüphesiz o, Senin her şeyi kuşatan sırrın, Sana ulaştıran rehberin ve huzurunda duran en büyük hicabındır. Allah’ım! Beni onun nesebine ulaştır, beni onun makamıyla hakikate erdir ve bana onu öyle bir marifetle tanıt ki, onun sayesinde cehaletin kaynaklarından kurtulayım ve lütuf pınarlarından kana kana içeyim. Beni onun yolu üzere Senin huzuruna ulaştır; bu yolculuğu yardımınla kuşatılmış bir şekilde nasip eyle. Beni bâtıla karşı sevk et ki onu paramparça edeyim. Beni Ehadiyyet denizlerine daldır, tevhidin çamurlarından çıkar ve beni Vahdet denizinin kaynağında boğ. Nihayet onun dışında hiçbir şeyi görmeyeyim, işitmeyeyim, bulmayayım ve hissetmeyeyim. En büyük hicabı ruhumun hayatı eyle; onun ruhunu hakikatimin sırrı, hakikatini ise İlk Hakikatin tahakkuku ile bütün âlemlerimi kuşatan unsur kıl. Ey Evvel! Ey Âhir! Ey Zâhir! Ey Bâtın! Kulun Zekeriyyâ’nın duasını işittiğin gibi benim niyazımı da işit. Bana Seninle ve Senin rızan için yardım et; beni Seninle ve Senin rızan için destekle; benimle Senin aranı birleştir ve benimle Senden başkası arasına perde koy.
Allah! Allah! Allah!
“Kur’an’ı sana farz kılan Allah, elbette seni dönülecek yere döndürecektir.” (28:85)
“Rabbimiz! Katından bize rahmet ver ve bize şu işimizde doğruyu bulmayı kolaylaştır.” (18:10)
“Şüphesiz Allah ve melekleri Peygamber’e salât ediyorlar. Ey iman edenler! Siz de ona salât edin ve tam bir teslimiyetle selâm verin.” (33:56)
HAKKINDA
Salavatı Meşîşiyye (Arapça: الصلاة المشيشية), büyük veli ve arif Abdüsselâm İbn Meşîş tarafından nakledilen meşhur bir salavattır. Salavatların en faziletli lafızlarından biri olarak kabul edilir ve faziletleri son derece büyüktür. Geleneksel olarak, Resûlullah ﷺ ile manevî bağı (nisbeti) güçlendirmek ve Allah’ın izniyle onu rüyada görme şerefine erişmek amacıyla okunur. Ayrıca Şâzeliyye Tarikatı’nda Peygamber Efendimiz ﷺ’e okunan en önemli salavat olarak kabul edilir.
Salavatı Meşişiyye’nin Fazileti
Büyük Hanefî fakihi, ed-Dürrü’l-Muhtâr üzerine yazdığı meşhur şerhin müellifi Seyyid Muhammed Emîn İbn Âbidîn, bu salavatı kendi sebeti (thabat) içerisinde rivayet ettiği metinler arasında zikretmiş ve müellifini şu sözlerle tanıtmıştır:
Ben ayrıca, Allah’ı bilen (ârif), O’na rehberlik eden, kutup, şeyh ve imam; nurlu bir tasavvuf yolunun ve yüce mânevî hâllerin sahibi; Nebevî nesebe mensup, Ehl-i Beyt’in seçkin evladı, efendimiz ve mürşidimiz Abdüsselâm İbn Meşîş (adı ba veya mim ile okunur) el-Hüseynî el-Mağribî’nin (ö. 622/1225) salavatını da rivayet ettim.
Bu salavat ayrıca Şihâb Ahmed en-Nahlî ile talebesi Şihâb el-Menînî tarafından da rivayet edilmiş ve her ikisi de bunu kendi rivayet mecmualarında (thabat) kaydetmiştir. En-Nahlî, bu salavatı Şeyh Ahmed el-Bâbülî ile Şeyh Îsâ es-Sa’lebî’den aldığını naklederek şöyle der:
Bana, bunu sabah namazından sonra bir defa, akşam namazından sonra da bir defa okumamı tavsiye etti.
Daha sonra, bazı şerhli yazma nüshalarda bu salavatın günde üç defa okunmasının tavsiye edildiğini de aktarır:
Ayrıca, bazı şerhli nüshalarda bunun sabah namazından, akşam namazından ve yatsı namazından sonra okunmasının tavsiye edildiğini gördüm.
En-Nahlî, bu salavatın mânevî faziletleri hakkında ise şöyle yazar:
Bu salavatta bulunan nurlar ve sırlar tarif edilemeyecek kadar büyüktür; onların hakikatini ancak Allah bilir. Onun okunmasıyla ilâhî yardım ve Rabbânî fetih (el-fethü’r-rabbânî) elde edilir. Onu sürekli vird edinen kimse doğruluk ve ihlâs üzere sebat eder. Gönlü genişletilir, işleri kolaylaştırılır, Allah tarafından zahirî ve bâtınî sıkıntılardan, belâlardan ve hastalıklardan korunur. Düşmanlarına karşı zafere erişir, bütün işlerinde büyük bir ilâhî yardım görür ve hem Kerem Sahibi, Çokça Lütfeden Allah’ın hem de Resûlü ﷺ’in özel himaye ve inayetine mazhar olur.
Son olarak, bu salavatın bereket ve faydalarının ancak doğruluk, ihlâs ve Allah’a karşı takvâ ile birlikte düzenli olarak okunması hâlinde ortaya çıkacağını hatırlatarak şöyle der:
Bu salavatın fayda ve bereketleri, onu doğruluk, ihlâs ve takvâ ile düzenli olarak okumaya devam eden kimseler üzerinde açıkça tecelli eder.
ARAPÇASI
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مَنْ مِنْهُ انْشَقَّتِ الْأَسْرَارُ ❁ وَانْفَلَقَتِ الْأَنْوَارُ ❁ وَفِيهِ ارْتَقَتِ الْحَقَائِقُ ❁ وَتَنَزَّلَتْ عُلُومُ آدَمَ فَأَعْجَزَ الْخَلَائِقِ ❁ وَلَهُ تَضَاءَلَتِ الْفُهُومُ فَلَمْ يُدْرِكْهُ مِنَّا سَابِقٌ وَلَا لَاحِقٌ ❁ فَرِيَاضُ الْمَلَكُوتِ بِزَهْرِ جَمَالِهِ مُونِقَةٌ ❁ وَحِيَاضُ الْجَبَرُوتِ بِفَيْضِ أَنْوَارِهِ مُتَدَفِّقَةٌ ❁ وَلَا شَيْءَ إِلَّا وَهُوَ بِهِ مَنُوطٌ❁ إِذْ لَوْلَا الْوَاسِطَةُ لَذَهَبَ كَمَا قِيلَ الْمَوْسُوطُ ❁ صَلَاةً تَلِيقُ بِكَ مِنْكَ إِلَيْهِ كَمَا هُوَ أَهْلُهُ ❁
اللَّهُمَّ إِنَّهُ سِرُّكَ الْجَامِعُ الدَّالُّ عَلَيْكَ ❁ وَحِجَابُكَ الْأَعْظَمُ الْقَائِمُ لَكَ بَيْنَ يَدَيْكَ ❁
اللَّهُمَّ أَلْحِقْنِي بِنَسَبِهِ ❁ وَحَقِّقْنِي بِحَسَبِهِ ❁ وَعَرِّفْنِي إِيَّاهُ مَعْرِفَةً أَسْلَمُ بِهَا مِنْ مَوَارِدِ الْجَهْلِ ❁ وَأَكْرَعُ بِهَا مِنْ مَوَارِدِ الْفَضْلِ ❁ وَاحْمِلْنِي عَلى سَبِيلِهِ إِلَى حَضْرَتِكَ ❁ حَمْلًا مَحْفُوفًا بِنُصْرَتِكَ ❁ وَاقْذِفْ بِي عَلَى الْبَاطِلِ فَأَدْمَغَهُ ❁ وَزُجَّ بِي فِي بِحَارِ الْأَحَدِيَّةِ ❁ وَانْشُلْنِي مِنْ أَوْحَالِ التَّوْحِيدِ ❁ وَأَغْرِقْنِي فِي عَيْنِ بَحْرِ الْوَحْدَةِ ❁ حَتَّى لَا أَرَى وَلَا أَسْمَعَ وَلَا أَجِدَ وَلَا أُحِسَّ إِلَّا بِهَا ❁ وَاجْعَلِ الْحِجَابَ الْأَعْظَمَ حَيَاةَ رُوحِي ❁ وَرُوحَهُ سِرَّ حَقِيقَتِي ❁ وَحَقِيقَتَهُ جَامِعَ عَوَالِمِي بِتَحْقِيقِ الْحَقِّ الْأَوَّلِ ❁ يَا أَوَّلُ يَا آخِرُ يَا ظَاهِرُ يَا بَاطِنُ ❁ اِسْمَعْ نِدَائِي بِمَا سَمِعْتَ بِهِ نِدَاءَ عَبْدِكَ زَكَرِيَّا ❁ وَانْصُرْنِي بِكَ لَكَ ❁ وَأَيِّدْنِي بِكَ لَكَ ❁ وَاجْمَعْ بَيْنِي وَبَيْنَكَ ❁ وَحُلْ بَيْنِي وَبَيْنَ غَيْرِكَ ❁
﴿إِنَّ ٱلَّذِى فَرَضَ عَلَيْكَ ٱلْقُرْءَانَ لَرَآدُّكَ إِلَىٰ مَعَادٍ ❁﴾
﴿رَبَّنَآ ءَاتِنَا مِن لَّدُنكَ رَحْمَةً وَهَيِّئْ لَنَا مِنْ أَمْرِنَا رَشَدًا ❁﴾
﴿إِنَّ ٱللَّهَ وَمَلَـٰٓئِكَتَهُۥ يُصَلُّونَ عَلَى ٱلنَّبِىِّ يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ صَلُّواْ عَلَيْهِ وَسَلِّمُواْ تَسْلِيمًا ❁﴾
Allahümme salli alâ men minhü’n-şakkati’l-esrârü, venfelekati’l-envârü, ve fîhi’rtekati’l-hakâiku, ve tenezzelat ulûmu Âdeme fea‘ceze’l-halâiki, ve lehû tedââleti’l-fühûmü felem yüdrikhü minnâ sâbikun ve lâ lâhikun, fe-riyâdu’l-melekûti bi-zehri cemâlihî mûnikatün, ve hıyâdu’l-ceberûti bi-feydi envârihî mütedeffikatün, ve lâ şey’e illâ ve hüve bihî menûtun, iz levle’l-vâsıtatü le-zehebe kemâ kıle’l-mevsûtu. Salâten telîku bike minke ileyhi kemâ hüve ehlühû. Allahümme innehû sirrüke’l-câmiu’d-dâllü aleyke, ve hicâbüke’l-a‘zamü’l-kâimü leke beyne yedeyke. Allahümme elhıknî bi-nesebihî, ve hakkıknî bi-hasebihî, ve arrifnî iyyâhü ma‘rifeten eslemü bihâ min mevâridi’l-cehli, ve ekrau bihâ min mevâridi’l-fadli, vahmilnî alâ sebîlihî ilâ hadratike, hamlen mahfûfen bi-nusratike, vakzif bî ale’l-bâtıli fe-edmağahû, ve zücc bî fî bihâri’l-ehadiyyeti, venşülnî min evhâli’t-tevhîdi, ve ağriknî fî ayni bahri’l-vahdeti, hattâ lâ erâ ve lâ esmea ve lâ ecide ve lâ ühisse illâ bihâ, vec‘ali’l-hicâbe’l-a‘zame hayâte rûhî, ve rûhahû sirra hakîkatî, ve hakîkatehû câmia avâlimî bi-tahkîki’l-Hakki’l-Evvel. Yâ Evvel, yâ Âhir, yâ Zâhir, yâ Bâtın, isma‘ nidâî bimâ semi‘te bihî nidâe abdike Zekeriyyâ, vensurnî bike leke, ve eyyidnî bike leke, vecma‘ beynî ve beyneke, ve hul beynî ve beyne gayrike.
Allah, Allah, Allah.
﴾İnne’llezî farada aleyke’l-Kur’âne le-râddüke ilâ meâdin.﴿
﴾Rabbenâ âtinâ min ledünke rahmeten ve heyyi’ lenâ min emrinâ reşedâ.﴿
﴾İnnallâhe ve melâiketehû yusallûne ale’n-nebiyy. Yâ eyyühe’llezîne âmenû sallû aleyhi ve sellimû teslîmâ.﴿
ANLAMI
Allah’ım! Kendisinden sırların açığa çıktığı, nurların fışkırdığı ve hakikatlerin yüceldiği zata salât eyle. Âdem’e verilen ilimler onun vasıtasıyla tecelli etmiş, böylece bütün mahlûkat onun makamına erişmekten âciz kalmıştır. Bütün idrakler onun karşısında küçülmüş; bu sebeple ne bizden önce gelenler ne de sonra gelecek olanlar onun hakikatini tam olarak kavrayabilmiştir. Melekût âleminin bahçeleri onun cemalinin çiçekleriyle güzelleşmiş, ceberût âleminin havuzları ise onun nurlarının feyziyle taşmıştır. Hiçbir şey yoktur ki ona bağlı olmasın. Zira, denildiği gibi, eğer vasıta olmasaydı gaye gerçekleşmezdi. Allah’ım! Ona, Sana layık olan, Sen’den ona ulaşan ve onun yüce makamına yaraşır bir salât eyle. Allah’ım! Şüphesiz o, Senin her şeyi kuşatan sırrın, Sana ulaştıran rehberin ve huzurunda duran en büyük hicabındır. Allah’ım! Beni onun nesebine ulaştır, beni onun makamıyla hakikate erdir ve bana onu öyle bir marifetle tanıt ki, onun sayesinde cehaletin kaynaklarından kurtulayım ve lütuf pınarlarından kana kana içeyim. Beni onun yolu üzere Senin huzuruna ulaştır; bu yolculuğu yardımınla kuşatılmış bir şekilde nasip eyle. Beni bâtıla karşı sevk et ki onu paramparça edeyim. Beni Ehadiyyet denizlerine daldır, tevhidin çamurlarından çıkar ve beni Vahdet denizinin kaynağında boğ. Nihayet onun dışında hiçbir şeyi görmeyeyim, işitmeyeyim, bulmayayım ve hissetmeyeyim. En büyük hicabı ruhumun hayatı eyle; onun ruhunu hakikatimin sırrı, hakikatini ise İlk Hakikatin tahakkuku ile bütün âlemlerimi kuşatan unsur kıl. Ey Evvel! Ey Âhir! Ey Zâhir! Ey Bâtın! Kulun Zekeriyyâ’nın duasını işittiğin gibi benim niyazımı da işit. Bana Seninle ve Senin rızan için yardım et; beni Seninle ve Senin rızan için destekle; benimle Senin aranı birleştir ve benimle Senden başkası arasına perde koy.
Allah! Allah! Allah!
“Kur’an’ı sana farz kılan Allah, elbette seni dönülecek yere döndürecektir.” (28:85)
“Rabbimiz! Katından bize rahmet ver ve bize şu işimizde doğruyu bulmayı kolaylaştır.” (18:10)
“Şüphesiz Allah ve melekleri Peygamber’e salât ediyorlar. Ey iman edenler! Siz de ona salât edin ve tam bir teslimiyetle selâm verin.” (33:56)
HAKKINDA
Salavatı Meşîşiyye (Arapça: الصلاة المشيشية), büyük veli ve arif Abdüsselâm İbn Meşîş tarafından nakledilen meşhur bir salavattır. Salavatların en faziletli lafızlarından biri olarak kabul edilir ve faziletleri son derece büyüktür. Geleneksel olarak, Resûlullah ﷺ ile manevî bağı (nisbeti) güçlendirmek ve Allah’ın izniyle onu rüyada görme şerefine erişmek amacıyla okunur. Ayrıca Şâzeliyye Tarikatı’nda Peygamber Efendimiz ﷺ’e okunan en önemli salavat olarak kabul edilir.
Salavatı Meşişiyye’nin Fazileti
Büyük Hanefî fakihi, ed-Dürrü’l-Muhtâr üzerine yazdığı meşhur şerhin müellifi Seyyid Muhammed Emîn İbn Âbidîn, bu salavatı kendi sebeti (thabat) içerisinde rivayet ettiği metinler arasında zikretmiş ve müellifini şu sözlerle tanıtmıştır:
Ben ayrıca, Allah’ı bilen (ârif), O’na rehberlik eden, kutup, şeyh ve imam; nurlu bir tasavvuf yolunun ve yüce mânevî hâllerin sahibi; Nebevî nesebe mensup, Ehl-i Beyt’in seçkin evladı, efendimiz ve mürşidimiz Abdüsselâm İbn Meşîş (adı ba veya mim ile okunur) el-Hüseynî el-Mağribî’nin (ö. 622/1225) salavatını da rivayet ettim.
Bu salavat ayrıca Şihâb Ahmed en-Nahlî ile talebesi Şihâb el-Menînî tarafından da rivayet edilmiş ve her ikisi de bunu kendi rivayet mecmualarında (thabat) kaydetmiştir. En-Nahlî, bu salavatı Şeyh Ahmed el-Bâbülî ile Şeyh Îsâ es-Sa’lebî’den aldığını naklederek şöyle der:
Bana, bunu sabah namazından sonra bir defa, akşam namazından sonra da bir defa okumamı tavsiye etti.
Daha sonra, bazı şerhli yazma nüshalarda bu salavatın günde üç defa okunmasının tavsiye edildiğini de aktarır:
Ayrıca, bazı şerhli nüshalarda bunun sabah namazından, akşam namazından ve yatsı namazından sonra okunmasının tavsiye edildiğini gördüm.
En-Nahlî, bu salavatın mânevî faziletleri hakkında ise şöyle yazar:
Bu salavatta bulunan nurlar ve sırlar tarif edilemeyecek kadar büyüktür; onların hakikatini ancak Allah bilir. Onun okunmasıyla ilâhî yardım ve Rabbânî fetih (el-fethü’r-rabbânî) elde edilir. Onu sürekli vird edinen kimse doğruluk ve ihlâs üzere sebat eder. Gönlü genişletilir, işleri kolaylaştırılır, Allah tarafından zahirî ve bâtınî sıkıntılardan, belâlardan ve hastalıklardan korunur. Düşmanlarına karşı zafere erişir, bütün işlerinde büyük bir ilâhî yardım görür ve hem Kerem Sahibi, Çokça Lütfeden Allah’ın hem de Resûlü ﷺ’in özel himaye ve inayetine mazhar olur.
Son olarak, bu salavatın bereket ve faydalarının ancak doğruluk, ihlâs ve Allah’a karşı takvâ ile birlikte düzenli olarak okunması hâlinde ortaya çıkacağını hatırlatarak şöyle der:
Bu salavatın fayda ve bereketleri, onu doğruluk, ihlâs ve takvâ ile düzenli olarak okumaya devam eden kimseler üzerinde açıkça tecelli eder.
Raşit Tunca Anlatıyor Geri Döndüren Gök Merkür Retrosu, Ümmü Seleme ve Hikmetli Dönüş
Raşit Tunca Anlatıyor: Geri Döndüren Gök - Merkür Retrosu, Ümmü Seleme ve Hikmetli Dönüş
Bu videoda Raşit Tunca, gökyüzündeki büyülü bir olayı, Merkür retrosunu, İslam tarihinin en hikmetli dönüşlerinden biriyle ilişkilendiriyor. "Geri Döndüren Gök" kavramından yola çıkarak, gezegenlerin yörüngesindeki bu optik illüzyonun, aslında hayatımızdaki derin anlamları nasıl açığa çıkarabileceğini keşfediyoruz.
Merkür'ün geri harekete geçmesiyle birlikte iletişimde, teknolojide ve seyahatlerde yaşanan aksaklıklar çoğu zaman korku ve endişe kaynağı olur . Peki ya bu "gerileme" bir fırsat olsaydı? Raşit Tunca, bu sorunun cevabını, ashabının direnişiyle karşılaşan Peygamber Efendimiz'in (s.a.v.) başvurduğu tek isimde, Hz. Ümmü Seleme Validemizde buluyor.
Hudeybiye Antlaşması'nın zorlu günlerinde, sahâbe-i kirâmın derin üzüntüsü karşısında çaresiz kalan Resûlullah (s.a.v.), Ümmü Seleme Validemizin eşsiz ferasetiyle karşılaşır. O'nun, "Siz, ashâbınıza hiçbir şey söylemeden kurbanınızı kesiniz, tıraşınızı olunuz. Onlar, sizin yaptığınızı görünce size tâbî olacaklardır." şeklindeki hikmetli tavsiyesi, sadece bir sorunu çözmekle kalmaz, aynı zamanda kırılmadan, çatışmadan gerçekleşen teslimiyetin ve liderliğin en güzel örneğini sunar .
Bu videoda Raşit Tunca, Merkür retrosunun getirdiği görünürdeki "geri dönüş" ile Ümmü Seleme'nin tavsiyesi üzerine gerçekleşen "hikmetli dönüş" arasında kurduğu benzerlikle, hayatın her alanında karşılaştığımız zorluklara farklı bir perspektiften bakmamızı sağlıyor. Tıpkı elips bir yörüngede dönen Merkür'ün aslında rotasını kaybetmemesi gibi, bizler de hayatın zorlu dönemeçlerinde Ümmü Seleme'nin ferasetiyle, yumuşak, sabırlı ve güzellikle dönüş yapmanın yollarını öğreniyoruz .
Raşit Tunca'nın derin yorumlarıyla, astrolojiden siyere, iletişimden hikmete uzanan bu yolculuğa hazır olun.
#RaşitTunca #MerkürRetrosu #ÜmmüSeleme #GeriDöndürenGök #Hudeybiye #Astroloji #Siyer #Bilgelik
Raşit Tunca Raşidi Tarikatı Büyük Salavatı - Salavatı Kebir'i Okuyor
Raşit Tunca Okuyor videomla karşınızdayım. Bu videoda, Şeyh Raşit Tunca'ya ait olan ve "Salavatı Kebir" olarak bilinen büyük salavat-ı şerifi seslendiriyorum. Salavatı Kebir, Raşidi Tarikatı'nın önemli zikir ve dua metinlerinden biridir. Bu mübarek salavat, Hz. Âdem'den (a.s.) başlayarak tüm peygamberlere, sahabelere, ehli beyt'e, meleklere ve manevi büyüklerimize selam ve duaları kapsayan çok geniş ve derin bir maneviyata sahiptir.
Uzun ve kıymetli bu salavatı okuyarak veya dinleyerek sizler de bu manevi iklimden istifade edebilir, dualarımıza ortak olabilirsiniz. Videoyu beğenerek, yorum yaparak ve kanalıma abone olarak destek olabilirsiniz. Hepinize hayırlı cumalar ve huzur dolu günler dilerim.
ALLAH
BAYRAK
Radyo Karoglan
Foruma Misafir Olarak Gir
Forumda Neler Var
GALATASARAY
FENERBAHÇE
BEŞiKTAŞ
TRABZONSPOR
MiLLi TAKIM
ETKiNLiKLERiMiZ
MEVLANA'DAN

